Camperreis Duitsland augustus 2020

Even dit…. normaliter schrijf je een blog (artikel, verhaal) per dag en komt op de site de laatst geschreven blog bovenaan te staan. Mensen die onze reisverhalen volgen hoeven dan niet steeds naar beneden te scrollen om de laatste blog te zien. Omdat wij de verhalen onder een categorienaam schrijven, in dit geval “Camperreis Duitsland augustus 2020” staan de blogs steeds hieronder geschreven en moet er dus even gescrold worden naar de juiste datum. Nadeel is dus dat je even moet scrollen maar voordeel is dat alles mooi in oplopende datum- volgorde onder elkaar staat. De laatste zin is dus weer eens een cryptische omschrijving, maar als je het even laat bezinken dan valt het kwartje wel… hoop ik. In ieder geval: reis virtueel met ons mee en veel leesplezier.

Tja, en waar gaat onze reis heen. Duitsland is immers groot. Als de wereld nog normaal was dan zouden we op de bonnefooi ergens heen rijden. Echter nu in tijden van Corona is enige mate van plannen maken wel op zijn plaats. Ook in Duitsland is sprake van meer Coronagevallen dan circa 2 maanden geleden. In de deelstaat Mecklenburg Vorpommern (ik noem dat voortaan Mecpom) valt het aantal besmettingen momenteel erg mee. Dus is ons reisdoel Mecpom en het eiland Rügen. Het zal even wennen worden aan het dragen van mondkapjes, haarnetjes, beschermende kleding en plastic handschoenen maar we wagen het erop. Mocht het ons te gek worden dan maken we rechtsomkeert en gaan terug naar veiliger oorden.

Dinsdag- of woensdagmiddag haal ik de camper van stal en gaan we langzaam maar zeker de boel inpakken zodat we donderdagmorgen redelijk op tijd kunnen vertrekken. Onze eerste stop is gepland in het plaatsje Lübz op zo’n 470 km afstand van Dalen. Moet te doen zijn in 1 dag…

Donderdag 13 augustus 2020

Om 9:15 uur hebben we de laatste dingen in de camper gepakt en zijn van start gegaan. Bedoeling is om vandaag tot Lübz te rijden, dat is een middelgrote stad in Mecklenburg Vorpommern gelegen in het 1000 meren gebied. De afstand van Dalen tot de camperplek aan de stadhaven is 463 kilometer. Dus genoeg kilometers voor de boeg. Voordat we de grens overgaan gooien we nog even de tank vol in Zwartemeer. Voor de dieselprijs hoef je eigenlijk niet meer te tanken in Nederland. De literprijs is in Duitsland op veel plaatsen nog lager dan bij ons. En dat terwijl de Duitsers jaren geleden massaal Nederland introkken om te tanken. Toen was het verschil in literprijs rond de 50 guldencenten.

We rijden via de grote weg richting Leer, Oldenburg en dan richting Bremen. Verleden jaar naar Noorwegen reden we over Cloppenburg maar daar heb je constant last van vrachtverkeer, dat met een snelheid van rond de 60 km/h over de weg sluipt.

Net voorbij Bremen een eerste stop met een kop zelf gebrouwen koffie. Nog 260 km te gaan na de koffie. Wonderbaarlijk genoeg arriveren we om 15:15 uur filevrij op de camperplaats aan de stedelijk jachthaven in Lübz. Het staat ons vrij om zelf een plekje uit te zoeken en ons daarna aan te melden. Ondanks dat Duitsland een aardig streng Coronabeleid heeft hoeven we ons niet in te schrijven. We hoeven zelfs geen naam en adres of e-mailadres of telefoonnummer achter te laten. We betalen 15 euro, krijgen een kwitantie en dat is het. 

dopknappertje
opknappertje

Het is nog steeds zeer warm, dus de luifel gaat uit en wordt vastgezet met spanbanden want er waait af en toe een briesje en je wilt niet dat de luifel voor de mobiele hut wegwaait.

Na een paar glazen water lopen we naar het centrum van Lübz en zien dat er daar een Eiscafé is waar ze het echte “original DDR Eis” verkopen. En dat is bij verre het lekkerste ijs wat er op deze aardkloot te koop is. Het gaat hier niet om schepijs maar om softijs in diverse smaken. Ik vroeg de vrouw van het Eiscafé waarom dit ijs zo bijzonder is. Ze vertelde dat het gaat om ijs dat van Dr. Oetker en Schöller komt en dat er niet veel zaken zijn waar deze kwaliteit te koop is. De ingrediënten van het ijs zijn slechts een paar maanden houdbaar en het bereiden van het ijs duurt een paar uur. De machines waarin het ijs gemaakt wordt moeten, koud zijn, omdat anders het ijs niet voldoende snel wil stollen. Komt dus precies maar de smaak is er ook naar. Saillant aan het verhaal van de ijsdame was dat ze zelf het ijs niet proeven mag vanwege een allergie. Ze had al eens meegemaakt dat een klant haar erop wees dat het ijs anders smaakte dan anders en zodoende kon ze haar product van die dag nog aanpassen. Wij hebben ons spontaan aangemeld als proefkonijnen…

Het oude centrum van Lübz is de moeite van het bezoeken waard. Er is een mooie haven met een sluis en er zijn leuke terrasjes. Wat verder opvalt in dit soort vroegere DDR steden is dat er veel achterstallig onderhoud aan de gebouwen is en dat er een grote leegstand aan winkelpanden en bedrijven is. 

Na het ijsje terug naar de camper. Laat er nu toevallig onderweg een Biergarten zijn… dus even gestopt om een pilsje te pakken. Elfriede een Lübzer alcoholvrij en ik een Lübzer normaal pilsje. Het duurde vrij lang voordat men de versnapering bracht. Op een groot dienblad stonde 2 glazen bier. Gelijke glazen, gelijke bierkleur en gelijke schuimkraag. Op onze vraag aan de ober of dat ene glas wel alcoholvrij oftewel Radler bier was, kwam het laconieke antwoord “dat weet ik niet ik heb het wel zo besteld maar zelf niet getapt”. Daar moesten we het mee doen. Wat er verder aan de hand was met de bediening of de klanten van deze Biergarten is ons tot op heden nog een raadsel. Op zeker moment loopt de ober met twee borden met daarop een grote salademix naar een tafel. Zet het voor de mensen neer en gaat weer. Een poosje later kwam hij terug en haalde de twee borden met daarop nog steeds de salademixen erop weer terug. Het duurde even voordat de ober weer naar de tafel ging, dit keer met twee borden met daarop een berg patat en naar het leek schnitzels. Nadat hij dit neer had gezet ging hij samen met de vrouw die aan die tafel zat terug naar de keuken. Na een minuut of 10 werden beide borden net zoals hij ze had gebracht weer opgehaald. Ondertussen voltrok zich een bijna gelijk ritueel bij een paar oudere mensen die binnen aan het eten waren. Tja, ik ben natuurlijk bloednieuwsgierig wat er aan de hand was maar ben er niet achter gekomen. 

Na het pilsje zijn we terug gelopen naar de camper. Onderweg bij de LIDL hebben we per persoon een maaltijdsalade gekocht en een stokbroodje met olijven erin. Dit hebben we bij de camper opgegeten en zijn toen aan de Rummicup gegaan. Terwijl Elfriede thuis steeds wint was ik nu de gelukkige winnaar. 2:0 

Wat opviel vandaag is dat bij de camperplaats receptie geen registratie wordt bijgehouden, dat bij de biergarten ook geen gastenlijst werd bijgehouden en dat bij de LIDL de 1,5 meter met voeten wordt getreden. 

vrijdag 14 augustus 2020

Rond een uur of 10 gestart met als doel camping, camperplaats Insel Werder in Alt Schwerin. Een afstand van 27 kilometer moeten we afleggen. Het weer is iets minder dan gisteren. Iets bewolkt maar gaandeweg trekt de bewolking weg en wordt het weer steeds mooier en bereikt weer de ruim 30 graden. Onderweg komen we door Plau am See, een plaatsje waar we twee jaar geleden met de Schuttes zijn geweest. We deden toen bij de REWE boodschappen en hebben dat nu ook weer gedaan. Bij deze winkel werd ook echt iedere Corona regel die bestaat met voeten getreden. Afstanden van 1,5 meter aanhouden? Ho maar. Even wachten als je iets zoekt of wilt pakken? Ho maar. Wij hebben sterk het vermoeden dat de mondkapjesplicht een vrijbrief is om elkaar bijna van de sokken te lopen. Zo’n camper lijkt mij ook wel wat…

mooi groen is niet lelijk

Na de boodschappen doorgereden naar de beoogde camping. Shit, helaas vol. Tja en dan zeg je natuurlijk “had je maar even moeten bellen” maar dat kan niet bij deze camping. Dan maar naar camperplek 2 op ons lijstje. Circa 12 kilometer verder. Helaas bij de ingang stond een bord dat alles volledig bezet was. Dus zoeken naar een ander alternatief. Gebeld met Campingplatz Bad Stuer, 16 kilometer verderop. Een bijzonder vriendelijke campingbaas zei dat het aardig vol stond maar dat hij ons wel twee nachten onder kon brengen. We kwamen op weg daarheen nog bij twee campings langs waarbij de ene wel leek op Lolotte in Neede.

Helaas was deze ook volledig bezet. Dus toch maar naar Bad Stuer. 

Daar aangekomen moesten we buiten de receptie wachten voorzien van mondkapje. Ook hier viel op dat het campingpersoneel zonder mondkapjes mag rondhuppelen. Schijnbaar zijn Duitsers in dit soort bedrijven Coronabestendig…..

TJa, en nu staan we op een veldje omringt door Duitsers die elkaar op de een of andere manier kennen en hun tenten, caravans en campers in een soort enclave opzetten en aan de bier gaan. Wii gaan voor vandaag niet veel activiteiten meer doen. Wel willen we nog even naar 1 van de 1000 meren lopen. Is te doen want die ligt circa 300 meter van de camping verwijderd. Morgen gaan we een rondje 60 kilometer of half rondje 30 kilometer om het meer fietsen. Dat halve rondje kan doordat er een veerpontje halverwege is die je naar de overkant brengt. En waar je ook staat met de fiets er is altijd een overkant. Overigens de Rummicup competitie pakte dit keer sterk in het voordeel van Elfriede uit: 4-0

Zaterdag 15 augustus 2020

Na een summier ontbijtje om 10:00 uur op de fiets gestapt voor ons rondje Plauer See. Het weer is net als gisteren bijzonder mooi en warm. Het is bijna windstil waardoor het nog warmer aanvoelt. Het fietspad is afwisselend zand, steen, asfalt, schotter of keien. Op een behoorlijk aantal plaatsen moet je donders oppassen en goed voor je kijken want de boomwortels groeien boven het maaiveld uit. Niet dat we over een maaiveld reden maar wel over een fietspad met dit fenomeen. 

boomstronk
stronkje

Ik moet wel even opmerken dat de psyche van Elfriede totaal veranderd is sinds ze e-bike rijdt. Ze heeft de gang erin, heeft lol in het fietsen en ik hoor haar niet meer klagen dat ik te snel fiets. Het kost wat maar het geeft ook rust en voldoening…

mooi toch?

De route ging langs de oevers van de Plauer See en het uitzicht op de zee, wij noemen dat meer, was prachtig. Overal bootjes en mooie jachten. Hier en daar een zeilboot en soms een snelle motorboot. In het plaatsje Plau am See hebben we een IJskoffie gedronken. Dat spul smaakt best lekker bij warm weer. Overigens zal dat ook wel het geval zijn bij minder weer. In Plau am See moesten we beslissen of we verder gingen met de fiets of dat we met de boot naar de overkant zouden gaan en dan verder fietsen naar de camping. Het werd verder fietsen. Dus geen boottochtje. Na een poosje fietsen kwamen we een echtpaar tegen die op de brug stonden te kijken naar de boten op de Plauer See. De man zei dat we te snel fietsten. Wij gestopt. We kwamen aan de praat met het stel dat vertelde uit Zwitserland te komen. De man vertelde dat hij samen met zijn vrouw bij een slot waren geweest. Niet zo’n ding waar je de fiets mee vast kunt zetten maar waar je in kunt wonen. Ze hadden jaren geleden voor het eerst kennis met de slotvrouwe gemaakt en de Zwitser dacht dat hij nog wel een kans zou maken bij de slotvrouwe. Volgens zijn eigen vrouw ijdele hoop en geen kans. Was een leuk gesprekje, temeer omdat het Zwitsers accent prachtig is.

Na dit intermezzo verder gereden. Na een stuk verharde weg (asfalt) moesten we het bos weer in. We reden met de fiets een stuk dat we gisteren met de camper hadden gereden en kwamen opeens weer uit op een plek waar we eerder die dag ook al waren geweest. Het bleek dat we een rondje over Insel Werder hadden gereden. Op zich geen ramp maar er waren stukken bij waar je alleen maar kon lopen vanwege uitstekende boomstronken en af en toe een omgewaaide boom waarover je de fiets heen moest tillen. Na een stop met wat drinken vervolgden we onze tocht. We hadden er al ruim 40 kilometer opzitten en moesten nog 20. De bewegwijzering was niet al te best. Gelukkig had ik met mijn Garmin Montana navigatie een foto gemaakt van de camper op de camping. Dit apparaat slaat de foto dan op voorzien van GPS coördinaten. Dus, even op de foto klikken, aangeven wat voor type route je wilt en fietsen maar. Soms is het even afzien omdat dit ding je over allerlei paden stuurt maar uiteindelijk kwamen we toch rond 18:30 uur heelhuids bij de camper aan. We fietsen dik 60 kilometer!

Door deze lange fietstocht zaten we pas rond 20:00 uur aan de maaltijd. Na het eten nog even twee rondjes Rummicup gespeeld. Stand 1-1

Zondag 16 augustus 2020

Vanmorgen eerst maar eens begonnen met het lezen van de krant van gisteren. Vraag niet hoe het kan maar Elfriede kwam al om 8:30 uur uit haar bed. Tijdens een luchtig ontbijtje plannen gemaakt. Waar willen we heen in deze Corona tijd. Gisteren is ons namelijk gebleken dat veel campings geheel volgeboekt zijn. Bij drie campings waar we langs kwamen werd overal gezegd dat ze volledig bezet waren. Dit zagen we bij 1 van de campings:

Triker-van

Na wat campings te hebben gebeld en steeds in telefoonbeantwoorders uit te komen werd duidelijk dat we toch maar op de bonnefooi op pad moesten. De melding die 3 campings gaven was dat we moesten boeken of kijken op hun website. Probleem is echter dat de camping die we gaan verlaten dusdanig slecht internet heeft dat een website bezoeken niet gaat. Bovendien is het mobiele telefoonnetwerk zo slecht dat bellen met veel moeite gaat en dat WiFi via de telefoon geheel niet werkt.

Na een aantal pogingen toch verbinding met een camperplaats aan een jachthaven in Röbel. 

De Havenmeester verteld dat hij nog 1 plaatsje vrij had maar niet mocht en kon reserveren  en dat we maar naar Röbel moesten komen onder het motto plek nog vrij, dan geluk, plek weg dan pech!

Hij vertelde ook dat je in de deelstaat Meckpom alleen nog mag reizen als je reserveringen hebt voor 6 dagen bij je moet hebben. Heb je dat niet dan riskeer je een boete van 150 euro en moet je de deelstaat Meckpom subiet verlaten. Op de site van het RKI (Duitse RIVM) staat hierover niets, op de ANWB site ook niet. 

Enfin, camper reisgereed maken, en op naar Röbel. Een afstand van wel 24 kilometers!!!

Om half twaalf waren we ter plaatse en hadden mazzel. We scoorden een plaatsje op het haventerrein. Kosten 25 euro per dag inclusief Kürtaxe und stromkosten en gebruik sanitair.

Een leuke spreuk in het sanitair gebouw zie je hieronder:

Derrick of Tatort?
komt dit uit Derrick of Tatort?

Na installatie op de plaats koffie gedronken en het havenplaatsje even ingelopen. Daar hebben we weer een lekkere ijskoffie gedronken. Op weg daarheen kwamen we wat straatmeubilair tegen:

We wilden vanavond uit eten bij het visrestaurant aan de jachthaven. Je kon er niet reserveren, wel voor binnen maar niet voor het buitenterras. Toen we daarheen waren gelopen bleek er een file van minstens 10 stelletjes te staan. Ook zij wilden daar gaan eten…. wij zijn maar verder gelopen en hebben nog 2 restaurantjes aangedaan, echter allemaal vol bezet. We kwamen bij een pizzeria terecht en hebben daar lekker een pizza gegeten. Naderhand nog een ijsje gescoord bij de ijssalon naast de pizzeria en de dag was weer goed.

Nu dadelijk aan de Rummicup. Dat ik nu pas publiceer ligt aan het feit dat ik op de vorige campings amper aan bellen kon en dat wifi dramatisch slecht was. Morgen volgens trouwens de Rummicup uitslagen.

Maandag 17 augustus 2020

de haven van Röbel

Vanmorgen scheurde in alle vroegte (ruim voor 7:00 uur) de bakker het terrein op. De goede man had schijnbaar goede zin vandaag want de radio stond op volle geluidssterkte aan en de bas baste er vrolijk op los. Voor ik het vergeet, Elfriede heeft gisteravond de competitie wederom gewonnen. Een nipte voorsprong, stand 2-1 in het voordeel van Elfriede dus. Vanavond volgt een genadeloze revanche.

Na de huishoudelijke werkzaamheden zoals camper uitvegen, afwassen na het ontbijt, vuil water aftappen, toiletcassette legen en schoon water bijvullen zijn we aan de koffie gegaan. In ruim 4 dagen hadden we 50 liter water verbruikt. Valt dus wel mee. Komt overigens ook doordat we op een camping hebben gestaan waar we de afwas op een soort “afwas-afwerkplaats” deden. Tijdens de koffie heb ik diverse campings gebeld om te proberen een reservering te krijgen. Zonder aantoonbare reservering is verplaatsen met een camper of auto met caravan niet toegestaan in de deelstaat Mecklenburg Vorpommern. Probleem is echter dat de campings die je belt (in het Duits “anruft, dus niet blaft…) niet willen reserveren. Je komt bij een groot aantal campings rond de Müritz (groot meer) op een antwoordapparaat uitkomt die niet uitgeluisterd wordt maar door verwijst naar een website of e-mail adres van haveltourist.de. Als je dan vervolgens een mail stuurt met het verzoek om op bijvoorbeeld camping Weissensee een plaats te reserveren krijg je nooit een berichtje terug dat dit voor je gedaan is of dat dit niet kan. Je moet dus noodgedwongen op pad met de camper zonder reservering en daar staat zoals ik al eerder schreef een behoorlijke boete op. Men doet dit om dagrecreatie te voorkomen.

We hebben momenteel mensen naast ons staan die uit deze omgeving komen maar er zo flauw van zijn dat ze morgen verkassen richting de Lüneburger Heide. Daar schijnt het minder druk te zijn en moet wel plek te krijgen zijn voor campers of caravans. Vooralsnog gooien wij de handdoek niet in de ring en gaan morgen op tijd op pad om een volgende overnachtingsplek te zoeken. Morgen zal het weer ook iets minder zijn dan vandaag. Met minder bedoel ik in de zin van niet zo mooi. De hoeveelheid weer is immers altijd gelijk. We krijgen iets regen, alhoewel ik met een man sprak die hier geboren en getogen is, en die zei dat regen hier vaak over waait en niet van betekenis is. Overigens vandaag was het weer weer ruim over de 30 graden.

Na de koffie heb ik de rossen uit de camper gehaald en zijn we op bezoek geweest bij een 1000 jaar oude krooneik: Quercus robur. De eik staat langs de weg omgeven door een hekwerk en heeft een kroondiameter van 25 meter en op borsthoogte een stamdiameter van ruim 3 meter, en omtrek van ruim 9,80 meter. De oude dame met een hoogte van 25 meter zag er niet uit maar wordt schijnbaar goed onderhouden en heeft zo te zien geen last van Corona.

Krooneik van 1000 jaar

Na het bezoekje aan deze oude dame zijn we terug gefietst naar de camperhaven en hebben onderweg bij de Edeka nog snel even een lekkere bak vanille-ijs gekocht. Bij de camper aangekomen heb ik een grote pot koffie gezet en dit afgekoeld in water en daarna in de koelkast gezet. We gaan om de kosten te drukken vanaf nu zelf ijskoffie maken. Ik ben anders voor iedere ijskoffieconsumptie ruim 9 euro kwijt.

Na de koffieproductie zijn we weer op de fiets gestapt om nog even een stukje langs het water te rijden en vis te kopen. Op een terrasje nog wat gedronken en toen naar de camper terug. Onderweg kwamen wij bij een klein strandje langs. Tijd om te zwemmen in de Müritz. Heerlijk water. Een aanrader. Gaan we vaker doen, ja als je al die boten ziet, begint het te kriebelen om het vaarbewijs weer te halen. We hadden beide het vaarbewijs al maar deze zijn onvindbaar…

En ja, een Laika met boot op een trailer erachter lijkt natuurlijk niet gek. Moeten we maar eens verder over filosoferen.

Nog even ter info: het bleek, dat niet iedereen die zich ingeschreven had op onze site, een mail ontving nadat ik iets gepost had. Vanmorgen heeft Joeri van Nederlink Webdesign een paar aanpassingen doorgevoerd. Ik hoop dat het nu wel werkt. Mocht het niet zo zijn laat dan even een berichtje achter.

Schriftsteller arbeitet!

Dinsdag 18 augustus 2020

Vandaag is het de verjaardag van Nout. Hij is vandaag 10 jaar geworden. We hebben nu dus een tweede tiener onder de kleinkinderen. Eigenlijk klopt die benaming niet omdat Sterre 12 wordt. Nout, kerel, van harte gefeliciteerd!

Even het volgende over de Rummicupcompetitie. De hoofdrolspeelster in deze competitie maakte er gisteravond niet veel van. Ze verloor met 4-0. 

Vanmorgen werd ik niet wakker van de bakker met zijn bas op de radio en lawaaiige auto maar van de kar waarop de broodjes in kratten werden vervoerd. Gisteren werd namelijk bij de toegang van de weg naar de haven een boller geplaatst die alleen open gedaan kan worden door de Havenmeister, tja en die was nog niet aanwezig om 7:00 uur. Dus moest het brood op de kar.

Wij hebben direct na het ontbijt onze camper reisklaar gemaakt en reden al voor 9:30 uur de camperplaats af. Reisdoel voor vandaag: Waren aan de Binnenmüritz. Een afstand van wel 19 kilometer die we zo mogelijk in 1 dag willen afleggen.

Om 10:00 uur waren we al in Waren op camping en camperplaats Kamerun. Bij de receptie werd ons verteld dat we een vrije plaats mochten uitzoeken en dat we ons daarna maar moesten aanmelden. We staan nu met de camper naast een paadje dat naar het meer loopt en waar een verhuurpunt is van surfplanken en dat soort watersportartikelen.

Toen we net op de plek stonden begon het wat donker te worden en te regenen. Het regende lekker door tot circa 14:00 uur. Op zich niet erg en natuurlijk goed voor de natuur.

Na de regenbui heb ik ons aangemeld bij de receptie. Je mag enkel binnen als je een mondkapje op hebt. Dus dat doe ik maar trouw. Bij de receptie moest ik allerlei formulieren invullen en tevens een papier waarop ik aan moest geven tenminste 14 dagen Coronavrij te zijn. 

zeg mondkapje waar ga je heen?
hond met afgezakt mondkapje

Na aanmelding hebben we even een broodje gegeten en kwam de zon erdoor. Dus de luifel maar uitgedraaid en de stoelen buiten gezet. Daarna zijn we naar het centrum van Waren gelopen alwaar we ruim een uur waren. Afstand van camperplek tot centrum 3,1 kilometer.

mooi doorkijkje

Toen we in het centrum waren, ontwaarden wij een ijssalon. Toen wij waren gaan zitten duurde het geruime tijd voordat een ober ons zag zitten. Hij kwam totaal ongeïnteresseerd op ons toe lopen. Ik vroeg om de ijs en koffiekaart. Die werd gehaald en regelrecht zonder ook maar iets te zeggen op de tafel gesmeten. En hup, weg was de gozer…. 

Je zou denken dat ook in Waren de mensen en vooral de horecamensen vriendelijk waren. Helaas bleek dit niet het geval. Na ruim 10 minuten wachten was de gozer nog niet terug en wij waren niet van plan daar verder op te wachten en zijn opgestapt. Een eindje verderop was een bakkerij en daar zijn wij gaan koffiedrinken met daarbij een klein gebakje. Ook hier waren de mensen van de bediening niet erg vriendelijk. 

Wij waren dus in Waren. Vandaar ook vaak het woordje waren in mijn verhaal van vandaag. 

Opvallend was dat het er erg druk was en dat men geen rekening houdt met de 1,5 meter regel. Ik heb dan ook het grootste deel van de tijd dat we door het centrum liepen mijn “Mundkappe” oftewel “Mundschutz” op gehad. Natuurlijk op de correcte manier. 

Het oude centrum van Waren is echt mooi om te bekijken. Veel oude gebouwen met de uitstraling nog van de DDR-tijd. 

En nu zitten we bij de camper op onze campingstoelen voorzien van kampeeropklapstoelhangbewaartasrechtsdragend. Deze hebben we ooit van vrienden gekregen en tot grote schande nog nooit in gebruik genomen. Sorry daarvoor.

stoel met ….dinges

Morgen gaan we er met de fiets op uit en vanavond weer aan de rummicup. Kan ook zijn dat we morgen met de camper gaan varen. dat doen er wel meer tegenwoordig.

camper te water

Woensdag 19 augustus 2020

De rummikub-competitie gisteravond is door mij met 2-1 gewonnen. Hevige teleurstelling bij de tegenpartij. 

Vanmorgen was het eerst een beetje fris, het was bewolkt, wel windstil maar de zon had moeite om erdoor te komen. Met een kopje thee binnen handbereik heb ik de krant op de iPad gedownload en deze op mijn gemakje gelezen. Gisteravond hebben we op de iPad de toespraak van Rutte en de Jonge bekeken en vandaag stonden er al allerlei op- en aanmerkingen en tegenwerpingen in de krant. Wat mij opviel in de krant is het voor mij nieuwe woord “alarmistisch”. Woorden als alarmpistool en alarmsignaal ken ik uiteraard wel. Ik had er denk ik voor gekozen om “alarmerend” te gebruiken. Nu ik er goed over nadenk zeg je ook “drastisch’ in plaats van “drasterend”. Dus dan zou “alarmistisch” wel kunnen. Het is eigenlijk maar net wat je ervan maakt, en te stom om erover te orakelen.

Na het late ontbijt (zo rond 10:15 uur pas ontbeten) zijn we om 11:00 uur op onze fietsen gestapt om een rondje Tiefwarensee te doen. Elfriede schatte vooraf de afstand in op circa 20 kilometer, het waren er echter slechts 11. De zon scheen inmiddels uitbundig. Onderweg hebben we nog wel wat wolkjes gezien maar het bleef heerlijk fietsweer.

Uitzicht vanaf de camperplek tijdens het ontbijt

Ook vandaag konden we weer genieten van de prachtige natuur en het weidse uitzicht over het grote meer. Mecklenburg Vorpommern en dan met name het 1000 zeeën gebied “sind eine Reise wert”

fietspad van bovenaf gezien

Terug in Waren hebben we een kopje koffie gedronken bij een bakkerij op de hoek. De verzoeking om er gebak bij te nemen was groot want de keuze was reuze! We deden het echter niet! 

Omdat we nog wat boodschappen moesten doen zijn we op zoek gegaan naar een Lidl. Op weg daarheen kwamen we langs een voor ons nog niet ontdekt deel van Waren. De haven! 

Sant Tropez is er niets bij. Mooie boulevard met barretjes en restaurantjes en viszaken. En ik kan je melden dat men daar goede viszaken deed. 

Ook is er een ijssalon, Tutti Frutti genaamd. Ik wist dat niet maar Elfriede had dat ergens gelezen. Tja, en daar kom je niet aan voorbij. Mijn fiets trekt dan altijd automatisch in de richting van de ijssalon. Elfriede scoorde een bakje ijs met 2 bolletjes en ik heb het gehouden bij een klein origineel DDR-softijsje. 

Om 15:30 uur waren we na toch nog ruim 20 kilometer fietsen terug bij de camper en hebben daar even wat gedronken. Ik ben nog even naar de receptie gefietst om ons verblijf op de camperplek met 3 nachten te verlengen. We staan hier nu dus tot zondagmorgen uiterlijk 11:00 uur. 

ons plekje tot zondag

Na deze actie heb ik mijn cyclocrosser uit de garage gehaald, pedaaltjes eraan gezet en ben ik richting Röbel gereden. Lekker over bospaden crossen. Toen ik na een tochtje van 30 kilometer weer camper kwam (thuis is nu camper) had Elfriede de warme maaltijd klaar. Smaakte weer lekker.

Terwijl ik op pad was heeft Elfriede haar creativiteit weer de loop gelaten en zich laten inspireren door vlierbessen. Het resultaat zie je hieronder.

inspiratiebron: vlierbes

Wat we vanavond doen laat zich raden. Morgen volgen de scores.

Oh ja, gisteren kreeg ik van 2 trouwe volgers/lezers een opmerking over de dag waarop ik geblogd had. Uiteraard was dit geen fout van mij maar enkel een test of de volgers/lezers wel goed opletten. En dat doen ze. Compliment daarvoor!

Donderdag 20 augustus 2020

De rummikubcompetitie duurt voort. Gisteravond win ik wederom met overmacht van de tegenpartij. 3-0

Vanmorgen was ik al vroeg uit de veren. Ik zat om 7:30 uur al aan de thee en achter de digitale krant. Het weer was nog niet om over te pochen. Het waaide behoorlijk en de zon liet zich nog niet zien. Was zeker aan het uitslapen…

Zo tegen een uurtje of 10 begon het zonnetje er door te komen. Het begon echter ook wat harder te waaien. De wind weerhield de vele watersporters, die voor onze deur bij het“Funmüritz wassersportcenter” stand-up boards, kajaks en surfplanken huurden, er niet van om het water op te gaan. Het is mooi om te zien hoe sommige stand-up peddelaars op een zeker moment het evenwicht verliezen en dan van hun board kieperen. 

Om 12 uur gaf de wind er de brui aan en werd het echt zonnig. Tijd om de fiets te pakken en toch nog even een tochtje maken. We reden eerst een stuk over de camping en toen door een stuk bos langs het meer naar het fietspad langs de grote weg. Doel van ons korte tripje is Klink. Hier is een bioboerderij waar allerlei biologische producten te koop zijn. Het aanbod aan levensmiddelen viel tegen. Het is in de loop der jaren meer een grote souvenirzaak geworden dan dat er bioproducten aangeboden worden. Wel wat kaas en vleesproducten maar ook kruiden voor bij de BBQ en zeep, tassen, porselein etc. Ook een restaurant erbij waar de normale vette hap maar ook ijs, koffie en gebak te koop is. Wij hielden het bij een ijskoffie.

Na deze stop zijn we toch nog een stukje verder gefietst en kwamen langs een slot. Dit slot is in 1898 gebouwd door Arthur en Hedwig Schnitzler. Deze mensen zijn bekend van het Schnitzel paradijs. Na de oorlog is het slot gerenoveerd en nam Harry Potter er zijn intrede. Omdat het kasteel te groot is voor Harry Potter alleen heeft hij een deel omgetoverd tot hotel. Het verhaal gaat dat hij ’s nachts zwerkbal speelt en soms ook zwerkwaterpolo in de Müritz See. Of het waar is weet ik niet maar het zou best eens zo kunnen zijn.

Harry Schnitzler Potter kasteel

De terugweg van het Harry Potter kasteel ging door het bos langs het meer. Een paar mooie klimmetjes maakten deel uit van de rit. We reden langs mooie witte zandstrandjes. Van dat soort strandjes die je ook ziet in Kroatië. Nu dus alleen dichter bij huis en minder Coronarisico.

Gebruind op het strandje

Je kunt om te varen op de Müritz een boot huren, je kunt echter ook een boot huren waar je je eigen caravan of camper op kun zetten. Dan heb je, je eigen huisje bij je en kun je kijken hoe het varen je bevalt. Vanmorgen werd er 1 caravan van boord gehaald en werd op 2 boten ieders een caravan geplaatst. Een mooi spektakel om te zien hoe dat gaat… 

nog een heel gedoe, het lossen van een caravan
deze caravan werd er uiteindelijk afgehaald

Terug bij de camper nog snel de zwembroek aan en een frisse duik in de Müritz See genomen. Watertemperatuur rond de 21 graden schat ik zo in. 

Al met al weer een leuk dagje met goed weer. Morgen gaan we op de fiets naar Röbel. Daar wordt het jaarlijkse Food Truck Festival in het havengebied gehouden. Als het te druk is gaan we natuurlijk niet het haventerrein op. Zeker is wel dat we enkel met Mund- und Nasenschutz de drukkere oorden en plekken bezoeken. 

Vanavond barst de strijd weer los!

Tot morgen.

Vrijdag 21 augustus 2020

Gisteravond werd de rummikubcompetitie met 2-1 in het voordeel van mijn opponent beslist. 

Vanmorgen al vroeg wakker en wederom gestart met een kopje thee en een het digitale krantje. Na de krant wat huishoudelijke werkzaamheden aan de camper verricht. Het vuil water afgetapt en geloosd in een putje direct naast de camper en 65 liter schoonwater bijgevuld. Toen de fietsen in gereedheid gebracht voor ons ritje naar Röbel naar het Foodtruck Festival. De afstand tot aan Röbel is volgens de bordjes 26,5 kilometer. Het is echter al erg warm dus we doen rustig aan. We zijn pas om 12:30 gaan fietsen. Om circa 14:00 uur zijn we in Röbel. We hebben onderweg nog even wat bij een fietshaltepunt wat gedronken. Ook hier wederom zeer onvriendelijke bediening. Of deze mensen een Coronadip hebben? Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik niet zo met gasten om zou gaan. 

Om op het Foodtruckfestival terrein te komen moet je je inschrijven op een lijst en moet je 3euro entree per persoon betalen. Direct aan het begin stond een ijsverkoper uit Thüringen met een bijzonder mooi beschilderde bus.

The ijsboer uit Thüringen

Hij vertelde dat ijs al in ijstijd door de oermens gegeten werd en dat dit een rustgevende werking op mensen heeft. Ik bedoel niet de oermens want die rust al geruime tijd, naar ik hoop, in vrede maar het eten van ijs is rustgevend en zou voor mensen die psychische problemen hebben een helende werking hebben. Tja, er zijn beroerdere medicijnen om op te knappen. De nieuwste vinding van de ijsboer was zwart ijs, zal hij in het kader van discriminatie wel geproduceerd hebben want enkel wit ijs kan natuurlijk niet meer.

Gitzwart ijs.

Op het foodtruckfestival hebben we voor het eerst deze week gezondigd. We hebben nl. een bak patat gegeten met een warme kaassaus en gebakken spekkies. Elfriede had patat pulled beef met kaassaus. Heerlijk!! Daarbij een Apfelschorle voor Elfriede en een Guinness biertje voor mij. De maaltijd was voldoende en compleet!

bijzondere foodtruck, hier haalden we onze maaltijd
een smoker a la Thijssen, maar dan ietsje groter

Na het foodtruck gebeuren nog even wat boodschappen gedaan en toen weer terug naar de camping. Het leek erop dat het zou gaan regenen dus hebben we een 2 kilometer kortere terugweg gekozen. Terug bij de camper waren we niet nat van de regen maar van het zweet. Ik ben nog even een half uurtje in het grote meer gaan zwemmen om lekker af te koelen.

Zo meteen na het bloggen nog even een stukje brood eten en dan weer bezig met onze favoriete tijdverdrijf.

Tot morgen.

Zaterdag 22 augustus 2020

Rummikub gisteravond 2-2. 

Vanmorgen was het eerst fris, bewolkt en winderig. Omdat we vandaag bij de camper wilden blijven kon Elfriede wat langer blijven liggen en ging ik na het lezen van de digitale krant de camping verkennen. De camping heet “Kamerun”, vraag me niet waarom maar het is zo. Het is een reusachtig grote camping met 4 grote sanitairruimtes. De camperplaatsen zijn gesitueerd rondom het campinggebeuren. Ik schat dat er in totaal zo’n 80 campers kunnen staan en ontelbaar veel tenten. Slechts een klein gedeelte is bezet door vaste standplaatsen. Het is geen goedkope camping. Je betaalt voor een camper 29,00 euro per nacht en daar komt nog eens 2 euro per persoon per dag aan toeristenbelasting bij. Je krijgt bij aanmelden een kaart/pasje waarop ze standaard 5,00 euro zetten. Met deze kaart/pasje kun je de sanitairruimtes binnen gaan en kun je ook douchen. Zodra je in de douchecabine bent zet je de kaart/pasje voor een lezer en op het moment dat je de rode knop van de douchekraan indrukt begint de lezer tegoed van je kaart/pasje af te boeken.  

Per 3 liter water wordt er 1 eurocent afgeboekt. Dus wie snel doucht betaald weinig en wie lang doucht betaald veel, ergo wie slank is betaald weinig en wie dik is betaald veel. Die laatste heeft immers meer oppervlakte dat nat moet worden…., wie veel haar heeft en dit wil wassen betaald veel en wie weinig haar heeft, zoals ik, betaald weinig…. Eerlijkere manier van afrekenen is er eigenlijk niet.

Verder kan ik de camping enkel aanprijzen. Supermooi. Mooi zandstrandje, mooie jachthaven erbij. Als je een boot te water wilt laten (of eruit halen) en doet dit op de helling met je eigen auto of camper dan betaal je 10,00 euro per “slip” en als je het laat doen door de Havenmeister dan betaal je 20,00 euro per slip. In de jachthaven kun je de boot aanleggen en dat kost 1,50 euro per meter bootlengte. Mooi om te weten voor de boorliefhebbers onder ons.

Na het ontbijt is Elfriede met haar quilthobby aan de slag gegaan en ik heb de camper hier en daar wat schoongemaakt, water bijgevuld, grijs water afgetapt en meer van dan soort klusjes. Later op de dag zijn we samen nog een rondje camping gaan lopen en na het warm eten (een heerlijke pastasalade) zijn we wederom aan de Rummikub gegaan.

Zondag 23 augustus 2020

Gisteravond is de Rummicompetitie wederom beslist in het voordeel van mijn persoon 3-1

Gisteravond hadden we ook samen besloten om naar Fürstenberg aan de Havel te gaan. In de buurt van deze plaats is nog een mooie camping maar de beheerder aldaar neemt noch de telefoon op noch leest hij zijn mail uit, dus maar naar de plaatselijke jachthaven. Wij zijn hier 10 jaar geleden ook al eens geweest en vonden dat toen al een leuke camperplaats.

Vanmorgen stond ik al om 7:00 uur naast mijn bed. Buiten was het guur weer. Veel wind en absoluut nul zon! Toch buiten even zitten puzzelen en een kopje thee gedronken. Om half negen stond ook Elfriede naast het bed. Na het ontbijt en dat was al om 9:30 uur vertrokken we richting Fürstenberg, een afstand van wel 69 kilometer! Reden om redelijk vroeg te vertrekken is dat de camperplaatsenmarkt door het Coronavirus aardig overspannen is. Veel camperaars die laat op de dag op een camperplaats arriveren krijgen nul op het rekest en moeten verder zoeken naar een plaatsje voor de nacht. En… wildcamperen is er in Duitsland niet bij. Na een dik uur rijden waren we ter plaatse. De route vanuit Waren gaat via provinciale wegen waar je grotendeels 70 mag rijden. Het landschap is glooiend, te vergelijken met de Bourgogne in Frankrijk. Alleen zijn hier de landerijen van ongekende grootte. Elfriede en ik zeiden al tegen elkaar, als je hier moet eggen, ploegen of zaaien, mag je wel zorgen dat de dieseltank van de tractor goed vol zit en dat je brood en koffie bij je hebt. Met zulke lappen grond ben je niet voor zessen thuis! Wij hebben in Dalen de ruimte, maar hier hebben ze nog meer ruimte.

De ontvangst van de Havenmeisterin was vriendelijk. We kregen zelfs allebei een zakje Haribo gummibeertjes, onder het motto Haribo macht camperaars Froh. Ze liep met ons mee naar de camperplekken en we mochten aangeven waar we wilden staan binnen de vakken die nog vrij waren. Volgens mij staan we ongeveer op dezelfde plaats als 10 jaar geleden. Voor zover ik me herinner zijn enkel de stroomaansluitpunten intussen vernieuwd. Voor een camperplek betaal je hier 14,00 euro en voor de stroom 0,60 euro per kW, douchen kost 0,50 euro. De Coronaregels worden hier streng opgevolgd. Van de 3 toiletten is de middelste gesloten en bij de douches is dit net zo. Buiten hangt een bord met 4 klossen, 2 met een tekening van een wc-pot erop en 2 met een douchekop erop. Zodra de klossen weg zijn, zijn er 4 personen binnen. Dat is ook de max en dus moet je wachten tot er iemand naar buiten komt met de klos en dan bij jij de klos, oftewel aan de beurt. Klinkt negatief maar als je hoge nood hebt kan dat ontspannen en positief uitwerken.

ons plekje op de “Stelplatz”

Nadat we de boel geïnstalleerd hadden hebben we koffie gedronken en hebben we de fietsen uit de garage gehaald. Elfriede had een knooppuntroute van ruim 25 kilometer uitgestippeld. Mooie route met aardig wat klimmetjes erin. Beetje Lemelerberggevoel kreeg ik erbij. Maar ik rij natuurlijk ook op eigen kracht en niet op (groene) stroom…

Omgeving waar we nu zijn
Natuurgebied

De route liep eerst een stukje door de stad en daarna door bosrijke omgeving en grotendeels over mooie fietspaden. Opvallend in de bossen hier is, dat de grove dennen hier, en dat zijn er echt heeeel veel, er bijzonder slecht bij staan. Voor zover ik kan beoordelen staat de helft zeker op afsterven. Onderweg kwamen we ook weer langs diverse meren waarvan er 1 het schoonste water van Meckpom zou hebben. Wij hebben natuurlijk dit meer gemist…..

mooi groot meer met waterlelies

Bij een leuke eettent hebben we wat gegeten en gedronken. Op de kaart stond onder andere een Salade met Reibekuchen en Zalmfilet. Wij besloten daar voor te gaan. Superlekker. Bij Elfriede kwamen de herinneringen aan vroeger boven. Bij haar thuis maakten ze vroeger ook wel eens Reibekuchen. Het is een soort platte pannekoek van geraspte aardappelen, ei en bindmiddel (geen touw) dit wordt droog gedept en dan in de vorm van een klein, dun (5 mm dik) pannenkoekje gebakken in olie. Smullen!

Toen we het eten bijna op hadden begon het wat donker in de lucht te worden. Met nog dik 10 kilometer voor de boeg begonnen we de terugreis. Gelukkig bleef het droog en dat is het ook terwijl ik dit verslag zit te schrijven nog steeds. De zon is er uitbundig bij!

We hebben vandaag bijna 30 kilometer gefietst en tot nu toe tijdens onze vakantie in Meckpom al ruim 300 kilometer afgelegd. 

Tja, en dan is er nog het probleem dat ik 1 van mijn trouwe lezers bijzonder teleurgesteld heb en een slapeloze nacht bezorgd heb. Dat komt door het feit dat ik gisteren geen verslag heb gepost op de site. De persoon in kwestie heeft afgelopen nacht elk half uur de wekker gezet om te kijken of er al nieuwe mail was vanuit onze website. Mijn oprechte excuses. Ik zal proberen om vanaf nu dagelijks te schrijven. Ik geef er geen garantie op!

Wat ons onderweg opviel is onderstaande automaat, dat zie je bij ons niet meer.

sigarettenautomaat, hier roken nog erg veel mensen!!

En verder een gedicht op een houten bord midden in een bosgebied.

Een bosgedicht…

Tot morgen!

Maandag 24 augustus 2020

Gisteravond viel de rummikubsessie in het nadeel van mij uit. Elfriede won met 3-1. Vanavond volgt de onverbiddelijke revanche!

Vanmorgen in de camper thee gedronken en de digitale krant gelezen. Het verwondert mij dat de heren en dames Corona geleerden steeds tot nieuwe inzichten komen en het veelal met elkaar niet eens zijn. Wat ik ook raar vind is dat, men wel een Europese Unie heeft, maar dat ieder land zijn eigen onderzoeken en bevindingen doet. Ik dacht altijd dat men door de krachten te bundelen een voordeel zou hebben, wat de ene niet weet, weet immers meestal de andere wel?

Na het lezen van de krant ben ik naar het centrum van Fürstenberg gelopen om daar bij de plaatselijke bakker brood en broodjes te halen. Een marsje van 20 minuten. Dus tijd voor een koffie to-go voor ik aan de terugweg begin. Ik moest 5,53 euro betalen en gaf de bakkeres een briefje van 20 euro. Ze vroeg of ik kleingeld had. Nee, helaas niet. Werd ze min of meer boos! Wederom een norse en echt onvriendelijke tante, gelukkig smaakte de koffie wel goed. Het centrum van het stadje is oud en er is veel leegstand. Ook veel vervallen gebouwen. Elfriede heeft ergens gelezen dat met behulp van subsidiegeld de huizen en gebouwen gesaneerd worden. 

Op de terugweg kwam ik langs een gebouwtje waar denk ik de zus van Bin Laden woont. Ik heb weleens eerder gehoord dat zij zich in Duitsland ophoudt. Ik wist alleen niet waar, wel wist ik dat ze Bio Laden heet. Het bewijs dat ik uitgevonden heb waar ze woont staat op onderstaande foto.

hier woont Bio Laden, zus van Bin Laden

Terug bij de camper hebben we samen ontbeten. Toen we het ontbijt net op hadden kwam er een medecamperaar bij ons om even een praatje te maken. Deze man (en zijn vrouw) stonden ook op de camperplek in Waren, pal naast ons en ook daar had ik al leuke gesprekken met hem. Hij is zoals men dat in Duitsland zegt “Gelernter Automechaniker” maar heeft na 10 jaar automonteur dat vak aan de wilgen gehangen en is in de Farmaceutische industrie gaan werken omdat dat beter betaalde.

