Categoriearchief: Reisverhalen

Camperreis: Wellness für Leib und Seele en Bayern

Dinsdag 12 oktober 2021

We vertrokken vandaag om 13:00 uur richting Bad Staffelstein. In een grijs verleden, om precies te zijn 26 mei 2018, zijn we daar ook al eens geweest. We kwamen toen terug van een vakantie in Istrië en Slovenië. 

De afstand die we gisteren moesten afleggen was 563 kilometer. Alles verliep voorspoedig, wel wat files vanwege wegopbrekingen maar daardoor liepen we niet noemenswaardig veel vertraging op. Wat wel opviel is, dat er in Duitsland veel aan bruggen wordt gewerkt en dat vrachtauto’s op een afstand van minstens 50 meter van elkaar (achter elkaar gemeten natuurlijk) over die bruggen mogen. We hadden wel veel regen onderweg. 

95 kilometer voor ons doel zijn we van de autobaan afgereden om even te pauzeren en wat te eten. Daarna weer met gezwinde tred vooruit richting Bad Staffelstein. Om 20:00 uur waren we ter plaatse en hadden geluk dat er nog een plaatsje vrij was op de camperplek. Wij hadden onderweg al even gesproken over het feit of er plaats zou zijn en dachten dat er bijna niemand met een camper zou staan……. Niets bleek minder waar. Van de circa 30 plaatsen waren er nog 3 vrij. 

Na aanmelding bij de Obermain Thermen hebben we in de camper wat gedronken en een paar spelletjes Rummikub gespeeld.

Woensdag 13 oktober 2021

Vanmorgen zijn we na het ontbijt naar de het Obermain Thermen bad gelopen. Na een Corona pascontrole mochten we een kaartje voor de Thermen kopen. We kochten voor 16 euro per persoon een dagkaart. Voordeel is dan, dat je er tot 21 uur ’s avonds in kunt en als je eruit wilt mag dat ook. Je hebt ook de mogelijkheid om een kaart voor 2, 3 of 4 uur te kopen.

Wij zijn in zo’n beetje alle baden geweest die de Thermen rijk is. Het water dat in de baden zit wordt opgepompt vanuit een diepte van 987 meter en bevat behalve andere mineralen bijna 14 % zout. De temperatuur van het opgepompte water is 53 graden boven nul. Dus aardig heet. Er is 1 bad bij waar zoveel zout in zit dat zelfs ik erin drijf. Vanwege gezondheidsredenen wordt aanbevolen om daar niet langer dan 10 minuten in te drijven. Het is met dit water natuurlijk ook zo dat het oorsmeer dat je hebt er wel goed uitgeweekt wordt. Ook ander smeer weekt goed los en als je eruit komt dan voel je je mede daardoor als herboren.

Om halftwee verlieten we het bad. Net toen we de Thermen wilden verlaten trok mijn blik naar rechts en zag ik een grote vitrine vol met lekker gebak. (Eigenlijk zag Elfriede het al eerder) Het gevolg was dus dat we aan de koffie met gebak zaten.

Na dit lekkere intermezzo ben ik nog even op de fiets gestapt en heeft Elfriede in de zon zitten puzzelen. Naderhand hebben we nog een wandeling door het park gemaakt en de zoutlucht opgesnoven…

Na het eten gaan we nog tot een uurtje of negen zwemmen en morgen breken we redelijk vroeg op om richting Bamberg te gaan. We hebben in de buurt van Bamberg, in het plaatsje Pommersfelden een afspraak. Circa 60 kilometer vanaf Bad Staffelstein. Na deze afspraak gaan we door richting Karlsruhe waar op vrijdag de beurs Nadelwelt begint. De afstand van Pommersfelden naar Karlsruhe is 280 kilometer. Meer over ons bezoek in Pommersfelden en de reisperikelen in een volgende blog.

Camperreis Zweden, september 2021

Vrijdag 1 oktober 2021

Vanmorgen vroeg opgestaan en de camper gereed voor vertrek gemaakt. We reden van Rendsburg richting Ehrenburg, een ritje van circa 260m kilometer. Elfriede bezocht daar een stoffenleverancier. Onderweg hebben we net na Hamburg bij een bio boer allerlei lekker dingen en Federweisse rood en wit gekocht. Toen weer verder op de autobahn richting Bremen. Bij Stuhr gingen we van de autobaan af richting Löhne, allemaal van die kruipdoor, sluipdoor weggetjes waar het voor geen meter opschiet. Maar goed dat we dat de voorgaande 4750 kilometer in Zweden al gewend waren. Toen we in het gehucht Ehrenburg aankwamen bleek dat de leverancier gewoon van huis uit verkoopt. Elfriede had natuurlijk weer mazzel om tegen een leuk prijsjes een mooie partij stof van hoge kwaliteit in te kopen. Betalen kon niet per pin dus moesten we achter de man aanrijden naar een bank in een dorpje even verderop om daar te pinnen en te betalen. Ja, en toen begon de echte reis op huis aan. We waren nog maar 160 kilometer van huis “entfernt” dus besloten we om maar door te rijden zodat we ’s avonds weer op het honk waren.

Onderweg hebben we in een paar plaatsen een poging gedaan om Pommes mit Currywurst te scoren maar mede door mijn schuld is dat niet gelukt. We besloten om door te rijden tot Meppen en daar een snackbar te zoeken. Een snackbar werd het niet maar wel een Italiaans restaurant waar je lekker kon eten. Na het heerlijke maal zijn we doorgereden richting Dalen. Toen we net uit Meppen waren vertrokken was er een Duitser met een snelle Golf die het nodig vond om dusdanig link in te halen dat het tot een bijna frontale botsing met een vrachtwagen kwam terwijl wij ernaast reden. Ik zag hem in de spiegels aankomen en voorbij scheuren. Gelukkig ging dit goed….. 

We hebben nog wel even doorgepraat over dit voorval, zo van wat als…….

Om 19:30 uur waren we thuis en hebben dezelfde avond nog de camper uitgepakt en onder het genot van een glaasje wijn nagepraat over deze vakantie. Was een leuke vakantie, veel gezien maar met dik 5000 kilometer in vier weken tijd, wel veel gereden. 

Donderdag 23 september 2021

Vanmorgen vroeg opgestaan en direct een kilometer of 6 gaan lopen. Weer mooie foto’s gemaakt van de grote schepen die door het NOK varen. Blijft fascinerend die grote Pötte zoals ze dat hier noemen.

Het weer was niet mooi, veel wind, tegen storm aan.

Toch gingen we na het ontbijt op de fiets naar Rendsburg waar voor het eerst een soort vrijetijds Messe wordt gehouden en waar ook campers en caravans tentoongesteld staan. 

Bij de ingang van de Messe werd iedereen gecontroleerd op de 3 G’s, dat wil zeggen, of gevaccineerd, genezen of getest. Zonder QR-code geen toegang dus.

De Messe was rommelig van opzet en er was behalve campers en caravans weinig tot niets te zien. Geen campertoebehoren of iets dergelijks. Wel voldoende biertenten en pommes, curry-en braadworst tenten. Toen het begon te regenen werd het in de tent waar de eterij te koop was dan ook ontzetten druk. Wij kozen ervoor om buiten bij een imbiss tent iets te eten. 

Toen het droog was zijn we richting de fietsen gelopen en hadden onderweg nog een leuk gesprek met een medewerker van de Duitse Camper Club en met een leverancier van dode hoek camera’s. Ik overweeg om net als bij moderne vrachtauto’s een camerasysteem in de camper te bouwen. Op de bestaande hangende busspiegels monteer ik dan een cameraatje met een zicht van 180 graden en sluit deze aan op een separate monitor van 7 inch. Deze monitor plaats ik dan binnen in de camper. 1 in de linker voorhoek op het dashboard en 1 op de rechter. Als ik dan ga rijden laat ik deze camera’s lekker meekijken naar achteren en heb zo een perfecte controle op wat er naast de camper gebeurt. En laat er nou net bij de uitgang een verkoper van dergelijke systemen staan…. Dus even met gespard over mijn idee. 

Voor wat betreft de camperplek waar we nu staan is het overigens ook zo dat iedereen die een plaatsje wil hebben een formulier moet invulleen en moet aangeven wanneer de tweede vaccinatie heeft plaatsgevonden. Kun je dat niet dan kom je het terrein niet op. Dat ze zo streng zijn komt waarschijnlijk door het feit dat deze camperplaatsen van de gemeente zijn.

Na terugkomst heb ik de camper reisgereed gemaakt voor morgen. We zettend dan nl koers richting huis. Zo komt ook aan deze camperreis langzaam maar zeker een einde.

Maar morgen is er weer een dag.

Woensdag 22 september 2021

Vandaag hebben we de camper verplaatst van de tweede rij op de camperplaats naar de eerste rij vooraan bij de receptie. We hebben nu een perfect uitzicht op het NOK en kunnen alle schepen vanuit beide richtingen goed aan zien komen. Echt leuk om naar te kijken.

Na het ontbijt zijn we op de fiets gestapt en naar het centrum van Rendsburg gereden. Onderweg kwamen we bij de Schwebebrücke voorbij. Momenteel wordt daar onderhoud aan gepleegd vanwege een grote schade. Deze schade is geruime tijd geleden ontstaan doordat een schip tegen de gondel die onderaan de brug hing opvoer. Dat ging dusdanig hard dat zelfs een aantal brugdelen vernieuwd moest worden. 

reparatie aan de brug

De Schwebebrücke heeft twee functies. Bovenover de brug ligt de spoorbaan en onderaan gaat een gondel van de ene kant van het NOK naar de andere kant en vice versa.

Toen we een eindje verder waren konden we in een lift stappen en daarmee ondergronds verdwijnen en vanuit de lift door een tunnel onder het NOK doorfietsen en dan weer met de lift omhoog. En zo konden we aan de Rendsburg kant komen. 

In Rendsburg hebben we het oude centrum bekeken en ontkwamen we er niet aan om koffie met iets erbij te nuttigen. Daarna zijn we een beetje in de omgeving gaan fietsen. 

oude gebouwen in de Altstadt

We kwamen met het veer weer aan de camperzijde van het NOK.

Terug bij de camper even wat gegeten en wat in het vaarcursus boek zitten lezen. Het blijft taaie stof maar hetgeen je leest is wel direct te toetsen aan de schepen die je ziet. En dan vooral de verlichting en vlaggen die gevoerd worden. En natuurlijk kijken naar de schepen en foto’s maken….

Morgen gaan we naar een caravan/camperbeurs in Rendsburg. Deze wordt hier voor het eerst gehouden. Het weer zal dan helaas wel weer slechter worden. Dat in tegenstelling tot vandaag, het is nl de hele dag al zonnig.

Dinsdag 21 september 2021

Gistermiddag zijn we om 18:25 uur met Stena Line vanuit Gotenburg vertrokken naar Frederikshaven in Denemarken. De drukte op de boot viel 200% mee. Er waren nog geen 50 personenwagen en campers aan boord en de rest was vrachtauto’s. Dus weinig personen aan boord en dan ook nog eens verspreidt over 2 dekken. 

In het kader van corona en de ruimte die we hadden was afstand houden dus geen enkel probleem. Het was geruststellend om te zien dat de mensen elkaar respecteerden en dus ook ruim voldoende afstand van elkaar hielden. Om 21:55 uur kwamen we aan in de haven van Frederikshaven en we hadden het geluk dat we vrij vlot van de boot af mochten. We besloten om niet direct op een camperplaats in de buurt te gaan staan maar om eerst een stuk te gaan rijden. Elfriede vond een parkeerplaats niet zover van de snelweg vandaan in het plaatsje Norresundby. Deze parkeerplaats ligt voor Lindholm Hoje, dat is de grafheuvel waar Vikingen hun eeuwige rust hebben gevonden. Deze begraafplaats is de grootste historische begraafplaats van Denemarken. De heuvel is ruim 42 meter hoog en is bedekt met een groot aantal grafstenen. Doordat het gebied met een laag zand werd bedekt in de middeleeuwen zijn de graven goed bewaard gebleven. In 1952 hebben archeologen de grafrust verstoord door opgravingen te doen. Er werden 682 graven gevonden uit de periode 500 tot 1100. Sinds 1992 is dit grafveld een monument en is er een museum naast gebouwd.

rustplaats Vikingen

Wij hebben dus aan de voet van deze grafheuvel van een gelukkig maar kortstondige rust genoten. Wij werden gelukkig weer wakker. De Vikingen niet.

rustplaats camperlinten

Toen we gisteravond de straat voor de parkeerplaats opreden kwam een peloton soldaten met geweren in de aanslag uit de bossen. Vanmorgen werden we wakken met het lawaai van geweerschoten. Het bleek dat we in de directe nabijheid van een legerplaats en politie schietbaan stonden.

Om 9:30 uur vanmorgen hebben we koers gezet richting Rendsburg in die Heimat. Een ritje van 366 kilometer. Onderweg werden we getrakteerd op een paar hevige regenbuien.

Om 14:30 uur arriveerden we in Rendsburg. Eigenlijk moet ik Schacht Audorf schrijven want dat is de plaats aan het NOK waar we nu staan. NOK staat voor Nord Ostsee Kanal ook wel Kieler Kanal genoemd. Dit kanaal verbindt de Oostzee met de Noordzee. Aan de Noordzee kant komt hij uit in monding van de Elbe. Op de plaats waar we nu staan kun je de grootste schepen bekijken. Het kanaal heeft een lengte van ruim 98 kilometer in stamt al uit 1895. Het kanaal behoort tot 1 van de drukst bevaren kanalen ter wereld met ruim 31000 schepen per jaar. In totaal gaat er iets van 90 miljoen ton aan lading per jaar door. Veel lading gaat of komt vanuit de Baltische staten.

bootjes kijken
en nog 1

De camperplek is erg geliefd bij vooral de Duitsers en staat zo’n beetje het hele jaar vol. Even verderop schijnt een nog mooiere camperplaats te zijn maar hier moet je ’s morgens al om 8 uur voor de poort staan om een plaatsje te bemachtigen. Zo gek doen wij niet maar het schijnt dat er om die tijd vaak een rij wachtenden staat….

We hebben hier eerst voor 1 nacht geboekt en boeken morgen waarschijnlijk bij. Het schijnt een zonnige dag te worden en daar willen we van profiteren. Fietsen, lopen en een beetje bootjes kijken.

Maandag 20 september 2021

Gisteren hebben we slechts een paar kraanvogels op grote afstand kunnen waarnemen. Onze kraanvogelexpeditie was dus geen succes. Wel zijn we op de plaats waar we de camper hadden neergezet blijven overnachten.

uitzichtplekje over het meer
het meer

Vanmorgen na het ontbijt hebben we plannen gemaakt voor de komende dagen. Het weer speelde daarin een grote rol. Ook speelde een rol dat veel accommodaties al gesloten zijn. Ook het centrum waar je informatie en voorlichting over de vogels die bij het meer overnachten kunt krijgen is al gesloten. Domweg vanwege einde seizoen. Tja, en het weer blijft de komende week zo rond de 8 graden met veel wind en ook nog wat regen.

We besloten daarom onze terugreis naar Frederikshaven een paar dagen eerder te doen.

Dus daarom zijn we na het ontbijt afgereisd naar Gotenburg om later op de dag van daaruit in te schepen richting Denemarken. Tja en wat doe je dan als je al op tijd in Gotenburg bent… inderdaad dan ga je naar de Ikea.

In Denemarken willen we wellicht nog wat rondneuzen en uiteraard in die Heimat.

Veel eerder dan oorspronkelijk gepland thuiskomen durven we niet aan want dan begint het gelazer dat we te vroeg zijn weer en zijn bovendien de heggen niet geknipt en het gras niet gemaaid.

Alle tijd dus om de terugreis op ons gemak te doen en hopelijk van wat mooier weer te genieten. Omdat we nu al op de inscheepterminal staan is het blogje vandaag extra vroeg. Had ik nu immers mooi de tijd voor.

Zondag 19 september 2021

Opgestaan met redelijk mooi weer, bijna windstil. De dag zoals bijna altijd begonnen met een stevig stuk lopen. 

Onderweg kwam ik bij een boom langs waaruit een zacht kloppend geluid kwam. Nader onderzoek gaf als resultaat dat er een specht aan het werk was.

werk in uitvoering

Even later kwam ik bij een oude Zweedse woning langs.

oud maar wel mooi

En nog even later kwam ik langs een huis wat een mooie oude Chevrolet in de tuin geparkeerd stond. Het valt sowieso op dat veel Zweden gek zijn op oude Amerikaanse auto’s. Er zijn dan ook regelmatig oldtimer bijeenkomsten door heel Zweden. 

Chevrolet
ook hier horizonvervuiling

Bij ons in Nederland zie je veel van die 45 kilometer autootjes rijden. In Zweden zijn dat in plaats van kleine autootjes van die grote bakken die omgebouwd zijn tot 45 km auto. Veelal zijn dat grote Volvo V60 of 940 stationcars. Op de achterkant zit dan een grote rode driehoek zoals we die bij ons treffen als je een voorrangsweg nadert. De personen erin rijden zijn vaak nog erg jong. Ik zag in een enkel geval een oude knar als bestuurder. Er is dus ook voor sommige familieleden als ze ouder worden een mogelijkheid om hun huidig voertuig van dat Zweedse merk aan te passen en te blijven rijden. Geruststellende gedachte toch? Dat is circulair denken en doen…..

Terug bij de camper samen ontbeten en de camper reisklaar gemaakt. Water getankt, cassette geleegd, camping betaald en de rijdende hut uitgeveegd.

Toen op pad richting Hornborgasjön. Dit is een meer in de buurt Falköping waar in maart en september altijd heel veel kraanvogels een tussenstop maken. Leuk om dit te zien en te horen hoe deze vogels landen en lawaai maken. We weten dit van de keren dat we ze zagen in Mecklenburg Vorpommern in het oude Oost-Duitsland. 

We waren al op tijd ter plaatse en konden de camper parkeren op een bergje met uitzicht op de landerijen naast het meer. Als het straks schemerig wordt dan zouden we de kraanvogels moeten zien en horen.

Of dit lukt weet ik bij het ter perse gaan van dit wederom interessante en bloedstollende artikel nog niet. Morgen meer daarover.

Zaterdag 18 september 2021

Vanmorgen toen ik opstond scheen de zon! Dus de wandelschoenen maar aangedaan en 7 kilometer gelopen langs het Göta kanaal.

Ik kwam langs een brug. Niet een brug zoals wij die kennen maar een schuifbrug. Het brugdek gaat niet omhoog als er een schip langs moet maar schuift dus horizontaal over de weg.

het Göta kanaal
de schuifbrug
niet alleen eenden in het water…

Terug bij de camper en na het ontbijt hebben we de fietsen van stal gehaald en zijn naar Töreboda gereden. De hele 10,8 kilometer fiets je langs het kanaal. De ene keer aan de ene kant en de andere keer aan de andere kant. Het weer was redelijk dus fietsen was goed te doen. Wel herfstweer maar in ieder geval droog. Wat ons opviel was dat er ontzettend veel dode bomen langs het kanaal staan. Sommige zijn al dood en sommige zijn bezig met de laatste stuiptrekkingen. Gelukkig zie je wel al veel nieuwe aanplant staan.

bijna dood
een open hart….

Toen we bij het plaatsje Töreboda aankwamen moesten we met een veerpontje naar de andere kant van het kanaal. Het pontje is een bijzonder iets want de overtocht gaat niet middels een motor of peddels maar door spierkracht. Over het kanaal is een touw gespannen en door aan het touw te trekken wordt je naar de overkant gevaren. Als er een schip aankomt laat de veerbaas het touw op de bodem van het kanaal zakken zodat deze dan vrije doorvaart heeft.

het touwpontje

In Töreboda zagen we dit mooie oude stationsgebouw.

In Töreboda kwamen we bij een bakkerijtje voorbij waar je ook koffie kon drinken. We namen bij hoge uitzondering koffie met gebak. Doen we anders nooit hoor!

koffie met een caloriebom

Superlekkere koffie maar nog lekkerder gebak.

Na de koffie terug naar de camper. Onderweg kwamen we toch nog 3 jachten tegen. Toevallig waren we bij een brug waar 1 van deze schepen langs moest. Ook een schuifbrug. We weten dus nu ook waar het gezegde “dat loopt op rolletjes” vandaan komt..

het loopt op rolletjes
en vrije doorvaart

Waarschijnlijk waren de boten ook bijna de laatsten van dit seizoen want vanaf eind september wordt er niet meer gevaren op het Göta kanaal. Overigens sluit ook de camping waarop we nu staan vanaf 21 september al haar poort om volgend jaar in april weer open te gaan.

Terug bij de camper de fietsen weer op stal gezet en de hengel gepakt om even te vissen. Eigenlijk was het stropen want ik viste zonder vergunning. 3 stuks gevangen. Was wel even leuk om te doen.

Terwijl ik stond te vissen was Elfriede aan het knutselen. 

Morgen gaan we rond een uur of 11 opbreken en verkassen naar onze volgende stop.

Vrijdag 17 september 2021

Vanmorgen toen ik opstond was het net droog geworden. Het had de hele nacht door geregend. En niet te zuinig ook. Na het opstaan ben ik naar het Vänern meer gelopen. Volgens de camping baas zou het slechts 1 kilometer zijn maar heen en terug waren het 7,5 en ik ben echt niet verkeerd gelopen. Tijdens mijn ochtendwandeling begon het helaas weer te miezeren.

een haventje in het Vänernmeer

Terug op de camping heb ik wat foto’s gemaakt van de plek waar we stonden en ook van de receptie en ingang van de camping. De eigenaar heeft zoals het lijkt een voorliefde voor oude machines, trekkers, buitenboordmotoren en auto’s. Zelfs een tankstation ontbreekt niet aan zijn verzameling.

de eerste Volvo…
een oude Zweedse fiets
even tanken uit het verleden
een Kadetje

De camping doet wat rommelig aan en het sanitair is schoon, oud maar functioneel. Het water wat je kunt tappen is er bruin, zit veel roest in maar volgens de eigenaar is ook dat geen probleem omdat het middels koolstoffilters gereinigd is.Het leek ons toch geen goed plan om dit soort water in de tank van de camper te doen…

nattigheid alom

We besloten vanwege het slechte weer, inmiddels regende het weer behoorlijk, om te verkassen richting het Göta kanaal. 

Het Göta kanaal verbindt het Vänern meer via het Vättern meer met de Oostzee. Onderweg gaat het nog wel via wat kleinere meertjes maar dat zijn er te veel om op te noemen. Het Göta kanaal is 190,5 kilometer lang en begint bij Sjötorp en eindigt bij Söderköping. De bouw begon in 1801 en het werk was gereed in 1832. Het voornaamste doel was om de handel in Zweden te verhogen middels dit kanaal. Het telt dan ook 58 sluizen soms tot wel 7 kort achter elkaar. Dit is in Berg het geval, 7 sluizen achterelkaar. Hier worden de schepen over een hoogteverschil van 18 meter vanaf het Roxenmeer omhoog gebracht. 

overzichtskaart ven een deel van het kanaal

87 kilometer kanaal werd met de hand uitgegraven. Ook werden er voor delen van het kanaal middels springstof kanalen gemaakt. Er werkten in totaal 58000 militairen aan mee en die maakten ongeveer 7 miljoen mandagen van 12 uur. Tegenwoordig wordt het kanaal alleen voor de recreatievaart gebruikt. De schepen mogen niet langer zijn dan 30 meter en niet breder dan 7 meter. De diepgang mag niet meer dan 2,72 meter zijn. Als je het hele traject wilt varen dan ben je 6 tot 8 dagen onderwater. (Niet onderweg natuurlijk!) Je kunt tijdens de vaart 21 havens aandoen. Langs het kanaal ligt nu een fietspad van gravel. Vroeger was dit een zandpad, het zogenaamde jaagpad. Hier werden paarden over gejaagd die de schepen trokken. Op de meren werd dan gebruik gemaakt van de zeilen.

We stelden de navigatie in op Vassbacken. Na een dik uur rijden kwamen we daaraan en kwam ik tot de conclusie dat we hier in 2015 al eens op het terras hadden gezeten. We hadden toen een camperplekje gevonden in Tåtorp net voor het Viken meer. Toen zijn we met de fiets van daaruit naar Vassbacken gereden. Vanmiddag toen de regen eindelijk stopte zijn we vanuit Vassbacken naar Tåtorp heen- en teruggefietst. Even herinneringen van 2015 weer ophalen. Veel was er niet anders geworden sinds 2015. 

zo staan we nu
en dit is ons uitzicht

Na anderhalve week eindelijk weer eens op de fiets! Lekker!

Morgen gaan we als het weer meezit op de fiets naar het 11 kilometer verderop gelegen plaatsje Töreboda. 

Vanavond start er weer een rummikub competitie. Eergisteren was ik de gelukkige met 4-0 overwinning. Gisteren werd het 2-2. Mijn geluk dreigt dus weer in te kakken.

Donderdag 16 september 2021

Vanmorgen ben ik eerst een eind gaan lopen. Ik ben naar de fabriek gelopen waar ze de wereldberoemde houten Dalarnapaardjes maken. Omdat ik samen met Elfriede deze fabriek annex atelier en winkels wilde bekijken ben ik niet naar binnen gegaan. Kon ook niet, want ze gaan daar pas om 9 uur open.

Terug bij de camper hebben we ontbeten en omdat het behoorlijk bewolkt weer was besloten we om met de camper naar de Dalarna fabriek te gaan. Van daaruit zijn we doorgereden naar de Arashult camping in Gullspang. Dat is een gehucht in de middle of nergens langs het Vänern meer. Wel weer dik 300 km voor de boeg gehad…

Maar voor de lange rit dus eerst naar de “houten paardenfabriek”.

