Gisteravond begonnen we aan een rummicup-marathon.
We begonnen om 18:30 uur en eindigden na 10 partijen om 22:30 uur de strijd.
Elfriede won overtuigend met 6 partijen. De schamele rest was voor mij.
Vanmorgen in alle vroeg stak er een stevige wind op. Het bleek dat er een code geel was afgegeven in Friesland, Groningen en Noord-Holland.
Toen ik opstond rond halfacht, was de wind nog steeds krachtig aanwezig. Dit bleef een groot deel van de voormiddag zo. Na het ontbijt en de koffie liepen we naar de Boerestreek. Dit is een soort evenementen terrein in Appelscha waar zondags een streekmarkt wordt gehouden. Ze noemen deze markt dan ook de Boerestreekmarkt. Het was er gezellig druk en bij de groente- en fruitkraam was zelfs sprake van wachtrijen van zeker een half uur.
Na een uurtje op de markt te hebben rondgestruind gingen we weer camperwaarts.
Onderweg zagen we een auto staan die het nummerbord zowaar in Paassfeer had….
erg toepasselijk nummerbord tijdens pasen
De wind was iets in kracht geminderd en we konden zowaar nog een paar uurtjes buiten zitten. Weliswaar achter de camper in de luwte maar toch.
Tegen 16 uur werd het te koud om buiten te blijven zitten dus trokken we ons terug in de camper. Straks gaan we een pamibo drinken en daarna eten. Vanavond nog enkele spelletjes rummicup spelen en wat Netflixen.
Morgen gaan we weer huiswaarts. We moeten om 12 uur de camperplaats hebben verlaten.
En dan komt er ook aan deze korte paastrip een einde.
En toch…
Blijf ons (ook de volgende reis) volgen… dan hebt u altijd een alibi!
En ja, over iets minder dan 5 weken gaan we weer op pad!
Gisteravond speelden we drie rondes rummicup. Elfriede won er 1 van. De rest was voor mij.
Het weer was gisteren overwegend bewolkt en ’s avonds viel er wat regen. Niet noemenswaardig maar toch. Nog even twee foto’s van ons plekje op de camperplaats.
Met ons eigen grasveldje voor de deur!
De wifi hier op de camperplaats is dusdanig goed dat we gisteravond een Netflix film konden streamen. En dat terwijl de camperplaats totaal volgeboekt is.
Vanmorgen stapten we na het ontbijt op de fiets om de “Drents Friese Woud knooppunt route” te fietsen. Het weer was goed en de zon scheen zowaar de hele tijd terwijl we aan het fietsen waren. Het was onze bedoeling om met de fietsen over de Aekinger zandvlakte te rijden maar dat is helaas niet toegestaan. In de volksmond wordt dit gebied de kale duinen genoemd. Het is een uitgestrekte vlakte met grote zandverstuivingen.
We stelden onderweg ons fietsplan bij om toch wat meer van de zandvlakte te zien en kwamen toen langs een mooi in het bos gelegen camping met de toepasselijke naam “Boscamping Appelscha”. (Overigens: van de zandvlakte zagen we niet veel…)
Bij deze boscamping is ook een paviljoen waar je onder andere kunt lunchen maar ook een lekkere bak koffie of chocolademelk kunt drinken. Dat deden wij dus. Na de break reden we even over de reeds gezellige en goed bezette camping.
Toen ging het door naar Appelscha. In Appelscha bezochten we de “Kamelenmarkt”. En nee er zijn hier geen kamelen te koop maar wel gruwelijk veel rotzooi en prut. Eigenlijk is de juiste benaming voor hetgeen hier verkocht wordt: vuilnis! Maar om het netjes te houden schrijf ik maar “rommel”.
Het lijkt meer op een sloperij hier
Bagger en rommel oftewel grofvuil
Iedere zaterdag vanaf nu, tot begin oktober kun je hier dus rommel kopen. Volgens een van de “standhouders” oftewel rommelaars is het die hele periode een drukte van belang op deze “kamelenmarkt”. Wij hadden het plan om nog een geschenk daar op de kop te tikken voor vrienden van ons die binnenkort 50 jaar getrouwd zijn. De pandabeer zou wel in hun tuin passen maar was te groot om mee te nemen op de fiets.
Dus dit plan hebben we maar laten varen..