Hij moest schijnbaar even zijn ei kwijt, was een beetje in slecht humeur. Zo van: waarom ben ik hier nog terwijl ik het in huis ook goed heb, het weer is vandaag niet zo bijzonder, het uitzicht op de witte muur van de opslaghal is niet leuk, de toiletten zijn matig….. ik denk dat hij een Coronadipje had. Eigenlijk kwam het erop neer, dat hij zich afvroeg, wat de zin van camperen en het leven was. Ik zei tegen hem dat als je zo denkt dat je dan beter een stuk touw in een boom kunt knopen en je daaraan dan op kunt hangen. Hij keek mij met grote ogen aan en begon te glimlachen en zei toen dat we het met elkaar eigenlijk nog niet zo slecht hebben. Ik kan me zijn ontevredenheid echter wel indenken, zijn vrouw is nl. ziek, heeft de ziekte van Lichen Planus, een soort van extreme huidaandoening die alleen met Cortison of Chemo te bestrijden is. Meestal treedt verbetering op na 3 jaar. Toen ik hem vroeg hoelang zijn vrouw dit nu al had zei hij ruim 2 jaar. Toen ik daarop zij dat ze dan al ruim over de helft waren zei hij dat dat inderdaad positief denken is. Zelf heeft hij ook een medisch probleem; Tinnitus, een gehoorprobleem dat zich kenmerkt door een constante fluittoon. Hij luistert daarom per dag 90 minuten naar muziek van een bepaalde app die zijn gehoor als het ware traint en waardoor de klachten minder (in de zin van beter) worden. Leuke mensen maar wel met veel problemen op het gebied van gezondheid.

Na het ontbijt en gesprek met de buurman zij we met de fiets naar het centrum gegaan om daar bij de Netto boodschappen te doen. Mijn Ortlieb fietstassen waar ik verleden jaar mee op pad ben geweest naar Santiago de Compostela komen goed van pas bij het boodschappen doen. Er past lekker veel in. Overigens zie je hier in deze omgeving veel fietsers met volle bepakking. Het schijnt hier een geliefde streek te zijn om fietsvakantie te houden. Als ik dat allemaal zo zie dan begint het bij mij ook weer te kriebelen. Ik heb alvast voorzichtig bij Elfriede aangekondigd dat ik volgend jaar indien Corona het toelaat ook maar weer op de fiets stap. En dan lijkt me Meckpom wel leuk om te gaan “befietsen”.

Tal van vakantiefietsers in Meckpom onderweg

dit is fietsen in de vakantie

Toen we de Netto uit liepen kwamen we bij de bakker langs. Er lagen heerlijke stukken pruimentaart in de vitrine. We namen er 2 mee. Toen we bij de fietsen waren en de tassen beladen hadden opperde ik dat we onze oude buurtjes uit Waren ook wel konden trakteren op een pruimentaart. Zou wellicht hun humeur wat opvijzelen. Zogezegd zo gedaan. Terug bij de camper hebben we dat erheen gebracht en aan hun tafeltje gehangen. Ze waren nl niet thuis maar aan het fietsen. Wij hebben thee gedronken en de pruimentaart opgegeten. Overigens was dit ons eerste gebak in de vakantie. En dan ook nog zonder slagroom!

Na de thee op de fiets weg. We zijn richting het plaatsje Himmelpfort gereden. Circa 10 kilometer verderop. Wij kunnen dus gerust stellen dat we de Himmelpforte hebben gezien. 

nog aan de goede kant van de poort….

Je komt richting Himmelpfort langs Ravensbrück een vrouwen werk- en concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog. Er hebben zich hier verschrikkelijke dingen afgespeeld. Het gebied is bosrijk en heuvelachtig en je ziet vanaf het fietspad de barakken waar de vrouwen moesten werken en gevangen werden gehouden. 

In Himmelpfort staat een oud klooster met een kloosterkerk. Van het klooster is niet veel meer over maar de kerk is nog intact en in gebruik. Er was ten tijde van de bouw van de kerk niet voldoende geld om een toren te bouwen waarin de klokken konden hangen. Ze hebben daarom maar een constructie op de grond neergezet.

kerkje voor het klooster
Monnikspij
Kansel
Klokkentoren op de grond

Ook is Himmelpfort bekend om zijn postkantoor voor alle kerstpost. Kinderen uit de hele wereld sturen naar dit postkantoor hun wensen voor kerst aan de kerstman. Van hieruit worden alle brieven beantwoordt. 

brievenbus van de kerstman
de oude baas himself

Dat de vrouwen in Himmelpfort het met de echtelijke trouw niet zo nauw nemen bewijst het bord dat bij de ingang van het plaatsje staat! 

aparte naam voor een plaatsje
tja, wil de echte vader opstaan?

Op de parkeerplaats bij het kerstpostkantoor zag ik deze oude Lada staan. Een voertuig met de degelijkheid van een tank en van Oostblok makelij.

Ons fietstochtje werd op terugweg iets vergald door een behoorlijke puist wind en een lekker regenbuitje. Elfriede voerde de snelheid op tot ruim 22 km per uur zodat we snel thuis waren. Terwijl we aan het koken waren kwam de buurman uit Waren aangelopen en vroeg of wij ook iets lekkers hadden gevonden bij de camper. Hij had al diverse buren gevraagd en niemand wist of had iets. Tja, dan bleven alleen Die Holländer over… Hij vond de geste zeer leuk en bood ons het “du” en bij voornaam noemen aan. 

Naderhand lekker warm gegeten en vanavond weer een strijd leveren!

Tot morgen.

Dinsdag 25 augustus 2020

De rummikubcompetitie liep gisteravond voor mij wederom funest af. Ik verloor met 2-0 en was dermate gefrustreerd dat ik geen 3eronde meer wilde doen en de opvolgende nacht van ellende geen oog heb dichtgedaan.

Dat we slechts 2 rondes maakten lag natuurlijk niet alleen aan het feit dat ik 2 keer verloor maar er ook aan dat we laat aan onze competitie begonnen. Ik heb namelijk voor 1 van mijn volgers een zwak. En laat nu net deze volger graag haar foto hebben bij de reacties die ze plaatst. Ik heb ruim anderhalf uur zitten zoeken maar ben er nog niet uit hoe ik dat voor elkaar krijg. Vandaar dus de late start en mede daardoor slechts 2 rondes. Als er een lezer is die weet hoe ik het wel voor elkaar krijg met het plaatsen van een foto dan hoor of lees ik dat graag.

Vanmorgen om 7:15 uur al uit de veren. Zoals altijd koppie thee, digitale krantje en even op internet.

Om 10:15 uur vertrokken we uit Fürstenberg vanaf de camperplaats. We hadden een behoorlijke rit van wel 34 kilometer voor de boeg. Dit reden we in 1 keer zonder stops en zonder overnachting. Onderweg nog even de tank volgegooid met de goedkoopste diesel sinds tijden, 1,029 euro per liter. De route liep via Bundesstrassen met aan weerszijden weer ontzettend uitgestrekte landerijen. De dorpjes waar we door reden bestaan veelal uit oude en vervallen gebouwen. Je kunt wel zien dat het hier niet erg welvarend is. 

Om 11:00 uur kwamen we aan in Templin een oude stad op circa 60 kilometer van Berlijn. In Templin is een bijzonder mooie camperplek waar 50 campers kunnen staan. De opstelling is verdeeld over 4 grote cirkels. De camper staat op straatwerk en naast de camper heeft iedere camperaar zijn eigen grasveldje. Op de camperplek mag je zelf een staplaats uitzoeken en je dan melden bij de receptie van de Natur Therme. Een plaatsje kost 12 euro en daarbij komt nog de toeristenbelasting in de vorm van “Kurtaxe” van 1,50 euro pp. Stroom gaat via een soort smartcard. 

keurig verzorgde camperplaatsen

In de Natur Therme kun je zwemmen in een zeer luxe zwembad met watervallen, bubbelbaden, zoutbaden en koudwaterbaden. Dat gaan we morgen doen. Voor 11,00 euro pp mag je 2 uur in het water liggen. Elk half uur verlengen kost 1,00 euro extra. We gaan het beleven!

Na installatie op de camperplek zijn we op de fiets naar Tempin gereden. Afstandje van 3,5 kilometer. In het centrum van Templin was vandaag toevallig een fruit, vlees, vis en warenmarkt. Niet groot maar wel leuk om even over te lopen. 

Net buiten het centrum aan een meer zagen we deze vlotten met accommodatie erop in de vorm van een lang gerekte iglo. Men noemt het hier iglucamp.

meer info bij iglucamp.de

Na het markt bezoek zijn we op de fiets langs de vestingmuur van het plaatsje gereden. Deze muur is volledig intact en loopt om de hele binnenstad heen. Je kunt zowel langs de binnen- als de buitenkant fietsen.

mooie oude stadsmuur

Onderweg kwamen we een knooppuntroutebord tegen. We besloten om een route te gaan volgen, van knooppunt 20 naar 22, dan naar 23, dan naar 28 en dan weer naar 20. Helaas was knooppunt 28 niet te vinden. Dan maar naar 70. Laat nu net een bordje onderweg rechtdoor verwijzen naar 70 terwijl deze naar rechts had moeten wijzen…… Gevolg is dat we ruim 8 kilometer langs een Bundesstrasse zijn gereden. Zonder fietspad….. de auto’s raasden langs ons heen. Na 8 kilometer geen knooppuntbordje. Geen nood dachten we, Google Maps geeft altijd correct advies…. Tenminste als je ontvangst hebt op je smartphone, shit..  geen service… dus ook geen internet. Ook mijn geweldige Garmin was even het spoor bijster. Gelukkig kwam er een reddende engel voorbij, nou ja, reddende engel, een zwaarwichtige Duitser, zeg maar bengel op een quad kwam aan gescheurd. Ik gebaarde hem om te stoppen en dat deed de man. Wij vertelden ons probleem. Tja meende de bengel, dan moet u dezelfde weg terugfietsen die u gereden heeft om hier te komen. Dus 8 kilometer terug maar ook nog eens 10 kilometer die we gereden hadden voor we de fout in gingen. Balen, maar toch maar doen. Onderweg hebben we nog even koffie gedronken. Er stond een Pool met een veldkeuken langs de weg die soep, worst en koffie verkocht. Kopje koffie en nog lekker ook voor slechts 1,50 euro.

een oude nog in gebruik zijnde DDR legerveldkeuken

Wederom fijn dat Elfriede een e-bike heeft want het gas ging erop en bleef erop tot we weer bij de camper waren. Bij de camper lekker gegeten en even een douche gepakt.

Morgen weer een dag.

Woensdag 26 augustus 2020

Vandaag een ander verhaal dan anders. Maar dat kan ook wel eens leuk zijn. We beleven immers niet altijd bijzondere dingen.

Gisteravond heeft Elfriede een berg was in de wasmachine in de Thermen gestopt. Wassen en drogen kost slechts 4,00 euro. Omdat het bijna 19:00 uur was en de Thermen om 21:00 uur sluit, lukte het niet om wassen en drogen nog dezelfde avond voor elkaar te krijgen. 

Rond 20:00 uur is Elfriede naar de ruimte, waar de machines staan, gelopen om de was uit de wasmachine te halen en in de droger te doen. Probleem was echter dat de deur van de wasmachine met geen mogelijkheid open te krijgen was. De receptioniste lukte het niet en ook de technische dienst aanvankelijk niet. Omdat het om onze laatste onderbroeken ging die in het weigerachtige machien zaten moest er iets gebeuren. De nood was hoog! Geopperd werd om de plaatselijke Feuerwehr/Nothilfe/Rettungsdienst te bellen. Dit bleek gelukkig een niet nodige optie te zijn, want na een gruwelijke ruk door de technische dienstman aan de deur van de wasmachine gaf deze toch toe en ging open. Het was bijna een was-machine.

Gisteravond geen rummikubcompetitie gespeeld. Elfriede is wat aan het hobbyen geweest en ik heb op de iPad Mini een aflevering van de Netfix serie “White lines” gekeken. De eerste 2 afleveringen had ik thuis al eens bekeken dus tijd om verder te kijken. De wifi hier op de camperplaats is net toereikend om dit te kunnen doen. Soms stopte de film even om data te laden maar dat was geen probleem. Had ik mooi even de tijd om wat te drinken in te schenken. Normaliter zouden we ook tv kunnen kijken omdat we op het dak van de camper een volautomatische schotel hebben en binnen een mooie 23 inch flatscreen tv. Echter om Nederlandse zenders te kunnen kijken heb ik een abonnement van Join of CanalDigital nodig. Maar omdat ik te knieperig ben schaf ik geen abonnement aan. Niet alleen uit knieperigheid maar ook omdat we niet vaak genoeg tv kijken. We hebben de camper nu 5 jaar en hebben denk ik hooguit 5 keer de schotel uit laten klappen om tv te kijken.

Komt ook nog bij, dat als je wel via de schotel wilt kijken, je altijd vrij moet staan. Een tak van een boom in het blikveld van de schotel kan er al voor zorgen dat je geen beeld op je tv krijgt. Er zijn hele volksstammen camperaars die geruime tijd bezig zijn hun camper zo te parkeren dat de schotel vrij zicht heeft naar de Astra satelliet. Altijd wel leuk om te zien hoe groot hun tv verslaving is……

Zoals geschreven heb ik dus White lines op de iPad Mini gekeken. Is goed te doen. Nadeel van de iPad Mini is wel dat je alleen moet kijken want als je met twee personen tegelijk kijkt blijft er niet genoeg beeld over. 

Ik zou ook vanaf de iPad mini kunnen streamen naar de 23 inch flatscreen.  Daarvoor hebben we een Chromecast dongel meegenomen.  Dan heb je groot beeld en kun je wel met twee personen kijken. Sinds kort zijn we beiden overgestapt van een mobiel abonnement van KPN naar Youfone. Youfone biedt meer Gig’s voor wezenlijk minder geld dan KPN! Samen hebben we nu 14 Gig en dat is voldoende om een hotspot met de smartphone op te zetten en via deze wifi verbinding Netflix te kijken. Je moet dan wel Google Home op je smartphone installeren.

Na White lines hebben we de app van Ziggo Go geopend en gekeken naar OP1. Echter na een half uur kwam er in beeld te staan dat het maximaal aantal devices was bereikt. Het kan zijn dat er iemand in Dalen op ons abonnement aan het kijken was maar dat weet ik niet zeker. 

Conclusie van bovenstaand relaas is eigenlijk dat een schotel op de camper wel mooi is maar met de tegenwoordige stand van wifi techniek en abonnementsprijzen voor mobiele telefonie overbodig. 

Vanmorgen ben ik in alle vroegte op de fiets naar de Edeka gereden om daar wat groente, fruit en broodjes te halen. Toen ik om 7:15 uur opstond scheen de zon en was het windstil weer. Afgelopen nacht regende het af en toe. 

Net of de duivel er mee speelde…. Toen ik terug fietste naar de camper begon het te regenen. En dat doet het nu (terwijl ik zit te schrijven) nog steeds.

Toen ik terug was heeft Elfriede de tafel gedekt en heb ik de was uit de droger gehaald. En toen kwam de schok, Elfriede ging de was opvouwen en kwam, oh schrik tot de conclusie dat er een sok verdwenen was. Niet zo mooi dus. 

Na het ontbijt zijn we naar de Thermen gegaan om daar te badderen, zwemmen en te ontspannen. Na een dergelijke vermissing is ontspannen immers wel op zijn plaats. Althans dat was mede reden om te gaan badderen. Ik kon het echter niet laten om nog even in de wasmachine ruimte te kijken. En wat vond ik daar? Jawel een eenzaam in een hoekje van de wasmachine liggende sok. De sok heeft de droger niet gehaald maar is wel weer herenigd met zijn partner. Man wat was ik opgelucht.

Om 10:10 uur gingen we naar binnen in de Thermen. Als je de folders en de reclame over dit Natur Thermen Templin bad mag geloven is het supermooi en bijzonder. Ons viel het echter dik tegen. Als we deze Thermen afzetten tegen Bad Königshofen, Kleinblittersdorff of Aachen dan valt deze echt tegen. 

Toen we binnengingen was het nog niet erg druk in de Thermen, echter na 5 kwartier werd het ons te druk in het kader van Corona en zijn terug gegaan naar de camper. Buiten stond inmiddels een lange rij mensen te wachten voor ze naar binnen konden.

En dan nu het weer: het regent dus al vanaf een uur of 8 en het lijkt er nog niet op dat het stopt. We zitten gezellig in de camper. Elfriede is op dit moment op stof aan het tekenen met haar Derwent Inktense podloden. Ze maakt proeflapjes voor nieuwe quilts.

Morgen trekken we verder noordwaarts. We gaan naar het eiland Rügen. Vreemd genoeg zegt iedereen dat Rügen overvol zit met vakantiegangers, echter de eerste camperplaats/camping die ik belde gaf aan dat we hartelijk welkom zijn en dat er dus plek genoeg is.

Al met al toch nog weer een heel verhaal, alhoewel het niets met camperen, de mooie natuur hier of iets van dien aard te maken heeft. Vandaag meer een omschrijving van wat we doen en beleven en wat tv technische zaken. En, omdat we niet op pad zijn geweest, vandaag ook geen foto’s.

Tot morgen!

Donderdag 27 augustus 2020

Gisteravond gelijk gespeeld met Rummikub, 2-2.

Vanmorgen om 7:15 uur scheen de zon uitbundig. Dit was echter van korte duur van tegen 8:00 uur begon het weer te regenen. Op zich geen probleem voor ons want we hadden een reisdag gepland. En dan is regen en wind niet zo’n probleem. Het is zelfs wel fijn als je een eind moet rijden dat het niet zo warm is.

zachtjes tikt de regen op het camperraam

Zoals reeds geschreven gingen we op weg naar Rügen. Een afstand van 237 kilometer volgens de navigatie. Bedoeling was om naar Binz-Prora te gaan maar bij nader inzien gaan we eerst naar bijna het zuidelijkste puntje van Rügen naar het plaatsje Sellin.

Bij de punt van de pen ligt het eiland!

De duur van de reis is circa 4 uur. Dit komt doordat de eerste 60 kilometer over B-wegen gaan. Wederom zien we uitgestrekte landerijen en we zien de eerste boeren al met mais op hun silowagens rijden. Wat ook opvalt is dat hier uitgestrekte bosgebieden zijn waar je doorheen rijdt. 

Net na de plaats Prenzlau ga je de Autobahn A20 op en die rijdt je circa 140 kilometer tot aan Stralsund. Net na Stralsund ga je een lange brug op naar het eiland Rügen en dan is het nog een kleine 40 kilometer voor je in Sellin bent. Tijdens het rijden op de brug regende en waaide het behoorlijk.

de brug naar het eiland Rügen

Op Rügen is het eerste deel van de wegen vrij breed. Echter na de plaats Bergen auf Rügen worden de wegen smaller. Langs de wegen staan aan beide zijden dikke bomen die af en toe gevaarlijk overhellen en waar je met de hoogte van de camper rekening mee moet houden.

Onderweg hebben we nog even wat boodschappen gedaan bij de Edeka supermarkt in Bergen. Mooie bijkomstigheid was, dat het weer verbeterde, geen regen meer maar wel zon!

Om 14:15 uur arriveerden we op de camperplaats in Sellin. In tegenstelling tot wat men vorige week allemaal vertelde, overvolle camperplaatsen etc., waren er nog voldoende plekken vrij. 

een plattegrondje van het eiland

Na installatie van de camper en aansluiten van de stroom wilden we ons aanmelden bij de Platzwart maar die was in geen velden of wegen te bekennen. Op een briefje aan zijn onderkomen stond geschreven dat aanmelding tussen 17:00 en 19:00 uur mogelijk is.

Na het eten van een lekker broodje zijn we door het duinbos naar het Süd-Strand gelopen. De camperplaats ligt op slechts 10 minuten lopen van dit strand. We zijn rond de 2,5 kilometer zuidwaart langs het strand gelopen. Niet echt zonnig meer op dat moment maar wel helder en droog weer. 

Strand bij Sellin
strand noordwaarts gezien

Lopend lange het strand zagen we grote “Koilen”,  in Nederland noemen we dat kuilen. De Duitsers hebben als hobby om dit soort gaten te graven op de stranden langs de zeeën. 

noeste Duitse arbeid

Als ze naar hun vakantieappartement of camping gaan dan laten ze deze “Koilen” open en vragen een dikke vette zeemeeuw om hun “Koil” te bewaken. 

bewaking van een kuil

Toen we terug liepen zagen we een grote ferry op de Oostzee varen. Omdat het zo’n mooi helder weer was kon je Zweden (Ystad) zien liggen. 

Net terug bij de camper begon het weer te regenen. Op het moment van bloggen regent het nog steeds. Morgen gaan we kijken of we nog een dagje hier blijven of dat we verder noordwaarts richting Binz-Prora trekken. Ligt ook een beetje aan het weer. 

Tot morgen!

Vrijdag 28 augustus 2020

Gisteravond geen competitie gespeeld maar de laatste 2 afleveringen van White Lines , NOS journaal en OP1 bekeken. Mede door het NOS journaal wordt je weer even op de hoogte gebracht van wat er in Nederland en in de wereld aan de hand is. 

Het is schrijnend om te zien dat de opperhoofden van het Koninklijk huis en minister Kojak Grappenmaker de Corona regels aan hun laars lappen en dan met een goedkoop “sorry” er weer vanaf zijn. Vooral laatstgenoemde spreekt zelf mensen aan op hun gedrag, laat boetes uitdelen en gaat op vakantie naar nota bene Italië! Grooten foei….. niet aan ergeren, maar verwonderen.

Vanmorgen zoals altijd kopje thee en de digitale krant lezen. Oh ja, ik drink altijd thee met een knijpje honing, (geen lepeltje want het zit in zo’n plastic knijpfles) want anders is dat spul niet te drinken.

Toen maar liefst 8 gieters a 10 liter water naar de camper gezeuld. De tank zit dus weer ramvol.

Om iets over 10 uur vertrokken we naar Binz-Prora 19 kilometer rijafstand van Sellin waar we de nacht doorbrachten.

Het weer was droog maar wel bewolkt. De route naar Binz-Prora was over de eerste 8 kilometer gelijk aan het laatste stuk dat we gisteren moesten rijden om in Sellin te komen.

We hadden dus 11 kilometer nieuwe route en dus ook nieuwe uitzichten. Overigens kun je over die eerste 8 kilometer niet spreken over rijden maar over filerijden. Het is echt superdruk op Rügen. 

Na die eerste 8 kilometer moet je nog 5 kilometer en dan kom je door het plaatsje Binz. Dit badplaatsje is echt overspoeld door toeristen. De mensen lopen er dicht op elkaar zonder rekening te houden met Corona. En dan hebben ze ook nog eens geen Mund und Nasen Schutz. Als het niet zo druk was geweest hadden we de camper geparkeerd en waren even door het plaatsje gelopen.

19-8-5 = 6 kilometer verderop kwamen we aan in Prora. 

We hadden in de navigatie “Wohnmobil Oase Prora” gezet, dus dat was ons reisdoel. We arriveerden rond 11 uur en werden ontvangen door 2 mooie jonge dames, de ene donkerblond en de andere blond. Ik mocht kiezen wie ons te woord moest staan. Het werd Susi, de blonde schoonheid. Na veel onvriendelijke Meckpommer zakenmensen was dit een warme en prettige ontvangst. De jonge dame legde uit hoe alles reilt en zeilt op de camperplaats en gaf ons ook nog eens de instructies op papier mee en vermeldde daarbij dat we het nog eens in alle rust konden doorlezen wat ze verteld had. Als reden gaf ze op dat ze graag veel en snel praatte. Beetje zelfspot waar ik wel van houd.

Onlangs appte ik met onze tante Fenna in Emlichheim en schreef dat we naar Binz-Prora zouden gaan. Zij maakte mij attent op het grote bouwwerk dat in de twintigste eeuw door Adolf Hitler is laten bouwen. Dus een perfect doel om vandaag eens te gaan bekijken.

Tante Fenna, danke dafür!

Na de koffie heb ik de fietsen uit de garage gehaald en zijn we op pad gegaan naar het grote bouwwerk “KdF” genaamd. “KdF” staat voor Kraft durch Freude.

Even een stukje geschiedenis hierover:

In 1935 verkocht Max von Veltheim, hertog van Potbus 22 ha land aan het Deutsche Arbeitsfront DAF. Het ging om een kuststrook van 7 kilometer lengte langs de Oostzee oftewel Baltische Zee.

DAF wilde hier een badhotel laten bouwen. Dus in Prora langs het strand werd vanaf 1936 in nazitijd begonnen met de bouw van dit reusachtige project. Het was Adolf Hitler himself die in 1935 opdracht voor de bouw gaf. Bedoeling was dat in het badhotel twintigduizend vakantiegangers uit de arbeidersklasse zich konden ontspannen. Hitler ging er van uit dat arbeiders die zich goed konden ontspannen ook goed konden presteren en sterke zenuwen kweekten. Hij was van mening dat een volk dat zijn zenuwen beheerst in staat zou zijn grote prestaties te leveren. Mooie bijkomstigheid, van een dergelijk groot bouwwerk, was dat het ten tijde van een eventuele oorlog ook dienst kon doen als hospitaal en opleidingsgebouw. 

foto van een foto

In totaal plande men 5 van dit soort hotels op 1 lange rij langs het strand. Ieder gebouw moest 550 meter lang worden. Ook werd voorzien in een feestzaal met 25000 zitplaatsen en personeelsruimtes.

nu bouwt men er appartementen van
en dit zijn ze dan nu

In het totale complex zou worden voorzien in tienduizend 2 persoons kamers. De kamers zouden de looks krijgen van kajuiten. Ook een bioscoop, theater en 2 golfslagbaden zou worden gebouwd. De kust zou een kade krijgen waar cruiseschepen en onderzeeërs zouden kunnen aanleggen. 

Bij de bouw waren vrijwel alle grote Duitse bouwbedrijven betrokken. Bedoeling was om het complex in de zomer van 1940 in gebruik te nemen. Echter, toen in september 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak werd de gehele bouw stilgelegd. Een aantal hotelblokken het theater en de kade waren toen in ruwbouw klaar. De feestzaal, bioscoop en golfslagbaden zijn nooit gebouwd. Prora is nooit ingezet waar het oorspronkelijk voor gebouwd zou worden. Het gebouw behoort daarom tot de “Grote nutteloze werken” tja en daar kun je tot op heden ook het nieuwe vliegveld bij Berlijn, dat enkele jaren geleden open zou gaan, bij scharen. Tijdens de oorlog werd een deel van de in aanbouw zijnde hotelblokken provisorisch bewoonbaar gemaakt voor burgers, uit met name Hamburg , die hun huizen waren ontvlucht bij bombardementen. 

In 1945 werd het bouwwerk overgenomen door het Rode Leger. Zij interneerden er grondbezitters en verdreven mensen uit de Duitse Oostgebieden. Naderhand werd getracht het geheel af te breken. Men deed op een aantal gebouwen een slooppoging… Alles was echter dusdanig degelijk gebouwd dat men ervan afzag om hiermee door te gaan.

Tot 1992 heeft het Duitse leger nog diverse partijen gehuisvest, heeft er een sanatorium in gezeten, was er een opleidingsinstituut voor onderofficieren en werden er Russische soldaten gehuisvest. Na afloop van de Koude Oorlog werd Prora overgedragen aan de Bundeswehr en die verlieten dus in 1992 het complex.

Inmiddels verviel het gebouw tot een ruïne. In 2006 kocht een Berlijnse vastgoedmakelaar 2 van de 5 woonblokken en verkocht er weer een deel van. In 2012 werd begonnen met het strippen van gebouwen en in 2014 werd begonnen met de bouw privéwoningen en appartementen. Men gebruikt in veel gevallen de ruwbouw weer en zet er een nieuwe “schil” omheen. Inmiddels wonen en veel mensen permanent, zijn er hotels in gebouwd, boetiekjes en wat dies meer zij. 

In 1 van de oude gebouwen is een tentoonstelling ingericht over het Derde Rijk en WO2 en de totstandkoming van Prora. Voor wie zich interesseert in dit soort geschiedenis is het absoluut de moeite waard om hier eens te gaan kijken.  

(bron van bovenstaande is Wikipedia)

Na het tentoonstelling bezoek zijn we doorgefietst richting Sassnitz en hebben daar in een zeer luxe Conditorei annex bakkerij een broodje gegeten en een kopje koffie gedronken.

Het weer was redelijk alhoewel het af en toe wel wat sputterde.

Toen we nog even op het strand gingen kijken renden er opeens 2 Baywatch boys gekleed in rode zwembroek het strand op om een collega te hulp te schieten bij het redden van een reddingsboot. En dat bij een temperatuur van circa 15 graden en woeste zee. Helaas was Pamela niet aanwezig vandaag….

Zie de foto’s voor de “reddingsactie”

Lekker fris
boot aan de kabel
even een “terugslag”
Gelukt, nu nog het strand op
warm geworden van het werk

Tot zover het gebeuren van vandaag. 

Morgen trekken we verder naar het noorden. 

Tot morgen

Zaterdag 29 augustus 2020

Vanmorgen om 7:30 uur scheen de zon volop. Het was zelfs weer mogelijk om buiten in het zonnetje de digitale krant onder het genot van een kop thee te lezen. Overigens viel gisteravond de competitie weer uit in het voordeel van Elfriede 3-1!

Tijdens het ontbijtje vanmorgen hebben we overlegd over wat te doen vandaag. Fietsen we naar Nationalpark Jasmund of gaan we verkassen met de camper naar een andere plaats. De camperplaats waar we nu staan is behoorlijk aan de prijs, 38,00 euro per nacht…

Op de fiets naar het National park is 16 kilometer en op 20 kilometer afstand van onze huidige plaats is een camperplaats met hele goede recensies.

Bovendien zitten we als we verkassen dichter bij de Oostzee en dat is ook wel fijn. We besluiten dus om te verkassen naar het plaatsje Lohme naar camperplaats “Dorfladen” 

We moeten dus wel 20 kilometer rijden maar dat hebben we er graag voor over.

Zo rond 10:30 uur arriveerden we in Lohme. En je kunt enkel zeggen dat de recensies over deze camperplaats niet gelogen of overdreven zijn. Supervriendelijke ontvangst en dito beheerdersechtpaar. Voor 38,00 euro staan we nu eerst 2 nachten op deze superplaats.

Na een kopje koffie zijn we op pad gegaan. De bedoeling was om via de onderste kustweg naar de Königsstuhl te lopen. Je loopt dan eerst een deel door het bos en dan langs de kustlijn over de rotsblokken en stenen. Na een tocht van bijna 2 uur waren we bij de Königsstuhl en de krijtrotsen. Het schijnt dat deze krijtrotsen met 20 cm per jaar slinken. Her en der zie je bomen, die eerst ca 100 meter hoger op de krijtrotsen stonden, op het rotsenstrand liggen.

moeilijk begaanbaar pad
Über Stok und über Steine……

Onze bedoeling was om door te lopen naar het National Park centrum maar omdat de weg naar boven was versperd en we om boven te komen dan nog 3 kilometer verder moesten zijn we dezelfde weg teruggelopen. Wel hebben we de Königsstuhl bereikt en gezien. In totaal hebben we ruim 11 kilometer gelopen!

De zetel van de koning!

We zijn terug doorgelopen totdat we bij de haven waren en hebben daar wat gegeten en gedronken. Net als bij alle eet- en drinkgelegenheden moest je bij binnenkomst wachten tot je een tafel aangewezen kreeg en moest je naam en adres en telefoonnummer opgeven in het kader van Corona. En natuurlijk alleen toegang met mondkapje.

het haventje van Lohme

Ook bij deze eetgelegenheid wederom een ober die niet overliep van enthousiasme en klantvriendelijkheid. We wennen er zo langzaam aan….

Toen het eten op was en ik betaald had moesten we nog zo ongeveer 200 traptreden op om weer op camperplaatsniveau te komen….. gelukkig had ik een cola genomen en niet iets met alcohol.

En nu zit ik bij de camper samen met Elfriede en schrijf weer een dagelijkse blog.

Morgen ben ik er weer. Prettige avond.

Zondag 30 augustus 2020

Gisteravond rummikub verloren met 2-1.

De dag begin vanmorgen al met een strakblauwe hemel en veel zonneschijn.

Gisteravond hebben we besloten om vandaag een soort rustdag te houden. Niet dat we ons druk gemaakt hebben de laatste tijd maar een dagje bij de camper blijven is ook weleens leuk. De hele dag was het uitbundig zonnig en het bleef vrijwel onbewolkt. Tegen drie uur hebben we toch nog even een kiezelstrandwandeling gemaakt. We liepen via het bos richting het strand en zijn over de rotsen en grote zee-keien teruggelopen naar het haventje. Onderweg kwamen we langs de Schwanenstein, de grootste zeekei van Europa met een gewicht van 162 ton.

een zeekeitje

Als je vanaf het haventje weer het dorp in wilt lopen moet je een paar houten trappen op die later overgaan in een lange betontrap. In totaal moet je 230 treden bestijgen om boven te komen.

Terug bij de camper hebben we een zelfgemaakte ijskoffie gedronken en kwamen we even aan de praat met een camperaar, die net aankwam.

Altijd leuke gesprekken zijn dat. Hij heeft ons uitgelegd waarom veel mensen in de horeca en andere zaken nors en onvriendelijk zijn. Het ligt simpelweg aan het feit dat ze eigenlijk nog niet accepteren dat ze door de West Duitsers geregeerd worden. Tevens is er moeilijk personeel te krijgen omdat men uitgebuit wordt door een hongerloon te krijgen. Komt ook bij dat de mensen die op het eiland Rügen werken, veelal van het vaste land komen en absoluut geen binding hebben met Rügen. En dan ligt er nog het feit dat de vroegere DDR burgers van nature al norse mensen zijn, aldus zijn mening. Dus dat weten we nu ook weer en hoeven we ons niet te verwonderen of te ergeren.

We hebben vandaag dus niet veel beleefd en beginnen morgen weer met frisse moed aan een meer actieve dag. Als we een goed fietspad kunnen vinden gaan we morgen op de fiets naar Sassnitz. Dat is een havenstadje hier ruim 12 kilometer vandaan. Kan ook zijn dat we gaan lopen via de bovenste kustweg en dat we de bus terugnemen. De bus stopt hier namelijk vlak voor de camperplek.

Deze spreuk viel Elfriede op bij een eetgelegenheid.

soms hebben de Duitsers wel leuke spreuken..

Toch nog even een foto van ons onderkomen en plekje, waarop we staan.

perfect plaatsje en nog perfecter weer.

Tot morgen

Maandag 31 augustus 2020

Rummikub viel gisteravond in mijn voordeel uit: 3-0. Met drie keer een joker op het bordje is dat een stuk eenvoudiger…

Gisteravond liep de camperplaats langzaam maar zeker vol. Op zeker moment kwam er een Zwitsers echtpaar met de camper het terrein op gereden. Probleem was echter dat alle plekken op 1 na bezet waren terwijl ze gereserveerd hadden voor 4 nachten. Echter nergens een bordje te bekennen waarop hun reservering stond. En de eigenaar van de camperplaats was vrij en woont elders. Probleem was echter ook, dat het plekje dat nog vrij was, dusdanig smal was dat hun camper er amper op paste. Normaliter had het wel gepast maar de camperaar die naast dat plekje stond, had zijn Wohnmobil dusdanig asociaal neergezet dat hij met de luifel op de plek van dat laatste plekje stond. Enfin, Zwitser zet zijn camper op de plek, bijna tegen de luifel van aso aan. Was wel even manoeuvreren, maar het lukte uiteindelijk toch. Tja, ze hadden ook nog stroom nodig. Kabel niet lang genoeg. Mevrouw Zwitsers bleef vrolijk, meneer Zwitsers iets minder. Toch maar even de reserveringspapieren erbij gezocht. Scheibe, zei mevrouw (nee niet Scheisse) Wir sind hier auf den falschen Camperplatz, wir müssen auf Naturcamp sein…… En mevrouw Zwitsers bleef lachen en vertrok samen met haar man naar een 750 meter verderop gelegen camping…

Kostelijk om mee te maken en weer te genieten van dat Zwitserse dialect.

Vanmorgen zijn we via het hoge Uferpad door het donkere beukenbos naar de Königsstuhl gelopen. Een wandeltochtje van 4,5 kilometer bergje op en bergje af. Het weer was wederom supermooi. Onderweg een paar keer op een bankje de natuur zitten bewonderen en genieten van het ruisen van de zee.

mooie bossen en krijtrotsen

Bij de Königsstuhl aangekomen konden we kiezen om het natuurpark in te gaan en dan alleen de krijtrots van boven te zien of om richting het lage Uferpad te gaan zodat we de krijtrotsen van de zijkant konden bekijken. We kozen voor het laatste. 

Naderhand hebben we koffie gedronken in een leuk restaurantje vlakbij de krijtrotsen en besloten om niet lopend maar met de bus naar Sassnitz te gaan. 8,5 kilometer verderop.

In de bussen en op de busstations moet je een mondkapje op hebben. Je ziet ook echt niemand die dit niet doet. Perfect dus.

In Sassnitz zijn we even de Rügengalerie doorgelopen en zijn toen via een lange loopbrug naar het oude havengebied gelopen.

de loopbrug: een technisch hoogstandje

Dit havengebied was vroeger de haven vanwaar de ferry’s naar Zweden vertrokken. Sommige oude stukken zijn nog intact.

de oude vissersboten in de haven

In dat oude havendeel heb je veel visrestaurantjes en boten waar vanaf vis wordt verkocht. Uiteraard hebben wij ons ook even tegoed gedaan aan een lekker visbroodje.

We zijn met de bus teruggegaan naar de camperplaats. Moesten helaas wel anderhalf uur wachten tot de laatste bus kwam maar we hadden weer een perfecte dag met dito weer!

Overigens vandaag heb ik het gered, ik loop al vanaf begin mei in de korte broek. Ik doe dit om mijn modellen carrière, met mooi gebruinde benen, tijdens de komende herfst en winter voort te kunnen zetten.

Morgen ben ik er weer.   

Dinsdag 1 september 2020

Gisteravond viel uit in mijn voordeel: 4-0

Vanmorgen al vroeg uit mijn bed. 7:00 uur al! De zon scheen wederom volop en ik kon buiten zitten krantje lezen en een kopje thee drinken.

Omdat de camperplaatsen ook nu nog steeds overal redelijk vol lopen besloten we, geheel tegen onze principes in, toch maar de campings die we gisteravond geselecteerd hadden, te bellen met de vraag of ze plaats voor een camper hebben. De eerste was direct al negatief, alles zit hier vol. Toen de tweede op het lijstje maar gebeld. Een uiterst vriendelijke eigenaar, Luigi (waarschijnlijk een Italiaan) gaf aan dat hij wel plaats had en dat we maar naar Nonnevitz zouden komen.

Een afstand van wel 31 kilometer moesten we afleggen. De weg van Lohme naar Nonnevitz voerde over smalle straatjes met in een klein dorpje een zeer slechte weg. Over een lengte van wel 2 kilometer alleen maar basaltkeien en kinderkopjes. Alles wat rammelen wilde aan en in de camper ging dan ook goed tekeer. Onderweg deden we nog wat boodschappen bij een netto supermarkt.

Zo rond halftwaalf waren ter plaatse en werden enorm vriendelijk te woord gestaan door Luigi. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken. We kozen ervoor om op een mooi groot grasveld naast de Pizzeria te gaan staan. We staan nu op Luigis Campingplatz aan de Nonnevitz 9 te Nonnevitz.

Het rijk alleen op een mooie camping

Na de koffie zijn we op de fiets gestapt om richting Kap Arkona te gaan. Dat ligt een kilometer of 11 verderop. De route liep via een reusachtige camping door een heel oud beukenbos, langs akkers en weilanden en langs de kust. Het beukenbos kenmerkt zich door erg oude beukenbomen die er af en toe uitzien als afzichtelijke gedrochten.

De campingbaas sprak van een sprookjesbos… Af en toe stopten we om naar het prachtige witte zandstrand te kijken. Hier zagen we ook Adam en Eva nog die aan het badderen waren. Het moesten Adam en Eva wel zijn, want onderweg stonden de appelbomen langs de route.

vreemd gevormde bomen

In Kap Arkona staat de oudste vuurtoren aan de Oostzee kust en dit is ook de meest noordelijke trouwlocatie. Voor de vuurtoren liggen honderden tegels met daarop de namen van de stellen die daar in de echt zijn verbonden in de loop der jaren. Dat het een toeristische trekpleister is bleek wel. Het was er behoorlijk druk. 

Kap Arkona behoort overigens met ruim 2000 uur zon tot de meest zonrijke plaatsen in Duitsland! 

We fietsten door naar het oudste plaatsje op Rügen: Vitt.

Vitt is een oud vissersdorpje met 13 rietgedekte vissershuisjes en een heel kleine haven en een klein zandstrandje. Op een terrasje hebben we iets gedronken en zaten nog een poosje aan de haven.

de haven van Vitt

De weg terug reden we via dezelfde route als de heenweg. Om 18:30 uur waren we terug bij de camper. Hier hebben we een broodje vis gegeten onder het genot van een glaasje wijn.

Tja, dat was het voor vandaag. Het weer was perfect en nu maar hopen dat dit morgen ook zo is. Al zijn de voorspellingen anders….

Tot morgen

Woensdag 2 september 2020

Geen competitie gespeeld….

Afgelopen nacht heeft het geruime tijd behoorlijk geregend. Vanmorgen was het bewolkt maar wel droog. Zoals altijd krantje gelezen, kopje thee gedronken en na die acties even naar het winkeltje, 750 meter verderop, gelopen om brood te kopen.

Toen ik terug kwam, was ook Elfriede uit bed en hebben we samen ontbeten. Na het ontbijt de fietsen uit de garage en op pad. We fietsten een route langs de kust. Je fietste op een hoogte van zeker 25 meter boven zeespiegel en we hadden mooie uitzichten.

Mooi uitzicht op zee

Op zeker moment doorkruisten we een groot paars bloeiend heideveld, genaamd Kreptitzer Heide.  Na dit heideveld kwamen we langs een groot stuk akkerland waarop men biodiversiteit toepast om zo diverse insecten waaronder bijen een beter leven te geven. En om de bijenstand te verhogen.

Voor we het wisten waren we in het plaatsje Dranske. En vanuit Dranske vaart om 13:00 uur de boot naar Hiddensee. Nu hadden wij in verband met de regenverwachting het plan gemaakt om donderdag naar het eiland Hiddensee te gaan. Echter….hoe anders kan het bij ons lopen. Jawel, het was 12:45 uur. Dus even gas op de pedalen en snel samen beslissen om toch maar vandaag naar Hiddensee te gaan. We waren net op de aanlegsteiger toen de boot arriveerde. Snel 58,00 euro afgetikt voor 2 personen en 2 fietsen en toen aan boord. 

De boottocht duurde precies een uur. We legden om 13:00 uur aan in Vitte, de hoofdstad van Hiddensee. 

Het eiland Hiddensee is 18 kilometer lang, op zijn breedste punt 3,7 kilometer en smalste punt 300 meter. Er wonen circa 1000 inwoners. Oppervlakte is 18,6 m2 en het hoogste punt is de Svantiberg met 72,5 meter.

Op Hiddensee aangekomen zijn we eerst richting Neuendorf, bijna 6 km verderop, gefietst.

Onderweg kwamen we een kudden schapen met hun herder en herdershond tegen. Ik kwam met de herder aan de praat en hij vertelde dat hij van mei tot november dagelijks onderweg is met ruim 350 schapen.

gesprekje met herder

In november worden de schapen dan per boot naar Rügen gebracht waar ze overwinteren. Het viel mij op dat er in het grasland diepe gaten zaten. Nu weet ik dat Duitsers graag gaten op het strand graven maar dat ze dat ook in de weilanden doen…. Dus gevraagd hoe dat komt. Het blijkt dus dat dit door wilde zwijnen komt. En hoe komen dan hemelsnaam deze beesten op het eiland? Wat blijkt? Deze wilde zwijnen zijn zeer goede zwemmers en leggen in 1 nacht een zeer grote afstand zwemmend van Rügen naar Hiddensee af en dan ook nog heen en terug. De geschatte afstand is zeker 4 kilometer per traject. Het blijkt verder dat er ook een populatie wilde zwijnen op Hiddensee leeft en dus niet steeds op en neer zwemt. (nee, niet de bewoners)

Na dit leuke gesprek zijn we doorgereden naar Neuendorf, hebben daar wat gedronken bij een kleine haven en reden daarna door naar Gelles een natuurgebied met aan het begin van dat gebied een kleine vuurtoren.

kleine vuurtoren

Het natuurgebied is verboden gebied voor mensen dus zijn we via Neuendorf en Vitte naar de andere kant van het eiland gefietst via het plaatsje Klooster naar Grieben waar een grote vuurtoren staat. Om bij de vuurtoren te komen moest er een klim worden gedaan van 1,9 kilometer tegen zeker 8%. Niet eenvoudig temeer omdat de weg uit smalle betonstroken bestaat. Voor Elfriede met haar e-bike echter een peulenschilletje.

grote vuurtoren

Onderweg van Neuendorf naar Kloster hebben we een beetje regen gehad echter niet noemenswaardig. Toen we terug gingen van de grote vuurtoren richting Vitte hebben we in Kloster lekker gegeten. Ook tijdens het eten regende het iets…

Toen terug naar de haven van Vitte om daar om 19:15 uur weer op de boot te stappen richting Dranske. Om 20:15 uur kwamen we aan in Dranske en moesten toen nog 9 kilometer fietsen om bij de camper te komen. Ruim binnen een half uur hadden we deze afstand afgelegd. Elfriede fietste als een Matthieu van der Poeleke, nauwelijks bij te houden.

Het was wederom een dag met een gouden randje. We mogen blij zijn dat we dit allemaal kunnen doen. 

Morgen zouden we eigenlijk doen wat we vandaag hebben gedaan. We hebben dus een dag extra vakantie. 

Tot morgen!

Donderdag 3 september 2020

Gisteravond vanwege de late thuiskomst geen rummikub gespeeld. Waarschijnlijk gaan we vanavond de strijd weer aan!

Vanmorgen scheen de zon al lekker toen ik opstond. Het was echter niet warm genoeg om de krant buiten te lezen onder het genot van een kop thee. Dus maar binnen gezeten. Naderhand het vuile water afgetapt, toiletcassette geleegd en de schoonwatertank gevuld. Om 10 uur hadden we de boel reis gereed en zijn naar de volgende bestemming in Gingst gereden.

Onderweg moet je met een veerpontje over een Bodden (baai) gezet worden. 

