Voorjaar 2020, Camperen in Coronatijd

Zondag 28 juni 2020

Het “gourmet anders” gisteravond was een leuk en lekker samenzijn. We hadden eerst wel wat last van de regen maar uiteindelijk werd het toch nog droog en konden we tot een uur of 11 lekker buiten zitten.

Vanmorgen was het zwaar bewolkt maar wel droog. De temperatuur kwam tot een uur of 11 niet boven de 19 graden maar toen kwam toch de zon er door. We hebben lekker zitten praten onder het genot van een paar koppen koffie en een lunchje.

Na de koffie en de lunch zijn we naar de jeu des boules baan gelopen en hebben daar als ware rivalen tegen elkaar gespeeld. De Schuttes tegen de Grootens. Aanvankelijk stonden wij Grootens voor met 10 tegen 1. Echter door wat stomme inschattingsfoutjes van mij konden de Schuttes weer bijkomen en werd het 12 tegen 12. De partij die het eerste 13 punten heeft, is winnaar. We moesten dus nog 1 partijtje spelen. Door de grote inzet en vakkundigheid van Elfriede wisten de Grootens 4 punten te scoren en werd de eindstand 16 tegen 12.

Op de ballenbaan

Na dit gezellige samenzijn op de ballenbaan hebben we op het terras van de camping nog even wat gedronken. Vanavond steken we weer de BBQ aan en maken het nog even weer gezellig. Daarmee komt een eind aan ons Camperen in Coronatijd avontuur.

wederom een epistel schrijven.

Morgenvroeg gaan we op weg naar huis.

Samenvattend komen Elfriede en ik tot de conclusie dat Camperen in coronatijd goed te doen is. Vooral met een camper. We hebben getracht, ondanks dat soms anderen dat niet deden, de voorgeschreven RIVM regels in acht te nemen. Verder is de conclusie dat Nederland een prachtig land is waar je goed vakantie kunt vieren. Wij kregen, mede door de korte afstanden die we met de camper hebben gereden, een waar gevoel van onthaasten en zijn er zeker van dat we vaker in Nederland blijven. Er is in Nederland veel natuurschoon te (her)ontdekken. Advies is dan ook dat als je niet ver weg hoeft te gaan om dan lekker in Nederland te blijven. Ga eens naar de Twente, de Achterhoek, Brabant of Noord Limburg!!! De horeca kan onze bestedingen best gebruiken en dat geldt idem voor de campinghouders en camperplaatsen.

Zaterdag 27 juni 2020

Gisteravond tegen een uur of 7 begon het donker te worden en vielen de eerste druppels water sinds lange tijd. Dat werd ook wel echt tijd want de natuur in het Brabantse land veranderde langzaam maar zeker in een dor landschap dat gelijkenis begint te krijgen met een woestijn. Er zijn zelfs al boeren die al hun koeien ingeruild hebben tegen kamelen en dromedarissen. Dit domweg omdat dit soort dieren beter in de warmte kunnen overleven dan koeien.

Het regende een poosje stevig door en er zette even een behoorlijke wind op. Gelukkig bleven toestanden met dikke hagelstenen ons bespaard. We hoorden verhalen dat er in Kortrijk, in Den Belg, hagelstenen waren gevallen ter grootte van een 2 euro muntstuk. Die wil je niet graag op je camper, auto of caravan hebben. Er waren ten tijde van deze stortvloed aan water nog diverse wielrenners onderweg en die hadden uit voorzorg voor dikke hagelstenen een fietshelm opgezet. Bleek dus in het geval van gisteravond een overbodige luxe.

Vanmorgen na het ontbijt zijn we de boel gaan inpakken en zijn we naar Prinsenbeek gereden. Nu het weer wat koeler is heeft Wim zijn resort Roundhousen in het Overijsselse weer ingeruild voor het Brabantse Prinsenbeek waar hij zijn buitenverblijf heeft geparkeerd.

Residentie Schutte

Nadat we in Prinsenbeek wat boodschapjes hadden gedaan reden we naar de SVR camping Hof van Overveld aan de Overveldsestaat 10 eveneens in Prinsenbeek. Een nette en verzorgde camping met mooie ruime plaatsen. Het bijzondere is dat de plaatsen rond een groot grasperceel gesitueerd zijn en dat de staplaatsen voorzien zijn van kunstgras. Ook hier weer een sproei-installatie die op gezette tijden wordt aangezet. Kun je ook wel aan het gras zien wat het is nog echt grasgroen. Het gezegde ” het gras bij de buren is altijd groener” gaat hier niet op want hier is het perfect groen! De eigenaar Piet is een vriendelijke en behulpzame man en altijd in voor een leuk gesprek.

Net toen wij de camper op de plek hadden staan kwamen ook Wim en Hermijn aangelopen. Nadat we weer bijgepraat waren hebben we even samen gelunchd en zijn toen gaan jeu de boulen. Een sport die ik nog nooit serieus gedaan had. De Schuttes zijn de trotse bezitters van 2 kistjes met boules, compleet met spelregels dus eerst de spelregels maar eens doorgenomen met elkaar. Daarna op naar de baan! Toevallig was ook Piet de campingbaas daar en deze gaf ons uitleg over hoe te gooien, hoe de puntentelling werkt, kortom een duidelijke uitleg over hoe het spel in elkaar steekt. Eigenlijk werkt het net als biljarten maar dan anders. Je hebt hierbij geen stof waarmee je de ballen voort beweegt maar je gooit ze. Je moet ze onderhands gooien, dit in tegenstelling tot een handgranaat, die gooi je namelijk bovenhands. Ik moet toegeven dat het een leuk spel is maar doordat het begon te regenen moesten we het spel onderbreken. Ook geen straf want in het cafeetje van Piet was lekker bier en ijs te verkrijgen.

Bruine kroeg op de camping!

Terwijl ik dit epistel schrijf zijn Wim en Elfriede naar de Jumbo om etenswaren te halen voor onze gezamenlijke kooksessie. Het wordt iets van de gourmet-anders en de kleine barbeque. Hermijn kwam met een ontzettend creatief idee op culinair gebied, namelijk we gaan “gourmet anders” doen. Dat is, op een gasbarbeque de paellapan plaatsen en deze als het ware inzetten als gourmetpan. Daarbij wordt de kleine barbeque ingezet om de Portobello’s en groente te garen.

Voor wat betreft de coronaregels viel het op dat bij de Jumbo een methode voor desinfecteren gebruikt wordt die we nog niet eerder hadden gezien. Je pakt een winkelwagen, deze schuif je tussen twee hekjes in en zodra deze staat wordt de duwbeugel ontsmet met een soort spray. Je steekt beiden handen in een tweetal kokers en er wordt een pufje desinfecteermiddel op je handen gespoten. Deze methode voorkomt dat er extra personeel ingezet moet worden om de winkelwagentjes te ontsmetten. Maar…. kom je dan binnen in de supermarkt dan is het een wirwar van mensen en is de 1,5 meter afstand tot elkaar ver te zoeken. Het personeel bij de Jumbo loopt met gele hesjes aan waarop staat dat je gerust iets mag vragen maar dat je wel 1,5 meter afstand moet houden. Toen wij de winkel uitliepen waren er net enkele personeelsleden die vrij kregen en die liepen mij bijna van de sokken…… hoezo 1,5 meter afstand???

Deze adonis wilde wel even voor onze camera figureren.

Tot zover het bericht van vandaag. Misschien volgt er morgen nog een kort verslagje en dan is het vooreerst weer afgelopen! In augustus of september gaan we weer op pad en zal dan ook weer berichten over onze belevenissen.

Ter info: deze tekst is mede tot stand gekomen door de welwillende medewerking en inbreng van Hermijn Schutte. Met name het deel over de gezamenlijke maaltijd van deze avond. De voorbereidingen van de maaltijd zijn gedaan door Hermijn, Elfriede en een beetje door Wim. Ik was ten tijde van deze activiteiten aan de bier.

Vrijdag 26 juni 2020

Vanochtend na het dagelijkse krantje lezen de watervoorraad aangevuld en de toiletcassette geleegd. Tijdens de koffie samen plannen gemaakt voor vandaag. De voorspelling was dat het knalheet zou worden. Welnu, bij het ter perse gaan van dit epistel uit onze belevenissen is gebleken dat de voorspelling is uitgekomen. Ruim boven de 32 graden. Reden om wel te gaan fietsen maar niet zo’n groot eind als gisteren. Tenminste…

De door Elfriede uitgezette route ging richting Oisterwijk en zou rond de 30 kilometer zijn. De tocht ging voor een klein deel door een bos en verder door heide en landbouwgebied. Ook veeteelt voor de biologische vleesproductie zie je veel rond Oirschot.

Het wilde westen in Oirschot

In het stukje bos hadden we nog enige schaduw maar op de vlakte was de zon onverbiddelijk en tartte ons tot op het bod…. Het bleek bij thuiskomst met een aanpassing in de route dat we 32 kilometer gefietst hadden. En dan ook nog een aanpassing waarbij het aantal kilometers minder zou zijn.

Wat wel apart was, is dat de route wederom pal voor IJssalon de Dames langsheen ging. (Brabants taalgebruik) Onze fietsen trekken bij het zien van een ijssalon altijd richting dat koude spul. Ook hier weer. Dus stoppen en ijs eten.

Dat het Brabants een vreemde taal is bleek ook vandaag weer eens. Men schrijft hier yoghert in plaats van yoghurt en bij de ijssalon mogen niet meer ALS 2 personen naar binnen in plaats van niet meer DAN 2 personen.

Na het nuttigen van het ijs zijn we doorgereden naar de camperplaats en zagen daar de food truck staan die iedere vrijdagmiddag van 17:00 tot 19:00 uur aanwezig is. De bezitster van de truck maakt ter plaatse eten voor de campergasten en dat kun je dan afhalen bij de truck op een vooraf opgegeven tijdstip. Vandaag heeft ze diverse soorten burgers in de aanbieding en patat met stoofvlees, of zonder natuurlijk… Ook een salade en wat koele frisdrank hoort bij het menu van vandaag.

de foodtruck

De camperplaatseigenaar zet af en toe een sproeiinstallatie aan om het stuiven van zand vanaf het zandpad te voorkomen. Prettige bijkomstigheid is dat het ook een lekkere verkoeling geeft.

Wij gaan om 18:00 uur eten en daarna weer aan de rummicup. Overigens was de score gisteravond weer in mijn voordeel. 3:1 gewonnen.

Morgen volgt weer een nieuw berichtje.

Donderdag 25 juni 2020

Tja, alweer donderdag, nog 5 dagen te gaan en dan zit het er weer op voor de komende tijd. Het mag gezegd worden, we hebben Nederland en dan met name de provincies en de streken waar we geweest zijn echt leren waarderen. Het is vooral met dit weer niet echt nodig om takke einden te gaan rijden omdat het elders mooier zou zijn. Nu ben ik sowieso wel zo ingesteld dat als ik ergens ben dat het even verderop nog mooier is en dan zit er een “innerliche Schweinhund” in mij die zegt dat we weer verder moeten. Een goede vertaling voor ” innerlijke Schweinhund” weet ik eigenlijk niet zo, maar het komt er op neer dat het een ” intern huftertje” is. Ik moet wel zeggen dat ik deze vakantie toch een knopje of mes heb gevonden om dit “intern huftertje” het zwijgen op te leggen danwel tot kalmte te manen. We hebben nog nooit tijdens onze ruim 10 jaar camperervaring langer dan 2 dagen op een camperplaats gestaan maar dit jaar is dat meerdere keren voorgekomen. Deze tot nu toe twee en halve week zijn echt een “onthaasting” geweest. Weinig kilometers maken wil ook zeggen dat er minder diesel wordt verstookt en dat dit geld ten goede kan komen om lekker te eten, meer ijs te eten, meer terrasjes te pakken etc… komt natuurlijk ons gewicht niet ten goede maar ook dat is weer geen probleem omdat ik sinds 5 maart mijn C1 rijbewijs heb en de camper heb laten opwaarderen naar 4250 kilo.

Nu even terug naar gisteravond. We staan met onze camper in het mooie Oirschot op een prachtige camperplaats aan het Wilhelminakanaal. Keurig netjes hier allemaal, mooi sanitair, super maar dan ook supervriendelijke eigenaren. Het is hier nog echt groen, zelfs het gras, door het ingenieuze sproeisysteem dat ze hebben en wat ook meespeelt, de eigenaar had tot voor kort op deze locatie een grote kwekerij. Dit even ter inleiding zodat bekend is dat we aan het Wilhelminakanaal staan. Want…. wat gebeurde er gisteravond? Welnu, zo rond een uur of 8 werd er aan het kanaal op de kade een zwarte Volvo geparkeerd. De man die de auto er neerzette verdween weer. Toen werd het rustig en het bleef verder lang warm die avond. Wij gingen rond een uur of 11 naar bed. Die nacht of eigenlijk bij het ochtendgloren gebeurde er iets raars dat mij lang bij zal blijven. Een groot vrachtschip kwam aangevaren. De schipper had de motor uitgezet zodat het grote schip over het water naar de kade gleed en geen geluid meer produceerde. De schippersvrouw “gooide” 3 hondjes overboord, natuurlijk aan de kadezijde en keek vanachter de stuurhut of de hondjes ergens op aan zouden slaan. Toen dat niet gebeurde sprong ze van boord en draaide de schipper een kraan boven de kade, de Volvo werd eraan vastgemaakt en werd zo aan boord getakeld.

hier is dus sprake van een auto-kidnap!!

Het geheel duurde nog geen 5 minuten. De drie honden (voor zover je het honden mag noemen) werden weer aan boord gehaald en het schip ging verder. Nog geen 5 minuten later werd het druk in de lucht. Een groot vliegtuig van de Koninklijke Luchtmacht vloog af en aan en een drietal Chinook helicopters hingen boven het Wilhelminakanaal waar even van te voren de auto-kidnap plaats had gevonden. Op hetzelfde moment hoorde ik geritsel en geruis rond de camper. Ik hoorde in de verte schoten, het gekant van geweersalvo’s en granaten was niet van de lucht. Ik kon het niet laten om te kijken wat er loos was en zag meerdere soldaten voorzien van camouflage en zwaar bewapend over het terrein sluipen. In het Wilhelminakanaal lagen kikvorsmannen op zoek naar sporen van de auto-kidnap. Ik kon me gezien de inzet van leger en politie niet aan de indruk onttrekken dat er haast wel sprake moest zijn van een terroristische actie of iets met XTC productie waarbij de zwarte Volvo als vluchtauto zou zijn gebruikt. ….gruwelijk spannend. Ik heb nog nooit van dichtbij zoveel overmacht gezien aan inzet arrestatieteams, duikers, snipers etcetera.

Helaas werd ik toen wakker en zal nooit weten wat er nu precies aan de hand was. Dat er wel wat aan de hand was, bewijst het feit dat onze buurvrouw vanmorgen aan mij vroeg of ik ook schoten had gehoord vannacht…..

En dan nu onze belevenissen van vandaag. Na het ontbijt en koffie zijn we op onze fietsen vertrokken om wederom een voortreffelijk uitgezetten knoopuntfietsroute van ruim 30 kilometer te gaan rijden. Bloedverzengend heet en windstil weer maakten deze tocht tot de tocht der tochten. Bar en boos wat we hebben doorstaan. We fietsten het rondje Best, deze route ligt voor een groot deel langs het Wilhelminakanaal waar je lekker in de schaduw kunt rijden. Ook gaat de route langs een aantal gedenktekens van militairen die tijdens acties in WO2 zijn gesneuveld. Onderweg kwamen we net voor Best bij een klein terrasje aan. Dus maar even koffiedrinken. Dat we in exotische temperaturen leven en dat ook daardoor de flora en fauna in Nederland sterk verandert bewijst onderstaande foto.

ze trekken zich niets aan van de 1,5 meter regel….

Na deze bijzonder ontmoeting zijn we verder gefietst en hebben op een terras in Best genoten van een heerlijke lunch. De uitbater van het terras vertelde dat de gemeente Best behoorlijk soepel met de coranaregels omgaat en dat hij daarom de hart op hart afstand van de tafels op 2 meter had gezet…. Na de lunch zijn we verder gefietst en kwamen bij een knooppuntbord voor de moeilijke keuze te staan, of een korte weg van 5,5 kilometer naar de camperplek nemen of 7,5 kilometer rijden om bij ” IJssalon de dames” een lekker ijsje te kopen, na lang overleg toch maar gekozen voor dat laatste gekozen en daar hebben we geen spijt van gekregen. Zowel Noordpool ijs, Cecile ijs , als Talentie (bij ons in de buurt) verbleken hierbij.

Na het ijsje naar de camper gereden en dit fantastische verhaal, wat deels op waarheid berust en deels geterroriseerd is, geschreven.

Tot morgen.

Woensdag 24 juni 2020

Vandaag zijn we na het ontbijt vanuit Neerpelt naar Oirschot gereden. Het moet gezegd worden dat de camperplaats in Neerpelt bijzonder mooi gelegen is aan het Wilhelminakanaal. De sitecode van de NKC is 3940, adres is Jaak Tassetstraat 54 te Neerpelt. De kosten per 24 uur zijn 6 euro en je mag er maximaal 48 uur staan. De camperplaats ligt aan een wandel- en fietsroute. Er is dus altijd wat te zien. Hieronder nog even een foto van de zonsondergang gisteravond in Den Belg.

Photo made by Master of Arts Quilter Elfriede Grooten

Zoals reeds geschreven zitten we nu in Oirschot op een camperplaats die wederom aan het Wilhelminakanaal is gelegen. Campercontact code is 41402 en adres is De Rijt 1 in Oirschot. Afstand van de cp tot het oude centrum is circa 15 minuutjes lopen. Het centrum is gezellig en heeft veel terrasjes waar je onder andere lekker kunt eten en waar ze ook lekkere biersoorten hebben. Na een terrasbezoekje hebben we even wat boodschappen gedaan bij de Jumbo. Wat zowel op het terras als bij de Jumbo opviel was dat men zich weinig tot niets van de Coronamaatregels aantrekt. De looproutes zijn wel aangegeven en ook staan overal tafeltjes met desinfecteerspray maar toch kun je zien dat de voorzichtigheid afneemt.

Oorspronkelijk zouden wij vandaag naar Prinsenbeek gaan om daar een paar dagen met vrienden te verwijlen. Mooi Nederlands taalgebruik… of niet soms) Helaas is het gloeiende bloedhete weer er debet aan dat dit aangenaam verpozen geen doorgang kon vinden. Schijnbaar is het elders, in Overijssel bijvoorbeeld, wezenlijk koeler. Er zit daar een Resort met de naam “Roundhousen” met airco in de leefruimtes, althans voor zover ik begreep…. Sommige mensen vluchten daarom vanuit het zuiden naar noordelijker en lager gelegen gelegen oorden.

Gevolg van deze vluchtpartij was dat Elfriede en ik gisteravond tot laat in de avond het doel voor vandaag moesten aanpassen en Elfriede zo van slag was dat ze met 3:0 verloor met Rummicuppen. Ik hoop dat ze vanavond wat bekomen is van alle ellende die haar gisteravond te beurt viel en dat ze vanavond zoals vanouds weer gaat winnen.

En wat nu, ja nu zitten we gezellig met z’n tweetjes onder de luifel te genieten van het mooie weer. Elfriede leest wat en ik tik wat op de apple. Morgen gaan we weer op de fiets een route rijden….. tot morgen.

Dinsdag 23 juni 2020

Elfriede had voor vandaag een knooppuntenfietsroute uitgezet van ruim 50 kilometer. Omdat het mooi weer zou worden (en ook is geworden) besloten we om al vroeg op de pedalen te gaan. Net voordat we weg wilden kwam onze buurmancamperaar met een attractie een kilometer of 15 verderop. Het boomkroonfietspad. Wij gingen dus op pad. Na een kilometer of 20 was er nog geen boomkroonfietspad te bekennen. Toevallig passeerden we een koffietentje waarvan de eigenaar net aanwezig was maar de toko nog niet open had. Hij was wel zo vriendelijk om ons een routeplan te geven. De keuze was: of terugrijden naar knooppunt 27 of doorgaan naar 28. Echter dan moesten we wel een alternatieve route gaan zoeken om een stuk of wat andere knooppunten te elimineren…. Het zou nog een kleine 6 kilometer zijn volgens de koffietenteigenaar. Klopte geen moer van want het werden er 11. Dus de route heen was 20+11= 31 kilometer.

Boomkroonfietspad
uit de folder
Met 1 handje aan het stuur klimmen!!

Na het rijden van het boomkroonpad zijn we naar de begraafplaats in Lommel gefietst. Op deze begraafplaats liggen 39106 Duitse militairen begraven. Elfriede haar opa is tijdens de tweede wereldoorlog op 42 jarige leeftijd gesneuveld in Belgie en ligt daar nu begraven. Tja, en dan kom je daar en dan zie je daar in keurige rijen en vakken de 39106 kruizen staan met naam, rang, geboortedatum en sterfdatum erop.

indrukwekkend,39106 graven

Wij waren er een jaar of 10 eerder ook al eens geweest en dachten het graf wel te kunnen vinden. Helaas… na een half uur in de brandende zon te hebben gezocht, nog niets. Elfriede kwam op het idee om toch nog maar eens bij de ingang te vragen waar ze het graf van haar opa kon vinden. Normaliter kun je zelf in een viertal dikke boeken op naam zoeken en vind je blok en grafnummer. Door de Coronamaatregelen mogen de boeken niet ingezien worden en is het infocentrum enkel op woensdag tot en met zondag geopend. Dus vandaag niet..

Bij de ingang was een schone Belgin aanwezig. Toen Elfriede haar vroeg om gegevens zei ze dat ze een collega vrijwilliger zou sturen die wel even eea uit zou zoeken. De jongedame die Elfriede hielp opende een van de 4 boeken en had direct de pagina te pakken waar Jan Klinge op vermeld stond. Gewapend met een papiertje en een plattegrond was het eenvoudig om het graf te vinden. 

Graf van de opa van Elfriede, blok 16, grafnummer 588

Na het bezoek aan de begraafplaats zijn we terug gefietst naar Neerpelt. Ook weer via knooppunten. Afstand totaal “slechts” 51 kilometer. Een kilometer of 3 voor het eindpunt hebben we nog even op een terrasje gezeten waar ze lekker ijs en goede koffie met appeltaart verkochten. We moesten daar wel even pauzeren want per slot van rekening zijn we vandaag 42 jaar getrouwd. We werden daar vanochtend aan herinnerd door onze schoonzoon Guus. Wijzelf hadden er niet aan gedacht.  

Al met al een leuke dag fietsen met veel mooie en afwisselde natuur. Bosrijke omgeving en grote stukken met heide. 

Vandaag geconstateerd dat op de terrasje waar we waren de coronamaatregelen goed werden nageleefd. Ook op een klein marktje in Eksel werd goed opgepast en afstand gehouden.

De scores voor vandaag zijn dus: lekker gefietst…51 kilometer, perfect weer, bijna windstil en zeker 27 graden, terrasje gepakt en koffie gedronken. En als afsluiter een terrasje waar Elfriede ijs met huisgemaakte advocaat nam en ik koffie met appeltaart. IJsje was een 9 waard en de koffie met appeltaart een 8..

Oh ja, gisteravond heb ik met rummicup 4 keer, jawel 4 keer gewonnen. (ik zeg natuurlijk niet dat Elfriede mij al meerdere avonden achter elkaar met grote overmacht heeft ingemaakt)

Tot morgen.

Maandag 22juni 2020

Afgelopen nacht regende het af en toe behoorlijk heftig. Vanmorgen om 7:15 uur toen ik uit de camper stapte was het ronduit fris. En dat terwijl beloofd was dat we een mooie warme week zouden krijgen…

Zoals altijd begon ik de dag met een kopje thee en echt lezen van de krant op de i-Pad.Na dit ritueel heb ik al voor het ontbijt de camper vertrek gereed gemaakt.

We hadden gepland om vandaag een wandeling door een Peel natuurgebied te gaan maken maar omdat we daar gisteren al omheen gefietst waren, hebben we dat plan maar laten varen. Even afrekenen met Tjieu, de campingbaaas en toen op pad. Eerst zijn we langs de zorgboerderij gereden waar we gisteren de asperges en nieuwe aardappelen hadden gekocht. We hadden mazzel want de eigenaresse deed speciaal voor ons de winkel even open zodat we een voorraadje asperges en 2,5 kilo aardappelen konden inslaan. Dus de komende maaltijden wordt het weer smullen. Onderstaande foto is gemaakt op de fietsroute van gisteren bij de zorgboerderij.

Een dergelijke kast had ik nog nooit gezien

Na deze actie zijn we doorgereden naar Nuenen naar de nieuwe Laika dealer Coppelmans. We wilden wat meer info over de nieuwe Laika Ecovip die over 8 weken uitkomt. We werden vriendelijk ontvangen en kregen veel informatie over het nieuwe campermodel. Eigenlijk mocht de man nog niet teveel vertellen maar ik kan verklappen dat het nieuwe model een superuitstraling heeft en wat betreft afwerking en comfort niet meer onderdoet aan de Kreos serie. De voorkant smoelt net zoals de Niesmann Bischoff Arte. De achterkant smoelt als een superliner en de snufjes zoals dubbele bodem, extra serviceluiken etc. doen niet onder voor de duurste Carthago. Ook heeft het model van 740 cm lengte een separate douche en wc, een ruimere garage waarin met gemak 3 fietsen in moeten passen. Verder maakt de dubbele bodem de camper wintervast. Ook mooi is dat je deze kunt bestellen met een Truma Combi gestookt op gas of diesel. Dit stookt wezenlijk goedkoper dan enkel op gas en je kunt dus meer autark verblijven. Stof tot nadenken dus…

Wat tevens opviel was dat deze dealer in tegenstelling tot Ron Hazenberg Campers een correcte uitleg van zaken geeft en geen woekerprijzen hanteert. Doordat Hazenberg jarenlang de Laika markt in Nederland domineerde en zelf de prijzen ervoor bepaalde, hebben veel Laika bezitters een te hoge prijs betaald voor hun camper. Voordeeltje was wel dat je ook iets meer terug kreeg voor een in te ruilen camper. Niet voor niets is hem dus het Laika dealerschap ontnomen. De nieuwe Laika dealers in Nederland zijn nu dus Coppelmans in Nuenen en CCR in Lemmer. 

Toen door naar ons doel van vandaag. Land: Belgie, plaats: Neerpelt, locatie: de passantenhaven annex camperstaanplaatsen. Geen grensbarricades of controles, dus lekker doorrijden. Nou ja, doorrijden in België? Je moet daar of ijzingwekkend snel jakkeren zodat je zweeft over het wegdek en je daardoor de vele gaten niet verneemt of met een slakkengang rijden. Ertussen zit geen optie. Ik koos voor rustig aan doen….

Nog snel even wat boodschappen gedaan bij de gloednieuwe Jumbo in Neerpelt en toen op zoek naar de camperplaats. Snel gevonden en geluk, nog net 1 plaatsje vrij tussen de Belgen in. 

Ons uitzicht vanaf de camperplaats.

En dan nog wat over Corona: Wat opviel vandaag bij de Jumbo was dat de mensen laconiek omgaan met de coronamaatregels. Men houdt naar mijn idee absoluut geen 1,5 meter afstand tot elkaar. 

Toen we later in de middag nog even op een terrasje wat gingen drinken viel op dat de tafels op ruim 1,5 meter afstand van elkaar staan maar de stoelen in geen geval. En daar, waar in Nederland veel tafeltjes met twee stoelen staan is het in België op de terrassen veelal 4 stoelen per tafel. In Nederland moet je je naam en telefoonnummer of mailadres opschrijven op een formulier en moet je op een vraag of 5 nee kunnen antwoorden om een terras te mogen betreden. In België niets van dit soort acties. Den Belg zegt dan wel dat Nederland laks en slap is met de maatregels maar ze zijn zelf vele malen slapper dansel lichtzinniger!

Genoeg geschreven voor vandaag. Morgen wordt er weer gefietst en bekijken we of we hier nog een nacht verblijven of dat we doortrekken verder België in.

Oh ja, nog even dit: in Nederland plakken ze vervelende kinderen achter het behang, in België worden ze aan de waslijn gehangen:

Zo, daar zijn we voorlopig vanaf!

Zondag 21 juni

Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan om er met de cyclocrosser op uit te gaan. Het weer was om 7:30 uur al perfect en de zon scheen volop. Mijn plan was om er zomaar wat op uit te fietsen doch onderweg zag ik de knooppunten staan en het leek me daarom beter om knooppunten te gaan volgen. Enfin, om 8:00 uur op de fiets en lekker rijden. Ik volgde een mooie route en kwam in leuke plaatsen zoals Heythuysen, Roggel en Heibloem. Ook een deel van het natuurgebied Leudal maakte deel uit van de fietstocht. Het ene moment rijd je door heidevelden en even later zit je in het bos. Ook is er veel verschil in de landbouw: aardbeienteelt, graszoden, uien, vaste planten, bonen, prei en niet te vergeten asperges worden er verbouwd. Wat betreft het fietsen langs knooppunten moet ik wel opmerken dat je verhipte goed moet opletten dat je geen bordjes mist want anders kun je een kolere eind terugrijden om de juiste route weer op te pakken. Maar goed, verleden jaar zat ik in Frankrijk en Spanje en reed ik op de navigatie en moest ook diverse keren rechtsomkeert maken omdat ik toch de weg kwijt raakte of een afslag had gemist. Stom genoeg let je niet goed om omdat je onderweg allerlei leuke dingen ziet en dan de kop niet meer bij de weg en route hebt. Even na tien uur was ik terug en had er een ritje van 42 kilometer opzitten. Tijd om samen met Elfriede te ontbijten.

Na het ontbijt wat puzzelen en toen samen op de tourfietsen op pad om een door Elfriede uitgezette knooppuntroute te rijden. We waren ongeveer een half uurtje onderweg toen we bij een zorgboerderij aankwamen waar een automaat stond waaruit je asperges kon kopen. Het aspergeseizoen loopt op zijn einde, dus pak je voordeel en koop asperges! Toevallig hadden deze mensen ook nieuwe aardappelen te koop en ook nog voor de gunstige prijs van 1 euro per kilo. Dus de reis ging verder met 1 kg aardappelen en 500 gram geschilde asperges in de fietstas.

We hadden nog even een leuk gesprek met de aspergekweker, hij vertelde dat je asperges 8 jaar op dezelfde grond mag verbouwen en dat dan de grond dusdanig arm is geworden dat je er 10 jaar lang geen asperges meer op moet verbouwen. Normaliter laten ze de asperges vanaf 24 juni doorschieten. Dus ze oogsten tot uiterlijk 24 juni. Omdat het dit jaar al vroeg begon met het aspergeseizoen door het mooie en droge weer, is het oogsten ook vroeger afgelopen dan in andere jaren. Daar waar nu nog geoogst wordt in Limburg betreft het aspergevelden die “doodgestoken” worden. Daar worden dus de komende jaren geen asperges meer op verbouwd. Overigens, de doorgeschoten aspergeplanten worden vermalen en dienen als grondstof en meststof voor het komende jaar.

Onderweg kwamen we langs Nationaal park de Groote Peel, een groot natuurgebied. Je mag er alleen maar wandelen en met de fiets mag je er niet in. Wat opviel was het enorm grote aantal afgestorven dennen. Ik denk dat dit ligt aan de daling van de grondwaterstand. Zo leggen dus veel dennen net naaldje. Ik weet, dat moet het loodje zijn maar dat gaat niet bij een den.

Op zeker moment kwamen we uit bij knooppunt 10 op de route…. dat zegt natuurlijk niemand iets maar mij wel. Daar zit namelijk een leuk tentje op de hoek van een kruispunt waar je heerlijk even kunt verpozen oftewel kunt bijtanken. Daar parkeerden we onze fietsen en liepen naar de ingang. Voordat je het terras op mocht moest je eerst je handen ontsmetten en je naam op een formulier invullen. Wat de reden daarvan is weten we niet maar we hebben het wel trouw gedaan. We kunnen ons indenken dat dit gevraagd werd om bij een eventuele corona-uitbraak te kunnen checken wie er allemaal binnen zijn geweest. Echter dan heb je naar ons idee wel een telefoonnummer of adres nodig. Zodra je naam op papier stond kwam er iemand van de bediening bij je en wees je een tafeltje aan. Wij hadden niet gereserveerd maar kregen toch een tafeltje in een hoekje met zicht op de ingang van het terras. Een gouden plekje bleek even later. Bezoekers die zonder de handen te ontsmetten toch verder liepen werden even later teruggestuurd om dit alsnog te doen. Navraag leerde dat er even verderop een dikke bouvier zat die in de gaten hield of de mensen zich aan de coronaregels hielden. Indien dit niet het geval was dan liet deze boef de tanden zien en gingen de mensen vanzelf terug! De horeca ondernemers worden steeds creatiever.

Na twee lekkere Lindeboom pilsje en dito bitter lemon zijn we verder gereden. Onderweg kwamen we een bord tegen dat ons voor een raadsel zette.

Wat steekt er over? Een hert, wild zwijn of wilde bok?

Om 16:00 uur waren we terug bij de camper. 35 kilometer gefietst. Tijd voor wat drinken en om na te denken hoe de rolverdeling voor de kokerij zou worden. Ik moest de aardappels schrappen en Elfriede zorgde voor het koken van de aardappels, de asperges en de eieren die onmiskenbaar bij dit soort eten hoort. Het was weer lekker smullen.

Nieuwe aardappelen en de laatste asperges van 2020.

Morgen gaan we verkassen. Waar heen weten we nog niet precies maar we gaan in ieder geval een wandeling maken op een steenworp afstand van hier in de buurt van Ospel in Buitencentrum de Peelen.

Zaterdag 20 juni 2020

Vanmorgen na het ontbijt zijn we samen naar Nederweert gefietst. De route vanaf de camping naar Nederweert loopt deels door de landerijen in de Peel en deels langs een Peelkanaal waar veel vissers probeerden iets te vangen. Elfriede wilde in Nederweert wat winkelen en ik zou daar een beetje rondfietsen. Vanaf de svr camping is het slechts een kwartiertje fietsen dus zaten we al lekker op tijd op een leuk terrasje aan de koffie met jawel, weer een lekker stuk taart en Limburgse vlaai. Wat ook hier weer opviel is, dat de coranaregels goed werden nageleefd. Het weer was goed en de zon scheen uitbundig! En dat in Nederland. Wat wil een mens nog meer.

Ik heb nog even een paar boodschappen bij de Jumbo gedaan en constateerde daar dat de coronaregels minder consequent nageleefd werden. Bij de kassa’s was het erg druk en van 1,5 meter afstand was geen sprake. Het had wel gekund maar dan hadden ze om en om een kassa moeten sluiten en dat gaat ten koste van de klandizie en snelheid van afhandelen. Persoonlijk had ik liever gehad dat men voor minder open kassa’s gekozen had. Nu kan ik er enkel voor kiezen om niet meer naar de Jumbo in Nederweert te gaan.

Direct na de middag zijn we terug gegaan naar de camping. Het werd nodig tijd om de was te doen en een middag lekker bij de camper te zitten. Elfriede heeft de was gedaan en ik ben me gaan verdiepen in het WordPress systeem om foto’s bij de teksten te kunnen plaatsen. En dat is gelukt. Vanavond gaat de bbq aan en wordt er weer rummicup gespeeld..

ons plekske op de svr camping De Riet

Vrijdag 19 juni juni 2020

Vanmorgen ben ik vroeg opgestaan en heb de watertank bijgevuld en de toiletcassette geleegd. Wat ik wel al wist is dat we in twee dagen, mits we op een plaats staan waar een toilet is, zo ongeveer 35 liter water gebruiken. Dat valt dus eigenlijk best mee. Nadat we samen hebben ontbeten hebben we de fiets gepakt en zijn een route langs de Maas gaan rijden. Elfriede is inmiddels een ster in het uitzetten van fietsroutes met behulp van het knooppuntennetwerk. Gaat super. We zijn 2 keer met het veer de Maas overgestoken. 1e keer bij Vierlingsbeek Bergen en de 2e keer bij Afferden. De kosten voor 2 personen bedraagt €1,80 per overtocht. De fietsroute langs de Maas is echt mooi en is goed voor iedere fietser en ik denk zelfs kindereen te doen. Ook volwassenen die niet met ondersteuning rijden kunnen dit goed aan. In Afferden hebben we bij een bakker op de route een kop koffie met een heerlijke (mini)vlaai gegeten. Bij deze bakker hadden ze als Corona maatregel dat je met niet meer dan 4 klanten in de winkel mag zijn. Er werd echt goed door de klanten op ingespeeld met als gevolgd dat er op straat een wachtrij ontstond. Wat dan weer jammer is, is dan sommige Limburgers het nodig vinden om de auto met draaiende motor op straat te laten staan, direct voor het terras, terwijl ze zelf in de rij staan. Dus liever geen Corona maar wel uitlaatgassen inademen…. Na deze heerlijke versnapering zijn we doorgefietst richting de camperplaats.

