Zondag 31 mei 2026

Uitslag rummicup op zaterdagavond was 1-1!

We besloten vanmorgen om voor ons vertrek naar Oskarshamn geen koffie te drinken.

Bedoeling was, om tijdens de ongeveer 110 kilometer, die we moesten rijden, ergens een mooi plekje te zoeken en daar de koffiebreak te houden. Zoals vaker, verliep de reis echter anders dan gepland was. Het bleek namelijk dat een deel van de E22 voor het verkeer gesloten was en dat er een omleiding was. Echter… ik snapte die omleiding niet, mede omdat onze navigatie opeens aangaf, dat we in plaats van de resterende 25 kilometer nog 129 kilometer moesten rijden. Ik besloot om een “eigen” omleiding te gaan rijden. Tja…. We kwamen op een weg uit, die langs kleine huisjes leidde, (ik leed) plotseling ging de asfaltweg over in zand en gravel en werd ook de weg steeds smaller. We hadden geluk dat er geen tegenligger aankwam…nog niet in ieder geval. Na een kilometer of 7 hield ik het voor gezien en reed een landweggetje op. Bedoeling was om even werkoverleg te houden en dan terug te gaan naar de “echte omleiding”. Mijn twee rotsen (gidsen) in de branding wisten al snel te vertellen hoe we weer op het juiste spoor zouden moeten komen. Erg slim, want zowel de Mercedes- als de Zenec navigatie waren het spoor meer dan bijster.

Net toen we weer wilden starten kwam er een Zweed aangereden. Hij vroeg wat wij op zijn landweg deden en vertelde dat, zover je kon kijken, zijn farm was. Ik moet er wel even bij schrijven dat de man super vriendelijk was. Verder vertelde hij, dat zijn zwager en de vrouw met een auto en caravan op weg waren naar het landweggetje, om daar een paar dagen de caravan neer te zetten. Met andere woorden… we moesten wachten totdat de zwager en  zijn gespan er langskwam, omdat we elkaar niet konden passeren op de smalle weg.

Dus… Arno maakte koffie en zodoende werd op dat gebied van de nood een deugd gemaakt.

Na een dik kwartier arriveerde de man en reed langs ons heen de landweg op.

Voor ons was dat het sein, dat we de 7 kilometer terug konden rijden.

Toen we weer op de doorgaande weg zaten werd duidelijk dat onze co-piloten een goed richtingsgevoel hebben wat na een poosje rijden kwamen we, weliswaar via een mooie landelijke route, weer op de E22 terecht.

Rond een uur of een kwamen we aan op het terrein van de jachthaven van Oskarshamn. Op de kade is daar plaats voor zeker 20 campers en je kijkt vanaf je plaats over de haven en de boten.

Na de ietwat verlate lunch haalden we de fietsen van stal en maakten we een ritje van circa 20 kilometer in en om Oskarshamn. Het toeval wilde dat we bij een bakkerijtje langs kwamen die net de deuren wilde sluiten. Maar een koffie to-go en een lekker gebakje erbij wilden ze nog wel aan ons slijten. We mochten ook hun terrasmeubilair gebruiken om de aangekochte waren naar binnen te werken. Hoe mooi kun je het krijgen.

Na de fietstocht begon de zomibo en daarna aten we samen ons zondag diner.

Toen de maaltijd op was, werd het te koud om buiten te blijven zitten en ging we naar onze campers en begon de Rummicuppetitie.

Maandag 1 juni 2026

Zondagavond was de uitslag van het rummicuppen 2-2

Het was vanmorgen dusdanig mooi weer dat we, buiten op een bankje op de kade, konden ontbijten.

Vandaag zou in het teken staan van het bezoeken van een glasblazerij. Ook vandaag verliep de dag weer anders dan gepland. We moesten bijna 90 kilometer rijden om in het plaatsje Nybro te komen. In deze omgeving zou een glasblazerij zitten volgens internet. Onderweg deden we de nodige boodschappen in de ICA-supermarkt. Deel van de inkopen was een soort flacon met vloeibare chocolade en idem vloeibare salted caramel saus. Zeg maar een soort mayonaise voor op het ijs. Later op de dag zou blijken dat vooral Arno een groot liefhebber van dit product (nee niet de mayonaise) is.

In Nybro aangekomen bezochten we een glaswinkel. Hier kregen we te horen dat, als we een glasblazerij wilden zien, we naar het plaatsje Kosta moesten rijden. Circa 30 kilometer verderop.

Dus opnieuw werkoverleg. Na rijp beraad besloten we om eerst even een camperplaats te bekijken op bijna 10 kilometer afstand van Nybro. Helaas voldeed deze niet aan hetgeen we ons ervan voorstelden.

Dus doorrijden naar Kosta. We kwamen op een weg terecht waar over een lengte van 13 kilometer het wegdek was voorzien van een nieuw teerdek met daar overvloedig veel steenslag op. Ondanks de lage snelheid waarmee we de 13 kilometer aflegden was het een lawaai van jewelste. Het steenslag hamerde onder de camper en in de wielkasten.

Aangekomen op de camperplaats Kosta-Lodge parkeerden we de campers op een mooi plekje. Deze camperplaats heeft voor iedere camper en vlonder van hout. De plaatsen zijn ruim opgezet en het sanitair is van grote klasse. Toen we in wilden checken werd het wat problematischer. Dat moet nl via een QR-code. Echter wat we ook probeerden we konden niet inchecken. Toevallig stonden naast ons mensen uit Friesland en daarvan kregen we de code van het servicegebouw. De Friezen waren sinds gisteren op deze camperplaats en hadden geen problemen met het inchecken gehad.

Na diverse pogingen heb ik uiteindelijk de receptie gebeld en gevraagd wat te doen. Toen bleek dat ze vanaf 1 juni een nieuwe softwareversie in het systeem hadden gedraaid en daarbij was iets fout gegaan. Uiteindelijk hebben we ons bij de receptie van de Lodges aangemeld en kwam ook dit weer goed.

Tijdens de borrel kwam het avondmaal ter sprake. De dames wilden rijst met saté en wij wilden liever patat met saté. Tuurlijk is dat laatste ook een betere combi. Het mocht wel doorgang vinden met de patat maar dan moesten Arno en ik daarvoor zorgen. Geen punt. Op de fiets naar de 800 meter verderop gelegen supermarkt. Patat gekocht en laat daar nu ook (stomtoevallig) ijs met chocolade in de vriezer staan! Dus als toetje hadden we ijs met chocolade, daarover vloeibare chocolade en daarover salted caramel. Zodoende weet ik dat Arno een groot liefhebber van salted caramel is.

We konden deze avond tot ruim 20 uur buiten zitten. Toen verliet de zon ons helaas.

Dinsdag 2 juni 2026

Maandagavond werd het met rummicuppen 1-1.

Vanmorgen was het weer mooi weer. Het zonnetje scheen weer lekker. Na het ontbijt reden we naar de 2 kilometer verderop gelegen glasblazerij. We keken eerst wat rond in de outlet waar heel veel glasproducten te kop zijn tegen wat men noemt gereduceerde tarieven. De eerlijkheid gebiedt om te schrijven dat er erg mooie glaswerkstukken bijzitten. Niet allen art glaswerk maar ook gewone wijn en bierglazen staan er te koop.

We liepen via de winkel naar de productiehal waar de glasproducten worden gemaakt.