De werkplaats annex fabriek

Het ontstaan van de Dalarna paardjes is als volgt. Ik schrijf nu even vanuit het leven van het eerste houten Dalarna paardje:

Ik ben vele jaren geleden uit tijdverdrijf als een stukje speelgoed ontstaan. Bosarbeiders die over ver in de Zweedse bossen werkten konden ’s avonds niet naar huis en gingen mij uit tijdverdrijf bij het kampvuur van hout snijden. Als ze dan naar huis gingen gaven ze mij als cadeautje aan hun kinderen. Het was vanzelfsprekend dat ik een paard werd omdat toentertijd ik het belangrijkste bezit van een familie was. Een paard was immers een trouwe hard zwoegende werkkracht. Het paard trok ladingen hout uit de bossen, werkte op de akkers en bracht de familie naar de kerk, naar de markt en omliggende dorpen. Het oudste bewaard gebleven uit hout gesneden paard stamt uit de 16e eeuw. 

Toen het economisch gezien in het midden van de 19e eeuw slecht ging, begonnen meubelmakers mij te fabriceren. Arme families beschilderden mij dan om zo wat extra bij te verdienen. Daar kreeg ik dan de typische heldere kleuren en de traditionele patronen geïnspireerd naar de beschilderingen van de meubels in Zweden in die tijd.

In 1928 begonnen de broers Nils en Jannes Olsson in Nusnäs een werkplaats en in 1938 werd ik op een wereldtentoonstelling in New York tentoongesteld. Ik was toen 2,8 meter hoog! Daarna was ik beroemd over de hele wereld en verre omstreken. Nog altijd snijden de mensen mij uit houten balkjes en beschilderen ze mij. De kunst van het handwerken, mijn figuur en het gegeven dat ik in de provincie Dalarna gemaakt wordt, maken van mij een echt Dalahäst (Dalarnapaard)

Hieronder volgt een foto verslagje van mijn totstandkoming:

nu nog houten balkjes en ruwe modellen
de borstel/schuurmachine voor nabewerking
op naar het huiswerk
huiswerkgereed
fijnslijperij
beschilderen met vaste hand!

verkoopklare paardjes
getint paard…
het is niet alles paard..
Knorretje
gele haan

Na het bezoek aan de fabriek zijn we gaan rijden. Onderweg zijn we nog even bij een enorme bouwmarkt binnen geweest om te kijken of daar een levelblok te koop hadden. Ik was deze week nl zo handig om onder het levelblok een klos hout te leggen om er daarna met de achterwielen op te rijden. We stonden nl niet mooi recht met de camper.

Gevolgd van mijn actie was dat het kunststof levelblok met een hevige knal in twee stukken brak. Helaas geen resultaat. Dan maar geen levelblok!

Dus doorgereden en onderweg nog een stop gemaakt om koffie te drinken.

Doordat ik een verkeerd adres in de navigatie zetten reden we niet direct de goede kant op in de buurt van Gullspang. Nadeeltje dus. Maar zoals een Spaanse wijsgeer eens zei: “ieder nadeel hep zijn voordeel” ging dat ook in ons geval op want Elfriede zag een echte eland door het bos rennen.

maar wij zagen een echte!!!

En nu, nu staan we op de camping in de stromende regen. Ik zal proberen morgen wat foto’s te maken want nu is het buiten echt veel te nat en inmiddels aardedonker daarvoor.

We gaan morgen nieuwe plannen maken voor wat betreft de te volgen route want we hebben na morgen nog een week te gaan voordat we Zweden verlaten.

Woensdag 15 september 2021

Vanmorgen om 6 uur was de buitentemperatuur slechts 2 graden. Ik ben nog maar even weer onder de wol gekropen maar om halfacht toch maar opgestaan.

De nachtrust was bijzonder goed want je hoort hier helemaal niets. Het is doodstil. 

De enige verstoring die we gisteravond laat hadden was dat er twee vrouwen met een camper aangescheurd kwamen en met veel bombarie dat ding parkeerden. Ze hadden twee honden bij zich, eigenlijk mag je dat soort honden geen hond noemen. Schoothonden van het zuiverste ras. Ze hadden allebei een jas aan, ja ik bedoel die honden. Ze liepen aan een lijn van groen lichtgevend materiaal. De honden waren lelijk en in dit geval gaat het gezegde dat de baas op de hond lijkt of andersom voor 100% op. 

Enfin, de honden kunnen er ook niets aandoen zeg ik maar.

Overigens vertrokken de dames vrij snel nadat ik hun erop wees dat ze hun afvalwatertank open hadden staan waardoor het grijze water zo de natuur in liep. Beledigd???

Terug naar mijn actie na het opstaan.

De bergschoenen aan en het oudste oerbos van Europa ingelopen. Toen ik bij de vlonders met daarop de bankjes langsliep zag ik dat de bankjes wit waren uitgeslagen van de vorst.

Voor ons was dit dus in september al de eerste nachtvorst! 

Ik liep de route van 2,5 kilometer. Kwam aan een mooi meer of ven voorbij waar de nevel van de nacht nog boven hing. Mooi om te zien.

morgenstond met nevel
en nog een mooi plaatje
ook mooi mos in overvloed
door de bewust gestookte brand aangetast

Onderweg kwam ik bij een stuk bos waar het Zweedse staatsbosbeheer in 2009 op een hete dag in juli brand heeft gesticht. Hoort zich raar aan maar is waar gebeurt. Ze hebben daarmee een natuurlijk proces nagebootst want vroeger brandde minimaal 1 procent naaldbos per jaar af. Door een dergelijke brand te stichten passen zich dieren en vegetatie aan zodat ze onder betere omstandigheden verder kunnen leven. Had men dit niet gedaan dan waren er minder plantensoorten en minder dieren.

Na de wandeling hebben we ontbeten in de stralende zon op het vlonderterras. Na het ontbijt ook daar lekker koffiegedronken. Er kwam een man aan van staatsbosbeheer met een grote plastic zak op de rug. Hij bracht hout voor de toeristen waarmee je een kampvuur of grill kunt stoken. Hij vertelde dat jij dit 1 keer per week doet. 

Toen we vroegen welke grote dieren hij had gezien, vertelde hij dat rond de 30 bruine beren had gezien en dat er veel wolven in dit gebied zitten maar ook elanden. Het elanden aantal neemt rapide af omdat ze op de menukaart van de wolven staan. Het schijnt dat 5 wolven per jaar 120 elanden verorberen. Dat is dus 24 op 1. Er loopt momenteel een actie om de wolvenpopulatie uit te dunnen maar dat is nog niet zo eenvoudig want er mag geen afschot plaatsvinden in de kern van het natuurpark.

geen echte maar toch een beer

De beren voeden zich met blauwe bessen en broodjes. Maar als ze brood eten zijn ze meestal met zijn tweeën. En ze maken er ook altijd nog gesmeer van…

Zo tegen een uur of drie vanmiddag zijn we op pad gegaan naar onze volgende stop. We gaan via Orsa en Mora naar het plaatsje Nusnäs. Deze plaats is bekend van de Dalarna paardjes. Deze worden van hout gemaakt en zijn wereldberoemd.

We staan nu aan de jachthaven met een prachtig uitzicht op het mooiste meer van Zweden, het Siljan meer.

camperplek in Nusnäs

Dan nog even wat over de Zweedse taal. De V spreek je uit als een W. Dus de plaats Vilhelmina spreek je uit als Wilhelmina. De ä spreek je uit als een e. Ze schrijven bijvoorbeeld vägen maar je spreekt het uit als wegen en wat bedoelen ze met vägen? Juist ja: wegen. En dan niet het gewicht bepalen maar de wegen of weg waarop je kunt rijden. Vindpark spreek je uit als windpark en is dus ook een windpark met windmolens. De Zweedse taal is dus totaal overbodig want ze hadden net zo goed Nederlands kunnen leren want je spreekt het op z’n Nederlands uit. Heel veel woorden lijken op de Nederlands woorden met dezelfde betekenis. Met een beetje improvisatie kun je er wel chocolade van bakken.

Oh ja, onze speciale missie (opdracht) is inmiddels geslaagd!!!

Morgen gaan we weer rustig aan opstarten en gaan we kijken bij de paardenfabriek. Wellicht rijden we daarna weer door naar een volgende stop. Afwachten..

Dinsdag 14 september 2021

Vanmorgen hebben we Strömsund zo rond de klok van 10 verlaten en daarmee kwam ook een eind aan onze rit over de Wildernisroute. Wat we gezien hebben voor wat betreft de natuur was het prachtig. De pure herfstkleuren, de rendieren, de watervallen, de meren, de bergen en de rivieren, alles te omvatten in “adembenemend mooi”.

Jammer, dat op dit tijdstip veel activiteiten al gesloten zijn. 

We zetten dus koers richting het zuiden. Een aardig stuk rijden want we willen nog langs het Götakanaal en langs het Vänernmeer om daar wat leuke plaatsjes op te zoeken.

Na een kleine 300 kilometer rijden waren we het voor vandaag wel zat en zochten we een plaatsje voor de nacht. We wilden niet te laat stoppen omdat het zonnetje nog lekker scheen. We besloten om richting een natuurpark, het Hamra Nationalpark te rijden.

Hamra Nationalpark

Dit is het oudste oerbos van Zweden. Het dateert van 1909. Aan dieren kun je met een beetje geluk de otter, de watermerel, de lynx, de specht en tal van ander dieren zien. En met een beetje pech kom je een bruine beer tegen. Wij hadden geluk, wij zagen twee eekhoorntjes en hoorden een specht.

oeroud bos
spookachtige verschijningen

Tegen 15:30 uur waren we ter plaatse en hebben direct de camper geplaceerd. Wederom een gratis plek maar nu midden in een nationaalpark. Een plek die alleen te bereiken is via een 5 kilometer lange grint/gravel/zandweg. Alles rammelde en schudde toen we erover reden. 

Op een houtenvlonder terras met banken hebben we de eerste indrukken onder het genot van een zonnetje op ons in laten werken. Daarna zijn we een “safariroute” gaan lopen. De route liep deels over keien, graspaadjes, planken, vlonders en boomstammetjes. Halverwege de route kwamen we bij een groot meer midden in het oerbos. 

De lengte van de route was slechts 3 kilometer maar met alle klim en klauterwerk erbij waren we toch anderhalf uur onderweg. En echt, dit bos is pure ongerepte natuur. 

Terug bij de camper en het vlonderterras spraken we nog even met mensen uit Essen die naast ons op het parkeerterrein stonden. Zij hadden een vuur gestookt om te barbecueën en lieten na het eten het vuur voor ons aan. Wij hebben op het vuurtje een paar hamburgers en wat aardappelpartjes gebakken. Elfriede maakt er wat sla bij en we hadden weer een heerlijk maaltje.

Dadelijk gaan we aan de wijn en de rummikub en morgen kijken we wat voor weer of het is, danwel gaat worden. Ook beslissen we dan of we de dag hier verder doorbrengen of dat we later op de dag doorreizen richting Zuid Zweden.

Maandag 13 september 2021

plaatsje van afgelopen nacht

Toen ik vanmorgen opstond was het slechts 7 graden buiten en stond er een stevige wind. Ik heb eerst thee gezet en ben toen onder het genot van een kopje thee met een storing aan de website aan de slag gegaan. Heb onze eerstelijnshulp bij Websiteproblemen, Evelyn, even geconsulteerd en die gaf aan dat de server waarop de site draait eruit lag. Dus maar een ticket aangemaakt bij Webreus, de provider die onze site in de lucht moet houden. Het kan een mirakel zijn maar een kwartier later was de site weer online. Van Webreus kreeg ik een mail dat de ticket ontvangen was maar verder heb ik de hele dag niets meer van die toko vernomen. Puur slecht! Evelyn adviseerde me om over te stappen naar Hostnet. Na de vakantie maar eens over nadenken.

Om 11 uur, na het ontbijt, zijn we gaan rijden. Bedoeling was om in Stalon naar een uitkijkpunt te rijden en daar nog te genieten van de herfstkleuren en de woeste natuur op de Wildernisroute. Helaas konden we dat punt niet vinden. Nu is het wel zo dat de 74 bijzondere punten op de route nergens staan aangegeven en er zijn ook geen adressen en coördinaten van bekend. We reden via Vilhelmina richting Strömsund. Opeens zagen we een VW-busje met Italiaans kenteken aan de kant van de weg staan. Reden was dat er twee rendieren op de weg liepen. Toen we eraan voorbij waren heb ik de camper aan de kant gezet en snel nog wat foto’s gemaakt. Ik was net op tijd want even later verdween het illustere in het bos. 

twee rendieren op de weg

We waren van plan om in Meselefors te overnachten op een camping. Toen we daar aankwamen leek deze uitgestorven en niet aantrekkelijk om op te gaan staan. Dus doorrijden was het devies en verder zoeken. Een kilometer of 30 later kwamen we weer een camping tegen net na het plaatsje Dorotea. Wij naar de receptie….. gesloten op maandag. 

Tja, wat nu, we reden rond met 1 volle toiletcassette en 1 half volle. Even rondgestruind op de verlaten camping en ja hoor, stortpunt gevonden. En passant zagen we dat ook het douchegebouw open was. Dus we hebben daar maar een totale sanitaire stop gehouden en ook even de watertank weer gevuld.

Toen weer doorgereden. Elfriede had een camperplek op het oog in Strömsund net na de brug. Eigenlijk een grote parkeerplaats maar je mag er ook overnachten. We reden via Hoting en net voor Hoting zagen we de auto voor ons op de rem gaan, reden…. Jawel weer een rendier op de weg. Het beest liet zich, ook door het irritante gedrag van de auto achter zich, niet direct verleiden het bos in te gaan. Pas toen de auto goed gas gaf ging het rendier over stuurboord het bos in. 

intimidatie door een auto
dan toch maar het bos in

Om 16 uur waren we in Strömsund en daar staan we dus nu de komende nacht.

parkeerplaats toerisme

Zondag 12 september 2021

Vandaag gaat het allemaal gebeuren. Het hoogste punt van de wildernisroute bereiken en tevens het noordelijkste punt van onze Zwedenreis.

De dag begon met een ontbijt in de camper, zoals gebruikelijk de laatste tijd. Buiten is het 11 graden maar binnen lekker warm ca. 20 graden!

In de loop van de ochtend zetten we koers richting Stekenjokk. Thuis hadden we een filmpje op YouTube gezien, waar een groep motorrijders over de Stekenjokk reed met aan weerszijden metershoge sneeuw. Tijdens een pauzemoment spraken we met een Zweed, die ons uit de droom hielp. Geen sneeuw maar wel veel mist! Tja, dat is jammer! 

We zagen het landschap tijdens de rit veranderen. Van supermooie herfstkleuren en veelal berkenbomen, die door de spaarzame zonnestralen bijna goud leken. Van volle begroeiing tot totaal geen begroeiing en alleen maar mossen, stenen en lage vegetatie. Hoe hoger we kwamen hoe kaler de bergtoppen in de kleuren bruin, grijs en roodbruin, een lust voor het oog. 

Stekenjokk
Rendieren in de verte

Op het hoogste punt, inderdaad geen sneeuw, maar ook geen mist! Het uitzicht was fenomenaal. De Zweed vertelde ook, dat er in juni/juli grote hoeveelheden toeristen zijn. Dat was nu niet zo, een enkele Zweed trekt er nu met zijn gezin op uit om dit gebied te verkennen. Een lekker kopje koffie om deze omgeving even op ons in te laten werken.

Vervolgens zetten we onze reis voort en bereikten Zweeds Lapland. We kwamen langs een rendierverzamelplaats, waar de rendieren door de Sami’s gesorteerd worden en geslacht voor vleeswinning.

Toen kwamen we langs Fatmomakke, via een lange gravelweg is een dorp te zien, waar de mensen vroeger (vanaf 1900) naartoe gingen om hun geloof te celebreren. Een kerk en diverse gebouwen waren open en schetsten een goed beeld van toe. 

Sami dorp

Onze volgende stop was Trappstegsforsarna. Een waterval, zoals wij hem nog nooit gezien hebben.

trappenwaterval

Via veel kleine en grote plateaus valt het water eroverheen. Heel slim van een Zweedse ondernemer om hier een snackbar te bedrijven, we hebben er ook graag gebruik van gemaakt.

Met een vol buikje zochten we een plaats voor de nacht. Via verschillende pogingen is het weer gelukt en staan we aan een snelstromende rivier. De laatste zonnestralen schijnen in onze camper. Nu gaan wij de dag uitklinken met een glas wijn.

Zaterdag 11 september 2021

Na een goede nachtrust en dito ontbijt zijn we tegen een uur of 11 weer op pad gegaan.We zetten koers richting Gäddede. Onderweg zijn er allerlei bezienswaardigheden te bekijken maar bij sommigen heb je een terreinwagen nodig om er via de gravelpaden te komen. Bijvoorbeeld een waterval die alleen te bereiken is via een 22 kilometer lang gravelpad vol met gaten en kuilen. We hebben een poging gedaan maar al na een kilometer kwamen we beide tot de conclusie dat dit iets teveel van het goede was en zijn we omgekeerd. 

Onderweg kwamen we door Gäddede. Daar hebben we op een camping water getankt en de cassette geleegd. De service fee voor deze actie was 40 SEK. Omgerekend bijna € 4,00. Geen probleem maar wel mooi dat dit mogelijk is. 

Gäddede ligt op nog geen 500 meter van de Noorse grens. Kon je ook wel zien want op het parkeerterrein van de ICA-supermarkt waar wij koffie dronken stonden allemaal auto’s met Noors kenteken. Is logisch want in Noorwegen zijn de boodschappen veel duurder dan in Zweden. Overigens reden we vandaag een groot deel van de route langs de Noorse grens. Dit zal morgen ook deels het geval zijn. 

We reden dus domweg de 342 verder. Bij Jormlien zagen we op een groot gravel parkeerterrein een aantal auto’s staan. Wij daar dus ook maar opgedraaid. Vanaf het parkeerterrein kun je via vlonderplanken en balkjes over een behoorlijk nat en laaggelegen natuurgebied de bergen in. De route wordt aangegeven met een paal met daarop een rood kruis gespijkerd. We hebben een klim tot bovenaan de bergtop gemaakt en hadden van daaruit een fenomenaal uitzicht over de wijde omgeving en over de grote meren Lill Jorm en Stor Bläsjon. Het hele gebied is al in herfstsferen. De bladeren van de bomen kleuren al rood en geel en ook de grassen beginnen al bruin te worden. In totaal was de wandeltocht maar een kleine 4 kilometer maar door het klimmen ben je toch wel even bezig.

natuurgebied in herfstsfeer
mooie kleuren
mooie vergezichten

Na dit gebeuren reden we door richting Stekenjokk. Onderweg zagen we een waterval, de Brakkafallet. Camper op parkeerterrein gezet en de waterval bekeken. Je kunt bij deze waterval helemaal onderin de bedding van de waterval lopen en als je wilt in het glasheldere water een afkoeling nemen. Was in ons geval niet nodig want de buitentemperatuur kwam vandaag amper op 12 graden uit.

koel helder water
het water komt met geweld naar beneden

Elfriede beklom het rechter pad langs de waterval tot bijna bovenin, ik nam vanaf de parkeerplaats het linker pad en koos ervoor om naar het lagere deel van de waterval te gaan.

Na deze klimmerij reden we door naar het plaatsje Stora Bläsjon en keken daar even op een officiële camperplaats. Deze lag pal aan de doorgaande weg en bleek niet echt onze eerste keus te zijn.  

We reden door en draaiden van de 342 af naar een smalle weg richting de Ankarede kapel. Ik had gezien dat daar ook een camperplaats zou zijn. Echter na een kilometer of 3 zagen we een “natur camp”. Weer een mooie plaats ongeveer 200 meter van de weg af in het bos en aan het Stora-Bläsjon meer. 

De camper weer geplaceerd en samen de warme hap gemaakt. Morgen trekken we verder richting Saxnäs. We komen dan onder andere over het hoogste punt van de Vildmarksvägen, de Stekenjokkplatån. 

Morgen weer een nieuwe dag en nieuwe blog. Nu terwijl ik dit schrijf miezert het weer. 

Vrijdag 10 september 2021

Vanmorgen zijn we na een rustige nacht om halfnegen van de parkeerplaats vertrokken en hebben de camper 100 meter verderop op de strook langs de spoorlijn gezet. Dit met de bedoeling dat we rustig konden ontbijten en daarna de reis voortzetten vanuit Östersund naar Strömsund. Het is overigens verbazingwekkend hoe rustig het ’s nachts in zo’n grote plaats is. Hoef je in Nederland nog niet eens aan te denken….

Bovenstaande foto is Öresund by night. (dus gisteravond)

Om halftien vertrokken we. Om even over 11 uur reden we Strömsund binnen. Daar de tank even volgegooid en geconstateerd dat de camper nu zuiniger rijdt dan voor het tunen van de motor en dat terwijl hij hier ook nog best moet klimmen in de Zweedse mountains. We reden met 1 liter iets van 8,5 kilometer voortijd en nu 9,2 kilometer op 1 liter en dat dus met klimmerij! Mooie bijvangst van het tunen. Meer pk’s en minder verbruik.

onderweg naar Strömsund

In Strömsund heb ik de bandenspanning ook opgevoerd van 3,75 naar 4,5 bar omdat ik dan minder contactvlak op het gravel heb in geval we off road gaan.

Om 12 uur precies reden we in Strömsund langs het bord Vildmarksvägen. Het avontuur begon dus!

We hadden na het ontbijt nog geen koffiegedronken en zagen na ongeveer 30 kilometer op de route te hebben gereden een bordje “naturcamp” staan. Er loopt een gravelpad naar beneden dus de eerste off road drive was een feit. Na ongeveer 150 meter kwamen we op een mooie camperplaats aan direct aan het meer Fläsjön. Er hangt daar een bordje op een soort kapschuur waarop staat dat het water uit het meer drinkbaar is. Meer is er niet aan voorzieningen. Op deze idyllische plaats hebben we koffiegedronken. Elfriede wilde daar wel blijven maar omdat het nog vroeg in de middag was besloten we om toch maar door te rijden. 

Ongeveer 40 kilometer later zagen we dat er een camperplek aan een groot meer zou zijn. De weg erheen ging wederom via een zand en gravelpad over een lengte van 450 meter. Beneden aangekomen konden we op meerdere plakken de camper parkeren. Voor elk wat wils, je kunt aan het water staan of in het bos. Het meer waar we nu aan staan heet   Svaningsjön. Super plek met nagenoeg geel lawaai van auto’s die over de autoweg 342 rijden.

panoramisch uitzicht

Er is zelfs een droogtoilet. Vroeger zeiden ze in Drenthe ik moet noart thusie. Welnu, hier kun je echt nog noart thusie. Er zit zelfs een echte kakdoos in…. In Duitsland noemen ze dat Plumpsklo. 

Kakdoos…

Na de camper geplaceerd te hebben (even een coronaterm van Hugo en Mark erin gooien) zijn we door het bos gaan struinen. Op expeditie naar het watergeruis dat we in de verte horen. En ja hoor een prachtige waterval op ongeveer 500 meter van de camperplek. Kijk, dat vinden wij beiden nu zo mooi, vrijheid, blijheid en veel ongerepte natuur. Dit zien wij liever dan drukke steden, musea en andere exposities. 

We vertoeven nu in het gebied waar elanden voorkomen maar ook bruine beren. Helaas moeten we die tot nu toe nog ontberen. Dus als je geen beren spot dan heet dat ontberen. Ik wist dat ook niet maar volgens wiki en google is dat zo.

En dan nu nog even wat over het weer schrijven. Toen ik vanmorgen opstond was het slechts 11 graden en het regende een beetje. Miezeren noem ik dat. Toen we net op weg waren begon het te regenen. Nee geen miezeren meer maar buiig regenen. Toen we op de plaats, waar we dus nu staan, door het bos aan het struinen waren begon het op de terugweg te miezeren. Dat miezeren ging over in een tot nu toe lange regenbui. 

Morgen gaan we richting Gäddede.

Meer is over vandaag niet te melden. Morgen doe ik weer een poging om een blog te schrijven.

Donderdag 9 september 2021

Vanmorgen op tijd opgestaan om water bij te vullen, cassette te legen en daarna samen te ontbijten. Iets later dan we van plan waren, zijn we weer verder op pad gegaan richting Strömsund. De afstand daarheen is nog 525 kilometer. Gaan we niet redden vandaag maar gezien de weersverwachtingen kunnen we vandaag proberen zo ver mogelijk te komen. In de loop van de middag zal het weer omslaan van mooi naar minder mooi. Dus buiten zitten gaat vandaag waarschijnlijk niet lukken. 

Onderweg in Mora hebben we na 115 kilometer een eerste stop gehouden en nog snel even wat boodschapjes gedaan. Het liep toen tegen 12 uur. Daarom ook direct maar even een broodje gegeten. Na deze stop met gezwinde spoed en gestrekte draf verder. 

superding die Garmin!

We reden vandaag door een aantal Zweedse provincies, Värmlands Län, Dalarnas Län, en Jämtlands Län. De hele lange weg van 425 kilometer die we vandaag reden ging door naaldbossen en loofbossen. Soms kwamen we langs gebieden die veel weg hebben van een maanlandschap. De bermen naast de wegen zijn veelal bedekt met groen rendiermos. 

bos, bos en nog eens bos
maanlandschap

Ook in deze 3 provincies zijn veel grote meren te vinden. Heel af en toe zagen we een veld waarop hooi was geoogst. Op 1 locatie zagen we gele, rose, blauwe en witten balen liggen. 

kleurrijke boeren en balen

Helaas kwamen we later alleen een veld tegen me blauwe balen. Waarschijnlijk gaat het hier om kleurrijke boeren. De enige twee grote steden waar we doorreden waren Malung en Mora. De rest zijn allemaal buurtschapjes met maar een paar huizen.