Koffie met echte Limburgse vlaai

Totaal aantal fietskilometers vandaag waren rond de 30. Bij de camper aangekomen heb ik de fietsen in de camper gestald. Elfriede had inmiddels koffie gezet en na de koffie en het afrekenen van de camperplaatskosten zijn we richting Nederweert naar SRV Mini Camping Het Riet vertrokken. Onderweg hebben we in Nederweert bij de Jumbo boodschappen gedaan.

Op de camping werden we zeer vriendelijk ontvangen en kregen een mooie plekje van de campingbaas toegewezen. Echt een kneuterige camping met eenvoudig doch net sanitair. Het internet is er ook goed. Daarom ben ik nu als een gek mijn dagverslagen van de afgelopen dagen aan het bijwerken. Op de camperplek in Nieuw Bergen waar we stonden was het internet dermate traag dat ik niet op de site waarop www.reizenmetdecamper.nl staat kon inloggen. Leuk aan de camping waar we nu zijn is de prijsstelling, een persoon kost €1,75, stroom kost € 1,75, toeristenbelasting kost €1,25 en gebruik douche kost € 5,00 per persoon….

Op de gasbarbeque hebben we de pizzasteen op temperatuur gebracht en getracht een pizza te bakken. Op zich ging dat wel aardig goed met als kanttekening dat de bodem knapperig maar ook redelijk zwart was. Het pizzabakken vraagt dus nog wat oefening en geduld voordat ik dat perfect kan. De twee worstenbroodjes die ik na de pizza op de pizzasteen had gelegd konden wel de toets der kritiek doorstaan.

Vanavond gaan we weer verder met de rummicup competitie….

Donderdag 18 juni 2020

Na het buitje van gisteravond was vanmorgen buiten alles weer fris en fruitig. En dan niet in de zin van koud, helemaal niet, want ik zat om 7:20 uur al buiten in het zonnetje met een kopje thee met honing. Thee vind ik eigenlijk niks maar met een drupje honing erin is het wel te harden. Naast ons stonden mensen uit Steenwijk met een camper van enig formaat, in zowel grootte als financieel formaat. Een Niesmann Bisschoff van 2017, dubbelster, bijna 9 meter lang en alles erop en eraan. Kosten: nieuw…€ 250.000,00

Natuurlijk een leuk gesprek met de eigenaar gehad. De man en zijn vrouw hadden een camping en 2 bungalowparken in de buurt van Steenwijk gehad en deze verkocht omdat de beide dochters geen interesse hadden om de zaken over te nemen. Nu trekken ze samen met de NB door Europa en overwinteren in Finland. Dat is een keer wat anders dan overwinteren in Spanje.

Na de koffie zijn we op de fiets gestapt en hebben een route gefietst. We zijn een stukje door Duitsland gefietst en hebben onderweg in een Konditorei een lekker stuk gebak en twee koffie gescoord. Op een grasveld bij een school in de buurt vonden we een bankje waar we dit lekker konden nuttigen. Vanuit deze plek hebben we de moeder van Elfriede gebeld om haar te feliciteren met haar 84e verjaardag.

Toen zijn we weer terug gefietst naar Nederland en door de bossen van Nationaal Park Maasduinen gereden. Onderweg kwamen we langs bezoekerscentrum Sluis. Hier kun je ook lekker even zitten in de daar aanwezige Bosbrasserie. De coronamaatregelen daar zijn wel heel uniek, tenminste, wij hadden ze nog niet zo meegemaakt. Voordat je een plaatsje op het terras mag zoeken moet je eerst verklaren dat je geen coronaverschijnselen hebt. Ob zich is dat nog vrij normaal. Dan mag je een plaatsje op het terras uitzoeken. Alle tafels staan ver uit elkaar. Minimaal 2,5 meter….. dus net niet de drie meter die het minstens zou moeten zijn. Op de tafel is een QR code oftewel scancode met tafelnummer geplakt. Met je smartphone scan je de code en je komt in een menukaart.

QR code

Dan kun je via deze kaart op je smartphone je keuze maken en je bestelling doen. Even later wordt het geserveerd.

“kleintje~”

Het is onvoorstelbaar hoe inventief de mensen worden. We hebben even met het personeel (op veilige afstand) gesproken en deze mensen kunnen goed leven met deze methode. Afrekenen doe je aan de kassa en een toiletbezoek is zo geregeld dat je slechts via 1 route naar het toilet kunt en vervolgens via ook maar 1 route weer naar buiten kunt. Natuurlijk kun je de kluit belazeren en er tegenin gaan. Echter alle lof voor de ondernemers die hun zaakjes perfect regelen om ons de gelegenheid tot recreëren en consumeren bieden.

Na deze stop zijn we doorgefietst en hebben nog even bij jachthaven ” het Leukermeer” gekeken. Ook daar is een mooie camperplaats waar we in de toekomst zeker een keer gaan overnachten. Verderop hebben we in een kleine boomgaard nog een kop koffie gedronken. Hier werd de koffie geserveerd op een tafel die ruim 1,5 meter achter ons stond, met het verzoek dit zelf van de tafel te pakken en verder uit te serveren. Al met al kun je stellen dat men overal tracht om zich goed aan de regels te houden.

Langs de Maas

We hebben vandaag ruim 40 kilometer gefietst en na het nuttigen van een gebakken eitje gingen we aan de rummicup. Na 2 spelletjes moesten we de derde partij afbreken en als een speer de camper in omdat het begon te waaien en even later begon te regenen.

Woensdag 17 juni 2020

Na het ontbijt gingen we op pad van Millingen aan de Rijn naar Nieuw Bergen. Een ritje van 45 kilometer. We reden een stukje door Duitsland en besloten om boodschappen te doen bij de Penny, een supermarkt. De camper parkeerde ik over 4 parkeervakken en we stapten voorzien van mondkapjes de Penny binnen. Mondkapjes zijn in Duitsland bij winkels en openbare gebouwen verplicht. Wat eerst al opviel is dat de mensen daar geen rekening houden met de 2,0 meter maatregel, bij de winkelkarretjes is het oude normaal schijnbaar van toepassing. In Nederland is 1,5 de regel! En wat mij opvalt is dat de oudere mensen zich niets aantrokken van de maatregelen. Binnen in de winkel is dat eveneens zo en werd ik bijna door een vrij corpulente Duitser van de sokken gelopen met in zijn handen een vracht chips en frisdrank. De winkelwagenplicht die in Nederland geldt, is in Duitsland schijnbaar niet van toepassing. Na het afrekenen bij de kassa, wat overigens wel volgens de regels ging, wilden we bij de inpandige konditorei nog wat broodjes kopen…. hier werden we door een ouder echtpaar bijna van de plaats gedrukt. Wel droegen de mensen allemaal een mondkapje… het lijkt erop dat iedere vrees voor het virus verdwijnt met het dragen van een mondkapje, zo van, zie mij eens, nu kan er niets meer gebeuren.

Na de boodschappen doorgereden naar de camperplek Bos en Heide in Nieuw Bergen. We reden daar het terrein op en toen kwam ik tot de ontdekking dat ik daar al eens eerder was geweest. Na enig denk en rekenwerk bleek dat het 2012 moet zijn geweest. We hebben de camper op de plek gezet en zijn na de koffie direct op de fiets gestapt om de omgeving weer even te verkennen. Toch bijna 20 kilometer gefietst en Elfriede scoorde bij de Multimate bouwmarkt 2 grote hangen baskets. Was ze al jaren naar op zoek… Corona brengt dus soms ook geluk….

‘s Avonds regen gehad en binnen zitten… jawel rummicuppen.

Dinsdag 16 juni 2020

Op tijd op de fiets om een route langs de Waal te fietsen, de Ooij route. We gingen onder andere richting Nijmegen. Mooie fietsweer, weinig wind en onderweg een paar buitjes. Echter, net op momenten waar we op een terrasje zaten. Het eerste terras dat we bezochten was voorzien van dwingende posters waarop stond dat je 5 vragen met nee moest kunnen beantwoorden, 1 met ja erbij en je was niet welkom. Vervolgens handen desinfecteren en een plaatsje zoeken op het terras. Even later kwam de bediening de bestelling opnemen en weer even later afleveren. Keurige looproutes binnen. Goed voor elkaar. Toen verder met onze Ooij route. Bij het volgende terras ook weer strenge vragen… 5 keer nee, dus toegang. Bediening kwam en nam bestelling op. Dit keer moeten we direct afrekenen zodat ze de bestelling konden brengen en wij dan na het eten konden gaan wanneer we wilden. Zou een contactmoment schelen. Goed over nagedacht! Echter…. laten ze nu net het bestek vergeten…. Doet niks af aan de kwaliteit van hetgeen we opgediend kregen.

Het landschap waar we door zijn gefietst is bijzonder mooi, dijken, water, polders, ooievaars, loslopende konikpaarden, koeien en nijlganzen. Je waant je in het buitenland!

Na deze pauze doorgereden naar de minicamping en tot een uur of negen buiten gezeten. Het weer was goed. De wijn ook en het rummicuppen weer gezellig.

Maandag 15 juni 2020

Vanmorgen gingen de douches en toiletten op de camperplaats het Hulsbeek weer open. Elfriede had de primeur en gebruikte na een lange coronasluiting de douches als eerste. Na het ontbijt hebben we de spullen ingepakt en zijn op pad gegaan naar onze volgende halteplaats Millingen aan de Rijn. Je moet, om daar te komen een stuk door Duitsland rijden. De reis verliep voorspoedig en rond het middaguur kwamen we aan bij camperplaats ons Plekske in Millingen aan de Rijn, echter, daar was maar 1 plaatsje vrij voor maar 1 nacht. Het advies was om uit te wijken naar Duitsland. We zijn verder gereden en vonden 100 meter verderop minicamping de Rijnhof. Geen hoogstaande 3 sterren camping maar mooi genoeg voor ons om te staan.

Nadat we de camper ter plekke hadden zijn we gaan fietsen. We reden een stuk over de dijken langs de Rijn en de Waal en waren net voordat het begon te regenen weer bij de camper. Het mag gezegd worden, dat er in Nederland heel veel te ontdekken valt en dat het gejakker naar het buitenland eigenlijk niet nodig is. Vooral als het weer goed is, is het goed vertoeven in ons eigen land. En dat schrijf ik nu al, nu we nog maar een paar dagen op pad zijn..

Zondag 14 juni 2020

We staan nog steeds op de camperplaats Toppark het Hulsbeek. We hebben nog maar een nachtje bijgeboekt omdat het ons hier uitstekend bevalt, de camperplaats is perfect en keurig verzorgt. Morgen gaan de toiletten en de wc’s weer open. Voor ons hoeft dat niet beslist maar het is wel wat gemakkelijker.. Het weer is ten opzichte van gisteren wat minder geworden. De zon schijnt niet meer zo uitbundig en er valt af en toe een druppeltje regen. Echter niet noemenswaardig. Gisteren was de camperplaats druk bezet, er waren nog wel wat plaatsen vrij maar het overgrote deel was toch bezet. Vanmorgen begon de grote uittocht. Elfriede is begonnen aan een quilt, een UFO, oftewel Un Finished Object.. Ik ben zoals je kunt lezen, bezig met de verslaglegging van de afgelopen dagen. Vanmiddag gaan we nog een eind lopen en naderhand ga ik nog even met de cyclocrosser de mountainbike baan op. Overigens is het niet voor niets dat deze mooie camperlocatie in de vooraanstaande Duitse campergids “Topplatz” is opgenomen.

Zaterdag 13 juni 2020

Vandaag zijn we na het ontbijt en de koffie op de fiets gestapt. We zijn naar het 15 km verderop gelegen Lutterzand gefietst. Daar zijn we jaren geleden ook eens geweest, we hebben toen de ANWB Dinkelroute gefietst. Als je in het Lutterzand aankomt, waan je je in Zuid Frankrijk, de rivier de Dinkel stroomt er door een soort zandverstuiving en je hebt er en mooi stuk wit zandstrand. Op de terugweg hebben we geluncht bij Paviljoen Lutterzand. Toen we aankwamen bij het paviljoen mochten we zelf een plaatsje uitzoeken. De tafels stonden allemaal op de voorgeschreven afstanden van elkaar zodat je ook inderdaad de nodige 1,5 meter afstand van andere gasten kon houden. Even later verscheen de bediening en werd ons gevraagd of we koorts hadden, of gehad hadden, of we verkouden waren en of we coronaverschijnselen hadden. Tevens werd gevraagd of wij er een probleem mee hadden dat hij binnen 1,5 meter van ons moest komen om het bestelde te kunnen serveren. Voor ons geen probleem. Naderhand heb ik gevraagd hoe een geregeld zou worden als we wel een probleem daarmee zouden hebben. Welnu, dan wordt het bestelde op een tafeltje gezet op 1,5 meter afstand en moet je dat zelf even ophalen. Goed over nagedacht dus. We hebben daar overigens een lekker lunch gehad. Een echte aanrader. Na de lunch weer op de fiets naar de camper en onderweg nog even boodschappen gedaan bij de LIDL. Wat steeds weer opvalt is de Twentse gastvrijheid, gemoedelijkheid en de prachtige natuur hier.

Vrijdag 12 juni 2020

Opgestaan en direct op de cyclocrosser de Mountainbike baan opgegaan. Heerlijk gefietst door de bossen van het Hulsbeek. Het hele recreatiegebied hier is van ongekende grootte en klasse en veelvoud aan sportmogelijkheden. Een paar meter naast de mountainbikebaan loopt een ruiterpad. Er is een manege in de buurt van waaruit je onder begeleiding paard kunt rijden. Dan is er nog een kartbaan, wielerbaan , grote zwemvijvers, je kunt er bootjes huren, er is een outdoor challengepark (soort stormbaan) een groot klimpark voor jong en oud etc. etc. Teveel om op te noemen.

‘s Middags zijn we met onze vrienden Wim en Hermijn naar het klimpark geweest. Wim had daar op aanraden van ons een paar uurtjes klimmen gereserveerd. Het was een leuke activiteit waar bij de helden van de dag, Elfriede en Wim de hoge klimroutes trotseerden, tot wel 8 meter hoog, en Hermijn en ik de kinderklimroute hebben genomen, tot slechts 4 meter hoog. Na het klimwerk zijn wij op de fiets naar Oldenzaal gereden en Wim en Hermijn met de auto. In Oldenzaal zijn we uit eten geweest bij Tante Annies op het marktplein. Kun je heerlijk eten en lekker zitten. Ook hier werden de Coranaregels goed in acht genomen, er werd ons zelfs gevraagd of we uit 1 gezin kwamen. Toen ik zei dat dat niet zo was kregen we een tafel toegewezen waar we op zeker 1,5 meter tegenover elkaar zaten. Rond 20:00 uur waren we weer op de camperplaats en onder het genot van een biertje en wijntje hebben we nog even rummikub gespeeld. s’ Avonds nog even een echtpaar, dat voor de eerste keer met een camper op pad is, geholpen met hun stroomvoorziening. Altijd leuk als je de ervaringen met anderen kunt delen.

Donderdag 11 juni 2020

Na het ontbijt vertrokken richting Oldenzaal waar we naar camperplaats Toppark het Hulsbeek wilden. Vanuit Bad Bentheim een giga afstand van wel 25 kilometers! Rond half twaalf waren we ter plaatse. De vrijwel nieuwe camperplaats is van ongekend hoog niveau wat inrichting en natuurschoon aangaat. De camperplekken zijn grotendeels zo aangelegd dat je geen levelblokken nodig hebt om waterpas te kunnen staan. De eigenaar heeft nl uitgezocht dat een camper met een Fiat onderstel circa 1% naar voren afhelt en heeft de camperplaatsen zo aangelegd dat ze 1 % oplopen. Ingenieus! Verder is er een zeer modern en geavanceerd systeem waarmee je kunt aanmelden en een tegoed op je toegangskaart kunt zetten. Vervolgens kun je dit tegoed gebruiken voor de stroomzuil of voor het innemen van water. Gebruik van de loosput voor grijs water en legen cassettetoilet is gratis. De wc’s en douches zijn vanwege corona nog gesloten maar zullen naar verwachting vanaf 15 juni weer beschikbaar zijn.

Zeer modern inchecksysteem
overzichtelijke en moderne stroompaal
keurig sanitairgebouwtje


Lozen grijs water, legen toiletcassette en tappen vers water

De eigenaar is terecht erg trots op zijn camperplaats en is erg vriendelijke en behulpzaam. Na het inchecken hebben we aan de rand van de locatie een mooie plekje gevonden en al gauw was duidelijk dat we hier wel een wat langer zouden kunnen staan…

In de loop van de middag zijn we op de fiets naar Oldenzaal gegaan. Onderweg kwamen we langs een klimpark, Avatarz, waar een grote groep schoolkinderen aan het klimmen was. Bleek dat het klimmen in de plaats was gekomen van een kampeerweek… ook weer vanwege corona. Elfriede heeft even een foto gemaakt en deze geappt naar Wim met de vraag ” zin in?” nog geen half uur later was de afspraak met Wim en Hermijn al gemaakt om morgen te gaan klimmen. In Oldenzaal hebben we bij Tante Annie op het terras gezeten en heerlijke Pincho’s en een grote salade gegeten. De salade die ze daar serveren is zo groot dat je er met twee personen zelfs meer dan voldoende aan hebt. Voordat je het terras verlaat moet je nog een formulier invullen waarin je aangeeft geen ziekteverschijnselen te hebben. Ook hier, net als in Duitsland, naam en e-mailadres. Mondkapje is in Nederland (nog) niet vereist. Na het eten nog een lekker ijsje bij Thijs gehaald en de dag kon niet meer stuk. ‘s Avonds zoals gewoonlijk rummikub gespeeld.

Woensdag 10 juni 2020

Vandaag zijn we naar het Schloss Bentheim gelopen. Is maar een klein eindje vanaf het Schlosspark waar ook de camperplekken zijn. We hebben daar twee entreekaartjes voor het Schloss gekocht en hebben het Schloss bekeken. Ik was er ooit al eens eerder geweest als, ik schat, 10 jarig knaapje. Leuk om weer te zien alhoewel er hier ook corona maatregels zijn genomen. Zo moet je in Duitsland in dergelijke gebouwen maar ook in winkels een mondkapje dragen. We hebben in de tuin van het Schloss een leuk gesprek gehad met de huidige kasteelheer van ruim in de 80 jaar. Na het bezoek aan het Schloss zijn we door het centrum van Bad Bentheim gelopen en kwamen bij een bakkerij terecht waar we koffie met gebak hebben gehad. Mondkapje bij binnenkomst verplicht tot dat je aan een tafeltje zit. Je mag niet zelf naar de kassa lopen om te betalen. Bediening komt bij je, rekent af en gaat weer. Daarna doe je het mondkapje weer op en mag je de zaak verlaten. Oh ja, je moet ook nog een formulier invullen waarop je aangeeft niet ziek te zijn, je naam en je mailadres of telefoonnummer. Deze gegevens bewaren ze 3 weken en daarna wordt het, als er geen corona-uitbraak is, vernietigd. Na het bakkersbezoek nog even wat boodschappen gedaan bij de REWE onder het genot van een mondkapje. We bleven nog een tweede nachtje in Bad Bentheim.

Dinsdag 9 juni 2020

Vandaag de camper ingepakt en reis-gereed gemaakt. Direct na de middag vertrokken met als eerste doel Uelsen om Gisela, de zus van Elfriede te feliciteren met haar 62e verjaardag. We hebben daar koffie gedronken en een heerlijke ijssorbet gehad. Toen doorgereden naar Nordhorn om daar op de camperplaats te gaan staan. Helaas bleek deze vol te staan. Bezetting was slechts 50 % van de 100% beschikbare plaatsen. Een coronamaatregel… We zijn daarom doorgereden naar Bad Bentheim en vonden daar een mooi plaatsje op camperlocatie Het Schlosspark. Eigenlijk een groot parkeerterrein waar vrijdags de markt wordt gehouden. Ook hier was een beperking opgelegd, ditmaal van circa 40% minder campers dan voor de coronapandemie. De toiletten op het terrein waren wel geopend van ‘s morgens 6 uur tot ‘s avonds 22 uur. Douches waren gesloten. Bij de vlakbij gelegen Rewe en Lidl supermarkt stond een viskraam waar we een lekker visje hebben gekocht en samen met een lekkere salade in de camper hebben opgegeten. ‘s Avonds nog een eind gelopen en rummicup gespeeld.

Camperreis 2019 Noorwegen

Voorwoord:

Doordat ik een week of 3 eerder terug ben van mijn pelgrim fietstocht naar Santiago de Compostela (zie: lammertopdefiets.home.blog ) en de tuin bij huis alweer geheel op orde is hebben Elfriede en ik besloten om toch maar eerder dan de geplande 23 juni richting Noorwegen te vertrekken. Daarom heb ik afgelopen zaterdag de camper uit de stalling gehaald en voor een groot deel al ingepakt. De verwarming, boiler, koelkast en watervoorziening is getest en zoals het lijkt is alles perfect voor elkaar en kunnen we dus met een goed gevoel op pad gaan. Omdat het in Noorwegen schijnbaar nogal frisjes is, heb ik een derde gasfles in de camper gezet zodat we geen kou hoeven te lijden. Uit ervaring van onze vakantie in 2013 naar Noorwegen weet ik dat vooral bij vrij camperen, dus niet op campings staan, het gas er behoorlijk snel door wil. Je gebruikt immers niet alleen gas voor de verwarming en het warm water maar ook om de koelkast aan de praat te houden. Verleden week hebben we de boot van Frederikshavn naar Oslo geboekt. Kosten € 148,00. We vertrekken aanstaande dinsdag (11 juni) richting Frederikshavn maar rijden de ruim 750 kilometer niet in 1 keer. Van dinsdag op woensdag overnachten we op camperplaats Nordliche Ziele. Deze nette camperplaats ligt vlakbij Flensburg en niet te ver van de autobahn. Woensdag rijden we dan verder naar Frederikshavn en zoeken daar een plaatsje om de nacht van woensdag op donderdag door te brengen. Donderdagmorgen om 8:30 uur moeten we boarden bij Stena Line en vertrekt de boot om 9:15 uur richting Oslo. Aankomst aldaar is om 18:30 uur. Overigens, we reizen de eerste dagen samen met Wim en Hermijn Schutte uit Heino. Zij hebben onlangs een nieuwe caravan aangeschaft en willen daarmee door een deel van Noorwegen trekken. Het wordt vast en zeker een gezellige start.

Maandag 10 juni 2019.

Vandaag hebben we gebruikt om de camper verder in te pakken, om toch nog maar even het gras te maaien bij huis zodat onze zoon niet direct na ons vertrek aan de bak moet… Na de middag zijn we nog even naar Elfriede’s ouders gereden om koffie te drinken maar helaas waren die niet thuis. Elfriede heeft de rest van de middag gebruikt om haar quilthobby spullen die mee moeten op vakantie te verzamelen.

Dinsdag 11 juni 2019.

Na het inladen van de laatste kleding en de levensmiddelen die mee moeten zijn we om 11 uur vertrek gereed. Ik was liever om 10 uur vertrokken maar het liep domweg uit. Vandaag willen we zoals gepland richting Flensburg rijden en daar op een camperplaats overnachten. Als we net op pad zijn komt er een appje binnen van Hermijn. Zij zijn al in de buurt van Osnabrück. Wij rijden over de A31 via Oldenburg en Bremen naar het noorden. Of dit een verstandige keuze is geweest weet ik nog niet zo net. Het is nl de ene wegopbreking na de andere met langzaam rijdend verkeer en filevorming tot gevolg. Tot aan Hamburg hebben we zeker een keer of 5 behoorlijke vertraging opgelopen. De afstand van Dalen tot aan de camperplaats is 465 kilometer en zou je met normaal rijden binnen 6 uur moeten kunnen rijden. Het was echter later dan 18:00 uur toen we arriveerden op de plaats van bestemming. Ook als je uit de Elbe tunnel bij Hamburg komt is het langzaam rijden en stilstaan zowel in noordelijke als zuidelijke richting. De eigenaresse van de camperplaats vertelde ons dat we terug beter richting Gluckstadt aan de Elbe kunnen rijden en daar de veerpont naar Wishaven nemen. Dan kom je dichtbij Stade uit en vermijdt je de lange files bij Hamburg. Gaan we dus proberen. Nadat we de camper en de caravan hadden geplaatst hebben we buiten zitten eten. Nog even een stukje gelopen en toen onder de veren.

Woensdag 12 juni 2019.

Na het ontbijt de camper vertrekgereed gemaakt en koers gezet naar Frederikshavn. Het is droog weer maar niet erg zonnig. De afstand die we moeten afleggen is 375 kilometer. Elfriede rijdt de afstand. In Fredirikshavn gaan we staan op de camperplaats direct bij de jachthaven. Voor een camperplaats is de prijs die ze vragen aan de hoge kant maar het voordeel is dat je op slechts 5 minuten rijden van de haven zit van waaruit Stena line vertrekt naar Oslo. Bovendien zijn de campings in de directe omgeving nog veel duurder. Het plekje wat we hadden was mooi met direct uitzicht op het Kattegat.

Donderdag 13 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan. Inchecken voor de overtocht kan al vanaf 7:30 uur en laatste incheck is een half uur voor vertrek. Het vertrek is om 9:15 uur.

Op de kade kom ik in gesprek met een Duits artsenechtpaar uit Manheim. We krijgen het over mijn fietstochtje naar Santiago en de mensen zijn vol belangstelling. Een kennis van hun had de camino voor een deel gelopen en liet alle bagage steeds vooruit brengen met een busje en sliep in hotels. Als reden gaf ze op dat er in de albergues veel last is van bedwantsen en ander ongedierte. Niets is minder waar!

De boot vertrekt precies op tijd. De aankomsttijd in Oslo is 18:30 uur. Tijdens de vaart zitten we wat te praten, de digtale krant te lezen, wat te puzzelen en lopen we wat rond op de boot. Elfriede krijgt Wim en Hermijn zo gek dat ze samen een spelletje Rummikub doen. We merken dat de prijzen aan boord er niet om liegen. 2 flesjes water kosten ruim 6 euro… ook het eten, kop koffie etc. is duur.

Om klokslag 18:30 uur leggen we aan in de haven van Oslo. We moeten nu van boord en door de douane. En ja hoor, we worden aan de kant gezet en moeten onze passen afgeven. De vriendelijke douanebeambte vraagt waar we heen gaan in Noorwegen, hoe lang we blijven en of we al eerder in Noorwegen zijn geweest. Dan komt de vraag of we ook alcohol mee hebben aan boorde en rookwaar. Ik vertel dat we 3 pakken wijn van ieders 3 liter hebben en dat ik 8 blikjes bier mee heb genomen. Hij wil graag even kijken. De goede man trekt zijn schoenen uit en komt binnen. Ik zei tegen hem dat hij de schoenen wel aan mocht houden maar dat wilde hij niet. Een goed Noors en Zweeds gebruik is dat men bij het binnengaan van een woning altijd de schoenen uit doet. Enfin, eenmaal binnen werden alle kastjes gecontroleerd en werd alles oké bevonden. Dus rijden met de handel. We wilden naar camping Ekersberg een kilometer of 5 vanaf de haven. Zou een mooie camping moeten zijn. Daar aangekomen aangesloten in een lange rij wachtenden. Slechts 1 persoon bij de receptie….. Onbegrijpelijk eigenlijk. Ze weten immers dat ze steeds op dezelfde tijd een enorme aanstroom van gasten krijgen. Maar goed, terwijl we geduldig stonden te wachten hoorde Wim dat er geen stroompunten beschikbaar waren op de camping. Omdat zij stroom nodig hebben in de caravan besluiten we om niet te wachten maar te vertrekken naar een camping een stuk verderop. Daar aangekomen waren we direct aan de beurt om in te checken en konden we een plaats uitzoeken op de camping. Wel een gruwelijk dure camping overigens. Voor een camperplek, ruim bemeten plek, stroom, 2 buskaartjes en 2 keer tegoed voor douchen betaal je 1160 NOK en dat is circa 120 euro.

Vrijdag 14 juni 2019.

Na het ontbijt op pad naar Oslo. De bedoeling is om het Vigeland park te bezoeken en daarna het oude Oslo nog te bekijken. Net als we naar de bus willen gaan, begint het hard te regenen. Dus maar even gewacht tot het weer droog was. Na de bui direct richting bushalte gelopen. De bushalte ligt pal voor de camping en de bus rijdt meerdere keren per uur.  Na een ritje met de bus en een iets langere rit met de metro komen we vlakbij de ingang van het Vigeland park uit. Het Vigeland park heeft veel koperen beelden in de vorm van mensen. Alle beelden hebben een andere uitstraling. In het midden van het park is een groot vierkant waterbassin met in het midden een groot beeld van mensen die de kroon van een boom tillen. Om het vierkant zijn in de muren kleinere koperetsen aangebracht die de evolutie van de mens in zijn huidige wezen vertonen. Op iedere hoek van het bassin staan 6 groteren beelden die de gemoedstoestand van mensen uitbeelden.

Nog een stuk verder het park in staan op verhogingen langs granieten trappen een groot aantal beelden gemaakt van graniet. Ook deze belden mensen uit. Ook weer veel waar de gemoedstoestand tot uiting komt. Na het Vigeland park zijn we met de tram naar het oude Oslo gereden en hebben daar koffie gedronken en wat winkels bekeken. Daarna terug naar de camping, wat eten, koffie gedronken en de plannen voor de andere dag besproken.

Zaterdag 15 juni 2019.

Op tijd opgestaan. We gaan vanaf nu gescheiden wegen. Wim en Hermijn wilden oorspronkelijk nog een dag op de camping blijven maar hebben bij nader inzien toch besloten om rond het middaguur te vertrekken richting Hamar of Lillehammer.

Ons plan is vrij simpel, zoveel mogelijk kilometers maken om redelijk vlot de grote afstand van Oslo naar de Lofoten te overbruggen. Vandaag gaan we in ieder geval richting Otta. De afstand die me rijden ligt zo rond de 350 kilometer. Het weer is meer dan perfect en we besluiten daarom dat we in Otta naar de camping gaan die ik in de navigatie had gezet. Rond 15:00 uur waren we ter plaatse. We moesten 200 NOK aftikken, iets van 20 euro.

Stoeltjes naar buiten, wat drinken en het kon niet meer stuk. Onderweg hadden we nog wat garnalen voor op de grill gekocht, een aardappelschotel erbij en wat sla en de maaltijd was weer geregeld. Natuurlijk ook een minihamburger en wat Spaanse worstjes erbij. Na het eten zag ik tijdens het afwassen een jongedame de camping oplopen me een grote rugzak bij zich. Schijnbaar heb ik tijdens mijn fietstochtje naar Santiago de Compostela (zie lammertopdefiets.home.blog )  een soort zintuig ontwikkeld want ik zag direct dat ze een pelgrim is. Bovendien weet ik dat het Olavs pad van Oslo naar Trondheim gaat. Afstand iets van 640 kilometer.

Na de afwas gingen we een stukje lopen en kon ik het niet laten om te vragen of ze aan het pelgrimeren is. En yep dat doet ze. Even een gesprekje met haar aangeknoopt en toen we terug kwamen van het lopen hebben we haar gevraagd of ze een glaasje wijn met ons wilde drinken. Dat was niet tegen dovevrouws oren gezegd. In de camper kwamen haar verhalen los. Ik herkende er veel van en kon helemaal met haar meeleven in hetgeen ze beleefde tot nu toe. Rond twaalf uur ging Floor naar haar tentje. De zondag had ze voor zichzelf vrij gepland omdat ze vandaag 38 kilometer had gelopen en na deze etappe de zware bergetappes zouden beginnen. Ze vertelde dat ze behoorlijk aan kracht inboet doordat ze eigenlijk geen zwaardere voeding neemt maar allemaal van dat astronauten spul. Toen wij naar bed gingen zei Elfriede dat ze morgen twee eieren zou koken en een bak met yoghurt en muesli naar haar wilde brengen. Een goed gebaar!

Zondag 16 juni 2019.

Vanmorgen wakker geworden door het getikker van de regen op de camper. Direct na het opstaan en de sanitaire stop, thee gemaakt en even een puzzeltje ingevuld. Daarna  de navigatie geprogrammeerd en het ontbijt klaar gezet. Elfriede stond iets later op en maakte zoals ze dat wilde een bak yoghurt voor Floor en kookte twee eieren voor haar. Floor was blij verrast. Na het ontbijt hebben wij koers gezet richting Narvik. Om 18:00 uur kwamen we in het plaatsje Steinkjer aan. In de app campercontact staat een parkeerterrein omschreven waar je mag overnachten. Dit terrein ligt op 50 meter van de Beitstadfjorden en de kosten voor het overnachten zijn 29 NOK, dus 2,90 euro.

Na het eten weer een wandeling gemaakt langs het strandje van de fjord. Morgen gaan we op tijd verder richting Narvik. En das nog een behoorlijk eind rijden. Nu gaan we aan de koffie en vanavond weer aan de rummikub.

Maandag 17 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan. Het regende helaas weer. Ook tijdens het ontbijt bleef het regenen. Om ongeveer 9 uur zijn we vertrokken richting Moi i rana, een plaatsje in Noord Noorwegen. Onderweg hebben we bij een supermarkt boodschappen gedaan. In Noorwegen zijn ze druk met de wegen aan het verbeteren. Zo moesten we langs de E6 diverse hobbels nemen in verband met wegenbouw. Smalle stukken weg waar niet veel ruimte overbleef tussen vrachtauto’s en campers. Een kilometer of 50 voor de eindbestemming was er een omleiding boven door de bergen. In de bermen en in de sloten langs deze weg lag nog sneeuw, was het erg koud en werd het zicht door dichte mist soms behoorlijk beperkt. Om 16:00uur kwamen we aan op camping Yttervik in Dalsgrenda. Dit plaatsje ligt 8 kilometer voor Moi i rana. We zijn nu nog ongeveer 30 kilometer van de poolcirkel verwijderd. De camping is goed verzorgd, heeft goed sanitair en heerlijk warme douches. De prijs is echter met 250 NOK voor camper en 2 personen en 50 NOK voor stroom behoorlijk aan de hoge kant. Daarbij komt dat douchen ook nog 20 NOK per persoon kost. Totaal dus 340 NOK wat bij de huidige koers rond de 35 euro is.

Morgen gaan we verder naar Bodo en willen daar met de ferry oversteken naar de Lofoten.

Dinsdag 18 juni 2019.

Om 8:30 zijn we gaan rijden richting Bodo. Een afstand van een kleine 250 kilometer. Tegen 13:00 uur waren we op het terrein van de haven vanwaar de ferry naar de Lofoten, naar het plaatsje Moskenes vertrekt. Helaas konden we niet meer mee met de boot omdat deze volledig vol zat. De volgende boot ging om 18:45 uur en daar konden we wel mee werd ons verzekerd. We hebben de camper mooi in de rij laten staan en zijn even gaan winkelen in Bodo. Terug bij de camper heeft Elfriede een lekkere maaltijd gemaakt. Om 18:00 uur begon het inschepen en precies om 18:45 uur vertrok de boot. Toen Elfriede halverwege de boottocht uit het raam keek zag ze een walvis. Ze was blij verrast. Om 22:15 kwam de boot aan in Moskenes en konden we op zoek gaan naar een plekje voor de nacht. Na een minuutje of 10 rijden zagen we langs de weg op een parkeerplaats twee campers staan. Wij zijn daarbij gaan staan en hebben de nacht daar doorgebracht.

Woensdag 19 juni 2019.

Vanmorgen om 10:00 uur vertrokken richting het stokvisdorpje A. We hebben hier de oude vissershuisjes bekeken maar vonden het niet bijster interessant. Daarom zijn we nog even naar het dorpje Reine gereden waar we op het parkeerterrein de nacht hadden doorgebracht. Net buiten het dorpje vonden we enorm grote stellages waar stokvis en stokviskoppen worden gedroogd.

Na dit bezoek zijn we naar weer een oud vissersdorpje gereden. De wegen hier op de Lofoten zijn soms zo smal dat je moet uitwijken op speciale plekken zodat je elkaar kunt passeren. Na de middag reden we op de E10 en zag Elfriede aan afslag met een iets smallere weg. Daar zijn we ingereden en kwamen we na een kilometer of 4 uit op een doodlopende weg… dus gekeerd en terug gereden. Na een eindje zagen we een mooie plek aan een fjord en hebben daar de camper neergezet. Van daaruit zijn we naar een glasblazerij gelopen waar net een demonstratie glasblazen begon. Interessant om te zien. Echt kunstig hoe de man dat deed. Terug bij de camper heeft Elfriede van takken uit de zee een mooie krans gemaakt en is daarna een stuk langs het strand gaan lopen. Ik ben bij de camper gebleven om het reisverslag te typen. Net toen ik wilde beginnen kwam er een man aanlopen die me vertelde dat we op privégrond stonden en dat hij niet wilde dat we daar zouden overnachten. Toen Elfriede terug was zijn we verder gereden en na een paar honderd meter vonden we een mooi plaatsje wederom aan het fjord en zijn daar blijven staan tot de andere dag.