De glasblazers hebben aan een holle buis een druppel glas hangen, zoals een klein kind een snottebel onder de neus heeft. Ze blazen wat op die buis en je ziet dan de glasbel dikker worden. De bel wordt na het blazen wat opgepoetst met een dikke doek en worden af en toe gekoeld met een pannetje water, waar ze de bel doorrollen. Dan wordt met een brander het spul weer iets opgestookt en gaat de bel in een mal, die de vorm heeft van het eindproduct. Toen wij er waren, was dat een vorm van een vaas en een bierglas. Zodra de bel in de vorm zit, wordt door de buis geblazen, waardoor de vorm van de vaas of het glas ontstaat. Daarna wordt er een hals aan de vaas gezet en gaat het klare product in een afkoeloven. De productie van het bierglas gaat ook zo maar het verschil is dat ze het pootje met het voetje waarop het glas staat erna het blazen pas op lijmen. Eigenlijk is het geen lijmen maar loopt het taai-vloeibare glas gewoon in elkaar over. Voor zover ik het heb kunnen volgen zijn er 6 mannen bezig om de bierglazen te maken waarbij er steeds 3 samenwerken en ieder zijn eigen deel aan de productie van 1 glas voor zijn rekening neemt. Als de glazen klaar zijn brengt een jongedame ze naar de afkoeloven.

Bij de productie van de vazen is ook een dergelijk team aan het werk met 1 fles.

Het was een leuke ervaring om te zien hoe glasproducten worden gemaakt. Nooit eerder gezien… en dat terwijl er jaren geleden een glasblazer in Dalen was.

Na deze “excursie” gingen we nog even de tegenover de glasoutlet gelegen kledingoutlet binnen. Ongeloveloos wat daar aan kleding te koop is. Een beetje zoals de zwarte markt in Beverwijk maar dan anders en mooier en groter. Vandaag was ook Joling aanwezig om zijn nieuwe outfit te scoren.

We beëindigden deze leerzame middag met het verorberen van een broodje garnalen en gingen toen campingwaarts. Daar aangekomen maakten Arno en ik nog een fietsrondje door het dichte bos achter de camperplaats. Dit in de ijdele hoop om onderweg een eland te kunnen spotten. Helaas geen score!

Morgen gaan we richting Karlskrona. Onderweg willen we nog een paar löppis bezoeken.

Woensdag 3 juni 2026

En uiteraard was er gisteravond weer een rummisessie. Ik won met 2-0…

Vanmorgen tijdens het ontbijt was er een mager zonnetje, die echter gedurende de dag steeds meer terrein begon te winnen. Het werd bij tijd en wijle zelfs 24 graden.

Rond de klok van halftien vertrokken we richting Karlskrona en al na 5 kilometer hielden we onze eerste stop bij glasblazer, die behalve zijn winkeltje en werkplaats ook zijn tuin heeft versierd met heel veel van zijn zelfgeblazen glasproducten. De eigenaar van de glasblazerij “Transjö hytta” vertelde dat ze vanwege de door de oorlog tussen Amerika en Iran veroorzaakte energiecrisis en de daardoor hoge energieprijzen de glasovens een maand geleden hebben uitgezet. Het is domweg niet meer te betalen. De man gaf ons ook nog wat uitleg over de oven en de temperaturen. Allemaal erg interessant. De producten, die hij en zijn compagnon maken zijn geen gewone glazen of vazen maar allemaal kunstwerken op zich.

Na het bekijken van de tuin en winkel reden we door richting onze eindbestemming. Onderweg dronken we koffie in Emmaboda aan een klein riviertje midden in het plaatsje.

We kwamen 2 keer langs een löppis en stopten daar om te kijken of er nog bruikbare meuk voor ons bij stond. Het is onvoorstelbaar wat er aan oud spul te koop wordt aangeboden in dergelijke “kringloopwinkels”.

Het ging verder naar Dragsö Camping in Karlskrona. We arriveerden om halftwee op deze camping en kregen twee plaatsen toegewezen op de “tweede verdieping” van deze camping. We hebben een prachtig uitzicht op de Oostzee.

Na installatie op de camping lunchten we samen en haalden daarna de fietsen van stal om naar de binnenstad van Karlskrona te rijden. We reden via de havens en via de marinebasis naar het centrum. Bedoeling was om een ijsje te gaan eten maar helaas sloot de eerste ijssalon die we bezochten net de deuren. We besloten om ergens anders te gaan kijken en kwamen terecht bij een soort café, waar we wat dronken. We kozen voor ijskoffie en Fanta. Foute keuze bleek achteraf want de ijskoffie was niet te hachelen… Naast het café zit een ijssalon, waar constant een rij mensen voor stond te wachten, totdat ze hun keuze aan de uiterst mooie en vriendelijke ijsprinses kenbaar konden maken. Wij zagen intussen de mensen die al een ijsje hadden gekocht terugkomen met een ijselijk grote ijsco.

We besloten, om daar ook een ijsje te kopen na ons cafébezoek. Ella koos voor een klein softijsje, maar kreeg een enorme ijsberg in een hoorntje. Oh ja, de hoorntjes worden door de ijssalon zelf gebakken en gerold.

De rest van ons gezelschap koos voor een salted-caramel ijsje in een hoorntje. Nou ja hoorntje…. We constateerden allemaal dat dit het lekkerste ijs was, dat we tot nu toe hadden gegeten.

Voor de 4 ijsjes betaalden we bijna 20 euro. Hoezo Zweden is duur?

Verder valt er over de dag van vandaag niet zoveel te melden, behalve dat het nu, om 20 uur een beetje begint te miezeren. Wat de dag van morgen brengt weten we nog niet maar waarschijnlijk gaan Arno en ik het maritiem museum even bezoeken. Althans dat denk ik…

Meer weten?

Blijf ons volgen…dan hebt u altijd een alibi!

Dinsdag 26 mei 2026

De rummicupmatch van gisteravond eindigde in mijn voordeel met 2-1

Vanmorgen reden we na het ontbijt en na de koffie naar het stadje Söderkopping. Het was een mooie toeristische route met mooie uitzichten over het Vätternmeer.

We kwamen tegen een uur of twaalf aan op de Skeppdockans camping. We mochten de campers achter een soort wal plaatsen waardoor we enigermate uit de wind stonden. Echter… het bleek noodzakelijk te zijn, dat we toch een windscherm plaatsten, omdat de wind steeds harder aantrok. Toevallig hadden wij nog een windscherm aan boord en deze werd met vereende krachten tussen de beide campers neergezet. De vreugde en het gemak van het ding bleek echter van korte duur… de wind was zo sterk dat de buizen van het bouwwerk spontaan omknikten, we moesten ons verlies nemen. Arno, in vroegere jaren werkzaam in het afval, wist wel raad met het windscherm en deponeerde de overblijfselen vakkundig in de afvalcontainer op het terrein.

We moesten dus de lunch gebruiken in de volle wind. Voor rascamperaars natuurlijk geen probleem.

Na de lunch besloten we om de boulevard en het stadje te bezoeken. Ella en Elfriede, beiden gek op stof, (niet in de woning maar om mee te knutselen) hadden ontdekt, dat er een aantal stoffenwinkels zijn in de stad. Dus daar gingen we heen. Vlakbij de stoffenzaak is een zeer goed gesorteerde banketbakker gevestigd, waar je ook een lekkere bak koffie kunt scoren. Daar laafden Arno en ik onze eerste dorst en genoten we van een lekker gebakje.

