Camperreis Zweden, september 2021

Let op: de blogs staan in omgekeerde volgorde! De laatst geschreven blog dus als eerste en de eerst geschreven als laatste….

Donderdag 16 september 2021

Vanmorgen ben ik eerst een eind gaan lopen. Ik ben naar de fabriek gelopen waar ze de wereldberoemde houten Dalarnapaardjes maken. Omdat ik samen met Elfriede deze fabriek annex atelier en winkels wilde bekijken ben ik niet naar binnen gegaan. Kon ook niet, want ze gaan daar pas om 9 uur open.

Terug bij de camper hebben we ontbeten en omdat het behoorlijk bewolkt weer was besloten we om met de camper naar de Dalarna fabriek te gaan. Van daaruit zijn we doorgereden naar de Arashult camping in Gullspang. Dat is een gehucht in de middle of nergens langs het Vänern meer. Wel weer dik 300 km voor de boeg gehad…

Maar voor de lange rit dus eerst naar de “houten paardenfabriek”.

De werkplaats annex fabriek

Het ontstaan van de Dalarna paardjes is als volgt. Ik schrijf nu even vanuit het leven van het eerste houten Dalarna paardje:

Ik ben vele jaren geleden uit tijdverdrijf als een stukje speelgoed ontstaan. Bosarbeiders die over ver in de Zweedse bossen werkten konden ’s avonds niet naar huis en gingen mij uit tijdverdrijf bij het kampvuur van hout snijden. Als ze dan naar huis gingen gaven ze mij als cadeautje aan hun kinderen. Het was vanzelfsprekend dat ik een paard werd omdat toentertijd ik het belangrijkste bezit van een familie was. Een paard was immers een trouwe hard zwoegende werkkracht. Het paard trok ladingen hout uit de bossen, werkte op de akkers en bracht de familie naar de kerk, naar de markt en omliggende dorpen. Het oudste bewaard gebleven uit hout gesneden paard stamt uit de 16e eeuw. 

Toen het economisch gezien in het midden van de 19e eeuw slecht ging, begonnen meubelmakers mij te fabriceren. Arme families beschilderden mij dan om zo wat extra bij te verdienen. Daar kreeg ik dan de typische heldere kleuren en de traditionele patronen geïnspireerd naar de beschilderingen van de meubels in Zweden in die tijd.

In 1928 begonnen de broers Nils en Jannes Olsson in Nusnäs een werkplaats en in 1938 werd ik op een wereldtentoonstelling in New York tentoongesteld. Ik was toen 2,8 meter hoog! Daarna was ik beroemd over de hele wereld en verre omstreken. Nog altijd snijden de mensen mij uit houten balkjes en beschilderen ze mij. De kunst van het handwerken, mijn figuur en het gegeven dat ik in de provincie Dalarna gemaakt wordt, maken van mij een echt Dalahäst (Dalarnapaard)

Hieronder volgt een foto verslagje van mijn totstandkoming:

nu nog houten balkjes en ruwe modellen
de borstel/schuurmachine voor nabewerking
op naar het huiswerk
huiswerkgereed
fijnslijperij
beschilderen met vaste hand!

verkoopklare paardjes
getint paard…
het is niet alles paard..
Knorretje
gele haan

Na het bezoek aan de fabriek zijn we gaan rijden. Onderweg zijn we nog even bij een enorme bouwmarkt binnen geweest om te kijken of daar een levelblok te koop hadden. Ik was deze week nl zo handig om onder het levelblok een klos hout te leggen om er daarna met de achterwielen op te rijden. We stonden nl niet mooi recht met de camper.

Gevolgd van mijn actie was dat het kunststof levelblok met een hevige knal in twee stukken brak. Helaas geen resultaat. Dan maar geen levelblok!

Dus doorgereden en onderweg nog een stop gemaakt om koffie te drinken.

Doordat ik een verkeerd adres in de navigatie zetten reden we niet direct de goede kant op in de buurt van Gullspang. Nadeeltje dus. Maar zoals een Spaanse wijsgeer eens zei: “ieder nadeel hep zijn voordeel” ging dat ook in ons geval op want Elfriede zag een echte eland door het bos rennen.

maar wij zagen een echte!!!

En nu, nu staan we op de camping in de stromende regen. Ik zal proberen morgen wat foto’s te maken want nu is het buiten echt veel te nat en inmiddels aardedonker daarvoor.

We gaan morgen nieuwe plannen maken voor wat betreft de te volgen route want we hebben na morgen nog een week te gaan voordat we Zweden verlaten.

Woensdag 15 september 2021

Vanmorgen om 6 uur was de buitentemperatuur slechts 2 graden. Ik ben nog maar even weer onder de wol gekropen maar om halfacht toch maar opgestaan.

De nachtrust was bijzonder goed want je hoort hier helemaal niets. Het is doodstil. 

De enige verstoring die we gisteravond laat hadden was dat er twee vrouwen met een camper aangescheurd kwamen en met veel bombarie dat ding parkeerden. Ze hadden twee honden bij zich, eigenlijk mag je dat soort honden geen hond noemen. Schoothonden van het zuiverste ras. Ze hadden allebei een jas aan, ja ik bedoel die honden. Ze liepen aan een lijn van groen lichtgevend materiaal. De honden waren lelijk en in dit geval gaat het gezegde dat de baas op de hond lijkt of andersom voor 100% op. 

Enfin, de honden kunnen er ook niets aandoen zeg ik maar.

Overigens vertrokken de dames vrij snel nadat ik hun erop wees dat ze hun afvalwatertank open hadden staan waardoor het grijze water zo de natuur in liep. Beledigd???

Terug naar mijn actie na het opstaan.

De bergschoenen aan en het oudste oerbos van Europa ingelopen. Toen ik bij de vlonders met daarop de bankjes langsliep zag ik dat de bankjes wit waren uitgeslagen van de vorst.

Voor ons was dit dus in september al de eerste nachtvorst! 

Ik liep de route van 2,5 kilometer. Kwam aan een mooi meer of ven voorbij waar de nevel van de nacht nog boven hing. Mooi om te zien.

morgenstond met nevel
en nog een mooi plaatje
ook mooi mos in overvloed
door de bewust gestookte brand aangetast

Onderweg kwam ik bij een stuk bos waar het Zweedse staatsbosbeheer in 2009 op een hete dag in juli brand heeft gesticht. Hoort zich raar aan maar is waar gebeurt. Ze hebben daarmee een natuurlijk proces nagebootst want vroeger brandde minimaal 1 procent naaldbos per jaar af. Door een dergelijke brand te stichten passen zich dieren en vegetatie aan zodat ze onder betere omstandigheden verder kunnen leven. Had men dit niet gedaan dan waren er minder plantensoorten en minder dieren.

Na de wandeling hebben we ontbeten in de stralende zon op het vlonderterras. Na het ontbijt ook daar lekker koffiegedronken. Er kwam een man aan van staatsbosbeheer met een grote plastic zak op de rug. Hij bracht hout voor de toeristen waarmee je een kampvuur of grill kunt stoken. Hij vertelde dat jij dit 1 keer per week doet. 

Toen we vroegen welke grote dieren hij had gezien, vertelde hij dat rond de 30 bruine beren had gezien en dat er veel wolven in dit gebied zitten maar ook elanden. Het elanden aantal neemt rapide af omdat ze op de menukaart van de wolven staan. Het schijnt dat 5 wolven per jaar 120 elanden verorberen. Dat is dus 24 op 1. Er loopt momenteel een actie om de wolvenpopulatie uit te dunnen maar dat is nog niet zo eenvoudig want er mag geen afschot plaatsvinden in de kern van het natuurpark.

geen echte maar toch een beer

De beren voeden zich met blauwe bessen en broodjes. Maar als ze brood eten zijn ze meestal met zijn tweeën. En ze maken er ook altijd nog gesmeer van…

Zo tegen een uur of drie vanmiddag zijn we op pad gegaan naar onze volgende stop. We gaan via Orsa en Mora naar het plaatsje Nusnäs. Deze plaats is bekend van de Dalarna paardjes. Deze worden van hout gemaakt en zijn wereldberoemd.

We staan nu aan de jachthaven met een prachtig uitzicht op het mooiste meer van Zweden, het Siljan meer.

camperplek in Nusnäs

Dan nog even wat over de Zweedse taal. De V spreek je uit als een W. Dus de plaats Vilhelmina spreek je uit als Wilhelmina. De ä spreek je uit als een e. Ze schrijven bijvoorbeeld vägen maar je spreekt het uit als wegen en wat bedoelen ze met vägen? Juist ja: wegen. En dan niet het gewicht bepalen maar de wegen of weg waarop je kunt rijden. Vindpark spreek je uit als windpark en is dus ook een windpark met windmolens. De Zweedse taal is dus totaal overbodig want ze hadden net zo goed Nederlands kunnen leren want je spreekt het op z’n Nederlands uit. Heel veel woorden lijken op de Nederlands woorden met dezelfde betekenis. Met een beetje improvisatie kun je er wel chocolade van bakken.

Oh ja, onze speciale missie (opdracht) is inmiddels geslaagd!!!

Morgen gaan we weer rustig aan opstarten en gaan we kijken bij de paardenfabriek. Wellicht rijden we daarna weer door naar een volgende stop. Afwachten..

Dinsdag 14 september 2021

Vanmorgen hebben we Strömsund zo rond de klok van 10 verlaten en daarmee kwam ook een eind aan onze rit over de Wildernisroute. Wat we gezien hebben voor wat betreft de natuur was het prachtig. De pure herfstkleuren, de rendieren, de watervallen, de meren, de bergen en de rivieren, alles te omvatten in “adembenemend mooi”.

Jammer, dat op dit tijdstip veel activiteiten al gesloten zijn. 

We zetten dus koers richting het zuiden. Een aardig stuk rijden want we willen nog langs het Götakanaal en langs het Vänernmeer om daar wat leuke plaatsjes op te zoeken.

Na een kleine 300 kilometer rijden waren we het voor vandaag wel zat en zochten we een plaatsje voor de nacht. We wilden niet te laat stoppen omdat het zonnetje nog lekker scheen. We besloten om richting een natuurpark, het Hamra Nationalpark te rijden.

Hamra Nationalpark

Dit is het oudste oerbos van Zweden. Het dateert van 1909. Aan dieren kun je met een beetje geluk de otter, de watermerel, de lynx, de specht en tal van ander dieren zien. En met een beetje pech kom je een bruine beer tegen. Wij hadden geluk, wij zagen twee eekhoorntjes en hoorden een specht.

oeroud bos
spookachtige verschijningen

Tegen 15:30 uur waren we ter plaatse en hebben direct de camper geplaceerd. Wederom een gratis plek maar nu midden in een nationaalpark. Een plek die alleen te bereiken is via een 5 kilometer lange grint/gravel/zandweg. Alles rammelde en schudde toen we erover reden. 

Op een houtenvlonder terras met banken hebben we de eerste indrukken onder het genot van een zonnetje op ons in laten werken. Daarna zijn we een “safariroute” gaan lopen. De route liep deels over keien, graspaadjes, planken, vlonders en boomstammetjes. Halverwege de route kwamen we bij een groot meer midden in het oerbos. 

De lengte van de route was slechts 3 kilometer maar met alle klim en klauterwerk erbij waren we toch anderhalf uur onderweg. En echt, dit bos is pure ongerepte natuur. 

Terug bij de camper en het vlonderterras spraken we nog even met mensen uit Essen die naast ons op het parkeerterrein stonden. Zij hadden een vuur gestookt om te barbecueën en lieten na het eten het vuur voor ons aan. Wij hebben op het vuurtje een paar hamburgers en wat aardappelpartjes gebakken. Elfriede maakt er wat sla bij en we hadden weer een heerlijk maaltje.

Dadelijk gaan we aan de wijn en de rummikub en morgen kijken we wat voor weer of het is, danwel gaat worden. Ook beslissen we dan of we de dag hier verder doorbrengen of dat we later op de dag doorreizen richting Zuid Zweden.

Maandag 13 september 2021

plaatsje van afgelopen nacht

Toen ik vanmorgen opstond was het slechts 7 graden buiten en stond er een stevige wind. Ik heb eerst thee gezet en ben toen onder het genot van een kopje thee met een storing aan de website aan de slag gegaan. Heb onze eerstelijnshulp bij Websiteproblemen, Evelyn, even geconsulteerd en die gaf aan dat de server waarop de site draait eruit lag. Dus maar een ticket aangemaakt bij Webreus, de provider die onze site in de lucht moet houden. Het kan een mirakel zijn maar een kwartier later was de site weer online. Van Webreus kreeg ik een mail dat de ticket ontvangen was maar verder heb ik de hele dag niets meer van die toko vernomen. Puur slecht! Evelyn adviseerde me om over te stappen naar Hostnet. Na de vakantie maar eens over nadenken.

Om 11 uur, na het ontbijt, zijn we gaan rijden. Bedoeling was om in Stalon naar een uitkijkpunt te rijden en daar nog te genieten van de herfstkleuren en de woeste natuur op de Wildernisroute. Helaas konden we dat punt niet vinden. Nu is het wel zo dat de 74 bijzondere punten op de route nergens staan aangegeven en er zijn ook geen adressen en coördinaten van bekend. We reden via Vilhelmina richting Strömsund. Opeens zagen we een VW-busje met Italiaans kenteken aan de kant van de weg staan. Reden was dat er twee rendieren op de weg liepen. Toen we eraan voorbij waren heb ik de camper aan de kant gezet en snel nog wat foto’s gemaakt. Ik was net op tijd want even later verdween het illustere in het bos. 

twee rendieren op de weg

We waren van plan om in Meselefors te overnachten op een camping. Toen we daar aankwamen leek deze uitgestorven en niet aantrekkelijk om op te gaan staan. Dus doorrijden was het devies en verder zoeken. Een kilometer of 30 later kwamen we weer een camping tegen net na het plaatsje Dorotea. Wij naar de receptie….. gesloten op maandag. 

Tja, wat nu, we reden rond met 1 volle toiletcassette en 1 half volle. Even rondgestruind op de verlaten camping en ja hoor, stortpunt gevonden. En passant zagen we dat ook het douchegebouw open was. Dus we hebben daar maar een totale sanitaire stop gehouden en ook even de watertank weer gevuld.

Toen weer doorgereden. Elfriede had een camperplek op het oog in Strömsund net na de brug. Eigenlijk een grote parkeerplaats maar je mag er ook overnachten. We reden via Hoting en net voor Hoting zagen we de auto voor ons op de rem gaan, reden…. Jawel weer een rendier op de weg. Het beest liet zich, ook door het irritante gedrag van de auto achter zich, niet direct verleiden het bos in te gaan. Pas toen de auto goed gas gaf ging het rendier over stuurboord het bos in. 

intimidatie door een auto
dan toch maar het bos in

Om 16 uur waren we in Strömsund en daar staan we dus nu de komende nacht.

parkeerplaats toerisme

Zondag 12 september 2021

Vandaag gaat het allemaal gebeuren. Het hoogste punt van de wildernisroute bereiken en tevens het noordelijkste punt van onze Zwedenreis.

De dag begon met een ontbijt in de camper, zoals gebruikelijk de laatste tijd. Buiten is het 11 graden maar binnen lekker warm ca. 20 graden!

In de loop van de ochtend zetten we koers richting Stekenjokk. Thuis hadden we een filmpje op YouTube gezien, waar een groep motorrijders over de Stekenjokk reed met aan weerszijden metershoge sneeuw. Tijdens een pauzemoment spraken we met een Zweed, die ons uit de droom hielp. Geen sneeuw maar wel veel mist! Tja, dat is jammer! 