Het oude veerhuis

Het is maar een paar minuten varen en je bent aan de overkant. 

nog even wachten….
Foto van de Oostzee vanaf de pont

We reden verder naar Ferienhof Wolf. Toen we daar aankwamen liep de eigenaresse buiten en vertelde ons dat we niet op het veld van de camping mochten staan omdat we dan het gras kapot zouden rijden. Het had er gisteren nl bijna de hele dag geregend en daardoor was alles drassig geworden. Nu weet ik uit ervaring in Noorwegen dat een camper al snel te zwaar is om weer van een drijfnat grasveld af te krijgen….

We mochten ons installeren langs de toegangsweg naar het campingterrein. Geen zon terwijl deze volop scheen. Pas laat in de middag zou de zon ook voor ons gaan schijnen op die plek. Toch maar de boel op de plak gezet en aangesloten aan de stroom. En toen was er koffie. Tijdens de koffie kregen we toch het gevoel dat deze camping het net niet was voor ons, dus zochten we in het ACSI boek naar een andere locatie. Dat werd Ostseecamp op het eiland en natuurgebied Ummanz in het gehucht Suhrendorf. In het ACSI boek stond dat de camping vanaf 1-9 voor 20,00 euro per dag te boeken is. Echter aan de telefoon werd direct gezegd dat het ACSI tarief vanwege Corona niet aan de orde is.

Geen probleem, camping ligt aan de Oostzee en dat is in ieder geval voor Elfriede van grote waarde. Ik heb de camper weer van de levelers gereden, stroomkabel weer afgekoppeld en we vertrokken weer…. Om 12:15 waren we ter plaatse op de andere camping.

Hier kregen we een plattegrond met daarop de vrije plaatsen. Na een half uurtje rond te hebben gelopen over de camping werd besloten om plek 04-09 te nemen. Mooi plekje onder een grove den. Wel ver van de elektriciteitskast af maar doordat ik meestal voldoende kabel mee heb konden we toch aan de stroom. Na de tweede installatie op 1 dag dronken we nog een kop koffie en zijn wat gaan puzzelen.

Ons tijdelijke plekje

Ik wilde nog wel fietsen maar Elfriede wilde wat aan het knutselen voor haar quilt in wording. Toch zijn we nog een stuk aan het water langs gelopen maar vanwege de vele kleine muggen was dat niet een daverend succes.

Terug bij de camper heb ik mijn cyclocrosser van stal gehaald en ben nog een dikke 30 kilometer gaan fietsen. Stom genoeg weer een stuk langs de Oostzee. Stom vanwege de muggen want op zeker moment had ik een tweede huid door deze muggen.

Ik ben daarom maar een zandweg op gegaan en kwam zo in het plaatsje Gingst terecht. Daar ging het mis. Mijn fiets ontdekte een softijs tentje, zo een waar ze het origineel DDR softijs verkopen, en daar ging ik voor de bijl.

Na het ijs terug gereden naar de camping. Daar samen lekker gegeten en nu de blog aan het schrijven. Wat we morgen gaan doen weten we nog niet. We kunnen hier nog een extra dag en nacht staan maar het weer zal de doorslag geven over wat we doen. Gezien het feit dat het morgen hoogstwaarschijnlijk gaat regenen zal het wel doorreizen worden.

Morgen meer daarover…

Tot morgen

Vrijdag 4 september 2020

Vandaag is het feest want Sterre is jarig, de mooie jonge dame is vandaag 12 geworden!

Gisteravond was Elfriede de gelukkige met rummikuppen. Ze won met 4-1.

Ook gisteravond begon het zo tegen een uur of 9 te regenen. De verwachting was dat het vandaag de hele dag zou regenen. Echter… toen ik vanmorgen op 7:15 uur buiten kwam was het droog en de zon liet zich zowaar zien. We konden zelfs buiten ontbijten en op het moment dat ik dit schrijf (bijna 16:00 uur) zitten we al de hele dag buiten. 

Vanmorgen hebben we samen besloten om een dag bij de camper te blijven en morgen verder te trekken. Elfriede quilt een beetje en ik puzzel een beetje. Er wordt dus niets beleefd.

Of toch wel…. 

Onze buren, een jong gezin met 3 kinderen, uit de omgeving Bodensee, zijn hun spullen aan het inpakken zodat ze vanavond naar huis kunnen rijden. En ik kan melden dat die wat aan zooi bij zich hebben. 5 fietsen, 4 surfplanken, diverse zeilen, een picknicktafel, een partytent etc. alles moet in een VW T3 busje gepakt worden en in de caravan van een metertje of 6 (zonder dissel) Leuk om te aanschouwen hoe dit gaat. Het gaat in ieder geval zeer relaxed. 

Verder hebben we gisteren gezien dat er vlakbij ons een echtpaar staat met 2 Bearded Collies. Ze heten Ellie en Freakie. Een teefje en een reutje. Het reutje is duidelijk de bewaker van het teefje want als er iets te dicht in de buurt komt blaft en bromt hij. De mensen vertelden dat ze het teefje hadden gekregen door een trieste omstandigheid. Een jongedame bij hun uit de buurt had namelijk een Beardie aangeschaft en niet vooraf met de huurbaas van de woning overlegd of dat wel mocht. Liep dus verkeerd af waardoor de Beardie het veld moest ruimen. 

Was leuk om weer eens een Beardie te mogen aaien!

het blijven mooie honden
en verschrikkelijk aanhalig!

Straks gaan we de BBQ in de hens steken om daarop onze maaltijd voor vandaag te bereiden.

Morgen vertrekken we op tijd naar een andere locatie. Waarschijnlijk wordt het de laatste camping op Rügen, net voor de Rügenbrug. Schijnt een mooie kleinschalige camping te zijn vanwaar je met een veerpont naar Stralsund kunt en dan al direct in de stad bent. Eens zien wat het gaat worden!

Tot morgen.

Zaterdag 5 september 2020

Rummikub gisteravond 3-2 in het voordeel van Elfriede.

Vanmorgen regende het toen ik opstond. Met veel moeite de krant kunnen downloaden op de iPad. Ik constateer dat in geheel Meckpom de mobiele telefonie van bijzonder slechte kwaliteit is. Vaak heb je 3G of zelfs nog minder. Op de camping die we vanmorgen verlaten hebben, heb je af en toe zelfs helemaal geen signaal. Maar met een beetje mazzel verschijnt heel af en toe 4G in beeld en dan moet je als de sodemieter je krantje downloaden of een foto versturen etc.

Enfin, na het ontbijt de tank gevuld, cassette geleegd en de stroomkabel opgeruimd en toen van start naar onze laatste stop op het o zo mooie eiland Rügen. We willen naar Altefähr. Je spreekt het uit als Alteveer, echter het ligt denk ik zo ongeveer 500 km hemelsbreed uit elkaar. Alteveer ligt immers in Nederland…

De reis van Suhrendorf naar Altefähr gaat deels langs de Oostzeekust en deels door het binnenland. Normale, maar smalle wegen. Geen spectaculaire natuur. Gewoon ritje dus.

In Altefähr ligt camping Sund en dit is volgens de waarderingen op de NKC app een leuke camping om van daaruit Stralsund te bezoeken.  

Om 10:30 uur staan we na een reis van wel 32 kilometer voor de slagboom van het campingterrein. Op het raam van de receptie hangt een briefje met de mededeling dat de camping vol is en er geen plaats voor campers of caravans is. Toch maar even vragen of er nog toevallig wel een plaatsje is. Mazzel. Want voor 1 nacht heeft de campingbaas nog een plaatsje voor ons.

We mogen de camper stallen op een zandstrookje achterop een veldje. Voor het zandstrookje hebben we een privé terrasje bestaand uit rubbertegels. Geen overbodige luxe want de campinggrond is door de regenbuien van de laatste dagen behoorlijk modderig.

leuk plekje met rubbertegelterras

Advies van de campingbaas was om direct de boel op de plek te zetten en dan te zorgen dat we voor 11:30 uur de boot naar Stralsund konden pakken. Zogezegd zo gedaan. Er zat nog wel een kop koffie in het krappe tijdspad maar we waren ruim op tijd in de haven. We liepen naar de haven met een echtpaar uit Emmen die vooraan op het veldje staan.

Met het veerpontje over van Altefähr naar Stralsund duurt een kwartier en kost heen en weer (drs. P) 11,00 euro.

het veerpont

Stralsund is een oude Hanzestad en kent een verleden met veel branden, bombardementen, en handelsverleden. Wij zijn niet echt van de cityhoppers en zijn dan ook al redelijk snel uitgekeken in een stad. Alhoewel de oude markt en de gebouwen zijn imposant en mooi.

oude gebouwen aan het marktplein
en nog een paar oude gebouwen
oude stadhuis

Indrukwekkend is de St. Marienkirche en het havengebied met de vele oude pakhuizen. Ook mooi om te zien zijn de visverkopers, het barst in het havengebied van de “broodjeviszaken” en visrokerijen.

kerkdeur

Tegen 15:00 uur liepen we terug naar de haven en om 15:30 uur waren we weer aan de Altefähr zijde.

de boot terug richting Altefähr

We wilden nog even op een terrasje zitten maar daar was geen tafeltje meer vrij. Dus maar doorgelopen naar de camper. Straks lekker eten en vanavond een “gezellige avond” met een hapje en een drankje en natuurlijk een Rummikupje. 

Morgen verlaten we Rügen en keren dus na ongeveer 10 dagen terug op het vaste land.

Waar we heen gaan moeten we nog overleggen. Waarschijnlijk zal het omgeving Zingst of Dars worden…

Tot morgen

Zondag 6 september 2020

Rummikub was gisteravond voor mij een feestje: 3-2

Vanmorgen scheen er een mager zonnetje in Altefähr, dus buiten ontbijten was er helaas niet bij. Om 10:15 uur vertrokken we van de camping richting Barth, een vissersplaatsje dat aan de Barther Bodden (baai) ligt. De reis naar Barth kan grotendeels over de snelweg maar wij kozen voor de route door het binnenland. Je moet, om op die route te komen wel bijna heel Stralsund door crossen, maar het is in ieder geval een mooiere weg dan de autobahn. Ook hier weer smalle wegen en uitgestrekte landerijen, afgewisseld door grote percelen bos. 

De afstand die we moesten overbruggen was 39 kilometer.

Barth heeft 1 van de mooiste havens in het Noorden van Duitsland. Het oude centrum van Barth heeft mooie kleine huisjes en af en toe zie je ook een vakwerkhuis. In de haven liggen mooie zeilboten en motorjachten en natuurlijk ook weer vissersschepen van waaraf vis en broodjes belegd met vis wordt verkocht.

een oude vissersboot
visrokerij

Verder is Barth bekend en beroemd doordat door inwoner Peter Kreeft het duikpak werd uitgevonden en door dorpsgenoot opticien Friedrich Adolph Nobert de Scheepschronometer. Ieder die dit leest en vroeger bij de geschiedenislessen goed heeft opgelet, weet dit natuurlijk nog wel.

Niet ver van Barth ligt het plaatsje Zingst in het gelijknamige gebied Zingst. 

Zingst is een half eiland en maakt deel uit van de half eiland ketting Fischland-Darss-Zingst. In het gebied Zingst bevindt zich de grootste Kraanvogel rustplaats van Europa. In de herfst van 2018 zijn we hier ook al eens geweest met Wim en Hermijn Schutte. Toen reisden we met 2 campers door Meckpom. We hebben toen een “Kraanvogelspotboottocht” gemaakt  op de Zingster Bodden. Helaas zagen we geen Kraanvogel vliegen of landen. Toen we een paar dagen later ergens anders in Meckpom stonden hadden we meer geluk. Zelfs vanaf de camping en tijdens een fietstocht zagen we toen wel kraanvogels. Nu is het nog net te vroeg voor de vogeltrek.

We staan dus nu in Barth op het terrein van de plaatselijke zeilvereniging. Ik schat dat we met ca 35 campers op het terrein staan. Toen we arriveerden had het net even goed gehoosd en stond er behoorlijk wat water op het grasveld. Maar gelukkig geen drassig terrein. Er was nog een plekje vrij dus daar hebben wij ons mobiele onderkomen maar geparkeerd.

Weer een mooi plaatsje gescoord

Na installatie zijn we het oude havenstadje ingelopen en hebben we koffie gedronken bij bakkerij Junge. Waarschijnlijk maakt deze bakkerij deel uit van een keten met dezelfde naam want gisteren in Stralsund waren we ook bij Junge en hebben daar bijzonder lekker brood gekocht. En omdat het zo lekker was hebben we nog maar 1 meegenomen voor in de diepvries.

Onderweg bij een ijstent kwamen we deze spreuk tegen:

een waarheid als een koe…

Toen we terug kwamen zagen we dat er iemand zijn zeilpoot aan het te water laten was. Omdat ik dat altijd wel leuk vind om te zien heb ik daar een half uurtje staan kijken en zo kom je dan weer aan de babbel met die mensen. Hun plan is om met de zeilboot naar Rügen te varen en van daaruit naar het eiland Hiddensee. Op Hiddensee huren ze dan een huisje en verblijven dan daar een poosje. Plooifietsjes aan boord en ook zij zijn mobiel.

Het is leuk om te zien hoe ieder zijn eigen manier van vakantie houden heeft. 

Tot zover dit bericht van vandaag. Morgen gaan, we als het weer meezit, fietsen richting Zingst of Darss.

Tot morgen.

Maandag 7 september 2020

Rummikub gisteravond 3-2 in mijn nadeel.

Afgelopen nacht begon het tegen een uur of 4 te regenen. Vanmorgen toen ik opstond regende het nog. Dus krantje lezen moest in de camper.

We hadden gisteravond afgesproken dat we vandaag met de camper in de richting van Zingst of Prerow zouden rijden en dat we dan een lange strandwandeling zouden maken. Toen we door Prerow reden zag Elfriede een marktje. Camper geparkeerd en wij de markt op. Het ging om een marktje met allemaal streekgebonden producten. Niet groot maar wel leuk om even overheen te lopen.

Bij een bakkerijtje naast het marktplein hebben we koffie gedronken. Toen we weer bij de camper waren besloten we om een stukje terug te rijden richting Zingst en daar de camper op een parkeerplek vlakbij het strand te zetten om van daaruit naar het strand te lopen. 

Voor 4 euro parkeer je daar de camper 4 uur! 

We zijn, toen we op het strand waren, langs de waterlijn richting Prerow gelopen. Tegen de wind in zoals het hoort. Dit omdat je dan makkelijke met de wind in de rug terug kunt lopen. Tenminste, als de wind niet draait intussen. De golven waren behoorlijk wild. Na 3,5 kilometer waren we op Prerow strand.

foto vanaf de pier
een poserende meeuw

Hier zijn we een honderd meter lange houten pier opgelopen. Naderhand hebben we op een terrasje in een strandkorf warme chocolademelk gedronken en zijn toen terug gegaan naar de camper.

Elfriede in de strandkorf

Het was een leuke strandwandeling!

Terug bij de camper hebben we een broodje gegeten en zijn richting Ahrenshoop gegaan. Ook hier hebben we de camper op een parkeerplaats gezet en zijn weer naar een strand gegaan. Het strand van vanmorgen was een mooi wit en vlak zandstrand. Die bij Ahrenshoop is strand onderaan een hoger gelegen oeverweg. 

Al met al was het inmiddels 16:30 uur geworden en moesten we een plaatsje voor de nacht gaan zoeken. De eerste camping waar we kwamen had geen plaats meer, de tweede was niet echt wat we zochten. We besloten om naar Rostock te rijden. Daar is een grote camperplaats direct aan het water van de haven. Om in Rostock te komen moet je met de veerpont over van Warnemünde naar Rostock. Toen we half Rostock waren doorgereden en bij de haven aankwamen bleek dat de camperplaats volledig bezet was. Gelukkig bleken er nog twee mogelijkheden in Rostock te zijn. Echter beiden parkeerplaatsen voor 25 euro per nacht. Volgende optie was Bad Doberan waar je bij een restaurant kunt staan. Ook niet onze smaak. 

niet mijn smaak…

Onderweg naar Bad Doberan zagen we op een groot stuk land waarop mais had gestaan een partij van wel zeker 50 kraanvogels. Elfriede helemaal blij. Ik ben op de eerstvolgende rotonde 360 graden gedraaid en terug gereden naar het stuk land. Daar konden we de camper parkeren op een inrit van een weiland en kon Elfriede foto’s maken. Het is wel bijzonder om nu al kraanvogels te spotten omdat ze meestal pas eind september in Meckpom zijn.

Gebeld met een camperplek in Wittenbeck.. en jawel, plaats genoeg. En daar staan we dus nu. Niet een superplaats maar wel een hele grote plaats waar, denk ik wel 100 campers staan.

Morgen gaan we verder naar het Alte Land naar het stadje Stade.

Daarover bericht ik de volgende keer.

Tot morgen.

Dinsdag 8 september 2020

Rummikub: 2-2

Vanmorgen werd ik vroeg wakker door de stevige wind die de camper deed schudden. Toch was het niet koud. Echter om buiten te zitten waaide het mij iets te hard.

Toen Elfriede uit bed kwam zijn we eigenlijk direct gaan rijden richting Stade. 

Stade heeft een hele mooie camperplaats, maar doordat die zo mooi is, loopt hij al vrij snel iedere dag vol. De camperplaats behoort tot 1 van onze Top Platz favorieten. 

Top Platz is een keten van geselecteerde camperplaatsen en heeft als extra op de app een soort stoplicht. De “Platzwart” van de camperplaats kan aangeven of er plaats is op zijn terrein en waarnaar je eventueel kunt uitwijken. Net als bij een verkeerslicht heeft het systeem 3 kleuren lampjes. Rood is in dit geval niet stoppen maar doorrijden want we zijn volledig bezet. Oranje is stoppen want we hebben nog enkele plaatsen vrij. Groen is ook stoppen want we zijn nog lang niet volledig bezet.

Helaas doen nog niet alle “Platzwarten” mee aan het bijhouden van de app. maar een goed begin is er wel al.

Tijdens de rit naar Stade ging de kleur van het “Stadestoplicht” van oranje naar rood. Dus geen plaats meer. Iets anders zoeken is dan de boodschap.

Overigens waren de eerste 50 kilometer van de rit een ware hel. De wegen waarover we kwamen waren deels goed maar voor een groot deel geplaveid met basaltkeien en kinderkopjes. Ik heb acuut geen last meer van niersteentjes en in de camper rammelde alles wat maar rammelen kon.

Een 80 kilometer verderop ligt Bremerhaven met ook een mooie camperplaats net achter de sluizen van de haven.

We waren hier verleden jaar ook toen we op terugweg uit Noorwegen wilden overnachten. Het stoplicht stond voor Bremerhaven op oranje dus heeft Elfriede even gebeld of er nog plek was. Nog 2 was het antwoord en ik reserveer er 1 voor jullie. Prachtig toch! In de navigatie werd Stade geskipt en Bremerhaven ingevoerd. Om 15:15 uur reden we de camperplaats op en inderdaad was er een plaatsje voor ons gereserveerd.

Na installatie snel even onder de douche doorgelopen en toen lopend naar de oude vishaven. Daar hebben we lekker gegeten en we hoeven dus vanavond niet meer te koken.

Helaas waren de viswinkels waar je vers gerookte en verse vis kunt kopen al gesloten. Moeten we morgen maar even gaan kijken.

Vandaag hebben we bijna 340 kilometer afgelegd en zitten nu nog ruim 200 kilometer van de basis af.

Tot zover deze blog.

Tot morgen

Woensdag 9 september 2020

Rummikup 2-2.

Het weer was redelijk. Het was in ieder geval droog. Weer geen buitenzitweer maar wel mooi weer om te reizen. Afgelopen nacht kreeg ik een alarm in de camper. De accuspanning van de boordaccu was gedaald tot 11,9 Volt en dat veroorzaakte het alarm. We stonden niet aan de stroompaal dus moest alles draaien op de boordaccu. Deze accu is, net als de camper, 5 jaar oud dus heeft deze zijn beste tijd gehad. Overigens mag je met 5 jaar niet klagen. Maar dit was wel reden om richting Dalen te rijden. 226 kilometer voor de boeg.

Voordat we de stad Bremerhaven verlieten heeft Elfriede nog wat gerookte vis gekocht. Onderweg kwamen we net voorbij Oldenburg bij een groot inkoopcentrum voorbij. Hier kun je ook de camper parkeren, dus nog even daarbinnen rond gestruind en bij de Famila XXL wat boodschappen gedaan.

Na deze stop verder gereden naar Dalen. We waren tegen een uur of 4 weer op de basis en hebben direct de camper uitgepakt. Morgen wordt de camper van binnen en van buiten schoongemaakt en gaat dan weer voor een maandje of 5-6 op stal.

We kunnen terugkijken op een mooie vakantie. Wel anders dan anders, want voorheen kon je overals heenrijden en was er meestal wel een plekje. Nu tijdens Corona bleek dit niet zo vanzelfsprekend. Maar ook dit zal wennen. Tot zover…..

Camperreisje naar Neede

Woensdag 15 juli 2020

Vanmorgen zijn we vertrokken naar Neede. De navigatie gaf aan dat we via Coevorden, Hardenberg, Almelo etc. moesten rijden. Edoch, de route door Duitsland, via Emlichheim, Uelsen, Getelo, Tubbergen, Weerselo en dan via Oldenzaal is vele malen mooier. Dus we hebben ons niets aangetrokken van het gezenec van onze Zenec navigatie en gingen onze eigen weg. Bedoeling was om op camping Den Blanken in Neede, te gaan staan, daar hebben ze net voor de poort een aantal camperplaatsen. Tegen 11:30 uur waren we ter plaatse. De camperplaatsen van de camping liggen pal naast een doorgaande weg en daarom zijn we 100 meter terug gereden en hebben we de afslag naar camperplaats Diepenheim (Ravenhorst) genomen. Daar hebben we een mooi plaatsje uitgezocht en zijn voorzien van een riant grasveld voor de camper. Hier heb je echt de ruimte. We werden ontvangen door een rasechte Groninger uit Nieuwe Pekela. Niet de baas van’t spul maar wel behulpzaam en informatief. Hij vertelde hier met enige regelmaat te komen.

Om maar direct even te melden: overnachtingsprijs voor camper met 2 personen en Electra is € 15,00. Sanitair is perfect en mooi schoon. Camperplek is keurig en wat tevens opvalt: er is plaats in overvloed.

Sander en Femmy (de Galgaters) en de kinderen staan op familiecamping Lolotte. Dat is 2,8 kilometer van ons vandaan. No Problem want we hebben de fietsen bij ons en sterker nog, Elfriede heeft de nieuwe e-bike, of is het een rijwiel met hulpmotor, bij zich. Dat wordt dus heerlijk genieten als we straks richting de Galgaters gaan.

Na installatie camper eerst maar koffie gedronken en een plakje brood gegeten. Fietsen uit de garage gehaald en toen richting Lolotte. Afgelopen reis (zie Camperen in Coronatijd) hebben we veel gefietst en was de snelheid met moeite op 15 a 16 km per uur te krijgen. Nu zoefden wij met gezwinde spoed zonder overmatig te transpireren richting de kleinkinderen die hun grootmoeder zo node moesten missen. Snelheden van boven de 20 km/h werden zonder blikken of blozen en zonder morren gehaald. In no time waren wij ter plaatse.

Daar aangekomen hebben we de caravan van de jongelui opgezocht. Snel gevonden. Maar geen mens en hond aanwezig. Dan maar even wachten.

Na een kwartier richting zwembad gelopen en daar zaten ze. Teun en Nora en de hond Loena waren blij ons te zien en wilden subiet het zwembad uit. We zijn een bak koffie gaan drinken en toen terug gegaan naar de caravan. De camping is groot van opzet en staat vol met voor 90% jonge gezinnen met kleine kinderen. Maximale kinderleeftijd schat ik op 12 jaar. Volop vrijheid en blijheid voor dat kleine spul. Een aanrader voor hen die kleine kinderen hebben.

Sander en Femmy hadden een look alike Green Egg grill gekocht en wilden proberen daar Flamkuchen op te bakken. Na enig expirimenteel gedoe lukte het om na 4 of 5 pogingen een perfect gebakken Flamkuchen te presenteren. De eerste 4 waren niet geheel gelukt (nee, ik ga niet discrimineren) en dat was te merken aan het humeur van de Flamkoekenbakker. Echter bij nummer 5 was de stemming weer opperbest.

Na wat proeverijtjes van Flamkuchen en lekkere gehaktballetjes, gebakken door Elfriede, vertelde Sander dat van de bril van Nora 1 pootje geamputeerd was. Moesten ze mee naar de opticien. Elfriede bood tot mijn verbazing aan dat zij wel even naar Neede wilde fietsen om het ding te laten repareren. Wat een e-bike allemaal teweeg kan brengen. We zijn samen naar Neede gegaan en het ging wederom met gezwinde spoed. Na de reparatie en aflevering bril zijn wij naar de camperplek terug gefietst. Morgen gaan we een knooppuntenroute fietsen. Als het weer tenminste meewerkt. Vandaag was in ieder geval een mooie dag met goed weer en behoorlijk zon, geen regen gehad!

Donderdag 16 juli 2020

Vanmorgen opgestaan en tot de conclusie gekomen dat het gezien het donkere en druilerige weer wel een de hele dag mis zou kunnen zijn, althans wat de regen betreft. Na het ontbijt nog steeds regen, regen en nog eens regen. Tijdens een kopje koffie kwamen we beide tot de conclusie dat fietsen vandaag niet erg verstandig zou zijn. Voor mij niet zo’n probleem maar voor Elfriede met haar nieuwe E-bike wel. Want elektriciteit en water gaan niet samen. Voor je het weet wordt je geëlektrocuteerd op je E-bike en dat zou zonde zijn. Dus we besloten om maar huiswaarts te gaan. We zijn nog even naar camping Lolotte gereden om de kinderen en kleinkinderen gedag te zeggen en toen op hoes an! Rond het middaguur waren we thuis, camper uitgepakt, van binnen gekuisd en van buiten gewassen en direct in de stalling gezet.

Echter niet voor langere tijd in de stalling gezet want op 13 augustus gaan we indien Corona het toelaat weer on tour. De bedoeling is dan om naar Duitsland te gaan naar de deelstaat Mecklenburg Vorpommern en het eiland Rügen. In de nieuwe blog zal ik daarover indien mogelijk (wifi ja, wifi nee-afhankelijk) dagelijks berichten.

Camping Meerwijck

Zaterdag 11 juli 2020

Rond het middaguur zijn we vertrokken naar camping Meerwijck in Kropswolde. Vooraf natuurlijk de camper ingepakt, water getankt (is goedkoper dan diesel..) en gastank geplaatst. Onderweg gaan we nog even langs bij een adresje in Scheemda waar ik een jeu de boules set heb gekocht. Afgelopen week heb ik ook al via Marktplaats een set met 2 x 3 ballen gekocht . Maar met twee setjes kun je met 4 personen het spel spelen. Is leuk om te doen. De spelregels zijn vrij eenvoudig en snel te leren. Als je twee tegen twee speelt, heeft iedere speler 3 boules. Er mogen nooit meer dan 12 boules in het spel zijn en iedere speler heeft minimaal 2 boules. De boules kun je uit elkaar houden door het patroon dat in de boule is gegroefd. Door kop of munt te gooien wordt bepaald welke ploeg begint. Van de ploeg die begint gooit 1 persoon het kleine houten balletje tussen de 6 en 10 meter vanaf de plaats waar hij/zij staat. Dit is ook tevens de plaats van waaraf iedere speler moet gooien. De Franse naam voor het kleine houten balletje is “but”. Beetje vreemde naam, but it is not anders. De persoon die de but heeft gegooid moet ook de eerste boule gooien en wel zo dicht mogelijk bij de but. Dan is de andere partij of persoon aan de beurt en probeert dichterbij de but te komen met zijn of haar boule. Als dat lukt is persoon 1 of partij 1 weer aan zet. Lukt dat niet dan mag er een tweede poging worden ondernomen. Als alle boules geworpen zijn heeft degene gewonnen die het dichtst bij de but ligt. Liggen er meer boules van 1 partij of persoon het dichtst bij dat telt iedere boule voor 1 punt. De persoon/partij die het eerste dertien punten heeft gescoord, heeft gewonnen. Dit was even een gratis lesje jeu de boules inzake spelregels.

Om een uur of twee waren we op de camping. Plaatsje 15 op een groepsveld was door ons geboekt. Andere plaatsen zouden niet vrij zijn…. echter bij een kleine rondgang over de camping bleek dat er veel plaatsen gewoon vrij waren. Waarschijnlijk hadden de Groningers hun administratie niet geheel op orde… Na de camper op de plek te hebben gezet zijn we naar het veldje gelopen waar de familie Thijssen en de familie de Bock hun bivak hadden opgezet. Na een kop koffie zijn Elfriede en ik weer terug gegaan naar de camper en hebben daar onze pas verworven jeu de boules set uitgeprobeerd. Sterre en Nout hebben meegespeeld maar vonden het niet erg spannend om te doen. Door Marian, Guus, Linda en Minne werd gevraagd of we bij hun wilden eten. Ze hadden genoeg, 3 kilo kipsticks, een groot gevuld Turks brood (niet te verwarren met Turks Fruit…) een salade, nog een Turks brood maar dan met diverse soorten smeerseltjes erbij. Wij hadden de assador meegenomen met Spaanse chorizo worst. In de assador giet je een half flesje 70% alcohol. (wiskundig beredeneerd klopt deze zin niet) De chorizo worst snijdt je op diverse plaatsen in en leg je op de assador. Je steekt de alcohol aan en zo rooster je als het ware de worst. De geflambeerde worst smaakte heerlijk.

Na het eten zijn we nog even aan de borrel gegaan en zijn Minne, Linda, Marian en de kinderen nog aan het varen geweest met de snelle motorboot van Minne.

Naderhand zijn we weer naar de camper gegaan. In de camper nog even rummicup gespeeld en de dag afgesloten met een borreltje.

Zondag 12 juli 2020.

Zo om een uur of elf kwam Nout ons uitnodigen voor de koffie. Elfriede had ter ere van Marians verjaardag een appeltaart gebakken. In totaal waren we met 10 personen dus de appeltaart was snel verleden tijd. Op de camping hebben ze ook een zwembad en daar mogen per uur iets van twintig personen binnen. Je kunt via een app inschrijven en krijgt dan een tijdslot toegewezen. De kinderen van de Thijssens en de Bock maakten graag gebruik van het zwembad. Sterre kwam steeds als een albino konijn uit het water. Vuurrode ogen van het teveel aan chloor in het water. Terwijl de kinderen aan het zwemmen waren zijn de ouders aan het varen gegaan en hebben wij Jip de hond meegenomen naar de camper. Na het varen hebben we geproost op de verjaardag van Marian en zijn we uit eten geweest bij de beach club.

Rond 21:00 uur zijn we naar de camper gegaan en had Sterre een slaapplaats met haar oma geregeld voor bovenin de camper. Dus niet in scheepsterm vooronder maar voorboven. Voordat ze in het voorboven ging hebben we nog samen rummicup gespeeld. Het was een gezellige dag in ongedwongen sfeer.

Maandag 13 juni 2020

Op tijd opgestaan. Sterre was ook al vroeg wakker. Samen hebben we een kopje thee gedronken en toen Elfriede uit bed was hebben we samen ontbeten. Na het ontbijt is Sterre samen met Elfriede naar hun bivak gelopen en is nog gaan zwemmen. Wij hebben de boel reisgereed gemaakt en zijn richting dalen vertrokken.

Tja, en wat vindt je nu van deze camping? Sanitair is perfect. Camping doet wat rommelig aan. Ze hadden op diverse plaatsen snoeiwerk verricht en het afval op bulten langs de weg gegooid. Ook op zondag lag het er nog en bleef het liggen. Het gras was hoog en dat is vooral met het regenachtige weer dat wij hadden niet handig. De mensen bij de receptie en broodwinkel zijn super aardig. Al met al leuke camping maar je moet er wel van houden dat er veel vaste plaatsen en stacaravans zijn. Bovendien is de prijs voor een camperplaats met € 33,08 aan de veel te hoge kant.

Voorjaar 2020, Camperen in Coronatijd

Zondag 28 juni 2020

Het “gourmet anders” gisteravond was een leuk en lekker samenzijn. We hadden eerst wel wat last van de regen maar uiteindelijk werd het toch nog droog en konden we tot een uur of 11 lekker buiten zitten.

Vanmorgen was het zwaar bewolkt maar wel droog. De temperatuur kwam tot een uur of 11 niet boven de 19 graden maar toen kwam toch de zon er door. We hebben lekker zitten praten onder het genot van een paar koppen koffie en een lunchje.

Na de koffie en de lunch zijn we naar de jeu des boules baan gelopen en hebben daar als ware rivalen tegen elkaar gespeeld. De Schuttes tegen de Grootens. Aanvankelijk stonden wij Grootens voor met 10 tegen 1. Echter door wat stomme inschattingsfoutjes van mij konden de Schuttes weer bijkomen en werd het 12 tegen 12. De partij die het eerste 13 punten heeft, is winnaar. We moesten dus nog 1 partijtje spelen. Door de grote inzet en vakkundigheid van Elfriede wisten de Grootens 4 punten te scoren en werd de eindstand 16 tegen 12.

Op de ballenbaan

Na dit gezellige samenzijn op de ballenbaan hebben we op het terras van de camping nog even wat gedronken. Vanavond steken we weer de BBQ aan en maken het nog even weer gezellig. Daarmee komt een eind aan ons Camperen in Coronatijd avontuur.

wederom een epistel schrijven.

Morgenvroeg gaan we op weg naar huis.

Samenvattend komen Elfriede en ik tot de conclusie dat Camperen in coronatijd goed te doen is. Vooral met een camper. We hebben getracht, ondanks dat soms anderen dat niet deden, de voorgeschreven RIVM regels in acht te nemen. Verder is de conclusie dat Nederland een prachtig land is waar je goed vakantie kunt vieren. Wij kregen, mede door de korte afstanden die we met de camper hebben gereden, een waar gevoel van onthaasten en zijn er zeker van dat we vaker in Nederland blijven. Er is in Nederland veel natuurschoon te (her)ontdekken. Advies is dan ook dat als je niet ver weg hoeft te gaan om dan lekker in Nederland te blijven. Ga eens naar de Twente, de Achterhoek, Brabant of Noord Limburg!!! De horeca kan onze bestedingen best gebruiken en dat geldt idem voor de campinghouders en camperplaatsen.

Zaterdag 27 juni 2020

Gisteravond tegen een uur of 7 begon het donker te worden en vielen de eerste druppels water sinds lange tijd. Dat werd ook wel echt tijd want de natuur in het Brabantse land veranderde langzaam maar zeker in een dor landschap dat gelijkenis begint te krijgen met een woestijn. Er zijn zelfs al boeren die al hun koeien ingeruild hebben tegen kamelen en dromedarissen. Dit domweg omdat dit soort dieren beter in de warmte kunnen overleven dan koeien.

Het regende een poosje stevig door en er zette even een behoorlijke wind op. Gelukkig bleven toestanden met dikke hagelstenen ons bespaard. We hoorden verhalen dat er in Kortrijk, in Den Belg, hagelstenen waren gevallen ter grootte van een 2 euro muntstuk. Die wil je niet graag op je camper, auto of caravan hebben. Er waren ten tijde van deze stortvloed aan water nog diverse wielrenners onderweg en die hadden uit voorzorg voor dikke hagelstenen een fietshelm opgezet. Bleek dus in het geval van gisteravond een overbodige luxe.

Vanmorgen na het ontbijt zijn we de boel gaan inpakken en zijn we naar Prinsenbeek gereden. Nu het weer wat koeler is heeft Wim zijn resort Roundhousen in het Overijsselse weer ingeruild voor het Brabantse Prinsenbeek waar hij zijn buitenverblijf heeft geparkeerd.

Residentie Schutte

Nadat we in Prinsenbeek wat boodschapjes hadden gedaan reden we naar de SVR camping Hof van Overveld aan de Overveldsestaat 10 eveneens in Prinsenbeek. Een nette en verzorgde camping met mooie ruime plaatsen. Het bijzondere is dat de plaatsen rond een groot grasperceel gesitueerd zijn en dat de staplaatsen voorzien zijn van kunstgras. Ook hier weer een sproei-installatie die op gezette tijden wordt aangezet. Kun je ook wel aan het gras zien wat het is nog echt grasgroen. Het gezegde ” het gras bij de buren is altijd groener” gaat hier niet op want hier is het perfect groen! De eigenaar Piet is een vriendelijke en behulpzame man en altijd in voor een leuk gesprek.

Net toen wij de camper op de plek hadden staan kwamen ook Wim en Hermijn aangelopen. Nadat we weer bijgepraat waren hebben we even samen gelunchd en zijn toen gaan jeu de boulen. Een sport die ik nog nooit serieus gedaan had. De Schuttes zijn de trotse bezitters van 2 kistjes met boules, compleet met spelregels dus eerst de spelregels maar eens doorgenomen met elkaar. Daarna op naar de baan! Toevallig was ook Piet de campingbaas daar en deze gaf ons uitleg over hoe te gooien, hoe de puntentelling werkt, kortom een duidelijke uitleg over hoe het spel in elkaar steekt. Eigenlijk werkt het net als biljarten maar dan anders. Je hebt hierbij geen stof waarmee je de ballen voort beweegt maar je gooit ze. Je moet ze onderhands gooien, dit in tegenstelling tot een handgranaat, die gooi je namelijk bovenhands. Ik moet toegeven dat het een leuk spel is maar doordat het begon te regenen moesten we het spel onderbreken. Ook geen straf want in het cafeetje van Piet was lekker bier en ijs te verkrijgen.

Bruine kroeg op de camping!

Terwijl ik dit epistel schrijf zijn Wim en Elfriede naar de Jumbo om etenswaren te halen voor onze gezamenlijke kooksessie. Het wordt iets van de gourmet-anders en de kleine barbeque. Hermijn kwam met een ontzettend creatief idee op culinair gebied, namelijk we gaan “gourmet anders” doen. Dat is, op een gasbarbeque de paellapan plaatsen en deze als het ware inzetten als gourmetpan. Daarbij wordt de kleine barbeque ingezet om de Portobello’s en groente te garen.

Voor wat betreft de coronaregels viel het op dat bij de Jumbo een methode voor desinfecteren gebruikt wordt die we nog niet eerder hadden gezien. Je pakt een winkelwagen, deze schuif je tussen twee hekjes in en zodra deze staat wordt de duwbeugel ontsmet met een soort spray. Je steekt beiden handen in een tweetal kokers en er wordt een pufje desinfecteermiddel op je handen gespoten. Deze methode voorkomt dat er extra personeel ingezet moet worden om de winkelwagentjes te ontsmetten. Maar…. kom je dan binnen in de supermarkt dan is het een wirwar van mensen en is de 1,5 meter afstand tot elkaar ver te zoeken. Het personeel bij de Jumbo loopt met gele hesjes aan waarop staat dat je gerust iets mag vragen maar dat je wel 1,5 meter afstand moet houden. Toen wij de winkel uitliepen waren er net enkele personeelsleden die vrij kregen en die liepen mij bijna van de sokken…… hoezo 1,5 meter afstand???

Deze adonis wilde wel even voor onze camera figureren.

Tot zover het bericht van vandaag. Misschien volgt er morgen nog een kort verslagje en dan is het vooreerst weer afgelopen! In augustus of september gaan we weer op pad en zal dan ook weer berichten over onze belevenissen.

Ter info: deze tekst is mede tot stand gekomen door de welwillende medewerking en inbreng van Hermijn Schutte. Met name het deel over de gezamenlijke maaltijd van deze avond. De voorbereidingen van de maaltijd zijn gedaan door Hermijn, Elfriede en een beetje door Wim. Ik was ten tijde van deze activiteiten aan de bier.

Vrijdag 26 juni 2020

Vanochtend na het dagelijkse krantje lezen de watervoorraad aangevuld en de toiletcassette geleegd. Tijdens de koffie samen plannen gemaakt voor vandaag. De voorspelling was dat het knalheet zou worden. Welnu, bij het ter perse gaan van dit epistel uit onze belevenissen is gebleken dat de voorspelling is uitgekomen. Ruim boven de 32 graden. Reden om wel te gaan fietsen maar niet zo’n groot eind als gisteren. Tenminste…

De door Elfriede uitgezette route ging richting Oisterwijk en zou rond de 30 kilometer zijn. De tocht ging voor een klein deel door een bos en verder door heide en landbouwgebied. Ook veeteelt voor de biologische vleesproductie zie je veel rond Oirschot.

Het wilde westen in Oirschot

In het stukje bos hadden we nog enige schaduw maar op de vlakte was de zon onverbiddelijk en tartte ons tot op het bod…. Het bleek bij thuiskomst met een aanpassing in de route dat we 32 kilometer gefietst hadden. En dan ook nog een aanpassing waarbij het aantal kilometers minder zou zijn.

Wat wel apart was, is dat de route wederom pal voor IJssalon de Dames langsheen ging. (Brabants taalgebruik) Onze fietsen trekken bij het zien van een ijssalon altijd richting dat koude spul. Ook hier weer. Dus stoppen en ijs eten.

Dat het Brabants een vreemde taal is bleek ook vandaag weer eens. Men schrijft hier yoghert in plaats van yoghurt en bij de ijssalon mogen niet meer ALS 2 personen naar binnen in plaats van niet meer DAN 2 personen.

Na het nuttigen van het ijs zijn we doorgereden naar de camperplaats en zagen daar de food truck staan die iedere vrijdagmiddag van 17:00 tot 19:00 uur aanwezig is. De bezitster van de truck maakt ter plaatse eten voor de campergasten en dat kun je dan afhalen bij de truck op een vooraf opgegeven tijdstip. Vandaag heeft ze diverse soorten burgers in de aanbieding en patat met stoofvlees, of zonder natuurlijk… Ook een salade en wat koele frisdrank hoort bij het menu van vandaag.

de foodtruck

De camperplaatseigenaar zet af en toe een sproeiinstallatie aan om het stuiven van zand vanaf het zandpad te voorkomen. Prettige bijkomstigheid is dat het ook een lekkere verkoeling geeft.

Wij gaan om 18:00 uur eten en daarna weer aan de rummicup. Overigens was de score gisteravond weer in mijn voordeel. 3:1 gewonnen.

Morgen volgt weer een nieuw berichtje.

Donderdag 25 juni 2020

Tja, alweer donderdag, nog 5 dagen te gaan en dan zit het er weer op voor de komende tijd. Het mag gezegd worden, we hebben Nederland en dan met name de provincies en de streken waar we geweest zijn echt leren waarderen. Het is vooral met dit weer niet echt nodig om takke einden te gaan rijden omdat het elders mooier zou zijn. Nu ben ik sowieso wel zo ingesteld dat als ik ergens ben dat het even verderop nog mooier is en dan zit er een “innerliche Schweinhund” in mij die zegt dat we weer verder moeten. Een goede vertaling voor ” innerlijke Schweinhund” weet ik eigenlijk niet zo, maar het komt er op neer dat het een ” intern huftertje” is. Ik moet wel zeggen dat ik deze vakantie toch een knopje of mes heb gevonden om dit “intern huftertje” het zwijgen op te leggen danwel tot kalmte te manen. We hebben nog nooit tijdens onze ruim 10 jaar camperervaring langer dan 2 dagen op een camperplaats gestaan maar dit jaar is dat meerdere keren voorgekomen. Deze tot nu toe twee en halve week zijn echt een “onthaasting” geweest. Weinig kilometers maken wil ook zeggen dat er minder diesel wordt verstookt en dat dit geld ten goede kan komen om lekker te eten, meer ijs te eten, meer terrasjes te pakken etc… komt natuurlijk ons gewicht niet ten goede maar ook dat is weer geen probleem omdat ik sinds 5 maart mijn C1 rijbewijs heb en de camper heb laten opwaarderen naar 4250 kilo.

Nu even terug naar gisteravond. We staan met onze camper in het mooie Oirschot op een prachtige camperplaats aan het Wilhelminakanaal. Keurig netjes hier allemaal, mooi sanitair, super maar dan ook supervriendelijke eigenaren. Het is hier nog echt groen, zelfs het gras, door het ingenieuze sproeisysteem dat ze hebben en wat ook meespeelt, de eigenaar had tot voor kort op deze locatie een grote kwekerij. Dit even ter inleiding zodat bekend is dat we aan het Wilhelminakanaal staan. Want…. wat gebeurde er gisteravond? Welnu, zo rond een uur of 8 werd er aan het kanaal op de kade een zwarte Volvo geparkeerd. De man die de auto er neerzette verdween weer. Toen werd het rustig en het bleef verder lang warm die avond. Wij gingen rond een uur of 11 naar bed. Die nacht of eigenlijk bij het ochtendgloren gebeurde er iets raars dat mij lang bij zal blijven. Een groot vrachtschip kwam aangevaren. De schipper had de motor uitgezet zodat het grote schip over het water naar de kade gleed en geen geluid meer produceerde. De schippersvrouw “gooide” 3 hondjes overboord, natuurlijk aan de kadezijde en keek vanachter de stuurhut of de hondjes ergens op aan zouden slaan. Toen dat niet gebeurde sprong ze van boord en draaide de schipper een kraan boven de kade, de Volvo werd eraan vastgemaakt en werd zo aan boord getakeld.

hier is dus sprake van een auto-kidnap!!

Het geheel duurde nog geen 5 minuten. De drie honden (voor zover je het honden mag noemen) werden weer aan boord gehaald en het schip ging verder. Nog geen 5 minuten later werd het druk in de lucht. Een groot vliegtuig van de Koninklijke Luchtmacht vloog af en aan en een drietal Chinook helicopters hingen boven het Wilhelminakanaal waar even van te voren de auto-kidnap plaats had gevonden. Op hetzelfde moment hoorde ik geritsel en geruis rond de camper. Ik hoorde in de verte schoten, het gekant van geweersalvo’s en granaten was niet van de lucht. Ik kon het niet laten om te kijken wat er loos was en zag meerdere soldaten voorzien van camouflage en zwaar bewapend over het terrein sluipen. In het Wilhelminakanaal lagen kikvorsmannen op zoek naar sporen van de auto-kidnap. Ik kon me gezien de inzet van leger en politie niet aan de indruk onttrekken dat er haast wel sprake moest zijn van een terroristische actie of iets met XTC productie waarbij de zwarte Volvo als vluchtauto zou zijn gebruikt. ….gruwelijk spannend. Ik heb nog nooit van dichtbij zoveel overmacht gezien aan inzet arrestatieteams, duikers, snipers etcetera.