Toen de dames uit de stoffenzaak kwamen, na geruime tijd, stelden wij voor om koffie met iets erbij te nuttigen. Zo scoorden Arno en ik binnen een half uur twee keer gebak en koffie.

Na de koffie ging het naar een tweede stoffenzaak. Dit bleek een zaak te zijn waar onder andere theedoeken en tafelkleden geweven worden. Achterin de zaak stonden meerdere ouderwetse maar wel al vol mechanische weefgetouwen opgesteld. Een waar walhalla voor de wevers en techneuten om te zien hoe vernuftig deze machines zijn gebouwd en nog steeds mooie producten leveren. Temeer omdat Elfriede in het verre verleden ook een weefgetouw heeft gehad, was het een feest van herkenning wat ze hier zag. Het weefgetouw, dat ze vroeger had, was dan weliswaar van hout en alles was handbediend maar het principe is en blijft toch hetzelfde.

Na de winkelbezoeken ging het terug naar de campers en na de alcoholvrije dimibo en het avondeten verwijlden we in onze eigen campers. Om buiten te blijven zitten was het te koud en winderig.

Woensdag 27 mei 2026

Wederom won ik gisteravond met rummicup en wel met 3-0

Na het dagelijkse ritueel, ontbijt en koffie, fietsten we nog even naar de zaak met de weefgetouwen. De eigenaresse van de zaak had ons gezegd dat ze vandaag de weefgetouwen in werking zouden stellen en dat we gerust mochten komen kijken.

Moi om te zien maar wel noodzakelijk om gehoorbescherming op te doen, want het geheel maakt enorme veel herrie.

Na deze bezichtiging reden we een stuk langs het Gota-kanaal richting Nörkopping. We passeerden 6 sluizen en zagen hoe de schepen steeds naar hoger gelegen water weren gebracht. Omdat het behoorlijk waaide en omdat we wind tegen hadden, hielden we het na een kilometer of 10 voor gezien en keerden terug naar de campers.

Vanwege het 50-jarig huwelijksjubileum van Ella en Arno werden we geïnviteerd om met het bruidspaar uit eten te gaan. We kwamen terecht in een typisch Zweeds restaurant. We konden kiezen uit diverse menu’s. De dames kozen voor een soort stoofpot met vis en schelpdieren. Arno en ik kozen voor een soort geflambeerde aardappelpuree, een heerlijk stuk rundvlees, asperges en een lekkere saus erover. Als toetje namen we chocolade parfait. Een lekkere en geslaagde eterij!

Donderdag 28 mei 2026

Weer had ik mazzel en won met 2-0 gisteravond!

We reden naar een camping, die zo ongeveer aan het einde van een weg lag. Het plaatsje waar de camping ligt, heet Gryt. De camping heet de Kust Camp Ekön. De weg erheen is lang, bochtig en smal. De camping is mooi, maar er is niet veel te beleven. We besloten daarom, dat het er naar 1 nacht wel genoeg was. We hadden onderweg erheen wel een mooiere camping of camperplaats gezien.

Vrijdag 29 mei 2026

Donderdagavond won Elfriede de wedstrijd met 2-1…

We vertrokken na de koffie naar het plaatsje Valdemarsvik. Onderweg deden we boodschappen bij een ICA-supermarkt. We reden door naar de Grännäscamping och Stugby.

We mochten zelf onze plaatsen uitzoeken en kijken vanuit de campers uit over een fjord.

Omdat we er redelijk vroeg op de dag aankwamen en het mooi weer was besloten de dames om verder te gaan met de productie van kraaien en pakte wij de fietsen om op zoek te gaan naar LR1632 batterijen. Van ons alarmsysteem in de camper was nl 1 afstandsbediening er vanwege een lege batterij mee gestopt. Gelukkig had ik een reserve afstandsbediening bij me, zodat ik toch het alarm in-en uit kon schakelen. Bij een tankstation in de buurt bleek dat ze deze batterijen in het assortiment hadden. Op de terugweg naar de camper namen we nog iets voor bij de koffie mee.

Na de koffie dronken we onze vrimibo, dit keer met alcohol, want het was immers het begin van het weekend.

Het avondeten bestond uit asperges omrolt met gerookte ham, gebakken aardappelen en een varkensmedaillon.

Zaterdag 30 mei 2026

Vrijdagavond stonden we na twee rondes gelijk. Om niet te verliezen, nam ik het besluit om te stoppen. Goeie strategie… toch?

De dag begon vandaag minder zonnig dan gisteren. Tijdens de koffie hielden we een soort van werkoverleg. We besloten om nog een nachtje bij te boeken en reizen morgen verder zuidwaarts naar Brädholmen. We gaan daar kijken we of er plaats is voor de campers aan de plaatselijke jachthaven. De af te leggen afstand is iets meer dan 120 kilometer.

De dames besloten om de zaterdag weer productief te besteden met handwerken.

Arno en ik stapten op de fietsen en reden een stuk van de kustroute, die in tegenstelling van wat de naam doet suggereren, door bosrijk gebied loopt. Onderweg zagen we twee kraanvogels die ieder een kraanvogeljong onder hun hoede hadden. Toen we terugfietsten naar de camping zagen we wederom de twee kraanvogels met hun jongen.

Vanmiddag reden 4 Poolse auto’s met 4 speedboten op aanhangers erachter het terrein op. De heren, totaal circa 10 man, parkeerden de auto’s en begonnen met uitladen. Na ongeveer een uur uitladen en sjouwen hadden ze onder andere 150 eieren, 6 kratten met levensmiddelen, karrevrachten bier en wodka naar de stuga, waarin ze verblijven, gesleept.

Naderhand lieten ze in de haven van het plaatsje hier vlakbij hun boten te water en gingen het fjord op om te vissen. Interessant om te zien wat deze gasten aan levensmiddelen en drank met zich mee namen en zeker deze dagen innemen…  

Het weer werd in de loop van de dag steeds beter en was aan het einde van de dag dusdanig goed dat we buiten konden eten en wat nog belangrijker is… de borrel kon buiten geserveerd worden. Toch koelde het aan het einde van de dag behoorlijk af.

Wat we verder doen en wat er verder gebeurt volgt in een volgende blog.

Blijf ons dus volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Donderdag 21 mei 2026

Elfriede won gisteravond ons inmiddels beruchte spel met 2-1.

Voorafgaand aan de wedstrijd waren we druk met het oppompen van 2 goudkleurige ballonnen met de cijfers 5 en 0. (vijf en nul) Eerst probeerden we het met een elektrisch pompje maar dat duurde te lang en maakte te veel lawaai. Dus de fietspomp maar uit de garage gehaald en na een kleine aanpassing van deze pomp ging het op druk brengen van de twee cijfers voorspoedig!

Vanmorgen stond ik om kwart voor zeven op, omdat de twee cijfers geplaatst moesten worden bij de camper van Arno en Ella. Vandaag, 21 mei, zijn zij namelijk 50 jaar getrouwd! Een ware mijlpaal. Met behulp van betonijzer en duct-tape werden de twee cijfers voor de camper geplaatst, terwijl de Wielemakers onder de douche stonden.

Toen ze terugkwamen van hun dagelijkse wasbeurt waren ze blij verrast.

Na de felicitaties en het ontbijt haalde Arno lekkere kanelbullars voor bij de koffie. Hij moest er drie keer voor naar de receptie, omdat de eerste twee keer de bakker nog niet was geweest.