We zagen het landschap tijdens de rit veranderen. Van supermooie herfstkleuren en veelal berkenbomen, die door de spaarzame zonnestralen bijna goud leken. Van volle begroeiing tot totaal geen begroeiing en alleen maar mossen, stenen en lage vegetatie. Hoe hoger we kwamen hoe kaler de bergtoppen in de kleuren bruin, grijs en roodbruin, een lust voor het oog. 

Stekenjokk
Rendieren in de verte

Op het hoogste punt, inderdaad geen sneeuw, maar ook geen mist! Het uitzicht was fenomenaal. De Zweed vertelde ook, dat er in juni/juli grote hoeveelheden toeristen zijn. Dat was nu niet zo, een enkele Zweed trekt er nu met zijn gezin op uit om dit gebied te verkennen. Een lekker kopje koffie om deze omgeving even op ons in te laten werken.

Vervolgens zetten we onze reis voort en bereikten Zweeds Lapland. We kwamen langs een rendierverzamelplaats, waar de rendieren door de Sami’s gesorteerd worden en geslacht voor vleeswinning.

Toen kwamen we langs Fatmomakke, via een lange gravelweg is een dorp te zien, waar de mensen vroeger (vanaf 1900) naartoe gingen om hun geloof te celebreren. Een kerk en diverse gebouwen waren open en schetsten een goed beeld van toe. 

Sami dorp

Onze volgende stop was Trappstegsforsarna. Een waterval, zoals wij hem nog nooit gezien hebben.

trappenwaterval

Via veel kleine en grote plateaus valt het water eroverheen. Heel slim van een Zweedse ondernemer om hier een snackbar te bedrijven, we hebben er ook graag gebruik van gemaakt.

Met een vol buikje zochten we een plaats voor de nacht. Via verschillende pogingen is het weer gelukt en staan we aan een snelstromende rivier. De laatste zonnestralen schijnen in onze camper. Nu gaan wij de dag uitklinken met een glas wijn.

Zaterdag 11 september 2021

Na een goede nachtrust en dito ontbijt zijn we tegen een uur of 11 weer op pad gegaan.We zetten koers richting Gäddede. Onderweg zijn er allerlei bezienswaardigheden te bekijken maar bij sommigen heb je een terreinwagen nodig om er via de gravelpaden te komen. Bijvoorbeeld een waterval die alleen te bereiken is via een 22 kilometer lang gravelpad vol met gaten en kuilen. We hebben een poging gedaan maar al na een kilometer kwamen we beide tot de conclusie dat dit iets teveel van het goede was en zijn we omgekeerd. 

Onderweg kwamen we door Gäddede. Daar hebben we op een camping water getankt en de cassette geleegd. De service fee voor deze actie was 40 SEK. Omgerekend bijna € 4,00. Geen probleem maar wel mooi dat dit mogelijk is. 

Gäddede ligt op nog geen 500 meter van de Noorse grens. Kon je ook wel zien want op het parkeerterrein van de ICA-supermarkt waar wij koffie dronken stonden allemaal auto’s met Noors kenteken. Is logisch want in Noorwegen zijn de boodschappen veel duurder dan in Zweden. Overigens reden we vandaag een groot deel van de route langs de Noorse grens. Dit zal morgen ook deels het geval zijn. 

We reden dus domweg de 342 verder. Bij Jormlien zagen we op een groot gravel parkeerterrein een aantal auto’s staan. Wij daar dus ook maar opgedraaid. Vanaf het parkeerterrein kun je via vlonderplanken en balkjes over een behoorlijk nat en laaggelegen natuurgebied de bergen in. De route wordt aangegeven met een paal met daarop een rood kruis gespijkerd. We hebben een klim tot bovenaan de bergtop gemaakt en hadden van daaruit een fenomenaal uitzicht over de wijde omgeving en over de grote meren Lill Jorm en Stor Bläsjon. Het hele gebied is al in herfstsferen. De bladeren van de bomen kleuren al rood en geel en ook de grassen beginnen al bruin te worden. In totaal was de wandeltocht maar een kleine 4 kilometer maar door het klimmen ben je toch wel even bezig.

natuurgebied in herfstsfeer
mooie kleuren
mooie vergezichten

Na dit gebeuren reden we door richting Stekenjokk. Onderweg zagen we een waterval, de Brakkafallet. Camper op parkeerterrein gezet en de waterval bekeken. Je kunt bij deze waterval helemaal onderin de bedding van de waterval lopen en als je wilt in het glasheldere water een afkoeling nemen. Was in ons geval niet nodig want de buitentemperatuur kwam vandaag amper op 12 graden uit.

koel helder water
het water komt met geweld naar beneden

Elfriede beklom het rechter pad langs de waterval tot bijna bovenin, ik nam vanaf de parkeerplaats het linker pad en koos ervoor om naar het lagere deel van de waterval te gaan.

Na deze klimmerij reden we door naar het plaatsje Stora Bläsjon en keken daar even op een officiële camperplaats. Deze lag pal aan de doorgaande weg en bleek niet echt onze eerste keus te zijn.  

We reden door en draaiden van de 342 af naar een smalle weg richting de Ankarede kapel. Ik had gezien dat daar ook een camperplaats zou zijn. Echter na een kilometer of 3 zagen we een “natur camp”. Weer een mooie plaats ongeveer 200 meter van de weg af in het bos en aan het Stora-Bläsjon meer. 

De camper weer geplaceerd en samen de warme hap gemaakt. Morgen trekken we verder richting Saxnäs. We komen dan onder andere over het hoogste punt van de Vildmarksvägen, de Stekenjokkplatån. 

Morgen weer een nieuwe dag en nieuwe blog. Nu terwijl ik dit schrijf miezert het weer. 

Vrijdag 10 september 2021

Vanmorgen zijn we na een rustige nacht om halfnegen van de parkeerplaats vertrokken en hebben de camper 100 meter verderop op de strook langs de spoorlijn gezet. Dit met de bedoeling dat we rustig konden ontbijten en daarna de reis voortzetten vanuit Östersund naar Strömsund. Het is overigens verbazingwekkend hoe rustig het ’s nachts in zo’n grote plaats is. Hoef je in Nederland nog niet eens aan te denken….

Bovenstaande foto is Öresund by night. (dus gisteravond)

Om halftien vertrokken we. Om even over 11 uur reden we Strömsund binnen. Daar de tank even volgegooid en geconstateerd dat de camper nu zuiniger rijdt dan voor het tunen van de motor en dat terwijl hij hier ook nog best moet klimmen in de Zweedse mountains. We reden met 1 liter iets van 8,5 kilometer voortijd en nu 9,2 kilometer op 1 liter en dat dus met klimmerij! Mooie bijvangst van het tunen. Meer pk’s en minder verbruik.

onderweg naar Strömsund

In Strömsund heb ik de bandenspanning ook opgevoerd van 3,75 naar 4,5 bar omdat ik dan minder contactvlak op het gravel heb in geval we off road gaan.

Om 12 uur precies reden we in Strömsund langs het bord Vildmarksvägen. Het avontuur begon dus!

We hadden na het ontbijt nog geen koffiegedronken en zagen na ongeveer 30 kilometer op de route te hebben gereden een bordje “naturcamp” staan. Er loopt een gravelpad naar beneden dus de eerste off road drive was een feit. Na ongeveer 150 meter kwamen we op een mooie camperplaats aan direct aan het meer Fläsjön. Er hangt daar een bordje op een soort kapschuur waarop staat dat het water uit het meer drinkbaar is. Meer is er niet aan voorzieningen. Op deze idyllische plaats hebben we koffiegedronken. Elfriede wilde daar wel blijven maar omdat het nog vroeg in de middag was besloten we om toch maar door te rijden. 

Ongeveer 40 kilometer later zagen we dat er een camperplek aan een groot meer zou zijn. De weg erheen ging wederom via een zand en gravelpad over een lengte van 450 meter. Beneden aangekomen konden we op meerdere plakken de camper parkeren. Voor elk wat wils, je kunt aan het water staan of in het bos. Het meer waar we nu aan staan heet   Svaningsjön. Super plek met nagenoeg geel lawaai van auto’s die over de autoweg 342 rijden.

panoramisch uitzicht

Er is zelfs een droogtoilet. Vroeger zeiden ze in Drenthe ik moet noart thusie. Welnu, hier kun je echt nog noart thusie. Er zit zelfs een echte kakdoos in…. In Duitsland noemen ze dat Plumpsklo. 

Kakdoos…

Na de camper geplaceerd te hebben (even een coronaterm van Hugo en Mark erin gooien) zijn we door het bos gaan struinen. Op expeditie naar het watergeruis dat we in de verte horen. En ja hoor een prachtige waterval op ongeveer 500 meter van de camperplek. Kijk, dat vinden wij beiden nu zo mooi, vrijheid, blijheid en veel ongerepte natuur. Dit zien wij liever dan drukke steden, musea en andere exposities. 

We vertoeven nu in het gebied waar elanden voorkomen maar ook bruine beren. Helaas moeten we die tot nu toe nog ontberen. Dus als je geen beren spot dan heet dat ontberen. Ik wist dat ook niet maar volgens wiki en google is dat zo.

En dan nu nog even wat over het weer schrijven. Toen ik vanmorgen opstond was het slechts 11 graden en het regende een beetje. Miezeren noem ik dat. Toen we net op weg waren begon het te regenen. Nee geen miezeren meer maar buiig regenen. Toen we op de plaats, waar we dus nu staan, door het bos aan het struinen waren begon het op de terugweg te miezeren. Dat miezeren ging over in een tot nu toe lange regenbui. 

Morgen gaan we richting Gäddede.

Meer is over vandaag niet te melden. Morgen doe ik weer een poging om een blog te schrijven.

Donderdag 9 september 2021

Vanmorgen op tijd opgestaan om water bij te vullen, cassette te legen en daarna samen te ontbijten. Iets later dan we van plan waren, zijn we weer verder op pad gegaan richting Strömsund. De afstand daarheen is nog 525 kilometer. Gaan we niet redden vandaag maar gezien de weersverwachtingen kunnen we vandaag proberen zo ver mogelijk te komen. In de loop van de middag zal het weer omslaan van mooi naar minder mooi. Dus buiten zitten gaat vandaag waarschijnlijk niet lukken. 

Onderweg in Mora hebben we na 115 kilometer een eerste stop gehouden en nog snel even wat boodschapjes gedaan. Het liep toen tegen 12 uur. Daarom ook direct maar even een broodje gegeten. Na deze stop met gezwinde spoed en gestrekte draf verder. 

superding die Garmin!

We reden vandaag door een aantal Zweedse provincies, Värmlands Län, Dalarnas Län, en Jämtlands Län. De hele lange weg van 425 kilometer die we vandaag reden ging door naaldbossen en loofbossen. Soms kwamen we langs gebieden die veel weg hebben van een maanlandschap. De bermen naast de wegen zijn veelal bedekt met groen rendiermos. 

bos, bos en nog eens bos
maanlandschap

Ook in deze 3 provincies zijn veel grote meren te vinden. Heel af en toe zagen we een veld waarop hooi was geoogst. Op 1 locatie zagen we gele, rose, blauwe en witten balen liggen. 

kleurrijke boeren en balen

Helaas kwamen we later alleen een veld tegen me blauwe balen. Waarschijnlijk gaat het hier om kleurrijke boeren. De enige twee grote steden waar we doorreden waren Malung en Mora. De rest zijn allemaal buurtschapjes met maar een paar huizen.

50 kilometer voor Östersund trok de lucht dicht en begon het te regenen. Reden temeer om door te rijden tot Östersund en daar een plaatsje voor de nacht te zoeken.

We staan nu met de camper op een parkeerplaats in de plaats Östersund op ongeveer 100 kilometer afstand van het “begin” van de Vildmarksvägen. 

parkeren op een parkeerplaats

Op de parkeerplaats mag je vanaf 18 uur tot de andere morgen 9 uur gratis parkeren en overnachten. Omdat we om 17 uur al hier waren konden we de camper op een soort parkeerstrook langs het spoor neerzetten en dan om 18 uur verplaatsen.

We liepen even het centrum in en wat opviel is dat al behoorlijk wat mensen hier met muts op en handschoenen aan lopen. Östersund ligt ter hoogte van het Noorse Trondheim en ligt pak hem beet tussen de 300 en 400 kilometer van de poolcirkel af. Geen wonder dat het hier zo koud is. Na ons wandelingetje heeft Elfriede weer heerlijk gekookt, wraps stond er op het menu.

Morgen gaan we via Stromsund naar het plaatsje Alanäs en dat is dan ook de start van de route waar we nu al zo’n gruwelijk eind (2448 km) voor hebben gereden. 

Tot zover deze blog. Morgen bij leven en welzijn weer een nieuwe.

Woensdag 8 september 2021

Gisteravond hebben we plannen gemaakt voor de komende 20 dagen. Normaliter doen we dat nooit tijdens onze camperreizen maar omdat we de Wildernisroute willen rijden en het “beginpunt” hiervan, op nog 770 kilometer afstand van waar we nu zijn ligt moeten we wel een soort planning maken. Ik ken iemand die dat allemaal in Excel doet maar ik doe het gewoon op een kladpapiertje. De Wildernisroute zelf is ook nog eens iets van 500 kilometer. En dan moeten we nog terug naar bijvoorbeeld Gotenburg of Malmö. Terug gaan we waarschijnlijk via de plaats Gävle aan de Botnische golf. Daar hebben we in ons plan rekening mee gehouden. Van daaruit dan naar Gotenburg. We gaan dan met de ferry van Gotenburg naar Fredrikshaven in Denemarken of we gaan via de bruggen.

Voor de rit naar Strömsund, daar begint de Wildernisroute, trekken we 3 dagen uit. We kunnen het in 2 dagen doen maar omdat het weer zo prachtig mooi is houden we 3 aan. We stoppen dan vroeg in de middag en zoeken een plaatsje op een camping of een camperplek of staan zo maar in de vrije natuur. 

Vanmorgen zijn we om 9 uur vertrokken en zijn we via Karlstad gereden omdat ik de gastanks geheel gevuld wilde hebben voor de tocht door de rimboe. De temperatuur in die regio ligt momenteel rond de 11 graden overdag en 3 in de nacht. Ik moet dan wel de verwarming op een laag pitje aanzetten omdat bij circa 3 graden de vorstbeveiliging van de camper in werking gaat. Dat wil zeggen dat er dan een klep open gaat en dat de tank met schoon water geloosd wordt. En dat is nou net niet de bedoeling.

Vandaag bestond de dag dus uit rijden en rijden door uitgestrekte bosgebieden en langs rivieren en meren. 

wilde rivier

Onderweg regelmatig een koffie en lunchpauze gehouden. We zitten nu in het gebied waar veel elanden zouden moeten zijn. Wij zagen er nog niet 1!Om 15 uur vonden we het genoeg voor vandaag. Ongeveer 250 kilometer gereden in effectief circa 4 uur. Het gaat echter als je je aan de snelheden wilt houden absoluut niet vlotter. 