Helaas werd ik toen wakker en zal nooit weten wat er nu precies aan de hand was. Dat er wel wat aan de hand was, bewijst het feit dat onze buurvrouw vanmorgen aan mij vroeg of ik ook schoten had gehoord vannacht…..

En dan nu onze belevenissen van vandaag. Na het ontbijt en koffie zijn we op onze fietsen vertrokken om wederom een voortreffelijk uitgezetten knoopuntfietsroute van ruim 30 kilometer te gaan rijden. Bloedverzengend heet en windstil weer maakten deze tocht tot de tocht der tochten. Bar en boos wat we hebben doorstaan. We fietsten het rondje Best, deze route ligt voor een groot deel langs het Wilhelminakanaal waar je lekker in de schaduw kunt rijden. Ook gaat de route langs een aantal gedenktekens van militairen die tijdens acties in WO2 zijn gesneuveld. Onderweg kwamen we net voor Best bij een klein terrasje aan. Dus maar even koffiedrinken. Dat we in exotische temperaturen leven en dat ook daardoor de flora en fauna in Nederland sterk verandert bewijst onderstaande foto.

ze trekken zich niets aan van de 1,5 meter regel….

Na deze bijzonder ontmoeting zijn we verder gefietst en hebben op een terras in Best genoten van een heerlijke lunch. De uitbater van het terras vertelde dat de gemeente Best behoorlijk soepel met de coranaregels omgaat en dat hij daarom de hart op hart afstand van de tafels op 2 meter had gezet…. Na de lunch zijn we verder gefietst en kwamen bij een knooppuntbord voor de moeilijke keuze te staan, of een korte weg van 5,5 kilometer naar de camperplek nemen of 7,5 kilometer rijden om bij ” IJssalon de dames” een lekker ijsje te kopen, na lang overleg toch maar gekozen voor dat laatste gekozen en daar hebben we geen spijt van gekregen. Zowel Noordpool ijs, Cecile ijs , als Talentie (bij ons in de buurt) verbleken hierbij.

Na het ijsje naar de camper gereden en dit fantastische verhaal, wat deels op waarheid berust en deels geterroriseerd is, geschreven.

Tot morgen.

Woensdag 24 juni 2020

Vandaag zijn we na het ontbijt vanuit Neerpelt naar Oirschot gereden. Het moet gezegd worden dat de camperplaats in Neerpelt bijzonder mooi gelegen is aan het Wilhelminakanaal. De sitecode van de NKC is 3940, adres is Jaak Tassetstraat 54 te Neerpelt. De kosten per 24 uur zijn 6 euro en je mag er maximaal 48 uur staan. De camperplaats ligt aan een wandel- en fietsroute. Er is dus altijd wat te zien. Hieronder nog even een foto van de zonsondergang gisteravond in Den Belg.

Photo made by Master of Arts Quilter Elfriede Grooten

Zoals reeds geschreven zitten we nu in Oirschot op een camperplaats die wederom aan het Wilhelminakanaal is gelegen. Campercontact code is 41402 en adres is De Rijt 1 in Oirschot. Afstand van de cp tot het oude centrum is circa 15 minuutjes lopen. Het centrum is gezellig en heeft veel terrasjes waar je onder andere lekker kunt eten en waar ze ook lekkere biersoorten hebben. Na een terrasbezoekje hebben we even wat boodschappen gedaan bij de Jumbo. Wat zowel op het terras als bij de Jumbo opviel was dat men zich weinig tot niets van de Coronamaatregels aantrekt. De looproutes zijn wel aangegeven en ook staan overal tafeltjes met desinfecteerspray maar toch kun je zien dat de voorzichtigheid afneemt.

Oorspronkelijk zouden wij vandaag naar Prinsenbeek gaan om daar een paar dagen met vrienden te verwijlen. Mooi Nederlands taalgebruik… of niet soms) Helaas is het gloeiende bloedhete weer er debet aan dat dit aangenaam verpozen geen doorgang kon vinden. Schijnbaar is het elders, in Overijssel bijvoorbeeld, wezenlijk koeler. Er zit daar een Resort met de naam “Roundhousen” met airco in de leefruimtes, althans voor zover ik begreep…. Sommige mensen vluchten daarom vanuit het zuiden naar noordelijker en lager gelegen gelegen oorden.

Gevolg van deze vluchtpartij was dat Elfriede en ik gisteravond tot laat in de avond het doel voor vandaag moesten aanpassen en Elfriede zo van slag was dat ze met 3:0 verloor met Rummicuppen. Ik hoop dat ze vanavond wat bekomen is van alle ellende die haar gisteravond te beurt viel en dat ze vanavond zoals vanouds weer gaat winnen.

En wat nu, ja nu zitten we gezellig met z’n tweetjes onder de luifel te genieten van het mooie weer. Elfriede leest wat en ik tik wat op de apple. Morgen gaan we weer op de fiets een route rijden….. tot morgen.

Dinsdag 23 juni 2020

Elfriede had voor vandaag een knooppuntenfietsroute uitgezet van ruim 50 kilometer. Omdat het mooi weer zou worden (en ook is geworden) besloten we om al vroeg op de pedalen te gaan. Net voordat we weg wilden kwam onze buurmancamperaar met een attractie een kilometer of 15 verderop. Het boomkroonfietspad. Wij gingen dus op pad. Na een kilometer of 20 was er nog geen boomkroonfietspad te bekennen. Toevallig passeerden we een koffietentje waarvan de eigenaar net aanwezig was maar de toko nog niet open had. Hij was wel zo vriendelijk om ons een routeplan te geven. De keuze was: of terugrijden naar knooppunt 27 of doorgaan naar 28. Echter dan moesten we wel een alternatieve route gaan zoeken om een stuk of wat andere knooppunten te elimineren…. Het zou nog een kleine 6 kilometer zijn volgens de koffietenteigenaar. Klopte geen moer van want het werden er 11. Dus de route heen was 20+11= 31 kilometer.

Boomkroonfietspad
uit de folder
Met 1 handje aan het stuur klimmen!!

Na het rijden van het boomkroonpad zijn we naar de begraafplaats in Lommel gefietst. Op deze begraafplaats liggen 39106 Duitse militairen begraven. Elfriede haar opa is tijdens de tweede wereldoorlog op 42 jarige leeftijd gesneuveld in Belgie en ligt daar nu begraven. Tja, en dan kom je daar en dan zie je daar in keurige rijen en vakken de 39106 kruizen staan met naam, rang, geboortedatum en sterfdatum erop.

indrukwekkend,39106 graven

Wij waren er een jaar of 10 eerder ook al eens geweest en dachten het graf wel te kunnen vinden. Helaas… na een half uur in de brandende zon te hebben gezocht, nog niets. Elfriede kwam op het idee om toch nog maar eens bij de ingang te vragen waar ze het graf van haar opa kon vinden. Normaliter kun je zelf in een viertal dikke boeken op naam zoeken en vind je blok en grafnummer. Door de Coronamaatregelen mogen de boeken niet ingezien worden en is het infocentrum enkel op woensdag tot en met zondag geopend. Dus vandaag niet..

Bij de ingang was een schone Belgin aanwezig. Toen Elfriede haar vroeg om gegevens zei ze dat ze een collega vrijwilliger zou sturen die wel even eea uit zou zoeken. De jongedame die Elfriede hielp opende een van de 4 boeken en had direct de pagina te pakken waar Jan Klinge op vermeld stond. Gewapend met een papiertje en een plattegrond was het eenvoudig om het graf te vinden. 

Graf van de opa van Elfriede, blok 16, grafnummer 588

Na het bezoek aan de begraafplaats zijn we terug gefietst naar Neerpelt. Ook weer via knooppunten. Afstand totaal “slechts” 51 kilometer. Een kilometer of 3 voor het eindpunt hebben we nog even op een terrasje gezeten waar ze lekker ijs en goede koffie met appeltaart verkochten. We moesten daar wel even pauzeren want per slot van rekening zijn we vandaag 42 jaar getrouwd. We werden daar vanochtend aan herinnerd door onze schoonzoon Guus. Wijzelf hadden er niet aan gedacht.  

Al met al een leuke dag fietsen met veel mooie en afwisselde natuur. Bosrijke omgeving en grote stukken met heide. 

Vandaag geconstateerd dat op de terrasje waar we waren de coronamaatregelen goed werden nageleefd. Ook op een klein marktje in Eksel werd goed opgepast en afstand gehouden.

De scores voor vandaag zijn dus: lekker gefietst…51 kilometer, perfect weer, bijna windstil en zeker 27 graden, terrasje gepakt en koffie gedronken. En als afsluiter een terrasje waar Elfriede ijs met huisgemaakte advocaat nam en ik koffie met appeltaart. IJsje was een 9 waard en de koffie met appeltaart een 8..

Oh ja, gisteravond heb ik met rummicup 4 keer, jawel 4 keer gewonnen. (ik zeg natuurlijk niet dat Elfriede mij al meerdere avonden achter elkaar met grote overmacht heeft ingemaakt)

Tot morgen.

Maandag 22juni 2020

Afgelopen nacht regende het af en toe behoorlijk heftig. Vanmorgen om 7:15 uur toen ik uit de camper stapte was het ronduit fris. En dat terwijl beloofd was dat we een mooie warme week zouden krijgen…

Zoals altijd begon ik de dag met een kopje thee en echt lezen van de krant op de i-Pad.Na dit ritueel heb ik al voor het ontbijt de camper vertrek gereed gemaakt.

We hadden gepland om vandaag een wandeling door een Peel natuurgebied te gaan maken maar omdat we daar gisteren al omheen gefietst waren, hebben we dat plan maar laten varen. Even afrekenen met Tjieu, de campingbaaas en toen op pad. Eerst zijn we langs de zorgboerderij gereden waar we gisteren de asperges en nieuwe aardappelen hadden gekocht. We hadden mazzel want de eigenaresse deed speciaal voor ons de winkel even open zodat we een voorraadje asperges en 2,5 kilo aardappelen konden inslaan. Dus de komende maaltijden wordt het weer smullen. Onderstaande foto is gemaakt op de fietsroute van gisteren bij de zorgboerderij.

Een dergelijke kast had ik nog nooit gezien

Na deze actie zijn we doorgereden naar Nuenen naar de nieuwe Laika dealer Coppelmans. We wilden wat meer info over de nieuwe Laika Ecovip die over 8 weken uitkomt. We werden vriendelijk ontvangen en kregen veel informatie over het nieuwe campermodel. Eigenlijk mocht de man nog niet teveel vertellen maar ik kan verklappen dat het nieuwe model een superuitstraling heeft en wat betreft afwerking en comfort niet meer onderdoet aan de Kreos serie. De voorkant smoelt net zoals de Niesmann Bischoff Arte. De achterkant smoelt als een superliner en de snufjes zoals dubbele bodem, extra serviceluiken etc. doen niet onder voor de duurste Carthago. Ook heeft het model van 740 cm lengte een separate douche en wc, een ruimere garage waarin met gemak 3 fietsen in moeten passen. Verder maakt de dubbele bodem de camper wintervast. Ook mooi is dat je deze kunt bestellen met een Truma Combi gestookt op gas of diesel. Dit stookt wezenlijk goedkoper dan enkel op gas en je kunt dus meer autark verblijven. Stof tot nadenken dus…

Wat tevens opviel was dat deze dealer in tegenstelling tot Ron Hazenberg Campers een correcte uitleg van zaken geeft en geen woekerprijzen hanteert. Doordat Hazenberg jarenlang de Laika markt in Nederland domineerde en zelf de prijzen ervoor bepaalde, hebben veel Laika bezitters een te hoge prijs betaald voor hun camper. Voordeeltje was wel dat je ook iets meer terug kreeg voor een in te ruilen camper. Niet voor niets is hem dus het Laika dealerschap ontnomen. De nieuwe Laika dealers in Nederland zijn nu dus Coppelmans in Nuenen en CCR in Lemmer. 

Toen door naar ons doel van vandaag. Land: Belgie, plaats: Neerpelt, locatie: de passantenhaven annex camperstaanplaatsen. Geen grensbarricades of controles, dus lekker doorrijden. Nou ja, doorrijden in België? Je moet daar of ijzingwekkend snel jakkeren zodat je zweeft over het wegdek en je daardoor de vele gaten niet verneemt of met een slakkengang rijden. Ertussen zit geen optie. Ik koos voor rustig aan doen….

Nog snel even wat boodschappen gedaan bij de gloednieuwe Jumbo in Neerpelt en toen op zoek naar de camperplaats. Snel gevonden en geluk, nog net 1 plaatsje vrij tussen de Belgen in. 

Ons uitzicht vanaf de camperplaats.

En dan nog wat over Corona: Wat opviel vandaag bij de Jumbo was dat de mensen laconiek omgaan met de coronamaatregels. Men houdt naar mijn idee absoluut geen 1,5 meter afstand tot elkaar. 

Toen we later in de middag nog even op een terrasje wat gingen drinken viel op dat de tafels op ruim 1,5 meter afstand van elkaar staan maar de stoelen in geen geval. En daar, waar in Nederland veel tafeltjes met twee stoelen staan is het in België op de terrassen veelal 4 stoelen per tafel. In Nederland moet je je naam en telefoonnummer of mailadres opschrijven op een formulier en moet je op een vraag of 5 nee kunnen antwoorden om een terras te mogen betreden. In België niets van dit soort acties. Den Belg zegt dan wel dat Nederland laks en slap is met de maatregels maar ze zijn zelf vele malen slapper dansel lichtzinniger!

Genoeg geschreven voor vandaag. Morgen wordt er weer gefietst en bekijken we of we hier nog een nacht verblijven of dat we doortrekken verder België in.

Oh ja, nog even dit: in Nederland plakken ze vervelende kinderen achter het behang, in België worden ze aan de waslijn gehangen:

Zo, daar zijn we voorlopig vanaf!

Zondag 21 juni

Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan om er met de cyclocrosser op uit te gaan. Het weer was om 7:30 uur al perfect en de zon scheen volop. Mijn plan was om er zomaar wat op uit te fietsen doch onderweg zag ik de knooppunten staan en het leek me daarom beter om knooppunten te gaan volgen. Enfin, om 8:00 uur op de fiets en lekker rijden. Ik volgde een mooie route en kwam in leuke plaatsen zoals Heythuysen, Roggel en Heibloem. Ook een deel van het natuurgebied Leudal maakte deel uit van de fietstocht. Het ene moment rijd je door heidevelden en even later zit je in het bos. Ook is er veel verschil in de landbouw: aardbeienteelt, graszoden, uien, vaste planten, bonen, prei en niet te vergeten asperges worden er verbouwd. Wat betreft het fietsen langs knooppunten moet ik wel opmerken dat je verhipte goed moet opletten dat je geen bordjes mist want anders kun je een kolere eind terugrijden om de juiste route weer op te pakken. Maar goed, verleden jaar zat ik in Frankrijk en Spanje en reed ik op de navigatie en moest ook diverse keren rechtsomkeert maken omdat ik toch de weg kwijt raakte of een afslag had gemist. Stom genoeg let je niet goed om omdat je onderweg allerlei leuke dingen ziet en dan de kop niet meer bij de weg en route hebt. Even na tien uur was ik terug en had er een ritje van 42 kilometer opzitten. Tijd om samen met Elfriede te ontbijten.

Na het ontbijt wat puzzelen en toen samen op de tourfietsen op pad om een door Elfriede uitgezette knooppuntroute te rijden. We waren ongeveer een half uurtje onderweg toen we bij een zorgboerderij aankwamen waar een automaat stond waaruit je asperges kon kopen. Het aspergeseizoen loopt op zijn einde, dus pak je voordeel en koop asperges! Toevallig hadden deze mensen ook nieuwe aardappelen te koop en ook nog voor de gunstige prijs van 1 euro per kilo. Dus de reis ging verder met 1 kg aardappelen en 500 gram geschilde asperges in de fietstas.

We hadden nog even een leuk gesprek met de aspergekweker, hij vertelde dat je asperges 8 jaar op dezelfde grond mag verbouwen en dat dan de grond dusdanig arm is geworden dat je er 10 jaar lang geen asperges meer op moet verbouwen. Normaliter laten ze de asperges vanaf 24 juni doorschieten. Dus ze oogsten tot uiterlijk 24 juni. Omdat het dit jaar al vroeg begon met het aspergeseizoen door het mooie en droge weer, is het oogsten ook vroeger afgelopen dan in andere jaren. Daar waar nu nog geoogst wordt in Limburg betreft het aspergevelden die “doodgestoken” worden. Daar worden dus de komende jaren geen asperges meer op verbouwd. Overigens, de doorgeschoten aspergeplanten worden vermalen en dienen als grondstof en meststof voor het komende jaar.

Onderweg kwamen we langs Nationaal park de Groote Peel, een groot natuurgebied. Je mag er alleen maar wandelen en met de fiets mag je er niet in. Wat opviel was het enorm grote aantal afgestorven dennen. Ik denk dat dit ligt aan de daling van de grondwaterstand. Zo leggen dus veel dennen net naaldje. Ik weet, dat moet het loodje zijn maar dat gaat niet bij een den.

Op zeker moment kwamen we uit bij knooppunt 10 op de route…. dat zegt natuurlijk niemand iets maar mij wel. Daar zit namelijk een leuk tentje op de hoek van een kruispunt waar je heerlijk even kunt verpozen oftewel kunt bijtanken. Daar parkeerden we onze fietsen en liepen naar de ingang. Voordat je het terras op mocht moest je eerst je handen ontsmetten en je naam op een formulier invullen. Wat de reden daarvan is weten we niet maar we hebben het wel trouw gedaan. We kunnen ons indenken dat dit gevraagd werd om bij een eventuele corona-uitbraak te kunnen checken wie er allemaal binnen zijn geweest. Echter dan heb je naar ons idee wel een telefoonnummer of adres nodig. Zodra je naam op papier stond kwam er iemand van de bediening bij je en wees je een tafeltje aan. Wij hadden niet gereserveerd maar kregen toch een tafeltje in een hoekje met zicht op de ingang van het terras. Een gouden plekje bleek even later. Bezoekers die zonder de handen te ontsmetten toch verder liepen werden even later teruggestuurd om dit alsnog te doen. Navraag leerde dat er even verderop een dikke bouvier zat die in de gaten hield of de mensen zich aan de coronaregels hielden. Indien dit niet het geval was dan liet deze boef de tanden zien en gingen de mensen vanzelf terug! De horeca ondernemers worden steeds creatiever.

Na twee lekkere Lindeboom pilsje en dito bitter lemon zijn we verder gereden. Onderweg kwamen we een bord tegen dat ons voor een raadsel zette.

Wat steekt er over? Een hert, wild zwijn of wilde bok?

Om 16:00 uur waren we terug bij de camper. 35 kilometer gefietst. Tijd voor wat drinken en om na te denken hoe de rolverdeling voor de kokerij zou worden. Ik moest de aardappels schrappen en Elfriede zorgde voor het koken van de aardappels, de asperges en de eieren die onmiskenbaar bij dit soort eten hoort. Het was weer lekker smullen.

Nieuwe aardappelen en de laatste asperges van 2020.

Morgen gaan we verkassen. Waar heen weten we nog niet precies maar we gaan in ieder geval een wandeling maken op een steenworp afstand van hier in de buurt van Ospel in Buitencentrum de Peelen.

Zaterdag 20 juni 2020

Vanmorgen na het ontbijt zijn we samen naar Nederweert gefietst. De route vanaf de camping naar Nederweert loopt deels door de landerijen in de Peel en deels langs een Peelkanaal waar veel vissers probeerden iets te vangen. Elfriede wilde in Nederweert wat winkelen en ik zou daar een beetje rondfietsen. Vanaf de svr camping is het slechts een kwartiertje fietsen dus zaten we al lekker op tijd op een leuk terrasje aan de koffie met jawel, weer een lekker stuk taart en Limburgse vlaai. Wat ook hier weer opviel is, dat de coranaregels goed werden nageleefd. Het weer was goed en de zon scheen uitbundig! En dat in Nederland. Wat wil een mens nog meer.

Ik heb nog even een paar boodschappen bij de Jumbo gedaan en constateerde daar dat de coronaregels minder consequent nageleefd werden. Bij de kassa’s was het erg druk en van 1,5 meter afstand was geen sprake. Het had wel gekund maar dan hadden ze om en om een kassa moeten sluiten en dat gaat ten koste van de klandizie en snelheid van afhandelen. Persoonlijk had ik liever gehad dat men voor minder open kassa’s gekozen had. Nu kan ik er enkel voor kiezen om niet meer naar de Jumbo in Nederweert te gaan.

Direct na de middag zijn we terug gegaan naar de camping. Het werd nodig tijd om de was te doen en een middag lekker bij de camper te zitten. Elfriede heeft de was gedaan en ik ben me gaan verdiepen in het WordPress systeem om foto’s bij de teksten te kunnen plaatsen. En dat is gelukt. Vanavond gaat de bbq aan en wordt er weer rummicup gespeeld..

ons plekske op de svr camping De Riet

Vrijdag 19 juni juni 2020

Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan en heb de watertank bijgevuld en de toiletcassette geleegd. Wat ik wel al wist is dat we in twee dagen, mits we op een plaats staan waar een toilet is, zo ongeveer 35 liter water gebruiken. Dat valt dus eigenlijk best mee. Nadat we samen hebben ontbeten hebben we de fiets gepakt en zijn een route langs de Maas gaan rijden. Elfriede is inmiddels een ster in het uitzetten van fietsroutes met behulp van het knooppuntennetwerk. Gaat super. We zijn 2 keer met het veer de Maas overgestoken. 1e keer bij Vierlingsbeek Bergen en de 2e keer bij Afferden. De kosten voor 2 personen bedraagt €1,80 per overtocht. De fietsroute langs de Maas is echt mooi en is goed voor iedere fietser en ik denk zelfs kindereen te doen. Ook volwassenen die niet met ondersteuning rijden kunnen dit goed aan. In Afferden hebben we bij een bakker op de route een kop koffie met een heerlijke (mini)vlaai gegeten. Bij deze bakker hadden ze als Corona maatregel dat je met niet meer dan 4 klanten in de winkel mag zijn. Er werd echt goed door de klanten op ingespeeld met als gevolgd dat er op straat een wachtrij ontstond. Wat dan weer jammer is, is dan sommige Limburgers het nodig vinden om de auto met draaiende motor op straat te laten staan, direct voor het terras, terwijl ze zelf in de rij staan. Dus liever geen Corona maar wel uitlaatgassen inademen…. Na deze heerlijke versnapering zijn we doorgefietst richting de camperplaats.

Koffie met echte Limburgse vlaai

Totaal aantal fietskilometers vandaag waren rond de 30. Bij de camper aangekomen heb ik de fietsen in de camper gestald. Elfriede had inmiddels koffie gezet en na de koffie en het afrekenen van de camperplaatskosten zijn we richting Nederweert naar SRV Mini Camping Het Riet vertrokken. Onderweg hebben we in Nederweert bij de Jumbo boodschappen gedaan.

Op de camping werden we zeer vriendelijk ontvangen en kregen een mooie plekje van de campingbaas toegewezen. Echt een kneuterige camping met eenvoudig doch net sanitair. Het internet is er ook goed. Daarom ben ik nu als een gek mijn dagverslagen van de afgelopen dagen aan het bijwerken. Op de camperplek in Nieuw Bergen waar we stonden was het internet dermate traag dat ik niet op de site waarop www.reizenmetdecamper.nl staat kon inloggen. Leuk aan de camping waar we nu zijn is de prijsstelling, een persoon kost €1,75, stroom kost € 1,75, toeristenbelasting kost €1,25 en gebruik douche kost € 5,00 per persoon….

Op de gasbarbeque hebben we de pizzasteen op temperatuur gebracht en getracht een pizza te bakken. Op zich ging dat wel aardig goed met als kanttekening dat de bodem knapperig maar ook redelijk zwart was. Het pizzabakken vraagt dus nog wat oefening en geduld voordat ik dat perfect kan. De twee worstenbroodjes die ik na de pizza op de pizzasteen had gelegd konden wel de toets der kritiek doorstaan.

Vanavond gaan we weer verder met de rummicup competitie….

Donderdag 18 juni 2020

Na het buitje van gisteravond was vanmorgen buiten alles weer fris en fruitig. En dan niet in de zin van koud, helemaal niet, want ik zat om 7:20 uur al buiten in het zonnetje met een kopje thee met honing. Thee vind ik eigenlijk niks maar met een drupje honing erin is het wel te harden. Naast ons stonden mensen uit Steenwijk met een camper van enig formaat, in zowel grootte als financieel formaat. Een Niesmann Bisschoff van 2017, dubbelster, bijna 9 meter lang en alles erop en eraan. Kosten: nieuw…€ 250.000,00

Natuurlijk een leuk gesprek met de eigenaar gehad. De man en zijn vrouw hadden een camping en 2 bungalowparken in de buurt van Steenwijk gehad en deze verkocht omdat de beide dochters geen interesse hadden om de zaken over te nemen. Nu trekken ze samen met de NB door Europa en overwinteren in Finland. Dat is een keer wat anders dan overwinteren in Spanje.

Na de koffie zijn we op de fiets gestapt en hebben een route gefietst. We zijn een stukje door Duitsland gefietst en hebben onderweg in een Konditorei een lekker stuk gebak en twee koffie gescoord. Op een grasveld bij een school in de buurt vonden we een bankje waar we dit lekker konden nuttigen. Vanuit deze plek hebben we de moeder van Elfriede gebeld om haar te feliciteren met haar 84e verjaardag.

Toen zijn we weer terug gefietst naar Nederland en door de bossen van Nationaal Park Maasduinen gereden. Onderweg kwamen we langs bezoekerscentrum Sluis. Hier kun je ook lekker even zitten in de daar aanwezige Bosbrasserie. De coronamaatregelen daar zijn wel heel uniek, tenminste, wij hadden ze nog niet zo meegemaakt. Voordat je een plaatsje op het terras mag zoeken moet je eerst verklaren dat je geen coronaverschijnselen hebt. Ob zich is dat nog vrij normaal. Dan mag je een plaatsje op het terras uitzoeken. Alle tafels staan ver uit elkaar. Minimaal 2,5 meter….. dus net niet de drie meter die het minstens zou moeten zijn. Op de tafel is een QR code oftewel scancode met tafelnummer geplakt. Met je smartphone scan je de code en je komt in een menukaart.

QR code

Dan kun je via deze kaart op je smartphone je keuze maken en je bestelling doen. Even later wordt het geserveerd.

“kleintje~”

Het is onvoorstelbaar hoe inventief de mensen worden. We hebben even met het personeel (op veilige afstand) gesproken en deze mensen kunnen goed leven met deze methode. Afrekenen doe je aan de kassa en een toiletbezoek is zo geregeld dat je slechts via 1 route naar het toilet kunt en vervolgens via ook maar 1 route weer naar buiten kunt. Natuurlijk kun je de kluit belazeren en er tegenin gaan. Echter alle lof voor de ondernemers die hun zaakjes perfect regelen om ons de gelegenheid tot recreëren en consumeren bieden.

Na deze stop zijn we doorgefietst en hebben nog even bij jachthaven ” het Leukermeer” gekeken. Ook daar is een mooie camperplaats waar we in de toekomst zeker een keer gaan overnachten. Verderop hebben we in een kleine boomgaard nog een kop koffie gedronken. Hier werd de koffie geserveerd op een tafel die ruim 1,5 meter achter ons stond, met het verzoek dit zelf van de tafel te pakken en verder uit te serveren. Al met al kun je stellen dat men overal tracht om zich goed aan de regels te houden.

Langs de Maas

We hebben vandaag ruim 40 kilometer gefietst en na het nuttigen van een gebakken eitje gingen we aan de rummicup. Na 2 spelletjes moesten we de derde partij afbreken en als een speer de camper in omdat het begon te waaien en even later begon te regenen.

Woensdag 17 juni 2020

Na het ontbijt gingen we op pad van Millingen aan de Rijn naar Nieuw Bergen. Een ritje van 45 kilometer. We reden een stukje door Duitsland en besloten om boodschappen te doen bij de Penny, een supermarkt. De camper parkeerde ik over 4 parkeervakken en we stapten voorzien van mondkapjes de Penny binnen. Mondkapjes zijn in Duitsland bij winkels en openbare gebouwen verplicht. Wat eerst al opviel is dat de mensen daar geen rekening houden met de 2,0 meter maatregel, bij de winkelkarretjes is het oude normaal schijnbaar van toepassing. In Nederland is 1,5 de regel! En wat mij opvalt is dat de oudere mensen zich niets aantrokken van de maatregelen. Binnen in de winkel is dat eveneens zo en werd ik bijna door een vrij corpulente Duitser van de sokken gelopen met in zijn handen een vracht chips en frisdrank. De winkelwagenplicht die in Nederland geldt, is in Duitsland schijnbaar niet van toepassing. Na het afrekenen bij de kassa, wat overigens wel volgens de regels ging, wilden we bij de inpandige konditorei nog wat broodjes kopen…. hier werden we door een ouder echtpaar bijna van de plaats gedrukt. Wel droegen de mensen allemaal een mondkapje… het lijkt erop dat iedere vrees voor het virus verdwijnt met het dragen van een mondkapje, zo van, zie mij eens, nu kan er niets meer gebeuren.

Na de boodschappen doorgereden naar de camperplek Bos en Heide in Nieuw Bergen. We reden daar het terrein op en toen kwam ik tot de ontdekking dat ik daar al eens eerder was geweest. Na enig denk en rekenwerk bleek dat het 2012 moet zijn geweest. We hebben de camper op de plek gezet en zijn na de koffie direct op de fiets gestapt om de omgeving weer even te verkennen. Toch bijna 20 kilometer gefietst en Elfriede scoorde bij de Multimate bouwmarkt 2 grote hangen baskets. Was ze al jaren naar op zoek… Corona brengt dus soms ook geluk….

‘s Avonds regen gehad en binnen zitten… jawel rummicuppen.

Dinsdag 16 juni 2020

Op tijd op de fiets om een route langs de Waal te fietsen, de Ooij route. We gingen onder andere richting Nijmegen. Mooie fietsweer, weinig wind en onderweg een paar buitjes. Echter, net op momenten waar we op een terrasje zaten. Het eerste terras dat we bezochten was voorzien van dwingende posters waarop stond dat je 5 vragen met nee moest kunnen beantwoorden, 1 met ja erbij en je was niet welkom. Vervolgens handen desinfecteren en een plaatsje zoeken op het terras. Even later kwam de bediening de bestelling opnemen en weer even later afleveren. Keurige looproutes binnen. Goed voor elkaar. Toen verder met onze Ooij route. Bij het volgende terras ook weer strenge vragen… 5 keer nee, dus toegang. Bediening kwam en nam bestelling op. Dit keer moeten we direct afrekenen zodat ze de bestelling konden brengen en wij dan na het eten konden gaan wanneer we wilden. Zou een contactmoment schelen. Goed over nagedacht! Echter…. laten ze nu net het bestek vergeten…. Doet niks af aan de kwaliteit van hetgeen we opgediend kregen.

Het landschap waar we door zijn gefietst is bijzonder mooi, dijken, water, polders, ooievaars, loslopende konikpaarden, koeien en nijlganzen. Je waant je in het buitenland!

Na deze pauze doorgereden naar de minicamping en tot een uur of negen buiten gezeten. Het weer was goed. De wijn ook en het rummicuppen weer gezellig.

Maandag 15 juni 2020

Vanmorgen gingen de douches en toiletten op de camperplaats het Hulsbeek weer open. Elfriede had de primeur en gebruikte na een lange coronasluiting de douches als eerste. Na het ontbijt hebben we de spullen ingepakt en zijn op pad gegaan naar onze volgende halteplaats Millingen aan de Rijn. Je moet, om daar te komen een stuk door Duitsland rijden. De reis verliep voorspoedig en rond het middaguur kwamen we aan bij camperplaats ons Plekske in Millingen aan de Rijn, echter, daar was maar 1 plaatsje vrij voor maar 1 nacht. Het advies was om uit te wijken naar Duitsland. We zijn verder gereden en vonden 100 meter verderop minicamping de Rijnhof. Geen hoogstaande 3 sterren camping maar mooi genoeg voor ons om te staan.

Nadat we de camper ter plekke hadden zijn we gaan fietsen. We reden een stuk over de dijken langs de Rijn en de Waal en waren net voordat het begon te regenen weer bij de camper. Het mag gezegd worden, dat er in Nederland heel veel te ontdekken valt en dat het gejakker naar het buitenland eigenlijk niet nodig is. Vooral als het weer goed is, is het goed vertoeven in ons eigen land. En dat schrijf ik nu al, nu we nog maar een paar dagen op pad zijn..

Camperreis in Lockdown Coronatijd, Nederland 2020.

Zondag 14 juni 2020

We staan nog steeds op de camperplaats Toppark het Hulsbeek. We hebben nog maar een nachtje bijgeboekt omdat het ons hier uitstekend bevalt, de camperplaats is perfect en keurig verzorgt. Morgen gaan de toiletten en de wc’s weer open. Voor ons hoeft dat niet beslist maar het is wel wat gemakkelijker.. Het weer is ten opzichte van gisteren wat minder geworden. De zon schijnt niet meer zo uitbundig en er valt af en toe een druppeltje regen. Echter niet noemenswaardig. Gisteren was de camperplaats druk bezet, er waren nog wel wat plaatsen vrij maar het overgrote deel was toch bezet. Vanmorgen begon de grote uittocht. Elfriede is begonnen aan een quilt, een UFO, oftewel Un Finished Object.. Ik ben zoals je kunt lezen, bezig met de verslaglegging van de afgelopen dagen. Vanmiddag gaan we nog een eind lopen en naderhand ga ik nog even met de cyclocrosser de mountainbike baan op. Overigens is het niet voor niets dat deze mooie camperlocatie in de vooraanstaande Duitse campergids “Topplatz” is opgenomen.

Zaterdag 13 juni 2020

Vandaag zijn we na het ontbijt en de koffie op de fiets gestapt. We zijn naar het 15 km verderop gelegen Lutterzand gefietst. Daar zijn we jaren geleden ook eens geweest, we hebben toen de ANWB Dinkelroute gefietst. Als je in het Lutterzand aankomt, waan je je in Zuid Frankrijk, de rivier de Dinkel stroomt er door een soort zandverstuiving en je hebt er en mooi stuk wit zandstrand. Op de terugweg hebben we geluncht bij Paviljoen Lutterzand. Toen we aankwamen bij het paviljoen mochten we zelf een plaatsje uitzoeken. De tafels stonden allemaal op de voorgeschreven afstanden van elkaar zodat je ook inderdaad de nodige 1,5 meter afstand van andere gasten kon houden. Even later verscheen de bediening en werd ons gevraagd of we koorts hadden, of gehad hadden, of we verkouden waren en of we coronaverschijnselen hadden. Tevens werd gevraagd of wij er een probleem mee hadden dat hij binnen 1,5 meter van ons moest komen om het bestelde te kunnen serveren. Voor ons geen probleem. Naderhand heb ik gevraagd hoe een geregeld zou worden als we wel een probleem daarmee zouden hebben. Welnu, dan wordt het bestelde op een tafeltje gezet op 1,5 meter afstand en moet je dat zelf even ophalen. Goed over nagedacht dus. We hebben daar overigens een lekker lunch gehad. Een echte aanrader. Na de lunch weer op de fiets naar de camper en onderweg nog even boodschappen gedaan bij de LIDL. Wat steeds weer opvalt is de Twentse gastvrijheid, gemoedelijkheid en de prachtige natuur hier.

Vrijdag 12 juni 2020

Opgestaan en direct op de cyclocrosser de Mountainbike baan opgegaan. Heerlijk gefietst door de bossen van het Hulsbeek. Het hele recreatiegebied hier is van ongekende grootte en klasse en veelvoud aan sportmogelijkheden. Een paar meter naast de mountainbikebaan loopt een ruiterpad. Er is een manege in de buurt van waaruit je onder begeleiding paard kunt rijden. Dan is er nog een kartbaan, wielerbaan , grote zwemvijvers, je kunt er bootjes huren, er is een outdoor challengepark (soort stormbaan) een groot klimpark voor jong en oud etc. etc. Teveel om op te noemen.

‘s Middags zijn we met onze vrienden Wim en Hermijn naar het klimpark geweest. Wim had daar op aanraden van ons een paar uurtjes klimmen gereserveerd. Het was een leuke activiteit waar bij de helden van de dag, Elfriede en Wim de hoge klimroutes trotseerden, tot wel 8 meter hoog, en Hermijn en ik de kinderklimroute hebben genomen, tot slechts 4 meter hoog. Na het klimwerk zijn wij op de fiets naar Oldenzaal gereden en Wim en Hermijn met de auto. In Oldenzaal zijn we uit eten geweest bij Tante Annies op het marktplein. Kun je heerlijk eten en lekker zitten. Ook hier werden de Coranaregels goed in acht genomen, er werd ons zelfs gevraagd of we uit 1 gezin kwamen. Toen ik zei dat dat niet zo was kregen we een tafel toegewezen waar we op zeker 1,5 meter tegenover elkaar zaten. Rond 20:00 uur waren we weer op de camperplaats en onder het genot van een biertje en wijntje hebben we nog even rummikub gespeeld. s’ Avonds nog even een echtpaar, dat voor de eerste keer met een camper op pad is, geholpen met hun stroomvoorziening. Altijd leuk als je de ervaringen met anderen kunt delen.

Donderdag 11 juni 2020

Na het ontbijt vertrokken richting Oldenzaal waar we naar camperplaats Toppark het Hulsbeek wilden. Vanuit Bad Bentheim een giga afstand van wel 25 kilometers! Rond half twaalf waren we ter plaatse. De vrijwel nieuwe camperplaats is van ongekend hoog niveau wat inrichting en natuurschoon aangaat. De camperplekken zijn grotendeels zo aangelegd dat je geen levelblokken nodig hebt om waterpas te kunnen staan. De eigenaar heeft nl uitgezocht dat een camper met een Fiat onderstel circa 1% naar voren afhelt en heeft de camperplaatsen zo aangelegd dat ze 1 % oplopen. Ingenieus! Verder is er een zeer modern en geavanceerd systeem waarmee je kunt aanmelden en een tegoed op je toegangskaart kunt zetten. Vervolgens kun je dit tegoed gebruiken voor de stroomzuil of voor het innemen van water. Gebruik van de loosput voor grijs water en legen cassettetoilet is gratis. De wc’s en douches zijn vanwege corona nog gesloten maar zullen naar verwachting vanaf 15 juni weer beschikbaar zijn.

Zeer modern inchecksysteem
overzichtelijke en moderne stroompaal
keurig sanitairgebouwtje


Lozen grijs water, legen toiletcassette en tappen vers water

De eigenaar is terecht erg trots op zijn camperplaats en is erg vriendelijke en behulpzaam. Na het inchecken hebben we aan de rand van de locatie een mooie plekje gevonden en al gauw was duidelijk dat we hier wel een wat langer zouden kunnen staan…

In de loop van de middag zijn we op de fiets naar Oldenzaal gegaan. Onderweg kwamen we langs een klimpark, Avatarz, waar een grote groep schoolkinderen aan het klimmen was. Bleek dat het klimmen in de plaats was gekomen van een kampeerweek… ook weer vanwege corona. Elfriede heeft even een foto gemaakt en deze geappt naar Wim met de vraag ” zin in?” nog geen half uur later was de afspraak met Wim en Hermijn al gemaakt om morgen te gaan klimmen. In Oldenzaal hebben we bij Tante Annie op het terras gezeten en heerlijke Pincho’s en een grote salade gegeten. De salade die ze daar serveren is zo groot dat je er met twee personen zelfs meer dan voldoende aan hebt. Voordat je het terras verlaat moet je nog een formulier invullen waarin je aangeeft geen ziekteverschijnselen te hebben. Ook hier, net als in Duitsland, naam en e-mailadres. Mondkapje is in Nederland (nog) niet vereist. Na het eten nog een lekker ijsje bij Thijs gehaald en de dag kon niet meer stuk. ‘s Avonds zoals gewoonlijk rummikub gespeeld.

Woensdag 10 juni 2020

Vandaag zijn we naar het Schloss Bentheim gelopen. Is maar een klein eindje vanaf het Schlosspark waar ook de camperplekken zijn. We hebben daar twee entreekaartjes voor het Schloss gekocht en hebben het Schloss bekeken. Ik was er ooit al eens eerder geweest als, ik schat, 10 jarig knaapje. Leuk om weer te zien alhoewel er hier ook corona maatregels zijn genomen. Zo moet je in Duitsland in dergelijke gebouwen maar ook in winkels een mondkapje dragen. We hebben in de tuin van het Schloss een leuk gesprek gehad met de huidige kasteelheer van ruim in de 80 jaar. Na het bezoek aan het Schloss zijn we door het centrum van Bad Bentheim gelopen en kwamen bij een bakkerij terecht waar we koffie met gebak hebben gehad. Mondkapje bij binnenkomst verplicht tot dat je aan een tafeltje zit. Je mag niet zelf naar de kassa lopen om te betalen. Bediening komt bij je, rekent af en gaat weer. Daarna doe je het mondkapje weer op en mag je de zaak verlaten. Oh ja, je moet ook nog een formulier invullen waarop je aangeeft niet ziek te zijn, je naam en je mailadres of telefoonnummer. Deze gegevens bewaren ze 3 weken en daarna wordt het, als er geen corona-uitbraak is, vernietigd. Na het bakkersbezoek nog even wat boodschappen gedaan bij de REWE onder het genot van een mondkapje. We bleven nog een tweede nachtje in Bad Bentheim.

Dinsdag 9 juni 2020

Vandaag de camper ingepakt en reis-gereed gemaakt. Direct na de middag vertrokken met als eerste doel Uelsen om Gisela, de zus van Elfriede te feliciteren met haar 62e verjaardag. We hebben daar koffie gedronken en een heerlijke ijssorbet gehad. Toen doorgereden naar Nordhorn om daar op de camperplaats te gaan staan. Helaas bleek deze vol te staan. Bezetting was slechts 50 % van de 100% beschikbare plaatsen. Een coronamaatregel… We zijn daarom doorgereden naar Bad Bentheim en vonden daar een mooi plaatsje op camperlocatie Het Schlosspark. Eigenlijk een groot parkeerterrein waar vrijdags de markt wordt gehouden. Ook hier was een beperking opgelegd, ditmaal van circa 40% minder campers dan voor de coronapandemie. De toiletten op het terrein waren wel geopend van ‘s morgens 6 uur tot ‘s avonds 22 uur. Douches waren gesloten. Bij de vlakbij gelegen Rewe en Lidl supermarkt stond een viskraam waar we een lekker visje hebben gekocht en samen met een lekkere salade in de camper hebben opgegeten. ‘s Avonds nog een eind gelopen en rummicup gespeeld.

Camperreis 2019 Noorwegen

Voorwoord:

Doordat ik een week of 3 eerder terug ben van mijn pelgrim fietstocht naar Santiago de Compostela (zie: lammertopdefiets.home.blog ) en de tuin bij huis alweer geheel op orde is hebben Elfriede en ik besloten om toch maar eerder dan de geplande 23 juni richting Noorwegen te vertrekken. Daarom heb ik afgelopen zaterdag de camper uit de stalling gehaald en voor een groot deel al ingepakt. De verwarming, boiler, koelkast en watervoorziening is getest en zoals het lijkt is alles perfect voor elkaar en kunnen we dus met een goed gevoel op pad gaan. Omdat het in Noorwegen schijnbaar nogal frisjes is, heb ik een derde gasfles in de camper gezet zodat we geen kou hoeven te lijden. Uit ervaring van onze vakantie in 2013 naar Noorwegen weet ik dat vooral bij vrij camperen, dus niet op campings staan, het gas er behoorlijk snel door wil. Je gebruikt immers niet alleen gas voor de verwarming en het warm water maar ook om de koelkast aan de praat te houden. Verleden week hebben we de boot van Frederikshavn naar Oslo geboekt. Kosten € 148,00. We vertrekken aanstaande dinsdag (11 juni) richting Frederikshavn maar rijden de ruim 750 kilometer niet in 1 keer. Van dinsdag op woensdag overnachten we op camperplaats Nordliche Ziele. Deze nette camperplaats ligt vlakbij Flensburg en niet te ver van de autobahn. Woensdag rijden we dan verder naar Frederikshavn en zoeken daar een plaatsje om de nacht van woensdag op donderdag door te brengen. Donderdagmorgen om 8:30 uur moeten we boarden bij Stena Line en vertrekt de boot om 9:15 uur richting Oslo. Aankomst aldaar is om 18:30 uur. Overigens, we reizen de eerste dagen samen met Wim en Hermijn Schutte uit Heino. Zij hebben onlangs een nieuwe caravan aangeschaft en willen daarmee door een deel van Noorwegen trekken. Het wordt vast en zeker een gezellige start.

Maandag 10 juni 2019.

Vandaag hebben we gebruikt om de camper verder in te pakken, om toch nog maar even het gras te maaien bij huis zodat onze zoon niet direct na ons vertrek aan de bak moet… Na de middag zijn we nog even naar Elfriede’s ouders gereden om koffie te drinken maar helaas waren die niet thuis. Elfriede heeft de rest van de middag gebruikt om haar quilthobby spullen die mee moeten op vakantie te verzamelen.

Dinsdag 11 juni 2019.

Na het inladen van de laatste kleding en de levensmiddelen die mee moeten zijn we om 11 uur vertrek gereed. Ik was liever om 10 uur vertrokken maar het liep domweg uit. Vandaag willen we zoals gepland richting Flensburg rijden en daar op een camperplaats overnachten. Als we net op pad zijn komt er een appje binnen van Hermijn. Zij zijn al in de buurt van Osnabrück. Wij rijden over de A31 via Oldenburg en Bremen naar het noorden. Of dit een verstandige keuze is geweest weet ik nog niet zo net. Het is nl de ene wegopbreking na de andere met langzaam rijdend verkeer en filevorming tot gevolg. Tot aan Hamburg hebben we zeker een keer of 5 behoorlijke vertraging opgelopen. De afstand van Dalen tot aan de camperplaats is 465 kilometer en zou je met normaal rijden binnen 6 uur moeten kunnen rijden. Het was echter later dan 18:00 uur toen we arriveerden op de plaats van bestemming. Ook als je uit de Elbe tunnel bij Hamburg komt is het langzaam rijden en stilstaan zowel in noordelijke als zuidelijke richting. De eigenaresse van de camperplaats vertelde ons dat we terug beter richting Gluckstadt aan de Elbe kunnen rijden en daar de veerpont naar Wishaven nemen. Dan kom je dichtbij Stade uit en vermijdt je de lange files bij Hamburg. Gaan we dus proberen. Nadat we de camper en de caravan hadden geplaatst hebben we buiten zitten eten. Nog even een stukje gelopen en toen onder de veren.

