Woensdag 19 februari 2025 dag 81

Vannacht werd het slechts 7 graden en vanmorgen was het licht bewolkt. Toch kwam in de loop van de ochtend de zon er weer lekker door. Bij vlagen was het af en toe even bewolkt maar over het algemeen hadden we wederom een mooie zonnige dag.

We stapten rond halfelf op de fiets om de Vias Verdes met de naam Ojos Negros te gaan fietsen. Althans een deel ervan. De route begint op slechts 1,5 kilometer vanaf de camperplaats en loopt dan linksaf tot aan Valencia en rechtsaf tot voorbij Teruel. Ook nu is het weer een oude spoorbaan waar je op fietst. 

Gelukkig hebben ze de rails wel weggehaald en nog mooier is dat de bielzen ook weg zijn. Hadden ze dat niet gedaan dan had je het Guus Meeuwis effect met Kedeng-Kedeng gehad.  

De weg loopt vanaf Geldo iets bergopwaarts en gaat deels door natuurgebieden. Over de 19 kilometer die wij reden was de klim ruim 200 meter. Het was een mooie tocht bij perfect fietsweer.

Hieronder een fotoreportage gemaakt door Elfriede.

Morgen reizen we verder richting Teruel. Dat is een ritje van net geen 100 kilometer.

Nabij Teruel gaan we wat bekijken dat je alleen in de woestijnen van Amerika kunt vinden. 

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Dinsdag 18 februari 2025 dag 80!

Gisteravond speelden we 3 rondes rummicup. Elfriede won met 2-1!

De laatste ronde verloor ik zelfs met 2 jokers….

Ons besluit om niet gisteren maar vandaag te gaan rijden was een juiste beslissing. Het was vanmorgen nl behoorlijk bewolkt. Niet koud met 17 graden maar ook niet zonnig. En dan is het leuker om te rijden dan bij mooi zonnig weer.

We vertrokken al om 9 uur en reden eerst naar Xabia om te ver- en ontzorgen. Daarna even diesel en gas tanken en toen via Teulada naar de snelweg. Onderweg begon de zon te schijnen.

Bij Valencia werd het druk op de weg maar verder was er geen noemenswaardig druk verkeer. En we hadden weer mazzel, want de zon bleef de hele dag aanwezig en maakte dat het weer een kleine 20 graden werd. We konden, in Geldo, na onze stadswandeling zelfs buiten in de zon zitten.

Vandaag reden we een afstand van circa 180 kilometer en staan nu op een camperplaats aan de rand van het stadje. Er is plaats voor 15 campers en je kunt hier water tappen en vuil water en toilet legen. Deze plaats is gratis en is een goede service van de gemeente Geldo. Het is hier supernetjes!

Geldo is een oud stadje met smalle straatjes. Het ligt vanaf kustplaats Sagunt gezien, ongeveer 35 kilometer landinwaarts.

Geldo is min of meer bekend van de vele muurschilderingen op de buitenmuren van de huizen en andersoortige panden.

Elfriede heeft onderstaande selectie gemaakt van de mooiste muurschilderingen. 

Morgen wordt het hier ook weer een mooie dag en halen we de fietsen van stal.

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Maandag 17 februari 2025 dag 79

Vandaag was weer een mooie en warme dag. Net als gisteren werd het ook nu ruim boven de twintig graden. 

Omdat het wederom een prachtige zonnige dag zou worden besloten we vanmorgen om nog een dag van de zon in Moraira te genieten. Dus geen verplaatsing naar andere oorden.

Tja, wat deden we vandaag? Een eindje wandelen, wat praten met medecamperaars en lekker zitten lezen en puzzelen.

Morgen gaan we zeker en vast wel verder noord- en landinwaarts. We gaan niet in 1 reisbeweging naar Teruel. Op de weg daarheen ligt het plaatsje Polideportivo Geldo waar ze naar het schijnt hele mooie huizen hebben. Wat er precies zo mooi aan is dat komt in een volgende blog aan het licht…

Ook is daar de mogelijkheid om een mooie fietstocht over de Vias Verdes te maken.

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

zondag 16 februari 2025 dag 78

Het was de hele dag prachtig weer. Volop zon en een temperatuur van 23 graden!

De terrassen in Moraira waren allemaal behoorlijk bezet. Ons terras voor de camper was aanvankelijk ook bezet maar al snel zaten we achter de camper in de schaduw.