In een Zeeuwse tuin zou deze Pandabeer wellicht toch niet misstaan…
Terug bij de camper bleek de tempratuur dusdanig te zijn dat we tot circa 17:30 uur buiten in de zon konden vertoeven.
En nu, nu de zon weg is hebben we ons weer teruggetrokken in de mobiele hut.
Morgen is er weer een dag. Wat we dan gaan doen weten we nog niet. Misschien weer een fietstochtje? Na de bijna 30 kilometer van vandaag smaakt het natuurlijk naar meer.
Na onze onlangs gemaakte campertrip naar de achterhoek besloten we om over de paasdagen iets noordelijker te gaan camperen. Het is Appelscha geworden. We kozen bewust voor Appelscha omdat je hieruit het woord Paas kunt maken. Uiteraard kun je er ook Pels, Schap of Schel van maken maar dat zijn geen plaatsnamen. En ja, ik weet dat er meer woorden te combineren zijn uit de inhoud van Appelscha.
Tweede reden is dat Appelscha op slechts 50 kilometer afstand van Dalen ligt. Gezien de huidige dieselprijzen is veel verder rijden dan 50 kilometer een ernstige aanslag op ons vakantiebudget voor straks in en naar Zweden. Ik zag vanmorgen dieselprijzen van € 2,649 per liter!
Omdat de camperplek waar we heen wilden niet aan reserveren doet en wij ook niet van de reserveerachtige zijn, besloten we om extra vroeg naar de plaats van bestemming te vertrekken. We kregen het voor elkaar om al om 9:15 uur van huis te vertrekken. Een waar unicum!
We reden via de N381 naar camperplaats Appelscha aan de Noorder Es. Een vrij nieuwe camperplaats die op steenworp afstand van pretpark Duinen Zathe ligt. Zoals reeds geschreven, je kunt niet reserveren maar je kunt wel op afstand zien of er nog één of meerdere plaatsen van de 22 vrij zijn. De camperplaatsen zijn voorzien van een sensor in de grond, die ziet of er wel of geen camper staat. Je rijdt dus de camper boven de sensor. Op een soort klokje wordt, op de website van de camperplaats, het aantal procenten bezetten plaatsen gedisplayd. Ingenieus! En als je even weg wilt met de camper dan zet je een stoel of tafel boven de sensor. De sensor doet dan alsof hij een camper ziet…. De sensor veinst dit dus en degene die de tafel of stoel zet simuleert dus een camper.
Rond de klok van 10 arriveerden we op de camperplaats. Op het moment van aankomst was 68 % van de plaatsen bezet. Dat wil zeggen 15 plaatsen waren bezet. Na aankomst moet je inchecken en krijg je de toegangscode voor het toiletgebouw en de wificode. Vooral dat laatste is tegenwoordig van levensgroot belang.
De camperplek is perfect en de voorzieningen op de camperplek idem.
Er is zelfs een weegbrug waarop je het gewicht van de camper kunt laten wegen. En dat ook nog eens kosteloos.
Nadat we ingecheckt hadden en koffie met iets erbij hadden gedronken maakten we op de app “fietsknooppunt” een mooie fietsroute. We reden de Fochteloërveenroute. Deze route loopt door een 2500 hectare groot natuurgebied op de grens van Friesland en Drenthe in onder andere de buurt van Veenhuizen. In Veenhuizen werd vroeger geboefte, dat met een slok op achter het stuur werd betrapt, opgesloten. Heel vroeger, dan bedoel ik voor 1953, was Veenhuizen een heropvoedingskamp…. Ik ben gelukkig van na 1953!
Tegenwoordig is de gevangenis een museum en zit er ook een bierbrouwerij in. Hoe raar kun je het bedenken. Toch?
Het gebied waar we doorfietsten is het best en enig bewaard hoogveengebied in ons land. Vanaf 1660 is een groot deel hoogveen afgegraven, met name de Smilder venen aan de Drentse hoofdvaart. Het is een prachtig gebied om door te fietsen en in de veenplassen en vennen zijn veel vogels en watervogels te zien.
Ook zijn er veel ooievaars te spotten in dit gebied
Onderweg beklommen we een grote uitkijktoren in de vorm van een 7. Op 15 meter hoogte kun je vanuit een uitkijktoren oneindig ver over het Fochtloërveen kijken.