Woensdag 12 juni 2019.

Na het ontbijt de camper vertrekgereed gemaakt en koers gezet naar Frederikshavn. Het is droog weer maar niet erg zonnig. De afstand die we moeten afleggen is 375 kilometer. Elfriede rijdt de afstand. In Fredirikshavn gaan we staan op de camperplaats direct bij de jachthaven. Voor een camperplaats is de prijs die ze vragen aan de hoge kant maar het voordeel is dat je op slechts 5 minuten rijden van de haven zit van waaruit Stena line vertrekt naar Oslo. Bovendien zijn de campings in de directe omgeving nog veel duurder. Het plekje wat we hadden was mooi met direct uitzicht op het Kattegat.

Donderdag 13 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan. Inchecken voor de overtocht kan al vanaf 7:30 uur en laatste incheck is een half uur voor vertrek. Het vertrek is om 9:15 uur.

Op de kade kom ik in gesprek met een Duits artsenechtpaar uit Manheim. We krijgen het over mijn fietstochtje naar Santiago en de mensen zijn vol belangstelling. Een kennis van hun had de camino voor een deel gelopen en liet alle bagage steeds vooruit brengen met een busje en sliep in hotels. Als reden gaf ze op dat er in de albergues veel last is van bedwantsen en ander ongedierte. Niets is minder waar!

De boot vertrekt precies op tijd. De aankomsttijd in Oslo is 18:30 uur. Tijdens de vaart zitten we wat te praten, de digtale krant te lezen, wat te puzzelen en lopen we wat rond op de boot. Elfriede krijgt Wim en Hermijn zo gek dat ze samen een spelletje Rummikub doen. We merken dat de prijzen aan boord er niet om liegen. 2 flesjes water kosten ruim 6 euro… ook het eten, kop koffie etc. is duur.

Om klokslag 18:30 uur leggen we aan in de haven van Oslo. We moeten nu van boord en door de douane. En ja hoor, we worden aan de kant gezet en moeten onze passen afgeven. De vriendelijke douanebeambte vraagt waar we heen gaan in Noorwegen, hoe lang we blijven en of we al eerder in Noorwegen zijn geweest. Dan komt de vraag of we ook alcohol mee hebben aan boorde en rookwaar. Ik vertel dat we 3 pakken wijn van ieders 3 liter hebben en dat ik 8 blikjes bier mee heb genomen. Hij wil graag even kijken. De goede man trekt zijn schoenen uit en komt binnen. Ik zei tegen hem dat hij de schoenen wel aan mocht houden maar dat wilde hij niet. Een goed Noors en Zweeds gebruik is dat men bij het binnengaan van een woning altijd de schoenen uit doet. Enfin, eenmaal binnen werden alle kastjes gecontroleerd en werd alles oké bevonden. Dus rijden met de handel. We wilden naar camping Ekersberg een kilometer of 5 vanaf de haven. Zou een mooie camping moeten zijn. Daar aangekomen aangesloten in een lange rij wachtenden. Slechts 1 persoon bij de receptie….. Onbegrijpelijk eigenlijk. Ze weten immers dat ze steeds op dezelfde tijd een enorme aanstroom van gasten krijgen. Maar goed, terwijl we geduldig stonden te wachten hoorde Wim dat er geen stroompunten beschikbaar waren op de camping. Omdat zij stroom nodig hebben in de caravan besluiten we om niet te wachten maar te vertrekken naar een camping een stuk verderop. Daar aangekomen waren we direct aan de beurt om in te checken en konden we een plaats uitzoeken op de camping. Wel een gruwelijk dure camping overigens. Voor een camperplek, ruim bemeten plek, stroom, 2 buskaartjes en 2 keer tegoed voor douchen betaal je 1160 NOK en dat is circa 120 euro.

Vrijdag 14 juni 2019.

Na het ontbijt op pad naar Oslo. De bedoeling is om het Vigeland park te bezoeken en daarna het oude Oslo nog te bekijken. Net als we naar de bus willen gaan, begint het hard te regenen. Dus maar even gewacht tot het weer droog was. Na de bui direct richting bushalte gelopen. De bushalte ligt pal voor de camping en de bus rijdt meerdere keren per uur.  Na een ritje met de bus en een iets langere rit met de metro komen we vlakbij de ingang van het Vigeland park uit. Het Vigeland park heeft veel koperen beelden in de vorm van mensen. Alle beelden hebben een andere uitstraling. In het midden van het park is een groot vierkant waterbassin met in het midden een groot beeld van mensen die de kroon van een boom tillen. Om het vierkant zijn in de muren kleinere koperetsen aangebracht die de evolutie van de mens in zijn huidige wezen vertonen. Op iedere hoek van het bassin staan 6 groteren beelden die de gemoedstoestand van mensen uitbeelden.

Nog een stuk verder het park in staan op verhogingen langs granieten trappen een groot aantal beelden gemaakt van graniet. Ook deze belden mensen uit. Ook weer veel waar de gemoedstoestand tot uiting komt. Na het Vigeland park zijn we met de tram naar het oude Oslo gereden en hebben daar koffie gedronken en wat winkels bekeken. Daarna terug naar de camping, wat eten, koffie gedronken en de plannen voor de andere dag besproken.

Zaterdag 15 juni 2019.

Op tijd opgestaan. We gaan vanaf nu gescheiden wegen. Wim en Hermijn wilden oorspronkelijk nog een dag op de camping blijven maar hebben bij nader inzien toch besloten om rond het middaguur te vertrekken richting Hamar of Lillehammer.

Ons plan is vrij simpel, zoveel mogelijk kilometers maken om redelijk vlot de grote afstand van Oslo naar de Lofoten te overbruggen. Vandaag gaan we in ieder geval richting Otta. De afstand die me rijden ligt zo rond de 350 kilometer. Het weer is meer dan perfect en we besluiten daarom dat we in Otta naar de camping gaan die ik in de navigatie had gezet. Rond 15:00 uur waren we ter plaatse. We moesten 200 NOK aftikken, iets van 20 euro.

Stoeltjes naar buiten, wat drinken en het kon niet meer stuk. Onderweg hadden we nog wat garnalen voor op de grill gekocht, een aardappelschotel erbij en wat sla en de maaltijd was weer geregeld. Natuurlijk ook een minihamburger en wat Spaanse worstjes erbij. Na het eten zag ik tijdens het afwassen een jongedame de camping oplopen me een grote rugzak bij zich. Schijnbaar heb ik tijdens mijn fietstochtje naar Santiago de Compostela (zie lammertopdefiets.home.blog )  een soort zintuig ontwikkeld want ik zag direct dat ze een pelgrim is. Bovendien weet ik dat het Olavs pad van Oslo naar Trondheim gaat. Afstand iets van 640 kilometer.

Na de afwas gingen we een stukje lopen en kon ik het niet laten om te vragen of ze aan het pelgrimeren is. En yep dat doet ze. Even een gesprekje met haar aangeknoopt en toen we terug kwamen van het lopen hebben we haar gevraagd of ze een glaasje wijn met ons wilde drinken. Dat was niet tegen dovevrouws oren gezegd. In de camper kwamen haar verhalen los. Ik herkende er veel van en kon helemaal met haar meeleven in hetgeen ze beleefde tot nu toe. Rond twaalf uur ging Floor naar haar tentje. De zondag had ze voor zichzelf vrij gepland omdat ze vandaag 38 kilometer had gelopen en na deze etappe de zware bergetappes zouden beginnen. Ze vertelde dat ze behoorlijk aan kracht inboet doordat ze eigenlijk geen zwaardere voeding neemt maar allemaal van dat astronauten spul. Toen wij naar bed gingen zei Elfriede dat ze morgen twee eieren zou koken en een bak met yoghurt en muesli naar haar wilde brengen. Een goed gebaar!

Zondag 16 juni 2019.

Vanmorgen wakker geworden door het getikker van de regen op de camper. Direct na het opstaan en de sanitaire stop, thee gemaakt en even een puzzeltje ingevuld. Daarna  de navigatie geprogrammeerd en het ontbijt klaar gezet. Elfriede stond iets later op en maakte zoals ze dat wilde een bak yoghurt voor Floor en kookte twee eieren voor haar. Floor was blij verrast. Na het ontbijt hebben wij koers gezet richting Narvik. Om 18:00 uur kwamen we in het plaatsje Steinkjer aan. In de app campercontact staat een parkeerterrein omschreven waar je mag overnachten. Dit terrein ligt op 50 meter van de Beitstadfjorden en de kosten voor het overnachten zijn 29 NOK, dus 2,90 euro.

Na het eten weer een wandeling gemaakt langs het strandje van de fjord. Morgen gaan we op tijd verder richting Narvik. En das nog een behoorlijk eind rijden. Nu gaan we aan de koffie en vanavond weer aan de rummikub.

Maandag 17 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan. Het regende helaas weer. Ook tijdens het ontbijt bleef het regenen. Om ongeveer 9 uur zijn we vertrokken richting Moi i rana, een plaatsje in Noord Noorwegen. Onderweg hebben we bij een supermarkt boodschappen gedaan. In Noorwegen zijn ze druk met de wegen aan het verbeteren. Zo moesten we langs de E6 diverse hobbels nemen in verband met wegenbouw. Smalle stukken weg waar niet veel ruimte overbleef tussen vrachtauto’s en campers. Een kilometer of 50 voor de eindbestemming was er een omleiding boven door de bergen. In de bermen en in de sloten langs deze weg lag nog sneeuw, was het erg koud en werd het zicht door dichte mist soms behoorlijk beperkt. Om 16:00uur kwamen we aan op camping Yttervik in Dalsgrenda. Dit plaatsje ligt 8 kilometer voor Moi i rana. We zijn nu nog ongeveer 30 kilometer van de poolcirkel verwijderd. De camping is goed verzorgd, heeft goed sanitair en heerlijk warme douches. De prijs is echter met 250 NOK voor camper en 2 personen en 50 NOK voor stroom behoorlijk aan de hoge kant. Daarbij komt dat douchen ook nog 20 NOK per persoon kost. Totaal dus 340 NOK wat bij de huidige koers rond de 35 euro is.

Morgen gaan we verder naar Bodo en willen daar met de ferry oversteken naar de Lofoten.

Dinsdag 18 juni 2019.

Om 8:30 zijn we gaan rijden richting Bodo. Een afstand van een kleine 250 kilometer. Tegen 13:00 uur waren we op het terrein van de haven vanwaar de ferry naar de Lofoten, naar het plaatsje Moskenes vertrekt. Helaas konden we niet meer mee met de boot omdat deze volledig vol zat. De volgende boot ging om 18:45 uur en daar konden we wel mee werd ons verzekerd. We hebben de camper mooi in de rij laten staan en zijn even gaan winkelen in Bodo. Terug bij de camper heeft Elfriede een lekkere maaltijd gemaakt. Om 18:00 uur begon het inschepen en precies om 18:45 uur vertrok de boot. Toen Elfriede halverwege de boottocht uit het raam keek zag ze een walvis. Ze was blij verrast. Om 22:15 kwam de boot aan in Moskenes en konden we op zoek gaan naar een plekje voor de nacht. Na een minuutje of 10 rijden zagen we langs de weg op een parkeerplaats twee campers staan. Wij zijn daarbij gaan staan en hebben de nacht daar doorgebracht.

Woensdag 19 juni 2019.

Vanmorgen om 10:00 uur vertrokken richting het stokvisdorpje A. We hebben hier de oude vissershuisjes bekeken maar vonden het niet bijster interessant. Daarom zijn we nog even naar het dorpje Reine gereden waar we op het parkeerterrein de nacht hadden doorgebracht. Net buiten het dorpje vonden we enorm grote stellages waar stokvis en stokviskoppen worden gedroogd.

Na dit bezoek zijn we naar weer een oud vissersdorpje gereden. De wegen hier op de Lofoten zijn soms zo smal dat je moet uitwijken op speciale plekken zodat je elkaar kunt passeren. Na de middag reden we op de E10 en zag Elfriede aan afslag met een iets smallere weg. Daar zijn we ingereden en kwamen we na een kilometer of 4 uit op een doodlopende weg… dus gekeerd en terug gereden. Na een eindje zagen we een mooie plek aan een fjord en hebben daar de camper neergezet. Van daaruit zijn we naar een glasblazerij gelopen waar net een demonstratie glasblazen begon. Interessant om te zien. Echt kunstig hoe de man dat deed. Terug bij de camper heeft Elfriede van takken uit de zee een mooie krans gemaakt en is daarna een stuk langs het strand gaan lopen. Ik ben bij de camper gebleven om het reisverslag te typen. Net toen ik wilde beginnen kwam er een man aanlopen die me vertelde dat we op privégrond stonden en dat hij niet wilde dat we daar zouden overnachten. Toen Elfriede terug was zijn we verder gereden en na een paar honderd meter vonden we een mooi plaatsje wederom aan het fjord en zijn daar blijven staan tot de andere dag.

Donderdag 20 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan en een lekker bakje thee gezet en de krant even gelezen. Na het ontbijt vertrokken met als doel de E10 volgen en zien waar het mooi is en alles aan het toeval overlaten. Na dat we wat boodschappen hadden gedaan zijn we even doorgereden naar een oud vissersdorpje. Hier was ook een kleine camperplaats maar niet geheel onze smaak. Dus rechtsomkeert en verder gereden. Achter een visafslag hebben we even buiten gezeten en koffie gedronken. Toen we verder reden langs de E10 zag ik een bordje met daarop een zwemmend mannetje. Het Haukland Strand bij het plaatsje Uttakleiv. De camper gedraaid en de weg gevolgd waar de pijl naartoe stond. Via smalle kronkelweggetjes door een mooi natuurgebied kwamen we aan bij een wit zandstrand. Voor het strand was een redelijk grote parkeerplaats waarop al enkele campers stonden. De Laika er ook maar bij gezet. Daarna naar het strand gelopen en bij prachtig weer, volop zon een paar uur op het strandje gezeten. Toen ik even terug liep naar de camper hoorde ik van iemand dat hij de nacht op de parkeerplaats wilde doorbrengen. Op de app campercontact zag ik dat er meer mensen waren die in het verleden hier hadden geslapen. Gevolg was dat wij ook maar besloten om daar te blijven. Weer een gratis overnachting…

Na het strandavontuurtje en nog even bij de camper te hebben gezeten is Elfriede een strandwandeling gaan maken en heb ik de mountainbike uit de garage gehaald en ben gaan fietsen. Helaas moest ik na een kilometer of 15 stoppen omdat de lucht uit de voorvork was…. Toen ik terug kwam bij de camper was mijn chef kok al druk aan het koken. Na het eten en en de koffie zijn we de bergen nog even ingewandeld met als doel om de zon aan de achterkant van de berg te zien. Echter door de bewolking was er geen zon te zien. Dus terug naar de camper. Nog even rummikub gespeeld en toe onder de wol.

Vrijdag 21 juni 2019.

Na het ontbijt en de krant weer dezelfde reis strategie gevolgd als gisteren. Domweg rijden langs de E10 en daar waar het mooi is stoppen. Echt een dag om te rijden want het regende vrijwel de hele dag. De Lofoten blijven echter fascinerend, ook bij regen en nevel. De mist hangt af en toe als een deken om de bergtoppen. In Svolvaer hebben we op een camperplaats water bijgevuld en heb ik de toilettank geleegd. Daarna bij de Rema 1000 boodschappen gedaan en weer onze E10 vervolgd. Bij Fiskebal hadden we de keuze, of de E10 volgen en door een tunnel rijden, of via een ferry naar het eiland Hadseloya, havenplaats Melbu. Omdat er voor de tunnel een lange file stond hebben we gekozen voor de ferry. Om 15:15 sloten we aan in de korte rij wachtende auto’s. De ferry was net een minuutje of 10 weg… dus wachten tot 16:00 uur tot hij terug was. Kosten ferry 44,00 euro voor een half uurtje varen. Nu staan we op een parkeerplaats direct achter het plaatsje Stokmarknes. Morgen gaan we de brug over richting Sortland.

Zaterdag 22 juni 2019.

Vandaag zijn we met de ferry van Lodingen naar Bognes gevaren en doorgereden naar de Saltstraumen. Daar hebben we de camper op de parkeerplaats direct naast de Saltstraumen neergezet en zijn we het kolkende water gaan bekijken. Na deze bezichtiging hebben we wat gegeten en ben ik met mijn hengeltje naar de Saltstraumen gelopen om te proberen wat vis te vangen. En dat lukte. Het wemelt daar nl van de koolvis, ze springen in grote aantallen boven het water uit. Spectaculair om te zien. Binnen de kortste keren had ik 5 vissen gevangen waarvan ik 2 heb teruggezet omdat ze te klein waren. Omdat het kouder werd en begon te regenen ben ik naar de camper gegaan. Toen het even later droog werd hebben Elfriede en ik de vissen geslacht en zijn daarna rummikub gaan spelen.

Zondag 23 juni 2019.

Vanmorgen om 7 uur opgestaan en weer met de hengel naar de Saltstraumen gelopen. Weer binnen no time de eerste koolvis op de wal. En zo ging dat maar door. Na 2 uur vissen had ik zeker 15 koolvissen gevangen. 6 vanwege de geringe maat terug gezet. Daarna heb ik de 9 overgebleven vissen vakkundig geslacht en ben terug gegaan naar de camper. Na het ontbijt ben ik met de camper naar Loding gereden en heb daar getankt. Elfriede is de brug opgelopen om de stroming van het water van bovenaf te bekijken.

Rond een uur of 12 zijn we gestart met de voortzetting van onze reis richting het zuiden. We waren om 14:50 uur op de camperplaats bij de Svartisen gletsjer. Daar kregen we te horen dat we met de boot over de fjord naar de gletsjer konden varen. Snel rechtsomkeert gemaakt want om 15:00 uur zou de boot vertrekken. We hadden geluk want precies om 15:00 uur stonden we op de aanlegsteiger van de boot en konden nog mee. Om 15:15 uur waren we in het natuurgebied van de gletsjer en zijn we richting de Svartisen gelopen. In totaal hebben we een wandeling gemaakt van 4,2 kilometer heen en uiteraard ook terug. Jammer dat de regen spelbreker was..

De boot vanuit het natuurgebied vertrok om 19:30 uur en we konden van boord om 19:45 uur. Toen in de camper en terug naar de camperplaats. Helaas stonden alle plekken vol. Ik heb de camper toen langs een bloemperk neergezet maar kreeg een haaibaai van een wijf op bezoek met de mededeling dat ik hun uitzicht totaal verstoorde….

Na wat gezeur van dat mens heb ik de camper ergens anders neergezet. Het was inmiddels al ruim 20:30 uur. Toen ik om 22:15 uur even buiten keek zag ik dat ze de gordijnen al dicht hadden. Ze had dus stampij gemaakt om iets van 2 uur vrij uitzicht. Ik heb een briefje geschreven en bij hun onder de ruitenwissers gedaan….

Maandag 24 juni 2019.

Vanmorgen vroeg op pad gegaan. Weer verder richting het zuiden. Bar slecht weer in de nacht gehad en ook bij vertrek en tijdens de reis regen en regen. Duur dagje aan ferry overtochten. In totaal moesten we 3 keer gebruik maken van een ferry. Totaal kosten ruim 120 euro… rond een uur of 17:00 hebben we boodschappen gedaan in Mosjoen en tevens bepaald waar we de nacht zouden doorbrengen. We hebben de camper neergezet bij de waterval bij het Laksforsen turistcafe. Een enorme waterval is ons prachtige uitzicht. En… het weer is beter dan we de laatste 4 dagen gehad hebben. Werd ook tijd.

Morgen trekken we weer verder richting het zuiden.

Dinsdag 25 juni 2019

Vanmorgen na het ontbijt vertrokken richting Levanger, ongeveer 80 km voor Trondheim. De afstand die we reden ligt om de 290 kilometer. Onderweg dronken we koffie op een parkeerplaats ongeveer 100 meter van de E6 langes een snelstromende rivier. Het weer is goed, de zon schijnt en we besluiten om echt niet verder te gaan dan Levanger. Om circa 15:00 uur arriveren we op de Levanger camping en mogen zelf een plekje uitzoeken. Het wordt ook tijd om wat kleding te wassen na 2 weken op pad te zijn.

Rond een uur of 17:00 begon de lucht wat te betrekken. Het bleef echter droog. Deze dag was dus 1 van de weinige droge dagen die we tot dan toe in Noorwegen hadden. Morgen laten we het van het weer afhangen wat we doen. Verder rijden of nog een dag op de camping blijven.

Vandaag hebben we ook de boot terug besproken. We nemen de oversteek van Kristiansand naar Hirtshals op 10 juli ’s middags om 16:30 uur. We varen denk ik met Color lines maar hebben besproken via Balticferries.nl in prijs maakt het niet uit maar de service is perfect.

Woensdag 26 juni 2019.

Vandaag van Levanger camping naar Lom gereden. Onderweg kwamen we er achter dat in het zuiden en midden van Noorwegen steeds minder camperen in het wild is toegestaan. Onderweg zijn we een paar keer gestopt om koffie te drinken en wat boodschappen te doen. In Lom hebben we op een grote camping een leuk plaatsje gevonden waar we in eerste instantie voor 1 nacht boekten. Geen goedkope camping maar wel een nette camping. Na de boel op de plek te hebben gezet zijn we nog even het centrum van Lom in gelopen en hebben het 1100 jaar oude staafkerkje van buiten bekeken. ’s Avonds weer het bruchte rummikub gespeeld…

Donderdag 27 juni 2019.

Vandaag hebben we besloten dat we nog een extra dag blijven. Elfriede wil graag uitslapen en ik wil er met de ATB op uit. Om 8 uur ben ik vertrokken en heb bijna 50 km gefietst. Lekkerrrr! Na de fietstocht en ontbijt zijn we een wandelroute in de bergen gaan lopen. Natuurlijk ging het weer fout en kwamen we niet waar we wilden komen. Maar goed, toch een kilometer of 6 gelopen en geklommen.

Vrijdag 28 juni 2019.

Om 9 uur koers gezet richting het Sogndal. We zijn van plan om daar in de omgeving een camping te zoeken en bij Wim en Hermijn die op camping Kjornes staan een kop koffie te drinken. We rijden via wegnummer 55 en komen hoog door de bergen. De motor van de camper moet echt werk verzetten om boven te komen. Op iets van 1400 meter hoogte in het Jotunheimen nationaal park aan de Sognefellswegen zien we dat er mensen aan het langlaufen zijn en even verder zien we een skipiste waarop mensen aan het skiën zijn.

Het blijkt dat dit de enige zomerski mogelijkheid in Europa is en dat er ski-teams uit Zweden, Finland, Noorwegen, Estland en Denemarken trainen. Wij hebben een wandelingetje rond het meer gemaakt en zijn door de sneeuw gebanjerd.

Onderweg besloten we toch maar om op de camping in Kjornes te overnachten. Na inschrijving bij de receptie reden we de camping op en kwam Wim ons al tegemoet. Snel de camper op de plek gezet en toen aan de koffie. ’s Avonds hebben we de nieuwe BBQ van de Schuttes uitgeprobeerd. Was weer gezellig.

Zaterdag 29 juni 2019.

Vandaag een rustdag ingelast. Het weer is mooi dus we hebben veel buiten gezeten. Vanaf de camping hebben we met ons tweeën een voettochtje gemaakt langs het grootste Fjord van Noorwegen het Sognefjord. Na de wandeling ben ik nog even met de ATB op pad gegaan maar vanwege de losse steentjes, gravel, en dikke boomwortels in en op het pad was het niet mogelijk om voluit te fietsen. Dus soms even fietsen, dan weer lopen, maar toch weer dik 15 kilometer gereden. ’s Avonds weer rummikub gespeeld.

Zondag 30 juni 2019.

Vanochtend na het ontbijt de Schuttes even vaarwel gezegd en rond 10 uur vertrokken met als koers Voss. In de route die we moesten rijden is ook een veerpont opgenomen. We hadden mazzel want we gingen weer als een na laatste aan boord. Kosten voor 10 minuten varen, ruim 27 euro….

Na het vaartochtje verder richting Laerdal. Daar even het oude stadje doorgelopen waar we in 2013 ook al waren. Toen was er echter een oldtimer festival en was het dorpje vol gezet met kraampjes en was er muziek. Nu was er niets, behalve dan een fikse donderbui met veel regen. Dus maar snel weer naar de camper gelopen. Daar koffie gezet en toen koers gezet naar de Aurlandsvegen. Deze weg is 48 kilometer lang en kronkelt hoog door de bergen (1360 meter) De weg is erg smal en je moet dan ook regelmatig in van die kleine vluchthaventjes rijden om elkaar te kunnen passeren. Boven op de top ligt sneeuw. De afdaling is spectaculair te noemen vanwege de vele haarspeldbochten en dalingspercentage van tussen de 8 en 10 %. En natuurlijk weer supersmal.

In het plaatsje Aurland hebben we op een parkeerplaats bepaald dat we echt door zouden rijden richting Voss en onderweg hebben we een camping uitgezocht. We staan nu op Tvinde Camping AS en kijken op een grote waterval. Camping kost per nacht inclusief stroom 270 NOK. Morgen willen we de berg beklimmen waarvan de waterval naar beneden dondert. We mogen tot 13 uur op de camping blijven. De wandeltocht is iets van 1,5 km heen en 1,5 km terug. Uiteraard wel klimmen….

Maandag 1 juli 2019.

Omdat het constant regent hebben we besloten om de klim naar de waterval maar niet te maken en vertrekken we richting Voss. Omdat het nog steeds regent rijden we door tot we in het plaatsje Sundal zijn waar de Sundal camping ligt. Vanuit de camping kijk je uit op de Fossedal gletsjer. Je kunt via een wandelroute tot redelijk dichtbij de gletsjer komen. Althans, volgens de folders. We gaan echter ivm het, ja het wordt vervelend, slechte niet vandaag maar morgen op pad naar deze gletsjer. Elfriede maakt weer een heerlijke maaltijd en ik ga even vissen in het fjord.

Dinsdag 2 juli 2019.

Na het ontbijt gaan we op pad met de camper naar het startpunt van de wandeltocht. We kunnen parkeren op een, speciaal voor mensen die de gletsjer willen bezoeken, aangelegd parkeerterrein.

De voettocht heen en terug duurt rond de 3 uur en is het eerste deel eenvoudig te doen omdat het gravelpad mooi vlak is. Echter na een 3 kwartier lopen wordt dit anders. Het pad ligt vol met dikke keien en water spoelt hier en daar over het pad. Op sommige plekken is het erg modderig. Maar we lopen door tot we over een brug zijn gekomen. Daar houdt het pad op…. En de gletsjer? Daar is op dit punt niets meer van te zien. Dan maar terug naar de camper. Daar een lekkere bak koffie gezet. Na de koffie koers gezet naar Odda. Op heenweg naar Sundal reden we door Odda en dat leek Elfriede wel een gezellig plaatsje om even rond te lopen. Elfriede stelde voor om de camper op de grote camperplaaats te zetten. Deze plaats ligt direct tegen de oude haven van het fjord en daar kon ik dan mooi gaan vissen. Zo gezegd, zo gedaan, camper geplaatst, 200 NOK afgetikt en Odda in. Naderhand in de regen staan vissen en nog een mooie makreel gevangen. Direct gekeeld en panklaar gemaakt. En toen getracht een tweede te vangen. Maar dat is niet gelukt.

’s Avonds rummikub gespeeld en een glaasje wijn gedronken.

Woensdag 3 juli 2019.

Na het opstaan nog weer getracht wat vis te vangen maar de steeds aanhoudende regen maakte het er niet mooier op dus heb ik mijn vispogingen gestaakt. Elfriede stond om 10 uur op en daarna hebben we ontbeten. Na het ontbijt rustig de boel reisgereed genaakt en koers gezet richting Tau. Dit is een plaatsje aan het water en je kunt vanaf hier met het pontje naar Stavanger. Onderweg richting Tau zagen we dat er de afgelopen nacht verse sneeuw in de bergen rondom ons was gevallen. Gelukkig kwam die bij ons in de vorm van regen naar beneden. Tegen half vier waren we het rijden zat en reden in plaats van camperplek Tau, de camping Wathne een kilometer of 10 voor Tau op. De bijzonder vriendelijke receptioniste gaaf aan dat we op het veld achter de receptie mochten staan maar ook aan de rivier verder onderaan de camping. Bij veel regen zou terug naar de weg rijden wel eens moeilijk kunnen worden. Maar goed, een mooie plak doet wat met je. Dus toch maar daar neergezet en hopen tegen beter weten in dat het niet te veel zou doorregenen. In de loop van de avond kwamen er nog 4 grote campers bij en 1 VW buscamper.

Na het wederom uitstekend lekkere maal, makreel met pasta, ben ik gaan puzzelen en is Elfriede gaan quilten. Naderhand nog even rummikub en toen onder de wol.

Donderdag 4 juli 2019.

Vanmorgen al erg vroeg wakker. Nog steeds regen. Om 7 uur opgestaan en nog regen en niet te zuinig ook. Om 8 uur Elfriede wakker gemaakt en gevraagd of ze op wilde staan omdat ik als eerste de plek wilde verlaten omdat het gras waarover ik de heuvel op moest rijden nog ongeschonden was. Ik had de keuze uit twee uitritten waarvan de eerste iets minder stijl was op het einde dan de tweede. Echter beide waren wel al behoorlijk drassig.

Om even over 8 de eerste poging ondernomen om de eerste heuvel op te komen. Bijna aan het einde begonnen de wielen echter te spinnen en bleef alleen voorzichtig terug rijden over. Nog een tweede poging ondernomen maar hetzelfde resultaat. Dan de stijlere maar ook bredere afrit maar proberen. Behoorlijk gang gezet en met een behoorlijke dosis geluk bereikt ik het asfalt en kregen de voorwielen weer grip en stond ik even later op de weg. Camper aan de kant op het gravel gezet en toen ontbijten.

Na het ontbijt hoorden we het gebrul van een een campermotor….de mensen uit Duitsland die naast ons stonden probeerden ook van het terrein af te komen maar liepen ook vast. Met man en macht duwen hielp niet…

De eigenaresse van de camping kwam met een Renault busje aan en bood aan om daarmee de camper te slepen. Omdat ze de Renault bijna haaks op de camper zette heb ik gevraagd of ik haar helpen kon. Ze was zichtbaar gelukkig met dit aanbod. Ik heb de Renault zo neergezet dat ik de voorwielen op het asfalt hield en in de lengterichting kon gaan slepen. Even later stond de camper op het asfalt, weliswaar verschrikkelijk smerig van de modder die door de spinnende wielen was opgeworpen maar toch hij stond er. De camping eigenaresse stelde onmiddellijk haar hogedrukreiniger ter beschikking om de camper(s) weer schoon te spuiten. Even later was het weer raak, een jong stel uit Nederland reed zich ook vast. Hierbij heb ik dezelfde procedure toegepast. Ook zij weer blij. En nog weer even later weer raak, het stelletje met de VW buscamper reed zich ook muurvast. Inmiddels was de eigenaar van de camping ook aanwezig en hebben we met zijn VW Tiquan de bus eruit getrokken. Omdat de jongeman waar de bus van was, niet wist wat hij moest doen heb ik de bus bestuurd terwijl deze getrokken werd door de Tiquan.

En toen stonden er nog 2 campers uit Duitsland op het terrein. Deze al wat bejaarde campers met daarin jongelui stonden achterop het terrein op wat grovere schotter. De beiden chauffeurs gaven aan dat ze met veel snelheid naar boven zouden rijden en hadden geen sleephulp nodig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch maar met een enorme snelheid en goede stuurmanskunst vlog de eerste camper met brullende motor door het natte en geploegde gras omhoog naar de asfaltweg. Even later volgde de tweede met dezelfde tactiek. Wij hebben na deze acties koffie gedronken. Ik was drijfnat door de nog steeds vallende regen. Toen we terugreden stonden de jongelui met de grote huurcamper langs de weg.. ik vroeg of ze problemen hadden en hoorde dat er een rood lampje op het dashboard brandde. Ik vertelde de bestuurder dat er 1 portie niet goed dicht zat mar dat deed hij af met flauwekul. Intussen had zijn vrouw of vriendin de verhuurder al aan de telefoon, en wat bleek? Juist ja, een deur niet goed dicht. Ik heb de bijrijders deur geopend en opnieuw dichtgedaan en het lampje was uit. Wederom gelukkige gezichten.

Daarna koers gezet naar de Preikestolen camping onder aan de voet van de Preikestolen.

Daar hebben we de camper om 12:30 uur neergezet op een grote parkeerplaats waar campers en caravans kunnen staan. En niet op gras dit keer mar op schotter. Hier blijven we staan tot morgenochtend en vertrekken dan naar de parkeerplaats van waaruit de voettocht naar de Preikestolen begint. De camping is niet echt goedkoop te noemen maar ligt wel mooi centraal voor de Preikestolen wandeltocht.

Vrijdag 5 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan. Lunchpakketje gemaakt en rugtas ingepakt. Al om 8:15 staan we op de parkeerplaats bij de Preikestolen. De grote parkeerplaats staat al bijna helemaal vol. Om 8:30 uur starten we met de klim naar boven. De hoogte van het eindpunt, dus de Preikestolen oftewel de Preekstoel (zo genoemd vanwege de vorm en het hoog boven de massa uitsteken) ligt op 604 meter boven het Lysefjord. De afstand vanaf de parkeerplaats tot op de “preekstoel”  is 3800 meter. De parkeerplaats ligt op 270 meter boven het waterpeil van de Lysefjord. Je moet dus over een afstand van 3800 meter 334 meter klimmen. Net geen 10 % stijgingspercentage dus. Het pad omhoog is het eerste stuk van gravel met keitjes en wordt later een soort trap van gestapelde rotsblokken. Het weer is goed dus we kunnen lekker lopen. De info borden geven aan dat er gemiddeld 2 uur over de tocht naar boven wordt gelopen. Naar beneden idem. Het klopt inderdaad, 2 ur later zijn we boven. Het uitzicht is prachtig en het is er al lekker druk. Boven hebben we ons brood opgegeten en na wat foto’s wat drinken zijn we na ongeveer een half uurtje aan de terugtocht begonnen. Het was maar goed dat we vroeg zijn begonnen want het was op de terugweg een stuk drukker dan op de heenweg. Het is uiteraard niet van belang maar heen en terug was de looptijd bij elkaar opgeteld 4 uur en 45 minuten.

Terug bij de camper besloten we om richting Olberg te rijden waar een mooie camping aan het strand ligt. Ook weer met 300 NOK geen goedkope camping maar wel een mooi uitzicht op de Noordzee.

Zoals al geschreven, het weer was mooi, dus tijd om de bbq weer op te zetten en pizza’s te bakken. Echter tijdens het eten werd het te koud om buiten te blijven zitten dus spul opruimen, inpakken en naar binnen. Toen we net binnen zaten begon het licht te regenen. Daar nog wat zitten puzzelen, douchen en toen naar bed.

Zaterdag 6 juni 2019.

Afgelopen nacht vanaf een uur of 4 weer behoorlijk regen gehad. Vanmogen om half acht opgestaan en de krant gedown loaded. Kopje thee erbij en lezen. Na de krant samen ontbeten en toen een strand en rots wandeling gemaakt. Toen aan de koffie. Omdat in de laadruimte onder de vloer water stond, ben ik op onderzoek gegaan wat daarvan de oorzaak zou kunnen zijn. Heb onder de camper gelegen en de kitnaden geïnspecteerd. Geen onrechtmatigheden kunnen vinden. Toen verder gezocht in de ruimte waar de waterpomp en het drukvat zit. En wat bleek, daar stond water op de vloer. Omdat de pompruimte hoger ligt dan de vloer van de extra bergruimte loopt het lekwater dus in die bergruimte. Toen was het nog de vraag wat er lekte? Een koppeling van 1 van de leidingen? Of de pomp of het drukvat? Eerst alles maar eens goed droog gemaakt. Toen de kabels voor de aansturing van de pomp maar eens gefatsoeneerd en hoger en netter neergelegd. Kan daar in ieder geval geen sluiting door water ontstaan. Door water uit de kraan te laten stromen kwam ik er achter dat de pomp in ieder geval niet lekte. Bleef dus over dat het aan het drukvat moest liggen. En ja hoor na een poosje bleek dat er water bovenop het drukvat stond. Om het ergste water op te vangen heb ik er een doek omheen gewikkeld zodat deze het water opneemt. En dan te bedenken dat ik in 2017 al bij Ron Hazenberg heb aangegeven dat er iets lekt. Ik ontdekte dat destijds omdat de pomp af en toe aansloeg terwijl er geen kraan open stond. Maar deze firma kon niets vinden en daarmee was de kous af en kon ik gaan……

Met deze camperdealer doe ik dus geen zaken meer. Mede omdat ook het waterdichtheidscontrole systeem niet is nageleefd zoals door Laika omschreven. Laika schrijft namelijk voor dat je ieder jaar een vochtcontrole moet laten uitvoeren en dat je daarvoor een zegel in het inspectieboekje krijgt. Alleen met zegels, stempel en handtekening is er aanspraak te maken in geval van lekkage. Inmiddels heeft Laika twee nieuwe dealers in Nederland waarvan 1 de firma Camperdream in Nijverdal. Tevens is met ingang van 2020 ook CCR in Lemmer officieel Laika dealer en wordt Hazenberg niet meer genoemd in de dealerlijst.

Dus ik belde inzake het drukvat met Camperdream en kreeg Gerrit van de werkplaats aan de telefoon. Direct werd gevraagd om de laatste cijfers van het chassisnummer en werd gekeken wat het bestelnummer van het drukvat is. Zonder omhaal is door Gerrit het ding besteld en kan ik op 22 juli tijdens de vochtkeuring het ding inbouwen. Kosten iets van 50 euro. Na deze werkzaamheden heb ik de badkamer en de camper van binnen uitgeveegd. Toen zijn we nog een stuk gaan lopen.

Morgen gaan we verder richting Lindesnes en zoeken daar een camping of ander plekje waar we kunnen overnachten.

Zondag 7 juli 2019.

Gisteravond tijdens het eten begon het dusdanig hard te waaien dat het zand van het strand en uit de duinen in onze etensborden kwam. Het zand knarste je tussen de tanden. Dus maar naar binnen gegaan en daar verder gegeten. De wind trok steeds meer aan en de camper stond te schudden op de wielen. Zo is het afgelopen nacht een hele tijd door gegaan. Vanmorgen om half acht opgestaan en een kop thee gemaakt. Rond half 11 kwam ook Elfriede uit bed en na het onbijt hebben we de camper vertrekgereed gemaakt en zijn richting Lindesnes gereden. We hebben de kustroute genomen en dan kom je af en toe op dusdanig smalle stukken dat je een tegenligger amper voorbij kunt. Maar dat maakt het wel leuk en spannend. Technisch rijden zullen we maar zeggen..

Onderweg hebben we nog een bakje koffie gedronken en omdat Efriede graag het wk damesvoetbal wilde zien hebben we rond een uur of 4 een camperplek gezocht en gevonden. We staan nu in Farsund aan een haven op een gratis camperplek, zelfs goede wifi en stroom is er gratis. Ik ben gaan vissen en Elfriede heeft voetbal gekeken. Helaas verloren de dames van de USA met 2:0

Maandag 8 juli 2019.

Lekker op tijd opgestaan en ben gaan vissen in het fjord. Tegen een uur of negen kwam een andere camperaar met de vraag of even de camper wilden verplaatsen zodat hij er met zijn 4×4 vrachtauto camper uitkon rijden. Tevens direct de mededeling dat we vooraan konden parkeren op zijn plek met zicht op de Noordzee. Dus het spulletjes verkast naar een super locatie. Toen ontbeten en maar weer vissen. Echter niets gevangen. Wel hebben we besloten om de nacht nog op dezelfde plaats te blijven. ’s Middags even naar het centrum gelopen om een overheerlijk ijsje te scoren. ’s Avonds tot negen uur buiten gezeten en de eerste 100 % droge dag gescoord.

Dinsdag 9 juli 2019.

Vanmorgen samen besloten om verder te gaan richting Kristiansand. Om 10 uur op pad gegaan naar het plaatsje Mandal waar een mooie camping op de route ligt. Wim en Hermijn gingen ook naar dezelfde camping. Onderweg nog even wat boodschappen gedaan en bij een riviertje koffie gedronken. Daarna verder gereden. Om 15 uur kwamen we aan op de camping en toevallig vertrokken net de buren van Wim en Hermijn en konden wij op dat plekje gaan staan. Samen koffie gedronken en na het eten een glaasje wijn. Wim, Hermijn en Elfriede hebben nog een paar rondjes rummikub gespeeld.

Woensdag 10 juli 2019.

De dag van vertrek uit Noorwegen. Na het ontbijt de camper even uitgeveegd, cassettetoilet geleegd en waterbijgevuld. Om 12 uur moet je de camping verlaten… je bent dan wel erg vroeg in Kristiansand want de boor vertrekt pas om 16:30 uur en het is ongeveer 3 kwartier rijden van camping naar ferry. We konden echter in de ferryhaven direct inchecken en hadden nog tijd genoeg om even de stad in te gaan. Om 15:30 uur waren we al weer terug terwijl het boarden pas om 16 uur zou beginnen. Echter…. De boot had een dik half uur vertraging. Om 16:40 uur begon het boarden en om 17:05 vertrokken we richting Denemarken.

Om iets over 20:00 uur kwamen we aan in Hirtshalls. We zijn direct een behoorlijk stuk gaan rijden en hebben de nacht doorgebracht op een mixed parkeerterrein vlakbij de jachthaven van Arhus. Een gratis plek. Erg rustig en eenvoudig te vinden. Ligt weliswaar dik 10 km van de snelweg maar toch een plek om te onthouden in geval we nog eens in die richting komen.

Donderdag 11 juli 2019.

Om 9 uur vertrokken richting Duitsland. Elfriede reed het eerste stuk tot voorbij Hamburg. Wat een bouwput is het daar. Onvoorstelbaar. We zijn minstens 1,5 uur bezig geweest om Hamburg voorbij te komen. Na de koffie en na Hamburg heb ik het stuur overgenomen en zijn we via Oldenburg naar Nederland gereden. In Oldenburg hebben we bij het Wechloy winkelcentrum wat gegeten. Elfriede iets van de Thai en ik curryworst met pommes. Toen doorgereden naar Warffum.  Om 20:00 uur arriveerden we in Warffum. Nog net op tijd om in te checken op de camping aldaar.

Vrijdag 12 juli 2019.

Vanmorgen na het ontbijt de Breede kerk bekeken omdat Elfriede daar in 2020 een quiltexpositie gaat houden. Daarna in 1 stuk doorgereden naar huis en de camper uitgepakt. We werden daarbij even gestoord door een fikse regen oftewel hoosbui maar hebben toch alles droog in huis gekregen. Daarna de camper samen van binnen schoongemaakt en de andere dag gewassen.

22 juli 2019

Vandaag met de camper naar Nijverdal geweest waar door Camperdream de vochtkeuring wordt uitgevoerd. De camper kwam goed door de keuring en confomr de Laika regels is het inspectieboekje ingevuld en voorzien van stickers waarover ik al eerder schreef.

Ook het drukvat voor de watervoorziening is vervangen. Camperdream berekende enkel het drukvat en heeft het werkloon niet doorberekend. Nette en correcte zaak!

Op terugweg van Nijverdal naar Dalen moest ik vanwege een omleiding door Coevorden rijden. Heb de camper daar even op een weegbrug gezet en kwam tot de conclusie dat de huidige toegestane maximale massa boven de 3500 kg uitkwam. Nu is dat niet zo’n probleem want onze camper heeft een technisch toelaatbare massa van 4250 kg maar dan moet ik dat wel laten opwaarderen door het RDW op het kentekenbewijs. En daar hangt weer aan vast dat mijn B rijbewijs niet toereikend is om dan de camper nog te mogen besturen. Tja, en die gemeten 3500 kg is ook nog eens zonder fietsen, gasflessen, personen, kleding en proviand. Het besluit om het C1 rijbewijs te gaan halen werd dan ook direct genomen.

Campperreis 2018 Istrië en Slovenië

Vakantie in mei 2018 naar Istrië en Slovenië

2 mei 2018

Alles is ingeladen, we denken dat we niets vergeten hebben dus vertrekken we even voor 11 uur. Elfriede rijdt de eerste 260 km en het loopt lekker door. Geen oponthoud door files, wel veel “baustellen” langs de autobahn en op veel plaatsen een bijzonder slecht wegdek. Je leest weleens dat in de Balkanlanden de wegen slecht zijn maar Duitsland kan er ook wat van!

Bedoeling is dat we vandaag naar Rheinstetten rijden, een afstand van rond de 570 kilometer. Aan de Rijn is daar een parkeerplaats waar je gratis kunt overnachten en prachtig uitzicht hebt over de Rijn, veel grote schepen kunt bekijken die langsvaren en bovendien de activiteiten van het veerpontje dat Duitsland met Frankrijk verbindt, kunt bekijken. Midden in de Rijn ligt de grens tussen de beide landen. Na een broodje en een kop koffie neem ik na 260 km het stuur over en rijdt in 1 stuk door naar Rheinstetten.