Gisteren zag ik een camperaar tegenover ons zwoegen met het aansluiten van een Spaanse gastank. Op de Spaanse gasfles past niet het Nederlandse reduceerventiel maar moet je gebruik maken van een Spaans reduceerventiel, die je op de fles klikt. De man had dus een Spaanse fles gekocht met een Spaans reduceerventiel maar had niet de juiste aansluitmaterialen om hem aan te sluiten op zijn “camperleidingnet”.

Ik kon hem gelukkig met een paar adviezen helpen over de koppelingen, die hij nodig heeft om de fles operationeel te krijgen. Helaas kon hij bij de ijzerwarenzaak in Moraira niet de juiste koppelstukken kopen, dus blijft er niets anders over dan de slang van het Nederlandse reduceerventiel te gebruiken op de Spaanse. Hij moet dan in Nederland weer een nieuwe slang met reduceerventiel aanschaffen. 

Toen ik het Spaanse reduceerventiel bekeek zag ik dat deze 50 millibar is en de apparatuur in zijn camper is 30 millibar. Dus niet raadzaam om dit ding te gaan gebruiken. 

Toevallig zag ik bij een “malle pietje” winkel in Moraira in de etalage meerdere Spaanse reduceerventielen liggen. Daar heeft hij nu een juiste van 30 millibar gekocht en kan weer even vooruit met zijn gasvoorraad.

Hij vertelde dat zijn dochter Floortje Mackaij is en voor het Spaanse prof-wielrennersteam Movistar fietst. Ik kon het natuurlijk niet laten om te vertellen, dat Sterre ook verdienstelijk op haar fietsen in de rondte scheurt. Hij vroeg me om Sterre te vragen of zij zijn dochter kent. 

Zo gevraagd zo gedaan! Inderdaad kent Sterre deze jongedame. Sterre vroeg me of ik een fietstochtje met Floortje kon regelen. Welnu, toevallig werd Floortje vandaag vanuit Javea naar Moraira gehaald door haar ouders en hebben we even kennis met haar gemaakt. En ja, Floortje wil graag een keer een tour maken met Sterre. Naar ik begreep heeft Sterre al een berichtje naar Floortje gestuurd! Wij zijn benieuwd hoe dit gaat aflopen.

Overigens is Sterre nu in Lloret de Mar voor een trainingsstage in de bergen.

Morgen gaan we weer rijden. Bedoeling is om richting Teruel te gaan, waar we vliegtuigen gaan spotten. We gaan dus het binnenland in.

Nieuwsgierig geworden?

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Zaterdag 15 februari 2025 dag 77

Gisteravond was de policia net voor het invallen van de duisternis met twee auto’s aanwezig op de parkeerplaats. We dachten even dat er een bevel tot ontruiming zou komen maar dat bleek niet het geval. De nacht verliep rustig net als voorgaande nachten.

Vanmorgen scheen de zon weer lekker en dat bleef wederom de hele dag zo. Om 10 uur vertrokken we vanaf La Marina naar Guardemar om daar even een kijkje op de markt te nemen.

Vooraf reden we naar camperplaats El Pinet waar we de toiletcassette wilden legen. Omdat er op de loosplaats al een camper stond, parkeerde ik de camper voor de ingang van de camperplaats. Wel zo dat er nog campers in en uit konden. Elfriede ging naar de receptie om te betalen. Komt er een persoon de receptie binnenstormen met de woorden: “een illegale lozer!”

Elfriede reageerde direct met: “hoho’ dat is niet waar, dat is mijn man en ik sta hier te wachten om te betalen”. Schijnbaar hoorde hij aan het accent van Elfriede dat ze uit Duitsland komt en merkte op dat de “illegale lozer” met een camper met NL-kenteken rijdt. 

Elfriede legde al grijnzend, door de lachwekkende situatie uit, hoe het zat. Toen was de lucht geklaard.

Schijnbaar heeft de beheerder overal mannetjes rondlopen, die oppassen wat er op de loosplaats gebeurt. 

Wel werd nog even aangehaald dat er regelmatig mensen illegaal, dus stiekem komen douchen of hun grijs water, cassette etc. dumpen. Het is dus logisch dat er streng wordt toegezien op dergelijke illegale activiteiten. 

Na dit intermezzo en het marktbezoek reden we door naar Moraira. Daar stonden we rond de kerst en de jaarwisseling ook al een poosje op het grote parkeerterrein. 

Er staan nu meer campers dan een week of 6 geleden maar we hebben wederom een mooi plaatsje weten te bemachtigen. 

Wat we morgen doen weten we nog niet. Wel weet ik dat het vandaag, hier in de zon en bij windstil weer, ver boven de 20 graden was. Voor morgen voorspellen ze ook weer een mooie zonnige dag.