Vandaag kwamen we terecht op een camping aan de rivier de Kläralven. Het plaatsje heet Värnäs en de camping is naar de plaats vernoemd. Er staan schat ik zo een stuk of 10 caravans en campers en een aantal Stuga’s zijn bezet.We staan vlak aan de rivier en na het eten ga ik nogmaals een poging doen om wat vis te vangen. 

alle ruimte, dat is echt Zweden

Morgen gaan we op tijd weer rijden en afhankelijk van het weer bepalen we hoe lang we doortuffen.  En als alles meezit is er morgen weer een blog(je)

Dinsdag 7 september 2021

Ondanks dat we niet op een camperplek stonden maar op een parkeerterrein hebben we een perfecte nachtrust gehad. Het was werkelijk weer oorverdovend stil afgelopen nacht.

Vanmorgen getracht om nog een makreel uit het Skagerak te vissen maar ook toen weer geen succes.Ben daarom na het vissen maar een eind gaan lopen in de omgeving. Na de wandeling ontbeten en de navigatie ingesteld op het ruim 100 kilometer verderop gelegen Upperud in de provincie Dalsland. Een provincie in Zweden met naar men zegt 1000 meren. Een deel van deze meren wordt gebruikt voor de watervoorziening van de Zweden.

Deel van de provincie Dalsland

De wegen naar onze plek van bestemming waren goed maar het schiet in Zweden absoluut niet op omdat de toegestane snelheden daar variëren van 40 tot 80 km per uur.

Onderweg hebben we een broodje gegeten op een parkeerplaats met uitzicht op een groot meer en naaldbossen aan de overkant van het meer. Op de parkeerplaats was een jonge dame haar konijn aan het uitlaten. Honden en katten uitlaten hadden we wel al eens gezien, een paard uitlaten ook wel maar een konijn uitlaten hadden we nog niet gezien.

Roger Rabbit even uitlaten

Ook hebben we onderweg bij de COOP de boodschappen gedaan. Een supergrote COOP in het plaatsje Ed.Toen weer doorgereden richting Upperud want daar hadden we een camperplek op het oog. Maar onderweg toch van gedachte veranderd omdat op de app Campercontact een camperplaats in Mellerud mooier leek en bovendien aan de haven van het Vänernmeer zou liggen. Het was ook nog iets dichterbij…. Echter daar aangekomen bleek dat het weer eens een verkeerde voorspiegeling van zaken was van de app Campercontact. De camperplekken waren gesitueerd naast een grote hal waar schepen worden gerepareerd. Helaas bleek vandaag voor de derde keer dat de app niet echt betrouwbaar is voor wat betreft de foto’s in dit geval. Dus toch maar koers gezet richting Upperud. Tegen een uur of 4 reden we de camperplaats op die bij de jachthaven ligt en wel uitzicht op het water heeft. Elfriede zag onderaan een smal weggetje nog een mooie vrije plek en daar staan we nu.

een daalders plekje
uitzicht vanuit de camper

Na de camper op de plek te hebben gezet hebben we nog een stukje gelopen en kwamen voorbij een oude sluis. Alles lijkt nog intact te zijn maar of hij ook nog daadwerkelijk voor schutwerk wordt gebruikt is niet duidelijk.

de oude sluis

Vanavond gaan we plannen maken voor de komende tijd, we hebben nog 20 dagen die we verdelen moeten over de plaatsen die we willen zien en uiteraard voor de terugreis.

Uiteraard volgt er morgen weer een blog. 

Maandag 6 september 2021

Afgelopen nacht goed geslapen op onze gratis camperplek. Ondanks dat er circa 10 kampeervoertuigen stonden was het oorverdovend stil op deze plaats. Na het opstaan heb ik een leuke klautering gemaakt over de rotspartijen rondom de camperplaats.

Na het ontbijt zijn we nog even naar het “centrum” van Smögen gelopen en kochten daar een lekkere vismaaltijd voor het avondmaal. 

zalmquiche met kaviaar
vis en garnalen schotel

Terug bij de camper aan de koffie en toen op pad naar Malmön. Om daar te komen moet je via Kungshamn rijden. Daar hebben we nog even in het stadje rondgelopen. Toen de reis voortgezet naar Malmön. Totaal moesten we 16 kilometer rijden en een stuk met een gele veerboot oversteken. Op Malmön aangekomen zijn we naar een camperplaats gereden die ik op de Park4Night app had gevonden. Bleek echter niets te zijn dus een andere gezocht. Vol goede moed daarheen gereden. We moesten op zeker moment rechtsaf een steenpad op en dan nog 500 meter rijden. Het leek echter wel een maanlandschap, gaten en bulten. De camper schudde aan alle kanten. Toen we ter plaatse kwamen bleek ook dit niets te zijn dus zijn we maar via een ander pad teruggegaan naar de veerboot. Ook de terugweg naar de openbare weg ging niet over rozen. Elfriede is af en toe uitgestapt om takken van bosschage opzij te trekken anders kon ik er niet langs zonder krassen of een afgebroken spiegel op te lopen. 

Toen we van het veer af waren hebben we een nieuwe route ingesteld. We zijn naar Hunnebostrand gereden en parkeerden de camper op een parkeerterrein aan de haven.

onder de rotsen

Vanaf de parkeerplaats kun je een wandeling maken door een skulpturenpark. Mooie om te zien maar nog knapper om te maken. 

Eergisteren kwamen we tijdens een wandeling, net toen Elfriede even op een dikke steen zat uit te rusten, een man tegen die vond dat zij leek op de zeemeermin uit Kopenhagen. Elfriede groeide zienderogen.

Vandaag kwamen we een echtpaar tegen met hun dochter en de man groette bijzonder vriendelijke en zei dat hij mij gisteren in Smögen al had gezien. Hij herkende mij aan mijn kleploze pet. We kwamen met de man aan de praat en hij gaf als aanbeveling aan dat we richting Dalsland moesten reizen. Daar zijn circa 1000 meren en mooie uitgestrekte bossen en veel vrij camperen is daar toegestaan.

Op terugweg van onze wandeling kwamen we de man weer tegen en hij vertelde dat op de plaats waar we nu de camper hebben staan rond 1930 een steengroeve was. De rotsen zijn hier van graniet en werden met dynamiet opgeblazen en zo werden van de brokstukken pilaren, stenen, banken etc. gehouwen. Hij vertelde ook dat 1 van de grootste klanten van de steengroeve Adolf Hitler was. Hij wilde stenen pilaren hebben voor een zegeboog in Berlijn zodra hij de oorlog had gewonnen. Hij bestelde de pilaren en betaalde vooraf. Veel stenen werden geleverd maar ook een deel bleef achter omdat hij de oorlog verloor. En juist deze partij stenen is doorverkocht of verschonken aan Nederland en ligt nu ergens aan de Nederlandse kust om daar als golfbrekers te dienen.

rotssculptuur

Weer een mooi stukje geschiedenis gehoord waarvan we geen weet hadden.

Morgen gaan we verder richting Dalsland, daarover in een volgende blog meer.

Zondag 5 september 2021

Vanmorgen even naar Nordevic gelopen. Een klein gehucht onder de rook van Skärhamn. Op terugweg kwam ik langs de receptie van de camping dus daar direct maar even de nota voor 3 nachten voldaan. Daarna samen ontbeten en de boel ingepakt en nog even lekker in de zon gezeten en koffiegedronken. Om 11 uur vertrokken we richting het eiland Smögen. Een afstandje van circa 115 kilometer rijden. Onderweg zijn we wederom met een gele veerboot overgezet van de ene kant van de rivier de Gullmarn naar de overzijde. 

overzichtskaart deel van de provincie
Smögen plattegrond

Smögen is een eiland dat ligt in de gemeente Bohuslän in de provincie Västra Götalands län. Er wonen ongeveer 1500 inwoners en de oppervlakte van het eiland is 104v hectare. Je kunt via de Smögenbron (brug) naar Kungshamn. 

Toen we via een brug het eiland opreden zagen we direct al een camperplaats. Dit keer besloten we om niet direct op een dergelijke camperplaats te gaan staan maar om door te rijden en te kijken welke andere overnachtingsmogelijkheden er nog meer waren. En jawel hoor, net buiten het centrum van het dorpje zagen we op een parkeerterrein meerdere campers staan. Dus daar maar het terrein opgereden. Even met een Zweed gesproken en gevraagd of je ook mocht overnachten. No problem was het antwoord. En ook nog eens for free oftewel voor nop nada. Het schijnt zo te zijn dat je van juni tot en met augustus parkeergeld moet betalen en dat je daarna, dus vanaf 1 september tot 31 mei gratis mag parkeren. We hebben de camper op een mooi plaatsje neergezet en zijn na de thee naar de haven gelopen. 

weer een mooi plekje

Als je op Google de plaats Smögen intikt zie je diverse foto’s van de haven met zijn gekleurde houten huisjes. Als je Smögen inloopt zie je in het echt wat je op Google ziet. Een lust voor het oog en vooral als de zon ook nog schijnt. Want we troffen het vandaag wederom met het weer.

int echt nog mooier dan op de foto en op Google
de voorvaderen en vissers van Smögen

Terug bij de camper hebben we onze wandelschoenen aangedaan en zijn we door het rotsgebied langs de kust een route gaan lopen. Het water waarop je vanaf de rotsen kijkt is het Skagerak. Het lopen door het rotsgebied is zoals ik al eerder schreef erg leuk, het is een soort free style walking waarbij je af en toe van rots naar rots moet klauteren of springen. Soms ga je via een verkeerde rots en moet je weer terug om de juiste route weer op te pakken. Conditioneel dus ook nog eens goed voor ons!

De Zweden doen er veel aan om de mensen te laten genieten van hun prachtige natuur. Ook de fietspaden zijn er talrijk en goed van de rijbaan van de auto’s afgescheiden. Op meerdere plaatsen “deel” je het fietspad met voetgangers maar dat levert absoluut geen problemen op.

We zijn nu een week onderweg in Zweden en weten uiteraard dat ook hier het Covid19 virus rondwaart. We proberen zoveel mogelijk in onze eigen bubbel te leven. 

De Zweden dragen geen mondkapjes maar houden zich zeer stipt aan de 1,5 meter afstandsregel. In de supermarkten wacht iedereen op gepaste 1,5 meter afstand tot het haar of zijn beurt is om iets uit een koeling of schap te pakken. Ook op straat en vooral op de steigers in de havens wacht iedereen tot je voorbij bent voordat ze verder lopen. In kleinere winkeltjes wacht men tot er minder dan 3 personen binnen zijn alvorens zelf naar binnen te gaan. Helaas lopen ook in Zweden de besmettingscijfers op maar gedisciplineerd dat zijn ze hier wel. Dus daar kan het niet aan liggen.

Genoeg geschreven voor vandaag. Morgen gaan we misschien fietsen en trekken we verder richting Malmön, alweer een eiland…. Hier moet een schitterend natuurgebied zijn. We gaan het meemaken. 

Zaterdag 4 september 2021

4 september, de verjaardag van onze oudste kleindochter Sterre, 13 jaar geworden vandaag. Ook langs deze weg van harte gefeliciteerd met je verjaardag! (Uiteraard hebben vandaag al even via face time met elkaar gesproken)

Vanmorgen heb ik een poging gedaan om in de haven van Stockevic wat vis te vangen. Wilde dat eigenlijk gisteravond doen maar daar is niets van gekomen omdat het wat frisjes werd. 

Helaas liep de vis-strooptocht op niets uit. Niet dat ik niets heb gevangen maar ook niet om nu over naar huis te schrijven wat de vangst was. 2 visjes ter grootte van een uit de kluiten gewassen guppy. Wat wel weer kunstig was, is dat dit gebeurde met een snoer, blinker en een haak waaraan je een walvis op het droge kunt trekken.

Dus ik was al vrij op tijd weer bij de camper en heb nog een half uurtje in mijn vaarbewijsstudieboek zitten lezen. Na de vakantie begint de vaarbewijscursus en ik wil alvast een beetje vooruit leren…. En als ik dan vaarbewijs 1 heb dan wil ik een boot met 1050 PK!

3 x 350 PK achter 1 boot!

Nadat ook Elfriede was opgestaan hebben we samen ontbeten in de camper. Domweg te koud om buiten te zitten.

Tegen 11 uur kwam de zon erdoor en na de koffie zijn we op de fiets gestapt en richting Rönnang gereden. Onderweg hebben we nog even een loppes bezocht. Dat is een soort rommelmarkt bij een particulier in de garage, schuur of op zolder. Elfriede scoorde er wat stoffen voor het quilten.  

schuur of garageverkoop oftewel loppes in het Zweeds

Vanuit Rönnang vertrekt de veerboot naar de eilanden Astol en St Dyrön en je komt aan in de Nordhamnen. (Dat wil zeggen Noordhaven)

haven van Astol

Het eiland Dyrön is eigenlijk 1 groot rotsblok in het Kattegat. Er is een hike-route langs de kustlijn van het hele eiland aangelegd. Je loopt er eigenlijk van rots naar rots oftewel van steen naar steen. Af en toe ga je een houten trap op of volg je een soort looppad van steigerplanken. De totale route is circa 2 uur lopen. Lekker in de buitenlucht bezig zijn met een lekker zonnetje erbij. Overigens wederom een dag met goed weer hetgeen voor Zweden om deze tijd wel bijzonder is.

rotsen en rotsen
vanuit een ravijn omhoog via een houten trap en 112 treden
kaart van het eiland

Onderweg hebben we in de Sydhamnen (dat wil zeggen Zuidhaven) koffiegedronken met een stukje appeltaart met softijs erbij. De combinatie met softijs had ik nooit eerder gehad maar het was echt lekker.

We namen na de koffie de tussenweg richting de haven en konden na 20 minuten wachten met het veer weer terug naar Rönnang.

Nog even 6 kilometer fietsen en toen waren we weer terug bij de camper.

Vanavond zal er ongetwijfeld weer gerummicubt worden onder het genot van een natje en een droogje.

Morgen waarschijnlijk weer een nieuwe blog. Afhankelijk van waar en hoe laat we op onze volgende stop zijn.

Vrijdag 3 september 2021

Vanmorgen om halfacht scheen wederom de zon volop. Mooi weer om een wandeling te maken naar het ruim 2 kilometer verderop gelegen plaatsje Stockevik. Een klein dorpje met een eigen haventje en een eigen zwemgelegenheid. Eigenlijk is dat niet meer dan een houten terras op palen waar vanaf je het water in kunt middels een trapje of gewoon springen of duiken. Het water in de haven is glashelder. Je kunt de visjes zien zwemmen.

de haven van Stockevic
“zwembad” van Stockevic

Na de korte wandeling ben ik via de receptie van de camping gelopen. Daar heb ik nog voor twee extra nachten bijgeboekt omdat het schijn dat veel Zweden er het weekend op uit trekken en de campings en camperplekken dan volledig bezet zijn. We vertoeven dus in totaal 3 nachten op deze superschone en mooie camping.

topplek

Na het ontbijt en de koffie zijn op de fiets gestapt om het 6 kilometer verderop gelegen eiland Klädesholmen te bekijken. Klädesholmen is een plaats en eiland tegelijk en heeft circa 420 inwoners en een oppervlakte van 29 hectare. Het eiland wordt ook wel haringeiland genoemd want het is het centrum van de haringverwerking en er zijn een aantal conservenfabrieken. Zowel de visvangst als de verwerking ervan in conserven kent een lange traditie op het eiland. Aan het eind van de 19e eeuw begon men met het inmaken van gezouten gekruide haring in tonnetjes en blik. De vrouwen deden dit werk waarna de mannen met volgeladen boten langs de Zweedse kust voeren om de haring te verkopen. Tegenwoordig wordt vanaf het eiland niet meer uitgevaren om haring te vangen maar worden de grondstoffen voor de conservenfabriekjes aangevoerd vanuit Denemarken, IJsland en Noorwegen.