Daar aangekomen treffen we mensen uit Berlijn die we verleden jaar ook op dezelfde plek hebben ontmoet. Van dit echtpaar zijn zowel de man als de vrouw patchworkers en gaan net als Elfriede naar de Patch- und Nadelwelt beurs in de Messehallen in Karlsruhe. Het is inmiddels rond 18 uur dus tijd om even wat te gaan eten. Vlak bij de oprit van het veer staat een restaurant het Zollhaus. Hier kun je tegen redelijke prijzen een goede maaltijd krijgen. Na de maaltijd terug naar de camper en nog een poosje buiten gezeten en in gesprek geweest met de beide Berlijners. Tegen 20:30 uur toch maar binnen gegaan omdat het wat frisser werd. Binnen nog een wijntje gedronken en even Rummikub gespeeld. Stand 1:1

3 mei 2018

Om 7:30 uur opgestaan en ontbijt gemaakt. Elfriede heeft afgesproken dat ze mee kan rijden met de Berlijners naar de Messe. Ik kan daarom lekker met de cyclocrosser erop uit gaan. Ben richting Plittersdorf gefietst over de dijk. Echt een pad om te doen met een crossfiets of cyclocrosser. Te jammer om hierop met normale fietsen of een racefiets te rijden. Scherpe steentjes, gravel, gebroken puin en zand vormen het wegdek. Uiteraard wil het wel maar toch… In Plittersdorf aangekomen kun je met een gratis veerpontje naar de overkant van de Rijn. Je zit dan in Frankrijk. Aan de Franse kant fiets je dan terug over een prachtig aangelegd asfalt fietspad. Het geluk wilde dat ik op de terugweg een café/restaurant tegenkwam waar ze koffie met gebak verkochten. Lekkere koffie met een stuk Heidelbeertorte…. Wat een straf…

Na 45 kilometer fietsen weer terug bij de camper en nu even een begin maken met het vakantieverslag dat op de website moet. Zo tegen 15:00 uur Elfriede van de Messe gehaald en doorgereden richting München. Omdat de reis voorspoedig verloopt besluiten we door te rijden tot Aschheim naar hotel Zur Post aan de Ismaningstrasse. Daar is achter een hotel/restaurant een parkeerplaats waar je voor 10 euro met de camper kunt staan. Wat nog mooier is, is dat het restaurant erg goed is en dat je daar dus heerlijk kunt eten en drinken. We eten dit keer allebei het brotzeitbrettl, das een plankje met allerlei lekkere streekgebonden producten zoals smolt, schinkenvlees, worst, kaas etc. en natuurlijk diverse soorten brood. Na het eten in de camper nog even rummikub gespeeld.

Stand 2:1 in mijn voordeel….

Zaterdag 5 mei 2018

Om halfacht opgestaan en broodjes gehaald. Ook even de dieselprijs bekeken.  1,339 euro…. niet echt goedkoop maar toch 15 cent goedkoper dan aan de autobahn. Na het ontbijt met de camper daar getankt…. Wat bleek, in de drie kwartier tussen mijn kijken en het tanken was de prijs aangepast naar 1,269 euro. Leuk toch? Na het tanken koers gezet richting Slovenië naar het plaatsje Duplje. Totaal zo rond de 420 km rijden. In de Tauerntunnel nog hevig op de remmen gemoeten omdat er een auto vlak voor ons een pirouette gemaakt had en met de neus in de verkeerde rijrichting stond. Gelukkig niet veel oponthoud mede omdat er nog geen politie, brandweer enz. aanwezig was. Zo te zien in het voorbijrijden leek het erop dat het goed was afgelopen. Toen we de tunnel uitkwamen stonden wel de stoplichten voor de andere kant op rood en vormde zich al een file.

Na wat boodschappen gedaan te hebben in de buurt van Villach en de tank vol te hebben gegooid moesten we nog een 40 km afleggen voor we in Slovenië op de camping in Duplje om ca 15 uur aankwamen. De vriendelijke eigenaar wees ons een plaatsje aan en daar hebben we kwartier gemaakt. Echte een familiecamping, niet veel te beleven maar schone en goede sanitaire voorzieningen.

Zondag 6 mei 2018

Na een rustige nacht op de camping weer rond 7:30 uur opgestaan. Lekker in de zon zitten puzzelen onder het genot van een kopje thee. Rond 9:30 uur kwam ook Elfriede uit haar bed en hebben we ontbeten en plannen gemaakt voor de dag. Resultaat was dat we nog een nachtje bleven en dat we eerst een wandeling door de bergen en bosgebied maakten. Na ruim een uur waren we terug bij de camper en ging Elfriede aan het hobbyen om haar creatieve uitspattingen de vrije loop te geven. Ik heb de cyclocrosser gepakt en ben gaan fietsen. Leuk om te klimmen maar vooral leuk om af te dalen hoewel dit soms wel erg hard gaat. Totaal gefietste kilometers bijna 35 en 1782 hoogtemeters gemaakt. Goed voor de conditie en om de “stemming” te peilen voor de grote rit volgend jaar april en mei naar Santiago de Compostelo.

Het weer bleef de hele dag prachtig en we konden buiten zitten tijdens de warme maaltijd. ’s Avonds zoals gewoonlijk een paar rondes Rummikub. Stand 3:1 in het voordeel van mij.

Maandag 7 mei 2018.

Tijdens het ontbijt plannen gemaakt om naar Postonja (nog Slovenië) te gaan waar grotten te bewonderen zijn. Afstand om te rijden ca 80 km. We waren op tijd op pad en dus ook op tijd bij de grotten. De entreeprijs om met een treintje door de grotten te sjezen was per persoon ruim 28 euro. Iets teveel vonden wij. Dus hebben we enkele een kleine grot met fossielen etc. bekeken. Na deze bezichtiging zijn we maar door gereden naar Draga aan de kust van Istrië. De reis hierheen duurde vrij lang omdat we in Reijka om moesten rijden vanwege wegopbrekingen om via Opatija in Draga te komen. Het bleek dat de camping die we eerst wilden bezoeken niet zoals de folders en ACSI het beschrijven direct aan het strand liggen maar dat je een 150 meter via een weg moet lopen om aan het strand te komen. Geen halszaak maar toch…

Na op Autocamp Draga de boel geïnstalleerd te hebben zijn we nog even naar het strand gelopen. Na de wandeling op de camping wat gegeten en vroeg in de veren.

Dinsdag 8 mei 2018.

Het is om halfacht al dusdanig warm dat je enkel in de korte broek buiten kunt zitten. Ook vandaag weer tijdens het ontbijt plannen gemaakt over wat te doen. Omdat Draga een klein plaatsje is waar niet veel te beleven valt besluiten we om op te breken en richting Pula te rijden. Doel voor vandaag is autocamp Kazela, Kapovica 350, HR 52203 Medulin. Een camping met 1400 plaatsen.  We rijden om 10:30 uur van de camping af en zijn rond 13:00 uur op de camping. Gewapend met een plattegrond lopen we de camping over om een plaatsje op te zoeken. Plaats 1505 heeft onze voorkeur en we zitten met een afstand van rond de 100 meter vlak aan zee maar wel met een prachtig uitzicht op de zee. Waar wij staan loopt het terrein iets op zodat we over de stacaravans die op de eerste rij staan heen kunnen kijken.

Tegen het einde van de dag hebben we de fietsen uit de garage gehaald en zijn langs de kust naar Medulin gefietst. Medulin is erg toeristisch ingesteld maar omdat we in het vroege voorseizoen zitten zijn veel strandtenten nog niet open omdat ze deze nog aan het inrichten of verbouwen zijn. In Medulin komen we bij café/bar/restaurant Vagabundo terecht waar we een lekkere grillschotel met salade voor 2 personen bestellen. Om de kosten hoef je het buiten de deur eten niet te laten. Voor een grillschotel voor 2 personen, een grote bak sla met van alles erdoor, 3 pilsjes en een tonic betaal je 40 euro.

Na het eten teruggefietst naar de camper en onderweg nog een klein ijsje gescoord. Bij de camper aangekomen de cyclocross fiets in gereedheid gebracht voor een tocht van 50 tot 60 km morgen. In de camper nog 3 spelletjes Rummikub gespeeld, stand 3:0 voor mij…

Woensdag 9 mei 2018.

Om halfacht opgestaan. Mooi weer dus de fietskleding aan en alles in stelling gebracht voor route 315 van de fietskaart die ik gisteren kreeg. Zou een route moeten zijn van 60 kilometer met een fietsduur van 4 tot 4,5 uur. Bij de uitgang van de camping bleek de weg war je deze route kunt starten niet meer bestond. Navraag bij de campingreceptie gaf aan dat aan het einde van de camping een gat in het hek zit waardoor je opeen weg uitkomt die route 315 zou zijn…. Niet dus. Na ongeveer 12 kilometer over paden die wij nog niet eens een weggetje of een pad durven te noemen kwam ik het eerste bordje met route 315 tegen.

De fietspaden hier lijken meer op rotspaden, vergelijk ze maar met drooggelegde rivierbeddingen. Eigenlijk niet geschikt voor een cyclecrosser maar alleen voor een mountainbike. En toch gaan ze door voor “normale” fietspaden. Al met al heb ik toch de route voor een groot deel kunnen volgen al ben ik er zeker van dat er hier en daar routebordjes waren verdwenen. Tegen 12:30 uur was ik terug op de camping en had een afstand afgelegd van 54 kilometer. Na de lunch even lekker gedoucht en wat aan de camper geknutseld. De voorkant ontdaan van duizenden doorgereden vliegenlijkjes. Kon hier mooi gedaan worden omdat naast de camper een kraan zit, dus hoef je niet zover met water te sjouwen. ’s Avonds wederom een ijsje gescoord aan de haven van Medulin en in de camper nog wat zitten puzzelen.

Donderdag 10 mei.

Om 10 uur op pad richting Pula. Het is erg warm. Temperatuur rond de 30 graden. In Pula konden we de camper nog net op het laatste plaatsje van een speciaal voor campers bedoelde parkeerplaats kwijt. Vanaf de parkeerplaats tot aan het Amfitheater dat we willen bekijken is het amper 10 minuten lopen. Voor 50 Kuna per persoon (ca 6,50 euro) krijg je toegang tot het immense oude gebouw. Ook kun je in de kelder van het gebouw een expositie bekijken hoe olie werd geperst uit olijven en in kruiken werd gedaan die ook in deze streek werden gefabriceerd. Toen de arena nog in gebruik was werden de kelders gebruikt om gewonde strijders uit de arena op te vangen en werden beesten gehouden.

Na het bezoek aan de arena zijn we de oude stad Pula nog ingelopen. Om 15:00 uur was onze citylust wel weer gestild, hebben we nog een pizza en wat te drinken genomen en zijn toen naar de camper gelopen om door te rijden naar het plaatsje Fazana naar camping Pineta. We kregen een plattegrond mee en mochten zelf een plekje zoeken. De camping kost in tegenstelling tot de vorige campings (die waren 17 euro per nacht) 24 euro. Na installatie op een mooie plek met uitzicht op zee nog even de remblokjes van de cyclocrosser schoon en gangbaar gemaakt en toen aan een welverdiend pilsje.

Nu dadelijk nog even naar de zonsondergang kijken. Blijft altijd een fascinerend schouwspel. Wellicht nog even Rummikuppen en dan lekker in de kooi.

Vrijdag 11 mei.

Het weer is prachtig, om halfacht is het al zeker 20 graden met een uitbundig schijnende zon. Dus maar met de cyclocrosser richting een camping in de buurt van Rovinj gefietst om te kijken of dit een mogelijk volgende camping is waar we heen kunnen gaan. Op de heenweg wederom alleen maar keienpaden en schotterpaden. Niet fijn fietsen maar toch weer een goede krachttraining. Nadat ik op de camping had gekeken nog maar wat verder in de buurt gefietst zodat ik aan mijn gewenste kilometers (50 of meer) kom. Terug op de camping samen met Elfriede wat gedronken en een plakje brood gegeten. Elfriede is druk aan het lezen in het boek Judas, van Astrid Holleeder, en heeft lekker aan de zee op een bankje zitten genieten van zon en boek.

Tegen de avond nog samen op de fiets naar het dorp geweest en een lekker ijsje gescoord.

Zaterdag 12 mei 2018.

Rond een uur of 10 richting Auto camp Vestar gereden. Deze camping ligt een kilometer of 6 voor Rovinj. De camping kent een Acsi tarief maar alleen op geel gemarkeerde plaatsen. Elfriede vond een plaatsje waar we weliswaar op grint stonden maar wel tussen andere campers door konden kijken richting het strand. Het zwembad ging toevallig die dag ook open. Het water was wel barre koud maar even zwemmen was bij het warme weer wel lekker. Verder overdag wat bij de camper gezeten en ’s avonds wezen eten in het restaurant op de camping zo’n 80 meter van onze camper af. We namen het dagmenu: soort bonensoep, entrecote, salade, gebakken aardappeltjes en tiramisu als toetje.

Zondag 13 mei 2018.

Op tijd opgestaan. Wederom erg warm maar toch maar besloten om een eind te gaan fietsen. De route ging in eerste instantie naar Rovinj, de binnenstad, en vandaar de bergen in rondom Rovinj. Veel klimmen en dalen. Toch weer 50 kilometer gereden. Toen ik terugkwam bij de camper was de boel op slot. Elfriede was naar het zwembad gegaan om daar verkoeling te zoeken. Ik ben om wat af te koelen van het fietsen ook maar even gaan zwemmen. Na het zwemmen hebben we wat gegeten en zijn tegen 15:00 uur richting Rovinj gefietst. We hebben gekozen voor de route over de weg waar ook de auto’s over rijden. Niet echt de veiligste maar wel de makkelijkste. Mooie oude binnenstad met mooie kleinen straatjes die erg stijl omhooglopen. Je moet er wel oppassen want het plaveisel is van oude rotstenen gemaakt en zijn behoorlijk glad.

Op het plein van de oude binnenstad was het druk, er was nl een wedstrijd tussen meerdere majorettekorps aan de gang.  Leuk om te zien hoe fanatiek die kleine meiden met hun sport of hobby omgaan. Bij een ijstent nog een lekkere sorbet gegeten.

Tegen halfzeven waren we terug bij de camper. Nog gezellig samen wat gedronken en Rummikub gespeeld. 1:0 voor Elfriede.

Maandag 14 mei 2018.

Vandaag wordt een reisdag. Het weer is afgelopen nacht omgeslagen naar regen en een temperatuur van rond de 18 graden. We hadden een camping uitgezocht waar we heen wilden maar dit was niet wat wij mooi vonden. Toen maar het plan B uit de kast getrokken en doorgereden naar Porec en de camper op een parkeerterrein gezet. Van daaruit lopend naar de oude binnenstad. Leuk plaatsje om doorheen te lopen. In 1 van de smalle straatjes met veel eettentjes werden we door een ober aangesproken. Hij wees ons op de menukaart. Hij gaf ons aan dat we aan een 1 persoon schaal met diverse soorten kaas, lekkere schinken, olijven, tomaten, brood en sla genoeg hadden met 2 personen. De man had gelijk. Was bijzonder lekker.

Terug bij de camper een camping uitgezocht die ons beter leek. Echter daar aangekomen bleek dat er wel plaatsen beschikbaar waren maar dat de camping ansich 1 grote bouwput was. Doorgereden naar weer een volgende camping. En dat was bingo. Mooie kleinschalige camping aan de baai van de zee, camping Finada aan de straat Krizine 55A, 52470 Umag. We hebben gelijk voor 2 nachten besproken en willen van hieruit Umag bezoeken en uiteraard nog even fietsen.

Dinsdag 15 mei 2018.

Rond 10 uur op de fiets naar Umag. Een ritje van ongeveer 7 km grotendeels langs de kust naar het centrum van het stadje. Umag is een klein plaatsje waar niet echt veel te beleven valt. We hebben er een lekker kopje koffie gedronken en een ijsje gegeten en zijn toen terug gegaan naar de camping. Na de lunch heb ik nog een ritje op de cyclocrosser gemaakt en toen ik terug was en we het warm eten op hadden begon het te onweren en te regenen. Geen weer om nog buiten te blijven…. Gelukkig had ik voor de bui alles binnen gezet. De camping is netjes en schoon en het valt op dat deze veel wordt gebruikt voor 1 of 2 nachten. Tot laat in de avond komen er gasten aan en vertrekken weer vroeg.

Woensdag 16 mei 2018.

Na het ontbijt op weg naar de binnenlanden van Kroatië. Omdat er veel wegopbrekingen zijn met omleidingen van ruim 20 km duurt het lang voor je ergens bent. Plan is om Motovun te bezoeken en daar een kasteel te bekijken. Daar aangekomen moet je de camper parkeren op een grote parkeerplaats en ga je lopend naar boven. Een forse klim van zeker 2 kilometer. Het uitzicht vanaf een paar plaatsen waar jet gratis kunt kijken is mooi maar niet spectaculair genoeg om er een tickets voor te kopen die entree geeft tot de rest van de muur waar je over kunt lopen. Na een goed kopje koffie maar weer naar beneden afgezakt en richting Porec gereden om daar de laatste boodschappen te doen bij de Plodine supermarkt. We willen zonder Kuna’s door naar Slovenië en daar de andere helft van onze vakantie verbrengen.

Achteraf beschouwend is Istrië een mooi land om enkele dagen vakantie te vieren maar om er 3 weken te verblijven is ons teveel. Twee jaar geleden waren we in Kroatië en daar was meer te zien en te beleven en waren de campings mooier en completer.

Donderdag 17 mei 2018

Gisteren zijn we aangekomen op camping Lucija in Portoroz in Slovenië. Een langgerekte camping langs een baai in het plaatsje. We mochten daar een plaatsje zoeken en vonden er 1 met uitzicht op zee. Geen goedkope camping ( 2 personen, 1 camper ca. 32 euro per nacht) maar wel een subliem uitzicht op de baai en zee.

Vandaag gaan we een route fietsen die langs de vroegere zoutwinning loopt. Mooie fietspaden, dus fietsen maar. We komen inderdaad langs de zoutwinning maar het blijkt dat dit meer nog voor de show is dan voor de productie. We komen langs een kanaal waar veel boten liggen maar waar ook veel gezonken bootjes liggen waarvan de eigenaren waarschijnlijk geen interesse meer hebben in hun vaartuig. Na een ritje van een kilometer of 7 staan we opeens voor de grens met Istrië. We ontdekken daar ook dat we te ver zijn gefietst en van de K10 (gele route) zijn afgeweken. Dus maar teruggereden. Na de goede afslag te hebben genomen moesten we een heuvel nemen van zo’n 15 %….

Daarna ging het weer lekker. Door wijnvelden en weilanden over goede wegen. Helaas kwam daaraan een eind toen we in een klein plaatsje aankwamen waar we koffie wilden drinken. Geen restaurantje of cafeetje te bekennen en dus geen koffie maar wel een enorme berg met haarspeldbochten waar we tegenop moesten…. Na deels fietsen en deels lopen hebben we besloten om terug te fietsen en de camper maar weer op te zoeken. In totaal hebben we 27 km gefietst waarvan een stuk van 7 km 3 x. een geoden leer voor ons voor een volgende keer is om de pijltjes die op de routekaarten staan ook te volgen en niet de route van de andere kant te nemen. Oor deze routes staan de pijlaanduidingen op de kant van het wegdek dus als je de route tegengesteld fietst mis je alle aanwijzingen. Terug bij de camper even wat gedronken en toen solo op de cyclocrosser via route D8 (aangegeven met blauwe borden op een paal) richting Koper. Behoorlijk wat steile klimmetjes maar een mooie route om te rijden. Je komt onder andere door een tunnel voor wandelaars en fietsers van 550 meter lengte. Het is er lekker fris om maar niet te zeggen koud…

Wederom een tochtje van 51 km die weer goed is voor de voorbereiding van mij grote tocht volgend jaar. Terug bij de camper alles ingepakt en lekker samen gegeten. Elfriede had weer een meesterkokmaaltijd gemaakt. Na het eten even afwassen en toen aan het rummikuppen.

Vrijdag 18 mei 2018.

Ondanks dat de zon lekker schijnt en we buiten kunnen ontbijten en het erop lijkt dat het vandaag een mooiweer dag wordt besluiten we toch om te vertrekken. Doel vandaag is het ruim 140 km verderop gelegen Nationalpark Triglav met daarin de Tolminer Klammen. Ook vandaag weer de nodige wegopbrekingen en straten die haast onbegaanbaar zijn met de camper. Ze doen er ook niets aan om een goede omleiding aan te geven of de weg enigszins berijdbaar te houden. Vooral de laatste 500 meter tot aan de parkeerplaats van de Tolminer Klammen is alleen met de nodige stuurmanskunst af te leggen. Nadat we de camper op de parkeerplaats hadden gezet zijn we naar de infostand gegaan en kregen daar te horen dat in verband met technische werkzaamheden een deel van de route niet begaanbaar was. Daarom werd een korting van 20% op de entreeprijs gegeven. Kosten per persoon normaal 5 euro en dus nu 4 euro.

De persoon bij de infostand was een bijzonder enthousiaste man die uitbundig en uitvoerig uitleg gaf over de te lopen route.

Je kunt gerust stellen dat de normale 5 euro absoluut waard is voor wat je hier allemaal ziet. Werkelijk indrukwekkend en mooi om te zien hoe de natuur hier is en hoe verbluffend schoon en blauwgroen het water is. Na zo’n anderhalf uur in het park te hebben verbracht gingen we weer naar de camper. Tja, en dan moet je weer die 500 meter bijna onbegaanbare weg over. En dit keer begon het met 3 man die met een kraantje doodleuk de weg over de volle breedte aan het opengraven waren. Toen ze op ongeveer twee derde van de weg zaten werd een Sloveen die voor ons stond ongeduldig en toeterde en maakte gebaren dat hij erlangs wilde.  Snel werd er een plank of soort houten schot over een open put gelegd en de Sloveen scheurde langs de bouwput. Maar om dit met de camper te doen was mij te link. Gelukkig zagen de wegwerkers dit ook in en de put werd gedempt met zand zodat er een totaal breedte van zo’n 2,5 meter ontstond waar ik over kon sturen. Aan de andere kant stond een Nederlander met een busje te wachten die er eerder stond dan wij. Waarschijnlijk heeft de bestuurder gedacht als die vent met die grote camper erlangs kan dan kan ik dat ook. Dus laat hem maar voorgaan. En warempel we kwamen zonder schade aan de andere kant van de opbreking. De man in het busje maakte de opmerking: “goed gedaan jochie” en stak zijn duim omhoog. En nu op naar de tweede hobbel, ook hier wachten op een bouwvakkersauto die aan het uitladen was. 3 bouwvakkers waren bezig om met een schep en emmers water een grote hoeveelheid beton te mengen. Schijnbaar hebben ze in Slovenië nog geen speciemolens. Toen we voorbij dit obstakel waren moesten we wachten totdat een graafmachine machinist klaar was met het dempen van een geul en ons net genoeg ruimte gaf dat we erlangs konden. Het ging net goed met de spiegels van de camper langs de graafmachine.

En toen op weg naar de beoogde camping in Kobarit. Onderweg werden we getrakteerd op een enorme hoosbui die ervoor zorgde dat de straten blank stonden. Daarbij komt nog dat de straten dusdanig smal zijn dat tegemoetkomende auto’s nauwelijks aan ja langs kunnen. Aangekomen op de camping begon het nog harder te regenen. We hebben zeker 10 minuten in de camper zitten wachten voor het droog was en we de camping op konden lopen. De camping bleek niet wat wij ervan verwachten en staat ook weer mooier omschreven in de folders en de Acsi gids als dat hij in werkelijkheid is. Plan B werd een camping in Bovec direct aan de weg gelegen. Ook niet wat wij zochten… dus doorrijden naar Plan C.

Je kunt het geloven of niet, deze camping was niet bereikbaar omdat de toegangsweg erheen nieuw geteerd werd. Over een uur zou deze weer open gaan. Wel werd een alternatieve weg aangeboden maar dan moest ik 200 meter verderop draaien en terugrijden en zouden ze me vertellen hoe ik op de camping kon komen. Echter, 150 meter verderop was een afslag met een bordje dat wees naar zeg maar Plan D.. Camping Klin aan de straat Lepena 1 in 5232 Soca. Prachtige camping waar veel watersporters (kajakkers) en bergbeklimmers overnachten. Keurig en schoon sanitair. Zelf plaatsje uitzoeken en doorgeven wat de stroomkast is en je kunt je gang gaan. Wij zochten een mooi plaatsje uit op bijna het einde van de camping. Wel 40 meter stroomkabel nodig maar dan heb je ook wat. We besluiten om eerst 1 nacht te blijven.

Zaterdag 19 mei 2018.

Het is nog erg fris als ik opsta om halfacht. De temperatuur buiten is 13 graden en binnen 17 graden. Zo tegen kwart voor negen uur staat de zon echter al zo hoog dat hij over de bergtoppen heen schijnt en zoveel warmte brengt dat de stoelen en tafel naar buiten kunnen en we buiten kunnen ontbijten. Om 9 uur komt een busje de camping oprijden. De “plaatselijke” supermarkt. We doen maar even een paar inkopen bij de man omdat we nog een nachtje blijven en onder andere het brood bijna op is.

Na het ontbijt een kopje koffie en op pad voor het lopen van een route langs de rivier Soca en door grasvlaktes. Een mooie tocht met onder andere een soort kerkje met gedenktekens voor soldaten die gevallen zijn op eerste kerstdag 1915. Rond halfdrie zijn we terug bij de camper en kunnen nog net een kopje koffie en theedrinken voordat het begint te regenen. Vanavond gaan we uit eten bij het restaurantje op de camping en morgen trekken we verder naar camping Spik gelegen nabij het drielandenpunt Oostenrijk, Italië en Slovenië. Het adres van deze camping is Jezerci 15, 4282 Gozd Martuljek.

Zondag 20mei 2018.

Op tijd staan we allebei op om dus naar Gozd Martuljek te rijden. Een tochtje van 41 km die ons lang bij zal blijven. Allereerst gaf de tankmeter aan dat de tank bijna leeg was maar de boordcomputer gaf aan dat er nog 115 km gereden kon worden voordat het echt schluss zou zijn. Och, en met een afstandje van maar 41 km moet dat toch kunnen. Vol goede moed op pad. Na een kilometer of 15 over slingerwegen en veel klimwerk kwamen we aan de voet van de Vrsic pas terecht. Dit is een pas met 52 haarspeldbochten in smalle wegen waar je elkaar amper kunt passeren en gaat tot een hoogte van 1611 meter. Deze pas met zijn bochten is geliefd bij motorrijders uit heel Europa. Het is dan ook behoorlijk druk met motoren en auto’s en ook, je geloofd het niet, fietsers. Het door de bochten sturen van de camper vergt wel enig lef en inschattingsvermogen. Je moet constant met het gas spelen om de motor op toeren te houden en je moet opletten op afdalende verkeer. Langzaam maar zeker zie ik op het dashboard het peil op de tankmeter zakken en krijg de melding dat ik de tank moet bijvullen. Als je aan de ene kant begint te klimmen zie je steeds een blauw bord met daarop een getal. Het begint bij 52 (bocht 52) en eindigt bij, jawel, 1.

Vanaf bocht 21 begon het afdalen in plaats van klimmen en werd ik wat geruster dat we onze camping voor vandaag zouden halen. Nog 13 kilometer te gaan…Bovenop de pas kon ik het niet nalaten om te stoppen zodat we even de sneeuw van dichtbij konden zien. De temperatuur was er schat ik een graad of 6. Te koud in ieder geval om lang te blijven staan.

Rond 12 uur arriveerden we op de camping. Het is een nieuwe camping met bijzonder aardig personeel. Zowel de receptie als het barretje op de camping werden bezet door vriendelijke dames die je van alles over de camping en de omgeving willen vertellen. Na het kopje koffie in het barretje kwam, waarschijnlijk de eigenaar, van de camping aanlopen en adviseerde ons om naar de Sp. Martulkov slap (slap is waterval) te lopen. Een voettocht van ca. een 3 kwartier over deels begaanbare maar ook deels moeilijke begaanbare paadjes. Het uiteindelijke doel, waterval 1 is de moeite van het klimmen en lopen waard.

Op de terugweg besluiten we om een pizza te gaan eten bij restaurant Rute aan het einde van de straat waar de camping aan ligt. Lekkere pizza en ook hier weer bijzonder vriendelijke bediening. De 2 halve pizza’s die we overhebben krijgen we mee in een pizzadoos. Lekker vanavond bij de koffie of morgen bij de lunch. We sluiten af met een kop koffie met een stukje gebak van lokale makelij. ’s Avonds nog napraten en onder het genot van een drankje even een paar rondes rummikuppen.

Maandag 21 mei 2018.

Om halfacht schijnt het zonnetje al een beetje maar het zou een mooi weer dag moeten worden. Gisteren had ik al besloten om op de cyclocrosser naar Bled te fietsen. De route daarheen loopt over een oude spoorweg route en is nagenoeg vlak. Althans… als je de goede wegen neemt. Onderweg kom je inderdaad nog sporen tegen van vroeger toen het nog een spoorweg was. Je gaat via oude spoorwegbruggen, omgebouwd tot fietspad, de wild stromende rivier, die dan weer links en dan weer rechts stroomt, over. Omdat het fietspad richting Bled iets afloopt (vals plat) haal je met gemak snelheden van ruim 30 km per uur. Het fietst heerlijk. Totdat je van de route afwijkt door eigen schuld, niet op de bordjes letten… en dan krijg je wat klimmetjes voor de kiezen van een procent of 17. Maar nog steeds te doen. In Bled aangekomen even op een terrasje zitten om een kopje koffie en een sandwich te nuttigen. Nog even een foto gemaakt van het meer van Bled en dan weer terug naar de camping. Terug heb ik een andere route genomen waardoor ik in plaats van 35 km een afstand van 37 km moest afleggen. De laatste 10 km heb ik wel weer over het oude spoortracé gefietst. Je verneemt dan ook echt het vals plat, waar ik op heenweg met gemak de ruim 30 haalde is het nu alsof er iemand aan je fiets staat te trekken en gaat het met 23 kilometer per uur wat moeizamer. Ik ben niet direct naar de camping gefietst maar ben nog even een paar kilometer richting Italië doorgereden om te kijken hoe dit fietspad verloopt qua hoogteverschillen.

Terug bij de camper samen koffie gedronken en de 2 halve pizza’s van gisteren opgegeten. Elfriede had zondag gezien dat de man waarvan ik dacht dat hij de campingeigenaar was (is hij niet overigens) foto’s had van orchideeën. De man vertelde dat deze in de directe omgeving in het wild groeien. Gisteren op weg naar de waterval hadden we al extra opgelet maar niets gevonden. Terwijl ik aan het fietsen was heeft ze toch maar gevraagd waar de orchideeën te vinden zijn. Op een kaart werd de route uitgetekend waar we heen moesten lopen om ze te vinden. Een kilometer of 3 lopen via smalle paadjes langs de rivier door het bos en langs de bergen. En jawel hoor onderweg langs de kant van het pad stonden talrijke orchideeën, de vrouwenschoen-orchidee, volop in bloei. Een lust voor het oog.

Terug naar de camping kon door gewoonweg terug te lopen of door de rivier over te steken via twee aan elkaar vastgemaakte boomstammetjes. Door onze soepele manier van bewegen en de lenigheid die we nog hebben kwamen we droog aan de overkant en na een kleien kilometer lopen waren we weer bij de camper. Daar heerlijk in het zonnetjes zitten puzzelen en wat drinken. Tegen de avond een lekkere door Elfriede gemaakt salade gegeten en om 19 uur naar binnen gegaan. ’s Avonds hetzelfde ritueel als de avonden ervoor, rummikuppen…. Ik maak niet gauw reclame voor iets of iemand maar deze camping verdient het om voor wat betreft gastvrijheid, vriendelijkheid, schoonheid een dikke pluim te krijgen. De sanitair gebouwen zijn subliem en prachtig ingericht. Ik zou zelf thuis graag een badkamer hebben met de prachtige tegels en mooie houtsoorten die hier gebruikt zijn.

Dinsdag 22 mei 2018.

Het is buiten fris maar wel droog als ik opsta om halfacht. Het heeft de afgelopen nacht iets geregend. Vandaag staat een fietstocht naar Italië op het programma.

Na het ontbijt stappen we op de fiets om via een rodelbaan, een bike funpark naar Italië te fietsen. Op terugweg willen we nog wat boodschappen doen. Helaas, na een kilometer of 5 in het plaatsje Kranjska Gora begint het te regenen en niet zo’n beetje ook. We besluiten om eerst een kop koffie met wat lekkers erbij te nemen. Ik neem een lokale specialiteit, een soort tompoes en Elfriede neemt een punt lemon gebak. We hadden gehoopt dat het op zou houden met regenen maar dat was niet het geval. Dus na de koffie maar boodschappen doen in de vlakbij het café gelegen supermarkt. Ook na het boodschappen doen geen verbetering in het weer dus maar terug naar de camping. Druipnat kwamen we daar aan. Snel de camper in en de verwarming aan zodat we de jassen, broeken en schoenen weer droog kregen. Onze ervaring is dat als je de natte dingen in de wc- annex doucheruimte hangt, het snel weer droog is omdat hier een extra verwarmingsbuis is aangebracht. Elfriede kwam even later op het idee om alles maar in te pakken en door te rijden naar Oostenrijk omdat daar de weersvoorspellingen de komende dagen beter zouden zijn dan voor Slovenië. Dus in de regen de fietsen maar in de stalling gezet, de campingkosten betaald en toen op pad naar Oostenrijk. Doel een camping ergens in Karinthië aan de Millstatter See. Te rijden afstand een kleine 100 km. Onderweg door wegwerkzaamheden wat file gehad.

Eerste camping die we aandeden was in Seeboden, we reden op coördinaten en kwamen over weggetjes waar je normaal met een camper niet over wilt. Steil, smal en bochtig. De zogenaamde terrassencamping was 3 x niks en je snapt ook werkelijk niet hoe zoiets in de ACSI gids terecht komt. De tweede camping waar we stopten was een terrassencamping aan een doorgaande weg. Wel leuk maar niet aan de Milstatter See en veel lawaai van de doorgaande weg die erlangs loopt. Nog iets verderop ligt camping Neubauer in Dellach. Een heel eenvoudige camping met een 6 tal terrassen waar je redelijke ruime plekken hebt. Vriendelijke mensen en groot en net sanitair. Je staat op zijn verst 100 meter van het water af en het uitzicht is subliem.

Een echte aanrader voor rustzoekers en als uitgangspunt voor fiets en wandelroutes.

Woensdag 23 mei 2018.

Als ik om halfacht buiten de camper kom schijnt het zonnetje al. Om halfnegen is het zelfs zo lekker warm dat we buiten kunnen ontbijten. Na het ontbijt en de koffie zo rond half elf pakken we de fietsen en maken ons op voor een rondje Millstatter See. Te fietsen afstand tussen de 28 en de 30 kilometer. De campingeigenaresse geeft als advies om het rondje tegen de klok in te doen omdat dit het minste klimwerk zou zijn. We komen door leuke plaatsjes zoals Millstatt am See en Seeboden. Echte vakantieplaatsen. De route gaat tot aan Seeboden inderdaad grotendeels licht bergaf met af en toe een stukje “vals plat” dus iets klimmen. Direct na Seeboden bereik je de zuidoever van de See en begint het toch wel wat serieuzer klimwerk te worden over langere stukken. Het is fijn om te zien dat Elfriede de klimmerij ook aankan. Op het fietspad aan de zuidoever is het wel oppassen omdat het wegdek alleen maar uit schotter (gemalen asfalt en fijn grint) bestaat. Aan de noordzijde is alles asfalt en betonpaden. Als je klimt ga je ook een keer weer naar beneden…. Ik moet zeggen dat je enorm veel snelheid krijgt bij het afdalen. Op asfalt vind ik dat wel prettig naar op schotter niet zo.. Gelukkig komen we steeds heelhuids beneden aan.

Na een kilometer of 20 komen we bij een café-restaurant aan en besluiten daar wat te drinken en te eten. We nemen een plankje met lokale specialiteiten zoals boerenbrood, schinken, 3 soorten worst en kaas. Heerlijk! De ober gaf aan dat 1 plankje voor 2 personen ruim voldoende was. Netjes toch! Na het eten en drinken doorgefietst en nog een ijsje gehaald in Diobrlach.

Na het ijsje nog 4 km voor we op de camping waren. Om 15:30 uur zijn we terug. Daar werd Elfriede blij verrast toen ze haar mail opende. Ze had nl net voordat we op vakantie gingen een quilt aangemeld voor de grootste Quiltexpositie van Europa in Birmingham die in augustus wordt gehouden. In 2014 heeft ze daar de eerste prijs gewonnen in de categorie Pictorial met een “Bijenquilt”. Nu had ze foto’s ingestuurd voor de categorie Fine Art Masters, het hoogst haalbare. Je moet door een strenge selectie heen om in deze categorie toegelaten te worden.  En jawel, het is haar gelukt. Ze is 1 van de 23 Fine Art Master Quiltsers! Ben supertrots!

Ik ben om 16:00 uur op de cyclocrosser gestapt en heb dezelfde ronde plus een beetje nog een keer gedaan. Onderweg kreeg ik nog een beste bui over me heen maar toen een 10 minuten later de zon weer scheen was ik ook zo weer droog. Om half zes was ik terug op de camping. Smerig van de opspattende modder, dus fietskleren wassen en douchen. Na het eten werd het te koud om buiten te blijven zitten dus mooi tijd om het vakantieverslag bij te werken. Morgen zal het weer slecht weer worden dus na het typewerk maar eens overleggen wat er op het programma komt te staan de komende dagen.

Donderdag 24 mei 2018

Afgelopen nacht heeft het enorm geregend. Gelukkig is het om half acht als ik buiten kom droog en kan ik zelfs bij een graad of 19 buiten zitten.

Ik laat Elfriede lekker uitslapen en nadat ze om even voor 10 uur opstaat gaan we ontbijten en maken plannen voor de dag. Ik opper op maar op te breken en koets te zetten richting de Chiemsee naar het plaatsje Chieming. Doel is camping Movenplatz direct gelegen aan de Chiemsee. Om even over 12 uur starten we de reis van 191 kilometer en doen op de valreep bij de Lidl in Seeboden nog even wat boodschappen. Onderweg naar Chieming hebben we bijna constant regen. De grenspassage verloopt zonder problemen. Wat opvalt is dat alle ex Oostblok bewoners eruit gepikt worden en een extra controle krijgen. Zo rond een half vier arriveren e op de camping en krijgen direct te horen dat alle ACSI plaatsen bezet zijn. Nu zijn dit ook niet de mooiste plaatsen dus maken we de keuze om op een plaats te gaan staan die in plaats van 19 euro 30 euro kost. Leuke plek direct aan het water. Mooi uitzicht. We maken direct kennis met de buren aan weerskanten en hebben daar een leuk gesprek mee. Na het gesprek gaan we eten bij restaurant Berghof een kleine 500 meter van de camping vandaan.

Vrijdag  25 mei 2018.

Al vroeg wakker en zo door het dakraam te zien is het mooi weer. Dus direct opstaan, de cyclocrosser in gereedheid brengen, fietskleding aan en starten met het rondje Chiemsee. Om 7:45 uur al op pad. Zo vroeg ga ik niet vaak weg…

Maar zoals gezegd, het weer is goed dus moet je het ervan nemen. Volgens de fietskaart is de route rond de 55 km en voert deze langs de Chiemsee. Helaas is niets minder waar, de route voert maar over erg kleine stukjes langs het water en de rest wordt de Chiemsee of door landerijen, autobahn, bossen of bosschage gescheiden van het fietspad. Grotendeels mag je het pad eigenlijk ook geen fietspad noemen maar is het een schotterpad of zand vermengd met grint. Ondanks alles toch wel leuk om de route te rijden en alvast verslag uit te brengen aan Elfriede die bij de camper zit te genieten van het prachtige weer. Om kwart voor elf ben ik terug en heb er ruim 61 kilometer opzitten waarin weer diverse klimmetjes zijn afgewerkt. Niet zulke klimpartijen als in Slovenië en Oostenrijk maar wel leuk om te doen. Samen koffie gedronken en rond 3 uur vertrokken voor een gezamenlijke fietstocht op onze stadsfietsen. Doel is ijscafe/pizzeria/trattoria Dolcevita in het ongeveer 10 kilometer verderop gelegen plaatsje Seebruck.

We bestellen daar bij een serveerster, die uiterst chagrijnig en klantontvriendelijk is, ieder een sorbet. Zo onvriendelijk als de bediening is, zo lekker is het ijs.

We fietsen na de sorbet nog even door naar de jachthaven en gaan omdat het weer dreigt om te slaan weer terug richting camping. Een kilometer voor de camping drinken we nog even wat bij een kleine kiosk en krijgen naderhand nog wat regendruppels op ons dak. Om halfvijf zijn we terug en zetten de fietsen direct maar in de garage. We komen er tot nu toe vandaag goed vanaf v.w.b. regen, een paar druppels maar. In de richting van de autobahn zien we een dikke regenbui voorbijtrekken en horen wat donderslagen.

Vanavond gaan we plannen maken waar we morgen op aan trekken. Immers, nog een paar dagen en dan is deze vakantie weer voorbij en gaan we ons verheugen op de volgende uitstapjes.

Zaterdag 26 mei 2018.

Vandaag gaan we richting huis maar willen nog 2 overnachtingen doen in Bad Salzungen. Daar is een thermen waar we willen gaan zwemmen. We hebben er de gewoonte van gemaakt dat we de laatste dag of 2 dagen van een vakantie gaan zwemmen in een kuuroord in een thermaal bad. Na het ontbijt pakken we direct in en rijden om halftien de camping al af. Het is prachtig weer, liever gezegd het is perfect en het wordt onderweg steeds warmer.

In Allersberg een plaatsje langs de autobahn gaan we tanken. We gaan als we moeten tanken altijd van de autobahn af, domweg omdat het prijsverschil van de diesel in de plaatsen iets van de autobahn af behoorlijk goedkoper zijn. In Oostenrijk waren de dieselprijzen deze vakantie langs de autobahn 1,50 en hoger terwijl even van de autobahn af de literprijs op 1,169 lag. Bij 100 liter tanken wat we doorgaans doen scheelt dat dit 30 euro. In Duitsland ligt momenteel de prijs langs de autobahn tegen de 1,60 en er net vanaf betaalden wij 1,269. Dus kassa in ons voordeel. Prettige bijkomstigheid is dat er een Norma supermarkt met een bakkerij in Allersdorf zit waar je lekkere koffie met gebak kunt scoren. Dus daar maar even een pauze ingelast.

Daarna doorgereden. Na een 50 km kwamen we op het idee om te kijken of we niet eerder zouden kunnen stoppen vanwege het perfecte weer. Na enig zoekwerk door Elfriede kwamen we terecht in Kuuroord Bad Staffelstein. Er zijn daar 2 camperplaatsen. 1 aan een soort meer of schotter en 1 nieuwe camperplaats op het achterste deel van het parkeerterrein naast het Kuurbad. Werkelijk een prachtige camperplek met grote plaatsen en rustig gelegen. Stroom, water, losplaats voor chemisch en grijs afvalwater aanwezig. Toiletten te gebruiken in het kuuroord en 11 euro per nacht. Stroom kost 50 eurocent per kW. Na aanmelding zijn we in het kuurpark waar een zout saline is even wat gaan drinken. Elfriede nam een Schorle en ik een halve liter overheerlijk tapbier. Kosten 3,90 euro. In Nederland kost dat het dubbele.

Om 16:30 uur begon in het park een optreden van Blaskapelle Schwurbitz e.V. Zij brachten diverse soorten blaasmuziek. Ik vind het altijd wel leuk om ernaar te luisteren. Nadat ze onder de gloeiende zon een uur gespeeld hadden was het concert voorbij en zij we gaan zwemmen in de Thermen.

Ik geloof dat er wel 5 of 6 verschillende baden zijn en diverse heet waterbaden met bubbelinstallaties. Er is 1 bad bij met 12 % zoutgehalte. Aangeraden wordt om daar max een half uur in te blijven. In de normale zoutbaden blijf ik niet drijven maar in dit bad drijf zelfs ik. Apart gevoel is dat. Uiteraard zijn er ook stoomcabines, sauna etc. Je kunt er diverse tijden doorbrengen, het begint bij 2 uur voor 9,50, 3 uur voor 11,00, 4 uur voor 13,00 en een hele dag voor 15,00. Als je op de camperplaats staat krijg je 50 eurocent korting. Na de zwempartij hebben we nog even wat gegeten bij het restaurantje naast het kuuroord.

Bij de camper nog 2 spelletjes rummikub gespeeld en tot zeker 11 uur buiten gezeten. De eerste keer in deze vakantie dat dat kon voor wat betreft de temperatuur.

Zondag 27 mei 2018.

Vandaag zou mijn moeder 89 jaar zijn geworden. Helaas is ze in januari 2014 overleden. Wij gaan vandaag een rustig dagje houden. Dat wil zeggen eerst even ontbijten, dan een poosje door het kuurpark slenteren en ergen een kop koffie met wat lekkers nuttigen. Vanmiddag wil Elfriede nog weer in het thermen bad en ik wil er nog even met de cyclocrosser op uit. Morgen is onze laatste dag en die willen we volledig benutten als reisdag. We hebben nog ruim 570 kilometer te gaan dus vroeg opstaan.

Maandag 28 mei 2018.

Lekker vroeg opgestaan en samen buiten ontbeten. Na ontbijt even afwassen, stoelen en tafel inpakken en op weg naar huis. De terugreis verloopt voorspoedig. Onderweg nog even wat gegeten, Elfriede iets met kalkoenvlees en ik mijn favoriete patat met en curryworst.

Tegen 18 uur waren we thuis. We zijn via de ouders van Elfriede gereden want daar waren we met Moederdag en ook over de Pinksteren niet geweest.

Al met al kunnen we terugkijken op een geslaagde en mooie vakantie. We hebben er weer ruim 3300 km bij op gereden…

Op naar de volgende trip.

Campervakantie 2017 Frankrijk

Donderdag 1 juni 2017

Vertrek om 8:30 uur naar Sees in Frankrijk. Elfriede start de reis en rijdt in 1 ruk door tot in België net voor Antwerpen. Ruim 260 km. Op de eerste grote parkeerplaats drinken we koffie met een lekker stuk appeltaart erbij. Na de koffie heb ik het stuur overgenomen en besluiten we om te kijken of we de camping waar onze vrienden Wim en Hermijn Schutte vrijdag heen willen komen, nog die dag kunnen bereiken. Omdat we niet over tolwegen maar over D en N wegen willen rijden gaat de reis niet zo snel.  Aardig wat rotondes en wat opvalt erg veel snelheidscamera’s langs de weg. Die dingen staan er werkelijk in alle soorten, maten en meest aparte uitvoeringen.

Dus als je niet de tolwegen wilt rijden pas dan op……

De reden dat wij tolwegen vermijden is dat onze camper ruim 3 meter hoog is met schotel erop (uiteraard in ingeklapte toestand) en daarom vwo tolkosten wort aangeslagen voor een vrachtwagen. Totale kosten om via tolwegen vanaf België tot aan ongeveer Biarritz en terug zou komen op circa 440 euro. Veel geld…  Aankomst na 800 km om 19:30 uur op camping Municipal

vrijdag 2 juni 2017

Na opstaan boodschappen gedaan in de tegenover de camping gelegen supermarkt. Lekker weer met zo’n 28 graden. Rond 16 uur ontvingen we Wim en Hermijn.