Toen de koffie op was maakten we de campers gereed voor vertrek. We reden via het Rörstrand porselein museum naar het plaatsje Vassbacken.

Daar wilden we op een camperplaats gaan staan om van daaruit te gaan fietsen. Daar aangekomen, bleek dat wij daar ook al in 2015 en 2021 hebben gestaan. Ook bleek, dat er geen mooie plaatsen beschikbaar waren direct aan het Gota-kanaal. Bovendien regende het dusdanig hard, dat de vrije plaatsen op de tweede rij drassig waren. Dus niet handig om daar de zware campers op te parkeren.

We keerden om en reden richting een andere camperplaats. Op weg naar de andere plaats kwamen we langs een mooie camping in de plaats Töreboda die ook aan het Gota-kanaal ligt. We besloten hier ons kampement op te bouwen.

Omdat we redelijk vroeg ter plaatse waren besloten de dames om verder te gaan met de kraaienproductie en gingen Arno en ik een eind fietsen. Na het fietsen ging het aan de alcoholvrije domibo.

Net als voorgaande dagen nuttigden we samen het avondmaal en naderhand begonnen Arno en ik aan onze dagelijkse arbeid, inmiddels corebusiness, het afwassen.

Vrijdag 22 mei 2026

Het geluk gisteravond aan mijn kant met Rummicup! 2-1

Net als voorgaande dagen dronken we koffie onder het genot van een lekker schijnend zonnetje. Toen de koffie op was stapten we op onze fietsen en reden langs het Gota-kanaal naar het 20 kilometer verderop gelegen plaatsje Sjötorp.

Onderweg passeerden we meerdere sluizen en keken we hoe de motorjachten en zeilboten naar hoger- en lagergelegen water gebracht werden. Leuk om te zien hoe relaxed sommige booteigenaren zo’n sluisdoorgang doen en hoe stressvol anderen dat doen. Zo was er een Noorse vrouw die min of meer door haar man werd uitgekafferd omdat ze het touw aan een verkeerde bolder vastmaakte. De arme meid liep zich de naad uit haar slip maar werd niet echt gewaardeerd.

Ik het plaatsje Sjötorp kwam Ella op het grandioze idee om een broodje garnalen te eten. Arno noemt deze beestjes niet garnalen maar generalen. En… laat nu toevallig de plaatselijke visboer dit soort broodjes in zijn assortiment hebben! Was dit voorkennis bij Ella of een goed gegokt wishfull thinking.

Wat het ook was, het maakt niet uit want het was lekker.

De heenreis was 20 kilometer dus de terugreis ook. Het verschil zat in de hoogtemeters. Heen daalden we ongeveer 90 meter en terug moesten we dit dus weer stijgen.

De hele dag scheen de zon volop. Heen hadden we wind tegen en terug hadden we wind mee. Een mooie en sportieve dag! Maar liefst 40 kilometer gefietst.

Terug bij de camper dronken we een borrel op de goede afloop van deze dag en sloten we dag af met een lekkere maaltijd.

Zaterdag 23 mei 2026

Geen van beiden won afgelopen avond de Rummicupwedstrijd. Het werd 2-2

Rond een uur of elf reden we de camperplaats af. We zetten koers naar onze eerste “vrij staan plaats” ergens aan een meer op een afstand van 68 kilometer rijden van Töreboda.

De rit ging door heuvelachtig en bebost terrein. Onderweg zagen we in de landerijen meerdere keren kraanvogels. Er zouden ook elanden moeten lopen maar helaas zagen we die niet. Aangekomen bij de afslag naar de camperplaats bleek dat deze weg niet echt geschikt was voor ons kaliber campers. We wijzigde onze koers daarom richting een natuurgebied. Helaas was ook dat het niet. Weliswaar konden we wel op een landweggetje parkeren om daar de lunch te genieten maar blijven staan was niet mogelijk.

Tijdens de lunch belde ik met een camperplaats annex jachthaven, Aspa Båtklubb.  Ze hadden nog 4 plaatsjes vrij en ik zou moeten reserveren via een moeilijk systeem. Gelukkig gaven ze ons de gelegenheid om, als we er binnen een half uurtje zouden zijn, 2 plekken voor ons vrij te houden.

Dus op naar deze stop… toen we aankwamen waren er inderdaad 4 plaatsen vrij. Wij installeerden ons op de plaatsen 6 en 7 en gingen ons melden bij de receptie.

Daar bleek dat plaats 7 inmiddels al gereserveerd was via het ingewikkelde boekingssysteem. Plek 5 zou wel vrij zijn. Arno moest dus van 7 naar 5 verkassen. Wij konden op 6 blijven staan want die zou vrij zijn. Echter… je moet met je telefoon per plaats een QR-code scannen en dan kom je op een boekingssite. Bij Arno werd het plaatsnummer op de site groen en hij kon alle gegevens invullen. Betalen lukte echter niet…

Bij ons werd plaats 6 niet groen maar bleef rood. Volgens en receptioniste moest ik het om 14 uur weer proberen omdat dan het systeem ververst zou worden. Uiterste vertrektijd is hier nl 14 uur.

Om even naar 14 uur bleef het systeem aangeven dat de plaats met nummer 6 bezet was.

We mochten uitwijken naar plaats 3 maar helaas was deze net bezet door andere camperaars. Dan maar naar 11, ook bezet terwijl er geen camper stond. Toen 14 geprobeerd. Van hetzelfde laken een pak.

Het probleem is dat de site ook benaderbaar is voor camperaars die onderweg zijn en deze kunnen dus onderweg online reserveren. De beheerders van de camperplaats kunnen niets zelf regelen en moeten dus lijdzaam afwachten of de plekken ook daadwerkelijk al dan niet bezet worden. Geen fijn systeem dus.

Voor ons pakte het probleempje gunstig uit. Wij staan nu op de VIP plaats met een subliem uitzicht op het meer en de jachthaven.

Eind goed al goed. Alhoewel we staan nu wel veraf van Arno en Ella.

Het diner bestond vandaag uit nieuwe aardappeltjes met sla en moinkballs.

Morgen trekken we verder naar Borensberg, ook deze plaats ligt aan het Gota-kanaal en van hieruit fietsen we naar Bergen.

Zondag 24 mei 2026 Eerste Pinksterdag

Gisteravond won ik de match met 2-0.

Vanmorgen na de koffie trokken we verder naar de door Arno uitgezochte camperplaats. We moesten er maar liefst 68 kilometer voor rijden. Om even over half-een arriveerden we ter plaatse en kregen we de plaatsen 4 en 5 toegewezen.

Na installatie op de plaatsen dronken we koffie met iets lekkers erbij op het terras van de bij de camping behorend koffiehuisje.

Tijdens de koffie besloten we om vandaag nog op de fiets naar het ongeveer 20 kilometer verderop gelegen Berg te rijden. Berg is beroemd om de 7 direct achter elkaar gelegen sluizen die samen een hoogte (of diepte) van 18 meter overbruggen.

We hadden op de heenweg de wind in de rug. Daarom waren we redelijk snel ter plaatse. Elfriede en Arno vormden de kopgroep en hielden de snelheid er goed in.

De terugweg ging iets moeizamer omdat we toen wind tegen hadden. Om 16:15 uur waren we weer bij de campers en dronken een pimibo. Na de pimibo maakte Elfriede het diner, dat dit keer bestond uit garnalenbroodjes.