Klädesholmen is een mooie plaats waar veelal witgeschilderde woningen dicht op elkaar staan en waar bijna iedere straat eindigt aan zee met een eigen jachthaventje. Soms een grote haven maar vaak ook met plaats voor slechts 5 of 6 boten. Ook kun je op het eiland lekker klimmen op de grote rotspartijen die je daar overal vindt. Het uitzicht vanaf deze rotsen over de zee is fenomenaal. 

mooie oude haven

Tijdens onze fietstocht kwamen we langs het Haringmuseum maar deze was nog gesloten. Naast het museum was een winkeltje waar we even binnen gingen. Daar verkochten ze zoute gekruide haring in potjes. We kochten 2 potjes, 1 met een soort tomatensaus en 1 met een soort mosterdsaus. De eigenaar van de winkel vertelde ons dat het spul bij hem op het eiland het goedkoopste was van heel Zweden en omstreken domweg omdat het daar ook geproduceerd wordt. Leuke vent die wel van een grapje houdt en op een leuke manier kon vertellen.

lekkere haringproducten

Op terugweg naar de camper kwamen we langs een hotel/restaurant waar we wat wilden drinken. We zagen dat op sommige tafels een plank stond met 10 witte potjes erop en een schaaltje met nieuwe aardappels. Zag er lekker uit dus ook maar zo’n plank besteld. In de potjes zaten de haringproducten zoals ze in de conservenfabrieken gemaakt worden. 5 verschillende soorten saus met daarin stukjes haring, een kaassoort, een bakje met ei, een soort dressing, ui en nog 2 met domweg gruwelijk lekker spul erin. 

haringmaaltijd
een wandversiering met haring erop

Daarbij een lekker drankje en de dag was weer geheel perfect. 

Het was zo lekker dat we terug zijn gefietst naar de winkel en de vriendelijke eigenaar vroegen wat het lekkerste was om mee te nemen voor ’s avonds bij een borrel, pilsje of glaasje wijn. We kregen een goede uitleg en hij liet ons ook nog proeven hoe haring vermengd met kaviaar, tonijn en krab uit een tube smaakte. Met behoorlijk wat van zijn winkelvoorraad zijn we camperwaarts gefietst. 

We treffen het tot nu toe echt goed met het mooie weer. We zijn de hele dag buiten geweest en als het zo blijft ga ik vanavond nog even op de fiets naar Stockevik om daar te vissen. Na een broodmaaltijd zijn we zoals ook gisterenavond, nog een eind geklommen over de prachtige rotspartijen, die het eiland rijk is. Even face timen met onze kleinkinderen en de dag gaat langzaam ten einde. 

rotspartijen

En dan zal er ongetwijfeld nog weer rummi gekubt worden. Gisteren was ik wederom de looser. 

Morgen weer een nieuwe blog.

Donderdag 2 september 2021

Ook vanmorgen scheen de zon in Lerkil weer helderop en dat al om half acht!

Op de zee was een aardig schouwspel te zien om dit tijdstip, een fraaie boot voer door de havenpoort het Kattegat op, gevolgd door een oud klein bootje dat er opeens goed de gang inzette. Schijnbaar was de hoge snelheid te veel voor het oude ding want plotseling schee (of scheidde) zij ermee uit. Zij voer op dat moment net naast de fraaie boot. De laatstgenoemde voer door. 

ugly and beautiful
averij en sloperij

Eenzaam dobberde het oude ding in het Kattegat. De aanlandige wind zorgde ervoor dat het oude ding weer richting haven dreef. De fraaie boot was galant tegenover het oude ding en maakte rechtsomkeert en kreeg een sleeplijn toegeworpen van de schipper van het oude ding. En zo werd de ugly geholpen door de beautiful en was niet gedoemd tot op de klippen lopen. Waar gebeurt!

Na het ontbijt de navigatie ingesteld op Olnaswagen, een plaatsje waar je lpg kunt tanken. In Zweden zijn slechts 52 lpg-tankstations dus het is zaak om vooruit te kijken en te zorgen dat daar waar je in de buurt van zo’n station bent, je de tanks volgooit. Toch nog maar eerst op ons oude stekkie koffie gedronken en nog even lekker buiten in de zon gezeten. Om 10 uur dan toch maar op pad. We moesten ongeveer 15 kilometer terug richting Malmö rijden… Na een dikke 20 minuten waren we ter plaatse maar wat bleek? Het lpg-station was gesloten en ging pas om 13:00 uur open. Plan B in werking gezet. Op de navigatie had ik voor vertrek naar Zweden alle 52 lpg-stations geïnstalleerd dus konden we op de navigatie een ander tankstation proberen te vinden. En ja hoor, 30 kilometer terug was er ook 1. En die was wel op de route die we vandaag wilden rijden. Dus 30 kilometer voor Jan L. gereden.

Na het tanken van de lpg, €1,20 per liter en diesel, €1,75 per liter en een hartverzakking reden we verder naar het eiland Tjörn naar het plaatsje Kyrkesund waar volgens de NKC-campercontact app een mooie camperplaats zou zijn. Onderweg kwamen we voor een rivier te staan waarin een gele veerpont heen en weer voer. Het deed me herinneren aan het lied van Drs. P. Enfin, na een minuutje of 10 wachten kwam het pont achterwaarts weer naar ons gevaren en konden we boarden. Nog geen 5 minuten later stonden we weer op het vaste land en konden onze reis vervolgen richting de mooie camperplaats.

Uitzicht vanaf het pontje

Via twee bruggen van groot formaat kom je vanaf het vaste Zweedse land op het eiland Tjörn.

bruggen naar het eiland

Echter…geen camperplaats op het aangeven adres. Je mocht daar zelfs op de parkeerplaatsen niet staan met een camper. Restte ons niets anders dan 16 kilometer terug te rijden naar een andere door de NKC opgegeven camperplaats in het plaatsje Skärhamn. Hier aangekomen bleek dat ook hier alleen geparkeerd mocht worden maar dat er geen overnachtingen waren toegestaan. Toch slecht dat een Kampeerauto Club dergelijke foute informatie op haar app heeft staan. 

Na een kort gesprekje met een fabrikant van Padel kooien kwam ik erachter dat na 2 keer een rechterbocht en 2 kilometer rechtdoor rijden een mooie camping met alle faciliteiten beschikbaar was. Kost wel wat maar dan heb je ook wat. We staan nu op camping Hav Logi op een supergrote plek waarvan je normaliter wel 2 camperplekken kunt maken. 

ruime plekken

Inmiddels had de zon helaas plaats gemaakt voor dikke bewolking en een frisse wind. Toch maar even buiten gegeten en toen op de fiets naar Skärhamn. Daar de haventjes even bekeken en geprobeerd om onze speciale opdracht die we meegekregen hebben van 1 van de kleinkinderen tot uitvoer te brengen. In Kopenhagen en Helsingborg is dit al niet gelukt en ook hier is het na 3 zaken te hebben bezocht nog niet gelukt. De grootte hebben ze wel overal maar de print niet. We zoeken echter verder.

mooie oude haven
het havenmuseum
oude scheepsdieselmotor

In de laatste winkel waar we vroegen om hetgeen waar we voor op pad zijn werden we doorverwezen naar een supermarkt met een warenhuis erboven. Ook hier geen resultaat. We hadden wel resultaat in de supermarkt want daar scoorden we lekkere dingen voor het avondeten en voor iets bij de koffie. 

Terug bij de camper maakte Elfriede lekkere wraps met gekruide zalm erin en na het eten zijn we nog samen via de rotsen achter de camping naar de zee gelopen. Ruim 800 meter klauteren en lopen. En toen nog weer terug. Terug bij de camper lekker koffiegedronken met daarbij een wafel met zure room en abrikozengelei. Straks nog een consumptie en een hapje erbij en natuurlijk rummikub spelen.

Morgen gaan we op de fiets naar het eiland Klädesholmen en, als de tijd het toelaat, misschien nog naar St Dyön.

Daarover in de volgende blog meer.

Woensdag 1 september 2021

Gisteren hebben we besloten om vanwege de goede weersvoorspelling nog een dagje hier in Lerkil te blijven. 

Na het opstaan heb ik nogmaals getracht een visje te scoren. Wederom nul nop nada. Dus maar terug naar de camper en lekker samen ontbeten. Na het ontbijt nog even in het vaarcursusboek gelezen. Moeilijk verteerbare stof…. Elfriede schiet al aardig op met haar “pakkende” boek!

Onze buren uit Berlijn gingen vandaag richting Malmö en omdat zij een subliem mooie plek hadden zijn wij toen ze vertrokken op hun plek gaan staan. Goede ruil want toen hadden we vrij uitzicht en de hele dag zon. 

ons plekje na verkast te zijn

De dag verder verbracht met weer een klimtochtje door de rotsen langs de kustlijn en even gesproken met een echtpaar uit Nederland dat al sinds 2006 in Zweden woont. De vrouw gaf aan Elfriede wat tips en mooie plaatsen die we langs de westkust zeker niet moeten vergeten. Verder was de tip dat we met de boot over moeten gaan naar de eilanden. Toen ik vroeg of we dat moeten reserveren vertelden ze dat indien een veerboot geel is, de ze onderdeel uitmaakt van de openbare wegen (en nee hij rijdt hier niet op…) en dat deze voor iedereen gratis beschikbaar zijn. En ze gaven beide aan dat de “Wildernisroute” een absolute aanrader is maar dat we wel moeten zorgen dat we daar niet te laat heengaan want de eerste sneeuw in dat gebied is voor de komende dagen/weken al gemeld. We gaan het meemaken!

Later in de middag zijn we even naar de buurtsuper in Vallda gefietst om daar nog wat boodschappen te doen. Geen superlange fietstocht met 16 kilometer maar toch nog even de benen gestrekt. Op terugweg deed Elfriede Sterre na door over een adder te fietsen. Ze fietste niet op het gras maar gewoon op de weg….

arme dier!

Terug bij de camper zagen we een bruidje uit een Duitse camper stappen en even later de bruidegom. Zij getooid met bruidsjurk en bruidsboeket en hij strak int pak. Ze gingen foto’s maken bij de rotsen hier in de omgeving. Tja, je maakt wat mee als camperaar

We kookten weer buiten op ons gasstelletje. Is leuker dan dat 1 in de camper staat te koken en de ander buiten zit. Straks nog een spelletje rummikub en dan zit de dag er weer op. Morgen reizen we verder richting 1 van de eilanden. 

Dinsdag 31 augustus 2021

Omdat de weersvoorspellingen voor de komende dagen goed zijn besluiten we om op tijd te vertrekken naar onze volgende bestemming. We vinden het jammer om nu het nog mooi weer is de hele dag in de camper te rijden alhoewel we wel van plan zijn om ver het noorden van Zweden in te trekken. Uiteindelijk doel is de Vildmarksvägen (Wildernisroute) en onderweg daarheen willen we de westkust van Zweden bekijken. Er zijn daar tal van eilanden en natuurgebieden die erg mooi schijnen te zijn. Om toch weer richting onze doelen te komen besluiten we om tot even voor Gotenburg te rijden. Een afstandje van 225 kilometer. Om halftien reden we weg en om even voor 12 waren in het plaatsje Lerkil. Daar is in het havengebied een eenvoudige maar mooie camperplaats direct aan de zee. 

en zo staan we erbij

We scoorden een mooi plekje met uitzicht op de jachthaven en een baai van het Kattegat.

De zon scheen uitbundig dus reden genoeg om de stoelen buiten te zetten en de dag lekker rustig bij de camper door te brengen. Later in de middag ben ik nog door havengebied gelopen en heb de rotsen “beklommen” aan de overkant van de baai. Van hieruit had ik een perfect uitzicht over de zee en kon in de verte de camperplaats zien liggen.

subliem uitzicht op de camperplaats

Tegen een uur of 4 zijn Elfriede en ik nog samen een eind wezen lopen en ontdekten aan de andere kant van een rotspartij een woongebied en een zwemstrand. De temperatuur, 16 graden nodigde niet erg uit tot zwemmen dus lieten we dat maar achterwege. Tijdens onze wandeling kwamen we een Zweed tegen die zijn beide honden, 2 Beardies aan het uitlaten was. 

klimmerij op de rotspartij

Na de wandeling hebben we samen buiten op een gasstelletje gekookt, broodje Hamburger met ui, paprika en spek stond op de menukaart. Na het eten heb ik gepoogd om wat vis te vangen in de haven maar kreeg geen beet. Later in de avond nog even aan de studie geweest voor het vaarbewijs en is Elfriede begonnen aan haar boek, “de zeven zussen”.

Met een prachtige zonsondergang werden we omdat het kouder werd de camper ingedreven. Ook later op de avond was het uitzicht vanuit de camper prachtig.

zonsondergang: altijd weer mooi om te zien
en weg is ie (bijna)
prachtige luchten

Uiteraard voor het slapen gaan nog een wijntje gedronken onder het genot van een paar rondes rummikub waarbij ik de grote looser was…

Genoeg voor nu. Morgen weer een nieuwe blog.

Maandag 30 augustus 2021

Vandaag gaan we naar Helsingborg. Het beloofd mooi weer te worden dus willen we niet te laat vertrekken. Het lukt ons al om 10:00 uur te vertrekken. We hoeven niet zo’n grote afstand af te leggen. Het zijn vandaag slechts 60 kilometer. Even na 11 uur bereiken we de plaats van bestemming. We bouwen ons kamp op aan de haven vlakbij Helsingborg om precies te wezen: Gamla Hamnen (Raa Havenvereniging) aan de Kajgatan. Je betaalt via een automatisch systeem en krijgt een label dat je om de ruitenwisser plakt en je ontvangt een pincode voor de toiletten en douches. Stroom is inbegrepen dus we sluiten aan op de wall stroom zoals ze dat noemen. De receptie van de camping zit in het van een schip gesloopt deel, de kajuit. Mooi bedacht!

camperplekje
Oude scheepskajuit als kantoor

We hebben er bewust voor gekozen om vandaag niet te ver en te lang te rijden omdat om 12:30 uur de online begrafenisdienst van onze buurvrouw begon. We hebben samen in de camper naar de plechtigheid gekeken. Het streamen via de hotspot van de iPhone naar de MacBookAir verliep goed. Op deze manier kan je hier in Zweden dichtbij je buren in Dalen zijn.

Door met de neus op de feiten gedrukt te worden, dat het leven niet eindeloos is, willen we ook op deze reis alles eruit halen wat erin zit.

Geniet nooit met mate, is het credo.

Na de plechtigheid hebben we de fietsen van stal gehaald en zijn richting Helsingborg de route met de mooie naam “Kattegattleden” gaan fietsen. Het eerste stuk is 22 kilometer maar om bij de start te komen ben je al bijna 7 kilometer onderweg. We reden daarom dik de helft van de route en keerden toen terug naar ons kampement.

even voelen hoe koud het Kattegat is

Je komt weer door het centrum van Helsingborg en wederom trok een ijskraam onze aandacht. Deze was gesitueerd op een groot marktplein. We zochten een mooi plekje en genoten van dit lekkernij.

gesprekje met de sterke arm van Zweden

Even verderop zagen we en dame en koperen standbeeld van een man restaureren. Dat hadden we nog niet eerder gezien. Met hoeveel liefde voor het vak zij de lijnen van deze person behandelde met een kwast, sprak voor zich. Of ze ook de edele delen zo behandeld is nog de vraag….