50 kilometer voor Östersund trok de lucht dicht en begon het te regenen. Reden temeer om door te rijden tot Östersund en daar een plaatsje voor de nacht te zoeken.

We staan nu met de camper op een parkeerplaats in de plaats Östersund op ongeveer 100 kilometer afstand van het “begin” van de Vildmarksvägen. 

parkeren op een parkeerplaats

Op de parkeerplaats mag je vanaf 18 uur tot de andere morgen 9 uur gratis parkeren en overnachten. Omdat we om 17 uur al hier waren konden we de camper op een soort parkeerstrook langs het spoor neerzetten en dan om 18 uur verplaatsen.

We liepen even het centrum in en wat opviel is dat al behoorlijk wat mensen hier met muts op en handschoenen aan lopen. Östersund ligt ter hoogte van het Noorse Trondheim en ligt pak hem beet tussen de 300 en 400 kilometer van de poolcirkel af. Geen wonder dat het hier zo koud is. Na ons wandelingetje heeft Elfriede weer heerlijk gekookt, wraps stond er op het menu.

Morgen gaan we via Stromsund naar het plaatsje Alanäs en dat is dan ook de start van de route waar we nu al zo’n gruwelijk eind (2448 km) voor hebben gereden. 

Tot zover deze blog. Morgen bij leven en welzijn weer een nieuwe.

Woensdag 8 september 2021

Gisteravond hebben we plannen gemaakt voor de komende 20 dagen. Normaliter doen we dat nooit tijdens onze camperreizen maar omdat we de Wildernisroute willen rijden en het “beginpunt” hiervan, op nog 770 kilometer afstand van waar we nu zijn ligt moeten we wel een soort planning maken. Ik ken iemand die dat allemaal in Excel doet maar ik doe het gewoon op een kladpapiertje. De Wildernisroute zelf is ook nog eens iets van 500 kilometer. En dan moeten we nog terug naar bijvoorbeeld Gotenburg of Malmö. Terug gaan we waarschijnlijk via de plaats Gävle aan de Botnische golf. Daar hebben we in ons plan rekening mee gehouden. Van daaruit dan naar Gotenburg. We gaan dan met de ferry van Gotenburg naar Fredrikshaven in Denemarken of we gaan via de bruggen.

Voor de rit naar Strömsund, daar begint de Wildernisroute, trekken we 3 dagen uit. We kunnen het in 2 dagen doen maar omdat het weer zo prachtig mooi is houden we 3 aan. We stoppen dan vroeg in de middag en zoeken een plaatsje op een camping of een camperplek of staan zo maar in de vrije natuur. 

Vanmorgen zijn we om 9 uur vertrokken en zijn we via Karlstad gereden omdat ik de gastanks geheel gevuld wilde hebben voor de tocht door de rimboe. De temperatuur in die regio ligt momenteel rond de 11 graden overdag en 3 in de nacht. Ik moet dan wel de verwarming op een laag pitje aanzetten omdat bij circa 3 graden de vorstbeveiliging van de camper in werking gaat. Dat wil zeggen dat er dan een klep open gaat en dat de tank met schoon water geloosd wordt. En dat is nou net niet de bedoeling.

Vandaag bestond de dag dus uit rijden en rijden door uitgestrekte bosgebieden en langs rivieren en meren. 

wilde rivier

Onderweg regelmatig een koffie en lunchpauze gehouden. We zitten nu in het gebied waar veel elanden zouden moeten zijn. Wij zagen er nog niet 1!Om 15 uur vonden we het genoeg voor vandaag. Ongeveer 250 kilometer gereden in effectief circa 4 uur. Het gaat echter als je je aan de snelheden wilt houden absoluut niet vlotter. 

Vandaag kwamen we terecht op een camping aan de rivier de Kläralven. Het plaatsje heet Värnäs en de camping is naar de plaats vernoemd. Er staan schat ik zo een stuk of 10 caravans en campers en een aantal Stuga’s zijn bezet.We staan vlak aan de rivier en na het eten ga ik nogmaals een poging doen om wat vis te vangen. 

alle ruimte, dat is echt Zweden

Morgen gaan we op tijd weer rijden en afhankelijk van het weer bepalen we hoe lang we doortuffen.  En als alles meezit is er morgen weer een blog(je)

Dinsdag 7 september 2021

Ondanks dat we niet op een camperplek stonden maar op een parkeerterrein hebben we een perfecte nachtrust gehad. Het was werkelijk weer oorverdovend stil afgelopen nacht.

Vanmorgen getracht om nog een makreel uit het Skagerak te vissen maar ook toen weer geen succes.Ben daarom na het vissen maar een eind gaan lopen in de omgeving. Na de wandeling ontbeten en de navigatie ingesteld op het ruim 100 kilometer verderop gelegen Upperud in de provincie Dalsland. Een provincie in Zweden met naar men zegt 1000 meren. Een deel van deze meren wordt gebruikt voor de watervoorziening van de Zweden.

Deel van de provincie Dalsland

De wegen naar onze plek van bestemming waren goed maar het schiet in Zweden absoluut niet op omdat de toegestane snelheden daar variëren van 40 tot 80 km per uur.

Onderweg hebben we een broodje gegeten op een parkeerplaats met uitzicht op een groot meer en naaldbossen aan de overkant van het meer. Op de parkeerplaats was een jonge dame haar konijn aan het uitlaten. Honden en katten uitlaten hadden we wel al eens gezien, een paard uitlaten ook wel maar een konijn uitlaten hadden we nog niet gezien.

Roger Rabbit even uitlaten

Ook hebben we onderweg bij de COOP de boodschappen gedaan. Een supergrote COOP in het plaatsje Ed.Toen weer doorgereden richting Upperud want daar hadden we een camperplek op het oog. Maar onderweg toch van gedachte veranderd omdat op de app Campercontact een camperplaats in Mellerud mooier leek en bovendien aan de haven van het Vänernmeer zou liggen. Het was ook nog iets dichterbij…. Echter daar aangekomen bleek dat het weer eens een verkeerde voorspiegeling van zaken was van de app Campercontact. De camperplekken waren gesitueerd naast een grote hal waar schepen worden gerepareerd. Helaas bleek vandaag voor de derde keer dat de app niet echt betrouwbaar is voor wat betreft de foto’s in dit geval. Dus toch maar koers gezet richting Upperud. Tegen een uur of 4 reden we de camperplaats op die bij de jachthaven ligt en wel uitzicht op het water heeft. Elfriede zag onderaan een smal weggetje nog een mooie vrije plek en daar staan we nu.

een daalders plekje
uitzicht vanuit de camper

Na de camper op de plek te hebben gezet hebben we nog een stukje gelopen en kwamen voorbij een oude sluis. Alles lijkt nog intact te zijn maar of hij ook nog daadwerkelijk voor schutwerk wordt gebruikt is niet duidelijk.

de oude sluis

Vanavond gaan we plannen maken voor de komende tijd, we hebben nog 20 dagen die we verdelen moeten over de plaatsen die we willen zien en uiteraard voor de terugreis.

Uiteraard volgt er morgen weer een blog. 

Maandag 6 september 2021

Afgelopen nacht goed geslapen op onze gratis camperplek. Ondanks dat er circa 10 kampeervoertuigen stonden was het oorverdovend stil op deze plaats. Na het opstaan heb ik een leuke klautering gemaakt over de rotspartijen rondom de camperplaats.

Na het ontbijt zijn we nog even naar het “centrum” van Smögen gelopen en kochten daar een lekkere vismaaltijd voor het avondmaal. 

zalmquiche met kaviaar
vis en garnalen schotel

Terug bij de camper aan de koffie en toen op pad naar Malmön. Om daar te komen moet je via Kungshamn rijden. Daar hebben we nog even in het stadje rondgelopen. Toen de reis voortgezet naar Malmön. Totaal moesten we 16 kilometer rijden en een stuk met een gele veerboot oversteken. Op Malmön aangekomen zijn we naar een camperplaats gereden die ik op de Park4Night app had gevonden. Bleek echter niets te zijn dus een andere gezocht. Vol goede moed daarheen gereden. We moesten op zeker moment rechtsaf een steenpad op en dan nog 500 meter rijden. Het leek echter wel een maanlandschap, gaten en bulten. De camper schudde aan alle kanten. Toen we ter plaatse kwamen bleek ook dit niets te zijn dus zijn we maar via een ander pad teruggegaan naar de veerboot. Ook de terugweg naar de openbare weg ging niet over rozen. Elfriede is af en toe uitgestapt om takken van bosschage opzij te trekken anders kon ik er niet langs zonder krassen of een afgebroken spiegel op te lopen. 

Toen we van het veer af waren hebben we een nieuwe route ingesteld. We zijn naar Hunnebostrand gereden en parkeerden de camper op een parkeerterrein aan de haven.

onder de rotsen

Vanaf de parkeerplaats kun je een wandeling maken door een skulpturenpark. Mooie om te zien maar nog knapper om te maken. 

Eergisteren kwamen we tijdens een wandeling, net toen Elfriede even op een dikke steen zat uit te rusten, een man tegen die vond dat zij leek op de zeemeermin uit Kopenhagen. Elfriede groeide zienderogen.

Vandaag kwamen we een echtpaar tegen met hun dochter en de man groette bijzonder vriendelijke en zei dat hij mij gisteren in Smögen al had gezien. Hij herkende mij aan mijn kleploze pet. We kwamen met de man aan de praat en hij gaf als aanbeveling aan dat we richting Dalsland moesten reizen. Daar zijn circa 1000 meren en mooie uitgestrekte bossen en veel vrij camperen is daar toegestaan.

Op terugweg van onze wandeling kwamen we de man weer tegen en hij vertelde dat op de plaats waar we nu de camper hebben staan rond 1930 een steengroeve was. De rotsen zijn hier van graniet en werden met dynamiet opgeblazen en zo werden van de brokstukken pilaren, stenen, banken etc. gehouwen. Hij vertelde ook dat 1 van de grootste klanten van de steengroeve Adolf Hitler was. Hij wilde stenen pilaren hebben voor een zegeboog in Berlijn zodra hij de oorlog had gewonnen. Hij bestelde de pilaren en betaalde vooraf. Veel stenen werden geleverd maar ook een deel bleef achter omdat hij de oorlog verloor. En juist deze partij stenen is doorverkocht of verschonken aan Nederland en ligt nu ergens aan de Nederlandse kust om daar als golfbrekers te dienen.

rotssculptuur

Weer een mooi stukje geschiedenis gehoord waarvan we geen weet hadden.

Morgen gaan we verder richting Dalsland, daarover in een volgende blog meer.

Zondag 5 september 2021

Vanmorgen even naar Nordevic gelopen. Een klein gehucht onder de rook van Skärhamn. Op terugweg kwam ik langs de receptie van de camping dus daar direct maar even de nota voor 3 nachten voldaan. Daarna samen ontbeten en de boel ingepakt en nog even lekker in de zon gezeten en koffiegedronken. Om 11 uur vertrokken we richting het eiland Smögen. Een afstandje van circa 115 kilometer rijden. Onderweg zijn we wederom met een gele veerboot overgezet van de ene kant van de rivier de Gullmarn naar de overzijde. 

overzichtskaart deel van de provincie
Smögen plattegrond

Smögen is een eiland dat ligt in de gemeente Bohuslän in de provincie Västra Götalands län. Er wonen ongeveer 1500 inwoners en de oppervlakte van het eiland is 104v hectare. Je kunt via de Smögenbron (brug) naar Kungshamn. 

Toen we via een brug het eiland opreden zagen we direct al een camperplaats. Dit keer besloten we om niet direct op een dergelijke camperplaats te gaan staan maar om door te rijden en te kijken welke andere overnachtingsmogelijkheden er nog meer waren. En jawel hoor, net buiten het centrum van het dorpje zagen we op een parkeerterrein meerdere campers staan. Dus daar maar het terrein opgereden. Even met een Zweed gesproken en gevraagd of je ook mocht overnachten. No problem was het antwoord. En ook nog eens for free oftewel voor nop nada. Het schijnt zo te zijn dat je van juni tot en met augustus parkeergeld moet betalen en dat je daarna, dus vanaf 1 september tot 31 mei gratis mag parkeren. We hebben de camper op een mooi plaatsje neergezet en zijn na de thee naar de haven gelopen. 

weer een mooi plekje

Als je op Google de plaats Smögen intikt zie je diverse foto’s van de haven met zijn gekleurde houten huisjes. Als je Smögen inloopt zie je in het echt wat je op Google ziet. Een lust voor het oog en vooral als de zon ook nog schijnt. Want we troffen het vandaag wederom met het weer.

int echt nog mooier dan op de foto en op Google
de voorvaderen en vissers van Smögen

Terug bij de camper hebben we onze wandelschoenen aangedaan en zijn we door het rotsgebied langs de kust een route gaan lopen. Het water waarop je vanaf de rotsen kijkt is het Skagerak. Het lopen door het rotsgebied is zoals ik al eerder schreef erg leuk, het is een soort free style walking waarbij je af en toe van rots naar rots moet klauteren of springen. Soms ga je via een verkeerde rots en moet je weer terug om de juiste route weer op te pakken. Conditioneel dus ook nog eens goed voor ons!

De Zweden doen er veel aan om de mensen te laten genieten van hun prachtige natuur. Ook de fietspaden zijn er talrijk en goed van de rijbaan van de auto’s afgescheiden. Op meerdere plaatsen “deel” je het fietspad met voetgangers maar dat levert absoluut geen problemen op.

We zijn nu een week onderweg in Zweden en weten uiteraard dat ook hier het Covid19 virus rondwaart. We proberen zoveel mogelijk in onze eigen bubbel te leven. 

De Zweden dragen geen mondkapjes maar houden zich zeer stipt aan de 1,5 meter afstandsregel. In de supermarkten wacht iedereen op gepaste 1,5 meter afstand tot het haar of zijn beurt is om iets uit een koeling of schap te pakken. Ook op straat en vooral op de steigers in de havens wacht iedereen tot je voorbij bent voordat ze verder lopen. In kleinere winkeltjes wacht men tot er minder dan 3 personen binnen zijn alvorens zelf naar binnen te gaan. Helaas lopen ook in Zweden de besmettingscijfers op maar gedisciplineerd dat zijn ze hier wel. Dus daar kan het niet aan liggen.

Genoeg geschreven voor vandaag. Morgen gaan we misschien fietsen en trekken we verder richting Malmön, alweer een eiland…. Hier moet een schitterend natuurgebied zijn. We gaan het meemaken. 

Zaterdag 4 september 2021

4 september, de verjaardag van onze oudste kleindochter Sterre, 13 jaar geworden vandaag. Ook langs deze weg van harte gefeliciteerd met je verjaardag! (Uiteraard hebben vandaag al even via face time met elkaar gesproken)

Vanmorgen heb ik een poging gedaan om in de haven van Stockevic wat vis te vangen. Wilde dat eigenlijk gisteravond doen maar daar is niets van gekomen omdat het wat frisjes werd. 

Helaas liep de vis-strooptocht op niets uit. Niet dat ik niets heb gevangen maar ook niet om nu over naar huis te schrijven wat de vangst was. 2 visjes ter grootte van een uit de kluiten gewassen guppy. Wat wel weer kunstig was, is dat dit gebeurde met een snoer, blinker en een haak waaraan je een walvis op het droge kunt trekken.

Dus ik was al vrij op tijd weer bij de camper en heb nog een half uurtje in mijn vaarbewijsstudieboek zitten lezen. Na de vakantie begint de vaarbewijscursus en ik wil alvast een beetje vooruit leren…. En als ik dan vaarbewijs 1 heb dan wil ik een boot met 1050 PK!

3 x 350 PK achter 1 boot!

Nadat ook Elfriede was opgestaan hebben we samen ontbeten in de camper. Domweg te koud om buiten te zitten.

Tegen 11 uur kwam de zon erdoor en na de koffie zijn we op de fiets gestapt en richting Rönnang gereden. Onderweg hebben we nog even een loppes bezocht. Dat is een soort rommelmarkt bij een particulier in de garage, schuur of op zolder. Elfriede scoorde er wat stoffen voor het quilten.  

schuur of garageverkoop oftewel loppes in het Zweeds

Vanuit Rönnang vertrekt de veerboot naar de eilanden Astol en St Dyrön en je komt aan in de Nordhamnen. (Dat wil zeggen Noordhaven)

haven van Astol

Het eiland Dyrön is eigenlijk 1 groot rotsblok in het Kattegat. Er is een hike-route langs de kustlijn van het hele eiland aangelegd. Je loopt er eigenlijk van rots naar rots oftewel van steen naar steen. Af en toe ga je een houten trap op of volg je een soort looppad van steigerplanken. De totale route is circa 2 uur lopen. Lekker in de buitenlucht bezig zijn met een lekker zonnetje erbij. Overigens wederom een dag met goed weer hetgeen voor Zweden om deze tijd wel bijzonder is.

rotsen en rotsen
vanuit een ravijn omhoog via een houten trap en 112 treden
kaart van het eiland

Onderweg hebben we in de Sydhamnen (dat wil zeggen Zuidhaven) koffiegedronken met een stukje appeltaart met softijs erbij. De combinatie met softijs had ik nooit eerder gehad maar het was echt lekker.

We namen na de koffie de tussenweg richting de haven en konden na 20 minuten wachten met het veer weer terug naar Rönnang.

Nog even 6 kilometer fietsen en toen waren we weer terug bij de camper.

Vanavond zal er ongetwijfeld weer gerummicubt worden onder het genot van een natje en een droogje.

Morgen waarschijnlijk weer een nieuwe blog. Afhankelijk van waar en hoe laat we op onze volgende stop zijn.

Vrijdag 3 september 2021

Vanmorgen om halfacht scheen wederom de zon volop. Mooi weer om een wandeling te maken naar het ruim 2 kilometer verderop gelegen plaatsje Stockevik. Een klein dorpje met een eigen haventje en een eigen zwemgelegenheid. Eigenlijk is dat niet meer dan een houten terras op palen waar vanaf je het water in kunt middels een trapje of gewoon springen of duiken. Het water in de haven is glashelder. Je kunt de visjes zien zwemmen.

de haven van Stockevic
“zwembad” van Stockevic

Na de korte wandeling ben ik via de receptie van de camping gelopen. Daar heb ik nog voor twee extra nachten bijgeboekt omdat het schijn dat veel Zweden er het weekend op uit trekken en de campings en camperplekken dan volledig bezet zijn. We vertoeven dus in totaal 3 nachten op deze superschone en mooie camping.

topplek

Na het ontbijt en de koffie zijn op de fiets gestapt om het 6 kilometer verderop gelegen eiland Klädesholmen te bekijken. Klädesholmen is een plaats en eiland tegelijk en heeft circa 420 inwoners en een oppervlakte van 29 hectare. Het eiland wordt ook wel haringeiland genoemd want het is het centrum van de haringverwerking en er zijn een aantal conservenfabrieken. Zowel de visvangst als de verwerking ervan in conserven kent een lange traditie op het eiland. Aan het eind van de 19e eeuw begon men met het inmaken van gezouten gekruide haring in tonnetjes en blik. De vrouwen deden dit werk waarna de mannen met volgeladen boten langs de Zweedse kust voeren om de haring te verkopen. Tegenwoordig wordt vanaf het eiland niet meer uitgevaren om haring te vangen maar worden de grondstoffen voor de conservenfabriekjes aangevoerd vanuit Denemarken, IJsland en Noorwegen.

Klädesholmen is een mooie plaats waar veelal witgeschilderde woningen dicht op elkaar staan en waar bijna iedere straat eindigt aan zee met een eigen jachthaventje. Soms een grote haven maar vaak ook met plaats voor slechts 5 of 6 boten. Ook kun je op het eiland lekker klimmen op de grote rotspartijen die je daar overal vindt. Het uitzicht vanaf deze rotsen over de zee is fenomenaal. 

mooie oude haven

Tijdens onze fietstocht kwamen we langs het Haringmuseum maar deze was nog gesloten. Naast het museum was een winkeltje waar we even binnen gingen. Daar verkochten ze zoute gekruide haring in potjes. We kochten 2 potjes, 1 met een soort tomatensaus en 1 met een soort mosterdsaus. De eigenaar van de winkel vertelde ons dat het spul bij hem op het eiland het goedkoopste was van heel Zweden en omstreken domweg omdat het daar ook geproduceerd wordt. Leuke vent die wel van een grapje houdt en op een leuke manier kon vertellen.

lekkere haringproducten

Op terugweg naar de camper kwamen we langs een hotel/restaurant waar we wat wilden drinken. We zagen dat op sommige tafels een plank stond met 10 witte potjes erop en een schaaltje met nieuwe aardappels. Zag er lekker uit dus ook maar zo’n plank besteld. In de potjes zaten de haringproducten zoals ze in de conservenfabrieken gemaakt worden. 5 verschillende soorten saus met daarin stukjes haring, een kaassoort, een bakje met ei, een soort dressing, ui en nog 2 met domweg gruwelijk lekker spul erin. 

haringmaaltijd
een wandversiering met haring erop

Daarbij een lekker drankje en de dag was weer geheel perfect. 

Het was zo lekker dat we terug zijn gefietst naar de winkel en de vriendelijke eigenaar vroegen wat het lekkerste was om mee te nemen voor ’s avonds bij een borrel, pilsje of glaasje wijn. We kregen een goede uitleg en hij liet ons ook nog proeven hoe haring vermengd met kaviaar, tonijn en krab uit een tube smaakte. Met behoorlijk wat van zijn winkelvoorraad zijn we camperwaarts gefietst. 

We treffen het tot nu toe echt goed met het mooie weer. We zijn de hele dag buiten geweest en als het zo blijft ga ik vanavond nog even op de fiets naar Stockevik om daar te vissen. Na een broodmaaltijd zijn we zoals ook gisterenavond, nog een eind geklommen over de prachtige rotspartijen, die het eiland rijk is. Even face timen met onze kleinkinderen en de dag gaat langzaam ten einde. 

rotspartijen

En dan zal er ongetwijfeld nog weer rummi gekubt worden. Gisteren was ik wederom de looser. 

Morgen weer een nieuwe blog.

Donderdag 2 september 2021

Ook vanmorgen scheen de zon in Lerkil weer helderop en dat al om half acht!

Op de zee was een aardig schouwspel te zien om dit tijdstip, een fraaie boot voer door de havenpoort het Kattegat op, gevolgd door een oud klein bootje dat er opeens goed de gang inzette. Schijnbaar was de hoge snelheid te veel voor het oude ding want plotseling schee (of scheidde) zij ermee uit. Zij voer op dat moment net naast de fraaie boot. De laatstgenoemde voer door. 

ugly and beautiful
averij en sloperij

Eenzaam dobberde het oude ding in het Kattegat. De aanlandige wind zorgde ervoor dat het oude ding weer richting haven dreef. De fraaie boot was galant tegenover het oude ding en maakte rechtsomkeert en kreeg een sleeplijn toegeworpen van de schipper van het oude ding. En zo werd de ugly geholpen door de beautiful en was niet gedoemd tot op de klippen lopen. Waar gebeurt!

Na het ontbijt de navigatie ingesteld op Olnaswagen, een plaatsje waar je lpg kunt tanken. In Zweden zijn slechts 52 lpg-tankstations dus het is zaak om vooruit te kijken en te zorgen dat daar waar je in de buurt van zo’n station bent, je de tanks volgooit. Toch nog maar eerst op ons oude stekkie koffie gedronken en nog even lekker buiten in de zon gezeten. Om 10 uur dan toch maar op pad. We moesten ongeveer 15 kilometer terug richting Malmö rijden… Na een dikke 20 minuten waren we ter plaatse maar wat bleek? Het lpg-station was gesloten en ging pas om 13:00 uur open. Plan B in werking gezet. Op de navigatie had ik voor vertrek naar Zweden alle 52 lpg-stations geïnstalleerd dus konden we op de navigatie een ander tankstation proberen te vinden. En ja hoor, 30 kilometer terug was er ook 1. En die was wel op de route die we vandaag wilden rijden. Dus 30 kilometer voor Jan L. gereden.

Na het tanken van de lpg, €1,20 per liter en diesel, €1,75 per liter en een hartverzakking reden we verder naar het eiland Tjörn naar het plaatsje Kyrkesund waar volgens de NKC-campercontact app een mooie camperplaats zou zijn. Onderweg kwamen we voor een rivier te staan waarin een gele veerpont heen en weer voer. Het deed me herinneren aan het lied van Drs. P. Enfin, na een minuutje of 10 wachten kwam het pont achterwaarts weer naar ons gevaren en konden we boarden. Nog geen 5 minuten later stonden we weer op het vaste land en konden onze reis vervolgen richting de mooie camperplaats.

Uitzicht vanaf het pontje

Via twee bruggen van groot formaat kom je vanaf het vaste Zweedse land op het eiland Tjörn.

bruggen naar het eiland

Echter…geen camperplaats op het aangeven adres. Je mocht daar zelfs op de parkeerplaatsen niet staan met een camper. Restte ons niets anders dan 16 kilometer terug te rijden naar een andere door de NKC opgegeven camperplaats in het plaatsje Skärhamn. Hier aangekomen bleek dat ook hier alleen geparkeerd mocht worden maar dat er geen overnachtingen waren toegestaan. Toch slecht dat een Kampeerauto Club dergelijke foute informatie op haar app heeft staan. 