Maandag 25 mei 2026

Het rummispel verliep in het voordeel van Elfriede. 2-1

Na de lange fietstocht van gisteren werd er vanmorgen langzaam opgestart.

Het weer was goed, de zon scheen vooral vanmorgen met volle kracht. Arno stelde na de middag voor om ergens te gaan eten ter ere van hun 50-jarig huwelijksjubileum. Dus op de fietsen naar Borensberg. Helaas bleken alle eetgelegenheden gesloten te zijn dus weken we uit naar de ICA-supermarkt om daar eten in te slaan voor een gezellige pimamibo en BBQ-sessie.

In Zweden staan op de meeste camping en camperplekken een soort van vuurkorven opgesteld waarop een grillrooster ligt. In ons geval lag er zelfs houtkool bij. Dus zelf een BBQ meeslepen is niet nodig. Tijdens het staartje van de BBQ-sessie begon de lucht iets te betrekken en besloten we het voor vandaag voor gezien te houden.

Na onze dagelijkse core-business is het nu tijd om mijn spannende boek verder uit te lezen.

Morgen reizen we verder naar Söderköpping, ook weer gelegen aan het Gota-kanaal. Dit is ook tevens onze laatste stop aan dit mooie kanaal. Daarna trekken we langs de Oostzeekust verder naar het zuiden. Hierover schrijf ik in de volgende blogs.

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Zondag 17 mei 2026

Gisteravond won Elfriede met 2-1 de rummisessie.

Vanmorgen vertrokken we richting Håverud. De route, die we reden liep door een heuvelachting en bosrijk gebied. Onderweg zagen we kraanvogels op een akkerland lopen. Ook zagen we een drietal geiten vlak langs de weg lopen. Sommige mensen noemen dit soort dieren ook wel rendieren. Ze lijken er niet op… maar toch…

Tegen een uur of twee kwamen we aan op de camping, die gelegen is aan een groot meer. De camping ligt aan een drietal sluizen en een aquaduct. Een circa 20 meter (schat ik zo in) hoger gelegen meer wordt met de drie sluizen overbrugt.

De sluizen zijn bouwwerken die al ettelijke jaren oud zijn maar worden nog wel dagelijks meerdere keren gebruikt om kleinere vaartuigen van het hoger gelegen meer naar het lager gelegen meer te brengen en vice versa. Naar verluidt is vroeger geprobeerd om het water onder afschot te leggen maar dat pakte niet goed uit vanwege een constant tekort aan water.

De camping waarop we staan is eenvoudig, edoch heeft dat wat je nodig hebt of denkt nodig te hebben. Het weer was vandaag dusdanig mooi dat we buiten konden zitten en de zomibo konden nuttigen.  

Maandag 18 mei 2026

Gisteravond won ik aanvankelijk de rummisessie met 2-1 maar na nog een extra ronde werd het 2-2.

Vanmorgen scheen de zon al toen we opstonden. En nee, het was niet zo dat we laat uit onze bedden kwamen. We konden lekker buiten ontbijten. Tijdens de koffie hielden we wederom ons dagelijkse werkoverleg. Na rijp beraad bleek dat we allen wel zin hadden om nog een extra dagje op deze camperplaats te blijven. Aldus geschiedde.

Ella en Elfriede begonnen met de productie van kraaien.

Arno en ik besloten om een eind te gaan lopen. Na een kilometer of drie kwamen we op een groot parkeerterrein van een fabriek die autobanden recyclen. Er vlakbij zagen we een COOP-winkeltje. We besloten om terug te lopen om vervolgens op de fiets weer naar de COOP te gaan om wat inkopen te doen voor het avondeten en wat lekkers bij de koffie.

De hele dag was doorspekt met zon. Dus de hele dag lekker buiten geweest.

Als avondmaal hadden we een heerlijke lasagne gemaakt door chef-kokkin Ella.

Dinsdag 19 mei 2026

Na een lange tijd zonder winst was ik gisteravond de overgelukkige winnaar met rummicup. Het werd 2-1!

Na de koffie reden we naar het 125 kilometer verderop gelegen Lidköping. Een stadje gelegen aan het Vänernmeer. Dit is het grootste meer van Zweden.

Omdat er op het moment van vertrek net een oude sleepboot aan kwam varen stelden we de aftocht nog even met anderhalf uur uit. De sleepboot moest namelijk via de sluizen en het aquaduct naar het hoger gelegen meer worden gevaren.

Het was de moeite absoluut waard om dit te zien.

We vertrokken zo tegen halftwaalf en kwamen om even over één aan op de Krono-camping. Een grote en mooie camping met supermooi sanitair.

Zowel bij vertrek uit Håverud als bij aankomst op ons nieuwe stek was het weer zonnig en konden we dus buiten zitten. Om de benen even te strekken maakten we een wandeling langs de boulevard van het Vänernmeer.

Na deze inspannende bezigheid verwijlden we ons bij de camper en laafden ons aan een fris alcoholvrij drankje.

Ook vandaag aten we weer een lekkere, voedzame edoch eenvoudige maaltijd. Flammkuchen stonden op het menu. Meesterlijk gefabriceerd door Elfriede,

Na het eten zakte de buitentemperatuur rapide en vertrokken we ieder naar ons eigen huis op wielen.

Woensdag 20 mei 2026

Gisteravond won ik wederom met 2-1. Zou de stijgende lijn zich nu doorzetten?

Het was de bedoeling om vandaag, na de koffie, het porselein-museum in de Rörstrand center te bezoeken. Helaas bleek, dat deze pas op donderdag hun deuren weer openen. We moesten ons dus tevreden stellen met een bezoek aan een Fiskars winkel. Hier zijn buiten de kwalitatief hoge Fiskars producten ook mooie porselein producten te koop.

Na de “Fiskars” kwamen we toevallig bij een quiltwinkel langs. Toen de nodige inkopen daar gedaan waren fietsten we een bos en strandroute en kwamen weer uit in het stadje Lidköping. En daar was toevallig ook een lunchroom waar we cappuccino met een lekker stuk gebak nuttigden. Op de terugweg naar de camping bezochten we nog even een supermarkt en konden we op de camping nog een poosje buiten zitten. Tegen 18 uur begon het wat te sputteren en gingen we naar binnen. De gezamenlijke maaltijd werd in de luxus liner van Arno en Ella genuttigd. Burrito`s a la Arno stonden op het menu.

Morgen gaan Ella en Elfriede een poging wagen om het porseleinmuseum te bezoeken. Arno en ik gaan naar een auto- en brommermuseum. Als deze tenminste ook open is.

En… morgen 21 mei is vanwege een 50 jarig huwelijk uitgeroepen tot een nationale feestdag!

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Vrijdag 15 mei 2026

Gisteravond werd er weer op het scherpst van de snede rummi gespeeld. 3 rondes waarvan ik er geen won. Morgen neem ik revanche.

Overigens blijken vrouwen geslepener te zijn bij dit spel, want ook Ella en Arno waagden zich aan de rummikub en ook Ella won. Je kunt wellicht ook stellen dat een winnende vrouw een tevreden vrouw is en dat Arno en ik zo slim zijn om de dames te laten winnen…

Vanmorgen reden we om 11 uur vanaf de camping richting het plaatsje Smögen. We crosten over het hele eiland Tjörn richting het eiland Orust. De af te leggen afstand was dik 110 kilometer. Tussen Orust en Tjörn ligt geen brug maar vaart een groot veer. Dit veer onderhoudt een kostenloze oeververbinding en iedere 20 minuten is er een afvaart.