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Vrijdag 14 februari 2025 dag 76

Gisteravond werd er geen rummicup gespeeld. 

We zijn beide een poos aan het lezen geweest op onze e-readers en hebben daarna naar een paar afleveringen van de Spaanse serie Entrevias gekeken. Begin februari begon hiervan het vierde seizoen. Spannende serie!

Vannacht werd het niet kouder dan 10 graden en vanmorgen was de zon prominent aanwezig om ook de hele dag voor ons te blijven schijnen. De temperatuur werd zeker 21 graden, conform wat ze beloofd hadden! Na het ontbijt liepen we naar Restaurante Gallego Playa om daar koffie en cappuccino te drinken. Naderhand gingen we via de duinen en een houten duinpad terug naar de camper. 

Bij de camper aangekomen dook Elfriede weer “in” haar e-reader om verder te lezen in het spannende boek waar ze mee bezig is.

Omdat we momenteel niet veel beleven, mooi rustig aan doen, volop genieten van de rust en het mooie weer in Spanje, valt er niet veel te schrijven. Dat zal ook de komende tijd, die we nog onderweg zijn, zo blijven. 

Uiteraard blijf ik schrijven waar we zijn en wat we, indien dat het geval is, doen of hebben gedaan hebben.

Dus….

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Donderdag 13 februari 2025 dag 75

Gisteravond rummicupten we de laatste keer met ons drieën. Johannes zorgde voor de openingsscore en ook de tweede ronde werd door hem gewonnen. Helaas kwam Elfriede in de resterende 3 rondes aan de leiding waardoor de eindstand 2 voor Johannes en 3 voor Elfriede werd.

Voorafgaand aan de rummicup genoten we samen van het galgenmaal en naderhand dronken we een lekker glas wijn. Johannes had uit zijn wijnkelder de beste fles rode wijn, die hij had, meegenomen. Ik had voor iets hartigs gezorgd, een soort Quiche… Helaas kreeg ik net als 2 jaar geleden pech met een kies. Dit keer kan ik zeggen: door de Quiche kreeg ik pech met een kies. We besloten daarom, dat ik morgen ochtend direct contact zou leggen met de tandarts in La Marina, waar ik in 2023 ook al een was om een nieuwe vulling te laten zetten.

Vanmorgen direct gebeld en ik kon al om 12 uur terecht bij de tandarts. De afstand van waar we stonden tot aan La Marina was 38 kilometer, dus we hadden alle tijd om erheen te rijden.

Bij stralende zonneschijn namen we om halftien afscheid van Johannes en gingen op pad naar La Marina. Het was een mooie tijd samen. Johannes: bedankt voor je gezelligheid en aanwezigheid!

Omdat we mooi op tijd waren hebben we bij Paco op de camperplaats nog ontzorgd en verzorgd. Dus potten leeg en watervoorraad weer op 100%.

Om 10 voor 12 was ik bij de tandarts en kon direct doorlopen naar de slachtbank. Conclusie na enig kijkwerk was, dat ze de scherpe kant, die door de breuk van de kies was ontstaan, zou gaan wegslijpen. Advies is; dat ik alleen rechts mag kauwen en niet meer links. Bovendien zoveel mogelijk vloeibaar voedsel zoals rode wijn en bier nuttigen. En in Nederland een kroon laten plaatsen. 

Na de tandartsbreak reden we naar Guardemar om de was te doen en om proviand in te slaan. Na dik een uur wassen en drogen is alles weer spic en span en kunnen we de komende weken weer vooruit. 

We reden terug naar La Marina naar de parkeerplaats waar we al meerdere keren hebben gestaan. Het toeval wilde dat er nog een plaatsje vrij was, weliswaar aan de straatkant van de parkeerplaats maar toch… Er stond wel een Belg met zijn personenauto geparkeerd maar die was zo vriendelijk om ergens anders te parkeren. Zeer vriendelijk van deze man. 

We hadden het plan om een wijntje te drinken aan het strand maar daar werden we bijna gezandstraald. Er woei een harde wind…

Terug naar de camper, dan maar geen wijn aan het strand.

Zitten we net in de camper komt er aan de plantsoenkant van de parkeerplaats het plekje vrij waar we vorige maand ook al stonden.

En zo komt het, dat we weer een subliem plekkie hebben waar we waarschijnlijk een paar dagen en nachten zullen verblijven alvorens we richting Xabia en Moraira rijden.

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

woensdag 12 februari 2025 dag 74

De wonderen zijn de wereld niet uit! Johannes won de Rummicuppetitie met 3 tegen 2 voor mij. Elfriede bleef met nul (0!!) punten achter. We speelden tot nu toe 73 x 5 is 365 keer rummicup. Daar komen vanavond nog 5 rondes bij. Totaal dus 370! 