Donderdag 20 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan en een lekker bakje thee gezet en de krant even gelezen. Na het ontbijt vertrokken met als doel de E10 volgen en zien waar het mooi is en alles aan het toeval overlaten. Na dat we wat boodschappen hadden gedaan zijn we even doorgereden naar een oud vissersdorpje. Hier was ook een kleine camperplaats maar niet geheel onze smaak. Dus rechtsomkeert en verder gereden. Achter een visafslag hebben we even buiten gezeten en koffie gedronken. Toen we verder reden langs de E10 zag ik een bordje met daarop een zwemmend mannetje. Het Haukland Strand bij het plaatsje Uttakleiv. De camper gedraaid en de weg gevolgd waar de pijl naartoe stond. Via smalle kronkelweggetjes door een mooi natuurgebied kwamen we aan bij een wit zandstrand. Voor het strand was een redelijk grote parkeerplaats waarop al enkele campers stonden. De Laika er ook maar bij gezet. Daarna naar het strand gelopen en bij prachtig weer, volop zon een paar uur op het strandje gezeten. Toen ik even terug liep naar de camper hoorde ik van iemand dat hij de nacht op de parkeerplaats wilde doorbrengen. Op de app campercontact zag ik dat er meer mensen waren die in het verleden hier hadden geslapen. Gevolg was dat wij ook maar besloten om daar te blijven. Weer een gratis overnachting…

Na het strandavontuurtje en nog even bij de camper te hebben gezeten is Elfriede een strandwandeling gaan maken en heb ik de mountainbike uit de garage gehaald en ben gaan fietsen. Helaas moest ik na een kilometer of 15 stoppen omdat de lucht uit de voorvork was…. Toen ik terug kwam bij de camper was mijn chef kok al druk aan het koken. Na het eten en en de koffie zijn we de bergen nog even ingewandeld met als doel om de zon aan de achterkant van de berg te zien. Echter door de bewolking was er geen zon te zien. Dus terug naar de camper. Nog even rummikub gespeeld en toe onder de wol.

Vrijdag 21 juni 2019.

Na het ontbijt en de krant weer dezelfde reis strategie gevolgd als gisteren. Domweg rijden langs de E10 en daar waar het mooi is stoppen. Echt een dag om te rijden want het regende vrijwel de hele dag. De Lofoten blijven echter fascinerend, ook bij regen en nevel. De mist hangt af en toe als een deken om de bergtoppen. In Svolvaer hebben we op een camperplaats water bijgevuld en heb ik de toilettank geleegd. Daarna bij de Rema 1000 boodschappen gedaan en weer onze E10 vervolgd. Bij Fiskebal hadden we de keuze, of de E10 volgen en door een tunnel rijden, of via een ferry naar het eiland Hadseloya, havenplaats Melbu. Omdat er voor de tunnel een lange file stond hebben we gekozen voor de ferry. Om 15:15 sloten we aan in de korte rij wachtende auto’s. De ferry was net een minuutje of 10 weg… dus wachten tot 16:00 uur tot hij terug was. Kosten ferry 44,00 euro voor een half uurtje varen. Nu staan we op een parkeerplaats direct achter het plaatsje Stokmarknes. Morgen gaan we de brug over richting Sortland.

Zaterdag 22 juni 2019.

Vandaag zijn we met de ferry van Lodingen naar Bognes gevaren en doorgereden naar de Saltstraumen. Daar hebben we de camper op de parkeerplaats direct naast de Saltstraumen neergezet en zijn we het kolkende water gaan bekijken. Na deze bezichtiging hebben we wat gegeten en ben ik met mijn hengeltje naar de Saltstraumen gelopen om te proberen wat vis te vangen. En dat lukte. Het wemelt daar nl van de koolvis, ze springen in grote aantallen boven het water uit. Spectaculair om te zien. Binnen de kortste keren had ik 5 vissen gevangen waarvan ik 2 heb teruggezet omdat ze te klein waren. Omdat het kouder werd en begon te regenen ben ik naar de camper gegaan. Toen het even later droog werd hebben Elfriede en ik de vissen geslacht en zijn daarna rummikub gaan spelen.

Zondag 23 juni 2019.

Vanmorgen om 7 uur opgestaan en weer met de hengel naar de Saltstraumen gelopen. Weer binnen no time de eerste koolvis op de wal. En zo ging dat maar door. Na 2 uur vissen had ik zeker 15 koolvissen gevangen. 6 vanwege de geringe maat terug gezet. Daarna heb ik de 9 overgebleven vissen vakkundig geslacht en ben terug gegaan naar de camper. Na het ontbijt ben ik met de camper naar Loding gereden en heb daar getankt. Elfriede is de brug opgelopen om de stroming van het water van bovenaf te bekijken.

Rond een uur of 12 zijn we gestart met de voortzetting van onze reis richting het zuiden. We waren om 14:50 uur op de camperplaats bij de Svartisen gletsjer. Daar kregen we te horen dat we met de boot over de fjord naar de gletsjer konden varen. Snel rechtsomkeert gemaakt want om 15:00 uur zou de boot vertrekken. We hadden geluk want precies om 15:00 uur stonden we op de aanlegsteiger van de boot en konden nog mee. Om 15:15 uur waren we in het natuurgebied van de gletsjer en zijn we richting de Svartisen gelopen. In totaal hebben we een wandeling gemaakt van 4,2 kilometer heen en uiteraard ook terug. Jammer dat de regen spelbreker was..

De boot vanuit het natuurgebied vertrok om 19:30 uur en we konden van boord om 19:45 uur. Toen in de camper en terug naar de camperplaats. Helaas stonden alle plekken vol. Ik heb de camper toen langs een bloemperk neergezet maar kreeg een haaibaai van een wijf op bezoek met de mededeling dat ik hun uitzicht totaal verstoorde….

Na wat gezeur van dat mens heb ik de camper ergens anders neergezet. Het was inmiddels al ruim 20:30 uur. Toen ik om 22:15 uur even buiten keek zag ik dat ze de gordijnen al dicht hadden. Ze had dus stampij gemaakt om iets van 2 uur vrij uitzicht. Ik heb een briefje geschreven en bij hun onder de ruitenwissers gedaan….

Maandag 24 juni 2019.

Vanmorgen vroeg op pad gegaan. Weer verder richting het zuiden. Bar slecht weer in de nacht gehad en ook bij vertrek en tijdens de reis regen en regen. Duur dagje aan ferry overtochten. In totaal moesten we 3 keer gebruik maken van een ferry. Totaal kosten ruim 120 euro… rond een uur of 17:00 hebben we boodschappen gedaan in Mosjoen en tevens bepaald waar we de nacht zouden doorbrengen. We hebben de camper neergezet bij de waterval bij het Laksforsen turistcafe. Een enorme waterval is ons prachtige uitzicht. En… het weer is beter dan we de laatste 4 dagen gehad hebben. Werd ook tijd.

Morgen trekken we weer verder richting het zuiden.

Dinsdag 25 juni 2019

Vanmorgen na het ontbijt vertrokken richting Levanger, ongeveer 80 km voor Trondheim. De afstand die we reden ligt om de 290 kilometer. Onderweg dronken we koffie op een parkeerplaats ongeveer 100 meter van de E6 langes een snelstromende rivier. Het weer is goed, de zon schijnt en we besluiten om echt niet verder te gaan dan Levanger. Om circa 15:00 uur arriveren we op de Levanger camping en mogen zelf een plekje uitzoeken. Het wordt ook tijd om wat kleding te wassen na 2 weken op pad te zijn.

Rond een uur of 17:00 begon de lucht wat te betrekken. Het bleef echter droog. Deze dag was dus 1 van de weinige droge dagen die we tot dan toe in Noorwegen hadden. Morgen laten we het van het weer afhangen wat we doen. Verder rijden of nog een dag op de camping blijven.

Vandaag hebben we ook de boot terug besproken. We nemen de oversteek van Kristiansand naar Hirtshals op 10 juli ’s middags om 16:30 uur. We varen denk ik met Color lines maar hebben besproken via Balticferries.nl in prijs maakt het niet uit maar de service is perfect.

Woensdag 26 juni 2019.

Vandaag van Levanger camping naar Lom gereden. Onderweg kwamen we er achter dat in het zuiden en midden van Noorwegen steeds minder camperen in het wild is toegestaan. Onderweg zijn we een paar keer gestopt om koffie te drinken en wat boodschappen te doen. In Lom hebben we op een grote camping een leuk plaatsje gevonden waar we in eerste instantie voor 1 nacht boekten. Geen goedkope camping maar wel een nette camping. Na de boel op de plek te hebben gezet zijn we nog even het centrum van Lom in gelopen en hebben het 1100 jaar oude staafkerkje van buiten bekeken. ’s Avonds weer het bruchte rummikub gespeeld…

Donderdag 27 juni 2019.

Vandaag hebben we besloten dat we nog een extra dag blijven. Elfriede wil graag uitslapen en ik wil er met de ATB op uit. Om 8 uur ben ik vertrokken en heb bijna 50 km gefietst. Lekkerrrr! Na de fietstocht en ontbijt zijn we een wandelroute in de bergen gaan lopen. Natuurlijk ging het weer fout en kwamen we niet waar we wilden komen. Maar goed, toch een kilometer of 6 gelopen en geklommen.

Vrijdag 28 juni 2019.

Om 9 uur koers gezet richting het Sogndal. We zijn van plan om daar in de omgeving een camping te zoeken en bij Wim en Hermijn die op camping Kjornes staan een kop koffie te drinken. We rijden via wegnummer 55 en komen hoog door de bergen. De motor van de camper moet echt werk verzetten om boven te komen. Op iets van 1400 meter hoogte in het Jotunheimen nationaal park aan de Sognefellswegen zien we dat er mensen aan het langlaufen zijn en even verder zien we een skipiste waarop mensen aan het skiën zijn.

Het blijkt dat dit de enige zomerski mogelijkheid in Europa is en dat er ski-teams uit Zweden, Finland, Noorwegen, Estland en Denemarken trainen. Wij hebben een wandelingetje rond het meer gemaakt en zijn door de sneeuw gebanjerd.

Onderweg besloten we toch maar om op de camping in Kjornes te overnachten. Na inschrijving bij de receptie reden we de camping op en kwam Wim ons al tegemoet. Snel de camper op de plek gezet en toen aan de koffie. ’s Avonds hebben we de nieuwe BBQ van de Schuttes uitgeprobeerd. Was weer gezellig.

Zaterdag 29 juni 2019.

Vandaag een rustdag ingelast. Het weer is mooi dus we hebben veel buiten gezeten. Vanaf de camping hebben we met ons tweeën een voettochtje gemaakt langs het grootste Fjord van Noorwegen het Sognefjord. Na de wandeling ben ik nog even met de ATB op pad gegaan maar vanwege de losse steentjes, gravel, en dikke boomwortels in en op het pad was het niet mogelijk om voluit te fietsen. Dus soms even fietsen, dan weer lopen, maar toch weer dik 15 kilometer gereden. ’s Avonds weer rummikub gespeeld.

Zondag 30 juni 2019.

Vanochtend na het ontbijt de Schuttes even vaarwel gezegd en rond 10 uur vertrokken met als koers Voss. In de route die we moesten rijden is ook een veerpont opgenomen. We hadden mazzel want we gingen weer als een na laatste aan boord. Kosten voor 10 minuten varen, ruim 27 euro….

Na het vaartochtje verder richting Laerdal. Daar even het oude stadje doorgelopen waar we in 2013 ook al waren. Toen was er echter een oldtimer festival en was het dorpje vol gezet met kraampjes en was er muziek. Nu was er niets, behalve dan een fikse donderbui met veel regen. Dus maar snel weer naar de camper gelopen. Daar koffie gezet en toen koers gezet naar de Aurlandsvegen. Deze weg is 48 kilometer lang en kronkelt hoog door de bergen (1360 meter) De weg is erg smal en je moet dan ook regelmatig in van die kleine vluchthaventjes rijden om elkaar te kunnen passeren. Boven op de top ligt sneeuw. De afdaling is spectaculair te noemen vanwege de vele haarspeldbochten en dalingspercentage van tussen de 8 en 10 %. En natuurlijk weer supersmal.

In het plaatsje Aurland hebben we op een parkeerplaats bepaald dat we echt door zouden rijden richting Voss en onderweg hebben we een camping uitgezocht. We staan nu op Tvinde Camping AS en kijken op een grote waterval. Camping kost per nacht inclusief stroom 270 NOK. Morgen willen we de berg beklimmen waarvan de waterval naar beneden dondert. We mogen tot 13 uur op de camping blijven. De wandeltocht is iets van 1,5 km heen en 1,5 km terug. Uiteraard wel klimmen….

Maandag 1 juli 2019.

Omdat het constant regent hebben we besloten om de klim naar de waterval maar niet te maken en vertrekken we richting Voss. Omdat het nog steeds regent rijden we door tot we in het plaatsje Sundal zijn waar de Sundal camping ligt. Vanuit de camping kijk je uit op de Fossedal gletsjer. Je kunt via een wandelroute tot redelijk dichtbij de gletsjer komen. Althans, volgens de folders. We gaan echter ivm het, ja het wordt vervelend, slechte niet vandaag maar morgen op pad naar deze gletsjer. Elfriede maakt weer een heerlijke maaltijd en ik ga even vissen in het fjord.

Dinsdag 2 juli 2019.

Na het ontbijt gaan we op pad met de camper naar het startpunt van de wandeltocht. We kunnen parkeren op een, speciaal voor mensen die de gletsjer willen bezoeken, aangelegd parkeerterrein.

De voettocht heen en terug duurt rond de 3 uur en is het eerste deel eenvoudig te doen omdat het gravelpad mooi vlak is. Echter na een 3 kwartier lopen wordt dit anders. Het pad ligt vol met dikke keien en water spoelt hier en daar over het pad. Op sommige plekken is het erg modderig. Maar we lopen door tot we over een brug zijn gekomen. Daar houdt het pad op…. En de gletsjer? Daar is op dit punt niets meer van te zien. Dan maar terug naar de camper. Daar een lekkere bak koffie gezet. Na de koffie koers gezet naar Odda. Op heenweg naar Sundal reden we door Odda en dat leek Elfriede wel een gezellig plaatsje om even rond te lopen. Elfriede stelde voor om de camper op de grote camperplaaats te zetten. Deze plaats ligt direct tegen de oude haven van het fjord en daar kon ik dan mooi gaan vissen. Zo gezegd, zo gedaan, camper geplaatst, 200 NOK afgetikt en Odda in. Naderhand in de regen staan vissen en nog een mooie makreel gevangen. Direct gekeeld en panklaar gemaakt. En toen getracht een tweede te vangen. Maar dat is niet gelukt.

’s Avonds rummikub gespeeld en een glaasje wijn gedronken.

Woensdag 3 juli 2019.

Na het opstaan nog weer getracht wat vis te vangen maar de steeds aanhoudende regen maakte het er niet mooier op dus heb ik mijn vispogingen gestaakt. Elfriede stond om 10 uur op en daarna hebben we ontbeten. Na het ontbijt rustig de boel reisgereed genaakt en koers gezet richting Tau. Dit is een plaatsje aan het water en je kunt vanaf hier met het pontje naar Stavanger. Onderweg richting Tau zagen we dat er de afgelopen nacht verse sneeuw in de bergen rondom ons was gevallen. Gelukkig kwam die bij ons in de vorm van regen naar beneden. Tegen half vier waren we het rijden zat en reden in plaats van camperplek Tau, de camping Wathne een kilometer of 10 voor Tau op. De bijzonder vriendelijke receptioniste gaaf aan dat we op het veld achter de receptie mochten staan maar ook aan de rivier verder onderaan de camping. Bij veel regen zou terug naar de weg rijden wel eens moeilijk kunnen worden. Maar goed, een mooie plak doet wat met je. Dus toch maar daar neergezet en hopen tegen beter weten in dat het niet te veel zou doorregenen. In de loop van de avond kwamen er nog 4 grote campers bij en 1 VW buscamper.

Na het wederom uitstekend lekkere maal, makreel met pasta, ben ik gaan puzzelen en is Elfriede gaan quilten. Naderhand nog even rummikub en toen onder de wol.

Donderdag 4 juli 2019.

Vanmorgen al erg vroeg wakker. Nog steeds regen. Om 7 uur opgestaan en nog regen en niet te zuinig ook. Om 8 uur Elfriede wakker gemaakt en gevraagd of ze op wilde staan omdat ik als eerste de plek wilde verlaten omdat het gras waarover ik de heuvel op moest rijden nog ongeschonden was. Ik had de keuze uit twee uitritten waarvan de eerste iets minder stijl was op het einde dan de tweede. Echter beide waren wel al behoorlijk drassig.

Om even over 8 de eerste poging ondernomen om de eerste heuvel op te komen. Bijna aan het einde begonnen de wielen echter te spinnen en bleef alleen voorzichtig terug rijden over. Nog een tweede poging ondernomen maar hetzelfde resultaat. Dan de stijlere maar ook bredere afrit maar proberen. Behoorlijk gang gezet en met een behoorlijke dosis geluk bereikt ik het asfalt en kregen de voorwielen weer grip en stond ik even later op de weg. Camper aan de kant op het gravel gezet en toen ontbijten.

Na het ontbijt hoorden we het gebrul van een een campermotor….de mensen uit Duitsland die naast ons stonden probeerden ook van het terrein af te komen maar liepen ook vast. Met man en macht duwen hielp niet…

De eigenaresse van de camping kwam met een Renault busje aan en bood aan om daarmee de camper te slepen. Omdat ze de Renault bijna haaks op de camper zette heb ik gevraagd of ik haar helpen kon. Ze was zichtbaar gelukkig met dit aanbod. Ik heb de Renault zo neergezet dat ik de voorwielen op het asfalt hield en in de lengterichting kon gaan slepen. Even later stond de camper op het asfalt, weliswaar verschrikkelijk smerig van de modder die door de spinnende wielen was opgeworpen maar toch hij stond er. De camping eigenaresse stelde onmiddellijk haar hogedrukreiniger ter beschikking om de camper(s) weer schoon te spuiten. Even later was het weer raak, een jong stel uit Nederland reed zich ook vast. Hierbij heb ik dezelfde procedure toegepast. Ook zij weer blij. En nog weer even later weer raak, het stelletje met de VW buscamper reed zich ook muurvast. Inmiddels was de eigenaar van de camping ook aanwezig en hebben we met zijn VW Tiquan de bus eruit getrokken. Omdat de jongeman waar de bus van was, niet wist wat hij moest doen heb ik de bus bestuurd terwijl deze getrokken werd door de Tiquan.

En toen stonden er nog 2 campers uit Duitsland op het terrein. Deze al wat bejaarde campers met daarin jongelui stonden achterop het terrein op wat grovere schotter. De beiden chauffeurs gaven aan dat ze met veel snelheid naar boven zouden rijden en hadden geen sleephulp nodig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch maar met een enorme snelheid en goede stuurmanskunst vlog de eerste camper met brullende motor door het natte en geploegde gras omhoog naar de asfaltweg. Even later volgde de tweede met dezelfde tactiek. Wij hebben na deze acties koffie gedronken. Ik was drijfnat door de nog steeds vallende regen. Toen we terugreden stonden de jongelui met de grote huurcamper langs de weg.. ik vroeg of ze problemen hadden en hoorde dat er een rood lampje op het dashboard brandde. Ik vertelde de bestuurder dat er 1 portie niet goed dicht zat mar dat deed hij af met flauwekul. Intussen had zijn vrouw of vriendin de verhuurder al aan de telefoon, en wat bleek? Juist ja, een deur niet goed dicht. Ik heb de bijrijders deur geopend en opnieuw dichtgedaan en het lampje was uit. Wederom gelukkige gezichten.

Daarna koers gezet naar de Preikestolen camping onder aan de voet van de Preikestolen.

Daar hebben we de camper om 12:30 uur neergezet op een grote parkeerplaats waar campers en caravans kunnen staan. En niet op gras dit keer mar op schotter. Hier blijven we staan tot morgenochtend en vertrekken dan naar de parkeerplaats van waaruit de voettocht naar de Preikestolen begint. De camping is niet echt goedkoop te noemen maar ligt wel mooi centraal voor de Preikestolen wandeltocht.

Vrijdag 5 juni 2019.

Vanmorgen vroeg opgestaan. Lunchpakketje gemaakt en rugtas ingepakt. Al om 8:15 staan we op de parkeerplaats bij de Preikestolen. De grote parkeerplaats staat al bijna helemaal vol. Om 8:30 uur starten we met de klim naar boven. De hoogte van het eindpunt, dus de Preikestolen oftewel de Preekstoel (zo genoemd vanwege de vorm en het hoog boven de massa uitsteken) ligt op 604 meter boven het Lysefjord. De afstand vanaf de parkeerplaats tot op de “preekstoel”  is 3800 meter. De parkeerplaats ligt op 270 meter boven het waterpeil van de Lysefjord. Je moet dus over een afstand van 3800 meter 334 meter klimmen. Net geen 10 % stijgingspercentage dus. Het pad omhoog is het eerste stuk van gravel met keitjes en wordt later een soort trap van gestapelde rotsblokken. Het weer is goed dus we kunnen lekker lopen. De info borden geven aan dat er gemiddeld 2 uur over de tocht naar boven wordt gelopen. Naar beneden idem. Het klopt inderdaad, 2 ur later zijn we boven. Het uitzicht is prachtig en het is er al lekker druk. Boven hebben we ons brood opgegeten en na wat foto’s wat drinken zijn we na ongeveer een half uurtje aan de terugtocht begonnen. Het was maar goed dat we vroeg zijn begonnen want het was op de terugweg een stuk drukker dan op de heenweg. Het is uiteraard niet van belang maar heen en terug was de looptijd bij elkaar opgeteld 4 uur en 45 minuten.

Terug bij de camper besloten we om richting Olberg te rijden waar een mooie camping aan het strand ligt. Ook weer met 300 NOK geen goedkope camping maar wel een mooi uitzicht op de Noordzee.

Zoals al geschreven, het weer was mooi, dus tijd om de bbq weer op te zetten en pizza’s te bakken. Echter tijdens het eten werd het te koud om buiten te blijven zitten dus spul opruimen, inpakken en naar binnen. Toen we net binnen zaten begon het licht te regenen. Daar nog wat zitten puzzelen, douchen en toen naar bed.

Zaterdag 6 juni 2019.

Afgelopen nacht vanaf een uur of 4 weer behoorlijk regen gehad. Vanmogen om half acht opgestaan en de krant gedown loaded. Kopje thee erbij en lezen. Na de krant samen ontbeten en toen een strand en rots wandeling gemaakt. Toen aan de koffie. Omdat in de laadruimte onder de vloer water stond, ben ik op onderzoek gegaan wat daarvan de oorzaak zou kunnen zijn. Heb onder de camper gelegen en de kitnaden geïnspecteerd. Geen onrechtmatigheden kunnen vinden. Toen verder gezocht in de ruimte waar de waterpomp en het drukvat zit. En wat bleek, daar stond water op de vloer. Omdat de pompruimte hoger ligt dan de vloer van de extra bergruimte loopt het lekwater dus in die bergruimte. Toen was het nog de vraag wat er lekte? Een koppeling van 1 van de leidingen? Of de pomp of het drukvat? Eerst alles maar eens goed droog gemaakt. Toen de kabels voor de aansturing van de pomp maar eens gefatsoeneerd en hoger en netter neergelegd. Kan daar in ieder geval geen sluiting door water ontstaan. Door water uit de kraan te laten stromen kwam ik er achter dat de pomp in ieder geval niet lekte. Bleef dus over dat het aan het drukvat moest liggen. En ja hoor na een poosje bleek dat er water bovenop het drukvat stond. Om het ergste water op te vangen heb ik er een doek omheen gewikkeld zodat deze het water opneemt. En dan te bedenken dat ik in 2017 al bij Ron Hazenberg heb aangegeven dat er iets lekt. Ik ontdekte dat destijds omdat de pomp af en toe aansloeg terwijl er geen kraan open stond. Maar deze firma kon niets vinden en daarmee was de kous af en kon ik gaan……

Met deze camperdealer doe ik dus geen zaken meer. Mede omdat ook het waterdichtheidscontrole systeem niet is nageleefd zoals door Laika omschreven. Laika schrijft namelijk voor dat je ieder jaar een vochtcontrole moet laten uitvoeren en dat je daarvoor een zegel in het inspectieboekje krijgt. Alleen met zegels, stempel en handtekening is er aanspraak te maken in geval van lekkage. Inmiddels heeft Laika twee nieuwe dealers in Nederland waarvan 1 de firma Camperdream in Nijverdal. Tevens is met ingang van 2020 ook CCR in Lemmer officieel Laika dealer en wordt Hazenberg niet meer genoemd in de dealerlijst.

Dus ik belde inzake het drukvat met Camperdream en kreeg Gerrit van de werkplaats aan de telefoon. Direct werd gevraagd om de laatste cijfers van het chassisnummer en werd gekeken wat het bestelnummer van het drukvat is. Zonder omhaal is door Gerrit het ding besteld en kan ik op 22 juli tijdens de vochtkeuring het ding inbouwen. Kosten iets van 50 euro. Na deze werkzaamheden heb ik de badkamer en de camper van binnen uitgeveegd. Toen zijn we nog een stuk gaan lopen.

Morgen gaan we verder richting Lindesnes en zoeken daar een camping of ander plekje waar we kunnen overnachten.

Zondag 7 juli 2019.

Gisteravond tijdens het eten begon het dusdanig hard te waaien dat het zand van het strand en uit de duinen in onze etensborden kwam. Het zand knarste je tussen de tanden. Dus maar naar binnen gegaan en daar verder gegeten. De wind trok steeds meer aan en de camper stond te schudden op de wielen. Zo is het afgelopen nacht een hele tijd door gegaan. Vanmorgen om half acht opgestaan en een kop thee gemaakt. Rond half 11 kwam ook Elfriede uit bed en na het onbijt hebben we de camper vertrekgereed gemaakt en zijn richting Lindesnes gereden. We hebben de kustroute genomen en dan kom je af en toe op dusdanig smalle stukken dat je een tegenligger amper voorbij kunt. Maar dat maakt het wel leuk en spannend. Technisch rijden zullen we maar zeggen..

Onderweg hebben we nog een bakje koffie gedronken en omdat Efriede graag het wk damesvoetbal wilde zien hebben we rond een uur of 4 een camperplek gezocht en gevonden. We staan nu in Farsund aan een haven op een gratis camperplek, zelfs goede wifi en stroom is er gratis. Ik ben gaan vissen en Elfriede heeft voetbal gekeken. Helaas verloren de dames van de USA met 2:0

Maandag 8 juli 2019.

Lekker op tijd opgestaan en ben gaan vissen in het fjord. Tegen een uur of negen kwam een andere camperaar met de vraag of even de camper wilden verplaatsen zodat hij er met zijn 4×4 vrachtauto camper uitkon rijden. Tevens direct de mededeling dat we vooraan konden parkeren op zijn plek met zicht op de Noordzee. Dus het spulletjes verkast naar een super locatie. Toen ontbeten en maar weer vissen. Echter niets gevangen. Wel hebben we besloten om de nacht nog op dezelfde plaats te blijven. ’s Middags even naar het centrum gelopen om een overheerlijk ijsje te scoren. ’s Avonds tot negen uur buiten gezeten en de eerste 100 % droge dag gescoord.

Dinsdag 9 juli 2019.

Vanmorgen samen besloten om verder te gaan richting Kristiansand. Om 10 uur op pad gegaan naar het plaatsje Mandal waar een mooie camping op de route ligt. Wim en Hermijn gingen ook naar dezelfde camping. Onderweg nog even wat boodschappen gedaan en bij een riviertje koffie gedronken. Daarna verder gereden. Om 15 uur kwamen we aan op de camping en toevallig vertrokken net de buren van Wim en Hermijn en konden wij op dat plekje gaan staan. Samen koffie gedronken en na het eten een glaasje wijn. Wim, Hermijn en Elfriede hebben nog een paar rondjes rummikub gespeeld.

Woensdag 10 juli 2019.

De dag van vertrek uit Noorwegen. Na het ontbijt de camper even uitgeveegd, cassettetoilet geleegd en waterbijgevuld. Om 12 uur moet je de camping verlaten… je bent dan wel erg vroeg in Kristiansand want de boor vertrekt pas om 16:30 uur en het is ongeveer 3 kwartier rijden van camping naar ferry. We konden echter in de ferryhaven direct inchecken en hadden nog tijd genoeg om even de stad in te gaan. Om 15:30 uur waren we al weer terug terwijl het boarden pas om 16 uur zou beginnen. Echter…. De boot had een dik half uur vertraging. Om 16:40 uur begon het boarden en om 17:05 vertrokken we richting Denemarken.

Om iets over 20:00 uur kwamen we aan in Hirtshalls. We zijn direct een behoorlijk stuk gaan rijden en hebben de nacht doorgebracht op een mixed parkeerterrein vlakbij de jachthaven van Arhus. Een gratis plek. Erg rustig en eenvoudig te vinden. Ligt weliswaar dik 10 km van de snelweg maar toch een plek om te onthouden in geval we nog eens in die richting komen.

Donderdag 11 juli 2019.

Om 9 uur vertrokken richting Duitsland. Elfriede reed het eerste stuk tot voorbij Hamburg. Wat een bouwput is het daar. Onvoorstelbaar. We zijn minstens 1,5 uur bezig geweest om Hamburg voorbij te komen. Na de koffie en na Hamburg heb ik het stuur overgenomen en zijn we via Oldenburg naar Nederland gereden. In Oldenburg hebben we bij het Wechloy winkelcentrum wat gegeten. Elfriede iets van de Thai en ik curryworst met pommes. Toen doorgereden naar Warffum.  Om 20:00 uur arriveerden we in Warffum. Nog net op tijd om in te checken op de camping aldaar.

Vrijdag 12 juli 2019.

Vanmorgen na het ontbijt de Breede kerk bekeken omdat Elfriede daar in 2020 een quiltexpositie gaat houden. Daarna in 1 stuk doorgereden naar huis en de camper uitgepakt. We werden daarbij even gestoord door een fikse regen oftewel hoosbui maar hebben toch alles droog in huis gekregen. Daarna de camper samen van binnen schoongemaakt en de andere dag gewassen.

22 juli 2019

Vandaag met de camper naar Nijverdal geweest waar door Camperdream de vochtkeuring wordt uitgevoerd. De camper kwam goed door de keuring en confomr de Laika regels is het inspectieboekje ingevuld en voorzien van stickers waarover ik al eerder schreef.

Ook het drukvat voor de watervoorziening is vervangen. Camperdream berekende enkel het drukvat en heeft het werkloon niet doorberekend. Nette en correcte zaak!

Op terugweg van Nijverdal naar Dalen moest ik vanwege een omleiding door Coevorden rijden. Heb de camper daar even op een weegbrug gezet en kwam tot de conclusie dat de huidige toegestane maximale massa boven de 3500 kg uitkwam. Nu is dat niet zo’n probleem want onze camper heeft een technisch toelaatbare massa van 4250 kg maar dan moet ik dat wel laten opwaarderen door het RDW op het kentekenbewijs. En daar hangt weer aan vast dat mijn B rijbewijs niet toereikend is om dan de camper nog te mogen besturen. Tja, en die gemeten 3500 kg is ook nog eens zonder fietsen, gasflessen, personen, kleding en proviand. Het besluit om het C1 rijbewijs te gaan halen werd dan ook direct genomen.

Campperreis 2018 Istrië en Slovenië

Vakantie in mei 2018 naar Istrië en Slovenië

2 mei 2018

Alles is ingeladen, we denken dat we niets vergeten hebben dus vertrekken we even voor 11 uur. Elfriede rijdt de eerste 260 km en het loopt lekker door. Geen oponthoud door files, wel veel “baustellen” langs de autobahn en op veel plaatsen een bijzonder slecht wegdek. Je leest weleens dat in de Balkanlanden de wegen slecht zijn maar Duitsland kan er ook wat van!

Bedoeling is dat we vandaag naar Rheinstetten rijden, een afstand van rond de 570 kilometer. Aan de Rijn is daar een parkeerplaats waar je gratis kunt overnachten en prachtig uitzicht hebt over de Rijn, veel grote schepen kunt bekijken die langsvaren en bovendien de activiteiten van het veerpontje dat Duitsland met Frankrijk verbindt, kunt bekijken. Midden in de Rijn ligt de grens tussen de beide landen. Na een broodje en een kop koffie neem ik na 260 km het stuur over en rijdt in 1 stuk door naar Rheinstetten.

Daar aangekomen treffen we mensen uit Berlijn die we verleden jaar ook op dezelfde plek hebben ontmoet. Van dit echtpaar zijn zowel de man als de vrouw patchworkers en gaan net als Elfriede naar de Patch- und Nadelwelt beurs in de Messehallen in Karlsruhe. Het is inmiddels rond 18 uur dus tijd om even wat te gaan eten. Vlak bij de oprit van het veer staat een restaurant het Zollhaus. Hier kun je tegen redelijke prijzen een goede maaltijd krijgen. Na de maaltijd terug naar de camper en nog een poosje buiten gezeten en in gesprek geweest met de beide Berlijners. Tegen 20:30 uur toch maar binnen gegaan omdat het wat frisser werd. Binnen nog een wijntje gedronken en even Rummikub gespeeld. Stand 1:1

3 mei 2018

Om 7:30 uur opgestaan en ontbijt gemaakt. Elfriede heeft afgesproken dat ze mee kan rijden met de Berlijners naar de Messe. Ik kan daarom lekker met de cyclocrosser erop uit gaan. Ben richting Plittersdorf gefietst over de dijk. Echt een pad om te doen met een crossfiets of cyclocrosser. Te jammer om hierop met normale fietsen of een racefiets te rijden. Scherpe steentjes, gravel, gebroken puin en zand vormen het wegdek. Uiteraard wil het wel maar toch… In Plittersdorf aangekomen kun je met een gratis veerpontje naar de overkant van de Rijn. Je zit dan in Frankrijk. Aan de Franse kant fiets je dan terug over een prachtig aangelegd asfalt fietspad. Het geluk wilde dat ik op de terugweg een café/restaurant tegenkwam waar ze koffie met gebak verkochten. Lekkere koffie met een stuk Heidelbeertorte…. Wat een straf…

Na 45 kilometer fietsen weer terug bij de camper en nu even een begin maken met het vakantieverslag dat op de website moet. Zo tegen 15:00 uur Elfriede van de Messe gehaald en doorgereden richting München. Omdat de reis voorspoedig verloopt besluiten we door te rijden tot Aschheim naar hotel Zur Post aan de Ismaningstrasse. Daar is achter een hotel/restaurant een parkeerplaats waar je voor 10 euro met de camper kunt staan. Wat nog mooier is, is dat het restaurant erg goed is en dat je daar dus heerlijk kunt eten en drinken. We eten dit keer allebei het brotzeitbrettl, das een plankje met allerlei lekkere streekgebonden producten zoals smolt, schinkenvlees, worst, kaas etc. en natuurlijk diverse soorten brood. Na het eten in de camper nog even rummikub gespeeld.

Stand 2:1 in mijn voordeel….

Zaterdag 5 mei 2018

Om halfacht opgestaan en broodjes gehaald. Ook even de dieselprijs bekeken.  1,339 euro…. niet echt goedkoop maar toch 15 cent goedkoper dan aan de autobahn. Na het ontbijt met de camper daar getankt…. Wat bleek, in de drie kwartier tussen mijn kijken en het tanken was de prijs aangepast naar 1,269 euro. Leuk toch? Na het tanken koers gezet richting Slovenië naar het plaatsje Duplje. Totaal zo rond de 420 km rijden. In de Tauerntunnel nog hevig op de remmen gemoeten omdat er een auto vlak voor ons een pirouette gemaakt had en met de neus in de verkeerde rijrichting stond. Gelukkig niet veel oponthoud mede omdat er nog geen politie, brandweer enz. aanwezig was. Zo te zien in het voorbijrijden leek het erop dat het goed was afgelopen. Toen we de tunnel uitkwamen stonden wel de stoplichten voor de andere kant op rood en vormde zich al een file.

Na wat boodschappen gedaan te hebben in de buurt van Villach en de tank vol te hebben gegooid moesten we nog een 40 km afleggen voor we in Slovenië op de camping in Duplje om ca 15 uur aankwamen. De vriendelijke eigenaar wees ons een plaatsje aan en daar hebben we kwartier gemaakt. Echte een familiecamping, niet veel te beleven maar schone en goede sanitaire voorzieningen.

Zondag 6 mei 2018

Na een rustige nacht op de camping weer rond 7:30 uur opgestaan. Lekker in de zon zitten puzzelen onder het genot van een kopje thee. Rond 9:30 uur kwam ook Elfriede uit haar bed en hebben we ontbeten en plannen gemaakt voor de dag. Resultaat was dat we nog een nachtje bleven en dat we eerst een wandeling door de bergen en bosgebied maakten. Na ruim een uur waren we terug bij de camper en ging Elfriede aan het hobbyen om haar creatieve uitspattingen de vrije loop te geven. Ik heb de cyclocrosser gepakt en ben gaan fietsen. Leuk om te klimmen maar vooral leuk om af te dalen hoewel dit soms wel erg hard gaat. Totaal gefietste kilometers bijna 35 en 1782 hoogtemeters gemaakt. Goed voor de conditie en om de “stemming” te peilen voor de grote rit volgend jaar april en mei naar Santiago de Compostelo.