Voor dat we echter het veer opredden, deden we bij een grote ICA-supermarkt boodschappen. Onderweg hebben we een lekker broodje genuttigd op een parkeerplaats met uitzicht op een soort van Zweeds fjord.

Na de overtocht met het veer was het nog een kleine 40 kilometer rijden tot we op Hunnebostrand aankwamen. Hier waren we in 2021 ook en konden er toen vrij staan. Nu 5 jaar later stond de hele parkeerplaats vol met auto’s van dagjestoeristen en bleek parkeren niet mogelijk. Dus maar door naar Smögen waar we in 2021 ook waren. Stom maar waar, we konden de parkeerplaats niet vinden. Dit kwam doordat mijn verstand schijnbaar toch meer heeft geleden van het medische voorvalletje in 2025 dan ik toen kon bevroeden.

We vonden wel een parkeerplaats waar ook wel ge-overnacht of overgenacht kon worden maar het juiste gevoel om hier te gaan staan was er niet. En dan is het simpel. Doorrijden en iets zoeken wat wel aan onze wensen en gevoel voldoet.

We kwamen uit op camping Johannesvik. Een mooie ruim opgezette camping net buiten het plaatsje Smögen. De receptionisten gaven ons twee mooie plaatsen met uitzicht over de hele camping en daar hebben we, nadat we ons geïnstalleerd hadden, nog een poos buiten in de zon kunnen zitten. Overigens was dat een unieke beleving want het weer hier in Zweden nodigt niet echt uit om naar buiten te gaan. Veel regen en een koude kille wind.

Eens kijken of we volgend jaar naar Spanje kunnen gaan met elkaar met als voorproefje wellicht een overwinterproefperiode in dat mooie land.

Ook gisteravond was er weer een super lekkere maaltijd door de beide dames gemaakt. Een soort van spaghetti, maar dan anders, met gerookte zalm en een grote schaal met sla.

Na het eten werd uiteraard onze specialiteit en corebusiness weer aangesproken: afwassen.

Later in de avond keken Elfriede en ik een aflevering van de nieuwe Netflix serie “ Berlin y las joyas de Paris”. Dit is een serie waarin minimaal 1 van de acteurs uit “la Casa de Papel” meespeelt. De eerste aflevering was veel belovend.

Voor mij was de uitslag van de rummiesessie minder veelbelovend. Elfriede won met 2-1. Het wordt er niet beter op als de jaren beginnen te tellen…zie onderstaand verhaal.

Tja, dan was er gisteren nog een akkefietje waar ik niet trots op ben.

Onze camper had dorst en dus moest er getankt worden. We tankten bij een onbemand tankstation en mijn dwangneurose laat me altijd na iedere tankbeurt op mijn bankrekening kijken of er ook daadwerkelijk het bedrag dat op de pomp stond was afgeboekt. Tot mijn schrik was er ruim € 183,00 afgeboekt terwijl de pomp 1160 SEK aangaf. Ik werd dus geflest waar ik bij stond… Ik op hoge poten naar Arno die ook net getankt had. Wat bleek, bij hun was wel het juiste bedrag in euro’s afgeboekt. Toen ik even later nogmaals op mijn ING keek bleek ook bij mij het juiste bedrag er staan.

Zielsgelukkig stapte ik in de camper en reden we verder naar onze eindbestemming.

We waren net onderweg toen ik plotseling een tikkend geluid aan de zijkant van de camper hoorde. Wat bleek? In mijn frustratie over de vermeende financiële frauduleuze handeling aan mijn adres en bankrekening was ik vergeten de tankdop weer op de daarvoor bestemde plaats te draaien. Met het schaamrood om de kaken maakten we een stop om de stommiteit te herstellen. Tja, ouder worden komt met gebreken…..

Overigens… ik zou het bijzonder op prijs stellen dat ik niet meer aan dit voorval herinnerd wordt. Nu niet en nooit…

Dat ik niet de enige uit dit gezelschap ben die rare fratsen uithaalt blijkt ook uit het feit dat er verkeerde toiletkeuzes worden gemaakt. Dus vrouw gaat naar mannentoilet…

Zaterdag 16 mei 2026

Vanmorgen gingen we na de koffie op de fiets naar het bijna 6 kilometer verderop gelegen plaatsje Smögen. We bezochten daar de boulevard. Er staan daar veel authentieke oude huisjes op de houten kade. Wij waren daar al eens maar het altijd weer leuk om dit te zien.

Op de kade waren duikers in de weer om het koude water in te gaan. Ze gingen aan het werk om rotzooi van de bodem van de haven te halen.

Op de boulevard kwamen we een hond tegen met zijn twee baasjes. Een WA Poedel.

Persoonlijk zou ik nooit met een dergelijke hond aan touw gaan flaneren… maar wellicht is dit een leuk hondenvriendje voor Loena?

De fietstocht ging door een bosgebied over zandpaden en gravelpaden. Bergje op en bergje af.

Het weer speelde ook vandaag niet echt mee. Het was tijdens onze heen- en terugfietstocht wel droog maar het was ook snerpend koud. En dan zie je ook nog eens Zweden met korte broek rondlopen.  

Als middagmaaltijd aten we bij een visrestaurant Chips and Fisch. De hoeveelheid die je geserveerd kreeg doet vermoeden dat de gemiddelde Zweed een grote maag heeft. Ongelofeloos wat een bord vol eten… echter wel superlekker.

Na de fietstocht reden we terug naar de camping en kreeg ik onderweg averij aan het schakelsysteem van mijn fiets. Ik ben er nog niet achter of er sprake is van sabotage of slijtage. Dat laatste zou bij een nagenoeg nieuwe fiets wel vreemd zijn. Toch?

Samen met Arno wisten we het euvel op te lossen. Het is wel een tijdelijke oplossing maar ik kan weer normaal fietsen op het vehicle.

Ook vanmiddag dronken we een borrel, de zamibo, en hielden we werkoverleg.

Morgen reizen we verder. We gaan landinwaarts richting Haverod. Wat we daar gaan bekijken schrijf ik in een volgende blog. Vanavond gaan we weer een volgorde van Berlin kijken en wordt er weer rummicup gespeeld. Mooiere cliffhangers kan ik niet noemen…

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi.

Woensdag 13 mei 2026

Gisteravond hebben Elfriede en ik nog twee rondes rummicup gespeeld. Ik verloor beide rondes. Morgen probeer ik het verlies in winst om te zetten.

Na het ontbijt en de koffie besloten we om camping Hav Logi in het plaatsje Bleket te rijden. Een ritje van iets meer dan 170 kilometer. Bleket is een klein plaatsje op een groter eiland met de naam Tjörn. Het is een rotsachtig en redelijk groot eiland gelegen aan en in het Kattegat.

Om even over 11 vertrokken we en om iets voor 13 uur waren we ter plaatse. Bij de receptie van de camping werden we verwelkomd door een zeer vriendelijke Zweedse jongedame. We mochten de camping oplopen om een plaatsje uit te zoeken. We kozen voor de nummers 9 en 10. In 2021 waren we op dezelfde camping en stonden toen op plaatsje 7.