Na een kort gesprekje met een fabrikant van Padel kooien kwam ik erachter dat na 2 keer een rechterbocht en 2 kilometer rechtdoor rijden een mooie camping met alle faciliteiten beschikbaar was. Kost wel wat maar dan heb je ook wat. We staan nu op camping Hav Logi op een supergrote plek waarvan je normaliter wel 2 camperplekken kunt maken. 

ruime plekken

Inmiddels had de zon helaas plaats gemaakt voor dikke bewolking en een frisse wind. Toch maar even buiten gegeten en toen op de fiets naar Skärhamn. Daar de haventjes even bekeken en geprobeerd om onze speciale opdracht die we meegekregen hebben van 1 van de kleinkinderen tot uitvoer te brengen. In Kopenhagen en Helsingborg is dit al niet gelukt en ook hier is het na 3 zaken te hebben bezocht nog niet gelukt. De grootte hebben ze wel overal maar de print niet. We zoeken echter verder.

mooie oude haven
het havenmuseum
oude scheepsdieselmotor

In de laatste winkel waar we vroegen om hetgeen waar we voor op pad zijn werden we doorverwezen naar een supermarkt met een warenhuis erboven. Ook hier geen resultaat. We hadden wel resultaat in de supermarkt want daar scoorden we lekkere dingen voor het avondeten en voor iets bij de koffie. 

Terug bij de camper maakte Elfriede lekkere wraps met gekruide zalm erin en na het eten zijn we nog samen via de rotsen achter de camping naar de zee gelopen. Ruim 800 meter klauteren en lopen. En toen nog weer terug. Terug bij de camper lekker koffiegedronken met daarbij een wafel met zure room en abrikozengelei. Straks nog een consumptie en een hapje erbij en natuurlijk rummikub spelen.

Morgen gaan we op de fiets naar het eiland Klädesholmen en, als de tijd het toelaat, misschien nog naar St Dyön.

Daarover in de volgende blog meer.

Woensdag 1 september 2021

Gisteren hebben we besloten om vanwege de goede weersvoorspelling nog een dagje hier in Lerkil te blijven. 

Na het opstaan heb ik nogmaals getracht een visje te scoren. Wederom nul nop nada. Dus maar terug naar de camper en lekker samen ontbeten. Na het ontbijt nog even in het vaarcursusboek gelezen. Moeilijk verteerbare stof…. Elfriede schiet al aardig op met haar “pakkende” boek!

Onze buren uit Berlijn gingen vandaag richting Malmö en omdat zij een subliem mooie plek hadden zijn wij toen ze vertrokken op hun plek gaan staan. Goede ruil want toen hadden we vrij uitzicht en de hele dag zon. 

ons plekje na verkast te zijn

De dag verder verbracht met weer een klimtochtje door de rotsen langs de kustlijn en even gesproken met een echtpaar uit Nederland dat al sinds 2006 in Zweden woont. De vrouw gaf aan Elfriede wat tips en mooie plaatsen die we langs de westkust zeker niet moeten vergeten. Verder was de tip dat we met de boot over moeten gaan naar de eilanden. Toen ik vroeg of we dat moeten reserveren vertelden ze dat indien een veerboot geel is, de ze onderdeel uitmaakt van de openbare wegen (en nee hij rijdt hier niet op…) en dat deze voor iedereen gratis beschikbaar zijn. En ze gaven beide aan dat de “Wildernisroute” een absolute aanrader is maar dat we wel moeten zorgen dat we daar niet te laat heengaan want de eerste sneeuw in dat gebied is voor de komende dagen/weken al gemeld. We gaan het meemaken!

Later in de middag zijn we even naar de buurtsuper in Vallda gefietst om daar nog wat boodschappen te doen. Geen superlange fietstocht met 16 kilometer maar toch nog even de benen gestrekt. Op terugweg deed Elfriede Sterre na door over een adder te fietsen. Ze fietste niet op het gras maar gewoon op de weg….

arme dier!

Terug bij de camper zagen we een bruidje uit een Duitse camper stappen en even later de bruidegom. Zij getooid met bruidsjurk en bruidsboeket en hij strak int pak. Ze gingen foto’s maken bij de rotsen hier in de omgeving. Tja, je maakt wat mee als camperaar

We kookten weer buiten op ons gasstelletje. Is leuker dan dat 1 in de camper staat te koken en de ander buiten zit. Straks nog een spelletje rummikub en dan zit de dag er weer op. Morgen reizen we verder richting 1 van de eilanden. 

Dinsdag 31 augustus 2021

Omdat de weersvoorspellingen voor de komende dagen goed zijn besluiten we om op tijd te vertrekken naar onze volgende bestemming. We vinden het jammer om nu het nog mooi weer is de hele dag in de camper te rijden alhoewel we wel van plan zijn om ver het noorden van Zweden in te trekken. Uiteindelijk doel is de Vildmarksvägen (Wildernisroute) en onderweg daarheen willen we de westkust van Zweden bekijken. Er zijn daar tal van eilanden en natuurgebieden die erg mooi schijnen te zijn. Om toch weer richting onze doelen te komen besluiten we om tot even voor Gotenburg te rijden. Een afstandje van 225 kilometer. Om halftien reden we weg en om even voor 12 waren in het plaatsje Lerkil. Daar is in het havengebied een eenvoudige maar mooie camperplaats direct aan de zee. 

en zo staan we erbij

We scoorden een mooi plekje met uitzicht op de jachthaven en een baai van het Kattegat.

De zon scheen uitbundig dus reden genoeg om de stoelen buiten te zetten en de dag lekker rustig bij de camper door te brengen. Later in de middag ben ik nog door havengebied gelopen en heb de rotsen “beklommen” aan de overkant van de baai. Van hieruit had ik een perfect uitzicht over de zee en kon in de verte de camperplaats zien liggen.

subliem uitzicht op de camperplaats

Tegen een uur of 4 zijn Elfriede en ik nog samen een eind wezen lopen en ontdekten aan de andere kant van een rotspartij een woongebied en een zwemstrand. De temperatuur, 16 graden nodigde niet erg uit tot zwemmen dus lieten we dat maar achterwege. Tijdens onze wandeling kwamen we een Zweed tegen die zijn beide honden, 2 Beardies aan het uitlaten was. 

klimmerij op de rotspartij

Na de wandeling hebben we samen buiten op een gasstelletje gekookt, broodje Hamburger met ui, paprika en spek stond op de menukaart. Na het eten heb ik gepoogd om wat vis te vangen in de haven maar kreeg geen beet. Later in de avond nog even aan de studie geweest voor het vaarbewijs en is Elfriede begonnen aan haar boek, “de zeven zussen”.

Met een prachtige zonsondergang werden we omdat het kouder werd de camper ingedreven. Ook later op de avond was het uitzicht vanuit de camper prachtig.

zonsondergang: altijd weer mooi om te zien
en weg is ie (bijna)
prachtige luchten

Uiteraard voor het slapen gaan nog een wijntje gedronken onder het genot van een paar rondes rummikub waarbij ik de grote looser was…

Genoeg voor nu. Morgen weer een nieuwe blog.

Maandag 30 augustus 2021

Vandaag gaan we naar Helsingborg. Het beloofd mooi weer te worden dus willen we niet te laat vertrekken. Het lukt ons al om 10:00 uur te vertrekken. We hoeven niet zo’n grote afstand af te leggen. Het zijn vandaag slechts 60 kilometer. Even na 11 uur bereiken we de plaats van bestemming. We bouwen ons kamp op aan de haven vlakbij Helsingborg om precies te wezen: Gamla Hamnen (Raa Havenvereniging) aan de Kajgatan. Je betaalt via een automatisch systeem en krijgt een label dat je om de ruitenwisser plakt en je ontvangt een pincode voor de toiletten en douches. Stroom is inbegrepen dus we sluiten aan op de wall stroom zoals ze dat noemen. De receptie van de camping zit in het van een schip gesloopt deel, de kajuit. Mooi bedacht!

camperplekje
Oude scheepskajuit als kantoor

We hebben er bewust voor gekozen om vandaag niet te ver en te lang te rijden omdat om 12:30 uur de online begrafenisdienst van onze buurvrouw begon. We hebben samen in de camper naar de plechtigheid gekeken. Het streamen via de hotspot van de iPhone naar de MacBookAir verliep goed. Op deze manier kan je hier in Zweden dichtbij je buren in Dalen zijn.

Door met de neus op de feiten gedrukt te worden, dat het leven niet eindeloos is, willen we ook op deze reis alles eruit halen wat erin zit.

Geniet nooit met mate, is het credo.

Na de plechtigheid hebben we de fietsen van stal gehaald en zijn richting Helsingborg de route met de mooie naam “Kattegattleden” gaan fietsen. Het eerste stuk is 22 kilometer maar om bij de start te komen ben je al bijna 7 kilometer onderweg. We reden daarom dik de helft van de route en keerden toen terug naar ons kampement.

even voelen hoe koud het Kattegat is

Je komt weer door het centrum van Helsingborg en wederom trok een ijskraam onze aandacht. Deze was gesitueerd op een groot marktplein. We zochten een mooi plekje en genoten van dit lekkernij.

gesprekje met de sterke arm van Zweden

Even verderop zagen we en dame en koperen standbeeld van een man restaureren. Dat hadden we nog niet eerder gezien. Met hoeveel liefde voor het vak zij de lijnen van deze person behandelde met een kwast, sprak voor zich. Of ze ook de edele delen zo behandeld is nog de vraag….

Restauratie standbeeld

We vervolgden onze route en kwamen even later weer bij ons mobile huis aan. Genietend van de avondzon haalden we snel de stoelen tevoorschijn en met een lekker drankje kan de dag niet meer stuk. Een heerlijk avondeten en een glas wijn maakt de dag compleet.

Straks wellicht een mooie zonsondergang, maar dat horen jullie morgen!!

Zondag 29 augustus 2021

Om even voor 8 opgestaan om een stevige wandeling te maken. Ik geef toe: ik ben ietwat verslaafd aan mijn Apple iWatch. Het ding geeft me de laatste maanden de meest extreme opdrachten. Mijn persoonlijke instelling is het verbranden van 550 Kcal per dag in de actieve modus en minstens een half uur actief bezig zijn. Als je nu net als ik een aantal weken achter elkaar het dubbele erdoor jaagt dan gaat het apparaat je uitdagen door in een maand iedere dag 1100 Kcal te verbranden in plaats van 550. Voor de maand augustus kreeg ik zelfs opdracht om 34400 in totaal te verbranden. En ja, ik geef weer toe, ben zo stom om hieraan mee te doen. En voor deze maand gaat het me met gemak lukken! Genoeg hierover….

Ik ben richting de Oceanvej gelopen omdat daar een Art Fair in de oude Tunnelfabriken werd gehouden en Elfriede daar misschien wel heen zou willen. Je weet wel Art kunstenaars of “kunstenmakers” onder elkaar…… Bedoeling was om te kijken of ik daar de camper kon parkeren zodat we nadat Elfriede de tentoonstelling had bezocht alle opties open zijn; 

bvb. verder reizen richting Zweden, of dat we op de fiets Kopenhagen zouden bekijken.

Toen ik terugkwam bij de camper had Elfriede het ontbijt klaarstaan en besloot ze om inderdaad naar de tentoonstelling te gaan. Tijd om dus in te pakken en weg te wezen. 

Om half twaalf waren we bij de Tunnelfabriken en konden we een mooi plaatsje op het wel ietwat modderige parkeerterrein scoren. We hadden niet veel later moeten komen want dan was er geen plek meer voor ons geweest. Elfriede naar de tentoonstelling en ik lopend naar een cruise schip dat een eind verderop aan de kade lag een immens groot schip waarop veel passagiers met grote koffers aan het inschepen waren.

Terug bij de camper ben ik begonnen aan dit verslag.

Om 14 uur kwam Elfriede weer terug bij de camper en hebben we de fietsen van stal gehaald en zijn naar het oude centrum van Kopenhagen gereden. Kopenhagen is een echte fietsstad. Je ziet vooral veel jongelui op de meest aparte modellen fietsen rondrijden waarbij opviel dat de E-bike dichtheid (je weet wel, de bejaardenfietsen) nagenoeg nihil is. Nu moet ik ook toegeven dat er veel jongelui in Kopenhagen op zondag op pad zijn. Maar veel fietsen zijn er wel!

veel fietsen in Kopenhagen

Kopenhagen is een bruisende stad met een afwisseling van erg oude gebouwen met hypermoderne gebouwen. Er worden veel nieuwe kantoren maar ook appartementen gebouwd. 

Oude arbeidersbuurt in Kopenhagen
oude pakhuizen nu als winkel

Corona schijnt er weinig indruk te maken op de bevolking want in het oude centrum was het op sommige plaatsen superdruk. Wij hebben ons zoveel mogelijk afzijdig gehouden van de drukte en zijn na onze fiets sight seeing tour om 17 uur terug gegaan naar de camper en hebben koers gezet via de Oresundbrug naar Malmö. De afstand die we moesten afleggen bedroeg 80 kilometer. De Oresundbrug bestaat eigenlijk uit twee delen. Eerst duik je over een afstand van 4 kilometer een tunnel in en dan rijd je over 12 kilometer lange brug. De brug heeft een hoogte van 53 meter en weegt 82 miljoen kilo. De langste overspanning is 490 meter.  

Oresundbrug
Zweden begint midden op de brug (over de lengte gezien…)

De kosten om over de brug te mogen rijden zijn voor een camper als de onze maar liefst 128 euro als je ter plaatse betaald. Wij hadden van tevoren geboekt en waren dus wezenlijk goedkoper uit. Aan het eind van de brug op Zweeds territorium werden we door de douane om onze passen gevraagd maar van een Covid vraag (vacccin, test of genezen) was geen sprake. 

Om 19 uur waren ter plaatse en staan nu op de op dat moment laatst beschikbare plaats op camperplaats Andelshammen Lagunen. De kilometerteller staat nu op 39763.

Laatste plekje op de camperplaats

Na het eten nog een wijntje en een rummikubje en dan morgen plannen maken over de route en het vervolg van onze reis.

Zaterdag 28 augustus 2021

Vanochtend na het ontbijt al vroeg (9:30 uur) vertrokken richting Kopenhagen. Na het tanken in de buurt van Rendsburg kwam ik op het idee dat we wel een nachtje in Kopenhagen zouden kunnen overnachten. Ik tank in principe nooit aan de autobahn omdat de brandstofprijzen daar per liter zeker 25 eurocent hoger zijn dan in de dorpen of steden een kilometer of wat van de autobahn verwijdert.

In de buurt van Rendsburg hebben we op de parkeerplaats van de plaatselijke Lidl koffie gezet en nog snel even wat boodschappen gedaan en zijn toen verder gereden richting eindbestemming. Later op de dag hebben we nog een verlate lunchpauze gehouden langs en snelweg. Na Odense reden we de Grote Beltbrug op. Ik had vooraf tickets gekocht voor deze en de Oresundbrug en kon na het scannen van de barcode op de ticket het vaste land richting Kopenhagen weer oprijden. Op de Grote Beltbrug verneem je de wind die op zee staat maar al te goed. Nu was het weer de hele dag al niet te best maar hier kletterde de regen er lustig op los. 

Vergezicht op de Grote Beltbrug

Om 17:00 uur kwamen we aan op de camperplaats gelegen aan de jachthaven “ Svanemollehavnen aan de Svaneknoppen 8 in Kopenhagen. Geen goedkope plaats om te staan (33 euro voor 1 nacht) maar wel een mooi uitzicht op de boten in de haven. En daarbij komt dat je wel wat moet want vrij staan is in Denemarken niet toegestaan.

Uitzicht over de jachthaven vanuit de camper

Kilometerstand bij aankomst 39683. Vandaag dus 466 kilometer afgelegd. 

Nadat we de camper te plek hadden gezet zijn we lopend richting het oude centrum gegaan. Wat opviel is dat het gedeelte van Kopenhagen waar we stonden 1 grote bouwput is. Na 4,5 kilometer lopen kwamen we langs een Thais restaurantje. Ik had nog nooit bij een Thai gegeten dus hebben we daar maar een lekkere Thaise schotel genomen. Elfriede had iets met rijst en ik iets met noedels. Goed eetbaar tegen een redelijke prijs.

Terug bij de camper nog wat zitten puzzelen en zo om ongeveer 22:30 uur onder de wol.

Tja, als je de hele dag aan het rijden bent beleef je niet teveel. 

Morgen is er weer een nieuwe dag!

Vrijdag 27 augustus 2021

Voordat we op reis gaan richting Zweden ben ik eerst nog met Guus naar Emmen geweest om daar bij een vaste klant van hem een bossingel uit te dunnen. Een leuke klus waarbij het weer niet mee zat. Het regende behoorlijk en we waren dan ook doornat toen we de klus geklaard hadden. 

Om ongeveer 13:00 uur was ik thuis en kon de nog resterende spullen, zoals fietsen, laptops en wat andere zaken die mee moesten inpakken. Ook de tank nog even gevuld met 120 liter schoon water. 120 liter? Jawel want we willen zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn. We hebben dat al mogelijk gemaakt door LPG in te bouwen, een extra zonnepaneel te plaatsen en Lithium accu’s met in totaal 180 Ah te plaatsen. In het verleden heb ik al eens een tweede toiletcassette onder camper gebouwd. Deze dient als reserve voor het geval de eerste vol zit en we niet ergens kunnen legen. Op onze eerste reis naar zweden in 2015 bleek de toiletcassette voor “vrijheidsbeperkingen” te zorgen als die vol was. Ik hoef denk ik niet uit te leggen hoe zo’n bevrijdend gevoel het geeft als je zelf de inhoud die in de cassette hoort niet meer mee hoeft te zeulen. Vandaar de onderbouw van de tweede cassette. Dat dat nodig was en gemak geeft bleek tijdens onze reis naar Noorwegen in 2019.

Verder heb ik afgelopen woensdag de camper laten chip tunen en heb daardoor nu ruim 175 pk in plaats 150 en heb een 45 Nm hoger koppel waardoor ik nu op 450 Nm zit. 

Onze buurtjes Riek en Albert Alting zorgen voor onze planten en voor het legen van de brievenbus dus moest er voor vertrek onder het genot van een bakje koffie en thee nog even sleuteloverdracht plaatsvinden.

Om 16:15 uur was het dan zover en kon de reis richting Zweden beginnen. We zijn gestart met 38820 kilometer op de teller en reden via Oldenburg, Bremen richting Hamburg. Helaas ging het daar fout. In plaats van afslag HH Harburg (ja met een r) te nemen ging ik rechtdoor richting Rostock. Op zich niet erg want we voorkwamen daarmee dat we in de Elbetunnel vastliepen door de al jarenlange bouwerij aan de tunnel en snelweg. We maakten dus een ommetje van pak um beet 60 kilometer. Om 20:30 uur besloten we dat het genoeg was voor deze dag en zetten koers naar een camperplek in Bad Oldesloe. Helaas waren daar alle plaatsen bezet en wijzigden we onze koers richting Bad Segeberg naar camperplaats Kalkbergblick. Bad Segeberg is bekend van Winnetou de indiaan. In Bad Segeberg is een opluchttheater waar Winnetou in de Indian Village wordt gespeeld door prominente Duitse toneelspelers. De Winnetou boeken worden geschreven door Karl May en worden in Bad Segeberg ook omgezet naar hoorspelen. Uiteraard is ook Old Shatterhand bij de vertolkingen aanwezig. Om 21:30 uur waren we in Bad Segeberg en konden een plaatsje krijgen onder een dikke kastanjeboom. De kilometerstand was bij aankomst 39217. Dus 451 kilometer afgelegd. Deze boom was er oorzaak van dat we een onrustige nacht hadden, want met enige regelmaat knalde er een kastanje op het dak van de camper en drupte er door de hevige regenval die nacht steeds een dikke druppel water op onze tv schotel hetgeen een echoënd druppelgeluid produceerde. Op zich een luxeprobleem die schotel want we gebruiken hem nooit. Had ik deze er voor de vakantie afgesloopt dan hadden we geen druppelprobleem gehad.

Voor wat betreft het tunen van de motor, het scheelt inderdaad een heel stuk, de motor loopt soepeler, inhalen gaat vlotter en de auto is veel sneller op de koerssnelheid van 95 tot 100 km/h die ik vaak aanhoud. Ik constateer nog niet dat hij zuiniger loopt maar met een volgeladen camper is ruim 1 op 9 niet overdreven hoog. Je zit immers met dik 3800 kg op de weg.

En natuurlijk hebben we voor het te bed gaan nog een wijntje gedronken en een paar rondes rummikub gespeeld. Helaas in het nadeel van mij.

Morgen gaan we verder via Kolding, Odense over de Grote Beltbrug richting Kopenhagen en dan de Oresundbrug over naar Zweden.

Camperreisje naar Biggekerke in Zeeland, augustus 2021

5 augustus 2021

Vanochtend om 8:10 uur zijn we naar Biggekerke in Zeeland vertrokken. We zijn uitgenodigd voor de opening van de praktijk van Ella Wielemaker. Zo rond een uur of 12 waren we ter plaatse na een rit van ongeveer 330 kilometer. Onderweg hebben we op een parkeerplaats koffie gezet en het gebakje dat we van onze buurvrouw Riek hadden gekregen opgepeuzeld. Was erg lekker gebak ter ere van de verjaardag van de buurvrouw. 

Ella en haar man Arno wonen in een prachtig huis net buiten het dorp Biggekerke aan de voet van de duinen. We staan met de camper op camping Innerduyn aan de Valkenisseweg 54 te Biggekerke. Een kleinschalige maar gezellige en goed verzorgde camping eveneens aan de voet van de duinen. De ontvangst hier was zeer hartelijk en we kregen een perfecte uitleg en rondleiding over de camping. Op het moment dat de uitnodiging in de bus viel bij ons, zo ongeveer 5 weken geleden, heb ik direct gezocht naar een plekje op een camping in de buurt van de woning van de Wielemakers. Op 250 meter afstand vond ik camping Innerduyn maar de website gaf aan dat alle plaatsen bezet waren. Toch maar even een telefoontje aan gewaagd en gezegd dat een plekje op het parkeerterrein al prima zou zijn. 

De eigenaar vroeg me om even een mailtje te sturen en aan te geven dat we bij hun buren waren uitgenodigd. Hij zou dan overleggen of er iets te regelen was. De andere ochtend had ik al bericht dat we welkom waren en er een plekje voor ons gereserveerd was.

Mooi plaatsje op camping Innerduijn

Zoals reeds geschreven waren we rond 12 uur ter plaatse en zijn we naar de familie Wielemaker gelopen. Elfriede had beloofd dat ze Ella zou helpen met het maken van bloemboeketten voor op de tafels.

Ella en Arno waren al druk bezig met het inrichten van een grote party tent. En dan niet zo’n wit plastic geval maar een sfeervolle tent met open zijkanten en mooie tafels en stoelen. Echt super. Ook een wagen voor de drankjes en een pizza wagen van enig formaat stonden opgesteld. 

De pizza foodtruck
Huize Wielemaker

Bij de camping hoort een pluktuin waar de beide dames de benodigde bloemen scoorden en terwijl ik dit verslagje schrijf is Elfriede bezig met de bloemelarij.

Vanaf 16 uur begint de party. Het weer is perfect, windstil en zonneschijn. Belooft wat moois te worden vanmiddag en vanavond.

We waren dus rond een uur of vier aanwezig bij Ella en Arno en werden welkom geheten met een drankje. In totaal waren een kleine 60 genodigden aanwezig. Bij de uitnodiging die we circa 5 weken geleden ontvingen zaten 2 sneltests en ook de tent was dusdanig ingericht dat de 1,5 meter afstandregel zonder problemen kon worden opgevolgd. De feestelijke opening was dus volledig coronaproof georganiseerd.

mooie feesttent

Ella gaf in haar speech aan waarom ze zich heeft gespecialiseerd in begeleiding bij verlies en rouwverwerking. Ella en Arno hebben zelf veel meegemaakt inzake verlies en rouw. Ik wil er niet te veel over uitweiden maar als er een lezer van deze blog is die er interesse in heeft verwijs ik graag naar de website van Ella: www.oriens.nl

Na de officiële opening werden er door de cursusleiders van Ella nog speeches gehouden een ook de 2 zonen en Arno hielden nog een toespraak. Tussen de toespraken door werden er Italiaanse specialiteiten geserveerd. Dit ging van stukjes kaas, lekkere ham, olijven tot pizza en drie soorten pasta met een soort saus erover. Het is dat ik netjes opgevoed ben maar anders had ik me wel te barsten kunnen eten. Super lekker allemaal!

Om 22 uur zijn we camperwaarts gegaan en hebben we nog even rummikub gespeeld en toen onder de wol.

sfeerfoto bij avond

6 augustus 2021

Vroeg opstaan omdat we bij de Wielemakers waren uitgenodigd voor het ontbijt. Arno en Ella hadden ook nog 3 andere gasten, die bij hun gelogeerd hadden op het ontbijt. Het werd een gezellig ontbijt. Na het ontbijt zijn Arno en ik nog even wat dingen op hun landgoed gaan opruimen en tegen 12 uur zijn we nadat we de praktijkruimte van Ella nog even hadden bekeken naar de camper gegaan. Het was inmiddels mooi weer geworden (tijdens het ontbijt stortregende het) dus konden de fietsen van stal gehaald worden. We reden een leuke route van ongeveer 30 kilometer via route.nl. Voor een groot deel liep de route langs het strand en kwamen we onder andere door Domburg. Daar hebben we koffie gedronken en uiteraard een lekker ijsje gegeten. Terug bij de camper hebben we een lekkere zelfmade maaltijd genoten en later op de avond nog even ons favoriete vakantiespel gespeeld.

het strand van Walcheren

7 augustus 2021

Wederom op tijd opgestaan omdat Elfriede graag naar een Quilttentoonstelling in Hoog Soeren wilde. De groep Colormind toonde haar werk in de kleine Kapel. Tegen 17.00 uur zijn we huiswaarts gereden. 

De volgende reis zal vermoedelijk, als corona geen roet in het reizen gooit, richting Zweden gaan. Uiteraard lokt Spanje mij na mijn fietstochtje naar Santiago de Compostela ook wel maar gezien de besmettingen daar en in Frankrijk lijkt Zweden ons een goed alternatief. Uiteraard ga ik in een nieuwe blog hierover berichten.