Het weer bleef de hele dag prachtig en we konden buiten zitten tijdens de warme maaltijd. ’s Avonds zoals gewoonlijk een paar rondes Rummikub. Stand 3:1 in het voordeel van mij.

Maandag 7 mei 2018.

Tijdens het ontbijt plannen gemaakt om naar Postonja (nog Slovenië) te gaan waar grotten te bewonderen zijn. Afstand om te rijden ca 80 km. We waren op tijd op pad en dus ook op tijd bij de grotten. De entreeprijs om met een treintje door de grotten te sjezen was per persoon ruim 28 euro. Iets teveel vonden wij. Dus hebben we enkele een kleine grot met fossielen etc. bekeken. Na deze bezichtiging zijn we maar door gereden naar Draga aan de kust van Istrië. De reis hierheen duurde vrij lang omdat we in Reijka om moesten rijden vanwege wegopbrekingen om via Opatija in Draga te komen. Het bleek dat de camping die we eerst wilden bezoeken niet zoals de folders en ACSI het beschrijven direct aan het strand liggen maar dat je een 150 meter via een weg moet lopen om aan het strand te komen. Geen halszaak maar toch…

Na op Autocamp Draga de boel geïnstalleerd te hebben zijn we nog even naar het strand gelopen. Na de wandeling op de camping wat gegeten en vroeg in de veren.

Dinsdag 8 mei 2018.

Het is om halfacht al dusdanig warm dat je enkel in de korte broek buiten kunt zitten. Ook vandaag weer tijdens het ontbijt plannen gemaakt over wat te doen. Omdat Draga een klein plaatsje is waar niet veel te beleven valt besluiten we om op te breken en richting Pula te rijden. Doel voor vandaag is autocamp Kazela, Kapovica 350, HR 52203 Medulin. Een camping met 1400 plaatsen.  We rijden om 10:30 uur van de camping af en zijn rond 13:00 uur op de camping. Gewapend met een plattegrond lopen we de camping over om een plaatsje op te zoeken. Plaats 1505 heeft onze voorkeur en we zitten met een afstand van rond de 100 meter vlak aan zee maar wel met een prachtig uitzicht op de zee. Waar wij staan loopt het terrein iets op zodat we over de stacaravans die op de eerste rij staan heen kunnen kijken.

Tegen het einde van de dag hebben we de fietsen uit de garage gehaald en zijn langs de kust naar Medulin gefietst. Medulin is erg toeristisch ingesteld maar omdat we in het vroege voorseizoen zitten zijn veel strandtenten nog niet open omdat ze deze nog aan het inrichten of verbouwen zijn. In Medulin komen we bij café/bar/restaurant Vagabundo terecht waar we een lekkere grillschotel met salade voor 2 personen bestellen. Om de kosten hoef je het buiten de deur eten niet te laten. Voor een grillschotel voor 2 personen, een grote bak sla met van alles erdoor, 3 pilsjes en een tonic betaal je 40 euro.

Na het eten teruggefietst naar de camper en onderweg nog een klein ijsje gescoord. Bij de camper aangekomen de cyclocross fiets in gereedheid gebracht voor een tocht van 50 tot 60 km morgen. In de camper nog 3 spelletjes Rummikub gespeeld, stand 3:0 voor mij…

Woensdag 9 mei 2018.

Om halfacht opgestaan. Mooi weer dus de fietskleding aan en alles in stelling gebracht voor route 315 van de fietskaart die ik gisteren kreeg. Zou een route moeten zijn van 60 kilometer met een fietsduur van 4 tot 4,5 uur. Bij de uitgang van de camping bleek de weg war je deze route kunt starten niet meer bestond. Navraag bij de campingreceptie gaf aan dat aan het einde van de camping een gat in het hek zit waardoor je opeen weg uitkomt die route 315 zou zijn…. Niet dus. Na ongeveer 12 kilometer over paden die wij nog niet eens een weggetje of een pad durven te noemen kwam ik het eerste bordje met route 315 tegen.

De fietspaden hier lijken meer op rotspaden, vergelijk ze maar met drooggelegde rivierbeddingen. Eigenlijk niet geschikt voor een cyclecrosser maar alleen voor een mountainbike. En toch gaan ze door voor “normale” fietspaden. Al met al heb ik toch de route voor een groot deel kunnen volgen al ben ik er zeker van dat er hier en daar routebordjes waren verdwenen. Tegen 12:30 uur was ik terug op de camping en had een afstand afgelegd van 54 kilometer. Na de lunch even lekker gedoucht en wat aan de camper geknutseld. De voorkant ontdaan van duizenden doorgereden vliegenlijkjes. Kon hier mooi gedaan worden omdat naast de camper een kraan zit, dus hoef je niet zover met water te sjouwen. ’s Avonds wederom een ijsje gescoord aan de haven van Medulin en in de camper nog wat zitten puzzelen.

Donderdag 10 mei.

Om 10 uur op pad richting Pula. Het is erg warm. Temperatuur rond de 30 graden. In Pula konden we de camper nog net op het laatste plaatsje van een speciaal voor campers bedoelde parkeerplaats kwijt. Vanaf de parkeerplaats tot aan het Amfitheater dat we willen bekijken is het amper 10 minuten lopen. Voor 50 Kuna per persoon (ca 6,50 euro) krijg je toegang tot het immense oude gebouw. Ook kun je in de kelder van het gebouw een expositie bekijken hoe olie werd geperst uit olijven en in kruiken werd gedaan die ook in deze streek werden gefabriceerd. Toen de arena nog in gebruik was werden de kelders gebruikt om gewonde strijders uit de arena op te vangen en werden beesten gehouden.

Na het bezoek aan de arena zijn we de oude stad Pula nog ingelopen. Om 15:00 uur was onze citylust wel weer gestild, hebben we nog een pizza en wat te drinken genomen en zijn toen naar de camper gelopen om door te rijden naar het plaatsje Fazana naar camping Pineta. We kregen een plattegrond mee en mochten zelf een plekje zoeken. De camping kost in tegenstelling tot de vorige campings (die waren 17 euro per nacht) 24 euro. Na installatie op een mooie plek met uitzicht op zee nog even de remblokjes van de cyclocrosser schoon en gangbaar gemaakt en toen aan een welverdiend pilsje.

Nu dadelijk nog even naar de zonsondergang kijken. Blijft altijd een fascinerend schouwspel. Wellicht nog even Rummikuppen en dan lekker in de kooi.

Vrijdag 11 mei.

Het weer is prachtig, om halfacht is het al zeker 20 graden met een uitbundig schijnende zon. Dus maar met de cyclocrosser richting een camping in de buurt van Rovinj gefietst om te kijken of dit een mogelijk volgende camping is waar we heen kunnen gaan. Op de heenweg wederom alleen maar keienpaden en schotterpaden. Niet fijn fietsen maar toch weer een goede krachttraining. Nadat ik op de camping had gekeken nog maar wat verder in de buurt gefietst zodat ik aan mijn gewenste kilometers (50 of meer) kom. Terug op de camping samen met Elfriede wat gedronken en een plakje brood gegeten. Elfriede is druk aan het lezen in het boek Judas, van Astrid Holleeder, en heeft lekker aan de zee op een bankje zitten genieten van zon en boek.

Tegen de avond nog samen op de fiets naar het dorp geweest en een lekker ijsje gescoord.

Zaterdag 12 mei 2018.

Rond een uur of 10 richting Auto camp Vestar gereden. Deze camping ligt een kilometer of 6 voor Rovinj. De camping kent een Acsi tarief maar alleen op geel gemarkeerde plaatsen. Elfriede vond een plaatsje waar we weliswaar op grint stonden maar wel tussen andere campers door konden kijken richting het strand. Het zwembad ging toevallig die dag ook open. Het water was wel barre koud maar even zwemmen was bij het warme weer wel lekker. Verder overdag wat bij de camper gezeten en ’s avonds wezen eten in het restaurant op de camping zo’n 80 meter van onze camper af. We namen het dagmenu: soort bonensoep, entrecote, salade, gebakken aardappeltjes en tiramisu als toetje.

Zondag 13 mei 2018.

Op tijd opgestaan. Wederom erg warm maar toch maar besloten om een eind te gaan fietsen. De route ging in eerste instantie naar Rovinj, de binnenstad, en vandaar de bergen in rondom Rovinj. Veel klimmen en dalen. Toch weer 50 kilometer gereden. Toen ik terugkwam bij de camper was de boel op slot. Elfriede was naar het zwembad gegaan om daar verkoeling te zoeken. Ik ben om wat af te koelen van het fietsen ook maar even gaan zwemmen. Na het zwemmen hebben we wat gegeten en zijn tegen 15:00 uur richting Rovinj gefietst. We hebben gekozen voor de route over de weg waar ook de auto’s over rijden. Niet echt de veiligste maar wel de makkelijkste. Mooie oude binnenstad met mooie kleinen straatjes die erg stijl omhooglopen. Je moet er wel oppassen want het plaveisel is van oude rotstenen gemaakt en zijn behoorlijk glad.

Op het plein van de oude binnenstad was het druk, er was nl een wedstrijd tussen meerdere majorettekorps aan de gang.  Leuk om te zien hoe fanatiek die kleine meiden met hun sport of hobby omgaan. Bij een ijstent nog een lekkere sorbet gegeten.

Tegen halfzeven waren we terug bij de camper. Nog gezellig samen wat gedronken en Rummikub gespeeld. 1:0 voor Elfriede.

Maandag 14 mei 2018.

Vandaag wordt een reisdag. Het weer is afgelopen nacht omgeslagen naar regen en een temperatuur van rond de 18 graden. We hadden een camping uitgezocht waar we heen wilden maar dit was niet wat wij mooi vonden. Toen maar het plan B uit de kast getrokken en doorgereden naar Porec en de camper op een parkeerterrein gezet. Van daaruit lopend naar de oude binnenstad. Leuk plaatsje om doorheen te lopen. In 1 van de smalle straatjes met veel eettentjes werden we door een ober aangesproken. Hij wees ons op de menukaart. Hij gaf ons aan dat we aan een 1 persoon schaal met diverse soorten kaas, lekkere schinken, olijven, tomaten, brood en sla genoeg hadden met 2 personen. De man had gelijk. Was bijzonder lekker.

Terug bij de camper een camping uitgezocht die ons beter leek. Echter daar aangekomen bleek dat er wel plaatsen beschikbaar waren maar dat de camping ansich 1 grote bouwput was. Doorgereden naar weer een volgende camping. En dat was bingo. Mooie kleinschalige camping aan de baai van de zee, camping Finada aan de straat Krizine 55A, 52470 Umag. We hebben gelijk voor 2 nachten besproken en willen van hieruit Umag bezoeken en uiteraard nog even fietsen.

Dinsdag 15 mei 2018.

Rond 10 uur op de fiets naar Umag. Een ritje van ongeveer 7 km grotendeels langs de kust naar het centrum van het stadje. Umag is een klein plaatsje waar niet echt veel te beleven valt. We hebben er een lekker kopje koffie gedronken en een ijsje gegeten en zijn toen terug gegaan naar de camping. Na de lunch heb ik nog een ritje op de cyclocrosser gemaakt en toen ik terug was en we het warm eten op hadden begon het te onweren en te regenen. Geen weer om nog buiten te blijven…. Gelukkig had ik voor de bui alles binnen gezet. De camping is netjes en schoon en het valt op dat deze veel wordt gebruikt voor 1 of 2 nachten. Tot laat in de avond komen er gasten aan en vertrekken weer vroeg.

Woensdag 16 mei 2018.

Na het ontbijt op weg naar de binnenlanden van Kroatië. Omdat er veel wegopbrekingen zijn met omleidingen van ruim 20 km duurt het lang voor je ergens bent. Plan is om Motovun te bezoeken en daar een kasteel te bekijken. Daar aangekomen moet je de camper parkeren op een grote parkeerplaats en ga je lopend naar boven. Een forse klim van zeker 2 kilometer. Het uitzicht vanaf een paar plaatsen waar jet gratis kunt kijken is mooi maar niet spectaculair genoeg om er een tickets voor te kopen die entree geeft tot de rest van de muur waar je over kunt lopen. Na een goed kopje koffie maar weer naar beneden afgezakt en richting Porec gereden om daar de laatste boodschappen te doen bij de Plodine supermarkt. We willen zonder Kuna’s door naar Slovenië en daar de andere helft van onze vakantie verbrengen.

Achteraf beschouwend is Istrië een mooi land om enkele dagen vakantie te vieren maar om er 3 weken te verblijven is ons teveel. Twee jaar geleden waren we in Kroatië en daar was meer te zien en te beleven en waren de campings mooier en completer.

Donderdag 17 mei 2018

Gisteren zijn we aangekomen op camping Lucija in Portoroz in Slovenië. Een langgerekte camping langs een baai in het plaatsje. We mochten daar een plaatsje zoeken en vonden er 1 met uitzicht op zee. Geen goedkope camping ( 2 personen, 1 camper ca. 32 euro per nacht) maar wel een subliem uitzicht op de baai en zee.

Vandaag gaan we een route fietsen die langs de vroegere zoutwinning loopt. Mooie fietspaden, dus fietsen maar. We komen inderdaad langs de zoutwinning maar het blijkt dat dit meer nog voor de show is dan voor de productie. We komen langs een kanaal waar veel boten liggen maar waar ook veel gezonken bootjes liggen waarvan de eigenaren waarschijnlijk geen interesse meer hebben in hun vaartuig. Na een ritje van een kilometer of 7 staan we opeens voor de grens met Istrië. We ontdekken daar ook dat we te ver zijn gefietst en van de K10 (gele route) zijn afgeweken. Dus maar teruggereden. Na de goede afslag te hebben genomen moesten we een heuvel nemen van zo’n 15 %….

Daarna ging het weer lekker. Door wijnvelden en weilanden over goede wegen. Helaas kwam daaraan een eind toen we in een klein plaatsje aankwamen waar we koffie wilden drinken. Geen restaurantje of cafeetje te bekennen en dus geen koffie maar wel een enorme berg met haarspeldbochten waar we tegenop moesten…. Na deels fietsen en deels lopen hebben we besloten om terug te fietsen en de camper maar weer op te zoeken. In totaal hebben we 27 km gefietst waarvan een stuk van 7 km 3 x. een geoden leer voor ons voor een volgende keer is om de pijltjes die op de routekaarten staan ook te volgen en niet de route van de andere kant te nemen. Oor deze routes staan de pijlaanduidingen op de kant van het wegdek dus als je de route tegengesteld fietst mis je alle aanwijzingen. Terug bij de camper even wat gedronken en toen solo op de cyclocrosser via route D8 (aangegeven met blauwe borden op een paal) richting Koper. Behoorlijk wat steile klimmetjes maar een mooie route om te rijden. Je komt onder andere door een tunnel voor wandelaars en fietsers van 550 meter lengte. Het is er lekker fris om maar niet te zeggen koud…

Wederom een tochtje van 51 km die weer goed is voor de voorbereiding van mij grote tocht volgend jaar. Terug bij de camper alles ingepakt en lekker samen gegeten. Elfriede had weer een meesterkokmaaltijd gemaakt. Na het eten even afwassen en toen aan het rummikuppen.

Vrijdag 18 mei 2018.

Ondanks dat de zon lekker schijnt en we buiten kunnen ontbijten en het erop lijkt dat het vandaag een mooiweer dag wordt besluiten we toch om te vertrekken. Doel vandaag is het ruim 140 km verderop gelegen Nationalpark Triglav met daarin de Tolminer Klammen. Ook vandaag weer de nodige wegopbrekingen en straten die haast onbegaanbaar zijn met de camper. Ze doen er ook niets aan om een goede omleiding aan te geven of de weg enigszins berijdbaar te houden. Vooral de laatste 500 meter tot aan de parkeerplaats van de Tolminer Klammen is alleen met de nodige stuurmanskunst af te leggen. Nadat we de camper op de parkeerplaats hadden gezet zijn we naar de infostand gegaan en kregen daar te horen dat in verband met technische werkzaamheden een deel van de route niet begaanbaar was. Daarom werd een korting van 20% op de entreeprijs gegeven. Kosten per persoon normaal 5 euro en dus nu 4 euro.

De persoon bij de infostand was een bijzonder enthousiaste man die uitbundig en uitvoerig uitleg gaf over de te lopen route.

Je kunt gerust stellen dat de normale 5 euro absoluut waard is voor wat je hier allemaal ziet. Werkelijk indrukwekkend en mooi om te zien hoe de natuur hier is en hoe verbluffend schoon en blauwgroen het water is. Na zo’n anderhalf uur in het park te hebben verbracht gingen we weer naar de camper. Tja, en dan moet je weer die 500 meter bijna onbegaanbare weg over. En dit keer begon het met 3 man die met een kraantje doodleuk de weg over de volle breedte aan het opengraven waren. Toen ze op ongeveer twee derde van de weg zaten werd een Sloveen die voor ons stond ongeduldig en toeterde en maakte gebaren dat hij erlangs wilde.  Snel werd er een plank of soort houten schot over een open put gelegd en de Sloveen scheurde langs de bouwput. Maar om dit met de camper te doen was mij te link. Gelukkig zagen de wegwerkers dit ook in en de put werd gedempt met zand zodat er een totaal breedte van zo’n 2,5 meter ontstond waar ik over kon sturen. Aan de andere kant stond een Nederlander met een busje te wachten die er eerder stond dan wij. Waarschijnlijk heeft de bestuurder gedacht als die vent met die grote camper erlangs kan dan kan ik dat ook. Dus laat hem maar voorgaan. En warempel we kwamen zonder schade aan de andere kant van de opbreking. De man in het busje maakte de opmerking: “goed gedaan jochie” en stak zijn duim omhoog. En nu op naar de tweede hobbel, ook hier wachten op een bouwvakkersauto die aan het uitladen was. 3 bouwvakkers waren bezig om met een schep en emmers water een grote hoeveelheid beton te mengen. Schijnbaar hebben ze in Slovenië nog geen speciemolens. Toen we voorbij dit obstakel waren moesten we wachten totdat een graafmachine machinist klaar was met het dempen van een geul en ons net genoeg ruimte gaf dat we erlangs konden. Het ging net goed met de spiegels van de camper langs de graafmachine.

En toen op weg naar de beoogde camping in Kobarit. Onderweg werden we getrakteerd op een enorme hoosbui die ervoor zorgde dat de straten blank stonden. Daarbij komt nog dat de straten dusdanig smal zijn dat tegemoetkomende auto’s nauwelijks aan ja langs kunnen. Aangekomen op de camping begon het nog harder te regenen. We hebben zeker 10 minuten in de camper zitten wachten voor het droog was en we de camping op konden lopen. De camping bleek niet wat wij ervan verwachten en staat ook weer mooier omschreven in de folders en de Acsi gids als dat hij in werkelijkheid is. Plan B werd een camping in Bovec direct aan de weg gelegen. Ook niet wat wij zochten… dus doorrijden naar Plan C.

Je kunt het geloven of niet, deze camping was niet bereikbaar omdat de toegangsweg erheen nieuw geteerd werd. Over een uur zou deze weer open gaan. Wel werd een alternatieve weg aangeboden maar dan moest ik 200 meter verderop draaien en terugrijden en zouden ze me vertellen hoe ik op de camping kon komen. Echter, 150 meter verderop was een afslag met een bordje dat wees naar zeg maar Plan D.. Camping Klin aan de straat Lepena 1 in 5232 Soca. Prachtige camping waar veel watersporters (kajakkers) en bergbeklimmers overnachten. Keurig en schoon sanitair. Zelf plaatsje uitzoeken en doorgeven wat de stroomkast is en je kunt je gang gaan. Wij zochten een mooi plaatsje uit op bijna het einde van de camping. Wel 40 meter stroomkabel nodig maar dan heb je ook wat. We besluiten om eerst 1 nacht te blijven.

Zaterdag 19 mei 2018.

Het is nog erg fris als ik opsta om halfacht. De temperatuur buiten is 13 graden en binnen 17 graden. Zo tegen kwart voor negen uur staat de zon echter al zo hoog dat hij over de bergtoppen heen schijnt en zoveel warmte brengt dat de stoelen en tafel naar buiten kunnen en we buiten kunnen ontbijten. Om 9 uur komt een busje de camping oprijden. De “plaatselijke” supermarkt. We doen maar even een paar inkopen bij de man omdat we nog een nachtje blijven en onder andere het brood bijna op is.

Na het ontbijt een kopje koffie en op pad voor het lopen van een route langs de rivier Soca en door grasvlaktes. Een mooie tocht met onder andere een soort kerkje met gedenktekens voor soldaten die gevallen zijn op eerste kerstdag 1915. Rond halfdrie zijn we terug bij de camper en kunnen nog net een kopje koffie en theedrinken voordat het begint te regenen. Vanavond gaan we uit eten bij het restaurantje op de camping en morgen trekken we verder naar camping Spik gelegen nabij het drielandenpunt Oostenrijk, Italië en Slovenië. Het adres van deze camping is Jezerci 15, 4282 Gozd Martuljek.

Zondag 20mei 2018.

Op tijd staan we allebei op om dus naar Gozd Martuljek te rijden. Een tochtje van 41 km die ons lang bij zal blijven. Allereerst gaf de tankmeter aan dat de tank bijna leeg was maar de boordcomputer gaf aan dat er nog 115 km gereden kon worden voordat het echt schluss zou zijn. Och, en met een afstandje van maar 41 km moet dat toch kunnen. Vol goede moed op pad. Na een kilometer of 15 over slingerwegen en veel klimwerk kwamen we aan de voet van de Vrsic pas terecht. Dit is een pas met 52 haarspeldbochten in smalle wegen waar je elkaar amper kunt passeren en gaat tot een hoogte van 1611 meter. Deze pas met zijn bochten is geliefd bij motorrijders uit heel Europa. Het is dan ook behoorlijk druk met motoren en auto’s en ook, je geloofd het niet, fietsers. Het door de bochten sturen van de camper vergt wel enig lef en inschattingsvermogen. Je moet constant met het gas spelen om de motor op toeren te houden en je moet opletten op afdalende verkeer. Langzaam maar zeker zie ik op het dashboard het peil op de tankmeter zakken en krijg de melding dat ik de tank moet bijvullen. Als je aan de ene kant begint te klimmen zie je steeds een blauw bord met daarop een getal. Het begint bij 52 (bocht 52) en eindigt bij, jawel, 1.

Vanaf bocht 21 begon het afdalen in plaats van klimmen en werd ik wat geruster dat we onze camping voor vandaag zouden halen. Nog 13 kilometer te gaan…Bovenop de pas kon ik het niet nalaten om te stoppen zodat we even de sneeuw van dichtbij konden zien. De temperatuur was er schat ik een graad of 6. Te koud in ieder geval om lang te blijven staan.

Rond 12 uur arriveerden we op de camping. Het is een nieuwe camping met bijzonder aardig personeel. Zowel de receptie als het barretje op de camping werden bezet door vriendelijke dames die je van alles over de camping en de omgeving willen vertellen. Na het kopje koffie in het barretje kwam, waarschijnlijk de eigenaar, van de camping aanlopen en adviseerde ons om naar de Sp. Martulkov slap (slap is waterval) te lopen. Een voettocht van ca. een 3 kwartier over deels begaanbare maar ook deels moeilijke begaanbare paadjes. Het uiteindelijke doel, waterval 1 is de moeite van het klimmen en lopen waard.

Op de terugweg besluiten we om een pizza te gaan eten bij restaurant Rute aan het einde van de straat waar de camping aan ligt. Lekkere pizza en ook hier weer bijzonder vriendelijke bediening. De 2 halve pizza’s die we overhebben krijgen we mee in een pizzadoos. Lekker vanavond bij de koffie of morgen bij de lunch. We sluiten af met een kop koffie met een stukje gebak van lokale makelij. ’s Avonds nog napraten en onder het genot van een drankje even een paar rondes rummikuppen.

Maandag 21 mei 2018.

Om halfacht schijnt het zonnetje al een beetje maar het zou een mooi weer dag moeten worden. Gisteren had ik al besloten om op de cyclocrosser naar Bled te fietsen. De route daarheen loopt over een oude spoorweg route en is nagenoeg vlak. Althans… als je de goede wegen neemt. Onderweg kom je inderdaad nog sporen tegen van vroeger toen het nog een spoorweg was. Je gaat via oude spoorwegbruggen, omgebouwd tot fietspad, de wild stromende rivier, die dan weer links en dan weer rechts stroomt, over. Omdat het fietspad richting Bled iets afloopt (vals plat) haal je met gemak snelheden van ruim 30 km per uur. Het fietst heerlijk. Totdat je van de route afwijkt door eigen schuld, niet op de bordjes letten… en dan krijg je wat klimmetjes voor de kiezen van een procent of 17. Maar nog steeds te doen. In Bled aangekomen even op een terrasje zitten om een kopje koffie en een sandwich te nuttigen. Nog even een foto gemaakt van het meer van Bled en dan weer terug naar de camping. Terug heb ik een andere route genomen waardoor ik in plaats van 35 km een afstand van 37 km moest afleggen. De laatste 10 km heb ik wel weer over het oude spoortracé gefietst. Je verneemt dan ook echt het vals plat, waar ik op heenweg met gemak de ruim 30 haalde is het nu alsof er iemand aan je fiets staat te trekken en gaat het met 23 kilometer per uur wat moeizamer. Ik ben niet direct naar de camping gefietst maar ben nog even een paar kilometer richting Italië doorgereden om te kijken hoe dit fietspad verloopt qua hoogteverschillen.

Terug bij de camper samen koffie gedronken en de 2 halve pizza’s van gisteren opgegeten. Elfriede had zondag gezien dat de man waarvan ik dacht dat hij de campingeigenaar was (is hij niet overigens) foto’s had van orchideeën. De man vertelde dat deze in de directe omgeving in het wild groeien. Gisteren op weg naar de waterval hadden we al extra opgelet maar niets gevonden. Terwijl ik aan het fietsen was heeft ze toch maar gevraagd waar de orchideeën te vinden zijn. Op een kaart werd de route uitgetekend waar we heen moesten lopen om ze te vinden. Een kilometer of 3 lopen via smalle paadjes langs de rivier door het bos en langs de bergen. En jawel hoor onderweg langs de kant van het pad stonden talrijke orchideeën, de vrouwenschoen-orchidee, volop in bloei. Een lust voor het oog.

Terug naar de camping kon door gewoonweg terug te lopen of door de rivier over te steken via twee aan elkaar vastgemaakte boomstammetjes. Door onze soepele manier van bewegen en de lenigheid die we nog hebben kwamen we droog aan de overkant en na een kleien kilometer lopen waren we weer bij de camper. Daar heerlijk in het zonnetjes zitten puzzelen en wat drinken. Tegen de avond een lekkere door Elfriede gemaakt salade gegeten en om 19 uur naar binnen gegaan. ’s Avonds hetzelfde ritueel als de avonden ervoor, rummikuppen…. Ik maak niet gauw reclame voor iets of iemand maar deze camping verdient het om voor wat betreft gastvrijheid, vriendelijkheid, schoonheid een dikke pluim te krijgen. De sanitair gebouwen zijn subliem en prachtig ingericht. Ik zou zelf thuis graag een badkamer hebben met de prachtige tegels en mooie houtsoorten die hier gebruikt zijn.

Dinsdag 22 mei 2018.

Het is buiten fris maar wel droog als ik opsta om halfacht. Het heeft de afgelopen nacht iets geregend. Vandaag staat een fietstocht naar Italië op het programma.

Na het ontbijt stappen we op de fiets om via een rodelbaan, een bike funpark naar Italië te fietsen. Op terugweg willen we nog wat boodschappen doen. Helaas, na een kilometer of 5 in het plaatsje Kranjska Gora begint het te regenen en niet zo’n beetje ook. We besluiten om eerst een kop koffie met wat lekkers erbij te nemen. Ik neem een lokale specialiteit, een soort tompoes en Elfriede neemt een punt lemon gebak. We hadden gehoopt dat het op zou houden met regenen maar dat was niet het geval. Dus na de koffie maar boodschappen doen in de vlakbij het café gelegen supermarkt. Ook na het boodschappen doen geen verbetering in het weer dus maar terug naar de camping. Druipnat kwamen we daar aan. Snel de camper in en de verwarming aan zodat we de jassen, broeken en schoenen weer droog kregen. Onze ervaring is dat als je de natte dingen in de wc- annex doucheruimte hangt, het snel weer droog is omdat hier een extra verwarmingsbuis is aangebracht. Elfriede kwam even later op het idee om alles maar in te pakken en door te rijden naar Oostenrijk omdat daar de weersvoorspellingen de komende dagen beter zouden zijn dan voor Slovenië. Dus in de regen de fietsen maar in de stalling gezet, de campingkosten betaald en toen op pad naar Oostenrijk. Doel een camping ergens in Karinthië aan de Millstatter See. Te rijden afstand een kleine 100 km. Onderweg door wegwerkzaamheden wat file gehad.

Eerste camping die we aandeden was in Seeboden, we reden op coördinaten en kwamen over weggetjes waar je normaal met een camper niet over wilt. Steil, smal en bochtig. De zogenaamde terrassencamping was 3 x niks en je snapt ook werkelijk niet hoe zoiets in de ACSI gids terecht komt. De tweede camping waar we stopten was een terrassencamping aan een doorgaande weg. Wel leuk maar niet aan de Milstatter See en veel lawaai van de doorgaande weg die erlangs loopt. Nog iets verderop ligt camping Neubauer in Dellach. Een heel eenvoudige camping met een 6 tal terrassen waar je redelijke ruime plekken hebt. Vriendelijke mensen en groot en net sanitair. Je staat op zijn verst 100 meter van het water af en het uitzicht is subliem.

Een echte aanrader voor rustzoekers en als uitgangspunt voor fiets en wandelroutes.

Woensdag 23 mei 2018.

Als ik om halfacht buiten de camper kom schijnt het zonnetje al. Om halfnegen is het zelfs zo lekker warm dat we buiten kunnen ontbijten. Na het ontbijt en de koffie zo rond half elf pakken we de fietsen en maken ons op voor een rondje Millstatter See. Te fietsen afstand tussen de 28 en de 30 kilometer. De campingeigenaresse geeft als advies om het rondje tegen de klok in te doen omdat dit het minste klimwerk zou zijn. We komen door leuke plaatsjes zoals Millstatt am See en Seeboden. Echte vakantieplaatsen. De route gaat tot aan Seeboden inderdaad grotendeels licht bergaf met af en toe een stukje “vals plat” dus iets klimmen. Direct na Seeboden bereik je de zuidoever van de See en begint het toch wel wat serieuzer klimwerk te worden over langere stukken. Het is fijn om te zien dat Elfriede de klimmerij ook aankan. Op het fietspad aan de zuidoever is het wel oppassen omdat het wegdek alleen maar uit schotter (gemalen asfalt en fijn grint) bestaat. Aan de noordzijde is alles asfalt en betonpaden. Als je klimt ga je ook een keer weer naar beneden…. Ik moet zeggen dat je enorm veel snelheid krijgt bij het afdalen. Op asfalt vind ik dat wel prettig naar op schotter niet zo.. Gelukkig komen we steeds heelhuids beneden aan.

Na een kilometer of 20 komen we bij een café-restaurant aan en besluiten daar wat te drinken en te eten. We nemen een plankje met lokale specialiteiten zoals boerenbrood, schinken, 3 soorten worst en kaas. Heerlijk! De ober gaf aan dat 1 plankje voor 2 personen ruim voldoende was. Netjes toch! Na het eten en drinken doorgefietst en nog een ijsje gehaald in Diobrlach.

Na het ijsje nog 4 km voor we op de camping waren. Om 15:30 uur zijn we terug. Daar werd Elfriede blij verrast toen ze haar mail opende. Ze had nl net voordat we op vakantie gingen een quilt aangemeld voor de grootste Quiltexpositie van Europa in Birmingham die in augustus wordt gehouden. In 2014 heeft ze daar de eerste prijs gewonnen in de categorie Pictorial met een “Bijenquilt”. Nu had ze foto’s ingestuurd voor de categorie Fine Art Masters, het hoogst haalbare. Je moet door een strenge selectie heen om in deze categorie toegelaten te worden.  En jawel, het is haar gelukt. Ze is 1 van de 23 Fine Art Master Quiltsers! Ben supertrots!

Ik ben om 16:00 uur op de cyclocrosser gestapt en heb dezelfde ronde plus een beetje nog een keer gedaan. Onderweg kreeg ik nog een beste bui over me heen maar toen een 10 minuten later de zon weer scheen was ik ook zo weer droog. Om half zes was ik terug op de camping. Smerig van de opspattende modder, dus fietskleren wassen en douchen. Na het eten werd het te koud om buiten te blijven zitten dus mooi tijd om het vakantieverslag bij te werken. Morgen zal het weer slecht weer worden dus na het typewerk maar eens overleggen wat er op het programma komt te staan de komende dagen.

Donderdag 24 mei 2018

Afgelopen nacht heeft het enorm geregend. Gelukkig is het om half acht als ik buiten kom droog en kan ik zelfs bij een graad of 19 buiten zitten.

Ik laat Elfriede lekker uitslapen en nadat ze om even voor 10 uur opstaat gaan we ontbijten en maken plannen voor de dag. Ik opper op maar op te breken en koets te zetten richting de Chiemsee naar het plaatsje Chieming. Doel is camping Movenplatz direct gelegen aan de Chiemsee. Om even over 12 uur starten we de reis van 191 kilometer en doen op de valreep bij de Lidl in Seeboden nog even wat boodschappen. Onderweg naar Chieming hebben we bijna constant regen. De grenspassage verloopt zonder problemen. Wat opvalt is dat alle ex Oostblok bewoners eruit gepikt worden en een extra controle krijgen. Zo rond een half vier arriveren e op de camping en krijgen direct te horen dat alle ACSI plaatsen bezet zijn. Nu zijn dit ook niet de mooiste plaatsen dus maken we de keuze om op een plaats te gaan staan die in plaats van 19 euro 30 euro kost. Leuke plek direct aan het water. Mooi uitzicht. We maken direct kennis met de buren aan weerskanten en hebben daar een leuk gesprek mee. Na het gesprek gaan we eten bij restaurant Berghof een kleine 500 meter van de camping vandaan.

Vrijdag  25 mei 2018.

Al vroeg wakker en zo door het dakraam te zien is het mooi weer. Dus direct opstaan, de cyclocrosser in gereedheid brengen, fietskleding aan en starten met het rondje Chiemsee. Om 7:45 uur al op pad. Zo vroeg ga ik niet vaak weg…

Maar zoals gezegd, het weer is goed dus moet je het ervan nemen. Volgens de fietskaart is de route rond de 55 km en voert deze langs de Chiemsee. Helaas is niets minder waar, de route voert maar over erg kleine stukjes langs het water en de rest wordt de Chiemsee of door landerijen, autobahn, bossen of bosschage gescheiden van het fietspad. Grotendeels mag je het pad eigenlijk ook geen fietspad noemen maar is het een schotterpad of zand vermengd met grint. Ondanks alles toch wel leuk om de route te rijden en alvast verslag uit te brengen aan Elfriede die bij de camper zit te genieten van het prachtige weer. Om kwart voor elf ben ik terug en heb er ruim 61 kilometer opzitten waarin weer diverse klimmetjes zijn afgewerkt. Niet zulke klimpartijen als in Slovenië en Oostenrijk maar wel leuk om te doen. Samen koffie gedronken en rond 3 uur vertrokken voor een gezamenlijke fietstocht op onze stadsfietsen. Doel is ijscafe/pizzeria/trattoria Dolcevita in het ongeveer 10 kilometer verderop gelegen plaatsje Seebruck.

We bestellen daar bij een serveerster, die uiterst chagrijnig en klantontvriendelijk is, ieder een sorbet. Zo onvriendelijk als de bediening is, zo lekker is het ijs.

We fietsen na de sorbet nog even door naar de jachthaven en gaan omdat het weer dreigt om te slaan weer terug richting camping. Een kilometer voor de camping drinken we nog even wat bij een kleine kiosk en krijgen naderhand nog wat regendruppels op ons dak. Om halfvijf zijn we terug en zetten de fietsen direct maar in de garage. We komen er tot nu toe vandaag goed vanaf v.w.b. regen, een paar druppels maar. In de richting van de autobahn zien we een dikke regenbui voorbijtrekken en horen wat donderslagen.

Vanavond gaan we plannen maken waar we morgen op aan trekken. Immers, nog een paar dagen en dan is deze vakantie weer voorbij en gaan we ons verheugen op de volgende uitstapjes.

Zaterdag 26 mei 2018.

Vandaag gaan we richting huis maar willen nog 2 overnachtingen doen in Bad Salzungen. Daar is een thermen waar we willen gaan zwemmen. We hebben er de gewoonte van gemaakt dat we de laatste dag of 2 dagen van een vakantie gaan zwemmen in een kuuroord in een thermaal bad. Na het ontbijt pakken we direct in en rijden om halftien de camping al af. Het is prachtig weer, liever gezegd het is perfect en het wordt onderweg steeds warmer.