Na de campers op hun plaatsen te hebben gezet besloten we om op onze stalen rossen te stappen en naar het eiland Klädesholmen te fietsen. Op dit eiland, dat overigens via een brug te bereiken is, zit een winkel waar je zoute haring in diverse soorten saus kunt kopen. Om er een paar te noemen: haring in een tomatensaus, in whiskeymosterd, dille en uien.

Ook hier waren we in 2021 al eens om een klein voorraadje van dit spul in te kopen. Dus nu ook weer. Bedoeling is om het voorraadje mee te nemen naar Nederland… maar of het zolang “houdbaar” is valt nog te bezien.

Op de terugweg kwamen we bij Lotta langs. Lotta is een bakster die, afgezien van onze schoonzoon Okke, ’s werelds lekkerste broden bakt. Bovendien is ze een leuke en erg vriendelijke verschijning. Nu is Okke dat natuurlijk ook maar ik heb mijn voorkeur in deze voor het vrouwelijk schoon. Sorry Okke!

Overigens: woont u in Utrecht of directe omgeving? Koop dan eens brood bij bakkerij Okke. Je kunt heel eenvoudig bestellen via bakkerijokke.nl Op deze site staan ook de prijzen en manier van ophalen etc.

Na de fietstocht hielden we een soort van siësta en genoten we van de womibo en daarna van Turks brood met pulled beef.

Na het eten, het was al halfacht, begon het te regenen. Na het eten volgde ook de afwas en gezien de regenval werd dit karweitje in de camper gedaan in plaats van buiten op de wasplaats. Na de afwas ging ieder naar hun eigen optrekje op wielen. Elfriede en ik speelden nog 2 spelletjes rummi. De stand eindigde in een gelijkspel.

Toen we onze kooi opzochten regende het nog steeds gestaag.

Donderdag 14 mei 2026

Na een redelijk goede en wat langere nachtrust als anders stonden we op terwijl het nog steeds regende. Wat heet nog steeds… het regende al sinds gisteravond halfacht.

Om 10 uur was het koffietijd en hielden we ook weer ons dagelijks werkoverleg.

Bedoeling was om weer naar Klädesholmen te fietsen om daar bij Salt en Sil de lunch te gaan gebruiken. Maar ja, om in de regen een kilometer of 6 te fietsen was eigenlijk ook geen optie.

Tijdens het werkoverleg werd er ook even gesproeken over mijn blogs. Het bleek nl dat ik een grove fout in de benaming van een bepaalde handwerkvaardigheid had gemaakt. Wat bleek namelijk, Ella haakt niet maar Ella breidt. Ik wist dat natuurlijk wel maar schreef bewust dat ze haakt, omdat ik weet dat haakt op een t eindigt en dat weet ik niet bij breidt. Vandaar nu met dt. Zo, dan is dat ook weer rechtgezedt.

Om iets over elf leken de weergoden ons goed gezind en werd het nagenoeg droog. Dus snel de fietsen van stal gehaald en met gezwinde spoed naar Klädesholmen. Onderweg tocht nog wat gespetter gehad maar over het algemeen kwamen we redelijk droog aan.

In het restaurant kozen we voor het haringbuffet en dit bleek al een voorproefje van hetgeen we gisteren hadden ingekocht. Eigenlijk haring all you can eat met een goed glas Riesling witte wijn erbij. Het haringbuffet werd gelardeerd met aspergesoep, knäckebröd op een steeltje, stöckebröd, aardappelen in de schil voorzien van zeezout en een soort van zure room. Het was weer net als in 2021 genieten. Eigenlijk nog meer genieten dan toen, door met onze vrolijke vrienden uit Zeeland samen te zijn.

Na de overheerlijke lunch gingen we terug naar de camping. Volgens onze weervrouw Ella zou het droog blijven tot 14:15 uur. Echter haar informatiebron bleek niet 100% betrouwbaar te zijn. 2 kilometer voor de finish begon het helaas ernstig te stortregenen en kwamen we als verzopen katten op de camping aan.

De rest van de middag verliep wat buiig. Morgen trekken we nog iets verder richting het noorden. We nemen de binnenwegen over het eiland Tjörn en slaan daarna af richting Husqvarna om het binnenland van Zweden onveilig te gaan maken.

Resumé: ondanks de regen is de stemming perfect en houden we de lol erin.

Blijf ons volgen…dan hebt u altijd een alibi!

Zaterdag 9 mei 2026

Na nog een vrijdagje zwembad bouwen bij Sander en Femmy vertrokken we zaterdagmorgen om kwart voor negen naar de carpoolplaats bij Veenoord. Toen we via Achterste Erm richting Veenoord reden zagen we Arno en Ella vanuit de richting Noord-Sleen aan komen rijden. Nagenoeg gelijktijdig bereikten we ons trefpunt en na een hartelijke begroeting zetten we koers richting Pepelow, onze bestemming voor vandaag. In Pepelow is een Top Platz camperplaats. Afstand vanaf Dalen is 470 kilometer. We reden de autobahn via Oldenburg naar Bremen, via Hamburg, Lubeck richting Rostock.

Net voor Bremen hielden we onze eerste koffiepauze. We hadden er toen ruim 170 kilometer opzitten en waren bijna 2 uur onderweg. Na de koffie ging het in vol galop verder naar onze volgende stop; de lunchpauze. Het tweede stuk ging iets trager omdat er een file was ten gevolge van werkzaamheden aan een brug in de Autobahn. Zoals bekend zijn de meeste bruggen in Duitsland in een abominabel slechte staat en wordt er hard aan gewerkt om deze bruggen weer te herstellen. De lunch werd gehouden op een parkeerplaats langs de Autobahn en naderhand reden we door naar Pepelow. Rond een uur of 4 in de middag kwamen we aan op de camperplaats. We zochten twee mooie plekjes op en gingen ons melden bij de receptie van de camping en camperplaats. De camperplaats lijkt vrij recent te zijn aangelegd maar de camping stamt nog vanuit de DDR-tijd. Het geheel ziet er netjes en verzorgd uit en ligt direct aan de Oostzee.

We hadden mazzel met het weer want we konden buiten onze zamibo drinken. De zon scheen lekker maar tegen een uur of 6 werd het wat koeler en besloot Ella om de door hun meegebrachte middagmaaltijd voor gebruik gereed te maken. Het werd rijst met een lekkere wildstoof.

Zoals gebruikelijk zijn Arno en ik de vaste afwascrew. Toen we naar de afwasruimte liepen kwamen we langs een automaat waarin je de wc-cassette kunt plaatsen en zodoende kunt legen en reinigen. Twee Duitse echtparen dachten dat we daar onze vaat wilden wassen… en maakten ons duidelijk dat dat niet de bedoeling was.

Na de afwas ging ieder naar zijn eigen camper.

Toen we onze rummicupsessie achter de rug hadden zochten we onze kooi op.

Zondag 10 mei 2026

Na het opstaan, ontbijt en koffie maakten we een wandeling over de camping.

Zoals reeds gezegd een oude DDR-camping. Je kunt aan de oude gebouwen zien dat het geheel in een armoedige tijd is opgebouwd. Het geheel straalt echter wel gezelligheid uit.

Wat betreft de sanitaire gebouwen en de receptie kun je gerust zeggen dat het modern en zeer netjes is.

We beleven na de wandeling de hele dag wat plakken bij de campers en aan het einde van de middag werden de gisteren gekochte nieuwe aardappels en asperges gereed gemaakt om in het ruime sop gaar te koken.