Het was afgelopen nacht weer behoorlijk warm. De temperatuur bleef steken op een graad of 11. Toen ik vanmorgen opstond scheen de zon al weer uitbundig en dat bleef bijna de hele dag zo. De thermometer van de camper gaf aan dat het buiten 18 graden was. Maar de gevoelstemperatuur was echter ruim boven de 20 graden. Wederom korte broeken- en T-shirt weer. Heel anders dan thuis in Dalen want daar is het koud en echt winter met een mooie laag sneeuw. Maar… tegen drie uur vanmiddag betrok de lucht hier wat en begon het te regenen en hoorden we af en toe een donderslag. Na een kwartiertje stopte de regen en kwam de zon er weer door. De regen die viel zorgde er nog niet eens voor dat het parkeerterrein echt nat werd…

Na de koffie zijn we een poosje met de Jeu de boules ballen aan het gooien geweest. Jammer genoeg hebben we geen score bijgehouden maar Johannes was zonder meer de winnaar. Dit geeft dus ook aan, dat hij beter is met de ballen, dan met de cijfers. Alhoewel daar gisteravond bij het rummicuppen een uitzondering op was. 

Nog even terug naar de overstromingen die in Spanje een maand of 4-5 geleden plaatsvonden.

In de zowel grotere als kleine steden en dorpen zijn zogenaamde rambla’s aangelegd. Dit zijn of uitgegraven kanalen waar straatputten en straat riool op uitkomt. Ook heb je rambla’s die van beton zijn gemaakt zoals hier op de foto.

Omdat het hier maar zelden regent en de rambla’s dus ook zelden worden ingezet waarvoor ze zijn bedoeld worden ze ingezet als parkeerterrein, worden ze opgenomen in fietsroutes en worden er speeltuinen en sportplaatsen van gemaakt. Ook worden er markten en dergelijk in georganiseerd.

Tja, en als er dan auto’s in geparkeerd staan en er komt een verschrikkelijke hoosbui dan beginnen die auto’s te drijven en zorgen ervoor dat het water niet meer vrij onder bruggen door kan. Resultaat is dat de rambla dan overstroomt en dat de straten niet meer kunnen afwateren. De gevolgen hiervan waren 4-5 maanden geleden dramatisch.

In de plaats waar we nu staan is de rambla leeg en kan dus veel water opnemen en afvoeren naar de Middellandse zee.

We zijn nu 74 dagen onderweg. Morgen zijn dat er dan dus 75. We zijn dan 70 dagen samen met Johannes op reis. Morgen komt aan dat samen reizen een eind voor dit overwinterseizoen. Wij rijden morgen in de loop van de dag richting La Marina. Een afstandje van net geen 40 kilometer. Johannes heeft nog een aantal maanden in Spanje te gaan en wil nog niet te ver richting het Noorden gaan, omdat hier het weer beter is. 

Omdat we dus uit elkaar gaan, kookt Elfriede een zogenaamd galgenmaal. Duitse rollades met rodekool en aardappels. En nee, we hebben geen mud aardappels meegenomen vanuit Nederland, maar gewoon hier gekocht. In Spanje kun je lekkere aardappels kopen want ook hier worden veel gerechten gemaakt van deze aardknol.

Dat wordt dus smullen vanavond.

Morgen nemen we dus voorlopig afscheid van elkaar. Het was weer een gezellige tijd met elkaar. 

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Dinsdag 11 februari 2025 dag 73

Gisteravond was er weer de Rummicupetitie. Elfriede won dit keer glorieus en wel op sloffen! Ze scoorde alle rondes en ging met 5 punten de boeken in. Johannes en ik bleven achter met elk nul punten. Dat Elfriede op sloffen won is niet enkel een soort gezegde maar ook nog eens waarheid. Ze moet het nl zonder haar sportschoenen doen…. De reden hiervan mag ik van haar niet in de blog vermelden… wel jammer, want het is wel enigszins lachwekkend.

Minimumtemperatuur vannacht was 8 graden, maar ook vanmorgen was er weer de stralende zon. De temperatuur vandaag werd 18 graden, maar voor het gevoel was het zeker wel ruim 20. Korte broeken en T-shirt weer. Heel wat anders dan in Nederland. Ik kreeg vanmorgen van Ella uit Zeeland al een foto met daarop hun uitzicht over een besneeuwd landschap. Van onze buurvrouw Riek kreeg ik een foto van het dak van ons huis met daarop een dikke laag sneeuw.