In Allersberg een plaatsje langs de autobahn gaan we tanken. We gaan als we moeten tanken altijd van de autobahn af, domweg omdat het prijsverschil van de diesel in de plaatsen iets van de autobahn af behoorlijk goedkoper zijn. In Oostenrijk waren de dieselprijzen deze vakantie langs de autobahn 1,50 en hoger terwijl even van de autobahn af de literprijs op 1,169 lag. Bij 100 liter tanken wat we doorgaans doen scheelt dat dit 30 euro. In Duitsland ligt momenteel de prijs langs de autobahn tegen de 1,60 en er net vanaf betaalden wij 1,269. Dus kassa in ons voordeel. Prettige bijkomstigheid is dat er een Norma supermarkt met een bakkerij in Allersdorf zit waar je lekkere koffie met gebak kunt scoren. Dus daar maar even een pauze ingelast.

Daarna doorgereden. Na een 50 km kwamen we op het idee om te kijken of we niet eerder zouden kunnen stoppen vanwege het perfecte weer. Na enig zoekwerk door Elfriede kwamen we terecht in Kuuroord Bad Staffelstein. Er zijn daar 2 camperplaatsen. 1 aan een soort meer of schotter en 1 nieuwe camperplaats op het achterste deel van het parkeerterrein naast het Kuurbad. Werkelijk een prachtige camperplek met grote plaatsen en rustig gelegen. Stroom, water, losplaats voor chemisch en grijs afvalwater aanwezig. Toiletten te gebruiken in het kuuroord en 11 euro per nacht. Stroom kost 50 eurocent per kW. Na aanmelding zijn we in het kuurpark waar een zout saline is even wat gaan drinken. Elfriede nam een Schorle en ik een halve liter overheerlijk tapbier. Kosten 3,90 euro. In Nederland kost dat het dubbele.

Om 16:30 uur begon in het park een optreden van Blaskapelle Schwurbitz e.V. Zij brachten diverse soorten blaasmuziek. Ik vind het altijd wel leuk om ernaar te luisteren. Nadat ze onder de gloeiende zon een uur gespeeld hadden was het concert voorbij en zij we gaan zwemmen in de Thermen.

Ik geloof dat er wel 5 of 6 verschillende baden zijn en diverse heet waterbaden met bubbelinstallaties. Er is 1 bad bij met 12 % zoutgehalte. Aangeraden wordt om daar max een half uur in te blijven. In de normale zoutbaden blijf ik niet drijven maar in dit bad drijf zelfs ik. Apart gevoel is dat. Uiteraard zijn er ook stoomcabines, sauna etc. Je kunt er diverse tijden doorbrengen, het begint bij 2 uur voor 9,50, 3 uur voor 11,00, 4 uur voor 13,00 en een hele dag voor 15,00. Als je op de camperplaats staat krijg je 50 eurocent korting. Na de zwempartij hebben we nog even wat gegeten bij het restaurantje naast het kuuroord.

Bij de camper nog 2 spelletjes rummikub gespeeld en tot zeker 11 uur buiten gezeten. De eerste keer in deze vakantie dat dat kon voor wat betreft de temperatuur.

Zondag 27 mei 2018.

Vandaag zou mijn moeder 89 jaar zijn geworden. Helaas is ze in januari 2014 overleden. Wij gaan vandaag een rustig dagje houden. Dat wil zeggen eerst even ontbijten, dan een poosje door het kuurpark slenteren en ergen een kop koffie met wat lekkers nuttigen. Vanmiddag wil Elfriede nog weer in het thermen bad en ik wil er nog even met de cyclocrosser op uit. Morgen is onze laatste dag en die willen we volledig benutten als reisdag. We hebben nog ruim 570 kilometer te gaan dus vroeg opstaan.

Maandag 28 mei 2018.

Lekker vroeg opgestaan en samen buiten ontbeten. Na ontbijt even afwassen, stoelen en tafel inpakken en op weg naar huis. De terugreis verloopt voorspoedig. Onderweg nog even wat gegeten, Elfriede iets met kalkoenvlees en ik mijn favoriete patat met en curryworst.

Tegen 18 uur waren we thuis. We zijn via de ouders van Elfriede gereden want daar waren we met Moederdag en ook over de Pinksteren niet geweest.

Al met al kunnen we terugkijken op een geslaagde en mooie vakantie. We hebben er weer ruim 3300 km bij op gereden…

Op naar de volgende trip.

Campervakantie 2017 Frankrijk

Donderdag 1 juni 2017

Vertrek om 8:30 uur naar Sees in Frankrijk. Elfriede start de reis en rijdt in 1 ruk door tot in België net voor Antwerpen. Ruim 260 km. Op de eerste grote parkeerplaats drinken we koffie met een lekker stuk appeltaart erbij. Na de koffie heb ik het stuur overgenomen en besluiten we om te kijken of we de camping waar onze vrienden Wim en Hermijn Schutte vrijdag heen willen komen, nog die dag kunnen bereiken. Omdat we niet over tolwegen maar over D en N wegen willen rijden gaat de reis niet zo snel.  Aardig wat rotondes en wat opvalt erg veel snelheidscamera’s langs de weg. Die dingen staan er werkelijk in alle soorten, maten en meest aparte uitvoeringen.

Dus als je niet de tolwegen wilt rijden pas dan op……

De reden dat wij tolwegen vermijden is dat onze camper ruim 3 meter hoog is met schotel erop (uiteraard in ingeklapte toestand) en daarom vwo tolkosten wort aangeslagen voor een vrachtwagen. Totale kosten om via tolwegen vanaf België tot aan ongeveer Biarritz en terug zou komen op circa 440 euro. Veel geld…  Aankomst na 800 km om 19:30 uur op camping Municipal

vrijdag 2 juni 2017

Na opstaan boodschappen gedaan in de tegenover de camping gelegen supermarkt. Lekker weer met zo’n 28 graden. Rond 16 uur ontvingen we Wim en Hermijn.

’s Avonds samen met de Schuttes de barbecue aangestoken en tot laat in de avond gebabbeld.

zaterdag 3 juni 2017

Ontbijt met z’n allen. Na het ontbijt begon het te regenen en heeft het geregend tot ca. 14 uur. Daarna droog maar wel fris. Samen met de Schuttes een wandeling naar het dorpscentrum gemaakt en daar een marktje bezocht. Op terugweg koffie gedronken in een klein cafeetje en bij de bakker gebak gehaald voor bij de koffie. ’s Avonds op de grill pizza’s gebakken.

Weer tot laat in de avond zitten praten en ouwehoeren.

zondag 4 juni 2017

Samen ontbeten bij een mager zonnetje en na het ontbijt de camper gereed voor vertrek gemaakt. Route uitgezet naar de Vendee naar het plaatsje Tranche sur Mer. Afstand 280 km.

Onderweg een pitsstop gemaakt bij een groot meer waar mensen aan het vissen waren. Leuke plek gevonden op camping Le Grande Vallee. ’s Avonds nog even naar het dorp gelopen en daar een ijsje gegeten. Het is nog mooi weer.

maandag 5 juni 2017

Op de fiets naar Tranche Plage. Een tochtje van rond de 10 kilometer. Lekker fietsweer. Op de pier gelopen en genoten van het uitzicht over de zee. Daarna rondgelopen door het erg toeristische Centre de Ville.  Gegeten bij een restaurantje tegenover het grote marktplein.

Toen we terug waren bij de camper begon het te waaien en iets te regenen. De nacht was onrustig met veel wind en veel regen.

dinsdag 6 juni 2017

100 km gereden. Bezoek gebracht aan aquarium te La Rochelle. Op de parkeerplaats tegenover het Aquarium konden en mochten geen campers staan. De fransen zetten alles waar geen campers mogen staan af met een poortje met een balk op rond de 2 meter hoogte. Camper gestald op een plek waar meer campers stonden.

Na bezoek aan het aquarium wat beslist de moeite waar was zijn verder getrokken naar Marennes. Boodschappen gedaan in de supermarkt waar we in 2012 ook zijn geweest met onze eerste Laika. Camping gezocht en hier overnacht. Omdat er weinig te beleven was op de camping en het dorpje waar wat te zien was toch al gauw een kilometer of 8 verderop was besloten we de andere dag verder te gaan.

Woensdag 7 juni 2017

Vroeg opgestaan en gereden richting de veerboot in Royan. Overgestoken voor 49 euro naar Soulac zus Mer. Van hieruit verder gereden naar Carcans Plage naar een camping in een Pinusbos. Mooie camping met mooie ruime plaatsen. ’s Avonds een strandwandeling gemaakt.

donderdag 8 juni 2017

Op de fiets naar het 10 km verderop gelegen dorpje Maubuisson aan het grote meer. Vanwege de warmte redelijk vroeg weer terug gegaan naar de camping en lekker gegeten bij de camper en lui en loom genieten van de zon. Tegen de avond werd het frisser en kwam er onweer en regen opzetten. Gelukkig viel de wind mee.

Vrijdag 9 juni 2017

Doorgereden naar Gujan Mestras. Ca. 75 km verderop. Goed weer. Onderweg kwamen we langs de camping en het meer van Archason waar we in 2012 ook waren geweest met onze eerste Laika 3010 camper. Koffie gedronken aan een bijna door de eb droogstaande haven. Raar gezicht om de boten daar zo op het droge te zien liggen. Leuke camping in het dorp gevonden. Plaatsje op de camping was mooi, echter de buren die we hadden hielden van luide radio en waren zo aan het lawaai te horen gamers….

door eb droogstaande haven

Zaterdag 10 juni 2017

Na het ontbijt ook de fiets gestapt en onder een stralende en hete zon richting la Tente gereden en daar een supermooie markt bezocht. Lekker koffie gedronken bij een bar aan de markt. Daarna doorgefietst naar Archason. De plezierbotenhaven aldaar bekeken en doorgefietst langs de Atlantische Oceaan naar een straatje waar een super ijsverkoper zou zitten. Op een terrasje een lekker groot glas bier en een Aperol Spritz gedronken. Daarna aan het ijs…

Toen terug op de fiets naar de camping. Fietstocht duurde iets langer dan verwacht. Zeer warm weer…. 32 graden en 32 km gefietst.

camperplek Archason

zondag 11 juni 2017

Op tijd opgestaan om naar Pyla te rijden waar we de hoogste duin (100 meter hoog en 2,7 kilometer lang) hebben beklommen. De camper kun je daar parkeren in een groot pinusbos met ruime maar wel scheve en hobbelige parkeervakken. Kosten voor 4 uur zijn 8 euro. Je kunt de duin beklimmen door via het mulle duinzand naar boven te klimmen of je neemt een lange trap… Giga mooi uitzicht over de oceaan. Nog nooit zo’n hoge en grote zandbult gezien.

Dune Pyla

ook nu weer erg warm weer. Naar boven zijn we via de trap gegaan en naar beneden zijn we via het duinzand gerend… Gekampeerd op een mooie camping in Biscarrosse.

’s Middags nog Biscarosse Plage bezocht. Erg touristisch maar wel leuk. Lange wandeling langs het strand gemaakt. Erg veel wind en hoge golven. Zo hoog zelfs dat de strandwachten de mensen uit het water riepen. Diverse vis gerelateerde producten gekocht die we bij de camper hebben opgegeten. Lekker!

Biscarosse Plage

maandag 12 juni

Mooi weer en daarom maar een extra stuk land het strand gelopen. veel wind en hoge golven. Wederom Biscarosse lage bezocht en daar waarschijnlijk het lekkerste ijs van ons leven gegeten. Op terugweg samen boodschappen ingekocht. Elfriede maakt een heerlijke wolschotel met verse groenten. ’s avonds het domme spel rummikub gespeeld en weer 2 keer verloren.

Dinsdag 13 juni.

Op tijd vertrokken richting Mimizan naar camping Club Marina. Onderweg nog even groente en fruit gekocht bij de super U. Om 11:50 uur kwamen we aan. Nog net op tijd om met een bij de receptie gekregen plattegrond een plaatsje te zoeken. Waren we 10 minuten later geweest dan hadden we moeten wachten 15 uur op de parkeerplaats. En dat bij een temperatuur van 34 graden….

Camper op een mooie plek gezet en lekker koffie gedronken. Rond 14:30 uur even een broodje gegeten en om 15 uur via de receptie (aanmelden) naar het strand gelopen. Zou 500 meter moeten zijn maar volgens ons is het wel wat meer. Mooi strand en tevens grenzend aan het strand een mooie boulevard met veel kleine winkeltjes. Na hier wat rond gelopen te hebben terug naar de camping om lekker warm te eten.

Woensdag 14 juni

Eerst lekker gezwommen in het openluchtbad op de camping. Na de koffie op de fiets gestapt en richting Mimizan gefietst. Vlakbij Mimizan is een Promenade Fleurie. Deze zijn we met de fiets gereden en kwamen terecht in een prachtig park met de meest bijzonder bomen en planten. zonder meer de moeite van het bekijken waard. Vanwege de hoge middagtemperatuur van rond de 32 graden hebben we niet het hele park bezocht maar zijn halverwege een kortere route gevolgd. Daarna weer op de fiets richting camping. Na de thee nog samen met Elfriede wezen zwemmen. Na het zwemmen een pizza en een portie patat bij het campingrestaurant gehaald. dit in combinatie met een lekkere frisse sla bij de camper opgegeten.

Rond 21:30 uur op de fiets naar het strand om daar (voor de 2e keer) een poging te doen om de zon in de zee te zien verdwijnen. Helaas was er net als de avond ervoor een brede wolkenband boven de oceaan. Dus geen zonsondergang in zee. Terug bij de camper nog tot bijna 12 uur buiten gezeten bij een lekkere temperatuur.

Donderdag 15 juni

Rond een uur of 10 vertrokken naar onze volgende camping. De afstand hierheen is 55 km. We willen voor 12 uur op de camping zijn omdat dan meestal de receptie dicht gaat en je moet wachten tot een uur of 3 of soms zelfs nog later om toegang tot de camping te krijgen. Om 11:15 kwamen we aan op camping Le Saint Martin in Moliets-et-Maa.

Allervriendelijkste ontvangst door de dame van de receptie.

Gewapend met een plattegrond konden we met camper de camping direct op en mochten we binnen 2 gebieden een plaats uitzoeken. Een aantal plaatsen werd afgeraden omdat de ondergrond niet stabiel genoeg is om met een camper op te rijden. En ja… we hebben al eens de nare ervaring gehad dat we vast kwamen te zitten in het mulle zeezand op een camping en dat wilden we niet nogmaals. Superluxe toegangssysteem bij de entree van de camping, de boom opent automatisch als een scanner die er bij staat je nummerplaat van de auto herkend. Na de koffie een strandwandeling gemaakt en op de terugweg even wat inkopen gedaan in het kleine centrum.

Vrijdag 16 juni

Opgestaan rond half acht. Het weer was toen nog niet denderend…. Om half tien kwam de zon erdoor en bleef ook de hele dag aan de hemel staan te gloeien. Rond 11 uur besloten we om de fietsen te pakken en een uitstapje te maken naar Vieux-Boucau een plaatsje 10 km verderop. Op een terrasje met uitzicht op het strand een lekker bakkie koffie gedronken en toen verder gefietst naar een meer dat uitmondt via een soort riviertje in de Atlantische Oceaan. Rond het meer ligt een mooi fietspad en zijn diverse cafeetjes, winkeltjes en terrasjes te vinden. Bijna aan het einde van het meer hebben we lekker gegeten. De maaltijd bestond uit camembert die heet uit de oven werd opgediend met patat, sla en stokbrood. vooral de hete camembert was bijzonder lekker. Via een fietsroute zijn teruggereden naar de camping. totaal toch maar weer ruim 30 km gefietst onder tropische omstandigheden. Op de heenweg miste ik met de fietscomputer het fietspad en den we met de fiets over de D652 hetgeen af en toe een toeterconcert opleverde van Franse automobilisten. toen ik de TeasiOne eenmaal op de “geadviseerde” route had ingesteld wist het ding wel de fietspaden te vinden.

Toen we terug waren op de camping heb ik de watertank bijgevuld met 50 liter vers water zodat we morgen “gevuld” vertrekken en eventueel op een camperplaats of bij een France Passion adres kunnen overnachten. Om half tien vertrokken naar het strand om een derde poging te doen om de zon in de zee te zien zinken. En warempel een heldere horizon waar de zon prachtig in de zee verzonk. Terug bij de camper nog een leuk gesprek gehad met twee jongedames uit Keulen die met een VW Transporter bus die ze zelf zodanig omgebouwd hebben dat er nu een uitschuifbaar bed in zit. De dames waren al drie en halve week onderweg en hadden al een deel van Portugal en Spanje gezien. Morgenvroeg gaan ze terug naar Keulen omdat ze maandag weer aan het werk moeten.

Zaterdag 17 juni

Na het ontbijt de spullen ingepakt en de camper reisgereed gemaakt. Het plan is om naar Socoa Urrugne naar camping Juantcho te gaan. Deze camping ligt in een koedal langs de Cornische Baai. Op 5 minuten van de camping ligt het badplaatsje Socoa met leuke winkeltjes, barretjes en een haventje. Op weg erheen nog wat boodschappen gedaan bij onze favoriete supermarkt de Super U. Na de boodschappen kwamen we door het plaatsje Soorts Horregoor. Leuk en gezellig plaatsje en inmiddels tijd voor een bakkie koffie. De camper konden we na enig zoekwerk parkeren in een zijstraat met aardige bungalows. Koffie gedronken op een terrasje in een winkelstraatje.

Na het winkeltjes kijken doorgereden richting camping. Omdat ons doel was dat we de stranden van Biarritz wilden bekijken zijn de het centrum van Biarritz ingereden in de hoop de camper ergens te kunnen parkeren. Biarritz kent echter schijnbaar alleen maar parkeergarages en 1 parkeerplaats voor bussen die al vol stond met normale auto’s. na nog wat rondgereden te hebben vonden we een plekje langs een straat waar al meer auto’s geparkeerd stonden. Van hieruit was het 800 meter naar het centrum en zit je ook direct aan het prachtige en drukke zandstrand. Mooie rotspartijen steken uit het water en je kunt er genieten van veel vrouwelijk schoon dat ligt te zonnebaden en de vele surfers en zwemmers in de oceaan. We hebben nog een lekker ijsje gescoord bij een ijstent waar men zelf de hoorntjes bakt waarin het ijs wordt geschept.

Tijdens het ijs eten kwamen we op het idee om een camping eerder te nemen, nl camping Erromardie in St. Jean de Luz. Helaas was deze prachtig gelegen camping “complet”. Oftewel alles bezet. Tja dan toch maar doorrijden naar Urrugne. Om bij de camping te komen ging niet zonder slag of stoot. De weg erheen was nl afgezet vanwege een triatlon die gehouden werd. Na enig zwerfwerk en erg nauwe straatjes toch ook de camping terecht gekomen en een leuk plaatsje gekregen. Na een koel pilsje een rosé en een stukje stokbrood zijn we nog even naar het dorpje gelopen en waren daar getuige van het fietsgedeelte van de triatlon. 40 km fietsen. 3 keer een berg op en af.

Al met al een leuke dag en veel gezien.

Zondag 18 juni

Om kwart voor acht opgestaan en na wat puzzelen naar de baai gelopen. Fenomenaal uitzicht over de oceaan. Veel zeilboten, motorbootjes en zelfs een kajak. Ook lag er voor de haven een cruiseschip waarvan de passagiers met sloepen naar de haven werden gebracht. Daarna via de camping naar het centrum van Socoa gelopen waar het op het strand al weer behoorlijk druk was. Toen ik om 11 uur weer bij de camper kwam, was Elfriede net uit bed…

Na een stukje baquet met brie en een kop koffie het plan gemaakt om te vertrekken. Bedoeling was om zoveel mogelijk langs de oceaan te rijden richting Spanje. Voor we het wisten zaten we al in Spanje in het grensplaatsje Irun. Het is wat…. voor het eerst in ons leven in Spanje. En dat bij extreem hoge temperatuur van 38 graden. Irun is een grensplaats met een aantal grenswinkels waar ham, worst, etenswaar, tabaksartikelen en drank wordt verkocht. Vooral de whiskey en port is er enorm goedkoop. Ook een complete ham voor 30 euro is niet duur te noemen. De camper hebben we gestald op een parkeerterrein voor bussen die schijnbaar op zondag niet gebruikt wordt. 2 uur stallen voor € 2,50 .

Nog even de dieseltank volgegooid met goedkope Spaanse diesel, 105,9 eurocent per liter.. Na het inslaan van wat bier, wijn en port hebben we onze bestemming, camping Biper Gorri in  Espelette in Frankrijk in de navigatie gezet. Een afstandje van een kleine 40 kilometer.

Rode pepers in Espelette

De hele route was behoorlijk klimmen en dalen. De buitentemperatuur liep volgens de camperthermometer op tot 44 graden. Toen we onderweg een stop maakten om even wat te drinken kwam de hitte als een deken over je heen. Tegen 16 uur kwamen we op de camping aan en kregen een plattegrond met daarop aangegeven de 5 plaatsen waaruit we kiezen mochten. Onder een dikke eik vonden we ons plekje. De boom geeft enorme veel schaduw en dat is wel lekker bij deze temperatuur.

Nadat de camper op de plek stond even een probleem met de koelkast opgelost. Er zat door de hoge luchtvochtigheid en de moeite die het ding moet doen om alles koel te houden zoveel ijsafzetting op de koelribben dat de condensor het verdampen van het vocht niet meer aankon. Eigelijk logisch want alles wat je koopt is lauw en wordt in de koelkast gezet. Het ding moet dus echt hard werken.

Enfin, vochtbakje achter het zijrooster aan de buitenkant van de camper leeggemaakt en de koelribben verdamper aangezet. Klinkt raar maar dat is een soort verwarming die ervoor zorgt dat de koelribben niet condenseren maar droog blijven.

En toen wel een pilsje verdiend. Na het pilsje lekker gezwommen en naderhand gegeten.

Maandag 19 juni

Vanmorgen lekker op tijd opgestaan. Het was warm in de camper vannacht. Echter niet vervelend warm. Lekker met een kop thee genieten van het “ontwaken” van de camping. Om 9 uur samen ontbeten en toen de wandelschoenen aan en op weg naar het dorpje Espelette. De afstand van de camping tot het dorp is slechts 2 km maar de weg erheen klimt en daalt nogal en de temperatuur is alweer ongeveer 25 graden. Na 20 minuutjes lopen waren we in het dorpje dat leeft van tourisme die speciaal voor de rode pepers komen. Opvallend is dat alle winkeltjes zo’n beetje dezelfde producten verkopen en dat (bijna) overal rode pepers in verwerkt zit.

Bijna aan het einde van het dorpje was een klein tuintje waarin je kon kijken hoe de teelt van de pepers in zijn werk gaat. Op een terrasje bij een restaurant een lekkere bak koffie gedronken. 2 kopjes voor 5 euro is echt een koopje. Op terugweg nog wat frisdrank gedronken. 6 euro voor een Tonic en een Coca Cola. Ook niet echt duur als je dat vergelijkt met de prijzen die we verleden week betaalden bij tentjes aan de Atlantische Oceaan. daar was je het dubbele plus 50 % kwijt…

Zo ongeveer om 13 uur waren we weer bij de camper en hebben heerlijk over vroeger en over onze jeugd en de daarbij behorende herinneringen zitten praten. Glaasje water, plakje brood met tomaat, ijsje…. het leven kan niet mooier zijn. Straks nog even weer een klein uurtje zwemmen en daarna wat eten, drinken en de dag is weer om. Op naar de volgende dag.

Dinsdag 20 juni

Vanochtend na het ontbijt de boel ingepakt en reis gereed gemaakt. Om circa 10 uur vertrokken richting Saint-Paul-les-Dax. De navigatie gaf een route aan die door bergachtig gebied ging en over smalle weggetjes. Onderweg zagen we meerdere velden waarop de rode pepers verbouwd werden.

We kwamen door het plaatsje Capbreton waar we op weg naar Biarritz ook door waren gereden. Omdat er toen nergens een plaatsje was te vinden om de camper een paar uurtjes te parkeren zijn we toen niet gestopt. Nu, op dinsdag, is de kans om een parkeerplaats te vinden groter en besluiten we om te langs de stranden te rijden en als we kunnen parkeren een duik te nemen in de Atlantische Oceaan. En warempel, op nog geen 200 meter van het strand kunnen we gratis parkeren. Alle parkeermeters zijn afgedekt met hoezen, betalen kan dus niet. Op naar het strand en voor ons beiden voor de eerste keer zwemmen in de oceaan! Watertemperatuur is 20 graden en strandtemperatuur is 36 graden. Het zand brandt je onder de voeten. En dan… ja dan de oceaan in, wat een geweldige belevenis, je loopt het water een stuk in en wordt weer teruggegooid door de golven.

Na ruim anderhalf uur hebben we het wel gezien en eten nog even een broodje op de strandboulevard. Daarna reizen we verder naar de camping in Saint-Paul-les-Dax en plaatsen daar de camper onder een mooie Acalpa boom. Gauw de 230 Volt erop want het is net als gisteren smoorheet. Onderweg weer temperaturen gemeten van 44 graden…. de koelkast en het vriezertje hebben er moeite mee om de spullen koud te houden.

Na wat uitpuffen in de schaduw van de Acalpa hebben we het zwembad nog een 3 kwartier bezocht. Toen nog wat eten, wijntje, rummikubje en de dag was weer om.

Morgen reizen we verder naar Pujols. Een afstand van 185 km vanaf hier.

Woensdag 21 juni

Na gisteravond 3 keer te hebben verloren met Rummikub toch een goede nachtrust gehad op een uiterst stille camping. Om half acht opgestaan en om 9 uur de croissants en baquet opgehaald. Lekker rustig ontbeten en natijd nog een kop koffie gedronken. Daarna rustig het zwikje ingepakt en de navigatie op Villeneuve sur Lot ingesteld. De temperatuur buiten liep al snel weer op richting de 35 graden en tikte soms in de dorpjes zelfs de 45 aan. Op het punt waar we de D633 moesten verlaten en dan nog 63 km het binnenland in zouden rijden kwam Elfriede met het voorstel om toch maar door te rijden richting Limoges.

Toen we door Bergerac reden hebben we daar een parkeerplaats gezocht en zijn het oude stadscentrum ingelopen. In Bergerac en meerdere plaatsen ervoor wordt alles in stelling gebracht om op 11 en 12 juli de Tour de France karavaan te ontvangen.

Op een terrasje een frisdrankje genomen en daar besloten om naar Lalinde te gaan en daar op camping Municipal Du Moulin De La Guillou een plaatsje te zoeken. We mochten er zelf een plaats uitzoeken langs de Dordogne. Mooie rustige camping met net sanitair en nagenoeg geen lawaai van verkeer. Campinggasten mogen gratis gebruik maken van het gemeentelijk zwembad dat aan de overkant van de weg ligt. we hebben eerst voor 1 nacht besproken met de optie om met nog een nacht te verlengen.

Donderdag 22 juni

Ook vandaag een verblijf op dezelfde camping als gisteren. Wederom erg warm weer met en temperatuur in de zon van zeker 40 graden. Vanmorgen door Elfriede een nieuwe coupe laten aanmeten. Met de deze week onderweg gekochte tondeuse heeft mijn privé kapster mijn haar, voor wat er nog resteerde, gekortwiekt naar 5 mm. Tegen 11 uur op de fiets naar Lalinde geweest waar toevallig een markt was. De markt liep weliswaar op zijn einde maar toch konden we de boodschappen voor het avondeten doen en wat fruit kopen.

Na het marktbezoek snel terug naar de camping en lekker luieren onder een soort van dikke Lariks boom met laaghangende takken. Lekker in de schaduw. Na een tijd onder de boom te hebben gezeten zijn we samen de Dordogne ingelopen om even wat af te koelen. Geschatte watertemperatuur zo rond de 20 tot 22 graden. Echt lekker verfrissend. Bovendien is het water in Dordogne opvallend schoon en zie je de visjes zwemmen.

Vrijdag 23 juni.

Onze trouwdag, 39 jaar samen!

Na het ontbijt inpakken en op weg naar Limoges. Een afstand van 161 af te leggen vandaag. Bedoeling is om in Limoges op een camping te gaan staan en om van daaruit zaterdagmorgen de overdekte markt te gaan bezoeken. Rond 12 uur kwamen we aan op de camping. Direct aangemeld en plekje toegewezen gekregen. De camping is niet geweldig te noemen maar voldoende om een nachtje te verbrengen. Het zwembad lijkt op de foto in de ACSI gids heel wat maar is in werkelijkheid een bak water boven de grond geplaatst met geringe afmetingen. Na de koffie zijn we naar de 500 meter verderop gelegen bushalte gelopen en hebben daar de bus genomen naar Limoges. 3 euro voor 2 personen voor een busreis van ruim 20 minuten. Moet je in Nederland niet om komen….. betaal je een veelvoud.In Limoges wat rondgelopen en gezocht naar wat gezellige straatje. Nu zijn wij niet van die stadgangers dus dan valt het al snel tegen.

Elfriede heeft nog wel een paar leuke schoenen gescoord in Limoges, dus het bezoek was niet helemaal voor niets. Om een uur of 7 waren we terug op de camping en hebben we na de koffie onder het genot van een flesje wijn onze trouwdag samen gevierd…. Of moet ik zeggen getweet.

Uiteraard weer een Rummikub gespeeld en zoals iedere avond glorieus verloren.

Zaterdag 24 juni.

Al vroeg wakker, om haf acht zat ik al voor de camper in de zonneschijn. Om half negen was Elfriede ook uit de veren en hebben we samen ontbeten. Na het ontbijt zijn we vertrokken met als navigatiebestemming Auxerre. Ruim 270 km te rijden. Onderweg zagen we in een plaatsje een leuke markt. Gestopt, markt overgelopen en koffie gedronken bij een cafeetje op de markt. Toen doorgereden en bij de eerste de beste Super U een vrachtje wijn en camembert ingekocht.

Onderweg besloten om een camping te zoeken voor Auxerre en niet de hele dag te rijden. Elfriede vond een camping in de ACSI gids in Andryes. Ik schat zo’n 30 kilometer voor Auzerre en en rond de 5 km vanaf de N151. Dus niet veel afwijking van de route. De camping heet Au Bois Joli en is een supermooie camping midden in het bos met mooie plaatsen en hartelijke ontvangst. Je mag zelf je plekje uitzoeken. De “uitbaters” van de camping zijn Robert en Henriette de Vries en het volledige adres is: 2 Route de Villeprenoy, 89480 Andryes (Bourgogne)

Ik wil geen reclame maken maar dit is echt een camping die de moeite van het vermelden en zeker om te bezoeken waard is.

Zondag 25 juni.

Een reisdag. Vanuit Andryes is het nog 830 kilometer tot aan huis. Teveel om in 1 dag te doen vinden wij. We gaan pas rond het middaguur op pad en willen rijden tot Bouillon in België. Volgens de navigatie moeten we ruim 360 km rijden tot de camperplek in Bouillon. Onderweg komen we meerdere verkoopstalletjes met kersen tegen. Dus toch maar even gestopt om een kilo van dit lekkere fruit te kopen. Daarna doorgereden en rond half drie een stop gemaakt om even koffie te drinken. Tegen 5 uur aangekomen op de camperplek in Bouillion. Inderdaad zoals in de ACSI gids staat een leuke plek om voor 1 nacht te staan en de andere dag verder te reizen.

Maandag 26 juni.

Onze laatste vakantiedag en tevens laatste reisdag. Nog een dikke 460 km te gaan voor we thuis zijn.

Campervakantie 2016 Kroatië

Campervakantie Kroatië 14 mei 2016 t/m 5 juni 2016

Zaterdag 14 mei 016

Het is zaterdag 14 mei als we een paar dagen later dan de bedoeling was vertrekken richting Kroatië. Vanwege een ziekenhuisverblijf van onze kleinzoon Nout besloten we om pas te vertrekken als er meer duidelijkheid was over de oorzaak van zijn hoge koorts. Het bleek om een nier infectie te gaan die met de juiste antibiotica bestreden kon worden. Men had echter 5 dagen nodig om de juiste diagnose te stellen.  Gelukkig was op de dag van ons vertrek de oorzaak dus bekend en was de koorts behoorlijk aan het afnemen.

Rond 11 uur zijn we richting München gereden. Elfriede heeft de eerste 350 km gereden en na een korte stop en een kleine maaltijd heb ik het stuur overgenomen Het weer was tot aan de rand van Bayern droog maar daarna begon het te regenen. We wilden de eerste dag zover mogelijk rijden om daarna zoveel mogelijk tijd in Kroatië door te kunnen brengen maar hebben na totaal 800 km toch maar een plaatsje voor de nacht gezocht. Net naast München in het plaatsje Aschheim bevindt zich achter Gasthof “Zur Post” op de parkeerplaats een camperplaats voor in totaal 3 campers. Prima plek om te overnachten voor 1 nacht. Echter geen voorzieningen. Maar dat is ook niet nodig want die hebben we immers aan boord. Omdat het inmiddels al 20:00 uur was hadden we geen zin meer om te gaan koken en zijn we gaan eten in het Gasthof. We namen een lekkere salade en een zogenaamde Brotzeit, een plankje met diverse soorten kaas, vleeswaren, en brood. Een echte Bayerse maaltijd en een regelrechte aanrader. Uiteraard bij het eten een goed glas wijn en een bijpassend “weissbier”.

Na het eten richting camper gegaan en lekker gaan slapen.

Zondag 15 mei 2016

Na het ontbijt zijn we doorgereisd om via Oostenrijk en Slovenië naar Kroatië te rijden. Doel was om in de buurt van Nationaal Park Plitvice Jezera te belanden. Onderweg ging er iets mis in de buurt van Rosenheim. Onze nieuwe Zenec navigatie gaf aan dat we richting Kufstein moesten terwijl wij dachten dat we via Salzburg moesten rijden. Na 35 km verkeerd te zijn gereden hebben we toch maar besloten om te keren en via Salzburg te rijden. Toch bleef onderweg de navigatie steeds maar aangeven dat we van de snelweg af moesten. Dan toch maar eens onderzoeken wat er niet goed ingesteld stond in het systeem. Het bleek dat onder het tabje instellingen een vinkje niet aanstond bij periodieke kosten. Dat heeft te maken met tolkosten die bovenop de kosten voor vignetten komen zoals het doorrijden van de Tauerntunnel en snelwegtol. Nadat dit vinkje was aangezet was het probleem opgelost en konden we de snelwegen volgen tot Villach. Vanuit Villach zou het nog ruim 200 km zijn tot Plitvice. Doordat we dwars door het Nationaal Park werden genavigeerd duurde de reis extra lang. Onderweg door behoorlijk bergachtig gebied gekomen en soms met moeite auto’s die ons tegemoet kwamen kunnen passeren. Erge smalle en door de vele regenval glibberige wegen. Geen aanrader om hier langs te rijden. Na een te lang durende reis kwamen we rond 20:30 aan op  camping Korana. Afgelegde afstand vandaag inclusief “omrijden” was 700 km.

Maandag 16 mei 2016

Rond halfelf besloten we om met de camper vanaf de camping richting het nationaal park Plitvicka Jezera te rijden, daar parkeren en het park te bezoeken. Het weer was niet mooi genoeg om de hele dag bij de camper te vertoeven vandaar ons besluit naar de Plitvcka meren te gaan.  We hebben daar een wandeling gemaakt van 8 km afgewisseld met een soort treinreis en een boottochtje. Het park is zonder meer de moeite waard om te bezoeken. Je loopt er deels over vlonders en deels over smalle bergpaadjes en ziet watervallen ontstaan en even later hoe dit zich ontwikkeld heeft tot een echte grote waterval. Ook de hoogteverschillen van de diverse meren is mooi om te bekijken.

Helaas was een gedeelte van het park afgesloten vanwege overstroomde paden en vlonders. Daardoor konden we de grootste waterval in het park niet bereiken. Rond 17:00 waren we terug op de camping en vonden een mooi plaatsje in de zon bij een groep Zwitserse camperaars.  Het bleef die avond vrij lang zonnig en we hebben zelfs buiten de warme maaltijd genuttigd. ’s Avonds nog een glaasje wijn en plannen gemaakt voor de volgende dag.

Dinsdag  17 mei 2016

Bij een stralende hemel opgestaan en de camping even overgelopen. Nadat Elfriede ook opgestaan was hebben we ontbeten en hebben daarna de boel ingepakt, afgerekend en zijn op pad gegaan naar de volgeden bestemming: Zadar.