’s Avonds samen met de Schuttes de barbecue aangestoken en tot laat in de avond gebabbeld.

zaterdag 3 juni 2017

Ontbijt met z’n allen. Na het ontbijt begon het te regenen en heeft het geregend tot ca. 14 uur. Daarna droog maar wel fris. Samen met de Schuttes een wandeling naar het dorpscentrum gemaakt en daar een marktje bezocht. Op terugweg koffie gedronken in een klein cafeetje en bij de bakker gebak gehaald voor bij de koffie. ’s Avonds op de grill pizza’s gebakken.

Weer tot laat in de avond zitten praten en ouwehoeren.

zondag 4 juni 2017

Samen ontbeten bij een mager zonnetje en na het ontbijt de camper gereed voor vertrek gemaakt. Route uitgezet naar de Vendee naar het plaatsje Tranche sur Mer. Afstand 280 km.

Onderweg een pitsstop gemaakt bij een groot meer waar mensen aan het vissen waren. Leuke plek gevonden op camping Le Grande Vallee. ’s Avonds nog even naar het dorp gelopen en daar een ijsje gegeten. Het is nog mooi weer.

maandag 5 juni 2017

Op de fiets naar Tranche Plage. Een tochtje van rond de 10 kilometer. Lekker fietsweer. Op de pier gelopen en genoten van het uitzicht over de zee. Daarna rondgelopen door het erg toeristische Centre de Ville.  Gegeten bij een restaurantje tegenover het grote marktplein.

Toen we terug waren bij de camper begon het te waaien en iets te regenen. De nacht was onrustig met veel wind en veel regen.

dinsdag 6 juni 2017

100 km gereden. Bezoek gebracht aan aquarium te La Rochelle. Op de parkeerplaats tegenover het Aquarium konden en mochten geen campers staan. De fransen zetten alles waar geen campers mogen staan af met een poortje met een balk op rond de 2 meter hoogte. Camper gestald op een plek waar meer campers stonden.

Na bezoek aan het aquarium wat beslist de moeite waar was zijn verder getrokken naar Marennes. Boodschappen gedaan in de supermarkt waar we in 2012 ook zijn geweest met onze eerste Laika. Camping gezocht en hier overnacht. Omdat er weinig te beleven was op de camping en het dorpje waar wat te zien was toch al gauw een kilometer of 8 verderop was besloten we de andere dag verder te gaan.

Woensdag 7 juni 2017

Vroeg opgestaan en gereden richting de veerboot in Royan. Overgestoken voor 49 euro naar Soulac zus Mer. Van hieruit verder gereden naar Carcans Plage naar een camping in een Pinusbos. Mooie camping met mooie ruime plaatsen. ’s Avonds een strandwandeling gemaakt.

donderdag 8 juni 2017

Op de fiets naar het 10 km verderop gelegen dorpje Maubuisson aan het grote meer. Vanwege de warmte redelijk vroeg weer terug gegaan naar de camping en lekker gegeten bij de camper en lui en loom genieten van de zon. Tegen de avond werd het frisser en kwam er onweer en regen opzetten. Gelukkig viel de wind mee.

Vrijdag 9 juni 2017

Doorgereden naar Gujan Mestras. Ca. 75 km verderop. Goed weer. Onderweg kwamen we langs de camping en het meer van Archason waar we in 2012 ook waren geweest met onze eerste Laika 3010 camper. Koffie gedronken aan een bijna door de eb droogstaande haven. Raar gezicht om de boten daar zo op het droge te zien liggen. Leuke camping in het dorp gevonden. Plaatsje op de camping was mooi, echter de buren die we hadden hielden van luide radio en waren zo aan het lawaai te horen gamers….

door eb droogstaande haven

Zaterdag 10 juni 2017

Na het ontbijt ook de fiets gestapt en onder een stralende en hete zon richting la Tente gereden en daar een supermooie markt bezocht. Lekker koffie gedronken bij een bar aan de markt. Daarna doorgefietst naar Archason. De plezierbotenhaven aldaar bekeken en doorgefietst langs de Atlantische Oceaan naar een straatje waar een super ijsverkoper zou zitten. Op een terrasje een lekker groot glas bier en een Aperol Spritz gedronken. Daarna aan het ijs…

Toen terug op de fiets naar de camping. Fietstocht duurde iets langer dan verwacht. Zeer warm weer…. 32 graden en 32 km gefietst.

camperplek Archason

zondag 11 juni 2017

Op tijd opgestaan om naar Pyla te rijden waar we de hoogste duin (100 meter hoog en 2,7 kilometer lang) hebben beklommen. De camper kun je daar parkeren in een groot pinusbos met ruime maar wel scheve en hobbelige parkeervakken. Kosten voor 4 uur zijn 8 euro. Je kunt de duin beklimmen door via het mulle duinzand naar boven te klimmen of je neemt een lange trap… Giga mooi uitzicht over de oceaan. Nog nooit zo’n hoge en grote zandbult gezien.

Dune Pyla

ook nu weer erg warm weer. Naar boven zijn we via de trap gegaan en naar beneden zijn we via het duinzand gerend… Gekampeerd op een mooie camping in Biscarrosse.

’s Middags nog Biscarosse Plage bezocht. Erg touristisch maar wel leuk. Lange wandeling langs het strand gemaakt. Erg veel wind en hoge golven. Zo hoog zelfs dat de strandwachten de mensen uit het water riepen. Diverse vis gerelateerde producten gekocht die we bij de camper hebben opgegeten. Lekker!

Biscarosse Plage

maandag 12 juni

Mooi weer en daarom maar een extra stuk land het strand gelopen. veel wind en hoge golven. Wederom Biscarosse lage bezocht en daar waarschijnlijk het lekkerste ijs van ons leven gegeten. Op terugweg samen boodschappen ingekocht. Elfriede maakt een heerlijke wolschotel met verse groenten. ’s avonds het domme spel rummikub gespeeld en weer 2 keer verloren.

Dinsdag 13 juni.

Op tijd vertrokken richting Mimizan naar camping Club Marina. Onderweg nog even groente en fruit gekocht bij de super U. Om 11:50 uur kwamen we aan. Nog net op tijd om met een bij de receptie gekregen plattegrond een plaatsje te zoeken. Waren we 10 minuten later geweest dan hadden we moeten wachten 15 uur op de parkeerplaats. En dat bij een temperatuur van 34 graden….

Camper op een mooie plek gezet en lekker koffie gedronken. Rond 14:30 uur even een broodje gegeten en om 15 uur via de receptie (aanmelden) naar het strand gelopen. Zou 500 meter moeten zijn maar volgens ons is het wel wat meer. Mooi strand en tevens grenzend aan het strand een mooie boulevard met veel kleine winkeltjes. Na hier wat rond gelopen te hebben terug naar de camping om lekker warm te eten.

Woensdag 14 juni

Eerst lekker gezwommen in het openluchtbad op de camping. Na de koffie op de fiets gestapt en richting Mimizan gefietst. Vlakbij Mimizan is een Promenade Fleurie. Deze zijn we met de fiets gereden en kwamen terecht in een prachtig park met de meest bijzonder bomen en planten. zonder meer de moeite van het bekijken waard. Vanwege de hoge middagtemperatuur van rond de 32 graden hebben we niet het hele park bezocht maar zijn halverwege een kortere route gevolgd. Daarna weer op de fiets richting camping. Na de thee nog samen met Elfriede wezen zwemmen. Na het zwemmen een pizza en een portie patat bij het campingrestaurant gehaald. dit in combinatie met een lekkere frisse sla bij de camper opgegeten.

Rond 21:30 uur op de fiets naar het strand om daar (voor de 2e keer) een poging te doen om de zon in de zee te zien verdwijnen. Helaas was er net als de avond ervoor een brede wolkenband boven de oceaan. Dus geen zonsondergang in zee. Terug bij de camper nog tot bijna 12 uur buiten gezeten bij een lekkere temperatuur.

Donderdag 15 juni

Rond een uur of 10 vertrokken naar onze volgende camping. De afstand hierheen is 55 km. We willen voor 12 uur op de camping zijn omdat dan meestal de receptie dicht gaat en je moet wachten tot een uur of 3 of soms zelfs nog later om toegang tot de camping te krijgen. Om 11:15 kwamen we aan op camping Le Saint Martin in Moliets-et-Maa.

Allervriendelijkste ontvangst door de dame van de receptie.

Gewapend met een plattegrond konden we met camper de camping direct op en mochten we binnen 2 gebieden een plaats uitzoeken. Een aantal plaatsen werd afgeraden omdat de ondergrond niet stabiel genoeg is om met een camper op te rijden. En ja… we hebben al eens de nare ervaring gehad dat we vast kwamen te zitten in het mulle zeezand op een camping en dat wilden we niet nogmaals. Superluxe toegangssysteem bij de entree van de camping, de boom opent automatisch als een scanner die er bij staat je nummerplaat van de auto herkend. Na de koffie een strandwandeling gemaakt en op de terugweg even wat inkopen gedaan in het kleine centrum.

Vrijdag 16 juni

Opgestaan rond half acht. Het weer was toen nog niet denderend…. Om half tien kwam de zon erdoor en bleef ook de hele dag aan de hemel staan te gloeien. Rond 11 uur besloten we om de fietsen te pakken en een uitstapje te maken naar Vieux-Boucau een plaatsje 10 km verderop. Op een terrasje met uitzicht op het strand een lekker bakkie koffie gedronken en toen verder gefietst naar een meer dat uitmondt via een soort riviertje in de Atlantische Oceaan. Rond het meer ligt een mooi fietspad en zijn diverse cafeetjes, winkeltjes en terrasjes te vinden. Bijna aan het einde van het meer hebben we lekker gegeten. De maaltijd bestond uit camembert die heet uit de oven werd opgediend met patat, sla en stokbrood. vooral de hete camembert was bijzonder lekker. Via een fietsroute zijn teruggereden naar de camping. totaal toch maar weer ruim 30 km gefietst onder tropische omstandigheden. Op de heenweg miste ik met de fietscomputer het fietspad en den we met de fiets over de D652 hetgeen af en toe een toeterconcert opleverde van Franse automobilisten. toen ik de TeasiOne eenmaal op de “geadviseerde” route had ingesteld wist het ding wel de fietspaden te vinden.

Toen we terug waren op de camping heb ik de watertank bijgevuld met 50 liter vers water zodat we morgen “gevuld” vertrekken en eventueel op een camperplaats of bij een France Passion adres kunnen overnachten. Om half tien vertrokken naar het strand om een derde poging te doen om de zon in de zee te zien zinken. En warempel een heldere horizon waar de zon prachtig in de zee verzonk. Terug bij de camper nog een leuk gesprek gehad met twee jongedames uit Keulen die met een VW Transporter bus die ze zelf zodanig omgebouwd hebben dat er nu een uitschuifbaar bed in zit. De dames waren al drie en halve week onderweg en hadden al een deel van Portugal en Spanje gezien. Morgenvroeg gaan ze terug naar Keulen omdat ze maandag weer aan het werk moeten.

Zaterdag 17 juni

Na het ontbijt de spullen ingepakt en de camper reisgereed gemaakt. Het plan is om naar Socoa Urrugne naar camping Juantcho te gaan. Deze camping ligt in een koedal langs de Cornische Baai. Op 5 minuten van de camping ligt het badplaatsje Socoa met leuke winkeltjes, barretjes en een haventje. Op weg erheen nog wat boodschappen gedaan bij onze favoriete supermarkt de Super U. Na de boodschappen kwamen we door het plaatsje Soorts Horregoor. Leuk en gezellig plaatsje en inmiddels tijd voor een bakkie koffie. De camper konden we na enig zoekwerk parkeren in een zijstraat met aardige bungalows. Koffie gedronken op een terrasje in een winkelstraatje.

Na het winkeltjes kijken doorgereden richting camping. Omdat ons doel was dat we de stranden van Biarritz wilden bekijken zijn de het centrum van Biarritz ingereden in de hoop de camper ergens te kunnen parkeren. Biarritz kent echter schijnbaar alleen maar parkeergarages en 1 parkeerplaats voor bussen die al vol stond met normale auto’s. na nog wat rondgereden te hebben vonden we een plekje langs een straat waar al meer auto’s geparkeerd stonden. Van hieruit was het 800 meter naar het centrum en zit je ook direct aan het prachtige en drukke zandstrand. Mooie rotspartijen steken uit het water en je kunt er genieten van veel vrouwelijk schoon dat ligt te zonnebaden en de vele surfers en zwemmers in de oceaan. We hebben nog een lekker ijsje gescoord bij een ijstent waar men zelf de hoorntjes bakt waarin het ijs wordt geschept.

Tijdens het ijs eten kwamen we op het idee om een camping eerder te nemen, nl camping Erromardie in St. Jean de Luz. Helaas was deze prachtig gelegen camping “complet”. Oftewel alles bezet. Tja dan toch maar doorrijden naar Urrugne. Om bij de camping te komen ging niet zonder slag of stoot. De weg erheen was nl afgezet vanwege een triatlon die gehouden werd. Na enig zwerfwerk en erg nauwe straatjes toch ook de camping terecht gekomen en een leuk plaatsje gekregen. Na een koel pilsje een rosé en een stukje stokbrood zijn we nog even naar het dorpje gelopen en waren daar getuige van het fietsgedeelte van de triatlon. 40 km fietsen. 3 keer een berg op en af.

Al met al een leuke dag en veel gezien.

Zondag 18 juni

Om kwart voor acht opgestaan en na wat puzzelen naar de baai gelopen. Fenomenaal uitzicht over de oceaan. Veel zeilboten, motorbootjes en zelfs een kajak. Ook lag er voor de haven een cruiseschip waarvan de passagiers met sloepen naar de haven werden gebracht. Daarna via de camping naar het centrum van Socoa gelopen waar het op het strand al weer behoorlijk druk was. Toen ik om 11 uur weer bij de camper kwam, was Elfriede net uit bed…

Na een stukje baquet met brie en een kop koffie het plan gemaakt om te vertrekken. Bedoeling was om zoveel mogelijk langs de oceaan te rijden richting Spanje. Voor we het wisten zaten we al in Spanje in het grensplaatsje Irun. Het is wat…. voor het eerst in ons leven in Spanje. En dat bij extreem hoge temperatuur van 38 graden. Irun is een grensplaats met een aantal grenswinkels waar ham, worst, etenswaar, tabaksartikelen en drank wordt verkocht. Vooral de whiskey en port is er enorm goedkoop. Ook een complete ham voor 30 euro is niet duur te noemen. De camper hebben we gestald op een parkeerterrein voor bussen die schijnbaar op zondag niet gebruikt wordt. 2 uur stallen voor € 2,50 .

Nog even de dieseltank volgegooid met goedkope Spaanse diesel, 105,9 eurocent per liter.. Na het inslaan van wat bier, wijn en port hebben we onze bestemming, camping Biper Gorri in  Espelette in Frankrijk in de navigatie gezet. Een afstandje van een kleine 40 kilometer.

Rode pepers in Espelette

De hele route was behoorlijk klimmen en dalen. De buitentemperatuur liep volgens de camperthermometer op tot 44 graden. Toen we onderweg een stop maakten om even wat te drinken kwam de hitte als een deken over je heen. Tegen 16 uur kwamen we op de camping aan en kregen een plattegrond met daarop aangegeven de 5 plaatsen waaruit we kiezen mochten. Onder een dikke eik vonden we ons plekje. De boom geeft enorme veel schaduw en dat is wel lekker bij deze temperatuur.

Nadat de camper op de plek stond even een probleem met de koelkast opgelost. Er zat door de hoge luchtvochtigheid en de moeite die het ding moet doen om alles koel te houden zoveel ijsafzetting op de koelribben dat de condensor het verdampen van het vocht niet meer aankon. Eigelijk logisch want alles wat je koopt is lauw en wordt in de koelkast gezet. Het ding moet dus echt hard werken.

Enfin, vochtbakje achter het zijrooster aan de buitenkant van de camper leeggemaakt en de koelribben verdamper aangezet. Klinkt raar maar dat is een soort verwarming die ervoor zorgt dat de koelribben niet condenseren maar droog blijven.

En toen wel een pilsje verdiend. Na het pilsje lekker gezwommen en naderhand gegeten.

Maandag 19 juni

Vanmorgen lekker op tijd opgestaan. Het was warm in de camper vannacht. Echter niet vervelend warm. Lekker met een kop thee genieten van het “ontwaken” van de camping. Om 9 uur samen ontbeten en toen de wandelschoenen aan en op weg naar het dorpje Espelette. De afstand van de camping tot het dorp is slechts 2 km maar de weg erheen klimt en daalt nogal en de temperatuur is alweer ongeveer 25 graden. Na 20 minuutjes lopen waren we in het dorpje dat leeft van tourisme die speciaal voor de rode pepers komen. Opvallend is dat alle winkeltjes zo’n beetje dezelfde producten verkopen en dat (bijna) overal rode pepers in verwerkt zit.

Bijna aan het einde van het dorpje was een klein tuintje waarin je kon kijken hoe de teelt van de pepers in zijn werk gaat. Op een terrasje bij een restaurant een lekkere bak koffie gedronken. 2 kopjes voor 5 euro is echt een koopje. Op terugweg nog wat frisdrank gedronken. 6 euro voor een Tonic en een Coca Cola. Ook niet echt duur als je dat vergelijkt met de prijzen die we verleden week betaalden bij tentjes aan de Atlantische Oceaan. daar was je het dubbele plus 50 % kwijt…

Zo ongeveer om 13 uur waren we weer bij de camper en hebben heerlijk over vroeger en over onze jeugd en de daarbij behorende herinneringen zitten praten. Glaasje water, plakje brood met tomaat, ijsje…. het leven kan niet mooier zijn. Straks nog even weer een klein uurtje zwemmen en daarna wat eten, drinken en de dag is weer om. Op naar de volgende dag.

Dinsdag 20 juni

Vanochtend na het ontbijt de boel ingepakt en reis gereed gemaakt. Om circa 10 uur vertrokken richting Saint-Paul-les-Dax. De navigatie gaf een route aan die door bergachtig gebied ging en over smalle weggetjes. Onderweg zagen we meerdere velden waarop de rode pepers verbouwd werden.

We kwamen door het plaatsje Capbreton waar we op weg naar Biarritz ook door waren gereden. Omdat er toen nergens een plaatsje was te vinden om de camper een paar uurtjes te parkeren zijn we toen niet gestopt. Nu, op dinsdag, is de kans om een parkeerplaats te vinden groter en besluiten we om te langs de stranden te rijden en als we kunnen parkeren een duik te nemen in de Atlantische Oceaan. En warempel, op nog geen 200 meter van het strand kunnen we gratis parkeren. Alle parkeermeters zijn afgedekt met hoezen, betalen kan dus niet. Op naar het strand en voor ons beiden voor de eerste keer zwemmen in de oceaan! Watertemperatuur is 20 graden en strandtemperatuur is 36 graden. Het zand brandt je onder de voeten. En dan… ja dan de oceaan in, wat een geweldige belevenis, je loopt het water een stuk in en wordt weer teruggegooid door de golven.

Na ruim anderhalf uur hebben we het wel gezien en eten nog even een broodje op de strandboulevard. Daarna reizen we verder naar de camping in Saint-Paul-les-Dax en plaatsen daar de camper onder een mooie Acalpa boom. Gauw de 230 Volt erop want het is net als gisteren smoorheet. Onderweg weer temperaturen gemeten van 44 graden…. de koelkast en het vriezertje hebben er moeite mee om de spullen koud te houden.

Na wat uitpuffen in de schaduw van de Acalpa hebben we het zwembad nog een 3 kwartier bezocht. Toen nog wat eten, wijntje, rummikubje en de dag was weer om.

Morgen reizen we verder naar Pujols. Een afstand van 185 km vanaf hier.

Woensdag 21 juni

Na gisteravond 3 keer te hebben verloren met Rummikub toch een goede nachtrust gehad op een uiterst stille camping. Om half acht opgestaan en om 9 uur de croissants en baquet opgehaald. Lekker rustig ontbeten en natijd nog een kop koffie gedronken. Daarna rustig het zwikje ingepakt en de navigatie op Villeneuve sur Lot ingesteld. De temperatuur buiten liep al snel weer op richting de 35 graden en tikte soms in de dorpjes zelfs de 45 aan. Op het punt waar we de D633 moesten verlaten en dan nog 63 km het binnenland in zouden rijden kwam Elfriede met het voorstel om toch maar door te rijden richting Limoges.

Toen we door Bergerac reden hebben we daar een parkeerplaats gezocht en zijn het oude stadscentrum ingelopen. In Bergerac en meerdere plaatsen ervoor wordt alles in stelling gebracht om op 11 en 12 juli de Tour de France karavaan te ontvangen.

Op een terrasje een frisdrankje genomen en daar besloten om naar Lalinde te gaan en daar op camping Municipal Du Moulin De La Guillou een plaatsje te zoeken. We mochten er zelf een plaats uitzoeken langs de Dordogne. Mooie rustige camping met net sanitair en nagenoeg geen lawaai van verkeer. Campinggasten mogen gratis gebruik maken van het gemeentelijk zwembad dat aan de overkant van de weg ligt. we hebben eerst voor 1 nacht besproken met de optie om met nog een nacht te verlengen.

Donderdag 22 juni

Ook vandaag een verblijf op dezelfde camping als gisteren. Wederom erg warm weer met en temperatuur in de zon van zeker 40 graden. Vanmorgen door Elfriede een nieuwe coupe laten aanmeten. Met de deze week onderweg gekochte tondeuse heeft mijn privé kapster mijn haar, voor wat er nog resteerde, gekortwiekt naar 5 mm. Tegen 11 uur op de fiets naar Lalinde geweest waar toevallig een markt was. De markt liep weliswaar op zijn einde maar toch konden we de boodschappen voor het avondeten doen en wat fruit kopen.

Na het marktbezoek snel terug naar de camping en lekker luieren onder een soort van dikke Lariks boom met laaghangende takken. Lekker in de schaduw. Na een tijd onder de boom te hebben gezeten zijn we samen de Dordogne ingelopen om even wat af te koelen. Geschatte watertemperatuur zo rond de 20 tot 22 graden. Echt lekker verfrissend. Bovendien is het water in Dordogne opvallend schoon en zie je de visjes zwemmen.

Vrijdag 23 juni.

Onze trouwdag, 39 jaar samen!

Na het ontbijt inpakken en op weg naar Limoges. Een afstand van 161 af te leggen vandaag. Bedoeling is om in Limoges op een camping te gaan staan en om van daaruit zaterdagmorgen de overdekte markt te gaan bezoeken. Rond 12 uur kwamen we aan op de camping. Direct aangemeld en plekje toegewezen gekregen. De camping is niet geweldig te noemen maar voldoende om een nachtje te verbrengen. Het zwembad lijkt op de foto in de ACSI gids heel wat maar is in werkelijkheid een bak water boven de grond geplaatst met geringe afmetingen. Na de koffie zijn we naar de 500 meter verderop gelegen bushalte gelopen en hebben daar de bus genomen naar Limoges. 3 euro voor 2 personen voor een busreis van ruim 20 minuten. Moet je in Nederland niet om komen….. betaal je een veelvoud.In Limoges wat rondgelopen en gezocht naar wat gezellige straatje. Nu zijn wij niet van die stadgangers dus dan valt het al snel tegen.

Elfriede heeft nog wel een paar leuke schoenen gescoord in Limoges, dus het bezoek was niet helemaal voor niets. Om een uur of 7 waren we terug op de camping en hebben we na de koffie onder het genot van een flesje wijn onze trouwdag samen gevierd…. Of moet ik zeggen getweet.

Uiteraard weer een Rummikub gespeeld en zoals iedere avond glorieus verloren.

Zaterdag 24 juni.

Al vroeg wakker, om haf acht zat ik al voor de camper in de zonneschijn. Om half negen was Elfriede ook uit de veren en hebben we samen ontbeten. Na het ontbijt zijn we vertrokken met als navigatiebestemming Auxerre. Ruim 270 km te rijden. Onderweg zagen we in een plaatsje een leuke markt. Gestopt, markt overgelopen en koffie gedronken bij een cafeetje op de markt. Toen doorgereden en bij de eerste de beste Super U een vrachtje wijn en camembert ingekocht.

Onderweg besloten om een camping te zoeken voor Auxerre en niet de hele dag te rijden. Elfriede vond een camping in de ACSI gids in Andryes. Ik schat zo’n 30 kilometer voor Auzerre en en rond de 5 km vanaf de N151. Dus niet veel afwijking van de route. De camping heet Au Bois Joli en is een supermooie camping midden in het bos met mooie plaatsen en hartelijke ontvangst. Je mag zelf je plekje uitzoeken. De “uitbaters” van de camping zijn Robert en Henriette de Vries en het volledige adres is: 2 Route de Villeprenoy, 89480 Andryes (Bourgogne)

Ik wil geen reclame maken maar dit is echt een camping die de moeite van het vermelden en zeker om te bezoeken waard is.

Zondag 25 juni.

Een reisdag. Vanuit Andryes is het nog 830 kilometer tot aan huis. Teveel om in 1 dag te doen vinden wij. We gaan pas rond het middaguur op pad en willen rijden tot Bouillon in België. Volgens de navigatie moeten we ruim 360 km rijden tot de camperplek in Bouillon. Onderweg komen we meerdere verkoopstalletjes met kersen tegen. Dus toch maar even gestopt om een kilo van dit lekkere fruit te kopen. Daarna doorgereden en rond half drie een stop gemaakt om even koffie te drinken. Tegen 5 uur aangekomen op de camperplek in Bouillion. Inderdaad zoals in de ACSI gids staat een leuke plek om voor 1 nacht te staan en de andere dag verder te reizen.

Maandag 26 juni.

Onze laatste vakantiedag en tevens laatste reisdag. Nog een dikke 460 km te gaan voor we thuis zijn.

Campervakantie 2016 Kroatië

Campervakantie Kroatië 14 mei 2016 t/m 5 juni 2016

Zaterdag 14 mei 016

Het is zaterdag 14 mei als we een paar dagen later dan de bedoeling was vertrekken richting Kroatië. Vanwege een ziekenhuisverblijf van onze kleinzoon Nout besloten we om pas te vertrekken als er meer duidelijkheid was over de oorzaak van zijn hoge koorts. Het bleek om een nier infectie te gaan die met de juiste antibiotica bestreden kon worden. Men had echter 5 dagen nodig om de juiste diagnose te stellen.  Gelukkig was op de dag van ons vertrek de oorzaak dus bekend en was de koorts behoorlijk aan het afnemen.

Rond 11 uur zijn we richting München gereden. Elfriede heeft de eerste 350 km gereden en na een korte stop en een kleine maaltijd heb ik het stuur overgenomen Het weer was tot aan de rand van Bayern droog maar daarna begon het te regenen. We wilden de eerste dag zover mogelijk rijden om daarna zoveel mogelijk tijd in Kroatië door te kunnen brengen maar hebben na totaal 800 km toch maar een plaatsje voor de nacht gezocht. Net naast München in het plaatsje Aschheim bevindt zich achter Gasthof “Zur Post” op de parkeerplaats een camperplaats voor in totaal 3 campers. Prima plek om te overnachten voor 1 nacht. Echter geen voorzieningen. Maar dat is ook niet nodig want die hebben we immers aan boord. Omdat het inmiddels al 20:00 uur was hadden we geen zin meer om te gaan koken en zijn we gaan eten in het Gasthof. We namen een lekkere salade en een zogenaamde Brotzeit, een plankje met diverse soorten kaas, vleeswaren, en brood. Een echte Bayerse maaltijd en een regelrechte aanrader. Uiteraard bij het eten een goed glas wijn en een bijpassend “weissbier”.

Na het eten richting camper gegaan en lekker gaan slapen.

Zondag 15 mei 2016

Na het ontbijt zijn we doorgereisd om via Oostenrijk en Slovenië naar Kroatië te rijden. Doel was om in de buurt van Nationaal Park Plitvice Jezera te belanden. Onderweg ging er iets mis in de buurt van Rosenheim. Onze nieuwe Zenec navigatie gaf aan dat we richting Kufstein moesten terwijl wij dachten dat we via Salzburg moesten rijden. Na 35 km verkeerd te zijn gereden hebben we toch maar besloten om te keren en via Salzburg te rijden. Toch bleef onderweg de navigatie steeds maar aangeven dat we van de snelweg af moesten. Dan toch maar eens onderzoeken wat er niet goed ingesteld stond in het systeem. Het bleek dat onder het tabje instellingen een vinkje niet aanstond bij periodieke kosten. Dat heeft te maken met tolkosten die bovenop de kosten voor vignetten komen zoals het doorrijden van de Tauerntunnel en snelwegtol. Nadat dit vinkje was aangezet was het probleem opgelost en konden we de snelwegen volgen tot Villach. Vanuit Villach zou het nog ruim 200 km zijn tot Plitvice. Doordat we dwars door het Nationaal Park werden genavigeerd duurde de reis extra lang. Onderweg door behoorlijk bergachtig gebied gekomen en soms met moeite auto’s die ons tegemoet kwamen kunnen passeren. Erge smalle en door de vele regenval glibberige wegen. Geen aanrader om hier langs te rijden. Na een te lang durende reis kwamen we rond 20:30 aan op  camping Korana. Afgelegde afstand vandaag inclusief “omrijden” was 700 km.

Maandag 16 mei 2016

Rond halfelf besloten we om met de camper vanaf de camping richting het nationaal park Plitvicka Jezera te rijden, daar parkeren en het park te bezoeken. Het weer was niet mooi genoeg om de hele dag bij de camper te vertoeven vandaar ons besluit naar de Plitvcka meren te gaan.  We hebben daar een wandeling gemaakt van 8 km afgewisseld met een soort treinreis en een boottochtje. Het park is zonder meer de moeite waard om te bezoeken. Je loopt er deels over vlonders en deels over smalle bergpaadjes en ziet watervallen ontstaan en even later hoe dit zich ontwikkeld heeft tot een echte grote waterval. Ook de hoogteverschillen van de diverse meren is mooi om te bekijken.

Helaas was een gedeelte van het park afgesloten vanwege overstroomde paden en vlonders. Daardoor konden we de grootste waterval in het park niet bereiken. Rond 17:00 waren we terug op de camping en vonden een mooi plaatsje in de zon bij een groep Zwitserse camperaars.  Het bleef die avond vrij lang zonnig en we hebben zelfs buiten de warme maaltijd genuttigd. ’s Avonds nog een glaasje wijn en plannen gemaakt voor de volgende dag.

Dinsdag  17 mei 2016

Bij een stralende hemel opgestaan en de camping even overgelopen. Nadat Elfriede ook opgestaan was hebben we ontbeten en hebben daarna de boel ingepakt, afgerekend en zijn op pad gegaan naar de volgeden bestemming: Zadar.

Onderweg getankt en geld gepind. Wat opviel bij het geld pinnen is dat de eerste keer dat we pinden er een opslag van maar liefst 13 euro werd berekend. Zo kreeg ik de eerste keer 2000 Kuna voor 278 euro en de tweede keer 2000 Kuna voor 265 Euro. Waar het verschil in zit weet ik niet want het waren beide pinautomaten bij tankstations. Vlak voordat we Zadar inreden stond er een kraampje langs de weg. Hier kochten we mooie dikke tomaten, een flesje olijfolie en 500m gram kersen voor 64 Kuna, omgerekend bijna 9 Euro. Daarna boodschappen gedaan bij de Konzum supermarkt. Prijzen zijn redelijk in lijn met de prijzen in de supermarkten in Nederland. En toen op zoek naar een leuke plek om te overnachten.

In de ACSI gids vonden we Auto Camp Nordsee. Zou een mooie, gezellige camping moeten zijn. Tja, receptie niet te vinden, campers, caravans kriskras door elkaar. Takke herrie van een graafmachine die op het zogenaamde strand stond te werken.

Niet echt een plek waar wij blij van worden…. Dus maar snel omgekeerd en verder gezocht. Een klein eindje verderop vonden we de nieuwe camping Oaza Mira in het plaatsje Drage. De toegangsweg erheen was wel volledig opgebroken vanwege de aanleg van een nieuw wegdek. Het was wel even spannend om boven te komen op een weg met enkel een puinlaag maar eenmaal boven wachtte ons een prachtige terrassencamping met eveneens prachtig sanitair. We mochten zelf een plekje uitzoeken. Plek genoeg dus een mooi plekje genomen vlak aan de baai. De temperatuur lag bij aankomst rond 15:00 uur op 25 graden. We konden dus heerlijk onder de naaldbomen buiten zitten. Tegens de avond kwam er een klein briesje opzetten maar die verdween ook snel weer. Hierdoor konden we onder het genot van een drankje tot rond half elf buiten zitten.

Woensdag 18 mei 2016

Om half acht ’s morgens al een stralende zon. Rond 10 uur lekker buiten ontbijten. Voor ons nog wel in de schaduw omdat ons plekje nog geen zon heeft. Lang duurde dat echter niet want rond 11 uur hadden wij ook gedeeltes waar de zon door de bomen kwam. Behalve het halen van een groot stokbrood uit het dorpje hebben we niet veel gedaan. Ik werkte het verslag voor de site bij en Elfriede heeft de tijd doorgebracht met quilten. Verder nog even plannen gemaakt voor morgen.

Donderdag 19 mei 2016

Vandaag reizen we verder richting Split. Een rit van rond de 130 kilometer. Ons doel is om de oude binnenstad van split te gaan bekijken. We vinden rond 14:00 uur een mooie camping net achter Split in het plaatsje Stobrec. De camping is mooi van opzet en heeft prefect sanitair. Het adres is Sv.Lovre 6 21311 Stobrec. Vanaf de camping kun je met de bus voor ongeveer 3 euro (enkele reis) per persoon met de bus naar de binnenstad van Split. De bus rijdt ieder uur. Rond 18:00 uur waren we weer terug op de camping en zijn daarna lekker uit eten geweest in het restaurant op de camping.

Al vroeg in de avond moesten we vanwege aanhoudende regen de camper in.

Vrijdag 20 mei 2016

Rond 11:00 uur het kamp opgebroken om richting Dubrovnik verder te trekken.  Onderweg het plaatsje Omis bezocht. Leuk plaatsje met in achteraf steegjes winkeltjes waar je voor een habbekrats sterke drank met tot wel 45 % alcohol kan kopen in smaken die variëren van vijg tot framboos. Om een klein marktje kochten we een kilo nieuwe aardappelen, perziken, aardbeien en een paar paprika’s voor 8 euro.

Verder onderweg kwamen we via een grensovergang met pascontrole door Bosnië. Na ongeveer 10 kilometer reden we Bosnië weer uit en zaten we weer in Kroatië. Rare gewaarwording…

De afstand in kilometers van Split naar Dubrovnik valt wel mee. Rond de 230. Maar de tijd die ervoor nodig is om deze te leggen is lang. We besloten daarom om een tussenstop in te lassen. Via een omweg door een gebied waar mandarijnen en sinaasappelen bomen staan en een poging om op een bijna vergeten en verlaten camping een plekje te vinden kwamen we uiteindelijk terecht in Slano. Hier is een camping met de naam Banja. De weg vanaf de doorgaande weg naar Dubrovnik is te doen met een camper maar dan heb je het ook echt gezegd. Je rijdt rond de 5 kilometer over een smal weggetje langs het water dat 1 meter dieper ligt. De walkant gaat stijlrecht naar beneden. Je hebt geluk dat jet geen tegenligger tegenkomt want achteruit terug rijden is nagenoeg onmogelijk.

Aangekomen op camping Banjo was er geen receptie te vinden en was de boel daar vanwege een net opgehouden regenbui behoorlijk drassig. Bovendien waren de bomen dusdanig laag dat er zonder boomtakken met de camper te raken geen plekje te vinden was. Net voor de ingang van camping Banjo hadden we camping Bambo gezien. Dus voorzichtig achteruit de camping weer af en 100 meter terug gevraagd of daar nog plek was. Erg vriendelijke eigenaar en keurig sanitair. Kosten rond de 10 euro inclusief stroom en wifi.

Zaterdag 21 mei 2016

Rond 10 uur het laatste stukje gereden richting Dubrovnik. Afstand rond de 40 kilometer. We wilden net achter Dubrovnik op camperplaats Agave gaan staan in het plaatsje Mlini.

Onderweg erheen rijd je over wegen die  via hoge bergen en diepe afgronden gaan. Wegkant en afgrond slechts gescheiden door een dun vangrailtje of een stoeprandje. Net voor Dubrovnik rijdt je over een prachtige nieuwe brug. Vanaf de brug kijk je op de grote cruise schepen die in de haven liggen. Vanwege de harde wind bovenop de brug (70km/h) schudde de camper behoorlijk. Aangekomen in Mlini reden we de camperplaats zonder dat we er erg in hadden voorbij. Slecht aangeven ingang en vermoedelijk foute coördinaten. Naast de Konzum in Mlini is nog een camperplaats maar de steile oprit en daarna scherpe knik in de oprit gaf niet het gevoeld dat we zonder schade aan de bodem van de camper binnen zouden komen. Net voor de stoplichten (200 meter ervoor) in het plaatsje hadden we gelukkig nog een camping gezien. Auto camp Kupari. Dan daar maar heen. Het bleek te gaan om een hele oude camping waar niet veel drukte was en weinig kampeerders aanwezig waren. Vergane glorie zeg maar…

Sanitair sterk veroudert maar wel schoon en functioneel. Wifi op de hele camping en dat voor een totaal van rond de 13 euro. Een aanrader om te overnachten en vanuit deze plaats Dubrovnik te bezoeken. Bushaltes voor de ingang van de camping en de supermarkt Konzum op 150 meter afstand. Coördinaten: N42.3729.72 en E18.1119.85, (langs de D8, 201207 Srebreno)

Het is verwonderlijk dat deze camping niet door de KC maar ook niet door de ACSI wordt genoemd. Een misser van jewelste!

Rond de middag zijn we met de bus, lijn 10, naar Dubrovnik gegaan.  Kosten rond de 2,50 euro per persoon enkele reis. Na 10 minuten rijden ben je in Dubrovnik en moet je nog een minuutje of 10 trappen afdalen om in de Old Town te komen. Als je met de bus terug wilt dan moet je erop letten dat je niet de bushalte neemt tegenover de halte waar je op heenweg bent uitgestapt maar dat je een straat lager neemt om weer in te stappen voor de terugweg. Overigens vertelden mede camperaars ons dat je voor hetzelfde geld wat de bus kost met een taxi naar het centrum wordt gebracht. En dan wordt je voor de poorten van de Old Town afgezet. Wellicht een tip voor de mensen onder ons die slecht ter been zijn of geen trappen willen of kunnen lopen.

Op zich is de Old Town leuk om te bekijken maar net als bijvoorbeeld Stockholm en veel oude steden barst het van de souvenirwinkels en horeca. Om over de muur rond de stad te mogen lopen moet je rond de 30 Euro neertellen. Zuinig als we zijn hebben we dat maar niet gedaan. Na een uur of drie in Dubrovnik te hebben rondgezworven, een lekkere pizzapunt, ijsje en wat te drinken naar binnen te hebben gewerkt zijn we met de bus terug gegaan naar de camping.

Nog even wat boodschappen gedaan bij de Konzum en toen heerlijk op het grasveldje voor de camper genoten van een ter ere van mijn verjaardag van mijn  zusje en haar man gekregen Zwols Agnietenbiertje . Nou ja, biertje? Het ging om 0,75 liter…

Rond 21:00 uur na het nuttigen van een zelfgemaakte salade zijn we de camper ingegaan omdat het erg hard begon te waaien. De hele dag was het mooi en warm geweest maar nu koelde het wel sterk af.

Zondag 22 mei 2016

Rond 10 uur vertrokken richting Ston, een plaatsje aan het begin van een schiereiland. We hadden gelezen dat daar een vrij nieuwe camping zou zijn. Aangekomen op camping Prapratno   werden we ontvangen door een Duits sprekende receptioniste. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken in de Olijvengaard. Het was wel een Olijvengaard waar niet meer geoogst werd. De bomen waren allemaal zeer oud en eronder lagen allemaal versteende en verdroogde olijven. Bij de camping zit een klein winkeltje en een restaurant. We hebben hier gegeten maar kunnen niet zeggen dat het van bijzondere kwaliteit was. Althans niet het menu dat wij voorgeschoteld kregen. Op deze camping zijn we twee dagen gebleven. Dus ook maandag 23 mei zijn we heerlijk relaxend doorgekomen.

Dinsdag 24 mei 2016

Op weg naar Sibenik, onze volgende halteplaats. Onderweg bepaald dat we naar camping Solaris zouden gaan. Op de camping in Ston hoorden we van mensen uit Zwolle dat daar een superluxe camping zou zijn. Om wat meer tijd op de camping te kunnen doorbrengen, besloten we om via de snelweg te rijden en niet meer over de tijdrovende kustweg.

Op de camping aangekomen weren we geholpen door een Nederlands sprekende receptioniste. We mochten gewapend met een plattegrond de camping verkennen en kijken welke vrije plaatsen ons zouden passen. Naderhand keek men bij de receptie of er vrije plaatsen bij zaten waarna wij konden beslissen waar we wilden staan. We namen een mooi plekje onder hoge bomen met voldoende schaduw maar ook de mogelijkheid om in de zon te zitten. ’s Avonds hebben we de camping verkend en naderhand lekker voor de camper zitten genieten van een hapje en een drankje. Dat de camping Solaris inderdaad een supercamping is, is te zien aan de ontvangst aldaar, de ruim gesorteerde winkel maar ook de sanitairblokken zijn ongekend luxe, mooi en superschoon. Ook het zwembad is perfect.

Woensdag 25 mei 2016

We hebben een fietstocht gemaakt en wel onze eerste tocht op de fiets in Kroatië. Een fietstocht vanaf de camping langs de kust met in het begin niet teveel hoogteverschillen. Na ongeveer 5 kilometer kom je aan bij een behoorlijk steile klim richting een uitzichtplatform. Je mag hier alleen met de fiets aan de hand naar boven. Fietsen is in ieder geval voor ons ook onmogelijk, domweg te steil.

Als je boven bent heb je een magistraal uitzicht over het plaatsje Sibenik, de baai, zee en havens.om de tocht voort te zetten moet je een tweede klim maken die nog steiler is dan de vorige. De beloning is een nog mooier uitzicht. Omdat ook de afdaling behoorlijk steil is, is het raadzaam om lopend naast de fiets naar beneden te gaan. Na 5 minuten lopen kun je weer fietsen. De rest van de route loopt langs de kust en door stukjes bos. Aangekomen op Solaris zijn we langs de drie hotels gefietst. Je waant je hier over een kustlengte van ruim 2,5 kilometer in een tropisch land met palmbomen, barretjes en alles wat het leven aangenaam kan maken. Wij hebben van de nood maar een deugd gemaakt door ons te laven aan koffie met gebak…

De rest van de dag genoten van de zon.

Donderdag 26 mei 2016

Vandaag zijn we richting het eiland Pag vertrokken. We rijden via Zadar en kopen net buiten Zadar een kilo heerlijke kersen bij een kraampje aan de weg. Ook een fles olijfolie werd gescoord. Via een grote brug kom je vanuit de richting Zadar op het eiland en waan je je even laten op een maanlandschap. Je komt er aan de noordzijde van het eiland alleen maar stenen en rotsen tegen. De wegen zijn goed berijdbaar maar wel behoorlijk steil en kronkelig. In het plaatsje Kolan, bekend van de schapenkaas, kwamen we langs camping Simuni.

Hier aangekomen kregen we van de receptioniste een aantal plaatsen op waaruit we een keuze mochten maken. We namen een plekje op e “4e etage” met een mooi uitzicht op zee.

Omdat het erg warm was die dag hebben we de rest van de dag lekker bij de camper gezeten, over het strand gezworven en de camping verkend. ’s Avonds heerlijk gegeten bij het visrestaurant op de camping.

Vrijdag 27 mei 2016

Een gedenkwaardige dag, mijn moeder zou vandaag haar 87ste verjaardag gevierd hebben.

De zon brandt al vroeg op de camper. Na het ontbijt gaan we met de loopschoenen aan een stuk wandelen. We lopen langs het strand en via de camping naar een bergpaadje. Vanaf dit pad is er mooi uitzicht op de zee. Na ongeveer een 3 kwartier te hebben gelopen kunnen we niet verder ivm een hek…. Dus gaan we maar terug. Bij de camper wat zitten puzzelen en in de namiddag nogmaals een wandeling gemaakt langs het strand maar dan de andere kant op.

Zaterdag 28 mei 2016

Vandaag gaan we richting KRK. We gaan met de ferry over naar het vaste land. De ferrykosten vallen mee. Voor 28 euro, 2 personen en een camper tot 7 meter wordt je naar de overkant gebracht. We hadden geluk en hoefden maar 15 minuten te wachten voordat de boot geladen werd en vertrok. De boottocht duurde iets van 15 minuten. Aangekomen op het vaste land zijn we via de kustweg richting Rijeka gereden om bij Kraljevica de tolbrug naar het eiland KRK te nemen. Het was onze bedoeling om naar camping Bor te gaan. We hadden er echter op gerekend dat deze camping aan zee zou liggen…. Echter dat was een misrekening. Doorgereden naar de volgende camping. Dat was helaas weer niet wat we zochten. Onder weg hadden we een camping gezien, genaamd camping Krk in Primorje. Het was inmiddels boven de 30 graden en dat was ook bij de receptie van de camping te zien. Veel wachtenden op inschrijven voor de camping. We kregen na een half uurtje wachten keuze uit 2 plekken . Snel bekijken en beslissen zodat we lekker van de zon konden gaan genieten.

De camping viel helaas niet in het Acsi tarief op het moment dat wij daar aankwamen. 80 euro voor 2 nachten. Wel duur maar ook weer veel luxe.

Zondag 29 mei 2016

Vanaf de camping gaan we lopend naar Krk. De hoofdstad van het eiland KRK, je kunt aan de zeekant van de camping door een hek een smal rotsachtig pad pal langs de kust volgen.  Vooral het eerste deel is rotsachtig. Hoe dichter je bij het stadje komt des te mooier wordt het pad en gaat later zelf over in een soort boulevard. Om in de stad zelf te komen moet je door een leuk straatje met aan beide kanten veel souvenir en kledingzaakjes.

Zodra je stilstaat om even te kijken staat er al een verkoper bij je. Is natuurlijk logisch wat het aanbod van gelijksoortige winkeltjes is groot en wie wat wil verkopen moet er als de kippen bij zijn. Bij een ijsverkoper scoren we het lekkerste ijsje dat we tot nu toe in Kroatië hebben gehad. Na een wandelingetje door de jachthaven van Krk gaan we op een terrasje zitten en doen ons tegoed aan een heerlijke Aperol Spritz en lekker glas tapbier.