Ver kijken zonder verrekijker
Heel veel tredes
Op een soort brink in Appelscha stopten we om wat te drinken en te eten. Na deze pauze reden we de laatste kilometer naar de camperplek. We fietsten vandaag bijna 32 kilometer.
Het weer was redelijk alhoewel de wind koud aanvoelde. Maar met dikke jas aan, sjaal om, muts op en handschoenen aan was het goed te doen.
Dat we deze route feilloos konden fietsen is mede te danken aan Arno en uiteraard ook aan Ella. Dankzij Arno zijn sublieme uitleg over de knooppunt app, bleek zelfs ik in staat om een route te fabriceren en te volgen.
Wat nog niet lukt is dat ik op mijn iPhone de kaart van de knooppunten in landscape krijg.
Voor morgen heeft Elfriede een route uitgezet van ook maar liefst 30 kilometer.
Afgelopen nacht regende het gestaag door en ook vandaag regende het stevig. Tegen een uur of 3 in de middag klaarde het op en stopte de regen. Tijd om de benen te strekken. Elfriede, Arno en ik maakten een wandeling in de omgeving van de camperplek. Door de regenval waren de bospaden en de landweggetjes, waar we over liepen, drassig en modderig. Toch was het lekker om even een frisse neus te halen. De afstand die we liepen was slechts 3,5 kilometer. Maar toch…
Tegen een uur of 5 gingen we aan de borrel bij Ella en Arno. Omdat we geen idee hadden wat er aan avondmaaltijd op de tafel zou komen en de snackbar van het eetcafé even verderop was, maakten we het ons gemakkelijk. Het werd patat met saté en sla.
Na de borrel en na het eten keken we in onze camper nog een aantal afleveringen van Home-land. Het blijft een spannende serie.
Zondag 15 maart 2026
Gisteren besloten we om vandaag te verkassen naar een andere camperplek. Bedoeling was om naar camperplek “t olde Baoten” in Aalten te gaan. Wij waren daar 4 jaar geleden ook al een aantal dagen. Omdat het zoveel geregend had leek het me goed om even te bellen en te vragen of het terrein wel berijdbaar is voor de zware campers. Nee dus… Gevolg is dat we een andere plek uitzochten. De keuze viel op camperplek “de Vlinder”. Deze plek ligt onder de rook van Hengelo (Gelderland) en het terrein is opgezet in de vorm van een vlinder. Mooie ruime plaatsen en 10 ampère stroom.
Lekker in de zon…
Even na 10 uur vertrokken we dus richting “de Vlinder”. Onderweg deden we boodschappen bij een supermarkt in Hengelo. Na de boodschappen ging het door naar onze eindbestemming van vandaag. In totaal reden we de kapitale afstand van bijna 30 kilometer. En dat zonder overnachting!
Het weer was dusdanig goed dat we buiten konden zitten. Af en toe verdween de zon even achter de wolken maar het was goed uit te houden. En dat voor half maart!
Later in de middag werd het toch te koud om buiten te zitten en besloten we om naar binnen te gaan. Tegen de avond was er uiteraard weer de zomibo en na het eten weer een aantal episodes van Home-land.
Maandag 16 maart 2026
Vanmorgen stapten we na de koffie op onze fietsen en reden via een knooppuntenroute naar het plaatsje Brummen. Onderweg maakten we een afzwaaier door het oude plaatsje Bronkhorst. In Brummen genoten we van een lekker lunch bij café-restaurant Kromhout.
Na de lunch zijn Arno en ik naar Gallery Aaldering geweest. In een gebouw van 4 verdiepingen staan oldtimers en supermoderne sportwagens opgesteld. Er staan meerdere gedateerde voertuigen bij waarvoor ze bijna 1,5 miljoen euro vragen en dan ook nog eens
€ 1.395,00 afleverkosten doorberekenen. Onder andere een BMW M1 van 1975, een Ford Capri en wat Kevertjes staan er. Allemaal in absolute nieuwstaat.
Ook zijn de hedendaagse sportwagens goed vertegenwoordigt. Vooral Ferrari, Porsche maar ook een Mc Laren Senna in de kleur oranje. Waarschijnlijk is dit nog de menie als grondverf en kun je de kleur nog kiezen. In ieder geval nu al een opvallende bolide.
De auto’s worden over de heel wereld ingekocht en ook weer afgezet over de hele wereld.
Mooi voertuig!