Restauratie standbeeld

We vervolgden onze route en kwamen even later weer bij ons mobile huis aan. Genietend van de avondzon haalden we snel de stoelen tevoorschijn en met een lekker drankje kan de dag niet meer stuk. Een heerlijk avondeten en een glas wijn maakt de dag compleet.

Straks wellicht een mooie zonsondergang, maar dat horen jullie morgen!!

Zondag 29 augustus 2021

Om even voor 8 opgestaan om een stevige wandeling te maken. Ik geef toe: ik ben ietwat verslaafd aan mijn Apple iWatch. Het ding geeft me de laatste maanden de meest extreme opdrachten. Mijn persoonlijke instelling is het verbranden van 550 Kcal per dag in de actieve modus en minstens een half uur actief bezig zijn. Als je nu net als ik een aantal weken achter elkaar het dubbele erdoor jaagt dan gaat het apparaat je uitdagen door in een maand iedere dag 1100 Kcal te verbranden in plaats van 550. Voor de maand augustus kreeg ik zelfs opdracht om 34400 in totaal te verbranden. En ja, ik geef weer toe, ben zo stom om hieraan mee te doen. En voor deze maand gaat het me met gemak lukken! Genoeg hierover….

Ik ben richting de Oceanvej gelopen omdat daar een Art Fair in de oude Tunnelfabriken werd gehouden en Elfriede daar misschien wel heen zou willen. Je weet wel Art kunstenaars of “kunstenmakers” onder elkaar…… Bedoeling was om te kijken of ik daar de camper kon parkeren zodat we nadat Elfriede de tentoonstelling had bezocht alle opties open zijn; 

bvb. verder reizen richting Zweden, of dat we op de fiets Kopenhagen zouden bekijken.

Toen ik terugkwam bij de camper had Elfriede het ontbijt klaarstaan en besloot ze om inderdaad naar de tentoonstelling te gaan. Tijd om dus in te pakken en weg te wezen. 

Om half twaalf waren we bij de Tunnelfabriken en konden we een mooi plaatsje op het wel ietwat modderige parkeerterrein scoren. We hadden niet veel later moeten komen want dan was er geen plek meer voor ons geweest. Elfriede naar de tentoonstelling en ik lopend naar een cruise schip dat een eind verderop aan de kade lag een immens groot schip waarop veel passagiers met grote koffers aan het inschepen waren.

Terug bij de camper ben ik begonnen aan dit verslag.

Om 14 uur kwam Elfriede weer terug bij de camper en hebben we de fietsen van stal gehaald en zijn naar het oude centrum van Kopenhagen gereden. Kopenhagen is een echte fietsstad. Je ziet vooral veel jongelui op de meest aparte modellen fietsen rondrijden waarbij opviel dat de E-bike dichtheid (je weet wel, de bejaardenfietsen) nagenoeg nihil is. Nu moet ik ook toegeven dat er veel jongelui in Kopenhagen op zondag op pad zijn. Maar veel fietsen zijn er wel!

veel fietsen in Kopenhagen

Kopenhagen is een bruisende stad met een afwisseling van erg oude gebouwen met hypermoderne gebouwen. Er worden veel nieuwe kantoren maar ook appartementen gebouwd. 

Oude arbeidersbuurt in Kopenhagen
oude pakhuizen nu als winkel

Corona schijnt er weinig indruk te maken op de bevolking want in het oude centrum was het op sommige plaatsen superdruk. Wij hebben ons zoveel mogelijk afzijdig gehouden van de drukte en zijn na onze fiets sight seeing tour om 17 uur terug gegaan naar de camper en hebben koers gezet via de Oresundbrug naar Malmö. De afstand die we moesten afleggen bedroeg 80 kilometer. De Oresundbrug bestaat eigenlijk uit twee delen. Eerst duik je over een afstand van 4 kilometer een tunnel in en dan rijd je over 12 kilometer lange brug. De brug heeft een hoogte van 53 meter en weegt 82 miljoen kilo. De langste overspanning is 490 meter.  

Oresundbrug
Zweden begint midden op de brug (over de lengte gezien…)

De kosten om over de brug te mogen rijden zijn voor een camper als de onze maar liefst 128 euro als je ter plaatse betaald. Wij hadden van tevoren geboekt en waren dus wezenlijk goedkoper uit. Aan het eind van de brug op Zweeds territorium werden we door de douane om onze passen gevraagd maar van een Covid vraag (vacccin, test of genezen) was geen sprake. 

Om 19 uur waren ter plaatse en staan nu op de op dat moment laatst beschikbare plaats op camperplaats Andelshammen Lagunen. De kilometerteller staat nu op 39763.

Laatste plekje op de camperplaats

Na het eten nog een wijntje en een rummikubje en dan morgen plannen maken over de route en het vervolg van onze reis.

Zaterdag 28 augustus 2021

Vanochtend na het ontbijt al vroeg (9:30 uur) vertrokken richting Kopenhagen. Na het tanken in de buurt van Rendsburg kwam ik op het idee dat we wel een nachtje in Kopenhagen zouden kunnen overnachten. Ik tank in principe nooit aan de autobahn omdat de brandstofprijzen daar per liter zeker 25 eurocent hoger zijn dan in de dorpen of steden een kilometer of wat van de autobahn verwijdert.

In de buurt van Rendsburg hebben we op de parkeerplaats van de plaatselijke Lidl koffie gezet en nog snel even wat boodschappen gedaan en zijn toen verder gereden richting eindbestemming. Later op de dag hebben we nog een verlate lunchpauze gehouden langs en snelweg. Na Odense reden we de Grote Beltbrug op. Ik had vooraf tickets gekocht voor deze en de Oresundbrug en kon na het scannen van de barcode op de ticket het vaste land richting Kopenhagen weer oprijden. Op de Grote Beltbrug verneem je de wind die op zee staat maar al te goed. Nu was het weer de hele dag al niet te best maar hier kletterde de regen er lustig op los. 

Vergezicht op de Grote Beltbrug

Om 17:00 uur kwamen we aan op de camperplaats gelegen aan de jachthaven “ Svanemollehavnen aan de Svaneknoppen 8 in Kopenhagen. Geen goedkope plaats om te staan (33 euro voor 1 nacht) maar wel een mooi uitzicht op de boten in de haven. En daarbij komt dat je wel wat moet want vrij staan is in Denemarken niet toegestaan.

Uitzicht over de jachthaven vanuit de camper

Kilometerstand bij aankomst 39683. Vandaag dus 466 kilometer afgelegd. 

Nadat we de camper te plek hadden gezet zijn we lopend richting het oude centrum gegaan. Wat opviel is dat het gedeelte van Kopenhagen waar we stonden 1 grote bouwput is. Na 4,5 kilometer lopen kwamen we langs een Thais restaurantje. Ik had nog nooit bij een Thai gegeten dus hebben we daar maar een lekkere Thaise schotel genomen. Elfriede had iets met rijst en ik iets met noedels. Goed eetbaar tegen een redelijke prijs.

Terug bij de camper nog wat zitten puzzelen en zo om ongeveer 22:30 uur onder de wol.

Tja, als je de hele dag aan het rijden bent beleef je niet teveel. 

Morgen is er weer een nieuwe dag!

Vrijdag 27 augustus 2021

Voordat we op reis gaan richting Zweden ben ik eerst nog met Guus naar Emmen geweest om daar bij een vaste klant van hem een bossingel uit te dunnen. Een leuke klus waarbij het weer niet mee zat. Het regende behoorlijk en we waren dan ook doornat toen we de klus geklaard hadden. 

Om ongeveer 13:00 uur was ik thuis en kon de nog resterende spullen, zoals fietsen, laptops en wat andere zaken die mee moesten inpakken. Ook de tank nog even gevuld met 120 liter schoon water. 120 liter? Jawel want we willen zoveel mogelijk zelfvoorzienend zijn. We hebben dat al mogelijk gemaakt door LPG in te bouwen, een extra zonnepaneel te plaatsen en Lithium accu’s met in totaal 180 Ah te plaatsen. In het verleden heb ik al eens een tweede toiletcassette onder camper gebouwd. Deze dient als reserve voor het geval de eerste vol zit en we niet ergens kunnen legen. Op onze eerste reis naar zweden in 2015 bleek de toiletcassette voor “vrijheidsbeperkingen” te zorgen als die vol was. Ik hoef denk ik niet uit te leggen hoe zo’n bevrijdend gevoel het geeft als je zelf de inhoud die in de cassette hoort niet meer mee hoeft te zeulen. Vandaar de onderbouw van de tweede cassette. Dat dat nodig was en gemak geeft bleek tijdens onze reis naar Noorwegen in 2019.

Verder heb ik afgelopen woensdag de camper laten chip tunen en heb daardoor nu ruim 175 pk in plaats 150 en heb een 45 Nm hoger koppel waardoor ik nu op 450 Nm zit. 

Onze buurtjes Riek en Albert Alting zorgen voor onze planten en voor het legen van de brievenbus dus moest er voor vertrek onder het genot van een bakje koffie en thee nog even sleuteloverdracht plaatsvinden.

Om 16:15 uur was het dan zover en kon de reis richting Zweden beginnen. We zijn gestart met 38820 kilometer op de teller en reden via Oldenburg, Bremen richting Hamburg. Helaas ging het daar fout. In plaats van afslag HH Harburg (ja met een r) te nemen ging ik rechtdoor richting Rostock. Op zich niet erg want we voorkwamen daarmee dat we in de Elbetunnel vastliepen door de al jarenlange bouwerij aan de tunnel en snelweg. We maakten dus een ommetje van pak um beet 60 kilometer. Om 20:30 uur besloten we dat het genoeg was voor deze dag en zetten koers naar een camperplek in Bad Oldesloe. Helaas waren daar alle plaatsen bezet en wijzigden we onze koers richting Bad Segeberg naar camperplaats Kalkbergblick. Bad Segeberg is bekend van Winnetou de indiaan. In Bad Segeberg is een opluchttheater waar Winnetou in de Indian Village wordt gespeeld door prominente Duitse toneelspelers. De Winnetou boeken worden geschreven door Karl May en worden in Bad Segeberg ook omgezet naar hoorspelen. Uiteraard is ook Old Shatterhand bij de vertolkingen aanwezig. Om 21:30 uur waren we in Bad Segeberg en konden een plaatsje krijgen onder een dikke kastanjeboom. De kilometerstand was bij aankomst 39217. Dus 451 kilometer afgelegd. Deze boom was er oorzaak van dat we een onrustige nacht hadden, want met enige regelmaat knalde er een kastanje op het dak van de camper en drupte er door de hevige regenval die nacht steeds een dikke druppel water op onze tv schotel hetgeen een echoënd druppelgeluid produceerde. Op zich een luxeprobleem die schotel want we gebruiken hem nooit. Had ik deze er voor de vakantie afgesloopt dan hadden we geen druppelprobleem gehad.

Voor wat betreft het tunen van de motor, het scheelt inderdaad een heel stuk, de motor loopt soepeler, inhalen gaat vlotter en de auto is veel sneller op de koerssnelheid van 95 tot 100 km/h die ik vaak aanhoud. Ik constateer nog niet dat hij zuiniger loopt maar met een volgeladen camper is ruim 1 op 9 niet overdreven hoog. Je zit immers met dik 3800 kg op de weg.

En natuurlijk hebben we voor het te bed gaan nog een wijntje gedronken en een paar rondes rummikub gespeeld. Helaas in het nadeel van mij.

Morgen gaan we verder via Kolding, Odense over de Grote Beltbrug richting Kopenhagen en dan de Oresundbrug over naar Zweden.

Camperreisje naar Biggekerke in Zeeland, augustus 2021

5 augustus 2021

Vanochtend om 8:10 uur zijn we naar Biggekerke in Zeeland vertrokken. We zijn uitgenodigd voor de opening van de praktijk van Ella Wielemaker. Zo rond een uur of 12 waren we ter plaatse na een rit van ongeveer 330 kilometer. Onderweg hebben we op een parkeerplaats koffie gezet en het gebakje dat we van onze buurvrouw Riek hadden gekregen opgepeuzeld. Was erg lekker gebak ter ere van de verjaardag van de buurvrouw. 

Ella en haar man Arno wonen in een prachtig huis net buiten het dorp Biggekerke aan de voet van de duinen. We staan met de camper op camping Innerduyn aan de Valkenisseweg 54 te Biggekerke. Een kleinschalige maar gezellige en goed verzorgde camping eveneens aan de voet van de duinen. De ontvangst hier was zeer hartelijk en we kregen een perfecte uitleg en rondleiding over de camping. Op het moment dat de uitnodiging in de bus viel bij ons, zo ongeveer 5 weken geleden, heb ik direct gezocht naar een plekje op een camping in de buurt van de woning van de Wielemakers. Op 250 meter afstand vond ik camping Innerduyn maar de website gaf aan dat alle plaatsen bezet waren. Toch maar even een telefoontje aan gewaagd en gezegd dat een plekje op het parkeerterrein al prima zou zijn. 

De eigenaar vroeg me om even een mailtje te sturen en aan te geven dat we bij hun buren waren uitgenodigd. Hij zou dan overleggen of er iets te regelen was. De andere ochtend had ik al bericht dat we welkom waren en er een plekje voor ons gereserveerd was.

Mooi plaatsje op camping Innerduijn

Zoals reeds geschreven waren we rond 12 uur ter plaatse en zijn we naar de familie Wielemaker gelopen. Elfriede had beloofd dat ze Ella zou helpen met het maken van bloemboeketten voor op de tafels.

Ella en Arno waren al druk bezig met het inrichten van een grote party tent. En dan niet zo’n wit plastic geval maar een sfeervolle tent met open zijkanten en mooie tafels en stoelen. Echt super. Ook een wagen voor de drankjes en een pizza wagen van enig formaat stonden opgesteld. 

De pizza foodtruck
Huize Wielemaker

Bij de camping hoort een pluktuin waar de beide dames de benodigde bloemen scoorden en terwijl ik dit verslagje schrijf is Elfriede bezig met de bloemelarij.

Vanaf 16 uur begint de party. Het weer is perfect, windstil en zonneschijn. Belooft wat moois te worden vanmiddag en vanavond.

We waren dus rond een uur of vier aanwezig bij Ella en Arno en werden welkom geheten met een drankje. In totaal waren een kleine 60 genodigden aanwezig. Bij de uitnodiging die we circa 5 weken geleden ontvingen zaten 2 sneltests en ook de tent was dusdanig ingericht dat de 1,5 meter afstandregel zonder problemen kon worden opgevolgd. De feestelijke opening was dus volledig coronaproof georganiseerd.

mooie feesttent

Ella gaf in haar speech aan waarom ze zich heeft gespecialiseerd in begeleiding bij verlies en rouwverwerking. Ella en Arno hebben zelf veel meegemaakt inzake verlies en rouw. Ik wil er niet te veel over uitweiden maar als er een lezer van deze blog is die er interesse in heeft verwijs ik graag naar de website van Ella: www.oriens.nl

Na de officiële opening werden er door de cursusleiders van Ella nog speeches gehouden een ook de 2 zonen en Arno hielden nog een toespraak. Tussen de toespraken door werden er Italiaanse specialiteiten geserveerd. Dit ging van stukjes kaas, lekkere ham, olijven tot pizza en drie soorten pasta met een soort saus erover. Het is dat ik netjes opgevoed ben maar anders had ik me wel te barsten kunnen eten. Super lekker allemaal!