Camperreis naar Sloten in Friesland

Zondag 18 juli 2021

We gaan weer met de camper op pad. Dit keer zetten we koers richting het noorden, we gaan naar Sloten in Friesland. Guus en Marian met de kinderen en hun viervoeter Jip zijn zaterdag met de caravan en boot vertrokken naar een camping in Balk. Op deze camping was helaas geen plaats meer vrij (althans dat zei de beheerder) en ook op omliggende campings in Balk niet dus zijn wij uitgeweken naar camping De Jerden in Sloten. Een mooie camping gelegen aan het Sleattemer Gat. Dit is een kanaaltje dat het Slotermeer met een kanaal door Sloten verbindt. De camping is goed verzorgd en er zit een leuke bourgondische bistro bij waar lekkere drankjes en eten wordt geserveerd. De naam van deze bistro is de Boergondiër.

Ik had pas zaterdagavond geboekt en had het geluk dat er nog een plaatsje voor de camper vrij was. We betaalden 70,00 euro voor 3 nachten. 

Enfin, om een uur of 12 hadden we de camper bepakt en waren we reisgereed. Van Dalen naar Sloten is ruim 110 kilometer. Onderweg moesten we nog tanken dus na een ritje van een uurtje of 2 arriveerden we in Sloten. We kregen een mooi plekje waar we ons campement op konden zetten. Toen we net stonden kwamen we al in gesprek met onze nieuwe tijdelijke buren, vluchteling uit Brabant, gevlucht wel te verstaan voor het hoge water. 

Nadat we alles geïnstalleerd hadden zijn we koffie gaan drinken bij de bistro. Toen we de koffie net op hadden kreeg ik een appje van Marian dat ze met de boot op weg waren terug naar hun camping. Rare zin, met de boot onderweg zijn…. Ze stuurde een googlemaps foto mee met daarop de plaatsaanduiding waar ze zicht bevonden. Stom toeval maar ze waren net aan de camping voorbijgevaren waar wij staan. Toen ze hoorden dat wij op het terras zaten maakten ze een draai van 180 graden en kwamen ons op het terras vergezellen. Na samen wat te hebben gedronken zijn ze teruggevaren over het Slotermeer naar hun camping. Na het eten zijn wij op de fiets gestapt en richting Balk gegaan en hebben samen met hun nog een stuk gevaren over het Slotermeer naar Woudsend. Terug bij de caravan hebben we bij een jachthaven nog even wat gedronken en zijn toen richting Sloten naar de camper teruggefietst. ’s Avonds uiteraard weer rummikub gespeeld. We konden terugkijken op een mooie dag met mooi weer.

Maandag 19 juli 2021

Vanochtend op tijd opgestaan en na het ochtendritueel de krant gelezen en zwembroek en wetsuit ingepakt om te gaan varen en waterskiën. De boottaxi Thijssen haalde ons zo tegen 11:30 uur op van de camping. Er werd daarna koers gezet richting het Slotermeer. Het weer was in tegenstelling tot gisteren niet zonnig maar bewolkt en behoorlijk winderig. Na een kwartiertje varen waren we in het gebied waar hard varen en waterskiën is toegestaan. De boot van Guus en Marian een supermooie Bayliner heeft een 115 PK Mercury buitenboordmotor die de boodschap voor zowel hard varen als het trekken van een skiër goed overbrengt. 

met z’n allen in de boot

Als eerste was Nout aan de beurt om zijn kunsten te vertonen op de skies. Perfect zoals die kleine man dat al kan. Hij zwiert met 1 hand aan het touw over de golven en skiet van links naar rechts. Daarna was Sterre aan de beurt. Ook zij skiet dat de vonken eraf vliegen. Je kunt zien dat ze jong, sportief en onbevreesd zijn. 

Tja, en toen was ik aan de beurt. Wetsuit aan en het ruime sop in. In het water de ski’s aantrekken en afstellen en toen kon het gebeuren. Marian gooide me het touw toe en Guus gaf nadat ik dacht goed te liggen gas. Helaas, ik schoot als een snoek naar voren en kwam niet in de benen. Zo ging dat een keer of 4 achter elkaar mis. Probleem was dat ik steeds slagzij maakte naar rechts. Achteraf klopt dat ook want aan de rechterhand draag ik de trouwring, rechtsonder heb ik een matje zitten na een liesbreukoperatie en in het rechteroog zit een kunstlens. Allemaal gewicht op rechts dat niet gecompenseerd wordt op links. 

Enfin, met Guus afgestemd dat hij iets minder hard ertussenuit zou varen en bij poging 5 ging het goed. Ik kwam overeind en kreeg het zelfs voor elkaar om links en rechts naast de boot te komen. Das voorwaar geen sinecure want dan moet je met gevaar voor eigen leven door de heckgolven van boot skiën. Je loopt met een dergelijke actie een enorm risico want het gebeurt vaak dat men met 1 ski onder de heckgolf komt en met de andere erboven. Een spagaat met een klapper van geweld op het water is dan je lot. En ik kan melden dat water dan verhipte hard is en maar weinig meegeeft. Maar als door een wonder lukte het mij om deze capriolen zonder nare gevolgen uit te voeren.

En dan, ja dan ben je nieuwsgierig of je nog een keer vanuit in het water liggende positie kunt starten. Dus op volle snelheid het touw losgelaten. Op zeker moment is de snelheid eruit en zak je door het water. 

De tweede poging verliep geheel volgens wens en was zonder meer een perfecte start. De ouwe was het waterskiën nog niet verleerd.

Na deze sportieve acties zijn we naar Woudsend gevaren en hebben daar op een terrasje iets gegeten en gedronken. De boot lag als het ware aan onze voeten. Na het eten hebben we een grotere rondvaart gemaakt en zijn door Guus en Marian op de camping weer afgeleverd. Op het terras van de camping nog even een pilsje en wijntje gedronken en de dagafsluiting gehouden. We konden terugzien op een meer dan mooie dag!Uiteraard ’s avonds nog even rummikub gespeeld en toen met een voldaan gevoel onder de wol.

Dinsdag 20 juli 2021

Vroeg opgestaan omdat ik met Marian en Sterre zou gaan fietsen. Helaas voelde Sterre zich niet zo goed en bleef ze lekker bij de caravan. Ik reed samen met Marian een knooppuntenroute van circa 50 kilometer. Was gezellig. Na deze fietstocht heb ik ’s middags met Elfriede nog een ritje gemaakt van dik 40 kilometer. Onderweg zagen we deze stellage bij een kerkhof. Het verhaal wil dat een kerk met toren in een klein dorpje te duur was om te bouwen en te onderhouden, vandaar deze oplossing. Slim volkje die Friezen!

kerktoren bouwen was te duur, daarom een stellage met klok

Oude herinneringen opgehaald tijdens het fietsen. We reden door Rijs langs camping Rijsterbos. Ik heb daar al eens eerder over geschreven. Het is de camping waar mijn ouders, mijn zusje en ik voor het eerst kennis maakten met het fenomeen kamperen. Helaas 14 dagen stromende regen met een riviertje door de tent… De camping bestaat nog steeds. Op de plaats waar wij stonden is nu een zwembad gebouwd.

In Oude Mirdum hebben we op een terrasje koffie met iets lekkers erbij gehad. Op de terugweg kwamen we door Balk langs een visrestaurantje. Hier hebben we op het terrasje aan de Luts een visschotel gegeten. En toen richting de camper. Even wat spullen in de fietstassen gedaan voor een gezellige avond bij de Thijssens en toen weer naar Balk. Daar hebben we lekker zitten snaaien en praten en het plan opgevat om ons (Guus en ik) in te schrijven voor de cursus VB1. (Vaarbewijs 1) 

De cursus start in september (inmiddels zijn we beide ingeschreven) en examen is in december of zoveel eerder als mogelijk is. En dan maar eens kijken of de Laika een boottrailer met boot kan trekken…. Tegen een uurtje of 9 (’s avonds) werd het wat killer en zijn wij weer naar Sloten gefietst. Nog even een wijntje in de camper gedronken, even rummikub gespeeld en toen naar bed.

Ik kon voor deze dag ruim 100 kilometer fietsen bijschrijven.

Woensdag 21 juli 2021

Vanmorgen op tijd opgestaan en de krant even gelezen. Toen broodjes gehaald bij de receptie en samen met Elfriede ontbeten. Na het ontbijt nog even koffie gedronken en toen koers richting Dalen gezet. Om 12:30 uur waren we weer thuis en kunnen we weer terugkijken op een leuk weekend camperen.

Binnenkort gaan we een dag of wat naar Zeeland als corona dat toelaat. Hierover schrijf ik een volgende blog.

Tot dan. 

Camperreis juni 2021 Noord-Brabant en Limburg

Zaterdag 19 juni 2021

Vandaag vertrokken we met ons drieën richting Noord-Brabant. Ons drieën? Jawel want we hadden hoog bezoek aan boord. Onze allerbeste buurvrouw Riek reed met ons mee naar Noord-Brabant. Dan is de vraag natuurlijk of ik er een harem op na houd. “Nee” is het antwoord wat dat wordt me te duur. 

Riek haar dochter Annette woont in Berlicum en dat is bijna op onze weg naar Duizel in de buurt van Eersel. Riek wilde graag haar dochter na een lange corona periode waarin bezoek nauwelijks mogelijk was, weer eens bezoeken. Het werd een gezellige rit met een uitloop van ruim een half uur door een beste file ter hoogte van Apeldoorn. 

Tegen half twee in de middag kwamen we aan in het fraaie dorpje Berlicum. Na even de tuin te hebben bekeken van Annette en haar man zijn we verder gereden naar Duizel, naar campercamping “Blij Venneke”

Daar werden we bijzonder hartelijk welkom geheten door de eigenaar van de campercamping. Leuke relaxte gast. We mochten in een rij van 7 vrije plaatsen een plekje uitzoeken en ons installeren. 

We hebben in de tijd dat we camperen al veel camperplaatsen gezien maar deze spant in positief opzicht de kroon. Perfect aangelegde plaatsen met een pracht aan bloemen en natuurschoon. Ieder camper heeft een met gravel verharde plaats waarop geparkeerd kan worden. Direct naast de camper heb je een grasveldje van ca 2,5 meter breedte en achter de camper ook nog eens een prachtig grasveld waar je de stoelen neer kunt zetten. Super verzorgde plaatsen en ook supermooi sanitair. 

luxe camperplek
achtertuintje

Na installatie eerst maar eens wat te snaaien gepakt en wat water en later koffie gedronken. 

Na de voetbalwedstrijd van Elfriede’s Heimat tegen Portugal zijn we nog even gaan wandelen in het achter de camperplaats gelegen bos. Volgens de eigenaar van de campercamping zouden er reeën moeten rondhuppelen. De afspraak werd gemaakt dat ik een foto zou maken van een gespot ree en deze ook naar hem zou sturen voor zijn website. En wat gebeurt er? Jawel wij spotten een ree!

een ree in het wild....

Na de wandeling hebben we nog even buiten gezeten maar zijn vanwege dreigende regenval maar naar binnen gegaan. Daar hebben we nog even Rummikub gespeeld. 

Nog even terug naar wat er vooraf aan deze reis ging en waarom we nu pas op pad zijn…. 

Al geruime tijd waren mijn “vooruit” zichten niet al te best. Gelukkig is daar dinsdag 15 juni tussen 8:18 en 8:30 uur een enorme verbetering in gekomen. Wat was nu het geval? Ik bleek al geruime tijd slechte “vooruit”zichten te hebben. Was ’s avonds wel moe en zag af en toe dingen niet scherp en dubbel. Onderzoek wees uit dat dat lag aan senile cataract. Dat ik seniel was weet ik al geruime tijd maar dat daar ook nog eens cataract bij kwam was een verrassing. Geconstateerd werd dat ik 1 links 100% zicht had en rechts slechts 40 %. Die 40 % is te wijten aan de cameraman in mijn rechteroog die domweg de boel niet schoongehouden heeft waardoor een waas over de lens kwam: senile cataract oftewel: staar.

Advies was om snel de oude lens te laten vervangen door een nieuwe. Bril aanpassen zou te duur zijn omdat er sprake was van snelle staar en dan blijf je glazen kopen.. Dat snelle staar past wel bij mij omdat ik ook alles graag snel afhandel.

Dit laatste deed het ziekenhuis in Hardenberg ook. Tussen constateren wat er loos was en opereren/vervangen wat kapot was zat nog geen 3 weken. 

En zoals ik me nu voel en alles zie is de revisie goed verlopen. Ik hoop dat dat zo blijft. Dus 1 seniliteit bij mij is opgelost.. Wel moet ik 5 weken 3 keer per dag druppels in het oog hebben. Dit wordt gedaan door mijn lieftallige echtgenote…

Zondag 20 juni 2021

Vanmorgen vroeg opgestaan en na de druppelssessie (nee niet toilet) in het oog ben ik gaan wandelen. Lekker door de natuur en scherp op alles letten. Lekker bakje koffie gedronken op het marktplein in Eersel. Doordat de motorclub op vaderdag  bij de stamkroeg aldaar op bezoek kwam was het café al vroeg open en dat was weer mijn mazzeltje.

Even wat wetenswaardigheden over Duizel (BrabantsDuozel)

Duizel is een dorp dat deel uitmaakt van de gemeente Eersel, provincie Noord-Brabant en is gelegen in regio de Kempen.

Duizel behoort ook tot de Acht zaligheden, een benaming voor een achttal dorpen in de Kempen.

In Duizel heeft aan de Groenstraat een kasteel gestaan dat omstreeks 1460 bewoond werd door Hendrik van Eyck. De man is geruime tijd geleden al overleden maar was een zoon van de oude van Eyck. Later kwam er nog een telg uit voort die redelijk piano kon spelen. Omstreeks 1900 bestond van dit kasteel nog een witgepleisterd oud huis, maar de grachten werden door de toenmalige bewoner, Jacobus van Dooren, gedempt. Hij had zand over van een andere verbouwing en storten was te duur dus werd de gracht gedempt. Het oude huis is inmiddels ook verdwenen.

In 1863 werd in Duizel een neoclassicistisch jachthuis gebouwd, dat tegenwoordig niet meer bestaat.[2] Het werd bewoond door een zekere Victor A.M. van de Schriek, die zich gaarne “baron” liet noemen. Deze excentrieke persoon leidde een verkwistend bestaan en moest daarom in 1866 zijn bezit verkopen. In 1873 werd het aangekocht door een echte baron, namelijk Paul-Emile de Cartier de Marchiennes, die het ernaast gelegen Duizels Hof al in 1863 had aangekocht en in 1882 overleed. De Cartierheide in Hapert herinnert nog aan de naam en dit natuurgebied behoorde toen tot het jachtterrein van zijn zoon. Zoon Emile-Ernest de Cartier de Marchienne[3] schonk het terrein in 1932 aan Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten. Nog altijd is dit een druk bezocht natuurterrein.

Zoon Emile was tot omstreeks 1938 ook eigenaar van het jachthuis, maar verkocht dit toen aan een zekere heer Wolters. Niet lang na 1948 werd het huis gesloopt om plaats te maken voor de huidige villa “Duizelhof”.

Villa “Duizelhof” is eind 20e eeuw gesloopt. Het jachthuis is herbouwd. Naar het schijnt waren de blauwdrukken bewaard gebleven. Het jachthuis wordt nu bewoond door een lokale industrieel. De omliggende boerderijen bieden plaats aan zijn springstal.

Duizel wordt omringd door de grote bedrijventerreinen te Hapert (van de aanhangers) en Eersel. Voor Duizel is de sigarenindustrie van belang. In 1904 startte de fabriek van Wintermans, en de Agio sigarenfabrieken zijn daar een afsplitsing van. Hoewel de productie voornamelijk in België plaatsvindt, is in Duizel nog het hoofdkantoor van Agio Cigars te vinden. Bepaalde processen, en ook de vervaardiging van sigarenmachines vindt eveneens te Duizel plaats.

Agio sigarenfabriek

Ten westen van Duizel stroomt de Kleine Beerze. Ten westen van dit dal liggen dennenbossen. Het landbouwgebied rond Duizel heeft door een intensieve ruilverkaveling veel van zijn kleinschaligheid verloren. Ook de Kleine Beerze werd rechtgetrokken, maar beekherstel heeft in het begin van de 21e eeuw plaatsgevonden en in 2005 werd de beek weer als Ecologische Verbindingszone in ere hersteld, waarbij natuurlijker oevers werden gecreëerd.

Ten oosten van Duizel ligt de bebouwde kom van Eersel. Ook Eersel is de moeite van een bezoek waard en heeft een prachtig dorpsplein met veel horeca.

gezellig dorpsplein in Eersel

********************************

Na de wandeling hebben we samen bij de camper een broodje gegeten en toen op de fiets een knooppuntroute Watermolenroute Acht Zaligheden gereden. De route gaat via Duizel naar Knegsel, langs Veldhoven en Waalre, Dommelen, Riethoven Stensel en Eersel. Je komt een paar keer over de rivier de Dommel. Het is niet te hopen dat hier het Dommelsch bier van komt want het is niet al te schoon water…

Onderweg kwamen we door leuke plaatsjes en mooie natuurgebieden. Het is opvallend hoeveel mensen onderweg zijn en hoe druk het weer op de terrassen is. Ook reden we langs de Agio Sigarenfabriek in Duizel. 

Onderweg een paar stops gemaakt en in Eersel op het plein op een zonovergoten terras heerlijk gegeten. Totaal afgelegde fietsafstand was een kleine 43 kilometer. 

lekkere maaltijd!!

Het weer vandaag was perfect en nagenoeg windstil. Mooi fiets en wandelweer dus.

Vanavond nog weer een ronde rummikub spelen en morgen bepalen waar we heen gaan in de buurt of dat we verder richting Zeeland trekken. 

Maandag 21 juni 2021

Het was maandag, het regende, het had de hele nacht geregend. Toch maar op tijd opgestaan en een boswandeling gemaakt. Nadat Elfriede was opgestaan hebben we samen ontbeten en zijn naderhand weer een boswandelingetje gaan maken. Uiteraard was het de bedoeling om weer een ree te spotten maar ook die lieten zich vanwege het slechte en gure weer niet zien. Elfriede besloot om ontwerpen voor haar quilts te gaan maken en ik ben wat gaan klooien met de Garmin Montana navigatie en het daarbij behorende programma Garmin Base Camp. Wat mij steeds weer opvalt is dat dit soort programma’s niet aan mij besteedt is, te moeilijk is of ik domweg de intelligentie niet heb om hiermee fatsoenlijk mee om te kunnen gaan. Op zeker moment begon ik wazig te zien en werd het dus tijd om de MacBookAir (MBA) dicht te doen….. 

Voor het avondeten moesten er nog wat boodschappen gedaan worden in het op 2,4 km afstand gelegen Eersel. Om de kop even leeg te krijgen ben ik voorzien van rugzak op pad gegaan richting de supermarkt. Ik had mazzel want het was net droog toen ik vertrok en het bleef ook droog. Toen ik terug was bij de camper zat Elfriede buiten….. echter niet lang meer want het begon wederom te regenen en regende ook een groot deel van de avond.

Na de warme maaltijd ben ik toch nog maar even weer aan het klooien gegaan met de Garmin Montana navigatie. Ik kreeg het uiteindelijk voor elkaar om via de site route.nl fietsroutes om te zetten naar een GPX bestand. Niet te moeilijk, want anders was het mij niet gelukt, maar domweg op de knop GPX drukken en daarna downloaden.

Het GPX bestand komt dan automatisch in Garmin Basecamp terecht en door de Garmin Montana aan de MBA te hangen zet je de route over van MBA naar de Garmin Montana. 

Gelukt! De route werd goed weergegeven in de navigatie. 

Uiteraard hebben we om 18:00 uur naar Oranje gekeken en hebben zelf nog een paar wedstrijdjes Rummikub gespeeld.

Dinsdag gaan we uitvigileren of de route in de navigatie overeenkomt met de knooppunten die Elfriede op papier zet en dan op haar stuur plakt. We gaan dan ook verkassen naar Baarle-Nassau naar camping Hardel Hoeve. Dat is een camping bij een zorgboerderij en ligt wel 30 kilometer verder dan waar we nu zitten.

Dinsdag 22 juni 2021

Ook vandaag was het weer niet al te best. Regen in de ochtend en pas tegen 11 uur droog. Niet erg want we maken er een reisdag van. Onderweg kwamen we bij een aspergeverkooppunt langs. Als ik zo naar het woord “aspergeverkooppunt” kijk dan kun je daar heel veel woorden van maken: as, asperge, per, erg, ever, gever, ver, op, verkoop, koop, punt, verkooppunt, kooppunt. Interessant woord dus… 

De mevrouw achter de balie verteld dat vandaag de laatste asperges van dit seizoen verkocht werden en dat ze blij was dat het weer achter de rug is. Mede omdat het intensief werk is en omdat het moeilijk is om gemotiveerd personeel te vinden. Er is wel personeel maar de ene kan vandaag niet en de andere wil maar 2 dagen….. dus zelf hard werken was de remedie. De mevrouw achter de balie verkocht ook nieuwe aardappelen, krieltjes geheten. Ook aspergesaus zat in het assortiment dus de maaltijd was compleet.

Verder richting Baarle-Nassau. Voordat we het in de gaten hadden zaten we met de camper in den Belg. Ook waren we voordat we het in de gaten hadden op de camping. We werden door de eigenaresse telefonisch naar ons gereserveerd plekje gedirigeerd. Gereserveerd, jawel, niet ons ding maar door Corona kan het momenteel even niet anders. 

We staan op een veldje met uitzicht op meerdere grote hertenkampen. Zowel herten als reeën huppelen er rond. Meerdere zwermen! Het is een mooi schouwspel en iedere keer weer anders.

Onze bedoeling was om door Brabant te zwerven en dan richting Zeeland te gaan. Echter naar het schijnt zit Zeeland bomvol met kampeerders en camperaars. Wij gaan daarom ergens anders heen waarvan binnenkort meer in deze vakantieblog.

Vanmiddag de fietsen uit de garage gehaald en bij droog weer vertrokken om de ABC route te gaan fietsen met als leidraad de Garmin Montana en het op het stuur van Elfriede’s fiets geplakte knooppuntenlijstje. (ook weer een mooi woord…)

Knooppuntenroute

De route loopt deels door Baarle-Nassau, zowel Belgisch als Nederlands grondgebied en gaat via Alphen naar Chaam. Vandaar de naam ABC route. Klopt niet want we reden BAC….

In Chaam hebben we ons een kopje koffie met ons eerste gebak deze vakantie veroorloofd.

Tijdens de laatste 8 kilometer (van de totaal 34 km) begon het te regenen. Iets nattig kwamen we bij de camper aan en kookte Elfriede een heerlijke maaltijd voor ons.

Tja, en hoe ging het met de navigatie? Kl….. natuurlijk want doordat ik niet zat op te letten reden we langs een weg die we niet moesten hebben. Door een klein stukje terug te rijden en toen een zandpad te nemen wist ik de schade te beperken en kwamen we weer redelijk goed op de route die we uitgestippeld hadden. Morgen gaan we weer een poging ondernemen door een nieuwe route te downloaden.

Hopelijk is het dan droog (want het regent nu om 20:20 uur nog)

Woensdag 23 juni 2021

Vanmorgen even na 7:15 uur opgestaan. Buiten is het kil. Amper 11 graden. Eerst de krant maar even downloaden en deze op mijn gemakje lezen. Nadat Elfriede is opgestaan ontbijten we samen en na wat gelees, gepuzzel en ontwerpen besluiten we om een fietsroute op te zoeken op route.nl. We besluiten de route met de naam “de omgeving van Poppel” op de Garmin te zetten en maken voor de zekerheid nog maar even een briefje met de knooppuntnummers erop. De routeomschrijving geeft aan dat we circa 36 kilometer gaan fietsen. Na de koffie starten we de tocht. Het is onder de bomen nog wel wat koeltjes maar zodra je op de vlakte bent voelt het wat warmer aan. De route gaat gedeeltelijk over een oud spoorwegtraject en heet op sommige stukken “het Bels Lijntje”.

Na een kilometer of 10 komen we bij een oorlogsmonument: 

Overzicht hoe het vroeger was

 

SCHIJNVLIEGVELD DE KIEK “SF37 KAMERUN”

 

Hieronder staat wat informatie over het hoe en waarom van het “Schijnvliegveld”:

Meteen na de Duitse inval in ons land in mei 1940, namen de Duitsers vliegveld Gilze-Rijen in en breidden dat uit. Ook werd op 7 km van Gilze-Rijen een schijnvliegveld ingericht bij De Kiek, een heideveld tussen Alphen Riel. Zij noemden het Scheinflugplatz Kamerun, naar de Duitse kolonie, of in codetaal SF 37. Drie nepstartbanen werden afgestoken in de hei, er kwam een bunker, nephangars en nepvliegtuigjes.
Helaas leidde het ook tot “verkeerde” bombardementen van de geallieerden, zoals op 20 oktober 1943 op het Riels gehucht Brakel, dat leidde tot drie doden en drie ernstig gewonde burgers. Tot eind 1944 bleef het schijnvliegveld De Kiek “in functie”.

Herbeleving Schijnvliegveld de Kiek
In het bos waar de bunker staat zijn wandelpaden en een aansluiting vanuit het fietspad gerealiseerd. Met behulp van informatiepanelen laten we de situatie uit de tweede wereldoorlog zien. Precies 75 jaar na de bevrijding van Goirle en Riel is er een heus schijnvliegtuig hierheen gevlogen.

schijnvliegtuig

Dit kunstwerk is een bezoek meer dan waard. Achter het kunstwerk ligt een terrein van defensie dat tegenwoordig wordt gebruikt voor oefendoelen en ook nu nog gevonden bommen te laten ontploffen. “De Kiek” is een plek geworden die uitnodigt om na te denken en te mijmeren. Vrijheid is niet vanzelfsprekend. 