Per persoon 2 hardgekookte eieren erbij en we hadden een koningsmaaltijd op moederdag.

Tja, wat moet je verder zeggen van deze dag. Het was een gezellige dag waarbij eenieder zijn gang ging. De dames aan het hobbyen met kaarten en haken, Arno aan het lezen en ik aan het puzzelen. En uiteraard gruwelijk met en tegen elkaar zeuren. Nooit gebrek aan gespreksstof maar ook tijd voor jezelf. Dus zonder geouwehoer…

Ook vandaag troffen we het met het weer. We konden zelfs buiten ons koningsmaal nuttigen.

Ook vandaag gingen Arno en ik weer naar de afwasruimte. De deur werd voor ons geopend door een Amerikaan die al vanaf 1976 in Duistland woont. Hij komt uit de buurt van Heilbronn en is getrouwd met een vrouw uit Californië. Hij was als tijd in dienst geweest bij het Amerikaanse leger. Toen ik hem vroeg of hij nog ooit weer terug wilde naar Amerika kreeg ik als antwoord dat dat er misschien nog weleens inzat maar dat dan eerst Trump van zijn troon gestoten moest zijn. Hij gaf aan een gruwelijke hekel aan die man te hebben. Overigens heeft hij dat ook aan zijn schoonmoeder. Dat schijnt een heks te zijn. Ik vroeg hem of ze zich dan ook op een bezem verplaatst… antwoord: JA..

Na afwas en de borrel speelden we weer rummicup en daarna gingen we weer gestrekt.

Maandag 11 mei 2026

We werden wakker door getik op het dak. Het bleek geen specht maar regen te zijn.

Ik had beloofd om broodjes bij de kampwinkel te halen…. Met een nagenoeg nat pak kwam ik weer terug.

Na het ontbijt en na de koffie vertrokken we richting Rostock. We moesten om 11 uur de camperplek verlaten. We reden via smalle weggetjes naar Rostock. Onderweg nog even diesel getankt en de gastanks weer volgegooid. In Zweden is niet op veel plaatsen LPG te koop maar in Duistland is dat voor al in deze omgeving bij de meeste tankstations te koop. In Zweden moet je de lpg-stations echt zoeken via de app: MyLPG.eu

Om een uur of twaalf arriveerden we op het terrein van de rederijen. Onderweg hadden we de hele tijd regen en ook nu regende het nog. Om even over 1 uur begon het inchecken en een dik half uur later stonden we in rijen opgesteld voor de oprit van de ferry “Mecklenburg Vorpommern”

Na nog een dik half uur wachten mochten we de boot oprijden. Wat ons opviel is dat we de gaskranen van de camper niet hoefden dicht te draaien. Iets wat we bij eerdere overtochten wel altijd moesten.

Het schip vertrok een half uur voor de geplande vertrektijd. We zijn benieuwd of we nu ook een half uur eerder van boord gaan.

Op de boot hebben we onze tijd verdaan aan het spelen van 3 rondes rummicup.

En uiteraard hebben we gebruik gemaakt van een diner aan boord. Moet je wel zelf ophalen maar dan heb je ook wat.

Als we straks van boord zijn rijden we naar het ruim twintig kilometer verderop gelegen Hököpinge. Hier gaan we kijken of er plaats voor ons is om te overnachten. Wat we morgen doen weten we nog niet.

Dinsdag 12 mei 2026

Gisteravond kwamen we even na tien uur aan op de camperplek in Hököpinge. De camperplaatsen zijn aangelegd rondom een grote hal waarin onder andere een padelbaan zit. Er waren slechts enkele plekken waarop je kon staan die voorzien waren van verharde stroken waar je met de banden op kunt rijden, de andere plekken waren op het gras. Alle verharde plekken waren bezet. Wij durfden het niet aan om op het natte gras te gaan staan omdat het er behoorlijk drassig was na de regen van vandaag.

We parkeerden daarom maar op een weggetje op de camperplaats.

Terug naar vandaag, dinsdag 12 mei.

Na het ontbijt hadden we een soort van werkoverleg. Wat gaan we doen en waar gaan we heen. We besloten om naar het 186 kilometer verderop gelegen stadje Falkenberg te rijden. Dit is in de richting van Göteborg. Het stadje is bekend om zijn zalmrijke rivier.

We vertrokken rond halfelf en arriveerden om iets over twaalf uur. De camperplek die we in eerste instantie hadden uitgekozen bleek niet dat te zijn wat we ervan hadden verwacht. Bijna 3 kilometer verderop is echter nog een jachthaven met camperplekken en dat bleek een schot in de roos te zijn. Mooie plekken direct aan de haven met uitzicht op de zee en de bootjes.

Nadat we de campers op de plek hadden staan lunchten we en daarna ging het op de fiets naar het centrum van Falkenberg. Een mooi en gezellig plaatsje met een deels oud historisch centrum. Over de zalmrivier ligt een brug waarover je het centrum in kunt lopen of fietsen. Deze brug is de oudste tolbrug van Zweden. Mensen, die heel vroeger te voet de brug over wilden, moesten daarvoor betalen en als ze te paard gingen moesten ze meer betalen. Fietsen hadden ze toen nog niet omdat er toen ook al een gebrek aan fietsenmakers was en daarom was er destijds ook geen tarief voor fietsers.

Tijdens de fietstocht kwamen we langs een konditor waar ze behalve Zweeds gebak ook koffie verkochten. We trakteerden ons daar op lekkere cappuccino en kanelbullar en bullar met caramel. Als er 1 ding zeker is, dan is het wel, dat we dit vaker gaan doen!

Toen we terug waren bij de campers bleek dat er behoorlijk wat campers bij waren gekomen. Schijnbaar een geliefde plek dus.

Morgen gaan we verder richting Göteborg of zelfs nog iets noordelijker.

Blijf ons volgen…dan hebt u altijd een alibi!

Donderdag 7 mei 2026

De titel van deze blogserie is in het Zweeds geschreven. In het Nederlands is het: Zweeds avontuur mei 2026.

Aanstaande zaterdag 9 mei 2026 vertrekken we samen met onze Zeeuwse vrienden uit de wereldstad Biggekerke naar Zweden.

Arno, Ella, Elfriede en ik zijn al geruime tijd aan het voorbereiden voor deze grote overzeese reis. We hebben allemaal een opzetje gemaakt van wat we graag willen zien in het mooie Zweden. Waar we precies terechtkomen weten we niet, maar dat het weer een leuke en gezellige reis wordt staat vast!

Zaterdag rijden we van Dalen en Sleen naar het plaatsje Pepelow in Duitsland om daar twee nachten op Wohnmobilpark Am Salzhaff te verblijven. De afstand die we moeten rijden is een kleine 430 kilometer. We hebben gevraagd of we twee plekjes op de camperplaats konden reserveren maar dat was helaas niet mogelijk. Maar met een beetje geluk zijn er twee plekjes vrij en anders kunnen we op de naastgelegen camping terecht. En mocht ook daar alles bezet zijn dan rijden we door naar Wismar of naar Rostock. Op maandag de 11^e mei gaan we vanuit Rostock met de boot naar het Zweedse Trelleborg. De boottocht duurt maar liefst zes uur en de “vat” is 21:10 uur.

Hoe het ons vergaat, wat we beleven en wat we gaan zien….. lees het in onze blog. Ik zal regelmatig een update verzorgen maar kan niet beloven dat ik iedere dag op de radar zal komen.

Maar….. blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!