Zaterdag 14 maart 2026

Afgelopen nacht regende het gestaag door en ook vandaag regende het stevig. Tegen een uur of 3 in de middag klaarde het op en stopte de regen. Tijd om de benen te strekken. Elfriede, Arno en ik maakten een wandeling in de omgeving van de camperplek. Door de regenval waren de bospaden en de landweggetjes, waar we over liepen, drassig en modderig. Toch was het lekker om even een frisse neus te halen. De afstand die we liepen was slechts 3,5 kilometer. Maar toch…

Tegen een uur of 5 gingen we aan de borrel bij Ella en Arno. Omdat we geen idee hadden wat er aan avondmaaltijd op de tafel zou komen en de snackbar van het eetcafé even verderop was, maakten we het ons gemakkelijk. Het werd patat met saté en sla.

Na de borrel en na het eten keken we in onze camper nog een aantal afleveringen van Home-land. Het blijft een spannende serie.

Zondag 15 maart 2026

Gisteren besloten we om vandaag te verkassen naar een andere camperplek. Bedoeling was om naar camperplek “t olde Baoten” in Aalten te gaan. Wij waren daar 4 jaar geleden ook al een aantal dagen. Omdat het zoveel geregend had leek het me goed om even te bellen en te vragen of het terrein wel berijdbaar is voor de zware campers. Nee dus… Gevolg is dat we een andere plek uitzochten. De keuze viel op camperplek “de Vlinder”. Deze plek ligt onder de rook van Hengelo (Gelderland) en het terrein is opgezet in de vorm van een vlinder. Mooie ruime plaatsen en 10 ampère stroom.

Even na 10 uur vertrokken we dus richting “de Vlinder”. Onderweg deden we boodschappen bij een supermarkt in Hengelo. Na de boodschappen ging het door naar onze eindbestemming van vandaag. In totaal reden we de kapitale afstand van bijna 30 kilometer. En dat zonder overnachting!

Het weer was dusdanig goed dat we buiten konden zitten. Af en toe verdween de zon even achter de wolken maar het was goed uit te houden. En dat voor half maart!

Later in de middag werd het toch te koud om buiten te zitten en besloten we om naar binnen te gaan. Tegen de avond was er uiteraard weer de zomibo en na het eten weer een aantal episodes van Home-land.

Maandag 16 maart 2026

Vanmorgen stapten we na de koffie op onze fietsen en reden via een knooppuntenroute naar het plaatsje Brummen. Onderweg maakten we een afzwaaier door het oude plaatsje Bronkhorst. In Brummen genoten we van een lekker lunch bij café-restaurant Kromhout.

Na de lunch zijn Arno en ik naar Gallery Aaldering geweest. In een gebouw van 4 verdiepingen staan oldtimers en supermoderne sportwagens opgesteld. Er staan meerdere gedateerde voertuigen bij waarvoor ze bijna 1,5 miljoen euro vragen en dan ook nog eens

€ 1.395,00 afleverkosten doorberekenen. Onder andere een BMW M1 van 1975, een Ford Capri en wat Kevertjes staan er. Allemaal in absolute nieuwstaat.

Ook zijn de hedendaagse sportwagens goed vertegenwoordigt. Vooral Ferrari, Porsche maar ook een Mc Laren Senna in de kleur oranje. Waarschijnlijk is dit nog de menie als grondverf en kun je de kleur nog kiezen. In ieder geval nu al een opvallende bolide.

De auto’s worden over de heel wereld ingekocht en ook weer afgezet over de hele wereld.

Na het verlekkert kijken naar al dat moois fietsten we terug naar de camperplek. Net buiten Brummen ga je met het pondje de IJssel over. Kosten per persoon € 1,50.

De terugweg was makkelijker te fietsen dan de heenweg. Heen hadden we nl de wind tegen en terug de wind in de rug.

Alles met alles weer een mooie dag ondanks het wat frisse weer.

En ook vanavond werd er weer een tweetal afleveringen van Home-land gekeken.

Dinsdag 17 maart 2026

De dag begon met een miezerregentje. De zon bleef de hele dag verstopt achter de wolken. We dronken vanmorgen koffie in het dagverblijf van de camperplaats. Er brandde een soort openhaard op gas.

Na de koffie gingen Arno en ik een wandeling maken. We liepen iets meer dan 5 kilometer.

Straks bij de lunch krijgen we pannenkoekjes door meester-kok Arno gebakken.