Na het verlekkert kijken naar al dat moois fietsten we terug naar de camperplek. Net buiten Brummen ga je met het pondje de IJssel over. Kosten per persoon € 1,50.
Op het pondje
De terugweg was makkelijker te fietsen dan de heenweg. Heen hadden we nl de wind tegen en terug de wind in de rug.
Alles met alles weer een mooie dag ondanks het wat frisse weer.
En ook vanavond werd er weer een tweetal afleveringen van Home-land gekeken.
Dinsdag 17 maart 2026
De dag begon met een miezerregentje. De zon bleef de hele dag verstopt achter de wolken. We dronken vanmorgen koffie in het dagverblijf van de camperplaats. Er brandde een soort openhaard op gas.
Na de koffie gingen Arno en ik een wandeling maken. We liepen iets meer dan 5 kilometer.
Straks bij de lunch krijgen we pannenkoekjes door meester-kok Arno gebakken.
Verder bestaat de dag uit wat lezen en vanmiddag samen een soort van afscheidsborrel nuttigen. Uiteraard eten we weer samen.
Morgen 18 maart gaan we op huis aan zodat we nog op tijd zijn voor de gemeenteraadsverkiezingen.
We hadden weer een leuke tijd samen en kijken alvast vooruit naar onze grote reis naar Zweden. Dit gaat vanaf 9 mei gebeuren!
Vandaag was het een dag waarmee we eigenlijk niet veel konden. In ieder geval geen dag om een buitenactiviteit te ondernemen. Het regende namelijk van de vroege ochtend tot aan het einde van de middag. We beperkten ons dus tot het samen met Ella en Arno drinken van koffie. Verhalen, ja soms sterke, uitwisselen en ons geestelijk en mentaal voorbereiden op onze volgende gezamenlijke reis naar Zweden. Ella had bij de ANWB een wegenkaart gescoord waarop ieder zijn of haar wensen kan intekenen met betrekking wat hij of zij in Zweden wil bezichtigen of wil gaan doen. (Mooie volzin!) Hierdoor gaan we langzaam maar zeker de reis gestalte geven. En ja wij hebben er nog steeds zininin en vinden het fijn om samen met Ella en Arno te reizen en avonturen te beleven. Uiteraard bleef het ook deze dag niet bij het drinken van koffie, maar kwam, toen de 5 in de klok zat, ook de borrel met wat hapjes op tafel. Het goede leven vieren noemen ze dat. Net bij het invallen van de avond was er een soort gala-diner bestaande uit gekookte aardappelen, rode kool en Duitse rollades.
Donderdag 12 maart 2026
Vanmorgen scheen er, na een koude maar wel droge nacht, een schraal zonnetje. Na het ontbijt maakten we de campers gereed voor vertrek naar de volgende locatie. Eerst reden we even terug naar Winterswijk om daar gas te tanken. Daarna zetten we koers naar het plaatsje Veldhoek. Dit ligt onder de rook van Hengelo in Gelderland.
In deze plaats, of liever gezegd dit gehucht, ligt camperplaats De Garve. Dit is een vrij nieuwe camperplaats met plaats voor 16 campers. Direct achter de camperplaats is men bezig met de opbouw van een camping. Bij iedere kampeerplaats is een eigen douche-, wasgelegenheid en toilet beschikbaar. Deze laatste voorzieningen zijn nog niet geheel gereed maar de gebouwtjes staan er al wel.
Sanitairgebouw camperaars
Het sanitair voor de camperaars bevindt zich in een iets verderop gelegen gebouw en ziet er supermooi en schoon uit. Eigenlijk moet ik schrijven is supermooi en schoon!
Na installatie op onze plaatsen kwamen we erachter dat Arno zijn luxus-liner op een door anderen gereserveerde plaats had geparkeerd. Ik kwam erachter dat het wifi-signaal op onze plaats ontbrak… en bij onze Home-land Netflixverslaving is dit absoluut onverkwikkelijk. (Dit laatste woord is een woord dat je niet zo vaak hoort.)
We besloten om onze campers te verplaatsen naar daar waar wel wifi is.
Een luxus liner links en een camper rechts
Gevolg is dat we via Google Chrome een perfect beeld op onze tv hebben. Dat we niet alleen tv kijken blijkt ook uit het feit dat we weer begonnen zijn aan onze Rummicuppetitie. De eerste avond, dinsdagavond was dat, verloor ik met 4:1 en woensdagavond won ik met 2:1
Na de domibo liepen we naar het eetcafé de Veldhoek. Daar hadden Ella en Arno een tafel voor 4 gereserveerd en gingen we Hapa’s eten. Een avond- en buikvullend programma.