Onderweg getankt en geld gepind. Wat opviel bij het geld pinnen is dat de eerste keer dat we pinden er een opslag van maar liefst 13 euro werd berekend. Zo kreeg ik de eerste keer 2000 Kuna voor 278 euro en de tweede keer 2000 Kuna voor 265 Euro. Waar het verschil in zit weet ik niet want het waren beide pinautomaten bij tankstations. Vlak voordat we Zadar inreden stond er een kraampje langs de weg. Hier kochten we mooie dikke tomaten, een flesje olijfolie en 500m gram kersen voor 64 Kuna, omgerekend bijna 9 Euro. Daarna boodschappen gedaan bij de Konzum supermarkt. Prijzen zijn redelijk in lijn met de prijzen in de supermarkten in Nederland. En toen op zoek naar een leuke plek om te overnachten.

In de ACSI gids vonden we Auto Camp Nordsee. Zou een mooie, gezellige camping moeten zijn. Tja, receptie niet te vinden, campers, caravans kriskras door elkaar. Takke herrie van een graafmachine die op het zogenaamde strand stond te werken.

Niet echt een plek waar wij blij van worden…. Dus maar snel omgekeerd en verder gezocht. Een klein eindje verderop vonden we de nieuwe camping Oaza Mira in het plaatsje Drage. De toegangsweg erheen was wel volledig opgebroken vanwege de aanleg van een nieuw wegdek. Het was wel even spannend om boven te komen op een weg met enkel een puinlaag maar eenmaal boven wachtte ons een prachtige terrassencamping met eveneens prachtig sanitair. We mochten zelf een plekje uitzoeken. Plek genoeg dus een mooi plekje genomen vlak aan de baai. De temperatuur lag bij aankomst rond 15:00 uur op 25 graden. We konden dus heerlijk onder de naaldbomen buiten zitten. Tegens de avond kwam er een klein briesje opzetten maar die verdween ook snel weer. Hierdoor konden we onder het genot van een drankje tot rond half elf buiten zitten.

Woensdag 18 mei 2016

Om half acht ’s morgens al een stralende zon. Rond 10 uur lekker buiten ontbijten. Voor ons nog wel in de schaduw omdat ons plekje nog geen zon heeft. Lang duurde dat echter niet want rond 11 uur hadden wij ook gedeeltes waar de zon door de bomen kwam. Behalve het halen van een groot stokbrood uit het dorpje hebben we niet veel gedaan. Ik werkte het verslag voor de site bij en Elfriede heeft de tijd doorgebracht met quilten. Verder nog even plannen gemaakt voor morgen.

Donderdag 19 mei 2016

Vandaag reizen we verder richting Split. Een rit van rond de 130 kilometer. Ons doel is om de oude binnenstad van split te gaan bekijken. We vinden rond 14:00 uur een mooie camping net achter Split in het plaatsje Stobrec. De camping is mooi van opzet en heeft prefect sanitair. Het adres is Sv.Lovre 6 21311 Stobrec. Vanaf de camping kun je met de bus voor ongeveer 3 euro (enkele reis) per persoon met de bus naar de binnenstad van Split. De bus rijdt ieder uur. Rond 18:00 uur waren we weer terug op de camping en zijn daarna lekker uit eten geweest in het restaurant op de camping.

Al vroeg in de avond moesten we vanwege aanhoudende regen de camper in.

Vrijdag 20 mei 2016

Rond 11:00 uur het kamp opgebroken om richting Dubrovnik verder te trekken.  Onderweg het plaatsje Omis bezocht. Leuk plaatsje met in achteraf steegjes winkeltjes waar je voor een habbekrats sterke drank met tot wel 45 % alcohol kan kopen in smaken die variëren van vijg tot framboos. Om een klein marktje kochten we een kilo nieuwe aardappelen, perziken, aardbeien en een paar paprika’s voor 8 euro.

Verder onderweg kwamen we via een grensovergang met pascontrole door Bosnië. Na ongeveer 10 kilometer reden we Bosnië weer uit en zaten we weer in Kroatië. Rare gewaarwording…

De afstand in kilometers van Split naar Dubrovnik valt wel mee. Rond de 230. Maar de tijd die ervoor nodig is om deze te leggen is lang. We besloten daarom om een tussenstop in te lassen. Via een omweg door een gebied waar mandarijnen en sinaasappelen bomen staan en een poging om op een bijna vergeten en verlaten camping een plekje te vinden kwamen we uiteindelijk terecht in Slano. Hier is een camping met de naam Banja. De weg vanaf de doorgaande weg naar Dubrovnik is te doen met een camper maar dan heb je het ook echt gezegd. Je rijdt rond de 5 kilometer over een smal weggetje langs het water dat 1 meter dieper ligt. De walkant gaat stijlrecht naar beneden. Je hebt geluk dat jet geen tegenligger tegenkomt want achteruit terug rijden is nagenoeg onmogelijk.

Aangekomen op camping Banjo was er geen receptie te vinden en was de boel daar vanwege een net opgehouden regenbui behoorlijk drassig. Bovendien waren de bomen dusdanig laag dat er zonder boomtakken met de camper te raken geen plekje te vinden was. Net voor de ingang van camping Banjo hadden we camping Bambo gezien. Dus voorzichtig achteruit de camping weer af en 100 meter terug gevraagd of daar nog plek was. Erg vriendelijke eigenaar en keurig sanitair. Kosten rond de 10 euro inclusief stroom en wifi.

Zaterdag 21 mei 2016

Rond 10 uur het laatste stukje gereden richting Dubrovnik. Afstand rond de 40 kilometer. We wilden net achter Dubrovnik op camperplaats Agave gaan staan in het plaatsje Mlini.

Onderweg erheen rijd je over wegen die  via hoge bergen en diepe afgronden gaan. Wegkant en afgrond slechts gescheiden door een dun vangrailtje of een stoeprandje. Net voor Dubrovnik rijdt je over een prachtige nieuwe brug. Vanaf de brug kijk je op de grote cruise schepen die in de haven liggen. Vanwege de harde wind bovenop de brug (70km/h) schudde de camper behoorlijk. Aangekomen in Mlini reden we de camperplaats zonder dat we er erg in hadden voorbij. Slecht aangeven ingang en vermoedelijk foute coördinaten. Naast de Konzum in Mlini is nog een camperplaats maar de steile oprit en daarna scherpe knik in de oprit gaf niet het gevoeld dat we zonder schade aan de bodem van de camper binnen zouden komen. Net voor de stoplichten (200 meter ervoor) in het plaatsje hadden we gelukkig nog een camping gezien. Auto camp Kupari. Dan daar maar heen. Het bleek te gaan om een hele oude camping waar niet veel drukte was en weinig kampeerders aanwezig waren. Vergane glorie zeg maar…

Sanitair sterk veroudert maar wel schoon en functioneel. Wifi op de hele camping en dat voor een totaal van rond de 13 euro. Een aanrader om te overnachten en vanuit deze plaats Dubrovnik te bezoeken. Bushaltes voor de ingang van de camping en de supermarkt Konzum op 150 meter afstand. Coördinaten: N42.3729.72 en E18.1119.85, (langs de D8, 201207 Srebreno)

Het is verwonderlijk dat deze camping niet door de KC maar ook niet door de ACSI wordt genoemd. Een misser van jewelste!

Rond de middag zijn we met de bus, lijn 10, naar Dubrovnik gegaan.  Kosten rond de 2,50 euro per persoon enkele reis. Na 10 minuten rijden ben je in Dubrovnik en moet je nog een minuutje of 10 trappen afdalen om in de Old Town te komen. Als je met de bus terug wilt dan moet je erop letten dat je niet de bushalte neemt tegenover de halte waar je op heenweg bent uitgestapt maar dat je een straat lager neemt om weer in te stappen voor de terugweg. Overigens vertelden mede camperaars ons dat je voor hetzelfde geld wat de bus kost met een taxi naar het centrum wordt gebracht. En dan wordt je voor de poorten van de Old Town afgezet. Wellicht een tip voor de mensen onder ons die slecht ter been zijn of geen trappen willen of kunnen lopen.

Op zich is de Old Town leuk om te bekijken maar net als bijvoorbeeld Stockholm en veel oude steden barst het van de souvenirwinkels en horeca. Om over de muur rond de stad te mogen lopen moet je rond de 30 Euro neertellen. Zuinig als we zijn hebben we dat maar niet gedaan. Na een uur of drie in Dubrovnik te hebben rondgezworven, een lekkere pizzapunt, ijsje en wat te drinken naar binnen te hebben gewerkt zijn we met de bus terug gegaan naar de camping.

Nog even wat boodschappen gedaan bij de Konzum en toen heerlijk op het grasveldje voor de camper genoten van een ter ere van mijn verjaardag van mijn  zusje en haar man gekregen Zwols Agnietenbiertje . Nou ja, biertje? Het ging om 0,75 liter…

Rond 21:00 uur na het nuttigen van een zelfgemaakte salade zijn we de camper ingegaan omdat het erg hard begon te waaien. De hele dag was het mooi en warm geweest maar nu koelde het wel sterk af.

Zondag 22 mei 2016

Rond 10 uur vertrokken richting Ston, een plaatsje aan het begin van een schiereiland. We hadden gelezen dat daar een vrij nieuwe camping zou zijn. Aangekomen op camping Prapratno   werden we ontvangen door een Duits sprekende receptioniste. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken in de Olijvengaard. Het was wel een Olijvengaard waar niet meer geoogst werd. De bomen waren allemaal zeer oud en eronder lagen allemaal versteende en verdroogde olijven. Bij de camping zit een klein winkeltje en een restaurant. We hebben hier gegeten maar kunnen niet zeggen dat het van bijzondere kwaliteit was. Althans niet het menu dat wij voorgeschoteld kregen. Op deze camping zijn we twee dagen gebleven. Dus ook maandag 23 mei zijn we heerlijk relaxend doorgekomen.

Dinsdag 24 mei 2016

Op weg naar Sibenik, onze volgende halteplaats. Onderweg bepaald dat we naar camping Solaris zouden gaan. Op de camping in Ston hoorden we van mensen uit Zwolle dat daar een superluxe camping zou zijn. Om wat meer tijd op de camping te kunnen doorbrengen, besloten we om via de snelweg te rijden en niet meer over de tijdrovende kustweg.

Op de camping aangekomen weren we geholpen door een Nederlands sprekende receptioniste. We mochten gewapend met een plattegrond de camping verkennen en kijken welke vrije plaatsen ons zouden passen. Naderhand keek men bij de receptie of er vrije plaatsen bij zaten waarna wij konden beslissen waar we wilden staan. We namen een mooi plekje onder hoge bomen met voldoende schaduw maar ook de mogelijkheid om in de zon te zitten. ’s Avonds hebben we de camping verkend en naderhand lekker voor de camper zitten genieten van een hapje en een drankje. Dat de camping Solaris inderdaad een supercamping is, is te zien aan de ontvangst aldaar, de ruim gesorteerde winkel maar ook de sanitairblokken zijn ongekend luxe, mooi en superschoon. Ook het zwembad is perfect.

Woensdag 25 mei 2016

We hebben een fietstocht gemaakt en wel onze eerste tocht op de fiets in Kroatië. Een fietstocht vanaf de camping langs de kust met in het begin niet teveel hoogteverschillen. Na ongeveer 5 kilometer kom je aan bij een behoorlijk steile klim richting een uitzichtplatform. Je mag hier alleen met de fiets aan de hand naar boven. Fietsen is in ieder geval voor ons ook onmogelijk, domweg te steil.

Als je boven bent heb je een magistraal uitzicht over het plaatsje Sibenik, de baai, zee en havens.om de tocht voort te zetten moet je een tweede klim maken die nog steiler is dan de vorige. De beloning is een nog mooier uitzicht. Omdat ook de afdaling behoorlijk steil is, is het raadzaam om lopend naast de fiets naar beneden te gaan. Na 5 minuten lopen kun je weer fietsen. De rest van de route loopt langs de kust en door stukjes bos. Aangekomen op Solaris zijn we langs de drie hotels gefietst. Je waant je hier over een kustlengte van ruim 2,5 kilometer in een tropisch land met palmbomen, barretjes en alles wat het leven aangenaam kan maken. Wij hebben van de nood maar een deugd gemaakt door ons te laven aan koffie met gebak…

De rest van de dag genoten van de zon.

Donderdag 26 mei 2016

Vandaag zijn we richting het eiland Pag vertrokken. We rijden via Zadar en kopen net buiten Zadar een kilo heerlijke kersen bij een kraampje aan de weg. Ook een fles olijfolie werd gescoord. Via een grote brug kom je vanuit de richting Zadar op het eiland en waan je je even laten op een maanlandschap. Je komt er aan de noordzijde van het eiland alleen maar stenen en rotsen tegen. De wegen zijn goed berijdbaar maar wel behoorlijk steil en kronkelig. In het plaatsje Kolan, bekend van de schapenkaas, kwamen we langs camping Simuni.

Hier aangekomen kregen we van de receptioniste een aantal plaatsen op waaruit we een keuze mochten maken. We namen een plekje op e “4e etage” met een mooi uitzicht op zee.

Omdat het erg warm was die dag hebben we de rest van de dag lekker bij de camper gezeten, over het strand gezworven en de camping verkend. ’s Avonds heerlijk gegeten bij het visrestaurant op de camping.

Vrijdag 27 mei 2016

Een gedenkwaardige dag, mijn moeder zou vandaag haar 87ste verjaardag gevierd hebben.

De zon brandt al vroeg op de camper. Na het ontbijt gaan we met de loopschoenen aan een stuk wandelen. We lopen langs het strand en via de camping naar een bergpaadje. Vanaf dit pad is er mooi uitzicht op de zee. Na ongeveer een 3 kwartier te hebben gelopen kunnen we niet verder ivm een hek…. Dus gaan we maar terug. Bij de camper wat zitten puzzelen en in de namiddag nogmaals een wandeling gemaakt langs het strand maar dan de andere kant op.

Zaterdag 28 mei 2016

Vandaag gaan we richting KRK. We gaan met de ferry over naar het vaste land. De ferrykosten vallen mee. Voor 28 euro, 2 personen en een camper tot 7 meter wordt je naar de overkant gebracht. We hadden geluk en hoefden maar 15 minuten te wachten voordat de boot geladen werd en vertrok. De boottocht duurde iets van 15 minuten. Aangekomen op het vaste land zijn we via de kustweg richting Rijeka gereden om bij Kraljevica de tolbrug naar het eiland KRK te nemen. Het was onze bedoeling om naar camping Bor te gaan. We hadden er echter op gerekend dat deze camping aan zee zou liggen…. Echter dat was een misrekening. Doorgereden naar de volgende camping. Dat was helaas weer niet wat we zochten. Onder weg hadden we een camping gezien, genaamd camping Krk in Primorje. Het was inmiddels boven de 30 graden en dat was ook bij de receptie van de camping te zien. Veel wachtenden op inschrijven voor de camping. We kregen na een half uurtje wachten keuze uit 2 plekken . Snel bekijken en beslissen zodat we lekker van de zon konden gaan genieten.

De camping viel helaas niet in het Acsi tarief op het moment dat wij daar aankwamen. 80 euro voor 2 nachten. Wel duur maar ook weer veel luxe.

Zondag 29 mei 2016

Vanaf de camping gaan we lopend naar Krk. De hoofdstad van het eiland KRK, je kunt aan de zeekant van de camping door een hek een smal rotsachtig pad pal langs de kust volgen.  Vooral het eerste deel is rotsachtig. Hoe dichter je bij het stadje komt des te mooier wordt het pad en gaat later zelf over in een soort boulevard. Om in de stad zelf te komen moet je door een leuk straatje met aan beide kanten veel souvenir en kledingzaakjes.

Zodra je stilstaat om even te kijken staat er al een verkoper bij je. Is natuurlijk logisch wat het aanbod van gelijksoortige winkeltjes is groot en wie wat wil verkopen moet er als de kippen bij zijn. Bij een ijsverkoper scoren we het lekkerste ijsje dat we tot nu toe in Kroatië hebben gehad. Na een wandelingetje door de jachthaven van Krk gaan we op een terrasje zitten en doen ons tegoed aan een heerlijke Aperol Spritz en lekker glas tapbier.

Daarna lopen we terug naar de camping. Daar kunnen we nog een klein uurtje buiten zitten voordat de regen bij bakken uit de lucht komt. Helaas gaat dit tot diep in de avond zo door zodat we niet meer buiten komen.

Maandag 30 mei 2016

Ik sta om 7 uur op en constateer dat de zon weer lekker krachtig schijnt. Na het ontbijt breken we op en vertrekken naar ons volgende doel, het eiland Cres en Mali Losinj. Om daar te komen moet je met de ferrry oversteken van Valbiska naar Merag. Kosten voor een oversteek zijn 32 euro en de tijd die je nodig hebt is 25 minuten. Ook hier hebben we weer het geluk dat ze net aan het inladen zijn en we nog mee kunnen.

Om in Mali Losinj te komen moet je het hele eiland Cres oversteken en het grootste deel van Malin Losinj. Totale rijafstand is 73 kilometer. We hebben camping Poljana gelegen net voor de stad uitgezocht en mogen hier een plaatsje zoeken waar het ons leuk lijkt. De meeste plaatsen zijn ruim van opzet. We zien een mooie grote plek met uitzicht op de baai. Tot nu toe het mooiste uitzicht wat we hebben gehad. Na ons te hebben geïnstalleerd gaan we met de fiets naar de stad met de mooie jacht haven.

Na slechts 5 kilometer met geringe klim en dalingspercentages, dus goed te doen met een normale fiets met versnellingen, zit je midden in het centrum. Gek groot is het centrum niet maar wel leuk om te bekijken. Bij een zaak in visatributen en wat bootartikelen kopen we 10 meter nylontouw. We willen omdat we pal in de zon staan de luifel van de camper uitdraaien maar niet zonder deze goed vast te kunnen zetten met scheerlijnen. Het vreemde is dat Laika allerlei zaken bij een camper levert maar geen banden om een luifel fatsoenlijk vast te zetten.

Op terugweg zien we een leuk restaurant: Bocca Vera, met uitzicht op de jachthaven. Mooi plekkie! Ze hebben daar huisgemaakte pasta’s maar ook speenvarken. Voor 69 Kuna per persoon eet je daar 2 dikke plakken speenvarken, patat en mixed salade. Ook stokbrood met olijfolie ontbreekt niet. Glaasje wijn en half litertje bier erbij en je hebt een heerlijk diner. Totaal waren we 178 Kuna kwijt voor 2 personen. Dat is omgerekend nog geen 25 euro…

Na het eten lekker rustig terug gefietst en nog even een spelletje “Betoverde Doolhof” gedaan. Ik begin dit spel te haten…. Heb na bijna iedere avond dit spel gespeeld te hebben nog maar 2 keer gewonnen.

Dinsdag 31 mei 2016

Vandaag blijven we op de camping om te genieten van het weer dat buitengewoon goed is en om te kijken naar de mensen die het aandurven om in de koude baai van de Adriatische zee te gaan zwemmen.  Aan het begin van de avond zijn we naar het campingrestaurant geweest om daar te genieten van lekkere pizza. Na een uurtje begon het te waaien en te regenen. In de camper nog even het favoriete spel van Elfriede “Betoverde doolhof” gespeeld onder het genot van een glaasje wijn. En jawel… wederom verloren.

Woensdag 1 juni 2016

Vanmorgen vroeg vertrokken richting onze volgende halte net voor de brug waar je het eiland KRK op en af kunt. We willen onze laatste vakantiedagen al naar gelang het weer is, doorbrengen op KRK.

Camping Slamni in Dobrinj heeft goede referenties dus gaan we daarheen. Het weer is warm maar matig zonnig met af en toe wat bewolking. Op de camping worden we vriendelijk ontvangen en mogen uit de vrije plaatsen een plekje uitzoeken. De camping is weliswaar niet zo als de vorige maar het is goed te doen. De zee is vanaf de plek te zien en heeft een kiezelstrandje.

Donderdag 2 juni 2016

Op tijd vertrokken naar Slovenië. Bled…… In plaats Bled koffiepauze gehouden bij een plaatselijke bakker en een camping bekeken.

Deze camping was  ver van het centrum af, zeer drassig en we vonden het niet vertrouwd om daar de camper te parkeren. Na overleg besloten we om door te rijden richting Oostenrijk. Wel veel kilometers op 1 dag maar wel te doen. Onderweg hadden we last van forse regenbuien… In Oostenrijk kwamen we terecht op een camping direct gelegen aan de Ossiacher See. We mochten hier een plaatsje uitzoeken op een mooie grasvlakte.

Vrijdag 3 juni 2016

Mooi droog weer. Na het ontbijt de fietsen gepakt en een fietstocht om de Ossiacher See gemaakt. Ruim 30 kilometer lange fietstocht soms door een dorpje, soms een heuveltje op en dan weer af. Mooie omgeving en het fietsen is ook voor niet getrainde mensen met een normale fiets redelijk goed te doen. ’s Avonds lekker gegeten in het restaurant van de camping.

Zaterdag 3 juni 2016

Omdat het weer mooi weer is besluiten we op de fiets naar Villach te gaan. Een tochtje van rond de 20 km heen en terug. in Villach een beetje gewinkeld en een lekker ijsje gescoord.

Terug op de camping begon het te regenen en besloten we om de fietsen in te pakken en te gaan rijden  richting huis… Bij de grensovergang tussen Oostenrijk-Duitsland was i.v.m. de vluchtelingenproblematiek  een grote controle gaande en dit leverde zeker een vertraging in reistijd op van een uur.

Zondag 4 juni 2016

Reisdag, vanuit omgeving München in 1 dag doorgereden naar huis.

Camperreis Pasen 2012 België

Camperreis rond Pasen 2012 België

Donderdag 5 april 2012:

Start van onze  eerste vakantie met de Laika. Na de nodige aanpassingen zoals het bed verlagen, opbergkast maken en nog wat andere praktische dingen starten we onze reis. Ons doel is om het mooie weer op te zoeken. In onze woonplaats is het namelijk koud en guur! De reis verloopt voorspoedig alhoewel je wel aan alle geluiden van een camper moet wennen. Immers een personenauto is veel rustiger…we komen dan ook samen tot de conclusie dat 300 km rijden op 1 dag wel te doen is maar ook wel het maximale is als je het enigszins rustig aan wilt doen.  Het voelt nog wat onwennig.

Ons eerste stop aan een landweggetje in Limburg om koffie te maken en te drinken is geen succes. Aan de ene kant is een boer die we niet gezien hadden zijn land aan het bemesten tot bijna tegen onze camper aan…. Door de glooiing in het landschap bleef die boer dus eerst onopgemerkt.

Even later kwam er nog een boer met een gigantische giertank die over het landweggetje moest. We moesten plaats maken om hem erlangs te laten. Vlakbij ons begon hij met het gelukkig maar, injecteren van de gier. Ondanks dat stonk het als de hel..

De idyllische fase van onze reis was die dag gelijk voorbij.

We starten de Laika en rijden door. We komen uit bij camping Osebos, adres: Euverem 1 in 6271 PJ Gulpen en  zetten de Laika daar op een mooi plaatsje. Leuke camping met goede sanitaire voorzieningen.

Na een heerlijk avondeten  geprobeerd om de TV aan de praat te krijgen. De Laika had toen nog een handbediende schotel… en wat anderen al voorspeld hadden werd waarheid: geen satelliet gevonden, dus geen beeld. Ons favoriete spel: “de betoverde doolhof “ gepakt en onder het genot van een wijntje gespeeld. Het leven is zo gek nog niet.

Vrijdag 6 april 2012:

De allereerste nacht slapen in onze Laika was perfect. Het matras lag lekker en er was ruimte genoeg.

Tijdens een lekker zelfgemaakt ontbijt bespreken we wat ons doel die dag zal zijn. Samen komen we tot de conclusie dat we in Luik, de antiekmarkt  gaan bezoeken. Eerst nog even gebruik maken van de douches van de camping, water bijvullen en daarna op weg naar Luik. We hadden geluk want parkeren vlakbij de antiekmarkt was geen probleem. Ik moet wel eerlijk toegeven dat ondanks het feit dat de Laika is voorzien van een inbraakalarm het wel “moeilijk” was om haar alleen te laten.

Vanwege haar mooie ronde vormen schrijf ik “haar”.

We hebben vanaf 10:30uur tot circa 12:30 uur op de antiekmarkt rondgelopen. Terug gekomen bij de camper hebben we koffie gedronken in de camper. Het weer was nog niet zo goed dat dit buiten kon.

Na de koffie zijn we doorgereden naar Esche sur Sure in Luxemburg. Hier zou een mooie camping zijn aan een rivier waar we wel eens wilden kijken. Onderweg op de snelweg waaide bij een Fransoos het dakluik van een caravan die met een luide klap op onze Laika terecht kwam. De Fransoos had ondanks dat hij met een caravan achter de auto reed de snelheid er goed in.  We moesten alle zeilen bijzetten om hem in te halen en aan de kant te zetten… probleem was dat hij geen Nederlands kon spreken en wij geen Frans. Met handen en voetenwerk uitgelegd wat er gebeurd was… de man had niet eens vernomen dat hij het dakluik kwijt was. De Laika was gelukkig voorzien van een ladder zodat ik vrij eenvoudig  op het dak kon klimmen en kon vaststellen dat er geen schade was ontstaan.

Rond 15:00 uur kwamen we aan op camping “im Aal”, adres: 1, Am Aal, L-9650 Esche-sur-Sure. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken. Dat werd dus een plaatsje direct aan de rivier de Sure. Daarna zijn we lopend het dorpje in gegaan. Toen we terug kwamen scheen de zon! We hebben zelfs nog buiten gezeten en ervan genoten. Nog even een poging gedaan om illegaal een Forel uit de Sure te halen. Geen geluk terwijl onze buurman er wel een aantal uit wist te halen. Terwijl Elfriede het eten aan het bereiden was heb ik een nieuwe poging gedaan om de TV aan de praat te krijgen. En jawel dat lukte!

Na het eten hebben we nog een klimtocht gemaakt in de naast de camping gelegen bergen. Na deze tocht in het café op de camping een paar lekkere “Diekirch Amber” pilsje gehaald. Tegen 20:00 uur terug in de camper en lekker TV gekeken, gelezen en nog een borreltje gedronken. En toen, lekker in de kooi om de volgende dag weer fris en gezond op te staan.

Zaterdag 7 april 2012

Weer een goede nachtrust genoten als is het slapen voor Elfriede wat onwenniger dan voor mij. We zijn beide al om 8 uur wakker. De bedoeling is om een rustdag te houden, dat wil zeggen n niet rijden met de camper. Beetje wandelen, boodschappen doen bij de plaatselijke slager die naar het schijnt erg lekker vlees te koop heeft, en niet te vergeten aar de plaatselijke mini-buurtsuper…

Met voldoende proviand, lezen. I-pad, vissen en betoverde doolhof spelen komen we de Pasen wel door. Ik vang niets maar onze buurman heeft inmiddels zijn 4e Forel op de wal getrokken. Hij was zo vriendelijk om ons er een van te geven.  We hebben de vis samen geslacht en toen in de diepvries van de camper gedaan. Eten we als we weer thuis zijn lekker op! Vanwege het koude weer komt er niet veel van buiten zitten en moeten we al in de namiddag ervoor kiezen om naar binnen te gaan.

Tegen 22:00 uur gaan we onder de wol.

Zondag 8 april 2012

Paaszondag, na het ontbijt vertrekken wij wandelend richting het dorp. Boven op een berg, die we vanaf de camping kunnen zien, staan 2 Bastions die onze aandacht trekken. Amper onderweg begint het licht te sneeuwen. Ondanks dat gaan we toch de beklimming aan en genieten van het uitzicht over het dal waar het dorp Esche ligt. Ook de ruïne van het Bastion die bovenop de berg staat is leuk om te bekijken. Zoals altijd gaat ook hier de terugtocht sneller dan de heenreis…

Teruggekomen op de camping maakt net de paashaas zijn ronde en deelt lekkere chocolade haasje

uit. Nadat we koffie hebben gedronken hebben we ingepakt en zijn we op pad gegaan naar een volgende camping.

27 kilometer verder kwamen we in Luxemburg in het plaatsje Vianden terecht op camping “op dem Deich”. Adres: 2 rue Neugarden, 9422 Vianden, Luxemburg.

Aan de rivier de Our vonden we een mooi plaatsje. Daar hebben we koffie met gebak genuttigd.

Bij de slager in Esche hadden we lekkere speklapjes gekocht die er bij het avondeten aan moesten geloven. Samen met rode kool en gebakken aardappeltjes een echt Paasfeestmaal. De rest van de dag doorgebracht met vissen quilten, lezen en gamen op de I-pad…

Maandag 9 april 2012

Paasmaandag, lekker uitslapen, ontbijten en  rustig aan inpakken. Nog even tanken in Luxemburg en genieten van de luxe lage dieselprijs.

We trekken door naar Duitsland. Nat twee bochten te hebben genomen  is het als zover, we rijden al in Duitsland. Onderweg naar de volgende camping waar we heen wilden kwamen we langs het bezoekerscentrum  van de Teufelsschlucht.  We hebben twee en half uur durende indrukwekkende wandeling gemaakt langs en door diepe kraters in het lava gesteente en enorme rotsen. In het erbij horende bezoekerscentrum wordt mooi getoond hoe dit stuk natuurschoon is ontstaan. Een bezoek is de moeite van het wandelen en klimmen echt waard. Naderhand doorgereden naar Irrel , hier zou een mooie camping zijn. Viel echter tegen. Daarom maar doorgereden naar het nabij gelegen  Oberweis. In 54636 Oberweis hebben we kwartier gemaakt op de Prümtal camping, adres: in der Klaus 17. Echt een mooie camping met goed sanitair, mooi restaurant en erg vriendelijke receptioniste. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken op de camping.

’s Avonds uit eten geweest in het goede restaurant dat deel uitmaakt van de camping.

Dinsdag 10 april 2012

Vandaag op de fiets langs de rivier de Prüm naar Biersdorf. We kwamen erachter dat we behoorlijke steile heuvels moesten trotseren. Ook waren sommige delen van het fietspad naar Biersdorf niet verhard. Heuvelop ging het langzaam maar heuvelaf af bereikten we snelheden van rond de 55 km per uur. Tegen Biersdorf aan ligt een grote Stausee met een fietspad erom heen. Mooi vlak fietspad dus dat hebben we maar even meegepikt. In een gezellig restaurantje in Biersdorf hebben we lekker geluncht. Daarna terug naar Oberweis. In totaal hebben we deze dag 30 km gefietst en hadden gelukkig droog weer. Geen zon maar dat was met het klimwerk op de fiets niet zo erg.

Woensdag 11 april 2012

Vandaag op pad naar Echternach in Luxemburg. Omdat we geen vastomlijnd plan hebben rijden we kris-kras door de omgeving en zitten dan in Duitsland en dan weer in Luxemburg. In Echternach bevinden zich de Wolvenravijnen. Dat is een burcht bovenop een berg. Om er te komen ben je zeker een uur stevig aan het wandelen en klimmen. Zeker de moeite waard om te doen als ie het ook alleen maar om het mooie uitzicht dat je vanaf de parkeerplaats bij de burcht over Echternach en omgeving hebt. Terug in Echternach onszelf maar getrakteerd op een ijsbeker bij het plaatselijke Italiaanse ijscafe.

Vanuit Echternach naar Schweich aan de Moezel gereden en een plaatsje gezocht op camping Zum Fährturm, Am Yachthafen. Geen mooie camping maar wel ruime plaatsen.

Donderdag 12 april 2012

Na het ontbijt het plaatsje Schweich bezocht. Leuk oud plaatsje met karakteristieke pandjes.

Daarna op de fiets een tocht langs de Moezel gaan maken… het was droog weer, dus waarom niet lekker fietsen. De Moezelradweg route langs de moezel viel tegen, het ging veel langs industrie gebouwen en er was geruime tijd niet veel meer dan oude grauwe gebouwen te zien. Aangekomen in het plaatsje Palfzel begon het te regenen. En vraag niet hoe. We zijn een konditorei ingedoken en hebben ons daar tegoed gedaan aan koffie met gebak. Toen het wat droger werd zijn we als een speer naar het station gefietst en met fietsen in de trein 3 stations terug gereden naar Schweich.

Het weer begon steeds slechter te worden dus besloten we maar om naar een volgende camping te gaan. We kwamen terecht op camping Camp an Maar aan de Maarstrasse 22 te 54552 Schalkenmehren. ( in de Vulkan Eifel) Deze terrassen camping ligt achter een hotel dat hoort bij de camping.

De camping ligt aan een groot kratermeer en biedt een prachtig vergezicht over het landschap.

Vrijdag 13 PRIL 2012

We hadden de camping vooruit betaald en mochten van de eigenaar wel rond de middag vertrekken.

Kwam hunzelf ook beter uit omdat ze ook de vertrek dag van de hotelgasten moesten regelen en bij ons dus wat later de stroom konden afkoppelen. Wij hebben de kans benut om een wandeling rond het kratermeer te maken. Toen we terug kwamen was de stroom er nog niet af en moesten we nog een uur wachten voordat dit in orde werd gemaakt. Via Dockweiler waar we nog een camping hebben bekeken (bleek niets te zijn) zijn we uiteindelijk terecht gekomen in Altenahr op jawel camping Altenahr. Het bleek de camping te zijn waar wij 38 jaar geleden toen we elkaar net kenden als 16 en 19 jarigen onze eerste vakantie hebben beleefd. Met een klein tentje en de auto van mij ouders mee. Een apart gevoel. Toen en nu.

Toen: in een klein tentje op luchtbedjes en de auto van mijn ouders mee

Nu: in een luxe grote camper met alles erop en eraan en de fietsen mee

Toen: jongelui

Nu: 2 generaties ouder en al oma en opa

Toen; zo groen als het gras en heel braaf………

Nu; oud en wijs (dat laatste denk ik)

We hebben uiteraard het centrum van Altenahr bezocht en kwamen tot de conclusie dat het hier vergane glorie is. De kabelbaan van weleer is er niet meer, veel leegstand aan winkels en restaurantjes.

’s Avonds een lange wandeling langs de Ahr gemaakt, het blijft mooi om de Forellen te zien zwemmen.

Zaterdag 14 april 2012

Rustig aan opstaan en broodjes halen bij de receptie van de camping. Daarna lekker ontbijten en dan de fietsen uit de campergarage halen. We fietsen een mooie route deels door de wijnvelden, dan weer langs de Ahr en samen langs het spoor. We komen tot Ahrweiler een afstand van rond de 15 kilometer vanaf Altenahr. De route is licht heuvelachtig maar goed te fietsen ook voor ongetrainde mensen. Ahrweiler is een leuk stadje om te bekijken, er is meer te doen en te zien dan in Altenahr.

Na op een groot terras een drankje, gaan we terug naar de camping. Onderweg komen we nog enkele leuke Camper plaatsen tegen. Onder andere Am Ahrtor, aan de Kalvarienbergstrasse 1 te 53474 Ahrweiler. Reserveren in de weekend gewenst, door de week niet nodig.

’s Avonds een hapje eten in Altenahr en dan terug naar de camper.

Zondag 15 april 2012

Het is koud en kil vandaag. Dat in tegenstelling tot gisteren. Toen konden we in een weliswaar schraal zonnetje op een terrasje zitten en wat drinken. Het nodigt nu niet uit om wat te gaan ondernemen. We overleggen dat we wel in Essen naar de Ikea zouden kunnen gaan om daar nog iets voor de keuken in de camper te kopen. Helaas was de Ikea daar gesloten in verband met een grote warenmarkt op het IKEA parkeerterrein. Op zich was de warenmarkt niet spectaculair maar er was wel Duitse Curryworst te koop en dan maakte veel goed..

Na de curryworst kwam het besluit om maar richting huis te rijden.

Terugkijkend op deze eerste campervakantie kwamen we tot de conclusie dat we gelukkige mensen zijn met een zo fijne camper en dat alles functioneert zoals je dat wenst.

Op naar de volgende vakantie.

Pinkstervakantie.

Dinsdag 15 mei 2012

Het is al 19:00 uur voordat we vertrekken. Eigenlijk geen probleem want we hebben ons huis immers bij ons. Het doel van deze trip is Bad Königshofen. Daar vindt over de Pinksteren een bijeenkomst plaats van de Duitse Laika club. We willen eens proeven of het wat voor ons is om lid te worden van deze club. Na ruim 2 uur rijden besluiten we om een plekje te zoeken voor de nacht. We vinden een plaatsje op de camperplaats van de firma Froli bij Hövelhof iets achter Bieleveld. Het is een mooie met een hek afgeschermde plaats met als enige faciliteit stroom.

De firma Froli zit met hun bedrijf aan de Liemkerstrasse 27 in Schloss Holte/Stukenbrock.

Froli maakt diverse kunststofproducten zoals oprijkeggen, bordenhouders etc. als je meer erover wilt weten kijk dan op www.frolishop.com. Wij hebben de andere dag een uitleg gehad over hun bedsystemen en hebben er een extra ruggensteun voor de passagiersstoel gekocht zodat Elfriede iets meer steun in de rug heeft.

Woensdag 16 mei 2012

Gisteravond kwamen we er achter dat er een koplamp stuk was. Dus deze eerst maar vervangen door een nieuwe. Nog een hele klus omdat de grille totaal uitgebouwd moet worden. Na deze onvoorzien actie nog een kleine reparatie aan de achterbumper van de Laika doorgevoerd. Bleek dat er een steuntje was gescheurd en dat de schroeven waarmee het spul vastzat waren verdwenen. Met behulp van Duck tape, een beugeltje en wat schroeven alles weer aan elkaar gezet en rijden met de handel.