Verder bestaat de dag uit wat lezen en vanmiddag samen een soort van afscheidsborrel nuttigen. Uiteraard eten we weer samen.

Morgen 18 maart gaan we op huis aan zodat we nog op tijd zijn voor de gemeenteraadsverkiezingen.

We hadden weer een leuke tijd samen en kijken alvast vooruit naar onze grote reis naar Zweden. Dit gaat vanaf 9 mei gebeuren!

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Woensdag 11 maart 2026

Vandaag was het een dag waarmee we eigenlijk niet veel konden. In ieder geval geen dag om een buitenactiviteit te ondernemen. Het regende namelijk van de vroege ochtend tot aan het einde van de middag. We beperkten ons dus tot het samen met Ella en Arno drinken van koffie. Verhalen, ja soms sterke, uitwisselen en ons geestelijk en mentaal voorbereiden op onze volgende gezamenlijke reis naar Zweden. Ella had bij de ANWB een wegenkaart gescoord waarop ieder zijn of haar wensen kan intekenen met betrekking wat hij of zij in Zweden wil bezichtigen of wil gaan doen. (Mooie volzin!) Hierdoor gaan we langzaam maar zeker de reis gestalte geven. En ja wij hebben er nog steeds zininin en vinden het fijn om samen met Ella en Arno te reizen en avonturen te beleven. Uiteraard bleef het ook deze dag niet bij het drinken van koffie, maar kwam, toen de 5 in de klok zat, ook de borrel met wat hapjes op tafel. Het goede leven vieren noemen ze dat. Net bij het invallen van de avond was er een soort gala-diner bestaande uit gekookte aardappelen, rode kool en Duitse rollades.

Donderdag 12 maart 2026

Vanmorgen scheen er, na een koude maar wel droge nacht, een schraal zonnetje. Na het ontbijt maakten we de campers gereed voor vertrek naar de volgende locatie. Eerst reden we even terug naar Winterswijk om daar gas te tanken. Daarna zetten we koers naar het plaatsje Veldhoek. Dit ligt onder de rook van Hengelo in Gelderland.

In deze plaats, of liever gezegd dit gehucht, ligt camperplaats De Garve. Dit is een vrij nieuwe camperplaats met plaats voor 16 campers. Direct achter de camperplaats is men bezig met de opbouw van een camping. Bij iedere kampeerplaats is een eigen douche-, wasgelegenheid en toilet beschikbaar. Deze laatste voorzieningen zijn nog niet geheel gereed maar de gebouwtjes staan er al wel.

Het sanitair voor de camperaars bevindt zich in een iets verderop gelegen gebouw en ziet er supermooi en schoon uit. Eigenlijk moet ik schrijven is supermooi en schoon!

Na installatie op onze plaatsen kwamen we erachter dat Arno zijn luxus-liner op een door anderen gereserveerde plaats had geparkeerd. Ik kwam erachter dat het wifi-signaal op onze plaats ontbrak… en bij onze Home-land Netflixverslaving is dit absoluut onverkwikkelijk. (Dit laatste woord is een woord dat je niet zo vaak hoort.)

We besloten om onze campers te verplaatsen naar daar waar wel wifi is.

Gevolg is dat we via Google Chrome een perfect beeld op onze tv hebben. Dat we niet alleen tv kijken blijkt ook uit het feit dat we weer begonnen zijn aan onze Rummicuppetitie. De eerste avond, dinsdagavond was dat, verloor ik met 4:1 en woensdagavond won ik met 2:1

Na de domibo liepen we naar het eetcafé de Veldhoek. Daar hadden Ella en Arno een tafel voor 4 gereserveerd en gingen we Hapa’s eten. Een avond- en buikvullend programma.

Op de tafel waaraan je zit, ligt voor ieder een soort placemat, waarop 51 kleine gerechten staan. Ze zijn verdeeld in koude hapa’s, warme hapa’s en dessert. In totaal mag je in 5 rondes iedere keer 3 gerechten bestellen. Dus totaal 15 gerechten per persoon.

Je geeft op een soort “scorekaart” aan wat je wilt hebben. Het is wel zaak om even te onthouden wat je opgegeven hebt, want anders wordt het heibel aan tafel.

De kaart wordt opgehaald en even later worden de opgegeven gerechten gebracht. Zodra je je bordjes leeg hebt kunt je per persoon de volgende 3 gerechten bestellen.