Op de tafel waaraan je zit, ligt voor ieder een soort placemat, waarop 51 kleine gerechten staan. Ze zijn verdeeld in koude hapa’s, warme hapa’s en dessert. In totaal mag je in 5 rondes iedere keer 3 gerechten bestellen. Dus totaal 15 gerechten per persoon.
Je geeft op een soort “scorekaart” aan wat je wilt hebben. Het is wel zaak om even te onthouden wat je opgegeven hebt, want anders wordt het heibel aan tafel.
De kaart wordt opgehaald en even later worden de opgegeven gerechten gebracht. Zodra je je bordjes leeg hebt kunt je per persoon de volgende 3 gerechten bestellen.
Wij stelden unaniem vast dat het een leuk concept is en dat het echt lekker eten was. Omdat we allemaal al redelijk vol zaten gingen we bij de laatste ronde gruwelijk in de fout. We bestelden slechts 1 hapa dessert per persoon. Een ijskoffie. En dat terwijl we per persoon 3 hadden kunnen bestellen. En daar ging het dus fout, want dat spul bleek te lekker om te laten staan.
We kijken weer terug op een geslaagde en gezellige avond, waarbij het opvallend is dat we nooit zonder interessante gespreksstof zitten. Logisch natuurlijk, want we zijn een uiterst serieus groepje vrienden……
Als je uit eten wilt naar dit eetcafé, dan moet je reserveren en er rekening mee houden dat je zeker 3 uur aan tafel zit.
Terug bij de camper keken we nog 1 aflevering van Home-land en zochten toen onze slaapplek op.
Vrijdag 13 maart 2026
Afgelopen nacht waaide het af en toe behoorlijk hard. Tegen een uur of negen vanmorgen begon het te regenen en deze regen zette eigenlijk het grootste deel van de dag door.
Uiteraard dronken we weer samen koffie en werden verdrietige maar ook dierbare herinneringen van vroeger aangehaald en met elkaar gedeeld. Fijn om met elkaar te praten.
Na de koffie gingen we over tot de orde van de dag. Dat wil zeggen “lamballen” oftewel nietsdoen. Nou ja nietsdoen… Ella is bezit met het breien van een stola van enig formaat en Elfriede is onder andere quilts en kaarten aan het maken voor haar grote doorbraak als beroemd Internationaal Art Quiltster. In september 2026 mag ze gaan exposeren in het Walhalla van de quiltscene: Sainte Marie aux Mines in de Elzas in Frankrijk. Een 4 dagen durende expositie in 4 plaatsen rond Sainte Marie aux Mines. Dit quiltfestival staat ook bekend onder de naam: Le Carrefour Européen du Patchwork. Jaarlijks komen hier ruim 17000 bezoekers op af vanuit de hele wereld en omstreken.
In september schrijf ik meer over deze unieke expositie en mag ik ook foto’s delen van haar werken. Nu is dit alles nog onder embargo…. Dus top-secret!
Uiteraard maken ook Ella en Arno weer deel uit van deze reis. Zininin!
Verder valt er nu niet veel te schrijven. Hopelijk wordt het vanmiddag nog een uurtje droog zodat we nog even wat boodschappen voor het avondeten kunnen doen.
Op het camperterrein loopt dit gekleurde konijn vrij rond. Zal het wellicht ook goed doen op de bbq maar we houden het vandaag bij beenhammetjes…
Tja, morgen is er weer een dag die hopelijk wat droger uitvalt.
We vertrokken om even over 10 richting Groenlo. De camperplaats waar we heengaan heet Erve Bogman en is gelegen aan de Dankbaarsdijk 8 in Oost Gelre.
We reden de grens over bij Coevorden via Emlichheim, Uelsen en toen weer de grens over in de richting van Mander. Daarna volgden we onze navigatie totdat we net voor twaalf uur op de plaats van bestemming aankwamen. Onderweg hebben we nog even de dieseltank bijgevuld bij de Grenzlandmarkt in Wilsum. De dieselprijs in Duitsland was € 2,029 per liter terwijl die in Nederland precies € 0,20 meer kost.