Om 22 uur zijn we camperwaarts gegaan en hebben we nog even rummikub gespeeld en toen onder de wol.

sfeerfoto bij avond

6 augustus 2021

Vroeg opstaan omdat we bij de Wielemakers waren uitgenodigd voor het ontbijt. Arno en Ella hadden ook nog 3 andere gasten, die bij hun gelogeerd hadden op het ontbijt. Het werd een gezellig ontbijt. Na het ontbijt zijn Arno en ik nog even wat dingen op hun landgoed gaan opruimen en tegen 12 uur zijn we nadat we de praktijkruimte van Ella nog even hadden bekeken naar de camper gegaan. Het was inmiddels mooi weer geworden (tijdens het ontbijt stortregende het) dus konden de fietsen van stal gehaald worden. We reden een leuke route van ongeveer 30 kilometer via route.nl. Voor een groot deel liep de route langs het strand en kwamen we onder andere door Domburg. Daar hebben we koffie gedronken en uiteraard een lekker ijsje gegeten. Terug bij de camper hebben we een lekkere zelfmade maaltijd genoten en later op de avond nog even ons favoriete vakantiespel gespeeld.

het strand van Walcheren

7 augustus 2021

Wederom op tijd opgestaan omdat Elfriede graag naar een Quilttentoonstelling in Hoog Soeren wilde. De groep Colormind toonde haar werk in de kleine Kapel. Tegen 17.00 uur zijn we huiswaarts gereden. 

De volgende reis zal vermoedelijk, als corona geen roet in het reizen gooit, richting Zweden gaan. Uiteraard lokt Spanje mij na mijn fietstochtje naar Santiago de Compostela ook wel maar gezien de besmettingen daar en in Frankrijk lijkt Zweden ons een goed alternatief. Uiteraard ga ik in een nieuwe blog hierover berichten.

Camperreis naar Sloten in Friesland

Zondag 18 juli 2021

We gaan weer met de camper op pad. Dit keer zetten we koers richting het noorden, we gaan naar Sloten in Friesland. Guus en Marian met de kinderen en hun viervoeter Jip zijn zaterdag met de caravan en boot vertrokken naar een camping in Balk. Op deze camping was helaas geen plaats meer vrij (althans dat zei de beheerder) en ook op omliggende campings in Balk niet dus zijn wij uitgeweken naar camping De Jerden in Sloten. Een mooie camping gelegen aan het Sleattemer Gat. Dit is een kanaaltje dat het Slotermeer met een kanaal door Sloten verbindt. De camping is goed verzorgd en er zit een leuke bourgondische bistro bij waar lekkere drankjes en eten wordt geserveerd. De naam van deze bistro is de Boergondiër.

Ik had pas zaterdagavond geboekt en had het geluk dat er nog een plaatsje voor de camper vrij was. We betaalden 70,00 euro voor 3 nachten. 

Enfin, om een uur of 12 hadden we de camper bepakt en waren we reisgereed. Van Dalen naar Sloten is ruim 110 kilometer. Onderweg moesten we nog tanken dus na een ritje van een uurtje of 2 arriveerden we in Sloten. We kregen een mooi plekje waar we ons campement op konden zetten. Toen we net stonden kwamen we al in gesprek met onze nieuwe tijdelijke buren, vluchteling uit Brabant, gevlucht wel te verstaan voor het hoge water. 

Nadat we alles geïnstalleerd hadden zijn we koffie gaan drinken bij de bistro. Toen we de koffie net op hadden kreeg ik een appje van Marian dat ze met de boot op weg waren terug naar hun camping. Rare zin, met de boot onderweg zijn…. Ze stuurde een googlemaps foto mee met daarop de plaatsaanduiding waar ze zicht bevonden. Stom toeval maar ze waren net aan de camping voorbijgevaren waar wij staan. Toen ze hoorden dat wij op het terras zaten maakten ze een draai van 180 graden en kwamen ons op het terras vergezellen. Na samen wat te hebben gedronken zijn ze teruggevaren over het Slotermeer naar hun camping. Na het eten zijn wij op de fiets gestapt en richting Balk gegaan en hebben samen met hun nog een stuk gevaren over het Slotermeer naar Woudsend. Terug bij de caravan hebben we bij een jachthaven nog even wat gedronken en zijn toen richting Sloten naar de camper teruggefietst. ’s Avonds uiteraard weer rummikub gespeeld. We konden terugkijken op een mooie dag met mooi weer.

Maandag 19 juli 2021

Vanochtend op tijd opgestaan en na het ochtendritueel de krant gelezen en zwembroek en wetsuit ingepakt om te gaan varen en waterskiën. De boottaxi Thijssen haalde ons zo tegen 11:30 uur op van de camping. Er werd daarna koers gezet richting het Slotermeer. Het weer was in tegenstelling tot gisteren niet zonnig maar bewolkt en behoorlijk winderig. Na een kwartiertje varen waren we in het gebied waar hard varen en waterskiën is toegestaan. De boot van Guus en Marian een supermooie Bayliner heeft een 115 PK Mercury buitenboordmotor die de boodschap voor zowel hard varen als het trekken van een skiër goed overbrengt. 

met z’n allen in de boot

Als eerste was Nout aan de beurt om zijn kunsten te vertonen op de skies. Perfect zoals die kleine man dat al kan. Hij zwiert met 1 hand aan het touw over de golven en skiet van links naar rechts. Daarna was Sterre aan de beurt. Ook zij skiet dat de vonken eraf vliegen. Je kunt zien dat ze jong, sportief en onbevreesd zijn. 

Tja, en toen was ik aan de beurt. Wetsuit aan en het ruime sop in. In het water de ski’s aantrekken en afstellen en toen kon het gebeuren. Marian gooide me het touw toe en Guus gaf nadat ik dacht goed te liggen gas. Helaas, ik schoot als een snoek naar voren en kwam niet in de benen. Zo ging dat een keer of 4 achter elkaar mis. Probleem was dat ik steeds slagzij maakte naar rechts. Achteraf klopt dat ook want aan de rechterhand draag ik de trouwring, rechtsonder heb ik een matje zitten na een liesbreukoperatie en in het rechteroog zit een kunstlens. Allemaal gewicht op rechts dat niet gecompenseerd wordt op links. 

Enfin, met Guus afgestemd dat hij iets minder hard ertussenuit zou varen en bij poging 5 ging het goed. Ik kwam overeind en kreeg het zelfs voor elkaar om links en rechts naast de boot te komen. Das voorwaar geen sinecure want dan moet je met gevaar voor eigen leven door de heckgolven van boot skiën. Je loopt met een dergelijke actie een enorm risico want het gebeurt vaak dat men met 1 ski onder de heckgolf komt en met de andere erboven. Een spagaat met een klapper van geweld op het water is dan je lot. En ik kan melden dat water dan verhipte hard is en maar weinig meegeeft. Maar als door een wonder lukte het mij om deze capriolen zonder nare gevolgen uit te voeren.

En dan, ja dan ben je nieuwsgierig of je nog een keer vanuit in het water liggende positie kunt starten. Dus op volle snelheid het touw losgelaten. Op zeker moment is de snelheid eruit en zak je door het water. 

De tweede poging verliep geheel volgens wens en was zonder meer een perfecte start. De ouwe was het waterskiën nog niet verleerd.

Na deze sportieve acties zijn we naar Woudsend gevaren en hebben daar op een terrasje iets gegeten en gedronken. De boot lag als het ware aan onze voeten. Na het eten hebben we een grotere rondvaart gemaakt en zijn door Guus en Marian op de camping weer afgeleverd. Op het terras van de camping nog even een pilsje en wijntje gedronken en de dagafsluiting gehouden. We konden terugzien op een meer dan mooie dag!Uiteraard ’s avonds nog even rummikub gespeeld en toen met een voldaan gevoel onder de wol.

Dinsdag 20 juli 2021

Vroeg opgestaan omdat ik met Marian en Sterre zou gaan fietsen. Helaas voelde Sterre zich niet zo goed en bleef ze lekker bij de caravan. Ik reed samen met Marian een knooppuntenroute van circa 50 kilometer. Was gezellig. Na deze fietstocht heb ik ’s middags met Elfriede nog een ritje gemaakt van dik 40 kilometer. Onderweg zagen we deze stellage bij een kerkhof. Het verhaal wil dat een kerk met toren in een klein dorpje te duur was om te bouwen en te onderhouden, vandaar deze oplossing. Slim volkje die Friezen!

kerktoren bouwen was te duur, daarom een stellage met klok

Oude herinneringen opgehaald tijdens het fietsen. We reden door Rijs langs camping Rijsterbos. Ik heb daar al eens eerder over geschreven. Het is de camping waar mijn ouders, mijn zusje en ik voor het eerst kennis maakten met het fenomeen kamperen. Helaas 14 dagen stromende regen met een riviertje door de tent… De camping bestaat nog steeds. Op de plaats waar wij stonden is nu een zwembad gebouwd.

In Oude Mirdum hebben we op een terrasje koffie met iets lekkers erbij gehad. Op de terugweg kwamen we door Balk langs een visrestaurantje. Hier hebben we op het terrasje aan de Luts een visschotel gegeten. En toen richting de camper. Even wat spullen in de fietstassen gedaan voor een gezellige avond bij de Thijssens en toen weer naar Balk. Daar hebben we lekker zitten snaaien en praten en het plan opgevat om ons (Guus en ik) in te schrijven voor de cursus VB1. (Vaarbewijs 1) 

De cursus start in september (inmiddels zijn we beide ingeschreven) en examen is in december of zoveel eerder als mogelijk is. En dan maar eens kijken of de Laika een boottrailer met boot kan trekken…. Tegen een uurtje of 9 (’s avonds) werd het wat killer en zijn wij weer naar Sloten gefietst. Nog even een wijntje in de camper gedronken, even rummikub gespeeld en toen naar bed.

Ik kon voor deze dag ruim 100 kilometer fietsen bijschrijven.

Woensdag 21 juli 2021

Vanmorgen op tijd opgestaan en de krant even gelezen. Toen broodjes gehaald bij de receptie en samen met Elfriede ontbeten. Na het ontbijt nog even koffie gedronken en toen koers richting Dalen gezet. Om 12:30 uur waren we weer thuis en kunnen we weer terugkijken op een leuk weekend camperen.

Binnenkort gaan we een dag of wat naar Zeeland als corona dat toelaat. Hierover schrijf ik een volgende blog.

Tot dan. 

Camperreis juni 2021 Noord-Brabant en Limburg

Zaterdag 19 juni 2021

Vandaag vertrokken we met ons drieën richting Noord-Brabant. Ons drieën? Jawel want we hadden hoog bezoek aan boord. Onze allerbeste buurvrouw Riek reed met ons mee naar Noord-Brabant. Dan is de vraag natuurlijk of ik er een harem op na houd. “Nee” is het antwoord wat dat wordt me te duur. 

Riek haar dochter Annette woont in Berlicum en dat is bijna op onze weg naar Duizel in de buurt van Eersel. Riek wilde graag haar dochter na een lange corona periode waarin bezoek nauwelijks mogelijk was, weer eens bezoeken. Het werd een gezellige rit met een uitloop van ruim een half uur door een beste file ter hoogte van Apeldoorn. 

Tegen half twee in de middag kwamen we aan in het fraaie dorpje Berlicum. Na even de tuin te hebben bekeken van Annette en haar man zijn we verder gereden naar Duizel, naar campercamping “Blij Venneke”

Daar werden we bijzonder hartelijk welkom geheten door de eigenaar van de campercamping. Leuke relaxte gast. We mochten in een rij van 7 vrije plaatsen een plekje uitzoeken en ons installeren. 

We hebben in de tijd dat we camperen al veel camperplaatsen gezien maar deze spant in positief opzicht de kroon. Perfect aangelegde plaatsen met een pracht aan bloemen en natuurschoon. Ieder camper heeft een met gravel verharde plaats waarop geparkeerd kan worden. Direct naast de camper heb je een grasveldje van ca 2,5 meter breedte en achter de camper ook nog eens een prachtig grasveld waar je de stoelen neer kunt zetten. Super verzorgde plaatsen en ook supermooi sanitair. 

luxe camperplek
achtertuintje

Na installatie eerst maar eens wat te snaaien gepakt en wat water en later koffie gedronken. 

Na de voetbalwedstrijd van Elfriede’s Heimat tegen Portugal zijn we nog even gaan wandelen in het achter de camperplaats gelegen bos. Volgens de eigenaar van de campercamping zouden er reeën moeten rondhuppelen. De afspraak werd gemaakt dat ik een foto zou maken van een gespot ree en deze ook naar hem zou sturen voor zijn website. En wat gebeurt er? Jawel wij spotten een ree!

een ree in het wild....

Na de wandeling hebben we nog even buiten gezeten maar zijn vanwege dreigende regenval maar naar binnen gegaan. Daar hebben we nog even Rummikub gespeeld. 

Nog even terug naar wat er vooraf aan deze reis ging en waarom we nu pas op pad zijn…. 

Al geruime tijd waren mijn “vooruit” zichten niet al te best. Gelukkig is daar dinsdag 15 juni tussen 8:18 en 8:30 uur een enorme verbetering in gekomen. Wat was nu het geval? Ik bleek al geruime tijd slechte “vooruit”zichten te hebben. Was ’s avonds wel moe en zag af en toe dingen niet scherp en dubbel. Onderzoek wees uit dat dat lag aan senile cataract. Dat ik seniel was weet ik al geruime tijd maar dat daar ook nog eens cataract bij kwam was een verrassing. Geconstateerd werd dat ik 1 links 100% zicht had en rechts slechts 40 %. Die 40 % is te wijten aan de cameraman in mijn rechteroog die domweg de boel niet schoongehouden heeft waardoor een waas over de lens kwam: senile cataract oftewel: staar.

Advies was om snel de oude lens te laten vervangen door een nieuwe. Bril aanpassen zou te duur zijn omdat er sprake was van snelle staar en dan blijf je glazen kopen.. Dat snelle staar past wel bij mij omdat ik ook alles graag snel afhandel.

Dit laatste deed het ziekenhuis in Hardenberg ook. Tussen constateren wat er loos was en opereren/vervangen wat kapot was zat nog geen 3 weken. 

En zoals ik me nu voel en alles zie is de revisie goed verlopen. Ik hoop dat dat zo blijft. Dus 1 seniliteit bij mij is opgelost.. Wel moet ik 5 weken 3 keer per dag druppels in het oog hebben. Dit wordt gedaan door mijn lieftallige echtgenote…

Zondag 20 juni 2021

Vanmorgen vroeg opgestaan en na de druppelssessie (nee niet toilet) in het oog ben ik gaan wandelen. Lekker door de natuur en scherp op alles letten. Lekker bakje koffie gedronken op het marktplein in Eersel. Doordat de motorclub op vaderdag  bij de stamkroeg aldaar op bezoek kwam was het café al vroeg open en dat was weer mijn mazzeltje.

Even wat wetenswaardigheden over Duizel (BrabantsDuozel)

Duizel is een dorp dat deel uitmaakt van de gemeente Eersel, provincie Noord-Brabant en is gelegen in regio de Kempen.

Duizel behoort ook tot de Acht zaligheden, een benaming voor een achttal dorpen in de Kempen.