Na een bezoek aan deze indrukwekkende plaats in het bos zijn we verder gereden en kwamen we bij een ecologische boerderij langs. Daar dronken we een lekkere bak koffie en bekeken we de boerderijwinkel. Veel zelf gemaakt kaassoorten, heerlijk vlees en andere boerderijproducten te koop.

De route die we reden was mooier dan die van gisteren. Meer door de bossen en langs landerijen. Prettig om te rijden.

veel bloemvelden

Op circa 25 kilometer vanaf de start kwamen we bij een klooster met kloostertuinen langs. Het was al na het middaguur dus tijd om wat te eten en te drinken. We bestelden een bak nanchoschotel. Genoeg voor 2 personen en goed eetbaar!!

Nanchoschotel voor 2 personen

Na de middagmaaltijd reden we door richting Poppel. Onderweg kwamen we langs een bos met daarin allerlei klimmogelijkheden voor de jongere generatie. Ik schat dat het geschikt was voor kinderen tot een jaar of 10.

klimparcours

Toen we in Poppel aankwamen hebben we daar snel even de dagelijkse boodschappen gedaan en nog even een Belgisch ijsje gescoord. Toen het laatste stukje op de fiets richting camping gereden. De dag was weer goed voor 37 kilometers. Bij de camper aangekomen direct de fietsen in de garage gezet. De boel is dus vertrek klaar voor morgen.

Oh ja, de route via de Garmin was dit keer goed te volgen en we hadden vandaag een droge dag! 

Donderdag 24 juni 2021

Woensdag hadden we onze 43 jarige trouwdag! Inclusief de snuffelstage die aan de 43 jaar vooraf ging zijn we al zeker 50 jaar samen. We hebben die avond gevierd met voetbal kijken, wat hapjes en wat glaasjes wijn.

Vanochtend de camper gereed gemaakt voor vertrek. We gaan circa 120 kilometer rijden naar onze volgende maar eigenlijk ook onze vorige bestemming. Bedoeling was om Zeeland onveilig te gaan maken maar het is ons te veel gedoe om een camperplek daar te bemachtigen. Komt bij dat Elfriede ontdekte dat er in Horst aan de Maas in Limburg in de Kantfabriek een Art Quilt tentoonstelling is. Tuurlijk wil ze daar wel graag naartoe. Het toeval wil dat we midden mei in Lottum waren en dat ligt op een steenworp afstand van Horst. Dus maar even een telefoongesprekje gevoerd met de eigenaresse van camperplaats “In de Verte” en gelukkig hadden ze daar een mooi plaatsje voor ons vrij. Dus snel geboekt van donderdag tot en met zondag. (Misschien blijven we zelfs wel wat langer) 

Onderweg nog even wat boodschappen in Horst bij super Linders gedaan. 

Tegen een uur of 12 arriveerden we in Lottum.

De camper op de plek gezet en de stoelen naar buiten. Het weer was perfect en zelfs de zon scheen.

Fietsen uit de garage en op pad naar het theehuis De Rode Vennen. Helaas, gesloten… en dat in bijna “post corona time”.  Dan maar verder fietsen richting de Maas. Daar vonden we een terras aan de Maas waar we koffie met vlaai konden kopen.

Niet laten staan maar doen dus! Terug, onder perfecte weersomstandigheden, een groot deel langs de Maas gefietst. Toch weer een kleine 30 kilometer samen gefietst! Terug bij de camper hebben we lekker gegeten onder het genot van een glaasje eigen gemaakt spa water. ( met bubbels)

Na het eten heb ik de cyclocrosser van stal gehaald en ben ik door de bossen en over de gravelpaden gaan crossen. Heerlijk om te doen en voordat ik het wist had ik ook hier weer ruim 27 kilometer op het klokje. ’s Avonds nog rummikub gespeeld. Helaas alle partijen door mij verloren…

Vrijdag 25 juni 2021

Vanmorgen al om 7 uur uit de veren en gaan lopen door de bossen. Voordeel van de omgeving hier boven Baarle-Nassau en Eersel is dat je hier direct het bos inloopt en eindeloos kunt struinen zonder ook maar 1 persoon tegen te komen.

Tegen 8:30 uur was ik terug bij de camper en hebben we na de druppelsessie samen ontbeten.

Na het ontbijt via route.nl een route op de Garmin gezet. De naam van de route: “Verkenning van de Venlose Maasoever”.

Maar voordat we aan de route begonnen zijn we naar de Rozenhof in Lottum geweest. In de Rozenhof tref je rozen aan die voor het merendeel zijn gecertificeerd door het ADR (Duitse keuringsinstantie) en het Europese Excellence keuringsinstituut. De rozen zijn zeer gezonde rassen en bloeien en groeien optimaal zonder dat er gewasbeschermingsmiddelen of vergif wordt ingezet. De teelt is helemaal afgestemd op ons Nederlandse klimaat. 

Ik ben normaliter niet een echte tuinfreak maar dit was zonder meer de moeite waard om te bezoeken. Om de toegangsprijs van slechts 3 euro per persoon hoef je het ook niet over te laten gaan.

Na deze leuke start van de rit zijn we doorgereden naar Grubbenvorst. Hier moest je de route starten bij knooppunt 81. Op het marktplein in Grubbenvorst zit een ijssalon met een bijzonder goede reputatie. Schijnt dat ze 5 jaar achter elkaar de beste ijssalon waren. Dussss daar moesten we wel even stoppen en energie tanken voor de fietstocht die ons te wachten stond. Het werd geen ijs maar ijscoffee voor Elfriede en een ijscoffee met caramel (nieuwste creatie) voor mij. Geweldig lekker.

Na deze stop zijn we gaan fietsen. Mooie route voor een groot deel langs de Maas. Onderweg kwamen we net voordat we met het veerpont overgezet werden naar Steijl een uitkijktoren tegen. Deze hebben we even beklommen en van het uitzicht genoten.

uitkijktoren

Aan de andere kant van de Maas zijn we terug gefietst richting Arcen. In Venlo hebben we op een terrasje in het centrum een broodje gegeten. 

In Arcen een ijsje gescoord en op een terras aan de Maas een rosé (uit de fles) en een Hartog Jan Grand Prestige van de tap gedronken en toen met het voet en fietsveer naar de Lottum zijde van de Maas gevaren.

Toch weer een leuk fietstochtje van 45 kilometer gemaakt. Het is fijn dat Elfriede een e-bike heeft want nu kunnen we grotere afstanden afleggen op de fiets dan voorheen.

Het is nu circa 20:00 uur en het begint wat af te koelen. 

Dadelijk de camper maar in en aan de rummikub.

Morgen is er weer een dag. Waarschijnlijk gaat Elfriede naar de tentoonstelling en trek ik er met de cyclocrosser op uit.

Zaterdag 26 juni

Vanochtend begonnen met een voettocht van 11 kilometer. Daarna samen ontbeten en plan gemaakt voor vandaag. Elfriede gaat naar de Kantfabriek om een quilttentoonstelling bekijken en ik ga fietsen. Dus een gescheiden “jongens en meisjes dag”.

Ook wel eens leuk. Omdat het doel waar ik wil fietsen in de richting van Horst aan de Maas ligt waar Elfriede heen wil, besluiten we om samen daarheen te rijden. Een fietstochtje van bijna 7 kilometer. Ik ben doorgefietst naar Meterik waar in de Schadijkse bossen een super mountainbike traject ligt van om en de nabij 19 kilometer lengte.

De eerste 9 kilometer zijn eenvoudig maar de laatste 10 zijn van de categorie moeilijk. Maar wel mooi. Eigenlijk moet je dergelijke banen alleen rijden met een ATB fiets en niet met een cyclocrosser. Maar met de cyclocrosser lukte het me goed om de 10 moeilijke kilometer te rijden. Het ging lekker en het luie zweet kwam wel goed los. Na deze rit ben ik doorgereden naar Sevenum en heb daar bij de fietsenmaker een cola light gedronken. Jawel, bij de fietsenmaker, want hier was behalve een werkplaats ook een leuk café aanwezig. Mooi concept. Zowel de ketting als de keel is er te smeren.

Naderhand via gravelpaden en omwegen doorgereden naar Grubbenvorst en Arcen. In Arcen trok mijn fiets richting de brouwerij Hertog Jan. Dus maar een tussenstop gemaakt. 

Ik had mazzel want er was in alle drukte een tafeltje vrij. Ik besteld de nieuwste creatie van Hertog Jan. Het biertje met de naam “Weerzien”. Deze naam is ontstaan door het weerzien met publiek bij de horeca. Lekker hoppig biertje, iets troebel maar super goed.

Weerzien

Mooi is dat op het flesje het batchnummer staat. Op je corona vaccinatiebewijs staat ook een batchnummer…… 

Batchnummer

Na deze versnapering ben ik terug gefietst naar de camper en kon weer 60 kilometer cyclocrossen bijschrijven. 

Inmiddels was Elfriede ook al terug bij de camper. Ze was op terugweg even bij super Linders binnen gegaan en had daar een BBQ pakketje gescoord. Samen een lekkere salade erbij gemaakt en onder het genot van een wijntje en een pilsje hebben we heerlijk gegeten.

De dag van Elfriede was ook leuk want behalve mooie quilts en een uitleg over de vroeger kantmakerij trof ze een quiltkennis waarmee ze samen in een quiltgroep zit. 

Later op de avond nog wat spelletjes rummikub gedaan en toen onder de veren.

Zondag 27 juni

Vanmorgen was ik vroeg wakker en besloot om in plaats van lopen maar te gaan fietsen. Mooi wat rondtoeren in de omgeving en koffie drinken in Arcen. Toen ik thuiskwam had Elfriede het ontbijt klaarstaan. Na het ontbijt heb ik de fietsen in gereedheid gebracht en zijn we tegen een uur of 1 vertrokken naar Lottum. We kochten daar nog 2 soorten rozen. Een klimroos met de edele naam Eden Rose. Zalmroze kleur, supermooie roos. De tweede roos heeft de mooie naam SunSet. Oranjegeelrood van kleur. Een lust voor het oog. Deze roos heeft gelijkenis met de roos “Gartenspass” zoals we gisteren in de Rozenhof hebben gezien. Die laatste is echter nog in de testfase en nog niet vrijgegeven voor de verkoop.

Eden roos. klimroos
SunSet

Na aanschaf van deze tuinverdelaars zijn we linea recta naar Hertog Jan gefietst en kregen daar na even wachten een plaatsje op het terras. We kozen natuurlijk voor het nieuwe biertje “Weerzin” met daarbij een kaas/worst/broodplankje. Superlekker allemaal.

Even na 16 uur terug naar de camper en nog even wat boodschappen gedaan bij de biologische boer. 

Na thuiskomst de fietsen binnen gezet en de bioscoopopstelling voor de voetbalwedstrijd gemaakt. Toen ik de boel in gereedheid had begon het te druppelen, even later begon het dusdanig hard te regenen dat we naar binnen moesten verkassen. En daar zitten we nu naar een voetbalwedstrijd te kijken waarin Oranje het niet gemakkelijk heeft. Afwachten hoe dat afloopt…

Morgen weer een dag.

Maandag 28 juni 2021

Nog even terugkomen op de laatste paar dagen in Lottum. Toen we donderdag in Lottum aankwamen en we de camper op zijn plaats hadden gezet liep ik over de camperplaats en kwam daar een iemand tegen waarbij Sander toen hij net zijn rijbewijs had een zilverkleurige Golf TDI heeft gekocht. Joldert de Vries van destijds autobedrijf Lo Vugteveen. Een dag later toen we terugkwamen van het fietsen stond er naast ons een grote Concorde camper met een aanhanger met daarop een Smart. Het nummerbord kwam me al bekend voor, Duits kenteken AW, dat staat voor Ahrweiler. Toen ik de vermeende Duitser begroette, groette hij in het Nederlands terug. Ik keek nog eens goed en constateerde dat ik hem zo rond 10 april op een camperplaats in Hengelo was tegengekomen. Hoe klein kan de wereld zijn…

Deze mensen komen van oorsprong uit Ouddorp (had hij een bedrijf) en wonen nu in Ahrweiler. Ze zijn zo’n beetje het hele jaar met de camper op pad en verblijven af en toe in Ouddorp en in Ahrweiler.

Enfin, terug naar vandaag. Vanmorgen na het opstaan een leuke wandeling gemaakt en naderhand ontbeten. Toen de boel vertrekgereed gemaakt en even gebeld met de camperplaats eigenaresse in Kesseleik om te vragen of er een plaatsje voor ons beschikbaar zou zijn. Jawel, 20 plaatsen vrij terwijl gisteren alles nog bomvol stond. 

Om even voor 10 zijn we op pad gegaan naar “Camperplek Kesseleik aan de Maas” 

We moesten via Lottum rijden om daar de gisteren gekochte rozen op te halen.

Om even voor 11 waren we ter plaatse op de camperplek. Deze camperplek is aangelegd door eigenaren die zelf ook fanatieke camperaars zijn. Je kunt het ook zien aan de hele campercamping. Met liefde en zorg aangelegd en voor ieder wat wils. Wil je stroom dan kan dat, wil je dat niet dan is het ook goed. Je betaalt wat je afneemt. Supermooie plaatsen met voldoende ruimte om buiten te zitten. De campers staan op gravel en naast iedere camper is een ruimgrasveld om riant te kunnen zitten. Prijs per nacht voor de camper en 2 personen is 12,50 euro. Zoals gezegd, wil je stroom of water dan betaal je wat je extra afneemt. Toiletgebruik en WiFi is inbegrepen in de overnachtingsprijs. (je betaald per 24 uur)

Camperplek Kesseleik aan de Maas
Riante tuin erbij

Nadat we de camper op zijn plaats hadden gezet hebben we koffie gedronken en een fietsroute uitgezocht. Zo rond 13:30 uur zijn we begonnen aan een 38 kilometer lange fietsroute langs de Maas en de bossen rond Kessel.

Knooppuntenroute

We waren amper met het veerpont aan de andere oever van de Maas toen het iets begon te druppen. De druppels werden steeds groter en even later viel het water met bakken uit de hemel. Het regende zo hard dat je de kerk aan de ander oeverzijde van de Maas niet meer zag. Het veer Kessel-Beesel werd tijdelijk uit de vaart genomen. We hebben circa een kwartier staan schuilen onder een dikke linde. Dit kon echter niet voorkomen dat mijn shirt doorweekt was. Heeft ook zijn voordeel want dat scheelt weer een wasbeurt.

Na de wolkbreuk kwam de zon er weer door en fietsen we door op de uitgezette route. Na een kilometer of 6 kwamen we bij een zaakje langs waar je koffie met vlaai kon kopen.

Bakkes Hofke.

Bakkes Hofke

Leuke zaak en lekkere abrikozen/ananas en kersenvlaai. Grote kop koffie met een groot stuk vlaai voor 4 euro per persoon. Niet duur maar wel gruwelijk lekker.

abrikozen/ananas vlaai met koffie

Ik heb nog altijd op mijn bucketlist staan dat ik een vlaai wil bakken in de buitenoven. Bienenstich bakken lukt me wel maar vlaai bakken heb ik nog niet gedaan. Dus op naar de bakkeres en eerst maar eens gezegd dat ze super lekker vlaai heeft en of ze daar een al dan niet geheim recept voor heeft. Recept ja, geheim nee, ik verkoop zelfs het meel en andere ingrediënten ervoor. De dame in kwestie gaf me uitleg aan de hand van haar website www.BAKSHOPonline.nl hoe je een perfecte vlaai moet bakken. Een dame met passie voor het bakken en erg klantvriendelijk. Voor 5,25 euro kocht ik een kilo vlaaienmeel en kreeg de gist erbij. Het totale pakket is goed voor 4 vlaaien zonder dak en 2 met dak. Zodra we weer thuis zijn ga ik aan de bak!

Na deze break zijn we doorgefietst richting Reuver en van daaruit via Supermarkt Linders naar de camper. Het toeval wilde dat we net voor het veer nog een ijssalon voorbij reden. Mijn fiets heeft dan altijd de nijging om naar die zijde van de weg te trekken waar de ijssalon zit. Nu ook weer…

Terug bij de camper nog even warm gegeten en weer koffie gedronken.

Straks nog even rummikub spelen en dan is er morgen weer een nieuwe dag.

Dinsdag 29 juni 2021

Het regende de hele nacht maar gelukkig was het om even voor 9 droog zodat ik erop uit kon met de cyclocrosser. Ik reed dezelfde route dan we gisteren ook hebben gereden. Uiteraard mocht een kop koffie met alweer vlaai er niet aan ontbreken.

Abrikozen Bienenstich vlaai

Om 11 uur was ik weer bij de camper en dronken we samen koffie en hebben we de krant gelezen. Wat opviel toen ik terugkwam, was dat er bijna geen campers meer stonden op deze mooie camperplek in Kesseleik. Ook kwamen er in de loop van de dag niet veel meer bij. Het weer was mooi en droog dus zijn we rond een uur of 3 op de fiets gestapt en naar Reuver gereden. Daar hebben we koffie gedronken en wat boodschappen gedaan. Op de terugweg zijn we door Kessel gereden en kwamen uit op een terras aan de Maas. Dit terras maakte deel uit van een soort kasteel. We wilden daar wel wat eten maar in verband met de weersverachting van Pauline Paulusma (de oberin) werd er enkel nog wat de drinken uitgeserveerd. 

Vlakbij Baron Frits

Omdat de Deutsche National Mannschaft moest voetballen wilde Elfriede voor 18 uur bij de camper zijn. En inderdaad om 17:45 uur arriveerden we daar. Nadat ik de schouwburgopstelling gereed had konden we op 5 minuten na de eerste helft buiten kijken. Voetbal kijken met landelijk uitzicht…

Koe op de camperplaats!

Toen begon het wat te sputteren, snel de boel binnen gezet, het sputterde inmiddels al niet meer maar het regende. Toen ook ik net in de camper zat barstte het gedonder los, de regen kwam bij bakken uit de hemel. Binnen no time stond de camperplaats zo ongeveer blank. En.. het bleef regenen. Zeker wel 20 minuten lang. Naar verluidt viel er bijna 90 mm water in dat korte tijdje. 

De Duitsers noemen een elftal een Mannschaft. Elbzahl hoort zich niet mooi aan. Vandaar.

Echter “MannSchaft” kun je ook vertalen in “men (man” kan het” Net zoals Merkel zei “Wir Schaffen das” en dan staat “wir” voor heel veel men(sen)

Helaas voor de Mannschaft werd het “Mann schaft es nicht” en kunnen ze net als Oranje naar huis en van de vakantie gaan genieten. Vakantiegeld hebben ze immers genoeg bij elkaar gekloot.

Na de voetbalwedstrijd hebben we nog zoals iedere avond rummikub gespeeld.

Op naar de dag van morgen. Dan reizen we verder.

Woensdag 30 juni 2021

Het regende zo’n beetje de hele nacht door….

Gistermiddag hadden we het plan om richting Maastricht te verkassen. Dus zochten we op camperplaatsen of eenvoudige campings in de buurt van Maastricht. Helaas was de Haven Marina camperplek totaal volgeboekt en trok ons de camperplek aan de Maas niet zo erg. 

Dus contact opgenomen met camping `t Gasthoes in Bemelen. Een ietwat norse eigenaar zei dat er tot vrijdag een plaatsje vrij was en dat ik een mail moest sturen en hij zou daarop dan antwoorden. Dus stuurde ik gisteren om 14:30 uur een nette mail met daarin de vraag om dat plekje voor ons te reserveren. Om 18 uur had ik nog geen antwoord. Om 19:00 uur bellen met de man. Nam niet op. Om 21:00 uur nogmaals bellen. Ja hoor hij nam op en zei dat hij er nog niet aan toe was gekomen om de mail te lezen maar dat ik woensdagmorgen bericht zou krijgen. Inderdaad kreeg ik bericht vanochtend. Geen plaats meer. Voor ons dus never nooit meer ’t Gasthoes in Bemelen.

We besloten om na het ontbijt richting Leveroy te gaan. Leveroy ligt ongeveer negen kilometer ten zuidoosten van Nederweert, in de Peel. In de omgeving zijn nog een aantal restanten van dit hoogveengebied te vinden, waaronder de natuurgebieden de Houtsbergen Leveroyse Bergen, de Mildert en Wellensteijn. Langs Leveroy loopt de Leveroyse Beek. De zuidgrens van Leveroy wordt door de Tungelroyse Beek gevormd.

Leveroy ligt op zandgrond op een hoogte van ongeveer 30 meter. Mooie omgeving waar je zowel fietsen als wandelen kunt.

In Leveroy is sinds kort camperplaats Houbenhof aan de Heerbaan 4 van start gegaan. De NKC-site code is 98179. We belden de eigenaar en deze enthousiaste jongeman vertelde dat er plek voldoende was. We reden via de Bakshoponline.nl zaak naar Leveroy. Bij de bakshop kochten we nogmaals een kilo vlaaienmeel, brandsuiker, een vlaaienraster, een grote vlaaienbakvorm en 4 kleine vormpjes.

Zodra ik thuis ben, begin ik een vlaaienbakkerij. Alle ingrediënten om dit tot een succes te maken hebben we ingekocht. 

Aangekomen op Houbenhof in Leveroy werden we hartelijk verwelkomt door de eigenaar. Er was net een uittocht geweest van 4 campers. Nu stonden er nog 2 en met ons erbij 3. De camperplaats is ruim en zeer mooi opgezet. In het midden van het terrein staan de campers in een cirkel opgesteld en heeft iedere camper een supergroot grasveld ter beschikking voor de stoelen en de tafel. Het grasveld is van kaliber golfbaan, kort gemaaid en zuiver vlak. De camper zelf staat op brede grinttegels. Ook campers van een meter of 8 kunnen hierop gemakkelijk staan en je hoeft dus niet bang te zijn dat je bij nat weer wegzakt in het gras. Om de binnencirkel heen is een buitenrand gemaakt waarop ook campers kunnen staan. Totaal kunnen er 26 campers staan. Het sanitair gebouw ziet er keurig uit evenals de receptie en het overdekte buitenterras. Ik ben er zeker van dat deze camperplaats hoog gaat scoren. Ze moeten even wat meer bekendheid krijgen. Aan de vriendelijkheid en de netheid zal het niet liggen. 

keurig nette grasmat
camper ter plaatse
Sanitair en receptie

Wij zijn na de koffie op de fiets gestapt en hebben een route van rond de 35 kilometer gefietst. Ik had in de zin om ergens een patatje zuurvlees te gaan eten maar uieraard kom je met zulke ideeën natuurlijk geen snackbar tegen. Morgen weer een kans en weer een dag. 

Donderdag 1 juli 

Gisteravond toen we uitgerummikubt waren regende het zachtjes. Vanmorgen toen ik opstond regende het in Leveroy niet meer. Gisteravond hadden we plannen gemaakt voor vandaag en het was de bedoeling om, indien we plaats konden krijgen op de camping aan de Maas, dat we naar Oeffelt zouden afreizen. 

—————————————————————————————————————–

Hieronder even wat informatie over deze bijzondere plaats in Noord-Brabant. 

Oeffelt is een van de oudste dorpen van de gemeente Boxmeer. Tot 1994 was Oeffelt een zelfstandige gemeente, maar bij de gemeentelijke herindeling van dat jaar werd deze gemeente bij Boxmeer gevoegd.

Bijzondere kerk in Oeffelt

Op 1 januari 2020 telde het 2.370 inwoners. Het dorp is gelegen aan de Maas, hemelsbreed 17 kilometer ten zuiden van Nijmegen en 19 kilometer ten noorden van Venray. Het midden van de Maas ter hoogte van Oeffelt is de grens met Limburg. 

De Maasheggen zijn een landschap en een keten natuurgebieden aan de Maas tussen de Noord-Brabantseplaats Vierlingsbeek en het Gelderse Batenburg.

Werelderfgoed

De Maasheggen zijn in Noord-Brabant het beste bewaard en grote delen van het gebied zijn daar eigendom van Staatsbosbeheer. 

Karakteristiek voor de Maasheggen is dat het landschap is verdeeld in een groot aantal kleine percelen die van elkaar zijn gescheiden door meidoorn en sleedoornheggen. De meidoornstruiken worden half doorgezaagd en naar de zijkant geleid, zodat de struiken in elkaar groeien (dit wordt ‘leggen’ genoemd). Daar waar gezaagd is, groeien weer nieuwe takken zodat er een heel dichte heg ontstaat. Doordat de heggen zo dicht in elkaar gevlochten zijn, vormen ze een ondoordringbare afscheiding. Ze dienen vooral als perceelscheiding en veekering, maar helpen ook bij het buiten houden van roofdieren. Iedere keer als de uiterwaarden onder water lopen, helpen de heggen bij het opvangen van slib; als het water zich terugtrekt, blijft het slib achter waardoor de bodem in het gebied erg vruchtbaar is.

Maasheggen

De Maasheggen liggen in Brabant in de uiterwaarden van de Maas in het gebied bij de dorpen Vierlingsbeek, Boxmeer en Oeffelt

Maasheg van dichtbij

Het heggenvlechten is erkend als immaterieel cultureel Nederlands erfgoed.

Julius Ceasar schreef in een van zijn boeken over de wijze waarop de plaatselijke bewoners hun landbouwpercelen afscheidden door middel van ineengevlochten meidoornheggen. Hij gaf daarbij ook blijk van zijn ergernis, die was gevoed door het feit dat de heggen een muur vormden die hij met zijn leger slechts met moeite kon passeren. Zijn beschrijving is de oudst bekende schriftelijke vermelding van het gebied.

De Maasheggen waren vroeger langs alle uiterwaarden van de Maas te vinden. Met de uitvinding van het prikkeldraad (en later ook het schrikdraad) begon echter de ondergang voor de heggen als perceelscheiding. Vooral kort na de Tweede wereldoorlog was er ineens een overschot aan prikkeldraad en de vlechtheg is toen vrijwel overal verdwenen als perceelafscheiding. Het Maasheggengebied op de grens van Noord-Brabant en Limburg is echter bewaard gebleven.