Daarna lopen we terug naar de camping. Daar kunnen we nog een klein uurtje buiten zitten voordat de regen bij bakken uit de lucht komt. Helaas gaat dit tot diep in de avond zo door zodat we niet meer buiten komen.

Maandag 30 mei 2016

Ik sta om 7 uur op en constateer dat de zon weer lekker krachtig schijnt. Na het ontbijt breken we op en vertrekken naar ons volgende doel, het eiland Cres en Mali Losinj. Om daar te komen moet je met de ferrry oversteken van Valbiska naar Merag. Kosten voor een oversteek zijn 32 euro en de tijd die je nodig hebt is 25 minuten. Ook hier hebben we weer het geluk dat ze net aan het inladen zijn en we nog mee kunnen.

Om in Mali Losinj te komen moet je het hele eiland Cres oversteken en het grootste deel van Malin Losinj. Totale rijafstand is 73 kilometer. We hebben camping Poljana gelegen net voor de stad uitgezocht en mogen hier een plaatsje zoeken waar het ons leuk lijkt. De meeste plaatsen zijn ruim van opzet. We zien een mooie grote plek met uitzicht op de baai. Tot nu toe het mooiste uitzicht wat we hebben gehad. Na ons te hebben geïnstalleerd gaan we met de fiets naar de stad met de mooie jacht haven.

Na slechts 5 kilometer met geringe klim en dalingspercentages, dus goed te doen met een normale fiets met versnellingen, zit je midden in het centrum. Gek groot is het centrum niet maar wel leuk om te bekijken. Bij een zaak in visatributen en wat bootartikelen kopen we 10 meter nylontouw. We willen omdat we pal in de zon staan de luifel van de camper uitdraaien maar niet zonder deze goed vast te kunnen zetten met scheerlijnen. Het vreemde is dat Laika allerlei zaken bij een camper levert maar geen banden om een luifel fatsoenlijk vast te zetten.

Op terugweg zien we een leuk restaurant: Bocca Vera, met uitzicht op de jachthaven. Mooi plekkie! Ze hebben daar huisgemaakte pasta’s maar ook speenvarken. Voor 69 Kuna per persoon eet je daar 2 dikke plakken speenvarken, patat en mixed salade. Ook stokbrood met olijfolie ontbreekt niet. Glaasje wijn en half litertje bier erbij en je hebt een heerlijk diner. Totaal waren we 178 Kuna kwijt voor 2 personen. Dat is omgerekend nog geen 25 euro…

Na het eten lekker rustig terug gefietst en nog even een spelletje “Betoverde Doolhof” gedaan. Ik begin dit spel te haten…. Heb na bijna iedere avond dit spel gespeeld te hebben nog maar 2 keer gewonnen.

Dinsdag 31 mei 2016

Vandaag blijven we op de camping om te genieten van het weer dat buitengewoon goed is en om te kijken naar de mensen die het aandurven om in de koude baai van de Adriatische zee te gaan zwemmen.  Aan het begin van de avond zijn we naar het campingrestaurant geweest om daar te genieten van lekkere pizza. Na een uurtje begon het te waaien en te regenen. In de camper nog even het favoriete spel van Elfriede “Betoverde doolhof” gespeeld onder het genot van een glaasje wijn. En jawel… wederom verloren.

Woensdag 1 juni 2016

Vanmorgen vroeg vertrokken richting onze volgende halte net voor de brug waar je het eiland KRK op en af kunt. We willen onze laatste vakantiedagen al naar gelang het weer is, doorbrengen op KRK.

Camping Slamni in Dobrinj heeft goede referenties dus gaan we daarheen. Het weer is warm maar matig zonnig met af en toe wat bewolking. Op de camping worden we vriendelijk ontvangen en mogen uit de vrije plaatsen een plekje uitzoeken. De camping is weliswaar niet zo als de vorige maar het is goed te doen. De zee is vanaf de plek te zien en heeft een kiezelstrandje.

Donderdag 2 juni 2016

Op tijd vertrokken naar Slovenië. Bled…… In plaats Bled koffiepauze gehouden bij een plaatselijke bakker en een camping bekeken.

Deze camping was  ver van het centrum af, zeer drassig en we vonden het niet vertrouwd om daar de camper te parkeren. Na overleg besloten we om door te rijden richting Oostenrijk. Wel veel kilometers op 1 dag maar wel te doen. Onderweg hadden we last van forse regenbuien… In Oostenrijk kwamen we terecht op een camping direct gelegen aan de Ossiacher See. We mochten hier een plaatsje uitzoeken op een mooie grasvlakte.

Vrijdag 3 juni 2016

Mooi droog weer. Na het ontbijt de fietsen gepakt en een fietstocht om de Ossiacher See gemaakt. Ruim 30 kilometer lange fietstocht soms door een dorpje, soms een heuveltje op en dan weer af. Mooie omgeving en het fietsen is ook voor niet getrainde mensen met een normale fiets redelijk goed te doen. ’s Avonds lekker gegeten in het restaurant van de camping.

Zaterdag 3 juni 2016

Omdat het weer mooi weer is besluiten we op de fiets naar Villach te gaan. Een tochtje van rond de 20 km heen en terug. in Villach een beetje gewinkeld en een lekker ijsje gescoord.

Terug op de camping begon het te regenen en besloten we om de fietsen in te pakken en te gaan rijden  richting huis… Bij de grensovergang tussen Oostenrijk-Duitsland was i.v.m. de vluchtelingenproblematiek  een grote controle gaande en dit leverde zeker een vertraging in reistijd op van een uur.

Zondag 4 juni 2016

Reisdag, vanuit omgeving München in 1 dag doorgereden naar huis.

Camperreis Pasen 2012 België

Camperreis rond Pasen 2012 België

Donderdag 5 april 2012:

Start van onze  eerste vakantie met de Laika. Na de nodige aanpassingen zoals het bed verlagen, opbergkast maken en nog wat andere praktische dingen starten we onze reis. Ons doel is om het mooie weer op te zoeken. In onze woonplaats is het namelijk koud en guur! De reis verloopt voorspoedig alhoewel je wel aan alle geluiden van een camper moet wennen. Immers een personenauto is veel rustiger…we komen dan ook samen tot de conclusie dat 300 km rijden op 1 dag wel te doen is maar ook wel het maximale is als je het enigszins rustig aan wilt doen.  Het voelt nog wat onwennig.

Ons eerste stop aan een landweggetje in Limburg om koffie te maken en te drinken is geen succes. Aan de ene kant is een boer die we niet gezien hadden zijn land aan het bemesten tot bijna tegen onze camper aan…. Door de glooiing in het landschap bleef die boer dus eerst onopgemerkt.

Even later kwam er nog een boer met een gigantische giertank die over het landweggetje moest. We moesten plaats maken om hem erlangs te laten. Vlakbij ons begon hij met het gelukkig maar, injecteren van de gier. Ondanks dat stonk het als de hel..

De idyllische fase van onze reis was die dag gelijk voorbij.

We starten de Laika en rijden door. We komen uit bij camping Osebos, adres: Euverem 1 in 6271 PJ Gulpen en  zetten de Laika daar op een mooi plaatsje. Leuke camping met goede sanitaire voorzieningen.

Na een heerlijk avondeten  geprobeerd om de TV aan de praat te krijgen. De Laika had toen nog een handbediende schotel… en wat anderen al voorspeld hadden werd waarheid: geen satelliet gevonden, dus geen beeld. Ons favoriete spel: “de betoverde doolhof “ gepakt en onder het genot van een wijntje gespeeld. Het leven is zo gek nog niet.

Vrijdag 6 april 2012:

De allereerste nacht slapen in onze Laika was perfect. Het matras lag lekker en er was ruimte genoeg.

Tijdens een lekker zelfgemaakt ontbijt bespreken we wat ons doel die dag zal zijn. Samen komen we tot de conclusie dat we in Luik, de antiekmarkt  gaan bezoeken. Eerst nog even gebruik maken van de douches van de camping, water bijvullen en daarna op weg naar Luik. We hadden geluk want parkeren vlakbij de antiekmarkt was geen probleem. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ondanks het feit dat de Laika is voorzien van een inbraakalarm het wel “moeilijk” was om haar alleen te laten.

Vanwege haar mooie ronde vormen schrijf ik “haar”.

We hebben vanaf 10:30uur tot circa 12:30 uur op de antiekmarkt rondgelopen. Terug gekomen bij de camper hebben we koffie gedronken in de camper. Het weer was nog niet zo goed dat dit buiten kon.

Na de koffie zijn we doorgereden naar Esche sur Sure in Luxemburg. Hier zou een mooie camping zijn aan een rivier waar we wel eens wilden kijken. Onderweg op de snelweg waaide bij een Fransoos het dakluik van een caravan die met een luide klap op onze Laika terecht kwam. De Fransoos had ondanks dat hij met een caravan achter de auto reed de snelheid er goed in.  We moesten alle zeilen bijzetten om hem in te halen en aan de kant te zetten… probleem was dat hij geen Nederlands kon spreken en wij geen Frans. Met handen en voetenwerk uitgelegd wat er gebeurd was… de man had niet eens vernomen dat hij het dakluik kwijt was. De Laika was gelukkig voorzien van een ladder zodat ik vrij eenvoudig  op het dak kon klimmen en kon vaststellen dat er geen schade was ontstaan.

Rond 15:00 uur kwamen we aan op camping “im Aal”, adres: 1, Am Aal, L-9650 Esche-sur-Sure. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken. Dat werd dus een plaatsje direct aan de rivier de Sure. Daarna zijn we lopend het dorpje in gegaan. Toen we terug kwamen scheen de zon! We hebben zelfs nog buiten gezeten en ervan genoten. Nog even een poging gedaan om illegaal een Forel uit de Sure te halen. Geen geluk terwijl onze buurman er wel een aantal uit wist te halen. Terwijl Elfriede het eten aan het bereiden was heb ik een nieuwe poging gedaan om de TV aan de praat te krijgen. En jawel dat lukte!

Na het eten hebben we nog een klimtocht gemaakt in de naast de camping gelegen bergen. Na deze tocht in het café op de camping een paar lekkere “Diekirch Amber” pilsje gehaald. Tegen 20:00 uur terug in de camper en lekker TV gekeken, gelezen en nog een borreltje gedronken. En toen, lekker in de kooi om de volgende dag weer fris en gezond op te staan.

Zaterdag 7 april 2012

Weer een goede nachtrust genoten als is het slapen voor Elfriede wat onwenniger dan voor mij. We zijn beide al om 8 uur wakker. De bedoeling is om een rustdag te houden, dat wil zeggen n niet rijden met de camper. Beetje wandelen, boodschappen doen bij de plaatselijke slager die naar het schijnt erg lekker vlees te koop heeft, en niet te vergeten aar de plaatselijke mini-buurtsuper…

Met voldoende proviand, lezen. I-pad, vissen en betoverde doolhof spelen komen we de Pasen wel door. Ik vang niets maar onze buurman heeft inmiddels zijn 4e Forel op de wal getrokken. Hij was zo vriendelijk om ons er een van te geven.  We hebben de vis samen geslacht en toen in de diepvries van de camper gedaan. Eten we als we weer thuis zijn lekker op! Vanwege het koude weer komt er niet veel van buiten zitten en moeten we al in de namiddag ervoor kiezen om naar binnen te gaan.

Tegen 22:00 uur gaan we onder de wol.

Zondag 8 april 2012

Paaszondag, na het ontbijt vertrekken wij wandelend richting het dorp. Boven op een berg, die we vanaf de camping kunnen zien, staan 2 Bastions die onze aandacht trekken. Amper onderweg begint het licht te sneeuwen. Ondanks dat gaan we toch de beklimming aan en genieten van het uitzicht over het dal waar het dorp Esche ligt. Ook de ruïne van het Bastion die bovenop de berg staat is leuk om te bekijken. Zoals altijd gaat ook hier de terugtocht sneller dan de heenreis…

Teruggekomen op de camping maakt net de paashaas zijn ronde en deelt lekkere chocolade haasje

uit. Nadat we koffie hebben gedronken hebben we ingepakt en zijn we op pad gegaan naar een volgende camping.

27 kilometer verder kwamen we in Luxemburg in het plaatsje Vianden terecht op camping “op dem Deich”. Adres: 2 rue Neugarden, 9422 Vianden, Luxemburg.

Aan de rivier de Our vonden we een mooi plaatsje. Daar hebben we koffie met gebak genuttigd.

Bij de slager in Esche hadden we lekkere speklapjes gekocht die er bij het avondeten aan moesten geloven. Samen met rode kool en gebakken aardappeltjes een echt Paasfeestmaal. De rest van de dag doorgebracht met vissen quilten, lezen en gamen op de I-pad…

Maandag 9 april 2012

Paasmaandag, lekker uitslapen, ontbijten en  rustig aan inpakken. Nog even tanken in Luxemburg en genieten van de luxe lage dieselprijs.

We trekken door naar Duitsland. Nat twee bochten te hebben genomen  is het als zover, we rijden al in Duitsland. Onderweg naar de volgende camping waar we heen wilden kwamen we langs het bezoekerscentrum  van de Teufelsschlucht.  We hebben twee en half uur durende indrukwekkende wandeling gemaakt langs en door diepe kraters in het lava gesteente en enorme rotsen. In het erbij horende bezoekerscentrum wordt mooi getoond hoe dit stuk natuurschoon is ontstaan. Een bezoek is de moeite van het wandelen en klimmen echt waard. Naderhand doorgereden naar Irrel , hier zou een mooie camping zijn. Viel echter tegen. Daarom maar doorgereden naar het nabij gelegen  Oberweis. In 54636 Oberweis hebben we kwartier gemaakt op de Prümtal camping, adres: in der Klaus 17. Echt een mooie camping met goed sanitair, mooi restaurant en erg vriendelijke receptioniste. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken op de camping.

’s Avonds uit eten geweest in het goede restaurant dat deel uitmaakt van de camping.

Dinsdag 10 april 2012

Vandaag op de fiets langs de rivier de Prüm naar Biersdorf. We kwamen erachter dat we behoorlijke steile heuvels moesten trotseren. Ook waren sommige delen van het fietspad naar Biersdorf niet verhard. Heuvelop ging het langzaam maar heuvelaf af bereikten we snelheden van rond de 55 km per uur. Tegen Biersdorf aan ligt een grote Stausee met een fietspad erom heen. Mooi vlak fietspad dus dat hebben we maar even meegepikt. In een gezellig restaurantje in Biersdorf hebben we lekker geluncht. Daarna terug naar Oberweis. In totaal hebben we deze dag 30 km gefietst en hadden gelukkig droog weer. Geen zon maar dat was met het klimwerk op de fiets niet zo erg.

Woensdag 11 april 2012

Vandaag op pad naar Echternach in Luxemburg. Omdat we geen vastomlijnd plan hebben rijden we kris-kras door de omgeving en zitten dan in Duitsland en dan weer in Luxemburg. In Echternach bevinden zich de Wolvenravijnen. Dat is een burcht bovenop een berg. Om er te komen ben je zeker een uur stevig aan het wandelen en klimmen. Zeker de moeite waard om te doen als ie het ook alleen maar om het mooie uitzicht dat je vanaf de parkeerplaats bij de burcht over Echternach en omgeving hebt. Terug in Echternach onszelf maar getrakteerd op een ijsbeker bij het plaatselijke Italiaanse ijscafe.

Vanuit Echternach naar Schweich aan de Moezel gereden en een plaatsje gezocht op camping Zum Fährturm, Am Yachthafen. Geen mooie camping maar wel ruime plaatsen.

Donderdag 12 april 2012

Na het ontbijt het plaatsje Schweich bezocht. Leuk oud plaatsje met karakteristieke pandjes.

Daarna op de fiets een tocht langs de Moezel gaan maken… het was droog weer, dus waarom niet lekker fietsen. De Moezelradweg route langs de moezel viel tegen, het ging veel langs industrie gebouwen en er was geruime tijd niet veel meer dan oude grauwe gebouwen te zien. Aangekomen in het plaatsje Palfzel begon het te regenen. En vraag niet hoe. We zijn een konditorei ingedoken en hebben ons daar tegoed gedaan aan koffie met gebak. Toen het wat droger werd zijn we als een speer naar het station gefietst en met fietsen in de trein 3 stations terug gereden naar Schweich.

Het weer begon steeds slechter te worden dus besloten we maar om naar een volgende camping te gaan. We kwamen terecht op camping Camp an Maar aan de Maarstrasse 22 te 54552 Schalkenmehren. ( in de Vulkan Eifel) Deze terrassen camping ligt achter een hotel dat hoort bij de camping.

De camping ligt aan een groot kratermeer en biedt een prachtig vergezicht over het landschap.

Vrijdag 13 PRIL 2012

We hadden de camping vooruit betaald en mochten van de eigenaar wel rond de middag vertrekken.

Kwam hunzelf ook beter uit omdat ze ook de vertrek dag van de hotelgasten moesten regelen en bij ons dus wat later de stroom konden afkoppelen. Wij hebben de kans benut om een wandeling rond het kratermeer te maken. Toen we terug kwamen was de stroom er nog niet af en moesten we nog een uur wachten voordat dit in orde werd gemaakt. Via Dockweiler waar we nog een camping hebben bekeken (bleek niets te zijn) zijn we uiteindelijk terecht gekomen in Altenahr op jawel camping Altenahr. Het bleek de camping te zijn waar wij 38 jaar geleden toen we elkaar net kenden als 16 en 19 jarigen onze eerste vakantie hebben beleefd. Met een klein tentje en de auto van mij ouders mee. Een apart gevoel. Toen en nu.

Toen: in een klein tentje op luchtbedjes en de auto van mijn ouders mee

Nu: in een luxe grote camper met alles erop en eraan en de fietsen mee

Toen: jongelui

Nu: 2 generaties ouder en al oma en opa

Toen; zo groen als het gras en heel braaf………

Nu; oud en wijs (dat laatste denk ik)

We hebben uiteraard het centrum van Altenahr bezocht en kwamen tot de conclusie dat het hier vergane glorie is. De kabelbaan van weleer is er niet meer, veel leegstand aan winkels en restaurantjes.

’s Avonds een lange wandeling langs de Ahr gemaakt, het blijft mooi om de Forellen te zien zwemmen.

Zaterdag 14 april 2012

Rustig aan opstaan en broodjes halen bij de receptie van de camping. Daarna lekker ontbijten en dan de fietsen uit de campergarage halen. We fietsen een mooie route deels door de wijnvelden, dan weer langs de Ahr en samen langs het spoor. We komen tot Ahrweiler een afstand van rond de 15 kilometer vanaf Altenahr. De route is licht heuvelachtig maar goed te fietsen ook voor ongetrainde mensen. Ahrweiler is een leuk stadje om te bekijken, er is meer te doen en te zien dan in Altenahr.

Na op een groot terras een drankje, gaan we terug naar de camping. Onderweg komen we nog enkele leuke Camper plaatsen tegen. Onder andere Am Ahrtor, aan de Kalvarienbergstrasse 1 te 53474 Ahrweiler. Reserveren in de weekend gewenst, door de week niet nodig.

’s Avonds een hapje eten in Altenahr en dan terug naar de camper.

Zondag 15 april 2012

Het is koud en kil vandaag. Dat in tegenstelling tot gisteren. Toen konden we in een weliswaar schraal zonnetje op een terrasje zitten en wat drinken. Het nodigt nu niet uit om wat te gaan ondernemen. We overleggen dat we wel in Essen naar de Ikea zouden kunnen gaan om daar nog iets voor de keuken in de camper te kopen. Helaas was de Ikea daar gesloten in verband met een grote warenmarkt op het IKEA parkeerterrein. Op zich was de warenmarkt niet spectaculair maar er was wel Duitse Curryworst te koop en dan maakte veel goed..

Na de curryworst kwam het besluit om maar richting huis te rijden.

Terugkijkend op deze eerste campervakantie kwamen we tot de conclusie dat we gelukkige mensen zijn met een zo fijne camper en dat alles functioneert zoals je dat wenst.

Op naar de volgende vakantie.

Pinkstervakantie.

Dinsdag 15 mei 2012

Het is al 19:00 uur voordat we vertrekken. Eigenlijk geen probleem want we hebben ons huis immers bij ons. Het doel van deze trip is Bad Königshofen. Daar vindt over de Pinksteren een bijeenkomst plaats van de Duitse Laika club. We willen eens proeven of het wat voor ons is om lid te worden van deze club. Na ruim 2 uur rijden besluiten we om een plekje te zoeken voor de nacht. We vinden een plaatsje op de camperplaats van de firma Froli bij Hövelhof iets achter Bieleveld. Het is een mooie met een hek afgeschermde plaats met als enige faciliteit stroom.

De firma Froli zit met hun bedrijf aan de Liemkerstrasse 27 in Schloss Holte/Stukenbrock.

Froli maakt diverse kunststofproducten zoals oprijkeggen, bordenhouders etc. als je meer erover wilt weten kijk dan op www.frolishop.com. Wij hebben de andere dag een uitleg gehad over hun bedsystemen en hebben er een extra ruggensteun voor de passagiersstoel gekocht zodat Elfriede iets meer steun in de rug heeft.

Woensdag 16 mei 2012

Gisteravond kwamen we er achter dat er een koplamp stuk was. Dus deze eerst maar vervangen door een nieuwe. Nog een hele klus omdat de grille totaal uitgebouwd moet worden. Na deze onvoorzien actie nog een kleine reparatie aan de achterbumper van de Laika doorgevoerd. Bleek dat er een steuntje was gescheurd en dat de schroeven waarmee het spul vastzat waren verdwenen. Met behulp van Duck tape, een beugeltje en wat schroeven alles weer aan elkaar gezet en rijden met de handel.

Onderweg bij de eerste de beste raststätte het ontbijt bij elkaar gescharreld en op een plekje ergens aan een meer onder het genot van een bak koffie opgegeten. Het leven kan soms zwaar zijn… nietwaar? Zo rond 17:00 uur aankomst in Bad Königshofen. De Laika club had zich al op een groot terrein midden in het plaatsje voor het Thermenbad opgesteld. We werden absoluut onvriendelijk ontvangen en hadden daarom al snel door dat dit niet het gezelschap is waarin wij graag verkeren.

We zijn daarom naar de receptie van het Thermenbad gegaan en werden daar enorm vriendelijk ontvangen door een dame van de receptie. Er was aan de rand van de camperplaatsen nog een plaatsje vrij waar we mochten staan. Lekker samen gekookt en gegeten in de camper. Helaas deed de TV het niet ondanks de volautomatische schotel. Een boom van enig formaat stond in de weg.

Geen probleem, I-pas en Galaxy tab en puzzelboekjes doen het ook goed om de tijd te verdrijven.

Donderdag 17 mei 2012

Het is mooi weer. De fietsen worden uit de garage gehaald. We gaan een fietstocht van ruim 30 km maken. Overal lopen groepen mensen met bolderkarren en drank. Het is Vaderdag in Duitsland.

Na een poos fietsen geeft de bewegwijzering aan dat we over een bergje moeten. Nou ja, een bergje? Het is een puist van 492 meter hoog. Solidair met Elfriede neem ik ook de fiets aan de hand en samen sjokken we de berg op. De beloning is echter goed. Een mooie afdaling over mooi glas asfalt ligt voor ons en met ruim 50 km/h “vliegen” we van de berg af.

Onder aan de berg ligt Bad Königshofen met een mooi ouderwets plein in het centrum. De bakker is open vandaag. We gaan op het terras  aan een tafel zitten en bestellen koffie met gebak. Heerlijk na zo’n inspanning. Terug bij de camper besluiten we om een bad te gaan nemen in de Thermen.  Het was voor ons de eerste keer dat we dat deden maar absoluut niet de laatste. Heerlijk ontspannend.

Maar dit soort inspanning en ontspanning maakt hongerig…. Dus tijd om wat te gaan eten in het restaurant naast de Thermen. Het weer was zo lekker dat we op het buitenterras konden zitten eten.

Als afsluiter van de dag nog een lekker glas wijn in de camper en dan heerlijk languit.

Vrijdag 18 mei 2012

Door een deel van Bad Königshofen loopt een botanische route met bijzondere bomen. De route is ruim 8 km. De route start net achter de camperstelplaats bij de Thermen. Hetgeen we te zien kregen was niet spectaculair. Reden genoeg om halverwege de route toch maar te kiezen op het centrum, wat beter te bekijken. Toevallig werd het ook weer tijd voor koffie en daarom gingen we met de nodige tegenzin weer naar de bakker waar we de dag ervoor ook koffie met gebak hadden genuttigd.

Na de koffie naar de camper, inpakken, afrekenen en op pad naar een volgende plaats. Onderweg gestopt op een parkeerplaats bij het “Schwarze Moor” dat is een groot moerasgebied waar je over vlonders een lange wandeling (3 – 4 km) kunt maken en allerlei soorten diertjes en vegetatie kunt zien. Een erg mooi opgezet geheel en de moeite van het bekijken waard. Daarna doorgereden naar het plaatsje Hünfeld. Daar is een mooie camperplaats grenzend aan volkstuintjes en een groot park.

Even verderop was een grote kermis aan de gang en stond een grote feesttent voor het Schützenfest.

Lekker in de camper gekookt en gegeten en daarna een toetje gehaald in het  verderop aan een groot meer gelegen Paviljoen.

Later op de avond hebben we nog wat gedronken op de kermis en nog even een curry worst gegeten en als klap op de vuurpijl gekeken naar een groot vuurwerk ter afsluiting van het feest.

Zaterdag 19 mei 2012

Zonder ontbijt direct na het opstaan op pad. Lopend naar het centrum van Hünfeld om daar bij een bakker een ontbijtje te scoren. Daarna nog het centrum verkend en een oude kerk bezocht. Na een paas uurtjes hebben we het wel gezien en lopen terug naar de camper. Ons volgende doel is de Sorpesee, dus weer een stuk richting huis. We rijden door Alsfeld en zien dat daar in een grote hal een soort rommelmarkt is. Voor een prikkie kopen we daar 3 legotreinen met trafo’s en bedienpaneel. Wel wat weinig rails maar voor € 70,00 echt een koopje.

Om wat op te schieten en niet de hele tijd in de camper te moeten zitten pakken we de autobahn richting de Sorpesee.

Onderweg zagen we een bord: Biggesee. Met daarbij een bord van een camping. Daar dus maar even gekeken. Camping Hof Biggen. Mooie camping met een Duitse beheerder die zijn uiterste best deed om Nederlands te praten. Erg vriendelijke man. We konden bovenop een berg gaan staan. Mooi uitzicht over een veld, een dal en bossen. Leuk was, dat de jeugdbrandweer van Attendorn Olve daar ook hun kamp had opgebouwd en aan het oefenen was. Prachtig om te zien. Wat een discipline hebben die jongelui. ’s Avonds buiten gezeten tot ruim 21:00 uur.

Zondag 20 mei 2012

Vandaag een rustdag. Het weer is wisselvallig. We kunnen echter wel buiten ontbijten. Na het ontbijt 2 keer een poging gedaan om te gaan wandelen maar ook beide keren terug gegaan vanwege regen..

Tja, dan maar bij of in de camper blijven en wat puzzelen, lezen of punchen. En uiteraard genieten van de vrije natuur.

Maandag 21 mei 2012

Opgestaan met het gevoel van “aan alles komt een eind, shit…”

Even een ontbijtje, afwassen, stroom eraf, vuil water lozen en dan huiswaarts.

Na een voorspoedige reis kwamen we in de middag thuis. We hebben direct  gekeken of de planten het zonder ons gered hadden. Daarna als een speer naar de kinderen om te kijken hoe het met de kleinkinderen is gegaan en of ze ons ook gemist hadden.

Campervakantie Frankrijk Dordogne en Elzas

Zaterdag 25 augustus 2012

Vanochtend rond 9:00 uur vertrokken. Rond 11:30 uur reden we al in België, na een stop voor de koffie het besluit genomen om door rijden. Antwerpen, Brussel, Parijs, het gaat maar door. We hebben er een reisdag van gemaakt. Even pauze, wat drinken en weer rijden. De camper loopt goed, we rijden alleen snelweg met een behoorlijke snelheid om lekker op te schieten. Gevolg is dat de camper wel erg dorstig is. Zo rond 22:00 uur in de avond hebben we er in 13 uur ruim 900 km opzitten. Dat Elfriede zolang achter elkaar wil reizen heeft een speciale reden.

We zijn belandt in Chateauroux en overnachten op een camperparkeerplaats achter een camping. Niet erg rustig maar wel veilig. Even een wijntje drinken en dan lekker slapen om morgen de reis voor te zetten naar de Dordogne.

Zondag 26 augustus 2012

Wonder boven wonder zijn we beiden om 7:00 uur wakker. Direct opstaan, ontbijten en snel weer op pad richting de snelweg. We moeten nog een kleine 300 km afleggen tot aan ons einddoel van deze dag en weten dat dit voor een groot deel over B wegen gaat en dat vreet tijd.

Om 14:30 uur arriveren we op camping La Peyrugue in Daglan. Precies 1180 km van huis en circa 300 km ten westen van Bordeaux. Snel aangemeld bij de Nederlandse eigenaar van de camping en langzaam rijdend naar het aan ons toegewezen plekje. Na de eerste bocht zien wij onze kleindochter Sterre met een ander meisje spelen. We stoppen en groeten haar…. Het duurt een paar tellen voordat ze doorheeft dat wij het zijn. Haar eerste vraag is of ze mee mag rijden in de camper en parmantig gaat ze op de bank naast het raam zitten. We rijden met haar naar de plaats in de buurt van hun tent. We zijn allemaal blij elkaar te zien. Na bijgepraat te hebben gaan we wat eten in het “restaurant” van de camping. De pizza’s smaken perfect. Na het eten gaan de kinderen in bed en wij drinken koffie met dochter Marian en schoonzoon Guus.

Het wordt nog een gezellige avond.

Maandag 27 augustus 2012

Onze kleinzoon Nout is altijd rond 7 uur wakken en maakt daar tijdens de vakantie geen uitzondering in. Mooi op tijd om samen met Guus en Nout naar het dorp Daglan te lopen en bij de bakker broodjes te halen. Onder heerlijke Franse zon genieten we met kinderen en kleinkinderen bij de camper van een heerlijk ontbijt met Frans stokbrood en croissantjes. De dag brengen we “a la familie” door. Zwembad, lekker luieren, lezen, puzzelen en bijkomen van de bijna 1200 km rijden.

Later in de middag, al bijna avond hebben we een feestje gevierd ter gelegenheid van de verjaardagen van Nout en Sterre. De meegebrachte cadeautjes voor de beide kleintjes , een playmobil camper en een duplo ziekenhuis vallen erg in de smaak. Na het uitpakken gaan we bbq’en en genieten van frans stokbrood, bier en wijn. Tot in de laten avond is het gezellig.

Dinsdag 28 augustus 2012

Sterre voelt zich niet goed en heeft ’s nachts ook al overgegeven. Ze is veel bij ons bij de camper en maakt veelvuldig gebruik van het toilet. Ze voelt zich ook duidelijk overdag niet lekker en heeft koorts. Niet een dag om iets met het kind te ondernemen. Dus nog maar een dagje rustig aan doen en luieren. Guus gaat met een Nederlandse kampeerder een fietstocht maken op mijn racefiets. Als hij tegen de middag terug is, gaat het nog niets beter met Sterre en besluiten ze om in te pakken en huiswaarts te gaan. Elfriede past op Nout en Sterre en ik help met het afbreken van de tent en inpakken van de auto. Tegen 16;30 uur is alles klaar voor vertrek.

Wij blijven allen achter op de camping en zitten nog tot laat buiten bij een aangename temperatuur en dit glas wijn.

Woensdag 29 augustus 2012

We staan vroeg op (8:00 uur) even ontbijten en dan inpakken en wegwezen. Sarlat staat op het programma. Daar is markt en geadviseerd wordt dat je er rond 9:30 moet zijn omdat je anders in de file komt en geen parkeerplaats meer kunt vinden. We zijn net op tijd en scoren een mooie parkeerplaats dicht bij het centrum . Op naar de markt. In onze beleving was Sarlat mooier en groter toen we 17 jaar geleden er waren met onze eigen opgroeiende kinderen. ’s Middags vervolgen we de reis. Een mooie tuin in Eyrignac trekt onze aandacht. Echter 14 euro per persoon entree vinden we wel wat veel van het goede. De grote parkeerplaats nodigt uit om even in de zon te zitten en te genieten van een kopje koffie.

We rijden door naar La Roque Gageau, een klein erg toeristisch plaatsje direct aan de Dordogne. Op camping La Plage krijgen we een mooi plekje op nog geen 5 meter van de Dordogne. Elfriede maakt een heerlijk avondmaal met sla, zalm en uiteraard stokbrood. Dit is leven als god in Frankrijk. Weer zitten we tot laat in de avond bij een heerlijke temperatuur en lekker wijntje buiten.

Donderdag 30 augustus 2012

De zon schijnt weer uitbundig. Lammert geniet van de ontwakende camping terwijl ik nog op 1 oor lig. Op de Dordogne trekken al kanovaarders en andere bootjes met hordes aan toeristen voorbij.

Samen genieten we van een frans ontbijtje en maken plannen voor de dag. Doel wordt Bergerac, een echt Frans stadje. Ook daar is het weer nog prachtig. Korte broek en T-shirt verhogen het vakantiegevoel en plezier. Weer staan we aan de Dordogne en lammert doet een poging om vis te vangen, volgens zijn stellige overtuiging zit er echter geen vis want hij vangt niets.

’s Avonds spelen we een spelletje “Betoverde doolhof” Ik versla Lammert en ga met een goed gevoel slapen.

Vrijdag 31 augustus 2012

Het is vanochtend een stuk kouder en er staat meer wind. We rijden naar een parkeerplaats vlakbij een scholengemeenschap. We gaan van daaruit een fietstocht maken. Via een oude spoorlijn die omgetoverd is naar een prachtig fietspad fietsen we van Sauveterre de Guyenne naar Espiet. Het station daar is omgebouwd naar een mooi en gezellig restaurant. Hier gaan we eten.

We bestellen karbonade maar krijgen een stoofpotje…. Wel erg lekker. Zal wel aan de kwaliteit van onze Franse uitspraak liggen dat het fout is gegaan. De weg hebben we wind in de rug. Dus dat is makkelijk te doen. Na 50 km wel wat last van zadelpijn!

We laden de fietsen weer in en vervolgen onze weg. Onderweg besluiten we om uit de France Passion gids een plaatsje voor de nacht te zoeken. Dat willen zeggen we overnachten bij een Franse wijnboerin. Zie voor uitleg France Passion: www.xxxxx Met behulp van een in het Nederlands geschreven folder over de wijngaard worden we uitgenodigd voor een wijnproeverij. Het wordt met handen en voeten communiceren. Een uur later komen we met 3 flessen geode rode wijn terug bij de camper. Na nog een spelletje “betoverde doolhof”(stand nu 1:1) gaan rond 23:00 uur de luiken dicht.

Zaterdag 1 september 2012

De ochtendzon maakt ons wakker. We kunnen weer buiten ontbijten. Nog even bellen met het thuisfront om te horen hoe het met oma gaat en met onze aanstaande moeder Femmy en dan vervolgen wij onze weg richting de Atlantische Oceaan. We rijden dwars door bordeaux heen en belanden op camping La Canadienne in Ares. We krijgen een plaatsje aangewezen waar de camper net op kan staan. Na het avondeten gaan we lopend naar het Bassin ‘d Ardachon  ia de pier hebben we een wijds uitzicht over het strand en de oceaan. We lopen een eind over het strand en via een kleine haven komen we weer terug op de camping. Weer sluiten we de avond af met ons inmiddels berucht spel “de Betoverde doolhof”

Zondag 2 september 2012

Weer een zonnige start van de dag. Vandaag staat een fietstocht op het programma. Met wat proviand en drinken in de rugtas beginnen we aan een tocht van ruim 40 kilometer. Bij stralend weer fietsen we tot bijna aan Cap Ferret en weer terug. Op Cap Ferret zie je veel mensen die mosselen zoeken in de bij eb drooggevallen zee.

Tegen een uur of vier zijn  we terug bij de camper en gaan een zelfgemaakte pastasalade eten.

Door het mooie weer kunnen we weer tot rond 21:00 uur buiten zitten. We puzzelen en quilten nog wat. Dan lekker naar bed. Een goede nachtrust hebben we wel verdiend.

Maandag 3 september 2012

Na het ochtend ritueel pakken we onze biezen om circa 80 km verderop een nieuwe bestemming te zoeken. We belanden in Sourlac sur Mer. Onderweg hebben we al de Atlantische Oceaan geproefd en dat smaakt naar meer.  Ook voor Lammert, die echter wel last had van zand tussen de tenen….

We mogen op camping Soulac Plage een plaatsje uitzoeken, dit ging niet zonder problemen. Bij het plaatsen van de camper kwamen we muurvast te zitten in het duinzand. De technische dienst van de camping kwam met een tractor en rijplaten en trok ons weer los. Via de rijplaten konden we de camper goed op de plaats zetten en stonden we enigermate stevig.

’s Avonds hebben we genoten van een zelfgemaakte warme maaltijd afgemaakt met een portie patat dat we haalden bij het campingrestaurant. Vanaf het strand hebben we later in de avond gekeken naar de zonsondergang in de Atlantische Oceaan. Dat blijft altijd prachtig om te zien.

Dinsdag 4 september 2012

Op deze dag is onze kleindochter Sterre jarig, ze wordt 4 jaar!
We starten de dag na het ontbijt met een lange strandwandeling. Ruim anderhalf uur later zitten we in het centrum van Sourlac sur Mer aan de cola. Even winkelen, lekker ijsje eten en dan de terugtocht beginnen. Terug bij de camper rusten we beide uit. (oogjes dicht en snaveltjes toe) ook vandaag tovert de vrouw des campers een heerlijke 5 sterren maaltijd op tafel. Helaas is de zonsondergang niet zo mooi als gisteren. Het is wat bewolkt maar wel lekker warm.

Via face-time gaan we Sterre feliciteren en daarna permitteren we ons bij een aangename buitentemperatuur een lekker glas wijn “Bergerac rouge Prestige”

We zitten buiten tot laat in de avond.

Woensdag 5 september 2012

We breken ons kwartier op en vervolgen onze reis naar ‘d Oreleon. We gaan eerst met een veerpont van xxxxx naar Royan. Daar aangekomen rijden we naar Talmont aan. Een klein dorpje met 83 inwoners  maar wel met anderhalf miljoen bezoekers per jaar.  Het dorp heeft veel kleine vissershutjes die in zee staan en een kerk waarvan een stuk in zee is gevallen. We er hebben een kaarsje aangestoken voor onze pa.

Vervolgens rijden we via bruggen naar het eiland Oleron. Als we circa twee derde van het eiland achter ons hebben, belanden we op camping Le Suriot in L’Ueau.  Vanaf de camping kunnen we ’s avonds weer kijken naar de zonsondergang. Eenmaal terug bij de camper zitten we nog lang buiten bij nog steeds lekkere temperaturen en luisteren naar de band die in het restaurant van de camping muziek speelt.

Donderdag 6 september 2012

Vandaag willen we het eiland met de fiets verkennen. Een aardige baliemedewerkster van de camping vertelde ons in het Duits de weg naar het fietspad. Op een bijna lichtgevend fietspad (zo wit) rijden we van Chevay, St. Georges naar La Bree les Bains tot aan het strand, Dan rijden we langs de kust tot aan St. Denis en in de jachthaven rusten we uit en eten ons meegenomen stokbroodje.

De fietstocht gaat verder tot aan het puntje van het eiland en de vuurtoren Phase de Cassirou.

Na een lekker ijsje maken we os op voor de terugweg. Via Les Huttes Chaure Domino fietsen we terug naar onze camper. Een ritje van rond de 40 kilometer. Bij een temperatuur van circa 30 graden is dat een  grote inspanning voor mij.

De avond verbrengen we onder het genot van een lekkere rosé en een prachtige zonsondergang.

Vrijdag 7 september 2012

Wij breken op en gaan vandaag een afstand van 540 km afleggen om in de Bourgogne te komen. Het is even afzien maar aan het eind van de middag “landen” we op camping Les Ceriselles in het plaatsje Vincelles. Het is hier een stuk kouder dan aan de Atlantische Oceaan.

Nog even wat eten en de dag is alweer om.

Zaterdag 8 september 2012

Tijdens het ontbijt is het nog koud maar we laten ons niet kennen. Het tweede kopje koffie drinken we op een bankje in de zon. Gelukkig loopt de temperatuur al vrij snel op. Na eerst  boodschappen te hebben gedaan in de plaatselijke buurtsuper maken we ons op voor een reuze fietstocht langs Canal du Nivernais. Een prachtig landschap, mooie natuur, twee rivieren kruisen elkaar steeds weer en een prachtig super geasfalteerd fietspad maken dat we vandaag 50 kilometer halen. En ja, ook nog eens super weer erbij. Lammert heeft de tocht 10 km extra lang moeten maken omdat ik zo handig was om mijn zonnebril op een tafel bij een rustplaats te laten liggen. Hij is toen 5 km terug gefietst en heeft de bril weer opgehaald.

Onderweg zien we camping  Pie du Roy aan het canal in het plaatsje Mailly le Chateau. De camping ligt afgelegen en is eigenlijk alleen bekend bij de Fransen. Helaas sluit de camping vanaf 9 september anders waren we er nog een nacht gaan staan.

Een lekker ijsje als we terug zijn bij de camper is de beloning voor deze lange maar mooie fietstocht.

 ’s Avonds zitten we weer gezellig aan een glaasje wijn en spelen het favoriete “Betoverde Doolhof” Gisteren heeft Lammert gewonnen en vandaag maak ik hem in. (dat is tenminste de bedoeling)

Helaas niet gelukt maar we hebben nog een week de tijd hiervoor!

Zondag 10 september 2012

Lammert is al om 8 uur wakker en maakt een lekker ontbijtje. We nuttige dat in de camper omdat de temperatuur maar amper aan 12 graden is. Na het ontbijt de vuilwatertank en wc tank leegmaken en wij gaan weer op pad. Dit is wat later blijkt een reisdag. Aan het einde van de dag komen we aan in Ville le Sec met een gelijknamige camping gelegen aan de Moezel.

Direct aan de Moezel krijgen we een mooi plaatsje voor de camper. Na ruim 200 kilometer door en langs kleine plaatsjes houden we het voor vandaag gezien en ontplooien geen activiteiten meer.

Maandag 10 september 2012

Ook vandaag een rustdag. Maar dan gepland. Ik ga lekker quilten en maak een fotoalbum voor Nout van de 112 dag in Hoogeveen. Lammert gaat een stuk rijden op zijn racefiets. Als hij nat van het zweet terugkomt blijkt hij bij warm weer een tochtje gemaakt te hebben langs de Moezel van 60 km.

Op de camping is het een komen en gaan van vakantiegangers. Het is een typische doorreiscamping.

Veel bezoekers, ook met caravans staan er 1 of 2 dagen en trekken dan verder naar het zuiden.

’s Avonds komen we aan de praat met een echtpaar uit Dedemsvaart die met een caravan op pad zijn maar in de toekomst ook een camper willen. Erg gezellig om met andere vakantiegangers een avond door te brengen.

Dinsdag 11 september 2012

Vandaag moeten we nog iets van 140 kilometer rijden om ons doel Saint Marie o Mines in de Elzas te halen. De camper is volgetankt, de koelkast gevuld (voor de laatste paar dagen) en de wijnvoorraad aangevuld en de reis kan worden voortgezet. Lammert heeft nog een zakelijk gesprek en daarna starten we. De camping waar we aankomen valt tegen. Onvriendelijke begroeting en beheerder. Wij hebben het gevoel dat hier alles met de Frans slag gebeurt. Het weer speelt ook niet echt mee, het is regenachtig en een stuk kouder dan wij de laatste twee en halve week gewend waren. We zoeken een plekje en komen als snel in gesprek met onze overburen uit Veldhoven. Echt aardige mensen.

We proberen even de antenne uit zodat we morgen de verkiezingen kunnen volgen. TV ontvangst is goed dus plek wordt geaccepteerd.

Woensdag 12 september 2012

Bij de receptie hebben we croissants en baguette besteld, dus het ontbijt is er. Helaas moeten we binnen eten want het regent. Het regent op een gegeven moment zelfs zo hard dat het water van de bergen af kolkt en een deel van de camping door het water en onweer zonder stroom komt te staan. Lammert weet dit gelukkig te repareren want de campingeigenaar is in geen velden of wegen te bekennen.

We gaan nog lopend de city in om daar in de voorverkoop een entreekaart voor de Qultexpo (die drie dagen duurt)  te kopen. Voor mij staan donderdag en vrijdag geheel in het teken van quilten!

Donderdag 13 september 2012

Als vroeg staan we op, ontbijten snel even wat en gaan lopend naar de city. Lammert loopt even mee. Ik stort me in het quiltwereldje en vermaak met het kijken naar mooie quilttechnieken, stoffen en bijzonder quilts vanuit de hele wereld. De tentoonstelling is verdeeld over meerder plaatsen in gebouwen zoals scholen, een kerk en andere ruimtes. Je kunt met bussen die speciaal voor deze tentoonstelling zijn ingezet van plaats naar plaats reizen.

Lammert vermaakt zich op de camping door te puzzelen en met de buren te praten.

Als ik terug ben op de camping praten we nog even na en besluiten om vrijdag aan het einden van de dag door te reizen richting huis.

Vrijdag 14 september 2012

Wederom op tijd op pad om het laatste deel van de Quiltexpo te bekijken. Lammert rijdt vandaag naar een vooraf afgesproken plaats waar ik de expo afsluit. Het is dan 16:00 uur.

We gaan rijden richting Drenthe met de bedoeling om nog 1 overnachting te doen. Dit wordt na een lange rit een camperplaats in Pfalzfeld op camperplaats en camping Country Camping Schinderhannes. We kome er in het donker aan. Gelukkig is het restaurant nog open en kunnen we nog een warme maaltijd genieten met een goed glas Duist bier erbij.

Een mooie afsluitng van de dag en het grootste deel van onze vakantie.

Zaterdag 15mseptember 2012

Als vroeg (7:30 uur) zijn we beide  wakker. Even ontbijten en rijden maar. Tegen 14:30 uur zijn we thuis. Dat is ook weer lekker.