In Duizel heeft aan de Groenstraat een kasteel gestaan dat omstreeks 1460 bewoond werd door Hendrik van Eyck. De man is geruime tijd geleden al overleden maar was een zoon van de oude van Eyck. Later kwam er nog een telg uit voort die redelijk piano kon spelen. Omstreeks 1900 bestond van dit kasteel nog een witgepleisterd oud huis, maar de grachten werden door de toenmalige bewoner, Jacobus van Dooren, gedempt. Hij had zand over van een andere verbouwing en storten was te duur dus werd de gracht gedempt. Het oude huis is inmiddels ook verdwenen.

In 1863 werd in Duizel een neoclassicistisch jachthuis gebouwd, dat tegenwoordig niet meer bestaat.[2] Het werd bewoond door een zekere Victor A.M. van de Schriek, die zich gaarne “baron” liet noemen. Deze excentrieke persoon leidde een verkwistend bestaan en moest daarom in 1866 zijn bezit verkopen. In 1873 werd het aangekocht door een echte baron, namelijk Paul-Emile de Cartier de Marchiennes, die het ernaast gelegen Duizels Hof al in 1863 had aangekocht en in 1882 overleed. De Cartierheide in Hapert herinnert nog aan de naam en dit natuurgebied behoorde toen tot het jachtterrein van zijn zoon. Zoon Emile-Ernest de Cartier de Marchienne[3] schonk het terrein in 1932 aan Staatsbosbeheer en Natuurmonumenten. Nog altijd is dit een druk bezocht natuurterrein.

Zoon Emile was tot omstreeks 1938 ook eigenaar van het jachthuis, maar verkocht dit toen aan een zekere heer Wolters. Niet lang na 1948 werd het huis gesloopt om plaats te maken voor de huidige villa “Duizelhof”.

Villa “Duizelhof” is eind 20e eeuw gesloopt. Het jachthuis is herbouwd. Naar het schijnt waren de blauwdrukken bewaard gebleven. Het jachthuis wordt nu bewoond door een lokale industrieel. De omliggende boerderijen bieden plaats aan zijn springstal.

Duizel wordt omringd door de grote bedrijventerreinen te Hapert (van de aanhangers) en Eersel. Voor Duizel is de sigarenindustrie van belang. In 1904 startte de fabriek van Wintermans, en de Agio sigarenfabrieken zijn daar een afsplitsing van. Hoewel de productie voornamelijk in België plaatsvindt, is in Duizel nog het hoofdkantoor van Agio Cigars te vinden. Bepaalde processen, en ook de vervaardiging van sigarenmachines vindt eveneens te Duizel plaats.

Agio sigarenfabriek

Ten westen van Duizel stroomt de Kleine Beerze. Ten westen van dit dal liggen dennenbossen. Het landbouwgebied rond Duizel heeft door een intensieve ruilverkaveling veel van zijn kleinschaligheid verloren. Ook de Kleine Beerze werd rechtgetrokken, maar beekherstel heeft in het begin van de 21e eeuw plaatsgevonden en in 2005 werd de beek weer als Ecologische Verbindingszone in ere hersteld, waarbij natuurlijker oevers werden gecreëerd.

Ten oosten van Duizel ligt de bebouwde kom van Eersel. Ook Eersel is de moeite van een bezoek waard en heeft een prachtig dorpsplein met veel horeca.

gezellig dorpsplein in Eersel

********************************

Na de wandeling hebben we samen bij de camper een broodje gegeten en toen op de fiets een knooppuntroute Watermolenroute Acht Zaligheden gereden. De route gaat via Duizel naar Knegsel, langs Veldhoven en Waalre, Dommelen, Riethoven Stensel en Eersel. Je komt een paar keer over de rivier de Dommel. Het is niet te hopen dat hier het Dommelsch bier van komt want het is niet al te schoon water…

Onderweg kwamen we door leuke plaatsjes en mooie natuurgebieden. Het is opvallend hoeveel mensen onderweg zijn en hoe druk het weer op de terrassen is. Ook reden we langs de Agio Sigarenfabriek in Duizel. 

Onderweg een paar stops gemaakt en in Eersel op het plein op een zonovergoten terras heerlijk gegeten. Totaal afgelegde fietsafstand was een kleine 43 kilometer. 

lekkere maaltijd!!

Het weer vandaag was perfect en nagenoeg windstil. Mooi fiets en wandelweer dus.

Vanavond nog weer een ronde rummikub spelen en morgen bepalen waar we heen gaan in de buurt of dat we verder richting Zeeland trekken. 

Maandag 21 juni 2021

Het was maandag, het regende, het had de hele nacht geregend. Toch maar op tijd opgestaan en een boswandeling gemaakt. Nadat Elfriede was opgestaan hebben we samen ontbeten en zijn naderhand weer een boswandelingetje gaan maken. Uiteraard was het de bedoeling om weer een ree te spotten maar ook die lieten zich vanwege het slechte en gure weer niet zien. Elfriede besloot om ontwerpen voor haar quilts te gaan maken en ik ben wat gaan klooien met de Garmin Montana navigatie en het daarbij behorende programma Garmin Base Camp. Wat mij steeds weer opvalt is dat dit soort programma’s niet aan mij besteedt is, te moeilijk is of ik domweg de intelligentie niet heb om hiermee fatsoenlijk mee om te kunnen gaan. Op zeker moment begon ik wazig te zien en werd het dus tijd om de MacBookAir (MBA) dicht te doen….. 

Voor het avondeten moesten er nog wat boodschappen gedaan worden in het op 2,4 km afstand gelegen Eersel. Om de kop even leeg te krijgen ben ik voorzien van rugzak op pad gegaan richting de supermarkt. Ik had mazzel want het was net droog toen ik vertrok en het bleef ook droog. Toen ik terug was bij de camper zat Elfriede buiten….. echter niet lang meer want het begon wederom te regenen en regende ook een groot deel van de avond.

Na de warme maaltijd ben ik toch nog maar even weer aan het klooien gegaan met de Garmin Montana navigatie. Ik kreeg het uiteindelijk voor elkaar om via de site route.nl fietsroutes om te zetten naar een GPX bestand. Niet te moeilijk, want anders was het mij niet gelukt, maar domweg op de knop GPX drukken en daarna downloaden.

Het GPX bestand komt dan automatisch in Garmin Basecamp terecht en door de Garmin Montana aan de MBA te hangen zet je de route over van MBA naar de Garmin Montana. 

Gelukt! De route werd goed weergegeven in de navigatie. 

Uiteraard hebben we om 18:00 uur naar Oranje gekeken en hebben zelf nog een paar wedstrijdjes Rummikub gespeeld.

Dinsdag gaan we uitvigileren of de route in de navigatie overeenkomt met de knooppunten die Elfriede op papier zet en dan op haar stuur plakt. We gaan dan ook verkassen naar Baarle-Nassau naar camping Hardel Hoeve. Dat is een camping bij een zorgboerderij en ligt wel 30 kilometer verder dan waar we nu zitten.

Dinsdag 22 juni 2021

Ook vandaag was het weer niet al te best. Regen in de ochtend en pas tegen 11 uur droog. Niet erg want we maken er een reisdag van. Onderweg kwamen we bij een aspergeverkooppunt langs. Als ik zo naar het woord “aspergeverkooppunt” kijk dan kun je daar heel veel woorden van maken: as, asperge, per, erg, ever, gever, ver, op, verkoop, koop, punt, verkooppunt, kooppunt. Interessant woord dus… 

De mevrouw achter de balie verteld dat vandaag de laatste asperges van dit seizoen verkocht werden en dat ze blij was dat het weer achter de rug is. Mede omdat het intensief werk is en omdat het moeilijk is om gemotiveerd personeel te vinden. Er is wel personeel maar de ene kan vandaag niet en de andere wil maar 2 dagen….. dus zelf hard werken was de remedie. De mevrouw achter de balie verkocht ook nieuwe aardappelen, krieltjes geheten. Ook aspergesaus zat in het assortiment dus de maaltijd was compleet.

Verder richting Baarle-Nassau. Voordat we het in de gaten hadden zaten we met de camper in den Belg. Ook waren we voordat we het in de gaten hadden op de camping. We werden door de eigenaresse telefonisch naar ons gereserveerd plekje gedirigeerd. Gereserveerd, jawel, niet ons ding maar door Corona kan het momenteel even niet anders. 

We staan op een veldje met uitzicht op meerdere grote hertenkampen. Zowel herten als reeën huppelen er rond. Meerdere zwermen! Het is een mooi schouwspel en iedere keer weer anders.

Onze bedoeling was om door Brabant te zwerven en dan richting Zeeland te gaan. Echter naar het schijnt zit Zeeland bomvol met kampeerders en camperaars. Wij gaan daarom ergens anders heen waarvan binnenkort meer in deze vakantieblog.

Vanmiddag de fietsen uit de garage gehaald en bij droog weer vertrokken om de ABC route te gaan fietsen met als leidraad de Garmin Montana en het op het stuur van Elfriede’s fiets geplakte knooppuntenlijstje. (ook weer een mooi woord…)

Knooppuntenroute

De route loopt deels door Baarle-Nassau, zowel Belgisch als Nederlands grondgebied en gaat via Alphen naar Chaam. Vandaar de naam ABC route. Klopt niet want we reden BAC….

In Chaam hebben we ons een kopje koffie met ons eerste gebak deze vakantie veroorloofd.

Tijdens de laatste 8 kilometer (van de totaal 34 km) begon het te regenen. Iets nattig kwamen we bij de camper aan en kookte Elfriede een heerlijke maaltijd voor ons.

Tja, en hoe ging het met de navigatie? Kl….. natuurlijk want doordat ik niet zat op te letten reden we langs een weg die we niet moesten hebben. Door een klein stukje terug te rijden en toen een zandpad te nemen wist ik de schade te beperken en kwamen we weer redelijk goed op de route die we uitgestippeld hadden. Morgen gaan we weer een poging ondernemen door een nieuwe route te downloaden.

Hopelijk is het dan droog (want het regent nu om 20:20 uur nog)

Woensdag 23 juni 2021

Vanmorgen even na 7:15 uur opgestaan. Buiten is het kil. Amper 11 graden. Eerst de krant maar even downloaden en deze op mijn gemakje lezen. Nadat Elfriede is opgestaan ontbijten we samen en na wat gelees, gepuzzel en ontwerpen besluiten we om een fietsroute op te zoeken op route.nl. We besluiten de route met de naam “de omgeving van Poppel” op de Garmin te zetten en maken voor de zekerheid nog maar even een briefje met de knooppuntnummers erop. De routeomschrijving geeft aan dat we circa 36 kilometer gaan fietsen. Na de koffie starten we de tocht. Het is onder de bomen nog wel wat koeltjes maar zodra je op de vlakte bent voelt het wat warmer aan. De route gaat gedeeltelijk over een oud spoorwegtraject en heet op sommige stukken “het Bels Lijntje”.

Na een kilometer of 10 komen we bij een oorlogsmonument: 

Overzicht hoe het vroeger was

 

SCHIJNVLIEGVELD DE KIEK “SF37 KAMERUN”

 

Hieronder staat wat informatie over het hoe en waarom van het “Schijnvliegveld”:

Meteen na de Duitse inval in ons land in mei 1940, namen de Duitsers vliegveld Gilze-Rijen in en breidden dat uit. Ook werd op 7 km van Gilze-Rijen een schijnvliegveld ingericht bij De Kiek, een heideveld tussen Alphen Riel. Zij noemden het Scheinflugplatz Kamerun, naar de Duitse kolonie, of in codetaal SF 37. Drie nepstartbanen werden afgestoken in de hei, er kwam een bunker, nephangars en nepvliegtuigjes.
Helaas leidde het ook tot “verkeerde” bombardementen van de geallieerden, zoals op 20 oktober 1943 op het Riels gehucht Brakel, dat leidde tot drie doden en drie ernstig gewonde burgers. Tot eind 1944 bleef het schijnvliegveld De Kiek “in functie”.

Herbeleving Schijnvliegveld de Kiek
In het bos waar de bunker staat zijn wandelpaden en een aansluiting vanuit het fietspad gerealiseerd. Met behulp van informatiepanelen laten we de situatie uit de tweede wereldoorlog zien. Precies 75 jaar na de bevrijding van Goirle en Riel is er een heus schijnvliegtuig hierheen gevlogen.

schijnvliegtuig

Dit kunstwerk is een bezoek meer dan waard. Achter het kunstwerk ligt een terrein van defensie dat tegenwoordig wordt gebruikt voor oefendoelen en ook nu nog gevonden bommen te laten ontploffen. “De Kiek” is een plek geworden die uitnodigt om na te denken en te mijmeren. Vrijheid is niet vanzelfsprekend. 

Na een bezoek aan deze indrukwekkende plaats in het bos zijn we verder gereden en kwamen we bij een ecologische boerderij langs. Daar dronken we een lekkere bak koffie en bekeken we de boerderijwinkel. Veel zelf gemaakt kaassoorten, heerlijk vlees en andere boerderijproducten te koop.

De route die we reden was mooier dan die van gisteren. Meer door de bossen en langs landerijen. Prettig om te rijden.

veel bloemvelden

Op circa 25 kilometer vanaf de start kwamen we bij een klooster met kloostertuinen langs. Het was al na het middaguur dus tijd om wat te eten en te drinken. We bestelden een bak nanchoschotel. Genoeg voor 2 personen en goed eetbaar!!

Nanchoschotel voor 2 personen

Na de middagmaaltijd reden we door richting Poppel. Onderweg kwamen we langs een bos met daarin allerlei klimmogelijkheden voor de jongere generatie. Ik schat dat het geschikt was voor kinderen tot een jaar of 10.

klimparcours

Toen we in Poppel aankwamen hebben we daar snel even de dagelijkse boodschappen gedaan en nog even een Belgisch ijsje gescoord. Toen het laatste stukje op de fiets richting camping gereden. De dag was weer goed voor 37 kilometers. Bij de camper aangekomen direct de fietsen in de garage gezet. De boel is dus vertrek klaar voor morgen.

Oh ja, de route via de Garmin was dit keer goed te volgen en we hadden vandaag een droge dag! 

Donderdag 24 juni 2021

Woensdag hadden we onze 43 jarige trouwdag! Inclusief de snuffelstage die aan de 43 jaar vooraf ging zijn we al zeker 50 jaar samen. We hebben die avond gevierd met voetbal kijken, wat hapjes en wat glaasjes wijn.

Vanochtend de camper gereed gemaakt voor vertrek. We gaan circa 120 kilometer rijden naar onze volgende maar eigenlijk ook onze vorige bestemming. Bedoeling was om Zeeland onveilig te gaan maken maar het is ons te veel gedoe om een camperplek daar te bemachtigen. Komt bij dat Elfriede ontdekte dat er in Horst aan de Maas in Limburg in de Kantfabriek een Art Quilt tentoonstelling is. Tuurlijk wil ze daar wel graag naartoe. Het toeval wil dat we midden mei in Lottum waren en dat ligt op een steenworp afstand van Horst. Dus maar even een telefoongesprekje gevoerd met de eigenaresse van camperplaats “In de Verte” en gelukkig hadden ze daar een mooi plaatsje voor ons vrij. Dus snel geboekt van donderdag tot en met zondag. (Misschien blijven we zelfs wel wat langer) 

Onderweg nog even wat boodschappen in Horst bij super Linders gedaan. 

Tegen een uur of 12 arriveerden we in Lottum.

De camper op de plek gezet en de stoelen naar buiten. Het weer was perfect en zelfs de zon scheen.