Tot zover de informatie…

———————————————————————————————————

Ik had de camping gisteravond een e-mail gestuurd met het verzoek of er voor 2 nachten een plaatsje voor ons zou zijn. Vanmorgen kreeg ik keurig een mail terug met het antwoord dat er een plekje voor ons vrij was. Dus togen we vanmorgen vol goede moed richting Oeffelt naar camping de Maasvallei aan de Veerweg 8.

Leuke, niet al te grote camping met net en schoon sanitair en een mooi receptiegebouw annex bistro. Je kijkt vanuit de bistro op de Maas en ziet de grote vrachtschepen voorbijvaren. Wij kregen plaats 0 (nul) toegewezen met ook uitzicht direct op de Maas.

uitzicht op de Maas vanuit de camper
een bootje vaart voorbij

Helaas speelt tot nu toe het weer niet erg mee. Al sinds we vertrokken uit Leveroy regende het. Eerst zachtjes maar vanaf aankomst in Oeffelt was het goed mis en regende het stevig door.

Het weer deed me denken aan de tijd dat ik met mijn ouders en zusje voor het eerst ging kamperen in een zogenaamde bungalowtent. Niet zo’n grote zoals ze tegenwoordig zijn maar een tent met daarin 2 slaapruimtes, een kleine leefruimte en geen luifel zoals ze tegenwoordig wel hebben. We gingen met een BMW 700 LS met een klein aanhangertje erachter, naar Oudemirdum. De camping was gelegen aan de weg naar Rijs en we maakten uitstapjes naar Balk, het Slotermeer en liepen door het bos naar het IJsselmeer. Vlakbij de camping was een speeltuin. Verder was de camping enkel een grasvlakte met een houten sanitair gebouw. En ja het weer was toen net als nu regen, regen en nog eens regen. Gelukkig hadden we toen buren met een grote tent waar we met hun kinderen binnen mochten spelen. We vliegerden totdat de vlieger in de boom bleef hangen, in Balk kreeg ik plastic speedbootje waarvan de schroef door een grote Witte Kat batterij, zo’n platte batterij, werd aangedreven. We kegelden wat met van die plastic kegels en gooiden wat in het rond met plastic jeu de boules ballen en in de plassen op de camping hadden we de grootste lol. Het regende toen bijna 14 dagen non-stop in hartje zomer. En nu? Nu verveelt regen al na een paar uur. Gelukkig vermaken we ons met wat lezen, puzzelen en tekenen. I-Pad, i-Phone en andere elektronica waar we toen nog geen weet van hadden dat het ooit zou komen. We krijgen de dag wel weer krom zoals wij dat zeggen.

Vroeger was zo gek nog niet.

Oh ja, toen we van de week terug kwamen van Kessel (dinsdag) stond voor de poort van de camperplaats een auto van de dierenambulance. Een welgevormde jongedame probeerde via de intercom bij de poort contact te leggen met de camperplaats eigenaar. Dat ging niet geheel naar wens en dus sprak ze ons aan. Wat was het geval? Welnu, een mevrouw uit Kesseleik was haar poesje kwijt. Nu kon de mevrouw slecht zonder haar poes en ze gaf daarom opdracht aan de dierenambulance om op te letten of haar poesje ergens zou lopen.  Er werden plakkaten gemaakt met de afbeelding van haar poesje. Deze werden op bomen en billboards gehangen. Iedereen wist nu dus hoe het poesje van mevrouw eruit ziet. Toevallig werd afgelopen dinsdag de poes van mevrouw gespot in de buurt van de camperplaats en rukte door die melding de dierenambulance uit. De foto op het plakkaat liet een flink behaarde poes zien. Elfriede, die ook verstand van poesjes heeft constateerde dat het een lapjeskat zou zijn. De jongedame reageerde ietwat geagiteerd en zij dat het om mevrouws Bengaals poes ging. Ik kon een grijns niet onderdrukken en wenste de jongedame veel succes met het zoeken naar het poesje en gaf aan wel mee te willen zoeken. Ik heb daar nooit veel moeite mee…

Vanmiddag toen het droog werd zijn we een eind gaan lopen en hebben we in een eettentje in Oeffelt wat gegeten. Dus koken is vanavond niet nodig. Na het nieuws kunnen we aan de Rummikub onder het genot van een lekker drankje.

Morgen is er weer een dag.

Vrijdag 2 juli 2021

Vanmorgen was het weer droog in Oeffelt. We besloten om een fietstocht te gaan maken langs oudheidkundige bezienswaardigheden, Romeinen en keramiek in de historie. De tocht begon logischerwijze in Oeffelt en ging langs plaatsen als Gennep, Milsbeek, Plasmolen, Riethorst, Cuijk en Sint Agatha. Onderweg lekker koffie gedronken in Gennep en in Plasmolen een heerlijke Ice coffee caramel gescoord.

In Cuijk kwamen we op een oud kerkhof een beeldententoonstelling tegen. Weer eens iets anders om tussen de grafzerken een tentoonstelling te bekijken. Op zich was het weer een mooie route, al was het dan ook slechts een stukje van 26 kilometer. Onderweg werden we uiteraard nog weer een keer verrast door een fikse regenbui.

Toen we terug waren bij de camper hebben we nog een poosje in de zon kunnen zitten. Bedoeling was om zaterdag te gaan reizen richting Dalen maar omdat het weer ook voor de zaterdag weer slecht zou worden besloten we om tegen 18:00 uur te vertrekken en om via Duitsland naar Dalen te rijden. Tegen 20:30 uur waren we weer thuis en kunnen nu terugzien op een mooie relaxte vakantie in het Maasland! 

Camperreisje naar Lottum en Harmelen, mei 2021

Camperreisje naar Lottum en Harmelen, mei 2021

Zaterdag 15 mei 2021

We hebben afgelopen week het plan opgevat om naar Noord Limburg af te reizen. Om iets specifieker te zijn, we willen naar camperplaats (cp) “in de Verte” in Lottum. Schijnt een mooie cp te zijn. Ik had al even mailcontact met de eigenaar gehad want momenteel is zo afreizen naar een cp not done in verband met Corona en de drukte die dat op de cp’s met zich meebrengt. Dat bleek ook uit het feit dat ik diverse cp’s had gemaild of de vanaf zaterdag de 15e mei 1 of 2 nachten plaats voor ons hadden. Nee dus. Ook “in de Verte” had pas plaats voor ons vanaf zondag. Dus dat maar vast geregeld met de eigenaar. Echter, donderdagavond kreeg ik een mailtje van de eigenaar dat er een annulering was en dat we, als we dat zouden willen, toch al op zaterdag terecht konden. Direct doen natuurlijk!

De vriendelijke eigenaresse reserveerde, nadat we terug gemaild hadden dat we wel graag zouden komen op zaterdag, tot de woensdag voor ons. Super geregeld! Om 13:30 uur zetten we, via Coevorden waar onze favoriete bakker “De Loods” zit, koers richting Lottum en tegen 16:30 uur waren we ter plaatse in Lottum. We werden enorm hartelijk ontvangen en kregen als welkomstpresentje 2 vers gelegde eieren van hun eigen kippies.

De baas van de cp vertelde dat we de laatst beschikbare en mooiste plek kregen met een weids uitzicht. Inderdaad we kregen de laatste plaats (nummer 34) en de goede man had niets teveel gezegd. De cp is onlangs overgenomen door de nu huidige eigenaar en ziet er perfect uit. De sanitaire ruimte is erg netjes en ruim opgezet. Voor een overnachting betaal je 15 euro en dat is gezien de faciliteiten en ligging absoluut niet duur. 4 KWh stroom zit bij de prijs inbegrepen en voor iedere KWh meer betaal je het geldende KWh tarief.  Douchen kost 1 euro voor 10 minuten stortdouche!

Vanuit de camper kijk je uit over de velden en over een veld met kleine coniferen en buxus planten. Iets verderop ligt een groot aspergeveld en zie je een bosrand waar het Pieterpad aan langs loopt.

zicht op de cp vanuit de verte
wijdse blik vanuit de camper

Hieronder even wat informatie over Lottum

Lottum is gelegen op de westoever van de Maas, op een hoogte van ongeveer 19 meter boven NAP. Vanaf het natuurgebied Schuitwater stroomt de Siebersbeek via Lottum in de Maas. De omgeving van Lottum wordt vooral gekenmerkt door de rozenteelt en kweek van coniferen en heesters. Ook zit 1 van de grotere champignonkwekers in Lottum en bevinden zich in de omgeving veel aspergetelers.

Ruim 70 procent van de Nederlandse rozenteelt is afkomstig uit Lottum. In aantal betreft dat ruim 20 miljoen rozen volgens gegevens van de Nederlandse tuinbouworganisaties. Lottum is het “Rozendorp van Nederland”. Ieder even jaar vindt in Lottum rond de tweede zondag van augustus het Rozenfestival plaats. Er zijn dan tuinen met mozaïeken en kunstobjecten versierd met ontelbare rozenknopjes door heel Lottum te vinden. Het festival trekt telkens circa 50.000 bezoekers. Er is ook de Rozenhof met een kenniscentrum, waarin alle 65 rozensoorten te vinden zijn die ooit het predicaat “Toproos” hebben gekregen of het Duitse predicaat “ADR-rose”. Er is ook een rozenfietsroute, maar ook een aspergeroute!

Aan de andere oever van de Maas ligt Arcen met zijn wereldberoemde Kasteeltuinen en wat ook niet onbelangrijk is, hier bevindt zich ook de Hertog Jan bierbrouwerij. Een aanrader om het tegenover de brouwerij gelegen café-restaurant te bezoeken. Ze tappen daar een heerlijk glas bier voor je!

alle invalswegen zijn voorzien van een rozenboog

Tot zover de info over Lottum, met dank aan WikiPedia.

Nadat we de camper op zijn plaats hadden gezet, zijn we direct een eind gaan wandelen door de velden en pakten ook een stuk Pieterpad mee. Gelukkig was het weer op dat moment redelijk. Terug bij de camper hebben we onder het genot van een glaasje wijn een broodmaaltijd gegeten. 

Omdat deze reis ook in het teken staat van het testen van onze “energiecentrale” en “energieopwekapparatuur” wilden we ook gebruik gaan maken van de televisie in de camper. Daarvoor had ik van huis het digitenne-modem en bijbehorende antenne meegenomen. Het installeren op de tv ging eenvoudig en het beeld is super en dat terwijl de antenne in een afgesloten kastje naast de tv staat. We kunnen met digitenne NPO 1,2 en 3 ontvangen. Voor ons is dat voldoende. Indien we wat anders willen zien kijken we op de laptop of streamen de uitzending via Chromecast naar de tv. Allemaal stroomverbruikertjes dus…

Super B epsilon 90 Ah accu
100 Watt zonnepaneel

Bedoeling is dat we niet aan de landstroom gaan staan en willen kijken hoe lang we op onze 2 Epsilon Super B lithium accu’s kunnen draaien. (totaal 180 Ah) De koelkast werkt op gas, geleverd via de LPG installatie. De verlichting in de koelkast gaat wel via de boordaccu’s. 

Dit geldt uiteraard ook voor de verlichting in de camper, de aanjager van de Truma kachel, waterpomp etc. Maar ook het opladen van de laptops, i-Pads, i-Phones, tandenborstels gaat door middels van de accu’s. Uiteraard wordt ook de accu van de E-bike van Elfriede van zelfgemaakte stroom voorzien. Om alles op te kunnen laden kunnen we deels via de 12 Volt van de camperinstallatie opladen. Echter de E-bike- en tandenborstel lader moeten worden aangesloten op 230 Volt laders. Daarvoor hebben we een omvormer geplaatst die van 12 Volt een zuivere sinus 230 Volt maakt met een maximum van 1000 Watt. Ook een koffiezetapparaat van 500 Watt zoals wij in de camper gebruiken werkt er perfect op.

Zaterdagavond begon het testen dus met het zetten van koffie, het kijken van tv, opladen i-Pads en i-Phones, kachel aan, licht aan enzovoorts. Tegen een uur of 11 ’s avonds gaf de SuperB app aan dat de accu’s nog voor 88% vol zaten! Ik mag stellen dat ik super tevreden ben met deze energieoplossing aan boord. Uiteraard hebben we nog een paar spelletjes rummikub gespeeld voordat we in den rust gingen.

Zondag 16 mei 2021

Ben vroeg opgestaan en direct na de sanitaire stop dik 9 kilometer gaan wandelen. Ik he het dorpje Lottum en omgeving verkend. 9 kilometer was het resultaat. Na terugkomst samen ontbeten en plannen voor de dag gemaakt.

We zijn de rozenroute gaan fietsen. Nog geen 3 kilometer vanaf de cp kwamen we “de Theetuin” op ons pad tegen. We dronken daar op het terras koffie met als extraatje een stuk heerlijke taart. Na deze pauze fietsen we verder en kwamen bij een veerpontje die je voor 1,80 euro naar de andere zijde van de Maas brengt. Laat daar nu ook toevallig de brouwerij van Hertog Jan zijn! Mijn favoriete biermerk… Uiteraard ook daar de fietsen aan de kant gezet en het terras bezocht. Elfriede nam een soort rosé bier en ik een Grand Prestige van de tap.

Hertog Jan Brouwerij

Grand Prestige

Na deze onderbreking zijn we verder gefietst via het dropje Arcen naar Grubbenvorst. Om in Grubbenvorst te komen moet je weer met het veer over de Maas worden gezet. In Grubbenvorst hebben we bij de Witte Dame (restaurant) met een etentje gevierd dat het mijn eerste AOW dag was.  het eten nog even bij het plaatselijke ijscafé een lekker ijsje gescoord en toen richting camper. Nog 6 kilometer te gaan. 

Bij de camper aangekomen direct de fietsen in de garage gezet vanwege de donkere wolken die aankwamen…. Ik had net op tijd de boel binnen en toen kwam de regen bij bakken naar beneden. De fietsscore vandaag was bijna 30 kilometer.

’s Avonds onder het genot van een drankje rummikub gespeeld.

Maandag 17 mei 2021

Wederom op tijd opgestaan en een wandeling gemaakt. Niet zo ver als gisteren vanwege de aanhoudende regenval. Verder vandaag veel in de camper gezeten en bezig geweest met mijn website “reizenmetdecamper.nl ” en met de aanpassingen aan de website van Elfriede, Quilttuin.nl 

Omdat je niet vaak inlogt op deze sites, om verhalen te plaatsen of aanpassingen te doen, ben je niet erg bedreven in de procedures die je moet volgen om iets te veranderen. Ik heb daarom een overzicht gemaakt van de volgorde die je moet aanhouden bij de diverse aanpassingen. Tot overmaat van ramp was Elfriede haar site door de provider Webreus geblokkeerd vanwege een poging tot hacken. Gevolg was dat ik via een inlog op de Webreus Portal diverse zaken moest aanpassen om weer in te kunnen loggen. Maar het belangrijkste is dat het lukte en dat we verder konden.

Ik heb de reisverslagen van ons weekend Castricum, Hogeland in Groningen en Oldenzaal de Hulsbeek geschreven en geplaatst. Ben je toch gauw een aantal uren druk mee maar dan heb je ook wat en is het voor het nageslacht vastgelegd. Tussen de buien door nog samen een wandeling gemaakt van bijna 4 kilometer en ’s avonds wederom rummikub gespeeld.

Dinsdag 18 mei 2021

Na het opstaan direct naar buiten om te gaan lopen. Score 6 kilometer. Wel weer regenachtig weer. Ook niet echt warm maar wel te doen.

Na het ontbijt samen op onze fietsen naar Horst. 

Horst is een leuke plaats op bijna 7 kilometer afstand van de cp. We troffen het want er was markt. Wel bijna afgelopen maar wel leuk om even over te lopen. In de winkelstraat zagen we een leuk Italiaans ijscafé waar ook koffie en vlaai op de kaart stond. Tja, als je toch in Limburg bent moet je ook vlaai eten. We namen een lekker stuk vlaai met hete chocolademelk. Elfriede nam caramelchocolade en ik melkchocolade. We kregen ieder een grote beker met hete melk en een bakje met kleine caramel en chocolade stukjes. Dat moest je in de hete melk doen en dan roeren. Het mooie aan het roerijzer was dat het ook tegelijk een rietje was.

Na deze versnapering zijn we nog even bij supermarkt Jan Linders wezen shoppen en toen camperwaarts gefietst. Ook nu weer mazzel, net de fietsen onderdak staan en weer regen.

Na het eten heeft Elfriede naar het songfestival gebeuren gekeken en ik heb een serie op ARD gekeken. Nog steeds staan we zonder aansluiting op de landstroom en tappen dus voortdurende uit de Super B accu’s en de zonnepanelen. Super systeem dat Super B.

Kan ik alleen maar aanraden met de ervaring die we tot nu toe hebben. Zelfs bij geringe zon en tijdens bewolking laden de accu’s nog voldoende bij. En dat met 2 x 100 Watt zonnepaneel op het dak. Ik kan nog uitbreiden met een paneel van 100 of 140 Watt maar ik denk niet dat dat nodig is. Ook is de leverancier CaravanCamperComfort uit Hengelo zeer aan te bevelen. Jeroen en Bas zijn lieden die weten wat ze leveren, wat goed voor jouw situatie is en installeren dat ook nog een netjes en goed!

Woensdag 19 mei 2021

Opgestaan en direct 8 kilometer gaan lopen. Ik kwam voorbij een aspergeveld waar een meneer aan het asperges oogsten was. Ik raakte met hem aan de praat en hij vertelde me dat er per aspergeplant tussen de 5 en 8 asperges groeien. In sommige gevallen staat het kopje van de asperge al boven de grond. Je ziet aan de zwarte folie die over de bedden ligt dan een puntje. Zo weet je dan dat daar een asperge de kop opsteekt. Of de asperge nog inzetbaar is als eet-asperge ligt eraan hoelang hij zo heeft gestaan. Vaak breekt de asperge waar hij de grond uitkomt af en is dan enkel nog geschikt om soep van te maken. Ook lekker!

De aspergesteker ziet aan de grond van het bed waar de asperges zich onderaards bevinden. De grond vertoont op zo’n plak barsten. Hij woelt dan met zijn handen wat grond weg en ziet waar de asperges zich verstopt hebben. Met een ijzeren stang met aan de onderkant een scherp mes steekt hij de asperge los. Mooie exemplaren krijgen de A-status en worden momenteel verkocht voor rond de 8 euro per kilo. Per dag levert een bed van circa 120 meter een kilo of 10 asperges op. 

Als een asperge onafgedekt zijn kop boven het maaiveld uitsteekt en een paar dagen blijft staan wordt hij groen. Voordeel is dat je deze niet hoeft te schillen. Dat moet je met de witten wel. De groene asperges vinden gretig aftrek in de Scandinavische landen.

De aspergeoogst loopt van april tot circa 25 juni. Dus maximaal 3 maanden. Dit jaar valt tot nu toe de oogst tegen vanwege het koude weer. De telers moeten dus in 3 maanden hun omzet halen. Vanaf dan liggen de planten 9 maanden in diepe rust om zo voor volgende jaar weer te kunnen leveren. Per plant wordt per seizoen 1 keer geoogst. Het gesprek met de aspergeteler was voor mij verhelderend en informatief.

asperges nog in de grond
de asperge wordt onder de grond afstoken
en dit is dan de afgestoken asperge
en dit de oogst van 1 bed

Direct na thuiskomst zijn we gaan ontbijten en hebben plannen voor vandaag gemaakt.

Door de versoepelingen zijn er meer mogelijkheden om ergens heen te gaan. Zo behoren ook de kasteeltuinen in Arcen tot de mogelijkheid om te bezoeken. Je moet wel vooraf via hun website reserveren en aangeven hoe laat je wilt bezoeken. Je kunt kiezen uit tijdblokken vanaf 10:00 uur tot 15:00 uur. (Oplopend met steeds een uur) Hoe lang je blijft maakt niet uit (uiteraard moet je bij sluitingstijd wegwezen). Reden dat je aan moet geven hoe laat je wilt bezoeken is dat ze geen file bij de kassa krijgen. Er kunnen dus een x aantal mensen om 10, 11, 12 uur enz. in de rij staan. De kaarten krijg je per mail toegestuurd met een QR-code.  Betalen doe je online, bij de kassa laat je de kaart zien op je smartphone, QR-code wordt gescand en je kunt doorlopen. Hoe simpel is het. 

Kastel Arcen
de eerste roos in bloei in 2021
waterval in de kasteeltuin

Helaas stonden de rozen in het park nog niet in bloei… welgeteld 1 roosknop was open. Verder waren de rododendrons mooi om te zien en de vele thema’s in het park waren het bekijken waard. In de grote kas waar je binnen mocht met muilkorfje op hebben ze een binnenbad voor prachtige koi karpers. Het schijnt dat het park een aantal van deze vissen als geschenk van een Japanse keizer heeft gekregen. Helaas hadden we regelmatig een beste regenbui maar we wisten steeds net op tijd even onder dak te staan. Het was er niet druk…

Na het bezoek aan de kasteeltuinen zijn we nog even Arcen ingegaan en hebben daar op een terrasje iet gegeten en gedronken en toen weer via het voet- en fietsveer naar de Lottumzijde van de maasoever en terug naar de camper. Omdat we al gegeten hadden waren we al vroeg aan het rummikuppen.

fiets en voetveer

Donderdag 20 mei 2021

Wederom vroeg op pad voor de ochtendwandeling. 9 kilometer bij droog weer maar wel wat mistig. Ontbijtje met een cp eitje. Daarna samen met Elfriede nog een wandeltocht door het bos gemaakt. Weer ruim 4,5 kilometer erbij. 

Na de wandeling koffie gedronken en daarna fietsen van stal gehaald en op pad naar rozenkweker Rosarium in Lottum waar Elfriede een paar rozenplanten ging inkopen. Erg vriendelijke baas en zeer informatief over het onderhoud van de planten. De rozen staan voor ons geparkeerd met een label eraan en we halen ze morgen op als we richting Harmelen verkassen. De man gaf ons nog een adresje waar je lekkere asperges kon kopen dus daar zijn we op de terugweg maar even langs gefietst. Behalve asperges werd ook een bak aardbeien gescoord. 

Verder vandaag wat zitten puzzelen bij de camper en dit verslag bijwerken vanaf zondag tot vandaag. Elfriede is bezig met haar website. 

Uiteraard hebben we heerlijk van de asperges gegeten en besloten we om morgen nog maar wat asperges en aardbeien op te halen. Vanavond geen rummikub vanwege deel 2 van het songfestival.

Vrijdag 21 mei 2021

Net als voorgaande dagen vroeg uit de bedstee en na de gebruikelijke ochtendrituelen aan de wandel. Vandaag bijna 9 kilometer gelopen. Mooie boswandeling. Wat opviel is dat er om 7:45 uur al veel mensen aan het hardlopen, wandelen of hond uitlaten waren. Net voor 9:00 uur was ik weer bij de camper en hebben we samen ontbeten en na het ontbijt de boel vertrekgereed gemaakt. 

Bij het servicestation van de cp hebben we het vuile water geloosd en reden even later richting de aspergeteler en de rozenkweker. 

Wat wel apart is dat we 6 nachten op 1 en dezelfde cp in Lottum hebben gestaan…. We beginnen wat te lijken op caravannerts….(mooie woordspeling, even doordenken)  Je kunt uit die 6 nachten concluderen dat Lottum en omgeving zeer de moeite waard zijn om langere tijd te verblijven. Je hoeft dus niet van Lottum getikt te zijn om langer dan 1 of 2 nachten daar te verblijven! Een leer voor de volgende keer is wel dat ik de cyclocrosser meeneem want de bospaden in de omgeving zijn talrijk en uitermate geschikt om te mountainbiken of te cyclocrossen.

Na het inladen van de rozen zijn we op pad gegaan richting Harmelen. In Harmelen zit cp Polderhaan aan de Haanwijk 23, we hebben daar een plaatsje gereserveerd. Harmelen ligt op een kleine 15 kilometer afstand van Utrecht, de woonplaats van onze dochter Evelyn met haar partner en 2 zoontjes. Morgen gaan we op de fiets van Harmelen naar Utrecht. Tenminste als het weer dat toelaat want terwijl ik dit verslag zit te schrijven stormt het bijna. Ik moet er wel even bijzetten dat we midden in de polder staan en dat de wind vrij spel heeft. De camper schudt heen en weer.

Zo rond de klok van 1 in de middag arriveerden we na een winderige tocht in Harmelen. Het welkom was allervriendelijkst en we mochten zelf bepalen waar we wilden staan. Er was veel keuze want het regende annuleringen i.v.m. het slechte weer dat voorspeld was. We kozen een plekje naast een hoge heg met mooi uitzicht over de polder. 

uitzicht cp Harmelen

Na installatie op de plaats zijn we even naar het 1 kilometer verderop liggende centrum van Harmelen gelopen om nog wat boodschapjes te doen. 

Terug in de camper heb ik Digitenne weer even geïnstalleerd zodat we vanavond het nieuws en Nick, Simon & Kees in de wereld van ABBA kunnen kijken. Digitenne is leuk maar je moet als je vanuit regio Limburg komt het hele ding resetten en dan pas kun je de regio waar je bent weer installeren. Maar goed dat is ook weer gelukt.

Morgen eerst weer een eind lopen en daarna gaan we dus zoals geschreven naar Utrecht en zondag breken we op om naar huis te gaan. Tot nu toe kunnen we terugkijken op een leuke week waarin we veel gezien hebben, gefietst hebben, gelopen hebben, vlaai gegeten hebben, lekker aan de Websites gewerkt hebben en gelukkig elkaar nog hebben.

Tot zover dit reisverslag.