Onderweg bij de eerste de beste raststätte het ontbijt bij elkaar gescharreld en op een plekje ergens aan een meer onder het genot van een bak koffie opgegeten. Het leven kan soms zwaar zijn… nietwaar? Zo rond 17:00 uur aankomst in Bad Königshofen. De Laika club had zich al op een groot terrein midden in het plaatsje voor het Thermenbad opgesteld. We werden absoluut onvriendelijk ontvangen en hadden daarom al snel door dat dit niet het gezelschap is waarin wij graag verkeren.

We zijn daarom naar de receptie van het Thermenbad gegaan en werden daar enorm vriendelijk ontvangen door een dame van de receptie. Er was aan de rand van de camperplaatsen nog een plaatsje vrij waar we mochten staan. Lekker samen gekookt en gegeten in de camper. Helaas deed de TV het niet ondanks de volautomatische schotel. Een boom van enig formaat stond in de weg.

Geen probleem, I-pas en Galaxy tab en puzzelboekjes doen het ook goed om de tijd te verdrijven.

Donderdag 17 mei 2012

Het is mooi weer. De fietsen worden uit de garage gehaald. We gaan een fietstocht van ruim 30 km maken. Overal lopen groepen mensen met bolderkarren en drank. Het is Vaderdag in Duitsland.

Na een poos fietsen geeft de bewegwijzering aan dat we over een bergje moeten. Nou ja, een bergje? Het is een puist van 492 meter hoog. Solidair met Elfriede neem ik ook de fiets aan de hand en samen sjokken we de berg op. De beloning is echter goed. Een mooie afdaling over mooi glas asfalt ligt voor ons en met ruim 50 km/h “vliegen” we van de berg af.

Onder aan de berg ligt Bad Königshofen met een mooi ouderwets plein in het centrum. De bakker is open vandaag. We gaan op het terras  aan een tafel zitten en bestellen koffie met gebak. Heerlijk na zo’n inspanning. Terug bij de camper besluiten we om een bad te gaan nemen in de Thermen.  Het was voor ons de eerste keer dat we dat deden maar absoluut niet de laatste. Heerlijk ontspannend.

Maar dit soort inspanning en ontspanning maakt hongerig…. Dus tijd om wat te gaan eten in het restaurant naast de Thermen. Het weer was zo lekker dat we op het buitenterras konden zitten eten.

Als afsluiter van de dag nog een lekker glas wijn in de camper en dan heerlijk languit.

Vrijdag 18 mei 2012

Door een deel van Bad Königshofen loopt een botanische route met bijzondere bomen. De route is ruim 8 km. De route start net achter de camperstelplaats bij de Thermen. Hetgeen we te zien kregen was niet spectaculair. Reden genoeg om halverwege de route toch maar te kiezen op het centrum, wat beter te bekijken. Toevallig werd het ook weer tijd voor koffie en daarom gingen we met de nodige tegenzin weer naar de bakker waar we de dag ervoor ook koffie met gebak hadden genuttigd.

Na de koffie naar de camper, inpakken, afrekenen en op pad naar een volgende plaats. Onderweg gestopt op een parkeerplaats bij het “Schwarze Moor” dat is een groot moerasgebied waar je over vlonders een lange wandeling (3 – 4 km) kunt maken en allerlei soorten diertjes en vegetatie kunt zien. Een erg mooi opgezet geheel en de moeite van het bekijken waard. Daarna doorgereden naar het plaatsje Hünfeld. Daar is een mooie camperplaats grenzend aan volkstuintjes en een groot park.

Even verderop was een grote kermis aan de gang en stond een grote feesttent voor het Schützenfest.

Lekker in de camper gekookt en gegeten en daarna een toetje gehaald in het  verderop aan een groot meer gelegen Paviljoen.

Later op de avond hebben we nog wat gedronken op de kermis en nog even een curry worst gegeten en als klap op de vuurpijl gekeken naar een groot vuurwerk ter afsluiting van het feest.

Zaterdag 19 mei 2012

Zonder ontbijt direct na het opstaan op pad. Lopend naar het centrum van Hünfeld om daar bij een bakker een ontbijtje te scoren. Daarna nog het centrum verkend en een oude kerk bezocht. Na een paas uurtjes hebben we het wel gezien en lopen terug naar de camper. Ons volgende doel is de Sorpesee, dus weer een stuk richting huis. We rijden door Alsfeld en zien dat daar in een grote hal een soort rommelmarkt is. Voor een prikkie kopen we daar 3 legotreinen met trafo’s en bedienpaneel. Wel wat weinig rails maar voor € 70,00 echt een koopje.

Om wat op te schieten en niet de hele tijd in de camper te moeten zitten pakken we de autobahn richting de Sorpesee.

Onderweg zagen we een bord: Biggesee. Met daarbij een bord van een camping. Daar dus maar even gekeken. Camping Hof Biggen. Mooie camping met een Duitse beheerder die zijn uiterste best deed om Nederlands te praten. Erg vriendelijke man. We konden bovenop een berg gaan staan. Mooi uitzicht over een veld, een dal en bossen. Leuk was, dat de jeugdbrandweer van Attendorn Olve daar ook hun kamp had opgebouwd en aan het oefenen was. Prachtig om te zien. Wat een discipline hebben die jongelui. ’s Avonds buiten gezeten tot ruim 21:00 uur.

Zondag 20 mei 2012

Vandaag een rustdag. Het weer is wisselvallig. We kunnen echter wel buiten ontbijten. Na het ontbijt 2 keer een poging gedaan om te gaan wandelen maar ook beide keren terug gegaan vanwege regen..

Tja, dan maar bij of in de camper blijven en wat puzzelen, lezen of punchen. En uiteraard genieten van de vrije natuur.

Maandag 21 mei 2012

Opgestaan met het gevoel van “aan alles komt een eind, shit…”

Even een ontbijtje, afwassen, stroom eraf, vuil water lozen en dan huiswaarts.

Na een voorspoedige reis kwamen we in de middag thuis. We hebben direct  gekeken of de planten het zonder ons gered hadden. Daarna als een speer naar de kinderen om te kijken hoe het met de kleinkinderen is gegaan en of ze ons ook gemist hadden.

Campervakantie Frankrijk Dordogne en Elzas

Zaterdag 25 augustus 2012

Vanochtend rond 9:00 uur vertrokken. Rond 11:30 uur reden we al in België, na een stop voor de koffie het besluit genomen om door rijden. Antwerpen, Brussel, Parijs, het gaat maar door. We hebben er een reisdag van gemaakt. Even pauze, wat drinken en weer rijden. De camper loopt goed, we rijden alleen snelweg met een behoorlijke snelheid om lekker op te schieten. Gevolg is dat de camper wel erg dorstig is. Zo rond 22:00 uur in de avond hebben we er in 13 uur ruim 900 km opzitten. Dat Elfriede zolang achter elkaar wil reizen heeft een speciale reden.

We zijn belandt in Chateauroux en overnachten op een camperparkeerplaats achter een camping. Niet erg rustig maar wel veilig. Even een wijntje drinken en dan lekker slapen om morgen de reis voor te zetten naar de Dordogne.

Zondag 26 augustus 2012

Wonder boven wonder zijn we beiden om 7:00 uur wakker. Direct opstaan, ontbijten en snel weer op pad richting de snelweg. We moeten nog een kleine 300 km afleggen tot aan ons einddoel van deze dag en weten dat dit voor een groot deel over B wegen gaat en dat vreet tijd.

Om 14:30 uur arriveren we op camping La Peyrugue in Daglan. Precies 1180 km van huis en circa 300 km ten westen van Bordeaux. Snel aangemeld bij de Nederlandse eigenaar van de camping en langzaam rijdend naar het aan ons toegewezen plekje. Na de eerste bocht zien wij onze kleindochter Sterre met een ander meisje spelen. We stoppen en groeten haar…. Het duurt een paar tellen voordat ze doorheeft dat wij het zijn. Haar eerste vraag is of ze mee mag rijden in de camper en parmantig gaat ze op de bank naast het raam zitten. We rijden met haar naar de plaats in de buurt van hun tent. We zijn allemaal blij elkaar te zien. Na bijgepraat te hebben gaan we wat eten in het “restaurant” van de camping. De pizza’s smaken perfect. Na het eten gaan de kinderen in bed en wij drinken koffie met dochter Marian en schoonzoon Guus.

Het wordt nog een gezellige avond.

Maandag 27 augustus 2012

Onze kleinzoon Nout is altijd rond 7 uur wakken en maakt daar tijdens de vakantie geen uitzondering in. Mooi op tijd om samen met Guus en Nout naar het dorp Daglan te lopen en bij de bakker broodjes te halen. Onder heerlijke Franse zon genieten we met kinderen en kleinkinderen bij de camper van een heerlijk ontbijt met Frans stokbrood en croissantjes. De dag brengen we “a la familie” door. Zwembad, lekker luieren, lezen, puzzelen en bijkomen van de bijna 1200 km rijden.

Later in de middag, al bijna avond hebben we een feestje gevierd ter gelegenheid van de verjaardagen van Nout en Sterre. De meegebrachte cadeautjes voor de beide kleintjes , een playmobil camper en een duplo ziekenhuis vallen erg in de smaak. Na het uitpakken gaan we bbq’en en genieten van frans stokbrood, bier en wijn. Tot in de laten avond is het gezellig.

Dinsdag 28 augustus 2012

Sterre voelt zich niet goed en heeft ’s nachts ook al overgegeven. Ze is veel bij ons bij de camper en maakt veelvuldig gebruik van het toilet. Ze voelt zich ook duidelijk overdag niet lekker en heeft koorts. Niet een dag om iets met het kind te ondernemen. Dus nog maar een dagje rustig aan doen en luieren. Guus gaat met een Nederlandse kampeerder een fietstocht maken op mijn racefiets. Als hij tegen de middag terug is, gaat het nog niets beter met Sterre en besluiten ze om in te pakken en huiswaarts te gaan. Elfriede past op Nout en Sterre en ik help met het afbreken van de tent en inpakken van de auto. Tegen 16;30 uur is alles klaar voor vertrek.

Wij blijven allen achter op de camping en zitten nog tot laat buiten bij een aangename temperatuur en dit glas wijn.

Woensdag 29 augustus 2012

We staan vroeg op (8:00 uur) even ontbijten en dan inpakken en wegwezen. Sarlat staat op het programma. Daar is markt en geadviseerd wordt dat je er rond 9:30 moet zijn omdat je anders in de file komt en geen parkeerplaats meer kunt vinden. We zijn net op tijd en scoren een mooie parkeerplaats dicht bij het centrum . Op naar de markt. In onze beleving was Sarlat mooier en groter toen we 17 jaar geleden er waren met onze eigen opgroeiende kinderen. ’s Middags vervolgen we de reis. Een mooie tuin in Eyrignac trekt onze aandacht. Echter 14 euro per persoon entree vinden we wel wat veel van het goede. De grote parkeerplaats nodigt uit om even in de zon te zitten en te genieten van een kopje koffie.

We rijden door naar La Roque Gageau, een klein erg toeristisch plaatsje direct aan de Dordogne. Op camping La Plage krijgen we een mooi plekje op nog geen 5 meter van de Dordogne. Elfriede maakt een heerlijk avondmaal met sla, zalm en uiteraard stokbrood. Dit is leven als god in Frankrijk. Weer zitten we tot laat in de avond bij een heerlijke temperatuur en lekker wijntje buiten.

Donderdag 30 augustus 2012

De zon schijnt weer uitbundig. Lammert geniet van de ontwakende camping terwijl ik nog op 1 oor lig. Op de Dordogne trekken al kanovaarders en andere bootjes met hordes aan toeristen voorbij.

Samen genieten we van een frans ontbijtje en maken plannen voor de dag. Doel wordt Bergerac, een echt Frans stadje. Ook daar is het weer nog prachtig. Korte broek en T-shirt verhogen het vakantiegevoel en plezier. Weer staan we aan de Dordogne en lammert doet een poging om vis te vangen, volgens zijn stellige overtuiging zit er echter geen vis want hij vangt niets.

’s Avonds spelen we een spelletje “Betoverde doolhof” Ik versla Lammert en ga met een goed gevoel slapen.

Vrijdag 31 augustus 2012

Het is vanochtend een stuk kouder en er staat meer wind. We rijden naar een parkeerplaats vlakbij een scholengemeenschap. We gaan van daaruit een fietstocht maken. Via een oude spoorlijn die omgetoverd is naar een prachtig fietspad fietsen we van Sauveterre de Guyenne naar Espiet. Het station daar is omgebouwd naar een mooi en gezellig restaurant. Hier gaan we eten.

We bestellen karbonade maar krijgen een stoofpotje…. Wel erg lekker. Zal wel aan de kwaliteit van onze Franse uitspraak liggen dat het fout is gegaan. De weg hebben we wind in de rug. Dus dat is makkelijk te doen. Na 50 km wel wat last van zadelpijn!

We laden de fietsen weer in en vervolgen onze weg. Onderweg besluiten we om uit de France Passion gids een plaatsje voor de nacht te zoeken. Dat willen zeggen we overnachten bij een Franse wijnboerin. Zie voor uitleg France Passion: www.xxxxx Met behulp van een in het Nederlands geschreven folder over de wijngaard worden we uitgenodigd voor een wijnproeverij. Het wordt met handen en voeten communiceren. Een uur later komen we met 3 flessen geode rode wijn terug bij de camper. Na nog een spelletje “betoverde doolhof”(stand nu 1:1) gaan rond 23:00 uur de luiken dicht.

Zaterdag 1 september 2012

De ochtendzon maakt ons wakker. We kunnen weer buiten ontbijten. Nog even bellen met het thuisfront om te horen hoe het met oma gaat en met onze aanstaande moeder Femmy en dan vervolgen wij onze weg richting de Atlantische Oceaan. We rijden dwars door bordeaux heen en belanden op camping La Canadienne in Ares. We krijgen een plaatsje aangewezen waar de camper net op kan staan. Na het avondeten gaan we lopend naar het Bassin ‘d Ardachon  ia de pier hebben we een wijds uitzicht over het strand en de oceaan. We lopen een eind over het strand en via een kleine haven komen we weer terug op de camping. Weer sluiten we de avond af met ons inmiddels berucht spel “de Betoverde doolhof”

Zondag 2 september 2012

Weer een zonnige start van de dag. Vandaag staat een fietstocht op het programma. Met wat proviand en drinken in de rugtas beginnen we aan een tocht van ruim 40 kilometer. Bij stralend weer fietsen we tot bijna aan Cap Ferret en weer terug. Op Cap Ferret zie je veel mensen die mosselen zoeken in de bij eb drooggevallen zee.

Tegen een uur of vier zijn  we terug bij de camper en gaan een zelfgemaakte pastasalade eten.

Door het mooie weer kunnen we weer tot rond 21:00 uur buiten zitten. We puzzelen en quilten nog wat. Dan lekker naar bed. Een goede nachtrust hebben we wel verdiend.

Maandag 3 september 2012

Na het ochtend ritueel pakken we onze biezen om circa 80 km verderop een nieuwe bestemming te zoeken. We belanden in Sourlac sur Mer. Onderweg hebben we al de Atlantische Oceaan geproefd en dat smaakt naar meer.  Ook voor Lammert, die echter wel last had van zand tussen de tenen….

We mogen op camping Soulac Plage een plaatsje uitzoeken, dit ging niet zonder problemen. Bij het plaatsen van de camper kwamen we muurvast te zitten in het duinzand. De technische dienst van de camping kwam met een tractor en rijplaten en trok ons weer los. Via de rijplaten konden we de camper goed op de plaats zetten en stonden we enigermate stevig.

’s Avonds hebben we genoten van een zelfgemaakte warme maaltijd afgemaakt met een portie patat dat we haalden bij het campingrestaurant. Vanaf het strand hebben we later in de avond gekeken naar de zonsondergang in de Atlantische Oceaan. Dat blijft altijd prachtig om te zien.

Dinsdag 4 september 2012

Op deze dag is onze kleindochter Sterre jarig, ze wordt 4 jaar!
We starten de dag na het ontbijt met een lange strandwandeling. Ruim anderhalf uur later zitten we in het centrum van Sourlac sur Mer aan de cola. Even winkelen, lekker ijsje eten en dan de terugtocht beginnen. Terug bij de camper rusten we beide uit. (oogjes dicht en snaveltjes toe) ook vandaag tovert de vrouw des campers een heerlijke 5 sterren maaltijd op tafel. Helaas is de zonsondergang niet zo mooi als gisteren. Het is wat bewolkt maar wel lekker warm.

Via face-time gaan we Sterre feliciteren en daarna permitteren we ons bij een aangename buitentemperatuur een lekker glas wijn “Bergerac rouge Prestige”

We zitten buiten tot laat in de avond.

Woensdag 5 september 2012

We breken ons kwartier op en vervolgen onze reis naar ‘d Oreleon. We gaan eerst met een veerpont van xxxxx naar Royan. Daar aangekomen rijden we naar Talmont aan. Een klein dorpje met 83 inwoners  maar wel met anderhalf miljoen bezoekers per jaar.  Het dorp heeft veel kleine vissershutjes die in zee staan en een kerk waarvan een stuk in zee is gevallen. We er hebben een kaarsje aangestoken voor onze pa.

Vervolgens rijden we via bruggen naar het eiland Oleron. Als we circa twee derde van het eiland achter ons hebben, belanden we op camping Le Suriot in L’Ueau.  Vanaf de camping kunnen we ’s avonds weer kijken naar de zonsondergang. Eenmaal terug bij de camper zitten we nog lang buiten bij nog steeds lekkere temperaturen en luisteren naar de band die in het restaurant van de camping muziek speelt.

Donderdag 6 september 2012

Vandaag willen we het eiland met de fiets verkennen. Een aardige baliemedewerkster van de camping vertelde ons in het Duits de weg naar het fietspad. Op een bijna lichtgevend fietspad (zo wit) rijden we van Chevay, St. Georges naar La Bree les Bains tot aan het strand, Dan rijden we langs de kust tot aan St. Denis en in de jachthaven rusten we uit en eten ons meegenomen stokbroodje.

De fietstocht gaat verder tot aan het puntje van het eiland en de vuurtoren Phase de Cassirou.

Na een lekker ijsje maken we os op voor de terugweg. Via Les Huttes Chaure Domino fietsen we terug naar onze camper. Een ritje van rond de 40 kilometer. Bij een temperatuur van circa 30 graden is dat een  grote inspanning voor mij.

De avond verbrengen we onder het genot van een lekkere rosé en een prachtige zonsondergang.

Vrijdag 7 september 2012

Wij breken op en gaan vandaag een afstand van 540 km afleggen om in de Bourgogne te komen. Het is even afzien maar aan het eind van de middag “landen” we op camping Les Ceriselles in het plaatsje Vincelles. Het is hier een stuk kouder dan aan de Atlantische Oceaan.

Nog even wat eten en de dag is alweer om.

Zaterdag 8 september 2012

Tijdens het ontbijt is het nog koud maar we laten ons niet kennen. Het tweede kopje koffie drinken we op een bankje in de zon. Gelukkig loopt de temperatuur al vrij snel op. Na eerst  boodschappen te hebben gedaan in de plaatselijke buurtsuper maken we ons op voor een reuze fietstocht langs Canal du Nivernais. Een prachtig landschap, mooie natuur, twee rivieren kruisen elkaar steeds weer en een prachtig super geasfalteerd fietspad maken dat we vandaag 50 kilometer halen. En ja, ook nog eens super weer erbij. Lammert heeft de tocht 10 km extra lang moeten maken omdat ik zo handig was om mijn zonnebril op een tafel bij een rustplaats te laten liggen. Hij is toen 5 km terug gefietst en heeft de bril weer opgehaald.

Onderweg zien we camping  Pie du Roy aan het canal in het plaatsje Mailly le Chateau. De camping ligt afgelegen en is eigenlijk alleen bekend bij de Fransen. Helaas sluit de camping vanaf 9 september anders waren we er nog een nacht gaan staan.

Een lekker ijsje als we terug zijn bij de camper is de beloning voor deze lange maar mooie fietstocht.

 ’s Avonds zitten we weer gezellig aan een glaasje wijn en spelen het favoriete “Betoverde Doolhof” Gisteren heeft Lammert gewonnen en vandaag maak ik hem in. (dat is tenminste de bedoeling)

Helaas niet gelukt maar we hebben nog een week de tijd hiervoor!

Zondag 10 september 2012

Lammert is al om 8 uur wakker en maakt een lekker ontbijtje. We nuttige dat in de camper omdat de temperatuur maar amper aan 12 graden is. Na het ontbijt de vuilwatertank en wc tank leegmaken en wij gaan weer op pad. Dit is wat later blijkt een reisdag. Aan het einde van de dag komen we aan in Ville le Sec met een gelijknamige camping gelegen aan de Moezel.

Direct aan de Moezel krijgen we een mooi plaatsje voor de camper. Na ruim 200 kilometer door en langs kleine plaatsjes houden we het voor vandaag gezien en ontplooien geen activiteiten meer.

Maandag 10 september 2012

Ook vandaag een rustdag. Maar dan gepland. Ik ga lekker quilten en maak een fotoalbum voor Nout van de 112 dag in Hoogeveen. Lammert gaat een stuk rijden op zijn racefiets. Als hij nat van het zweet terugkomt blijkt hij bij warm weer een tochtje gemaakt te hebben langs de Moezel van 60 km.

Op de camping is het een komen en gaan van vakantiegangers. Het is een typische doorreiscamping.

Veel bezoekers, ook met caravans staan er 1 of 2 dagen en trekken dan verder naar het zuiden.

’s Avonds komen we aan de praat met een echtpaar uit Dedemsvaart die met een caravan op pad zijn maar in de toekomst ook een camper willen. Erg gezellig om met andere vakantiegangers een avond door te brengen.

Dinsdag 11 september 2012

Vandaag moeten we nog iets van 140 kilometer rijden om ons doel Saint Marie o Mines in de Elzas te halen. De camper is volgetankt, de koelkast gevuld (voor de laatste paar dagen) en de wijnvoorraad aangevuld en de reis kan worden voortgezet. Lammert heeft nog een zakelijk gesprek en daarna starten we. De camping waar we aankomen valt tegen. Onvriendelijke begroeting en beheerder. Wij hebben het gevoel dat hier alles met de Frans slag gebeurt. Het weer speelt ook niet echt mee, het is regenachtig en een stuk kouder dan wij de laatste twee en halve week gewend waren. We zoeken een plekje en komen als snel in gesprek met onze overburen uit Veldhoven. Echt aardige mensen.

We proberen even de antenne uit zodat we morgen de verkiezingen kunnen volgen. TV ontvangst is goed dus plek wordt geaccepteerd.

Woensdag 12 september 2012

Bij de receptie hebben we croissants en baguette besteld, dus het ontbijt is er. Helaas moeten we binnen eten want het regent. Het regent op een gegeven moment zelfs zo hard dat het water van de bergen af kolkt en een deel van de camping door het water en onweer zonder stroom komt te staan. Lammert weet dit gelukkig te repareren want de campingeigenaar is in geen velden of wegen te bekennen.

We gaan nog lopend de city in om daar in de voorverkoop een entreekaart voor de Qultexpo (die drie dagen duurt)  te kopen. Voor mij staan donderdag en vrijdag geheel in het teken van quilten!

Donderdag 13 september 2012

Als vroeg staan we op, ontbijten snel even wat en gaan lopend naar de city. Lammert loopt even mee. Ik stort me in het quiltwereldje en vermaak met het kijken naar mooie quilttechnieken, stoffen en bijzonder quilts vanuit de hele wereld. De tentoonstelling is verdeeld over meerder plaatsen in gebouwen zoals scholen, een kerk en andere ruimtes. Je kunt met bussen die speciaal voor deze tentoonstelling zijn ingezet van plaats naar plaats reizen.

Lammert vermaakt zich op de camping door te puzzelen en met de buren te praten.

Als ik terug ben op de camping praten we nog even na en besluiten om vrijdag aan het einden van de dag door te reizen richting huis.

Vrijdag 14 september 2012

Wederom op tijd op pad om het laatste deel van de Quiltexpo te bekijken. Lammert rijdt vandaag naar een vooraf afgesproken plaats waar ik de expo afsluit. Het is dan 16:00 uur.

We gaan rijden richting Drenthe met de bedoeling om nog 1 overnachting te doen. Dit wordt na een lange rit een camperplaats in Pfalzfeld op camperplaats en camping Country Camping Schinderhannes. We kome er in het donker aan. Gelukkig is het restaurant nog open en kunnen we nog een warme maaltijd genieten met een goed glas Duist bier erbij.

Een mooie afsluitng van de dag en het grootste deel van onze vakantie.

Zaterdag 15mseptember 2012

Als vroeg (7:30 uur) zijn we beide  wakker. Even ontbijten en rijden maar. Tegen 14:30 uur zijn we thuis. Dat is ook weer lekker.

Vakantie Zuid Zweden 2015

Vakantie Zuid Zweden 2015.

Wetenswaardigheden:

Overtochten via ferry’s of bruggen;
Het vrije gevoel van camperen is niet alleen dat je (natuurlijk binnen de perken) kunt gaan en staan waar je maar wilt maar dat je ook kunt reizen wanneer je maar wilt. (uiteraard wanneer, indien je nog werkt, de baas en tijd het toestaat) Als je echter aangewezen bent op bijvoorbeeld een overtocht naar Zweden dan moet je eigenlijk wel van te voren een overtocht boeken. Dit kan bij bijvoorbeeld Stena-line of TT Lines, er zijn echter meer ferry maatschappijen. Nu wordt er vaak gezegd dat vroegboeken een prijsvoordeel met zich meebrengt. Omdat wij tot een paar dagen voor vertrek nog niet wisten of we richting Zuid-Zweden of het warme zuiden zouden vertrekken heb ik ruim voor vertrek de site van Stena-line regelmatig bezocht. Ik heb tevens de diverse mogelijkheden om in Zweden te komen uitgezocht.

Om er een paar te noemen:
• Via Duitsland en door Denemarken over de Grote Beltbrug en Sontbrug. Tolkosten voor onze camper (7 meter en minder dan 3,5 ton) kwam uit op rond de € 150,00 per enkele reis. Nadeel is dat veel kilometers moeten worden gemaakt (dus brandstofkosten) omdat je vanuit Nederland eerst naar Denemarken moet rijden en dan nog zo ongeveer heel Denemarken door moet om uiteindelijk in Malmö uit te komen. Voordeel is dat je niets hoeft te bespreken en dus echt kunt gaan en staan wanneer je maar wilt.
• Via Duitsland naar Puttgarden met de ferry naar Rodby. Vervolgens door Denemarken rijden tot de volgende veer Helsingor naar Helsingborg. Ferrykosten voor beide overtochten rond de € 250,00 enkele reis. Nadeel is dat je boeken moet of het risico moet nemen dat je een boot moet wachten. Ook een nadeel is dat jet weer veel kilometer moet maken tussen Rodby en Helsingor en dat je om in Malmö te komen ook in Zweden nog eens een 90 kilometer moet afleggen. Uiteraard kun je ook een mix nemen van een ferry overtocht en een van de bruggen.
• Via Duitsland rijden naar Rostock en van daaruit de ferry nemen naar Trelleborg in Zweden. In ons geval was de reisafstand naar Rostock ongeveer 450 kilometer en de afstand Trelleborg naar Malmö 30 kilometer. Voordeel is dat je niet al teveel kilometers maakt en dat je in Duitsland lekker op kunt schieten en in Zuid Zweden lekker centraal aankomt om direct een aantal leuke reisdoelen aan te doen. Nadeel is dat je 6 uur en 15 minuten op de boot zit.

Tja, en wat bleek, de kosten voor de ferry van Rostock naar Trelleborg waren op 2 augustus € 122,00 euro enkele reis voor onze camper en 2 personen. Dus veel goedkoper dan via Puttgarden… en minder kilometers te rijden om goed zuidelijk in Zweden uit te komen. Wat ook opviel was dat de prijs van deze overtocht 2weken voor ons vertrek nog tegen de € 160,00 lag. Ik heb dus zoals gezegd geboekt op zondag 2 augustus. Vroeg boeken is dus niet altijd voordeliger. Dit bleek ook uit de boeking voor de terugreis die we hebben gedaan. Gemakshalve hebben we de terugreis ook op 2 augustus thuis nog geboekt. Deze terugreis is op 23 augustus gaat van Varberg (Zweden) naar Grena (Denemarken) en kost € 94,50 euro. Ook deze overtocht was een aantal weken eerder voor vertrek beduidend hoger.

Het loont dus echt de moeite om een beetje uitzoekwerk te doen om de ferry kosten zo laag mogelijk te houden. Is makkelijk verdienen en verhoogt vooraf de vakantiepret al.

Overtochten en reismogelijkheden naar Zweden zijn er te kust en te keur.

Vrijheid, blijheid.

Wat is mooier dan vrij in de natuur te staan en een paar dagen van deze vrijheid te genieten, je fietsje pakken wanneer je wilt, lekker eten gaan wanneer je wilt, lekker aan het stand lopen, puzzelen, lezen…. Noem maar op. In Zweden is het dus echt nog mogelijk om een of meerdere dagen vrij te camperen zonder je iets van iemand of wat aan te hoeven trekken. Althans dat dachten wij. We hebben het immers goed voor elkaar met onze nieuwe camper voorzien van een zonnepaneel, 2 gasflessen en noem maar verder op….
Tja, de stroomvoorziening is perfect, accu’s zijn constant op sterkte, gas ook geen probleem, water ook niet. Maar nu blijkt het cassette toilet de spelbreker te worden want als je ergens staat zonder voorzieningen en je bent met 2 personen dan zit het ding na 2 tot 2,5 dag randvol… zodra we weer thuis zijn ga ik de mogelijkheid onderzoeken om een 2e cassette onder de camper te monteren zodat we wat meer “rioolcapaciteit` oftewel giertankruimte hebben.

Na 2 tot 2,5 dag zit de cassette van het toilet dus vol en moet geleegd worden. Als je op een reguliere camperplaats staat is dit natuurlijk geen probleem. In veel gevallen is er wel de mogelijkheid om vuil water en cassettetank te `lossen` en vers water te tanken op dit soort plaatsen. Als je in de vrije natuur staat heb je dit echter niet. Wij hebben de ervaring opgedaan dat in de meeste jachthaventjes, en daar heb je er in Zweden veel van, een uitstortmogelijkheid is voor cassettetoilet en lozen grijs water. Ook inname vers water is geen probleem. Ook langs de autowegen zie je bij tankstations op meerdere plaatsen een huisje staan waarin een uitstortmogelijkheid voor het cassettetoilet is. Ook hier is lozen grijs water en innemen schoon water veelal mogelijk. Het bijzondere is dat er in veel gevallen geen kosten aan verbonden zijn. Het probleem van genoemde beperking is dus deels op te lossen door regelmatig te lozen op plekken waar dit kan en toegestaan is.

Vakantie Zuid zweden 4 augustus 2015 tot en met 25 augustus 2015

Dinsdag 4 augustus 2015:

Vertrek rond 14:00 uur richting Rostock in Duitsland. We hebben om in Rostock te komen een afstand van rond de 450 kilometer af te leggen. Reden dat we naar Rostock rijden is dat we een overtocht hebben geboekt bij Stena Line van Rostock naar Trelleborg in Zweden.
In Rostock was de reguliere camperplaats vanwege 25 jarig bestaan Sail Rostock bezet door kermis en andere feestelijkheden in voorbereiding. Groot feest waarbij meer dan 1 miljoen bezoekers worden verwacht. We moesten dus uitwijken naar een reguliere parkeerplaats in de buurt van het havengebied. Het werd toegestaan om hier 1 nacht te staan op voorwaarde dat we de andere ochtend al vroeg de camper elders zouden parkeren.

Parkeerplaats Rostock
Parkeerplaats Rostock

Woensdag 5 augustus:
Rond 9 uur snel een ander plaatsje gezocht vlakbij de plek waar we de nacht doorbrachten. We werden daarbij geholpen door 2 dames die in de plantsoendienst van Rostock werkzaam waren.
Van hieruit hebben we de binnenstad van Rostock bezocht. Mooie plaats met veel historische panden waar de DDR cultuur nog duidelijk zichtbaar is.
Vertrektijd veer naar Trelleborg was 15:00 uur. Vanaf de boot kon je je je een duidelijk beeld vormen van wat Rostock het weekend allemaal te wachten stond.
De bootreis duurde 6 uur en 15 minuten. Aankomst in Trelleborg was dus rond 19:15 uur. Omdat we de andere dag Malmö wilden bezoeken zijn we direct vanaf de boot naar een camperplaats gereden die net buiten het centrum van Malmö ligt. Gratis camperplek, geen voorzieningen.

IMG_9095

Donderdag 6 augustus:
Met de fiets Malmö bezocht. Afstand camperplaats tot centrum Malmö is ongeveer 4 kilometer.
In de Sint Petri kerk uit de 14e eeuw kun je het grootste barokke houten altaar van Europa bewonderen en prachtige Fresco muur- en plafondbeschilderingen. Ook de multiculturele markt waarover veel geschreven wordt bezocht. Viel ons wat tegen. Multicultureel voor wat betreft nationaliteiten die wat aanboden was het wel. Echter multi-culti v.w.b. aanbod was het niet. Het ging daar nl alleen om groenten en fruit.
Op, het strand naast de camperplek was ’s avonds een optreden van een band. Het bleek dat er een week lang elke avond een optreden van een live muziekband was die diverse soorten dansmuziek van tango tot wals en van foxtrot tot weet ik wat voor stijl ten gehore brachten. Tijdens hun optreden was er dan een dansschool aanwezig die dansles gaven aan de toeschouwers. De avond dat wij er waren was het een mix van schlagermuziek en muziek uit de Greece periode. Opvallend was dat de dansvloer steeds overvol was en dat veel Zweden nog van stijldansen en dit soort muziek houden. Rond 9 uur was helaas het feest afgelopen en stopte de band met spelen.

barokke kerk
barokke kerk

Vrijdag 7 augustus:
Omdat het terrein waarop we stonden ook gebruikt werd als parkeerterrein voor strandgangers en een paardenconcours dat gehouden werd leek het ons verstandig om al vrij vroeg het terrein te verlaten. De Zweden parkeren nogal gemakzuchtig en zetten alles klem….
Op weg dus naar de volgende plaats, en wel het zuidelijkste puntje van Zweden, Smygehamn.

IMG_3513

IMG_9104

IMG_9099

Van daaruit doorgereden langs de kust naar Kivik. Hier komen we via de haven van Kivik waar we water inslaan terecht op een 2 kilometer verderop gelegen camperplek langs een vrij rustige weg op 20 meter van af het strand. Mooie plek met uitzicht over lage duinen op de zee. Geen voorzieningen, geen toiletten, geen douches…
In de vorige campers hebben we nooit gebruik gemaakt van de mogelijkheid om te douchen. Omdat we steeds meer vrij willen camperen willen/moeten we dit wel gaan doen. Toegegeven, het werkt prima en het douchen in de camper is voortaan voor ons een aanrader. Hoeven we dus niet steeds op campings te staan om daar gebruik te maken van douches.

Kivik is een klein oud vissersdorpje met prachtige stranden in de nabije omgeving. Ook is hier een kwekerij met van de familie Akersson die maar liefst 70 soorten appels kweekt en daar van alles van maakt van cider tot appelmoes en alles wat daar tussen ligt.