Wij stelden unaniem vast dat het een leuk concept is en dat het echt lekker eten was. Omdat we allemaal al redelijk vol zaten gingen we bij de laatste ronde gruwelijk in de fout. We bestelden slechts 1 hapa dessert per persoon. Een ijskoffie. En dat terwijl we per persoon 3 hadden kunnen bestellen. En daar ging het dus fout, want dat spul bleek te lekker om te laten staan.

We kijken weer terug op een geslaagde en gezellige avond, waarbij het opvallend is dat we nooit zonder interessante gespreksstof zitten. Logisch natuurlijk, want we zijn een uiterst serieus groepje vrienden……

Als je uit eten wilt naar dit eetcafé, dan moet je reserveren en er rekening mee houden dat je zeker 3 uur aan tafel zit.

Terug bij de camper keken we nog 1 aflevering van Home-land en zochten toen onze slaapplek op.

Vrijdag 13 maart 2026

Afgelopen nacht waaide het af en toe behoorlijk hard. Tegen een uur of negen vanmorgen begon het te regenen en deze regen zette eigenlijk het grootste deel van de dag door.

Uiteraard dronken we weer samen koffie en werden verdrietige maar ook dierbare herinneringen van vroeger aangehaald en met elkaar gedeeld. Fijn om met elkaar te praten.

Na de koffie gingen we over tot de orde van de dag. Dat wil zeggen “lamballen” oftewel nietsdoen. Nou ja nietsdoen… Ella is bezit met het breien van een stola van enig formaat en Elfriede is onder andere quilts en kaarten aan het maken voor haar grote doorbraak als beroemd Internationaal Art Quiltster. In september 2026 mag ze gaan exposeren in het Walhalla van de quiltscene: Sainte Marie aux Mines in de Elzas in Frankrijk. Een 4 dagen durende expositie in 4 plaatsen rond Sainte Marie aux Mines. Dit quiltfestival staat ook bekend onder de naam: Le Carrefour Européen du Patchwork. Jaarlijks komen hier ruim 17000 bezoekers op af vanuit de hele wereld en omstreken.

In september schrijf ik meer over deze unieke expositie en mag ik ook foto’s delen van haar werken. Nu is dit alles nog onder embargo…. Dus top-secret!

Uiteraard maken ook Ella en Arno weer deel uit van deze reis. Zininin!

Verder valt er nu niet veel te schrijven. Hopelijk wordt het vanmiddag nog een uurtje droog zodat we nog even wat boodschappen voor het avondeten kunnen doen.

Op het camperterrein loopt dit gekleurde konijn vrij rond. Zal het wellicht ook goed doen op de bbq maar we houden het vandaag bij beenhammetjes…

Tja, morgen is er weer een dag die hopelijk wat droger uitvalt.

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Zondag 8 maart 2026

We vertrokken om even over 10 richting Groenlo. De camperplaats waar we heengaan heet Erve Bogman en is gelegen aan de Dankbaarsdijk 8 in Oost Gelre.

We reden de grens over bij Coevorden via Emlichheim, Uelsen en toen weer de grens over in de richting van Mander. Daarna volgden we onze navigatie totdat we net voor twaalf uur op de plaats van bestemming aankwamen. Onderweg hebben we nog even de dieseltank bijgevuld bij de Grenzlandmarkt in Wilsum. De dieselprijs in Duitsland was € 2,029 per liter terwijl die in Nederland precies € 0,20 meer kost.

Toen we arriveerden op de camperplek waren Arno en Ella net voor ons gearriveerd.

De camper werd op de plek gezet en de stoelen werden buiten gezet. De zon scheen lekker en we konden in de korte broek buiten zitten. Onder het genot van een broodje en later in de middag van een zomibo werden de plannen voor de mei/juni vakantie uitgewerkt. We gaan vanaf 9 mei tot circa 15 juni naar Zweden.

Na het avondeten zaten we nog even in onze camper na te praten. Toen ik naar buiten keek zag ik een grote vuurbal door de lucht vliegen met daarachter een soort staart van vuur. Ik ben en was, ook toen vrij nuchter, maar schrok wel even en vroeg me af wat ik gezien had. Vuurwerk was het in ieder geval niet. ’s Avonds tijdens het 8 uur nieuws vernamen we dat er een meteoriet boven Nederland was gesignaleerd. Mysterie dus opgelost!