Toen we arriveerden op de camperplek waren Arno en Ella net voor ons gearriveerd.
De camper werd op de plek gezet en de stoelen werden buiten gezet. De zon scheen lekker en we konden in de korte broek buiten zitten. Onder het genot van een broodje en later in de middag van een zomibo werden de plannen voor de mei/juni vakantie uitgewerkt. We gaan vanaf 9 mei tot circa 15 juni naar Zweden.
Na het avondeten zaten we nog even in onze camper na te praten. Toen ik naar buiten keek zag ik een grote vuurbal door de lucht vliegen met daarachter een soort staart van vuur. Ik ben en was, ook toen vrij nuchter, maar schrok wel even en vroeg me af wat ik gezien had. Vuurwerk was het in ieder geval niet. ’s Avonds tijdens het 8 uur nieuws vernamen we dat er een meteoriet boven Nederland was gesignaleerd. Mysterie dus opgelost!
Er valt verder niet zoveel meer te vermelden over deze dag, behalve dan dat we ’s avonds nog een aantal delen van de Netflix serie Home land keken.
Maandag 9 maart 2026
Vandaag gingen we na de koffie met de fietsen richting het Zwillbrocker ven. Hier kun je flamingo’s zien die, na de overwinteringsperiode op het Grevelingenmeer, verhuizen naar het Zwillbrocker ven en hier gedurende de zomer broeden en tot de herfst verblijven. Helaas zaten de vogels iets te ver van de kant om ze goed te kunnen zien.
Na een fietstocht van ruim 32 kilometer dronken we koffie met iets erbij op het marktplein van Groenlo.
Vlak naast het stadhuis werd een enorme kraan opgesteld. De werkzaamheden en bewegingen van de kraan werden nauwlettend in de gaten gehouden door meerdere drones. Navraag gaf als resultaat dat er een tankvoertuig (oud oorlogstuig) voor het museum geplaatst werd. Omdat de tank niet meer rijdbaar was, werd de kraan ingezet om het ding vanaf een dieplader op zijn plaats te zetten.
Na de koffie reden we naar de Jumbo en kochten daar BBQ-vlees en stokbrood.
Terug bij de camper en met bijna 37 kilometers op de teller konden we weer buiten verder genieten van het mooi weer en onze eerste BBQ dit jaar.
Na de BBQ werden twee overtochten bij Stena Line geboekt voor onze vakantie naar Zweden. Op 11 mei om 15:10 uur kiezen we het ruime sop tussen Rostock in Duitsland en Trelleborg in Zweden. We gaan met z’n vieren ruim vijf weken op pad en hebben er enorm veel zininin.
Dinsdag 10 maart 2026
Vanmorgen scheen de zon minder uitbundig dan gisteren en was het ook wel wat frisser dan gisteren en eergisteren. Tijdens de koffie bekeken we de fietsroute die Ella had uitgezocht op de fietsknooppunten app.
De rit ging richting Winterswijk. Toen we een kilometer of 5 op pad waren begon het iets te regenen maar gelukkig zette dit niet door. In Winterswijk dronken we thee en chocomelk.
Rond halfdrie waren we terug bij de campers en konden we nog een poosje buiten zitten.
De route die we vandaag reden was beduidend mooier dan die van gisteren. We reden wat meer door ruige natuur over schelpenpaadjes en zandpaden. En af en toe door een plaatsje of dorpje te fietsen is ook leuker dan over de wegen door de landerijen.
Om 16 uur werd het toch wat te fris om buiten te zitten en besloten we om naar binnen te gaan. Morgen zal, als de voorspelling klopt, een regendag worden. We gaan het meemaken en bekijken dan wel hoe we dag doorbrengen.
Het is weer zover. Over een paar dagen gaan we weer met de camper op pad.
In tegenstelling tot voorgaande 3 jaar zijn we deze winter niet naar Spanje geweest. De oorzaak was dat de moeder van Elfriede aan het kwakkelen was en is met haar gezondheid. Gelukkig gaat dat de goede kant weer op… maar met haar bijna 90 jaar blijft het natuurlijk een tere en fragiele oude vrouw. Gelukkig laat ze de moed niet zakken!