IMG_9124

Zaterdag 8 augustus:
Op de fiets naar nationaal park Stenshuvud (5 kilometer fietsen) die wordt gedomineerd door het stenen hoofd en 97 meter hoge granieten rots aan de kust. Er is een wandelpad naar de top van waaruit je een prachtig uitzicht hebt en bij helder weer zelfs het Deense eiland Bornholm kunt zien.
Op de terugweg naar de camper hebben we de appelkwekerij bekeken.
Daarna nog lekker in de zon voor de camper op het strand gezeten en een heerlijke avondmaaltijd genoten. Wat wil een mens nog meer dan strand, zon en zee……

IMG_9114

Zondag 9 augustus:
Vertrek vanuit Kivik rond 9:00 uur. Het weer is uitzonderlijk mooi.
We gaan richting Listerby in de buurt van Karlskrona. Onderweg komen we bij een tankstation, een soort verzorgingsplaats tegen waar we vuil water kunnen lozen en toilettank kunnen legen en schoon water kunnen innemen. Zweden heeft meer van dit stations die langs de iets grotere wegen (bijvoorbeeld E- wegen) zijn gelegen. Ook zijn hier prachtig opgezette parkeer en recreatie mogelijkheden aanwezig. Wij hebben er ook maar gebruik van gemaakt om te ontbijten.
Rond 15:00 uur aankomt op eiland Almö in natuurreservaat Tjuraviken. Mooie camperplek op een mixed parkeerplaats in de bossen en ongeveer 100 meter vanaf de zee.
Het verbaasd ons dat we in Zuid Zweden nagenoeg geen Nederlanders tegenkomen en dat we tot nu toe nog steeds vrij konden camperen en zonder betaling hebben kunnen overnachten. Zelfs water innemen en lozen heeft nog niets gekost. Dit in tegenstelling tot andere Europese landen waar we in het hoogseizoen zijn geweest.
We komen in de middag terecht in Listerby net voorbij Karlskrona. Het is een soort eiland waar je via een vaste brug of eigenlijk weg op kunt komen. Er is hier een camperplek bij de haven maar die lijkt erg ongezellig en je moet er op beton staan. We besluiten om terug te rijden naar een camperplek na de brug (weg) die aan de rand van een natuurgebied ligt. Het blijkt een groot grasveld te zijn waar ook een paar Zweden hun kamp hebben opgebouwd. Mooie plek om te overnachten. Na het eten nog een stuk van het natuurgebied verkend. Erg mooi en rotsachtig, er lopen daar koeien met hun kalfjes vrij in het rond. Na de wandeling terug naar de camper. Goed en wel binnen zien we een vos op zijn dooie gemak rondstruinen. Hij voelt zich schijnbaar zo vrij en op zijn gemak dat hij ook maar even kijkje neemt bij de restanten van de bbq van onze buren.

camperen in een natuurreservaat
camperen in een natuurreservaat

IMG_9144

Maandag 10 augustus:
Op pad naar ÖLand. Via Kalmar en de brug komen we op het eiland. We rijden richting het Noorden van het eiland naar Kärehamn. Onderweg wat tussenstops gehouden en in Borgholm een mogelijke overnachtingsplaats op een camping bekeken. Erg groot en massaal, dus niets voor ons.
Aangekomen in Kärehamn is op de camperplaats tegen betaling van 150 Kronen een mooie plaats voor ons beschikbaar. Uitzicht over de Oostzee waar we van zowel zonsondergang als zonsopgang (uiteraard de andere morgen) kunnen genieten.
Goed en schoon sanitair zijn de 150 Kronen meer dan waard.

IMG_9156

IMG_3532

Dinsdag 11 augustus:
Al heel vroeg (rond 6:00 uur) is de zonsopgang op de foto gezet.
Na het ontbijt stappen we op de fiets.
Onderweg zien we een loppis (soort garageverkoop) waar we een familie uit Nederland (Warnsveld) tegenkomen. Het blijkt dat ze een tweede huis in Zweden hebben en daar nu na een aantal jaren bouwen hun vakantie doorbrengen. Ze vertellen ons dat het de komende 1 tot 2 weken mooi weer zal blijven. Goede vooruitzichten dus. Ook vertellen ze dat er in Löttorp een grote jaarmarkt is. We besluiten om terug te fietsen naar de camper en daarmee richting Löttorp te rijden. Na de jaarmarkt doorgereden richting Trollskogen om een wandeling te maken in een natuurgebied met bijzonder vergroeide boomstammen.

IMG_9165

IMG_9167

IMG_9160

Via een kustweg naar Byxelkrok terug gereden en daar op het haven terrein rondgestruind. Omdat overnachten op het parkkeerterrein naast de haven niet toegestaan is zijn we doorgereden richting een natuurgebied met heel bijzondere rotsen aan de kust. Onderweg zien we een Deense camper staan op een parkeerplaatsje vlak aan het strand voor de ingang van een natuurgebied. We zetten onze camper er ook neer en lopen nog een eind langs het strand en de rotsen.
Mooi plekje om te overnachten.

IMG_3562

IMG_3534

Woensdag 12 augustus.
We rijden door naar Byrums Raukar. Hier is de kustlijn over ettelijke honderden meters opgebouwd uit stenen rotsen die grillig zijn van vorm en die lijken op ouderwetse steenovens.

IMG_9184

Na een lange wandeling en klimpartijen komen we terug bij de camper en besluiten om niet verder richting het zuidelijke deel van het eiland te trekken maar om richting de “binnenlanden” van Zweden te gaan.
We komen na een paar uur rijden terecht in Mönsterás, op het terrein van een soort jachthaven. Hier was de gelegenheid om even te vissen….. leuk om te doen en ook nog wat gevangen.

IMG_3607

IMG_3605

Kosten van de camperplaats was 15 euro inclusief gebruik goed en schoon sanitair.

Donderdag 13 augustus.
Na het opstaan even een uurtje vissen en na het ontbijt doorreis naar Fliseryd. Door deze plaats stroomt de Eman, een rivier waar veel vis in zit en waar vanuit alle hoeken van Europa vissers komen om te vissen.
We komen rond 14:00 uur terecht bij een groot meer waarbij een soort strand is waar je kunt zwemmen en waar je als je een visvergunning hebt gekocht voor 24 uur gebruik mag maken van een roeiboot of vanaf de aanwezige steigers kunt vissen. We zetten de camper op de parkeerplaats neer en maken gebruik van een boot. Er is echter teveel wind om lekker te varen of te vissen. We gaan terug en na het eten als de wind is gaan liggen ga ik vanaf de steiger vissen. Geweldig leuk om te doen en de een na de andere vis is het haasje. Uiteraard gooi ik alles wat ik vang terug.

IMG_3591IMG_9209

IMG_9206

IMG_9201
De parkeerplaats waarop we staan ligt een meter of 30 van de weg in het bos en voelt goed en veilig aan. We besluiten om hier te overnachten.

Vrijdag 14 augustus.
Vroeg opstaan om nog even een paar uurtjes te vissen. Weer veel gevangen en het valt op dat de vissen (voorns) veel wilder zijn dan de voorns die je in Nederland vangt. Na het vissen en het ontbijt een groot deel van de dag doorgebracht aan het strandje. Heerlijk weer, dus wat kun je je nog meer wensen.
Rond 15:00 uur verder gereisd richting Linköping. Bedoeling is om vanuit deze omgeving het Gota kanaal met de vele sluizen te gaan bekijken.
We komen rond 19:00 uur aan en nemen de eerste de beste camperplaats langs het kanaal die we tegen komen. We landen in het kleine plaatsje Berg. Een plaats waarvoor je € 18,50 moet betalen zonder enige voorziening behalve toiletten voor algemeen gebruik bij de toeristeninfo.

Zaterdag 15 augustus:
Na het ontbijt op de fiets richting Borensberg. Een afstandje van 24 kilometer langs het Gota kanaal. Echt mooi om te zien hoeveel sluizen er pal achter elkaar liggen en hoeveel hoogteverschil er steeds overbrugt moet worden. Het Gota kanaal loopt van Göteborg naar de Oostzee en de vele sluizen overbruggen een hoogteverschil van in totaal ruim 90 meter. Bijzonder zijn de 7 sluizen in Berg die aaneengesloten net voor de ingang van het meer Roxen liggen. Over een aantal van 7 sluizen met een lengte van pak hem beet 25 meter per sluis, dus 175 totaal wordt een hoogteverschil van ongeveer 25 meter overwonnen. Tijdrovend voor als je zowel stroom opwaarts als afwaarts wilt met een boot…
Na de fietstocht zijn we met camper doorgereisd naar Borensberg en zijn terecht gekomen op, het terrein van een havenvereniging aan het kanaal. Hier brengen we tussen andere campers de nacht door.

Zondag 16 augustus:
Na gisteravond gebruik te hebben gemaakt van onze heerlijke douche mogelijkheid in de camper konden we vanmorgen fris en monter opstaan. Elfriede herinnerde zich dat op ongeveer 3 uur (240) km rijden de art quiltster Susan Dahlberg woont. We hadden mazzel dat er een wifi signaal opgepikt kon worden op de plaats waar we stonden dus even gegoogled waar de dame woont en na een belletje met haar afgesproken dat we in de middag bij haar mochten komen kijken.
We werden daar erg vriendelijk en gastvrij ontvangen met koffie, thee en Zweedse bakwaren.
Na een uitleg over haar werk en quilttechnieken hebben we onze reis voorgezet naar Eskiltuna waar op een parkeerterrein naast de toeristen informatie gekampeerd mag worden. Omdat het in het weekend was, hoefden we geen stageld te betalen op voorwaarde dat je tussen 9 en 10 uur de volgende ochtend het terrein zou verlaten. De plaats aan een soort kanaal of uitloper van een meer middenin het centrum was perfect. Echter wat later bleek, wordt dit terrein ook gebruikt door jeugd die met auto’s staan te gassen en midden in de nacht rond scheuren. Tussen 1 en 2 was het dan ook even knap onrustig maar daarna was het goed te doen.

Maandag 17 augustus:
Tijdens het ontbijt zien we opeens de zeer luxe camper van het Zweedse merk Kabe van onze buurtjes met gesloten gordijnen vooruit rollen. Met een klap kwam het ding tot stilstand tegen een betonnen hek dat daarbij omviel maar wel het doorrollen naar het kanaal voorkwam…. Geschrokken kwam de Zweed met het zweet in zijn trillende handen uit de camper om de schade op te nemen. Het bleek dat hij de pilootstoel aan de bestuurderskant wilde draaien en daarbij op de een of andere manier de camper van de handrem heeft gehaald. Goede leer is dus dat je altijd en de handrem goed aantrekt en de camper in de versnelling zet.
De schade viel mee, ik heb hem geholpen om de grille die los lag, vast te zetten met trekbandjes zodat hij met zijn vrouw de reis kon voortzetten richting Karlskrona.
Onze reisbestemming die dag was Stockholm. Een afstand van rond de 90 kilometer.
Even na 11 uur kwamen we aan op Parking Österalm aan de Strandvägen midden in Stockholm. Je kunt hier parkeren op een parkeerterrein waar ook normale personenauto’s mogen staan. Betalen moet je per uur tussen 9 en 17 uur. Kosten zijn 15 Kronen per uur. Een hele dag kost dus maximaal 120 Kronen. Het is toegestaan om te overnachten behalve de nacht van woensdag op donderdag tussen 1 en 6 uur vanwege schoonmaakwerkzaamheden op het terrein. Je hebt hier wel last van verkeerslawaai, maar ja, je zit daarvoor ok prachtig centraal in Stockholm.
Vanaf deze locatie hebben we met de fiets het oude centrum van Stockholm bezocht.

Stockholm vanaf een boot gezien
Stockholm vanaf een boot gezien

IMG_9294

wisseling van de wacht in Stockholm
wisseling van de wacht in Stockholm

Is goed te doen, er wordt daar veel gefietst (en hard!!) maar men houdt wel rekening met elkaar. Dat we dus echt geen stadsmensen zijn bleek wederom want na de fietstocht en een boottocht over de binnenwateren van Stockholm met een hop on, hop off boot hebben we heerlijk op een bankje voor onze camper gezeten. Lekker kopje vers gezette koffie met Zweeds gebak erbij en kijken naar de boten en mensen die voorbij kwamen. Zo rond 18 uur toch nog even een ander deel van het nieuwere centrum van Stockholm bekeken met de meer exclusievere zaken.

Dinsdag 18 augustus:
Rond 9 uur op weg gegaan richting Västeras, 100 km vanaf Stockholm. We zijn terechtgekomen op een campercamping in Kolbäck. Een camping opgezet in de Westernstijl. Groot terrein, grasveld, omgeven door een berkenbos. We hebben hier een mooie plekje uitgezocht aan een bomenrij en gaan de rest van de dag niets doen. Nou ja, niets doen, lezen, quilten, verslag reis typen, straks de BBQ aan en wat rondhangen…

Woensdag 19 augustus:
Omdat de rust en ruimte op de camperplaats goed bevallen, besluiten we om nog een tweede dag en nacht te blijven. Op de fiets gaan we naar de binnenstad van Kolbäck om boodschappen te doen. Het fietspad loopt voor een groot deel langs een druk bezochte golfbaan en kent een aantal behoorlijke steile beklimmingen en linke afdalingen vanwege het losse grint en stenen. Gelukkig bereiken we heelhuids de supermarkt en na de inkopen de camperplek terug. De rest van de dag staat in het teken van lezen, puzzelen en quilten en wordt afgesloten met het maken van een lekkere pizza op de BBQ.

IMG_9307

IMG_9315

IMG_3609

Donderdag 20 augustus:
We besluiten om langzaam maar zeker de zuidelijke richting op te gaan. Onze bootreis voor 23 augustus staat geboekt vanuit Varberg in Zweden naar Grena in Denemarken. Bedoeling is om in Trolhattan een camperplaats te zoeken. Deze plaats ligt aan het Vanern meer. Echter onderweg ziet Elfriede op de campercontact app dat er een camperplek aan het Gota kanaal ligt waar je vrij mag staan. Dus gaan we hier naartoe. We komen terecht op een mooie plek direct aan het Gota kanaal naast een brug en de enige handbediende sluis die het Gota kanaal nog heeft.

IMG_9340

de laatste nog met menskracht bediende sluis
de laatste nog met menskracht bediende sluis

IMG_9347

IMG_9346

IMG_9337

Het plaatsje heet Tätorp, de camperplaats heeft geen voorzieningen behalve een aan de overkant van het kanaal gelegen hokje met daarin 2 wc’s naast elkaar. Kun je samen tegelijkertijd op de pot.
De plek die we vinden is super. 5 meter vanaf het kanaal en een formidabel uitzicht op zowel kanaal, sluis als de helling waar veel Zweden en een paar Duitsers hun boten in het water laten. Echt leuk om naar te kijken. Voor 25 Zweedse kronen een viskaart voor 24 uur gekocht en heerlijk gevist.

Vrijdag 21 augustus:
De dag beginnen we met een ontbijtje en we kijken wat de dag ons brengt. Weer veel drukte rond de helling waar veel boten te water worden gelaten. Ook komt de Diana, een behoorlijk passagierschip door de sluizen om uiteindelijk het grote meer even verderop over te steken richting het Vättern meer. In de middag pakken we de fietsen en gaan langs het kanaal stroomopwaarts naar het plaatsje Vasbakken. Terug bij de camper besluiten we om nog een nacht te blijven. We hebben inmiddels buren gekregen. Een ouder Zweeds echtpaar waarmee helaas geen gesprek aan te knopen is. Een beetje humeurig stel…… zeg maar.

Zaterdag 22 augustus:
Na het ontbijt gaan we verder richting Varberg. Het weer is goed. Zeg maar gerust supergoed. Temperaturen onderweg van 33 graden. We hebben tot nu toe overigens nog steeds enorm mooi weer gehad. En dat in Zweden en dan ook nog eens 3 weken achter elkaar!
Onderweg hebben we een stop gemaakt bij een maxi supermarkt om voor de kleinkinderen wat kleinigheidjes te kopen. Ook kopen we vis en een porchetta.
Na de inkopen rijden we verder en besluiten om door te rijden naar Varberg om daar een camping te zoeken waar we ruim kunnen douchen. We rijden in eerste instantie naar de camping waar we twee jaar geleden noodgedwongen moesten overnachten vanwege problemen met de vorige camper. Toen konden we er zo terecht door het tonen van de ACSI kaart maar nu moesten we ook een SCR kaart laten zien of er 1 kopen voor 150 Kronen. Er was bovendien nog maar 1 plek vrij en die zouden we dan tegen het ACSI nazomertarief voor 180 Kronen kunnen krijgen. Omdat we dit te gek voor woorden vonden en nog maar 1 nacht in Zweden voor de boeg hadden, besloten we door te rijden naar de volgende camping. Ook hier hetzelfde verhaal. Alleen met een SCR kaart mag je hier staan. Ook hier maar niet aan meegedaan en 2 kilometer doorgereden naar de volgende camping, Rödlix. We worden ontvangen door een alleraardigste jongedame en mogen een plaatsje uitzoeken voor 180 Kronen op zowel de camperplaatsen als op de camping achter de boerderij. Het is een soort SVR camping. Prachtig!

IMG_3626

IMG_3629

Zondag 23 augustus:
Vandaag is de laatste dag in Zweden. We kunnen de dag invullen tot een uur of 5 in de middag. Daarna moeten we richting de haven van Varberg waar we vanaf 18:45 uur moeten inschepen voor de terugreis via de haven van Grena in Denemarken.
We maken een lange wandeling door het kustgebied van Varberg. Ongerepte natuur waar je urenlang kunt struinen zonder iets of iemand tegen te komen. Teruggekomen op de camping de boel maar eens wat opgeruimd en schoongemaakt en daarna zelf een heerlijke douche genomen.
Nog even buiten kunnen zitten en toen vanwege een regenbui maar naar binnen gegaan.
Na de koffie op weg gegaan naar de haven. We waren ruim op tijd maar omdat in een haven altijd van alles te zien en te beleven is, kun je je er best vermaken.
Om 19:45 zijn we vertrokken richting Grena. Aankomst daar rond 24:00 uur.

Maandag 24 augustus;
Na van de boot af te zijn gereden moesten we nog ruim een uur rijden voordat we bij een camperplaats kwamen in een kleine jachthaven in Ega. Het was dus diep in de nacht toen we aankwamen. Er was nog net 1 plaatsje vrij…. En nu gauw slapen.
Naam jachthaven is Marina. Betalen kan via een betaalautomaat in het sanitair gebouw middels de creditcard of pinpas.

Toen we wakker werden regende en waaide het hard. Het was niet te doen om de haven te bekijken dus zijn we maar doorgereden richting Duitsland.
We besloten om via de camping Stover Strand bij Winsen aan der Luhe (gebied rond Hamburg) te rijden. Hier konden we dan nog even wat zaken bespreken over een NKC evenement dat we georganiseerd hadden voor medio september.
Na deze actie zijn we doorgereden naar onze vroegere buren die In Bleckede wonen. We mochten de camper daar op het grasveld naast de woning stallen en hebben samen met hun herinneringen opgehaald en zo een gezellige avond beleefd.

Dinsdag 25 augustus
Na een ontbijt samen met de oude buurtjes besloten we om de laatste 350 km naar huis in 1 dag af te leggen. Onderweg nog wat boodschapjes gedaan, lekker gegeten en koffie gedronken.
Rond een uur of 6 ’s middags weer thuis.
We konden terugzien op een prachtige vakantie met uitzonderlijk mooi weer.
Zweden is en blijft een aanrader en voor ons een favoriet vakantieland.

Camperreis Oost-Duitsland 2011

Dinsdag 30 augustus 2011

Voor de eerste keer in ons leven 3 weken aaneen gesloten vakantie. Niet te bevatten. We hebben een camper gehuurd. (3 weken gebruiken en maar 2 weken betalen) Het plan is om bij onze vroegere buren, de familie Knobloch in Bleckede (Duitsland) te beginnen. En dan zien we wel verder.

Op goed geluk rijden we op dinsdagmiddag zo tegen drie uur van huis weg. Rechtstreeks naar Knobloch. Als we aanbellen doet Georg open en is hij stomverbaasd. Helaas is Regina niet thuis, ze is met haar kleinzoon naar Sint Maartenzee in Nederland. Erg jammer. We stallen de camper in de tuin en gaan onder het genot van een paar glazen bier en wijn bijpraten met Georg. Daarna slapen we in de camper.

Woensdag 31 augustus  2011

Na een goede nachtrust krijgen we van Georg een heerlijk ontbijt aangeboden. Daarna vertrekken wij richting de Elbe. We rijden aan de West Duitse kant. We komen door het plaatsje Hitzakker en stoppen hier om de mooie vakwerkhuizen te bekijken. Wegens recente overstromingen (2002 en 2006) is er een brede muur om Hitzakker gebouwd om het Elbe water te weren.

We rijden door naar Dörnitz aan de oost zijde van de Elbe. Een uitgestorven plaatsje met oude en vervallen huizen. Bij een “Flohmarkt” die vandaag voor het eerst de deuren opent scoort Elfriede een mooi damast linnen tafelkleed met sterren voor maar € 20,00. Nog een paar boodschappen gedaan in Wittenberge  en aan de haven een plekje gekregen voor de nacht.

Tijdens hevige regenbuien heerlijk in de camper gegeten en koffie gedronken. Daarna even wat praatjes gemaakt met de Duitse buren aan beide kanten. We staan op de kade van een jachthaven met een mooi uitzicht op de Elbe.

Vakwerkhuis Hitzakker
Vakwerkhuis in Hitzakker

IMG_1450

Volkswagen Colorado
Onze huurcamper, een Volkswagen Colorado

Donderdag 1 september 2011

We beginnen de dag met een lekkere warme douche in het gebouw van het restaurant “Fahrmarn” dat bij de jachthaven hoort. Daarna een lekker ontbijtje en dan beginnen wij aan onze eerste fietstocht lang de Elbe. We fietsen ongeveer 25 km van Wittenberge tot Snakenburg aan de west kant van Duitsland en met het pontje over de Elbe komen we weer aan de oost kant.

Direct na het pontje is een  klein cafeetje, we stoppen daar  en nemen koffie en een stuk gebak. Het zonnetje schijnt dus het is dubbel genieten, wat lekkers en de zon. Het kan niet op!  Maar dan moeten we nog 25 km terug fietsen. Wel zwaar maar we stoppen onderweg regelmatig even.

Terug bij de camper horen we van een buurman dat er in Wittenberge een museum is met veel informatie over “die Mauer”. Daar zijn we gaan kijken. Onder andere is er veel te zien over de Singer naaimachines die sinds 1902 een fabriek hadden in Wittenberge. Zelfs tijdens de oorlog werden nog naaimachines gemaakt en ook tijdens de DDR tijd. Pas toen de DDR op hield te bestaan heeft “Freudland” de zaak gesloten en zodoende ging Singer ten onder.

Na het museum bezoek even boodschappen gedaan voor het avondeten. We hebben lekker buiten in de zon zitten eten en naderhand lekker in de camper zitten lezen. Lammert lezen op de Galaxy tab en ik een van Kea geleend Quiltboek  ”de verbindende kracht”. Tegen 23:30 uur ging het licht uit.

Elbe Wittenberg Snakenburg
Elbe tussen Wittenberg en Snakenburg

IMG_1471

Vrijdag 2 september 2011

De dag begint met de broodjesservice. Om 8 uur hangen er, in een plastic zakje keurig 4 broodjes, aan de spiegel van de camper. We kunnen buiten in de zon ontbijten! Daarna gaan we rijden en komen onderweg een Antiek center tegen in Glövzin, veel oude dingen maar enorm prijzig.

We rijden verder naar Tangermünde.  We komen daar op een camperplek aan de rand van de stad terecht. Erg ongezellig, erg dicht op elkaar. De stroom konden we gelukkig delen met de buren die toevallig ook uit Nederland kwamen. We proberen op de fiets het centrum in te gaan. De straten zijn erg slecht, erger dan de trilplaten bij de Slenderline in Coevorden…  en dit ondanks het feit dat het hele centrum haast nieuw is.

Omdat we geen zin hebben om zelf te koken gaan we eten in een klaslokaal in een oude school. Erg lekker! Als we wat later op de avond terug fietsen naar de camper zien we een café waar je vanaf 6:30 uur al kunt ontbijten voor heel weinig geld.

IMG_1488

IMG_1491

Zaterdag 3 september 2011

We zijn vroeg vandaag. Al om 7:30 uur gaan we in het café aan het ontbijt. Voor € 10,00 euro ontbijten we heerlijk met zijn tweeën. Na het ontbijt nog even wat winkels in en uit geweest en toen terug naar de camper en op naar de volgende bestemming.

We komen terecht in Burg op een camperplek bij een kleine jachthaven aan de Havel. Er is ruimte voor 4 campers. We doen wat boodschappen en gaan lekker barbecueën. Daar is deze camperplek uitermate geschikt voor. Helaas komen zo rond 21:00 uur de muggen en moeten we de camper in. Met wat quiltwerk en wat lezen komen we de avond goed door.IMG_1506IMG_1502

Zondag 4 september 2011

We zijn deze vakantie erg vroeg wakker. Nu was het tussen 7:30 en 8:00 uur. Op de fiets naar het centrum van Burg om een bakker te zoeken die open is. Met 4 verse broodjes in de rugzak fietsen we “camperwaarts”. Op een vlonder die een eind het water in loopt ontbijten we en bellen we Sterre om haar te feliciteren met haar 3e verjaardag. Het eerste wat ze zei was: “Oma, ik wil een keer bij jouw blijven en dan moet mama weg gaan, dus alleen logeren. Dat gaat gebeuren als we weer thuis zijn. We gaan de dag verder nixen en luieren.

IMG_1506

Maandag 5 september 2011

Op tijd inpakken en vertrekken we richting Wittenberg. Dit is de stad waar Martin Luther rond 1500 de 92 Thesen aan de kerkdeur van de Schlosskirche nagelde. Dit gegeven heb ik vroeger op school al moeten leren. Het gaat dus over Lutherstadt Wittenberg waar hij ook begraven ligt. We bekijken de stad en verblijven 1 nacht op een camping net buiten de stad.

IMG_1531 IMG_1533 IMG_1494

Dinsdag 6 september 2011

Het wordt een rare dag, weten eigenlijk beide niet waar we heen willen. We besluiten om maar te gaan rijden.  We rijden tot Grimma, een plaatsje even voorbij Leipzig en komen terecht op een Freizeitpark ergen in de bush bush. We besluiten hier te overnachten. We pakken eerst de fietsen nog en gaan richting Grossbothen en vinden een bank waar we geld kunnen pinnen. We willen ergens iets eten maar helaas is alles daar op dinsdag gesloten. Dan maar terug naar de camper en maar eten wat we nog in de voorraad hebben. Morgen weer een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Woensdag 7 september 2011

We gaan op weg naar Dresden en komen terecht op een camperplek achter camperhandel Schäfer. Zonder navigatie bijna niet te vinden. Wel een mooie veilige plek en erg rustig gelegen en ook nog eens vlakbij de grote stad. We gaan met de tram naar het centrum, ritje van 10 minuten. Iedereen zegt: Dresden is een mooie stad. Wij kunnen dat beamen. Veel oude gebouwen of zoals Lammert zegt: veel ouwe meuk.

De Frauenkirche is totaal gerestaureerd tussen 1994 en 2005. Als je erin wilt moet je € 8,00 betalen. Ik vind dat teveel dus we doen het niet. In plaats daarvan maken we een boottocht over de Elbe. Leuk om vanaf het water alle mooie gebouwen aan de oevers te bekijken. We komen onder een brug door die rond 1800 gebouwd is en onder een hangende staalbrug die rond 1974 als eerste hangende brug van Europa gereed was.

Een DDR prestige project wist opa Coevorden (schoonvader) te vertellen. Hij kwam rond die tijd veel voor zijn werk in de toenmalige DDR. Dresden is een reis waard. Een prachtige stad.

IMG_1593IMG_1566

IMG_1558

IMG_1536

IMG_1557

Donderdag 8 september 2011

Het Spreewald is het volgende doel,  met een omweg via Schönwalde (geen mooie camperplaats) rijden we door naar Gross Wasserburg en komen aan bij een leuke camperplaats naast een kanaaltje. We worden ontvangen door een hele vriendelijke meneer en mogen een plaatsje uitzoeken. Vanwege het slechte weer ondernemen we niets meer en blijven we binnen in de camper.

Vrijdag 9 september 2011

Het weer klaart op. De temperatuur is goed. We gaan fietsen vandaag, de ”Gurkentour” een route van circa 55 km. Een heel eind in een bos met paden die niet echt een fietspad te noemen zijn maar gemaakt zijn van erg grof puin. Er waren delen waar we echt niet konden fietsen en dus moesten lopen.

Een boswachter wees ons op een route die beter fietsbaar was. We moesten een gifgroene pijl op de wegen volgen. Het werd een prachtige fietstocht langs moerassen, kanalen, meren en kleine dorpen. In Stepnitz bij een bierbrouwerij hebben we een “regionales”  menu gegeten. Daarna weer op de fiets en richting camper. Net voor een dikke regenbui waren we weer thuis.

Zaterdag 10 september 2011

Deze dag willen we weer van camperplaats veranderen, maar eerst willen we nog een rondvaart met een zogenaamde kahn maken door de velen kanaaltjes die het Spreewald rijk is. We gaan daarvoor op de fiets naar Stepnitz, zo’n 6 km vanaf de camperplaats.

We hebben een kahnvaart gemaakt met z’n tweeën onder begeleiding van de 68 jarige eigenaar van de kahn. De man vertelde veel over de oude DDR tijd, de kleine haven die hij in 2005 had gemaakt op verzoek van de kerkgemeenschap. Er werd daar een monument geplaatst ook op verzoek van de kerk. Op zeker moment kreeg hij een boete omdat er geen vergunning was voor een haven. Hij was daarover zo teleurgesteld dat hij het hele spul heeft afgebroken en ontoegankelijk heeft gemaakt.

Het was een mooie boottocht die wat omgeving aangaat wel aan Giethoorn doet denken. Na de boottocht hebben we nog wat nagepraat met de vrouw en kleinzoon van de man over hoe het was tijdens de DDR tijd en hoe het nu is.

Op de fiets zijn we terug gegaan naar de camper en hebben nog lang nagepraat en nagedacht over de indrukwekkende belevenis en verhalen die we gehoord hadden die dag. Rond 3 uur zijn we bij de camper aangekomen en zijn we langs Berlijn naar Fürstenberg gereden. Hier kwamen we terecht op een grote camperplaats naast een jachthaven. ’s Avonds de BBQ nog even aangehad en toen gaan slapen.

Zondag 11 september 2011

Een rustdag nemen is de bedoeling. Even verderop is het Frauen KZ van Ravensburg. Daar zijn hele erge dingen gebeurd tijdens de 2e wereldoorlog. 2000 vrouwen werden er gevangen gehouden, velen stierven onder erbarmelijke omstandigheden of werden geëxecuteerd.

De overlevenden hebben ervoor gezorgd dat hier een monument is ontstaan. Nu in 2011 zijn ze nog steeds bezig met het restaureren van de gebouwen om mensen te laten zien wat er allemaal gebeurd is. Je ziet er de verbrandingsovens, de gaskamers, de cellen, de donkere cellen zonder bed, de martelkamers etc. heel erg bedroevend en indrukwekkend.

Wel goed om eens bij stil te staan en te beseffen wat het een voorrecht is om in vrijheid te mogen en kunnen leven. Naderhand het stadje nog even doorgefietst en toen terug naar de camper. Het weer leek bijzonder goed dus de BBQ maar weer aangedaan en daarop “gekookt”. Net toen we uitgegeten waren begon het weer om te slaan en werden we getrakteerd op een langdurige regenbui. Met wat quiltwerk en wat puzzelen kwamen we de avond wel weer door.

IMG_1636IMG_1642

Maandag 12 september 2011

Wij breken op en ons volgende doel is Rügen. Een stevige rit met veel tegenwind. We hadden vooraf een plekje uitgezocht maar dat viel erg tegen. Pal in de wind en dicht op het woeste water van de Oostzee. We besluiten om dwars over het eiland over te steken en naar Putbus (OT Lautenbach) te gaan daar kunnen  we staan op een camperplek bij een mooie jachthaven. Dat bevalt erg goed. Na het eten hebben we een mooie fietstocht langs het water via Putbus en weer terug gemaakt.

IMG_4420IMG_4419

IMG_4392IMG_4417

Dinsdag 13 september 2011

Pal achter onze camper is “Bob de Bouwer” een sleuf voor kabels aan het graven. Een hels lawaai…. We kunnen lekker luxe douchen in de sanitaire ruimtes van de jachthaven. Na het douchen lekker ontbijten en dan op de fiets de omgeving verkennen. Het vroeger zeer imposante badhuis in de buurt is nu omgebouwd tot een luxe hotel restaurant.

We fietsen langs de kust, heuveltje op en heuveltje af. Langs de kust staan zeer oude zogenaamde  schirm-eichen. Onderweg komen we langs een imker die Rügener honing te koop heeft. Leuk voor Okke en Evelyn.  Na de middag komen we weer bij de camper aan en vertrekken richting Wismar. Een reis van rond de 200 km, dus ruim 2 uur rijden.

In Wismar komen we ook weer op een camperplaats in het havengebied terecht. Toen we naar de camperplaats reden zagen we dat er vis vanuit boten in de haven verkocht werd. Dus daar maar even een lekker broodje vis gehaald. Voor de verandering de stad maar eens lopend in plaats van fietsend verkend.

Wismar heeft al veel gebouwen gerestaureerd maar moet ook nog wel veel restaureren.  Mooie winkels met onder andere Karstadt die daar 125 jaar gelden is opgericht. De grote St. Georgenkerk wordt nog steeds gerestaureerd, het heeft tot nu toe al 14 miljoen euro gekost en het is nog lang niet klaar.

In de binnenstad, in een mooie speelgoedwinkel kopen we een buikspreekpop “Paulchen” en nog wat andere dingetjes voor de kleinkinderen. Er worden daar mooie kunstwerken vertoond. Na het bezoek aan de stad de rest van de dag in de camper doorgebracht vanwege… juist ja, regen.

IMG_1653IMG_1646

Woensdag 14 september 2011

Na het ochtendritueel weer op de fiets om Wismar verder te verkennen. Het Knopenmuseum is ons doel. Helaas blijkt deze gesloten te zijn. Ik heb nog wat cadeaus gekocht en Lammert is alvast weer naar de camper terug gegaan om het vervolg van onze reis uit te stippelen.

Tegen de middag gaan we verder, doel is de Oostzee. We landen in Neustadt in Holstein. Deze plaats is bekend van de Duitse TV serie Kustenwache. Ook is hier een op zijn kop staand huis te bezichtigen. De camperplaats is mooi met het strand voor de camperdeur. We hebben slechts 200 meter langs het strand gelopen want door de harde wind werd je bijna gezandstraald.

IMG_1667IMG_4444IMG_4438

Donderdag 15 september 2011

Deze dag begint in de doucheruimte tussen mij en een Duitse vrouw. We komen tot de conclusie dat de nummering van de douches mannenlogica moet zijn. Maar door elkaar te helpen kunnen we toch beiden gebruik maken van de douches.

Na het ontbijt een mooie strandwandeling gemaakt. Op de foto vastgelegd dat Lammert op het strand loopt! Dit is een unicum. Stiekem heb ik het idee dat hij het ook nog leuk vond.  Mijn stoere man aan zee… Terug bij de camper laat het weer het toe dat we buiten koffie kunnen drinken. Na de middag pakken we de fiets en gaan in tegengestelde richting van wat we voortijd hebben gelopen.

Onderweg moeten we in het bos onder bomen schuilen voor een fikse regenbui. Tegen een uur of 4 ’s middags besluiten we om maar verder te trekken. We komen in Kiel op een camperplek in het havengebied terecht. Deze camperplaats ligt te midden van grote bulten grint en valt erg tegen en is bovendien erg druk bezet.

Wij rijden daarom door en komen onderweg een camperplek tegen in Altenhof. Dit is een plaatsje 2 km voor Eckernförde. Het is een reuze grote weide achter een Gasthof, “Grüner Jäger” genaamd. Door de overvloedige regenval van de laatste dagen wel nat en drassig maar we weten toch een redelijk droog plekje te vinden. Omdat het al wat later op de avond is eten we in de “Grüne Jäger”

Vrijdag 16 september 2011

Vandaag gaan we naar Dänishagen naar camperdealer Tank.  Via internet had Lammert daar wat contact mee gehad. Toevallig komt daar net op dat moment een mooie Laika binnen. We worden gelijk verliefd op die camper. Ook de prijs valt niet tegen en we krijgen bedenktijd tot maandag of we hem willen kopen.

Na dit bezoek rijden we door richting de Elbe waar we plek zoeken in Schacht Audorf aan de K76. Hier kun je prachtig de grote oceaanstomers bekijken die daar met grote regelmaat langsvaren.  Helaas zijn alle plaatsen bezet. Rest ons niets anders dan doorrijden. We komen terecht in de buurt van Hamburg in het Alte Land te midden van de appelgaarden. Ook weer een plekje bij een jachthaven. Helaas kunnen we vanwege een grote dijk tussen ons en het water de schepen niet zien varen. Tijdens het eten bespreken we wat we doen met de Laika die we kunnen kopen.

IMG_1706IMG_1704

Zaterdag 17 september 2011

Na het ontbijt op de fiets langs de mooie appelgaarden. Het Alte Land is prachtig en je staat versteld van de vele appels en peren die je daar aan de bomen ziet hangen. Onvoorstelbaar veel. Vanaf de dijk waarover we fietsen heb je een prachtig uitzicht over deze gaarden maar ook over de Elbe. Met deze fietstocht en de andere tochten tijdens deze vakantie hebben we in totaal ruim 300 km gefietst!

Als we terug zijn bij de camper krijgen we een sms van Marian en Guus met de vraag waar we ons bevinden. Zij komen terug  van hun vakantie in Denemarken. Het voorstel is om ergens elkaar te treffen en even wat te eten. We spreken af in Sittensen op de camperplek daar midden in het dorp.

We doen nog snel even boodschappen en gaan samen op een picknick bankje met kinderen en kleinkinderen eten. Na een uurtje gaan Guus, Marian en kinderen verder richting huis. En wij, wij hebben ook heimwee en rijden ook maar richting huis. Zo tegen 20:00 uur zijn ook wij thuis en om 21:30 hebben we alles uitgeruimd en kijken terug op een fijne vakantie.

IMG_1718IMG_1719