Er valt verder niet zoveel meer te vermelden over deze dag, behalve dan dat we ’s avonds nog een aantal delen van de Netflix serie Home land keken.

Maandag 9 maart 2026

Vandaag gingen we na de koffie met de fietsen richting het Zwillbrocker ven. Hier kun je flamingo’s zien die, na de overwinteringsperiode op het Grevelingenmeer, verhuizen naar het Zwillbrocker ven en hier gedurende de zomer broeden en tot de herfst verblijven. Helaas zaten de vogels iets te ver van de kant om ze goed te kunnen zien.

Na een fietstocht van ruim 32 kilometer dronken we koffie met iets erbij op het marktplein van Groenlo.

Vlak naast het stadhuis werd een enorme kraan opgesteld. De werkzaamheden en bewegingen van de kraan werden nauwlettend in de gaten gehouden door meerdere drones. Navraag gaf als resultaat dat er een tankvoertuig (oud oorlogstuig) voor het museum geplaatst werd. Omdat de tank niet meer rijdbaar was, werd de kraan ingezet om het ding vanaf een dieplader op zijn plaats te zetten.

Na de koffie reden we naar de Jumbo en kochten daar BBQ-vlees en stokbrood.

Terug bij de camper en met bijna 37 kilometers op de teller konden we weer buiten verder genieten van het mooi weer en onze eerste BBQ dit jaar.

Na de BBQ werden twee overtochten bij Stena Line geboekt voor onze vakantie naar Zweden. Op 11 mei om 15:10 uur kiezen we het ruime sop tussen Rostock in Duitsland en Trelleborg in Zweden. We gaan met z’n vieren ruim vijf weken op pad en hebben er enorm veel zininin.

Dinsdag 10 maart 2026

Vanmorgen scheen de zon minder uitbundig dan gisteren en was het ook wel wat frisser dan gisteren en eergisteren. Tijdens de koffie bekeken we de fietsroute die Ella had uitgezocht op de fietsknooppunten app.

De rit ging richting Winterswijk. Toen we een kilometer of 5 op pad waren begon het iets te regenen maar gelukkig zette dit niet door. In Winterswijk dronken we thee en chocomelk.

Rond halfdrie waren we terug bij de campers en konden we nog een poosje buiten zitten.

De route die we vandaag reden was beduidend mooier dan die van gisteren. We reden wat meer door ruige natuur over schelpenpaadjes en zandpaden. En af en toe door een plaatsje of dorpje te fietsen is ook leuker dan over de wegen door de landerijen.

Om 16 uur werd het toch wat te fris om buiten te zitten en besloten we om naar binnen te gaan. Morgen zal, als de voorspelling klopt, een regendag worden. We gaan het meemaken en bekijken dan wel hoe we dag doorbrengen.

Blijf ons volgen… dan hebt u altijd een alibi!

Het is weer zover. Over een paar dagen gaan we weer met de camper op pad.

In tegenstelling tot voorgaande 3 jaar zijn we deze winter niet naar Spanje geweest. De oorzaak was dat de moeder van Elfriede aan het kwakkelen was en is met haar gezondheid. Gelukkig gaat dat de goede kant weer op… maar met haar bijna 90 jaar blijft het natuurlijk een tere en fragiele oude vrouw. Gelukkig laat ze de moed niet zakken!

Verder liet mijn eigen gezondheid me op 1 december 2025 ook even in de steek. Ik werd getroffen door een hartinfarct maar ben na het plaatsen van een stent en dotteren weer zover dat ik alles van de revalidatiearts en cardioloog mag doen wat ik wil. Probleem is wel dat ik nu de rest van mijn leven aan de pil ben. Maar liefst 8 stuks per dag. Maar goed, dat scheelt iedere morgen een ontbijtje.

Zondag 8 maart vertrekken we naar daar waar Arno en Ella zich bevinden. Waar “daar waar” op dat moment is weten we nog niet.

Omdat ik samen met Elfriede en onze Zeeuwse vrienden meer wil genieten van de vrije tijd ga ik minder uitgebreid verslag uitbrengen van onze dagelijkse belevenissen. Althans, dat is mijn bedoeling… of het gaat lukken is afwachten want ik vind het schrijven eigenlijk ook wel leuk. En ja, als je opschrijft waar je was en wat je deed, heb je altijd een alibi.

Dus… ook nu weer:

Blijf ons volgen, dan hebt u altijd een alibi!