Verder liet mijn eigen gezondheid me op 1 december 2025 ook even in de steek. Ik werd getroffen door een hartinfarct maar ben na het plaatsen van een stent en dotteren weer zover dat ik alles van de revalidatiearts en cardioloog mag doen wat ik wil. Probleem is wel dat ik nu de rest van mijn leven aan de pil ben. Maar liefst 8 stuks per dag. Maar goed, dat scheelt iedere morgen een ontbijtje.
Zondag 8 maart vertrekken we naar daar waar Arno en Ella zich bevinden. Waar “daar waar” op dat moment is weten we nog niet.
Omdat ik samen met Elfriede en onze Zeeuwse vrienden meer wil genieten van de vrije tijd ga ik minder uitgebreid verslag uitbrengen van onze dagelijkse belevenissen. Althans, dat is mijn bedoeling… of het gaat lukken is afwachten want ik vind het schrijven eigenlijk ook wel leuk. En ja, als je opschrijft waar je was en wat je deed, heb je altijd een alibi.
Afgelopen nacht regende het een poosje helderop. Toen de regen stopte begon er een druppelgeluid. Vroeger in de middeleeuwen werden gevangenen geconfronteerd met een druppelgeluid om ze gek te maken. Hoe ze dat druppelen deden weet ik niet.. Nu is het de schotel op het dak van de camper die voor het irritante geluid zorgt. De schotel heeft nl. een rand waarin water komt als het regent en om dit water af te voeren hebben ze een gaatje in de rand gemaakt. En ja, dan drupt het water via dit gaatje op het dak van de camper en dat hoor je binnen dan weer. Ik overweeg om, als we weer thuis zijn, een slangentje onder dit gat te maken zodat het water via dit slangentje af kan lopen en geen gedrup meer hoorbaar is.
Overigens weet ik niet of het slangetje is of slangentje. Het is trouwens wel pannenkoek… dus… En ja, ik weet dat jullie niets met deze onzinnige informatie kunnen maar toch wilde ik het delen.
Na de koffie in de Luxus Liner van Ella en Arno besloten we om een fietstochtje te maken.
Ella was dit keer de fietsknooppuntenroutemaaktster. Ze knoopte een route in elkaar van ruim 30 kilometer.
Bijkomstigheid van het feit dat Ella de route maakte, was dat ze ook samen met Elfriede voorop moest fietsen. Goed plan want gisteren reden we onder leiding van buurman diverse keren een verkeerde kant op. Dit komt simpelweg omdat buurman niet op zat te letten en dus knooppuntbordjes mistte.
Deze keer ging het op 1 klein foutje na goed en reden we een mooie route. Onderweg dronken we in Nijverdal onze lijfdrank chocomelk vergezeld van een appelflap.
Terug bij de camper begon zowaar de zon te schijnen en konden we een dik half uur buiten zitten. Helaas begon het toch weer te regenen en moesten we de camper in.
Aan het einde van de middag begint onze domibo. De laatste tijdens deze vakantie.
Morgen keren we huiswaarts waar weer veel werk op ons ligt te wachten. Komende week wordt de nieuwe pvc-vloer gelegd en de week daarop wordt de keuken geplaatst.
Daarmee komt dan ook een einde aan een grootschalige renovatie van Erve Grooten in Dalen.
Uiteraard zit de klus er nog niet geheel op maar de grote werkzaamheden zijn dan wel achter de rug.
We kunnen terugkijken op een gezellige en sportieve “Uitwaaien in oktober 2025” en gaan ongetwijfeld een volgende trip met ons vieren inplannen.
Nieuwsgierig?
Blijf ons dan volgen. Dan hebt u altijd een alibi!
Om halftien reden Arno en ik met hun Hymer Luxus Liner naar BM-Sat in Rijssen.
Bedoeling was om daar de tv in de camper en de schotel op het dak van hun camper weer enigermate in de meewerkstand te krijgen zodat er weer tv gekeken kan worden. Buurman was gisteren al zover dat hij naar de eerste de beste buurtsuper wilde gaan om een knetterbijl danwel motorkettingzaag te halen om een boom die in de weg zou staan te vellen. De schotel zou namelijk te veel hinder ondervinden van de takken van een boom en daarmee de ontvangst van tv-zenders op Arno’s tv belemmeren.
Gelukkig kon ik verhinderen dat de boom het loodje moest leggen en probeerde Arno een eind verder op de camperplaats of hij wel ontvangst kon krijgen met zijn schotel. Nee… dus.
Er werd dus geconstateerd dat de boom geen schuld trof…en niet in de weg stond.