Camperreisje naar Noord Holland, april 2021

Camperreisje naar Noord-Holland, april 2021

23 april 2021

We gaan op pad naar Noord-Holland naar boerencamping De hooiberg in Castricum (Bakkum). Bedoeling is om te fietsen door de bollenvelden en onze pas, door CaravanCamperConsult uit Hengelo, geleverde en geïnstalleerde Super B Lithium accu’s aan een eerste grote test te onderwerpen. We willen kijken of we zonder aan de landstroom staan de iPhones, iPads, MacBookAir en fietsaccu kunnen opladen door gebruik te maken van de 1000 Watt Samlex omvormer. We gaan dus van 12 Volt uit de Super B accu’s 230 Volt maken. Ook schakelen we gelijktijdig de verwarming van de camper en de verlichting op het moment dat dat nodig is erbij aan. 

We zijn vanmiddag vrijlaat vertrokken en arriveren pas om 19:00 uur op de gemoedelijke boerencamping. Ontvangst door de eigenaresse is zeer vriendelijk en het sanitair is super netjes en zo te zien nog vrij nieuw.

Zoals reeds geschreven sluiten we niet aan op de landstroom. De kachel moet vrijwel direct aan om het gezellig en lekker warm te krijgen in de camper. Om 20:00 uur gaat ook de MacBookAir erbij aan omdat we het nieuws willen zien. Ook moet er een iPhone aan de lading. De spanning zakt van 13,8 Volt naar 13,5 Volt en het aantal beschikbare Ampères zakt van 99% van 90 naar 96% van 90 per accu. Ik moet zeggen dat ik blij verrast ben met het vermogen dat deze Lithium accu’s leveren en was nog blijer toen ik vanmorgen zag dat er per accu nog 86% van 90 Ampère per accu beschikbaar was. 

Doordat we op de camper nu 2 zonnepanelen van ieder 100 Watt hebben liggen en de zon al vroeg scheen waren de accu’s toen we op 11:00 uur op de fiets stapten alweer voor 92% geladen. Even hierop doorgaan…. We kwamen om 17:15 weer aan bij de camper en toen stonden beide accu’s weer op vol. De acculader van de fiets van Elfriede hangt nu aan de stroom en je kunt zien dat er ongeveer 6 ampère aan de accu’s wordt onttrokken. Geen probleem want dat kunnen ze best aan!

Dit geeft wel vertrouwen in het feit dat we zonder problemen ergens kunnen staan waar geen landstroom is. Bijkomend positieve feit is dat te allen tijde ook de startaccu van lading wordt voorzien voordat de boordaccu’s worden geladen.

Terug naar het reisverslag.

24 april 2021

Vanmorgen ben ik om 7:30 uur opgestaan en na de sanitaire rituelen op pad gegaan voor een duinboswandeling. De omgeving van Castricum/Bakkum is prachtig mooie en het bos voor de duinen nodigt echt uit om te wandelen. Je moet, als je zo vroeg bent, wel oppassen voor wielrenners en mountainbikers. Vooral die laatste groep mag door de bossen crossen tot uiterlijk 10:30 uur en daarna is het bos voor de wandelaars. En ik moet zeggen, das maar goed ook dat het zo geregeld is.

Bulletje…

Toen ik terugkwam na een 6,5 kilometer wandeling hebben we ontbeten en na de koffie zijn we op de fiets een knooppuntenroute gaan rijden. Bedoeling was een route van 33 kilometer maar doordat wij nooit goed opletten werden het uiteindelijk bijna 43 kilometer.

Tulpen en nog eens tulpen

De gereden route liep door de polders en door een aantal leuke plaatsjes. Het zou een bollenroute moeten zijn maar de hoeveelheid bollen en tulpen die we hebben gezien viel tegen. Er wordt zelfs gezegd dat je meer tulpen in de Noordoostpolder kunt zien dan in Noord-Holland…

bijpassend jasje

In Egmond Binnen heeft Elfriede een quiltvriendin wonen waar we koffie hebben gedronken. De man van deze vriendin is net als ik gek op fietsen en dan met name op lange afstanden dus aan gespreksstof geen gebrek. 

Op de terugweg van Egmond Binnen naar de camper hebben we bij het Ruiterhuys in Bakkum gegeten. De maaltijd bestond uit een heerlijk broodje draadjeskroket, warm broodje geitenkaas en een gruwelijk lekkere tomatensoep. Daarbij een glaasje rode wijn en rosé en de dag werd nog beter en mooier. We konden zelfs op een bankje net buiten het terras zitten…. De bestelling van het eten deed je bij een aantal lieftallige jonge dames en het eten werd een kwartiertje later keurig verpakt afgeleverd. Take Away heeft dat tegenwoordig.

Na het eten zijn we het laatste stukje teruggefietst naar de camper en hebben de fietsen weer in de stalling gezet. Vanavond kijken we op de MacBookAir naar de Deens serie DNA. Dat gaat perfect omdat deze camping is voorzien van zeer goede Wi-Fi. Morgen gaan we na het ontbijt weer huiswaarts en pikken dan waarschijnlijk kleindochter Sterre op om dan direct door te rijden naar Oldenzaal naar recreatiepark De Hulsbeek. Ik wil daar namelijk gaan cyclocrossen met Sterre.

Nog een tulpenveld

25 april 2021

Vanmorgen vroeg opgestaan en naar het strand van Egmond gelopen. Een tripje van rond de 5 kilometer heen en dus ook 5 terug. Het is droog weer met wel aardig wat wind. Klokslag 10 uur was ik terug bij de camper en hebben we samen ontbeten en de boel voor vertrek gereed gemaakt. Op deze camping moet je uiterlijk 12:00 uur je plaats verlaten. 

Omdat Elfriede nog graag een strandwandeling wilde maken zijn we richting strand gereden en hebben de camper op een groot parkeerterrein op 2 kilometer afstand van het strand geparkeerd. Je kunt ook direct bij het strand parkeren maar omdat onze camper langer dan 5 meter is, is dat voor ons helaas niet toegestaan…

Na een strandwandeling zijn we op weg naar huis gegaan. Onderweg in Enkhuizen nog wat vis gekocht en toen in 1 rit door naar Dalen. Tegen een uur of 5 in de middag waren we thuis.

Wat betreft onze energievoorzieningen, zowel lpg-gasinstallatie als de Lithium Super B accu’s is ons reisje super verlopen. Op naar de volgende trip die we gaan maken…. En die start morgen al!

Pasen 2021 Campertrip naar het Hogeland in Groningen

Even een korte inleiding en aanleiding……

Het Hogeland (op de borden in de provincie Groningen zie je Hoogeland staan) is het gebied ten noorden van het Reitdiep en het Damsterdiep. De naam Hogeland verwijst naar de relatief hoge ligging van de grond die veroorzaakt is door de aanslibbing van de zee. De bodem bestaat dan ook uit zeeklei en is grijswit van kleur. Aan de kleur en de vorm van de klei kun je zien dat het zware grond is. Waar je aan de Drentse grond ziet dat deze rul is van structuur zie je in het Hogeland dikke kluiten klei. De boeren van het Hogeland bewerken hun grond dan ook met zware machines die voortgetrokken worden door zware tractoren met veelal dubbele montage. (4 wielen achter)

De reden dat we naar dit deel van Groningen gaan is omdat Elfriede daar een expositie tijdens het Quiltfestival in juni 2020 zou houden. De expositie zou plaats vinden in het plaatsje Breede in het Breede kerkje aldaar. Echter, de pandemie Corona gooide roet in het eten. Gelukkig voor ons geen strop zoals voor veel ondernemers maar toch wel jammer. 

2020 werd dus geannuleerd en juni 2021 zou daarvoor in de plaats komen. Echter na een dik jaar Corona in ons midden werd ook deze datum doorgeschoven naar juli 2021. Helaas kan het ook in juli 2021 geen doorgang vinden. Daarom is door de organisatie van het Quiltfestival Groningen besloten om een digitale versie van het Quiltfestival op te zetten en zijn alle exposanten gevraagd om hieraan mee te werken. 

Elfriede had voor de inrichting van de kerk en het pad naar de kerk al diverse dingen gemaakt maar dat moet dus nu virtueel worden getoond. Voor het pad naar de kerk had ze van stof een soort bolvormige lampionnen gemaakt. Deze zouden aan ijzeren standaards aan het hek worden gehangen en zo een feestelijke en vrolijke toegang naar de kerk markeren. Nu is het geen probleem om quilts en andere te exposeren zaken thuis te fotograferen of te filmen maar het pad naar de kerk is toch wel een ander dingetje. 

2 april 2021

Dus togen we op vrijdag 2 april met de camper geladen met 22 lampionnen en ijzeren standaards naar Breede. Het weer was niet echt je van het, er waaide een kille wind maar het was wel droog. Zo rond een uur of twee in de middag kwamen we in Breede aan en hebben op de parkeerplaats voor de camping een plan gemaakt. We besloten om toch maar direct de standaards te plaatsen en de lampionnen op te hangen om daarna de “fotoshoot” en “filmsessie” te starten. Het aanbrengen van de lampionnen was het meeste werk….

kerkje in Breede

Het filmen en fotograferen ging voorspoedig en leverde leuk materiaal op om een presentatie voor de digitale tentoonstelling te maken. Het filmen en inspreken van het welkomstwoord bij de entree van de kerk was minder eenvoudig. Door de harde wind die er waaide kreeg je veel extra lawaai en ruis op de film. Ik stond op een gegeven moment zelfs te filmen met een open gevouwen paraplu in de hand om de wind wat uit de microfoon van de iPhone te weren. 

Helaas bood dit niet voldoende soelaas en daarom besloten we om het welkomstwoord en dito film op zaterdag op te nemen. Uiteraard hopend op beter en rustiger weer.

Na het opruimen van alle spullen zijn we op camping “de Breede” die direct naast de kerk ligt te gaan overnachten. Dit is een kleinschalige camping met 40 plaatsen en goed en net sanitair en een zeer vriendelijke beheerster. Naast de camping bevindt zich het zwembad en een kiosk. 

Op 1,5 kilometer vanaf de camping ligt het centrum van Warffum met daarin een Spar supermarkt. Voor wie van fietsen, wandelen en de Waddenzee houdt is deze camping een prachtige uitvalsbasis.

Vanwege het koude weer was de camping slechts bezet met 2 campers en 1 caravan….. Wij zijn na het eten nog richting Warffum gelopen en hebben na de koffie een paar spelletjes Rummikub gedaan. 

Zaterdag 3 april 2021.

Ik ben de dag gestart met een wandeltocht van 8 kilometer. Langs de kerk het voetpad op, door de landerijen, vervolgens een stuk bos en daarna door de straatjes van Warffum terug richting de camping. Na het ontbijt hebben we zo tegen een uur of 11 een poging ondernomen om het welkomstwoord en filmpje goed op het scherm te krijgen. Er was minder wind dus verliepen de opnames redelijk snel.

We hadden gepland om deze trip ook te benutten om eens in Lauwersoog te kijken. Via een grote omweg zijn we daarheen gereden. Ons plan was om zo dicht mogelijk langs de Waddenzee te rijden. Helaas lukte dat maar gedeeltelijk. We zijn wel in de buurt van Uithuizen naar de Waddenzee naar een vogelspotpost gereden en hebben daar een stukje langs de dijk van de Waddenzee gelopen. Daarna zijn we via allerlei smalle weggetjes van dorpje naar dorpje gereden en hebben een stop ingelast in Pieterburen. De quiltmoeder, Kea, van Elfriede is hier geboren en het leek Elfriede leuk om het ouderlijk huis van Kea op te zoeken en eveneens de school waar Kea haar vader hoofd was te bekijken. Nu is Pieterburen geen wereldstad dus waren beide gebouwen snel gevonden.

Toen verder naar Lauwersoog. In Lauwersoog heb je twee camperplaatsen. In de app campercontact staan beide omschreven. Wij kozen voor camperplaats “LauwersmeerPlezier” en kijken uit op scheepswerf. Kosten voor 1 nacht inclusief stroom, water en gebruik toiletgebouw is € 19,50.

Parkeerplaats camperhaven

Direct tegenover de camperplaatsen (even de weg oversteken) ligt de vissershaven en kun je heerlijke vis kopen. En dat hebben we natuurlijk ook gedaan. In verband met Corona kun je alleen maar bestellen en afhalen. Ik moet zeggen dat het best wel druk was bij deze afhaal visboer. 

Zondag 4 april (eerste paasdag 2021)

Elfriede opperde gisteren dat het wellicht leuk was om naar Schiermonnikoog te gaan. De haven van waaruit de boot vertrekt ligt op 1 kilometer vanaf de camperplaats. Ik ben daar even heengelopen om te vragen of reserveren nodig is. In verband met het weer en uiteraard Corona bleek dit niet het geval. In de zomer kun je op zon en feestdagen 4 keer per dag van en naar het eiland. We besloten om de boot heen van 12:30 uur te nemen en terug die van 16:30 uur en daar te gaan wandelen langs het strand en door de duinen. De fietsen bleven dus in de campergarage staan. De kosten van de overtocht zijn per persoon € 17,05. Als je de fiets mee wilt nemen kost dat nog eens € 10,60 per fiets extra. Je kunt er ook voor kiezen om op het eiland een fiets te huren. Dan betaal je voor een dag iets van € 8,00…… 

het veer naar Schiermonnikoog

Aangekomen met de boot moet je een keuze maken, of je loopt van de boot naar het dorp Schiermonnikoog of je gaat met de bus. Als je even om je heen kijkt is die keuze snel gemaakt want het is zeker 4 kilometer lopen van de veerdam tot het centrum. Je betaald iets meer dan € 4,00 voor de bus en dan ben je er lekker snel.

Aangekomen in het centrum is het even zoeken waar je heen moet maar als je dat eenmaal gevonden hebt is de weg naar het strand vrij goed te belopen. Ook vandaag was er veel wind en zijn we tegen de wind in het strand opgelopen om door de duinen weer terug te gaan naar het centrum van het dorpje. Nog even een ijsje gescoord en toen wachten op de bus. 

Zo rond halfzes waren we weer terug bij de camper. De boel lekker opgestookt en een borreltje op de dag gedronken. Na het eten nog Rummikub gespeeld en op de 

MacBookAir naar OP1 gekeken. Op deze camperplaats hebben ze redelijk goede wifi dus via de Ziggo app tv kijken is prima te doen. 

Maandag 5 april 2021.

Het was wat weer betreft een onstuimige nacht, veel wind en regen. Terwijl ik dit reisverslag zit te schrijven heb ik al hagel gezien, regen gehad en sneeuw gehad, de temperatuur buiten is slechts 3 graden en het waait bijzonder hard!

Na het ontbijt gaan we richting huis en komt aan deze paastrip een eind.

Camperreisje naar Neede

Woensdag 15 juli 2020

Vanmorgen zijn we vertrokken naar Neede. De navigatie gaf aan dat we via Coevorden, Hardenberg, Almelo etc. moesten rijden. Edoch, de route door Duitsland, via Emlichheim, Uelsen, Getelo, Tubbergen, Weerselo en dan via Oldenzaal is vele malen mooier. Dus we hebben ons niets aangetrokken van het gezenec van onze Zenec navigatie en gingen onze eigen weg. Bedoeling was om op camping Den Blanken in Neede, te gaan staan, daar hebben ze net voor de poort een aantal camperplaatsen. Tegen 11:30 uur waren we ter plaatse. De camperplaatsen van de camping liggen pal naast een doorgaande weg en daarom zijn we 100 meter terug gereden en hebben we de afslag naar camperplaats Diepenheim (Ravenhorst) genomen. Daar hebben we een mooi plaatsje uitgezocht en zijn voorzien van een riant grasveld voor de camper. Hier heb je echt de ruimte. We werden ontvangen door een rasechte Groninger uit Nieuwe Pekela. Niet de baas van’t spul maar wel behulpzaam en informatief. Hij vertelde hier met enige regelmaat te komen.

Om maar direct even te melden: overnachtingsprijs voor camper met 2 personen en Electra is € 15,00. Sanitair is perfect en mooi schoon. Camperplek is keurig en wat tevens opvalt: er is plaats in overvloed.

Sander en Femmy (de Galgaters) en de kinderen staan op familiecamping Lolotte. Dat is 2,8 kilometer van ons vandaan. No Problem want we hebben de fietsen bij ons en sterker nog, Elfriede heeft de nieuwe e-bike, of is het een rijwiel met hulpmotor, bij zich. Dat wordt dus heerlijk genieten als we straks richting de Galgaters gaan.

Na installatie camper eerst maar koffie gedronken en een plakje brood gegeten. Fietsen uit de garage gehaald en toen richting Lolotte. Afgelopen reis (zie Camperen in Coronatijd) hebben we veel gefietst en was de snelheid met moeite op 15 a 16 km per uur te krijgen. Nu zoefden wij met gezwinde spoed zonder overmatig te transpireren richting de kleinkinderen die hun grootmoeder zo node moesten missen. Snelheden van boven de 20 km/h werden zonder blikken of blozen en zonder morren gehaald. In no time waren wij ter plaatse.

Daar aangekomen hebben we de caravan van de jongelui opgezocht. Snel gevonden. Maar geen mens en hond aanwezig. Dan maar even wachten.

Na een kwartier richting zwembad gelopen en daar zaten ze. Teun en Nora en de hond Loena waren blij ons te zien en wilden subiet het zwembad uit. We zijn een bak koffie gaan drinken en toen terug gegaan naar de caravan. De camping is groot van opzet en staat vol met voor 90% jonge gezinnen met kleine kinderen. Maximale kinderleeftijd schat ik op 12 jaar. Volop vrijheid en blijheid voor dat kleine spul. Een aanrader voor hen die kleine kinderen hebben.

Sander en Femmy hadden een look alike Green Egg grill gekocht en wilden proberen daar Flamkuchen op te bakken. Na enig expirimenteel gedoe lukte het om na 4 of 5 pogingen een perfect gebakken Flamkuchen te presenteren. De eerste 4 waren niet geheel gelukt (nee, ik ga niet discrimineren) en dat was te merken aan het humeur van de Flamkoekenbakker. Echter bij nummer 5 was de stemming weer opperbest.

Na wat proeverijtjes van Flamkuchen en lekkere gehaktballetjes, gebakken door Elfriede, vertelde Sander dat van de bril van Nora 1 pootje geamputeerd was. Moesten ze mee naar de opticien. Elfriede bood tot mijn verbazing aan dat zij wel even naar Neede wilde fietsen om het ding te laten repareren. Wat een e-bike allemaal teweeg kan brengen. We zijn samen naar Neede gegaan en het ging wederom met gezwinde spoed. Na de reparatie en aflevering bril zijn wij naar de camperplek terug gefietst. Morgen gaan we een knooppuntenroute fietsen. Als het weer tenminste meewerkt. Vandaag was in ieder geval een mooie dag met goed weer en behoorlijk zon, geen regen gehad!

Donderdag 16 juli 2020

Vanmorgen opgestaan en tot de conclusie gekomen dat het gezien het donkere en druilerige weer wel een de hele dag mis zou kunnen zijn, althans wat de regen betreft. Na het ontbijt nog steeds regen, regen en nog eens regen. Tijdens een kopje koffie kwamen we beide tot de conclusie dat fietsen vandaag niet erg verstandig zou zijn. Voor mij niet zo’n probleem maar voor Elfriede met haar nieuwe E-bike wel. Want elektriciteit en water gaan niet samen. Voor je het weet wordt je geëlektrocuteerd op je E-bike en dat zou zonde zijn. Dus we besloten om maar huiswaarts te gaan. We zijn nog even naar camping Lolotte gereden om de kinderen en kleinkinderen gedag te zeggen en toen op hoes an! Rond het middaguur waren we thuis, camper uitgepakt, van binnen gekuisd en van buiten gewassen en direct in de stalling gezet.

Echter niet voor langere tijd in de stalling gezet want op 13 augustus gaan we indien Corona het toelaat weer on tour. De bedoeling is dan om naar Duitsland te gaan naar de deelstaat Mecklenburg Vorpommern en het eiland Rügen. In de nieuwe blog zal ik daarover indien mogelijk (wifi ja, wifi nee-afhankelijk) dagelijks berichten.

Camping Meerwijck

Zaterdag 11 juli 2020

Rond het middaguur zijn we vertrokken naar camping Meerwijck in Kropswolde. Vooraf natuurlijk de camper ingepakt, water getankt (is goedkoper dan diesel..) en gastank geplaatst. Onderweg gaan we nog even langs bij een adresje in Scheemda waar ik een jeu de boules set heb gekocht. Afgelopen week heb ik ook al via Marktplaats een set met 2 x 3 ballen gekocht . Maar met twee setjes kun je met 4 personen het spel spelen. Is leuk om te doen. De spelregels zijn vrij eenvoudig en snel te leren. Als je twee tegen twee speelt, heeft iedere speler 3 boules. Er mogen nooit meer dan 12 boules in het spel zijn en iedere speler heeft minimaal 2 boules. De boules kun je uit elkaar houden door het patroon dat in de boule is gegroefd. Door kop of munt te gooien wordt bepaald welke ploeg begint. Van de ploeg die begint gooit 1 persoon het kleine houten balletje tussen de 6 en 10 meter vanaf de plaats waar hij/zij staat. Dit is ook tevens de plaats van waaraf iedere speler moet gooien. De Franse naam voor het kleine houten balletje is “but”. Beetje vreemde naam, but it is not anders. De persoon die de but heeft gegooid moet ook de eerste boule gooien en wel zo dicht mogelijk bij de but. Dan is de andere partij of persoon aan de beurt en probeert dichterbij de but te komen met zijn of haar boule. Als dat lukt is persoon 1 of partij 1 weer aan zet. Lukt dat niet dan mag er een tweede poging worden ondernomen. Als alle boules geworpen zijn heeft degene gewonnen die het dichtst bij de but ligt. Liggen er meer boules van 1 partij of persoon het dichtst bij dat telt iedere boule voor 1 punt. De persoon/partij die het eerste dertien punten heeft gescoord, heeft gewonnen. Dit was even een gratis lesje jeu de boules inzake spelregels.

Om een uur of twee waren we op de camping. Plaatsje 15 op een groepsveld was door ons geboekt. Andere plaatsen zouden niet vrij zijn…. echter bij een kleine rondgang over de camping bleek dat er veel plaatsen gewoon vrij waren. Waarschijnlijk hadden de Groningers hun administratie niet geheel op orde… Na de camper op de plek te hebben gezet zijn we naar het veldje gelopen waar de familie Thijssen en de familie de Bock hun bivak hadden opgezet. Na een kop koffie zijn Elfriede en ik weer terug gegaan naar de camper en hebben daar onze pas verworven jeu de boules set uitgeprobeerd. Sterre en Nout hebben meegespeeld maar vonden het niet erg spannend om te doen. Door Marian, Guus, Linda en Minne werd gevraagd of we bij hun wilden eten. Ze hadden genoeg, 3 kilo kipsticks, een groot gevuld Turks brood (niet te verwarren met Turks Fruit…) een salade, nog een Turks brood maar dan met diverse soorten smeerseltjes erbij. Wij hadden de assador meegenomen met Spaanse chorizo worst. In de assador giet je een half flesje 70% alcohol. (wiskundig beredeneerd klopt deze zin niet) De chorizo worst snijdt je op diverse plaatsen in en leg je op de assador. Je steekt de alcohol aan en zo rooster je als het ware de worst. De geflambeerde worst smaakte heerlijk.

Na het eten zijn we nog even aan de borrel gegaan en zijn Minne, Linda, Marian en de kinderen nog aan het varen geweest met de snelle motorboot van Minne.

Naderhand zijn we weer naar de camper gegaan. In de camper nog even rummicup gespeeld en de dag afgesloten met een borreltje.

Zondag 12 juli 2020.

Zo om een uur of elf kwam Nout ons uitnodigen voor de koffie. Elfriede had ter ere van Marians verjaardag een appeltaart gebakken. In totaal waren we met 10 personen dus de appeltaart was snel verleden tijd. Op de camping hebben ze ook een zwembad en daar mogen per uur iets van twintig personen binnen. Je kunt via een app inschrijven en krijgt dan een tijdslot toegewezen. De kinderen van de Thijssens en de Bock maakten graag gebruik van het zwembad. Sterre kwam steeds als een albino konijn uit het water. Vuurrode ogen van het teveel aan chloor in het water. Terwijl de kinderen aan het zwemmen waren zijn de ouders aan het varen gegaan en hebben wij Jip de hond meegenomen naar de camper. Na het varen hebben we geproost op de verjaardag van Marian en zijn we uit eten geweest bij de beach club.

Rond 21:00 uur zijn we naar de camper gegaan en had Sterre een slaapplaats met haar oma geregeld voor bovenin de camper. Dus niet in scheepsterm vooronder maar voorboven. Voordat ze in het voorboven ging hebben we nog samen rummicup gespeeld. Het was een gezellige dag in ongedwongen sfeer.

Maandag 13 juni 2020

Op tijd opgestaan. Sterre was ook al vroeg wakker. Samen hebben we een kopje thee gedronken en toen Elfriede uit bed was hebben we samen ontbeten. Na het ontbijt is Sterre samen met Elfriede naar hun bivak gelopen en is nog gaan zwemmen. Wij hebben de boel reisgereed gemaakt en zijn richting dalen vertrokken.

Tja, en wat vindt je nu van deze camping? Sanitair is perfect. Camping doet wat rommelig aan. Ze hadden op diverse plaatsen snoeiwerk verricht en het afval op bulten langs de weg gegooid. Ook op zondag lag het er nog en bleef het liggen. Het gras was hoog en dat is vooral met het regenachtige weer dat wij hadden niet handig. De mensen bij de receptie en broodwinkel zijn super aardig. Al met al leuke camping maar je moet er wel van houden dat er veel vaste plaatsen en stacaravans zijn. Bovendien is de prijs voor een camperplaats met € 33,08 aan de veel te hoge kant.