Na het ontbijt haalden we de fietsen uit het hok en reden naar het plaatsje met de mooie naam “San Pedro del Pinatar”. Daar reden we een soort afsluitdijk op die richting La Manga loopt. Je kunt niet op La Manga komen via deze weg. De weg stopt domweg rond de 500 meter voor La Manga.

We reden door een natuurgebied met rechts het Mar Menor en links zoutwingebieden en broed- en leef habitat van onder andere de Flamingo’s. Niet de dans maar de watervogels.

Aan het einde van de weg zagen we dat we terug konden fietsen langs het strand. Aanvankelijk dacht ik dat het nagenoeg niet mogelijk zou zijn maar toen we een poging ondernamen (mede op aandringen van Mrs. Rummicup) bleek dat het goed te doen was. Af en toe moesten we wel even extra gas geven in het mulle zand maar het was een supermooie rit zo vlak langs het water.

We kwamen bij Playa de La Liana weer op een stenen weg. Johannes zag daar een paar campers staan en wilde daar even kijken. Er stonden er vier. Ik zag een carro de policia staan maar zag geen agenten lopen. Er kwam echter nog een carro de policia aan. Ik vroeg aan 1 van de agenten of overnachten op deze mooi plaats is toegestaan. Het antwoord was dat het 1 maar hooguit 2 nachten is toegestaan maar je mag geen campinggedrag vertonen. 

Het was wederom plezierig praten met deze mensen. Weer zeer vriendelijk en supertolerant. Amamos España y su gente!

We dronken koffie bij het haventje van Playa de La Liana en reden daarna door naar een bijzonder groot winkelcentrum in San Javier. Je kunt dit winkelcentrum vergelijken met de Centro in Oberhausen. 

Achter het winkelcentrum is een groot parkeerterrein waarop veel camperaars staan. Boven het winkelcentrum zijn meerdere eetgelegenheden en hier hebben we in een Amerikaanse eettent onze middagmaaltijd genuttigd. Naderhand nog even in de Carrefour rondgescharreld en toen weer op de fietsen richting de camper. 

We kwamen door een gebied waar veel koolsoorten en citroenen worden geteeld. Voor het eerst zagen we dat ze in Spanje ook boerenkool verbouwen. 

In totaal reden we vandaag ruim 33 kilometer onder bijzonder prettige en warme weersomstandigheden, een zeer geslaagde fietstocht.

Wat we morgen doen en waar we morgen heengaan weten we nog niet. Wordt vanavond besproken…

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

maandag 10 februari 2025 dag 72

Het kan niet alleen verkeren maar het verkeerde ook! Johannes won gisteren 3 van de 5 rondes en wij beide moesten met 1 punt per persoon genoegen nemen. 

De winst is hem gegund. We wachten met spanning af wat er vanavond staat te gebeuren.

Vannacht werd het niet kouder dan 10 graden en ondanks dat het vandaag half bewolkt zou worden scheen de zon de hele dag volop en werd het weer weer minstens 18 graden.

We hebben dus niets te klagen.

Na het ontbijt liepen we naar de bakkerij, hier zo’n 300 meter vandaan. We dronken koffie en namen er iets lekkers bij. Naderhand gingen we zitten lezen.

Vanmiddag haalden we de fietsen van stal en reden via de strandboulevard en wat binnendoorweggetjes naar Mil Palmeras. In deze plaats stonden we verleden jaar een paar dagen totdat we werden heengezonden door de politie… We vertrokken toen naar de plaats waar we nu dus ook weer staan. 

Op de terugweg kwamen we langs een Engelse Pub waar ze onder andere het lekkere Guinness bier verkopen. Omdat het lekker weer was en de temperatuur hoog was opgelopen trakteerden we ons daar op een lekker verfrissend drankje.

Toen we er net zaten kwam er een ouder echtpaar langs met een 2 persoons scootmobiel. Het leek erop dat ze uit Benidorm kwamen, want de snelheid waarmee ze zich bewogen was meer dan de toegestane maximumsnelheid. 

Elfriede vond het dusdanig leuk, dat ze voorstelde om onze fietsen weer te verkopen en ook een dergelijk voertuig aan te schaffen. Wellicht iets voor later!!

Na de break reden we weer naar de camper en stalden onze fietsen weer in de garage.

Morgen blijven we ook nog hier. Het is hier heerlijk rustig en we hebben plek genoeg om eventueel buiten in het parkje, dat achter de camper ligt, te zitten. Je mag hier geen campergedrag vertonen en dus doen we dat ook niet. 

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!