Bij BM –Sat aangekomen constateerde men verouderde software en kon men na een update en herinstallatie van de zenders de zaak weer up- and running krijgen.
Buurman en buurvrouw kunnen dus weer zonder zorgen tv kijken. Althans… zolang het duurt.
Terug bij de camper dronken we koffie en werd door Arno een fietsknooppuntroute in elkaar gesleuteld van wel 37 kilometers.
Tegen een uur of twaalf begonnen we de lange uitgezette route te fietsen. Onderweg dronken we bij een café-restaurant onze favoriete mix van chocomelk, warmte en slagroom. Na de koffie kwam de klim van de dag: de Lemelerberg!
Het weer was ons, ondanks wat miezerregen, goed gezind. Het was af en toe wat slof.
Onderweg kwamen we mooie herfsttaferelen tegen. Ella en Elfriede stopten diverse keren om paddenstoelen te bekijken. De kabouters hebben ze niet gevonden…
Geen roodkapje of dwergen cq kabouters te vinden
Rond een uur of 4 waren we terug bij de campers en begonnen we aan onze standaard vrije tijd bezigheid: de mibo, in dit geval de womibo.
Ook vanmiddag ontspon zich weer een enerverend en diepgaand en soms emotioneel gesprek dat af en toe gelardeerd werd door wat onzinnige en lachwekkende opmerkingen.
Het is in ieder geval zo dat we ook na veel dagen samen nog voldoende gespreksstof hebben om met elkaar te delen. Heel bijzonder maar ook fijn! Arno en Ella, het is fijn om met jullie op pad te zijn!
Morgen is heaas , voor deze reis, onze laatste volledige dag samen. We hopen en gaan ervan uit dat er meer van dit soort reizen zullen volgen. Opties zijn Spanje, Saint Marie aux Mines, Zweden en … noem maarop…..
Vanmorgen miezerde het en was het een beetje troosteloos weer. We moesten binnen koffie drinken. Na de koffie maakten we de campers gereed voor vertrek en gingen we naar de receptie om onze rekening voor het verblijf te betalen.
Om een uur of 10 vertrokken we richting Albergen. In deze mooie plaats is een bierwinkel met de mooie naam: ‘het pakhuis”
Onmeundig vulle biersoortn hebt ze doar! De teller van de soorten bier die ze hebben stopt niet meer bij 2500.. Ze hebben zelfs een kluis waarin de hele bijzonder biersoorten zijn ze bezichtigen en uiteraard te koop zijn. De prijzen van de 33 cl flesjes bier beginnen hier bij rond de €25,00 (per stuk welteverstaan)
Verder hebben ze ook nog eens 300 soorten whiskey in de aanbieding en een kelder vol met bockbiertjes- en IJsbockbier in allerlei soorten en merken.
Na de nodige inkopen te hebben gedaan reden we naar Hellendoorn. Om even voor 13 uur kwamen we aan op dit vrij nieuwe camperpark waar 44 campers kunnen staan. Een mooie plek met volautomatische aanmelding en een sanitair gebouw waar je U tegen kunt zeggen. Brandschoon en supermooi ingericht.
Na onze campers te hebben geïnstalleerd gingen we aan de lunch en tijdens de lunch liet Arno de schotel op hun camper de nodige rondjes draaien in een poging om de juiste satelliet te vinden. Is het nu Astra 1 of Astra 3 die we moeten hebben? De hulptroepen in Dronten werden ingezet. Echter voor buurman en buurman bood dit geen soelaas. Dus geen beeld. Ook toen de camper op een andere plaats op het terrein werd gezet door buurman 1 werd het beeld niet beter… oftewel geen beeld. Toen Arob in De Wilp maar gebeld. Deze gaf het advies om de tv uit de camper te slopen en dan een compleet nieuwe software en zenderinstallatie door te voeren. Ook was het advies om in de software van de tv iets uit te zetten. Echter… geen resultaat.
Gevolg is dat we geen beeld kregen en een afsraak gemaakt hebben bij BM Sat in Rijssen. Morgen om 10 uur kunnen we daar terecht en maken ze de tv en schotel in orde zodat buurman en buurvrouw tv kunnen kijken.
Na deze invulling van vrije tijd gingen we aan de dimibo. Nog twee borrels te gaan… de womibo en de domibo en dan begint het dazobo’s leven weer…