Fietsen uit de garage en op pad naar het theehuis De Rode Vennen. Helaas, gesloten… en dat in bijna “post corona time”.  Dan maar verder fietsen richting de Maas. Daar vonden we een terras aan de Maas waar we koffie met vlaai konden kopen.

Niet laten staan maar doen dus! Terug, onder perfecte weersomstandigheden, een groot deel langs de Maas gefietst. Toch weer een kleine 30 kilometer samen gefietst! Terug bij de camper hebben we lekker gegeten onder het genot van een glaasje eigen gemaakt spa water. ( met bubbels)

Na het eten heb ik de cyclocrosser van stal gehaald en ben ik door de bossen en over de gravelpaden gaan crossen. Heerlijk om te doen en voordat ik het wist had ik ook hier weer ruim 27 kilometer op het klokje. ’s Avonds nog rummikub gespeeld. Helaas alle partijen door mij verloren…

Vrijdag 25 juni 2021

Vanmorgen al om 7 uur uit de veren en gaan lopen door de bossen. Voordeel van de omgeving hier boven Baarle-Nassau en Eersel is dat je hier direct het bos inloopt en eindeloos kunt struinen zonder ook maar 1 persoon tegen te komen.

Tegen 8:30 uur was ik terug bij de camper en hebben we na de druppelsessie samen ontbeten.

Na het ontbijt via route.nl een route op de Garmin gezet. De naam van de route: “Verkenning van de Venlose Maasoever”.

Maar voordat we aan de route begonnen zijn we naar de Rozenhof in Lottum geweest. In de Rozenhof tref je rozen aan die voor het merendeel zijn gecertificeerd door het ADR (Duitse keuringsinstantie) en het Europese Excellence keuringsinstituut. De rozen zijn zeer gezonde rassen en bloeien en groeien optimaal zonder dat er gewasbeschermingsmiddelen of vergif wordt ingezet. De teelt is helemaal afgestemd op ons Nederlandse klimaat. 

Ik ben normaliter niet een echte tuinfreak maar dit was zonder meer de moeite waard om te bezoeken. Om de toegangsprijs van slechts 3 euro per persoon hoef je het ook niet over te laten gaan.

Na deze leuke start van de rit zijn we doorgereden naar Grubbenvorst. Hier moest je de route starten bij knooppunt 81. Op het marktplein in Grubbenvorst zit een ijssalon met een bijzonder goede reputatie. Schijnt dat ze 5 jaar achter elkaar de beste ijssalon waren. Dussss daar moesten we wel even stoppen en energie tanken voor de fietstocht die ons te wachten stond. Het werd geen ijs maar ijscoffee voor Elfriede en een ijscoffee met caramel (nieuwste creatie) voor mij. Geweldig lekker.

Na deze stop zijn we gaan fietsen. Mooie route voor een groot deel langs de Maas. Onderweg kwamen we net voordat we met het veerpont overgezet werden naar Steijl een uitkijktoren tegen. Deze hebben we even beklommen en van het uitzicht genoten.

uitkijktoren

Aan de andere kant van de Maas zijn we terug gefietst richting Arcen. In Venlo hebben we op een terrasje in het centrum een broodje gegeten. 

In Arcen een ijsje gescoord en op een terras aan de Maas een rosé (uit de fles) en een Hartog Jan Grand Prestige van de tap gedronken en toen met het voet en fietsveer naar de Lottum zijde van de Maas gevaren.

Toch weer een leuk fietstochtje van 45 kilometer gemaakt. Het is fijn dat Elfriede een e-bike heeft want nu kunnen we grotere afstanden afleggen op de fiets dan voorheen.

Het is nu circa 20:00 uur en het begint wat af te koelen. 

Dadelijk de camper maar in en aan de rummikub.

Morgen is er weer een dag. Waarschijnlijk gaat Elfriede naar de tentoonstelling en trek ik er met de cyclocrosser op uit.

Zaterdag 26 juni

Vanochtend begonnen met een voettocht van 11 kilometer. Daarna samen ontbeten en plan gemaakt voor vandaag. Elfriede gaat naar de Kantfabriek om een quilttentoonstelling bekijken en ik ga fietsen. Dus een gescheiden “jongens en meisjes dag”.

Ook wel eens leuk. Omdat het doel waar ik wil fietsen in de richting van Horst aan de Maas ligt waar Elfriede heen wil, besluiten we om samen daarheen te rijden. Een fietstochtje van bijna 7 kilometer. Ik ben doorgefietst naar Meterik waar in de Schadijkse bossen een super mountainbike traject ligt van om en de nabij 19 kilometer lengte.

De eerste 9 kilometer zijn eenvoudig maar de laatste 10 zijn van de categorie moeilijk. Maar wel mooi. Eigenlijk moet je dergelijke banen alleen rijden met een ATB fiets en niet met een cyclocrosser. Maar met de cyclocrosser lukte het me goed om de 10 moeilijke kilometer te rijden. Het ging lekker en het luie zweet kwam wel goed los. Na deze rit ben ik doorgereden naar Sevenum en heb daar bij de fietsenmaker een cola light gedronken. Jawel, bij de fietsenmaker, want hier was behalve een werkplaats ook een leuk café aanwezig. Mooi concept. Zowel de ketting als de keel is er te smeren.

Naderhand via gravelpaden en omwegen doorgereden naar Grubbenvorst en Arcen. In Arcen trok mijn fiets richting de brouwerij Hertog Jan. Dus maar een tussenstop gemaakt. 

Ik had mazzel want er was in alle drukte een tafeltje vrij. Ik besteld de nieuwste creatie van Hertog Jan. Het biertje met de naam “Weerzien”. Deze naam is ontstaan door het weerzien met publiek bij de horeca. Lekker hoppig biertje, iets troebel maar super goed.

Weerzien

Mooi is dat op het flesje het batchnummer staat. Op je corona vaccinatiebewijs staat ook een batchnummer…… 

Batchnummer

Na deze versnapering ben ik terug gefietst naar de camper en kon weer 60 kilometer cyclocrossen bijschrijven. 

Inmiddels was Elfriede ook al terug bij de camper. Ze was op terugweg even bij super Linders binnen gegaan en had daar een BBQ pakketje gescoord. Samen een lekkere salade erbij gemaakt en onder het genot van een wijntje en een pilsje hebben we heerlijk gegeten.

De dag van Elfriede was ook leuk want behalve mooie quilts en een uitleg over de vroeger kantmakerij trof ze een quiltkennis waarmee ze samen in een quiltgroep zit. 

Later op de avond nog wat spelletjes rummikub gedaan en toen onder de veren.

Zondag 27 juni

Vanmorgen was ik vroeg wakker en besloot om in plaats van lopen maar te gaan fietsen. Mooi wat rondtoeren in de omgeving en koffie drinken in Arcen. Toen ik thuiskwam had Elfriede het ontbijt klaarstaan. Na het ontbijt heb ik de fietsen in gereedheid gebracht en zijn we tegen een uur of 1 vertrokken naar Lottum. We kochten daar nog 2 soorten rozen. Een klimroos met de edele naam Eden Rose. Zalmroze kleur, supermooie roos. De tweede roos heeft de mooie naam SunSet. Oranjegeelrood van kleur. Een lust voor het oog. Deze roos heeft gelijkenis met de roos “Gartenspass” zoals we gisteren in de Rozenhof hebben gezien. Die laatste is echter nog in de testfase en nog niet vrijgegeven voor de verkoop.

Eden roos. klimroos
SunSet

Na aanschaf van deze tuinverdelaars zijn we linea recta naar Hertog Jan gefietst en kregen daar na even wachten een plaatsje op het terras. We kozen natuurlijk voor het nieuwe biertje “Weerzin” met daarbij een kaas/worst/broodplankje. Superlekker allemaal.

Even na 16 uur terug naar de camper en nog even wat boodschappen gedaan bij de biologische boer. 

Na thuiskomst de fietsen binnen gezet en de bioscoopopstelling voor de voetbalwedstrijd gemaakt. Toen ik de boel in gereedheid had begon het te druppelen, even later begon het dusdanig hard te regenen dat we naar binnen moesten verkassen. En daar zitten we nu naar een voetbalwedstrijd te kijken waarin Oranje het niet gemakkelijk heeft. Afwachten hoe dat afloopt…

Morgen weer een dag.

Maandag 28 juni 2021

Nog even terugkomen op de laatste paar dagen in Lottum. Toen we donderdag in Lottum aankwamen en we de camper op zijn plaats hadden gezet liep ik over de camperplaats en kwam daar een iemand tegen waarbij Sander toen hij net zijn rijbewijs had een zilverkleurige Golf TDI heeft gekocht. Joldert de Vries van destijds autobedrijf Lo Vugteveen. Een dag later toen we terugkwamen van het fietsen stond er naast ons een grote Concorde camper met een aanhanger met daarop een Smart. Het nummerbord kwam me al bekend voor, Duits kenteken AW, dat staat voor Ahrweiler. Toen ik de vermeende Duitser begroette, groette hij in het Nederlands terug. Ik keek nog eens goed en constateerde dat ik hem zo rond 10 april op een camperplaats in Hengelo was tegengekomen. Hoe klein kan de wereld zijn…

Deze mensen komen van oorsprong uit Ouddorp (had hij een bedrijf) en wonen nu in Ahrweiler. Ze zijn zo’n beetje het hele jaar met de camper op pad en verblijven af en toe in Ouddorp en in Ahrweiler.

Enfin, terug naar vandaag. Vanmorgen na het opstaan een leuke wandeling gemaakt en naderhand ontbeten. Toen de boel vertrekgereed gemaakt en even gebeld met de camperplaats eigenaresse in Kesseleik om te vragen of er een plaatsje voor ons beschikbaar zou zijn. Jawel, 20 plaatsen vrij terwijl gisteren alles nog bomvol stond. 

Om even voor 10 zijn we op pad gegaan naar “Camperplek Kesseleik aan de Maas” 

We moesten via Lottum rijden om daar de gisteren gekochte rozen op te halen.

Om even voor 11 waren we ter plaatse op de camperplek. Deze camperplek is aangelegd door eigenaren die zelf ook fanatieke camperaars zijn. Je kunt het ook zien aan de hele campercamping. Met liefde en zorg aangelegd en voor ieder wat wils. Wil je stroom dan kan dat, wil je dat niet dan is het ook goed. Je betaalt wat je afneemt. Supermooie plaatsen met voldoende ruimte om buiten te zitten. De campers staan op gravel en naast iedere camper is een ruimgrasveld om riant te kunnen zitten. Prijs per nacht voor de camper en 2 personen is 12,50 euro. Zoals gezegd, wil je stroom of water dan betaal je wat je extra afneemt. Toiletgebruik en WiFi is inbegrepen in de overnachtingsprijs. (je betaald per 24 uur)

Camperplek Kesseleik aan de Maas
Riante tuin erbij

Nadat we de camper op zijn plaats hadden gezet hebben we koffie gedronken en een fietsroute uitgezocht. Zo rond 13:30 uur zijn we begonnen aan een 38 kilometer lange fietsroute langs de Maas en de bossen rond Kessel.

Knooppuntenroute

We waren amper met het veerpont aan de andere oever van de Maas toen het iets begon te druppen. De druppels werden steeds groter en even later viel het water met bakken uit de hemel. Het regende zo hard dat je de kerk aan de ander oeverzijde van de Maas niet meer zag. Het veer Kessel-Beesel werd tijdelijk uit de vaart genomen. We hebben circa een kwartier staan schuilen onder een dikke linde. Dit kon echter niet voorkomen dat mijn shirt doorweekt was. Heeft ook zijn voordeel want dat scheelt weer een wasbeurt.

Na de wolkbreuk kwam de zon er weer door en fietsen we door op de uitgezette route. Na een kilometer of 6 kwamen we bij een zaakje langs waar je koffie met vlaai kon kopen.

Bakkes Hofke.

Bakkes Hofke

Leuke zaak en lekkere abrikozen/ananas en kersenvlaai. Grote kop koffie met een groot stuk vlaai voor 4 euro per persoon. Niet duur maar wel gruwelijk lekker.

abrikozen/ananas vlaai met koffie

Ik heb nog altijd op mijn bucketlist staan dat ik een vlaai wil bakken in de buitenoven. Bienenstich bakken lukt me wel maar vlaai bakken heb ik nog niet gedaan. Dus op naar de bakkeres en eerst maar eens gezegd dat ze super lekker vlaai heeft en of ze daar een al dan niet geheim recept voor heeft. Recept ja, geheim nee, ik verkoop zelfs het meel en andere ingrediënten ervoor. De dame in kwestie gaf me uitleg aan de hand van haar website www.BAKSHOPonline.nl hoe je een perfecte vlaai moet bakken. Een dame met passie voor het bakken en erg klantvriendelijk. Voor 5,25 euro kocht ik een kilo vlaaienmeel en kreeg de gist erbij. Het totale pakket is goed voor 4 vlaaien zonder dak en 2 met dak. Zodra we weer thuis zijn ga ik aan de bak!

Na deze break zijn we doorgefietst richting Reuver en van daaruit via Supermarkt Linders naar de camper. Het toeval wilde dat we net voor het veer nog een ijssalon voorbij reden. Mijn fiets heeft dan altijd de nijging om naar die zijde van de weg te trekken waar de ijssalon zit. Nu ook weer…

Terug bij de camper nog even warm gegeten en weer koffie gedronken.

Straks nog even rummikub spelen en dan is er morgen weer een nieuwe dag.

Dinsdag 29 juni 2021

Het regende de hele nacht maar gelukkig was het om even voor 9 droog zodat ik erop uit kon met de cyclocrosser. Ik reed dezelfde route dan we gisteren ook hebben gereden. Uiteraard mocht een kop koffie met alweer vlaai er niet aan ontbreken.

Abrikozen Bienenstich vlaai

Om 11 uur was ik weer bij de camper en dronken we samen koffie en hebben we de krant gelezen. Wat opviel toen ik terugkwam, was dat er bijna geen campers meer stonden op deze mooie camperplek in Kesseleik. Ook kwamen er in de loop van de dag niet veel meer bij. Het weer was mooi en droog dus zijn we rond een uur of 3 op de fiets gestapt en naar Reuver gereden. Daar hebben we koffie gedronken en wat boodschappen gedaan. Op de terugweg zijn we door Kessel gereden en kwamen uit op een terras aan de Maas. Dit terras maakte deel uit van een soort kasteel. We wilden daar wel wat eten maar in verband met de weersverachting van Pauline Paulusma (de oberin) werd er enkel nog wat de drinken uitgeserveerd. 

Vlakbij Baron Frits

Omdat de Deutsche National Mannschaft moest voetballen wilde Elfriede voor 18 uur bij de camper zijn. En inderdaad om 17:45 uur arriveerden we daar. Nadat ik de schouwburgopstelling gereed had konden we op 5 minuten na de eerste helft buiten kijken. Voetbal kijken met landelijk uitzicht…

Koe op de camperplaats!

Toen begon het wat te sputteren, snel de boel binnen gezet, het sputterde inmiddels al niet meer maar het regende. Toen ook ik net in de camper zat barstte het gedonder los, de regen kwam bij bakken uit de hemel. Binnen no time stond de camperplaats zo ongeveer blank. En.. het bleef regenen. Zeker wel 20 minuten lang. Naar verluidt viel er bijna 90 mm water in dat korte tijdje. 

De Duitsers noemen een elftal een Mannschaft. Elbzahl hoort zich niet mooi aan. Vandaar.

Echter “MannSchaft” kun je ook vertalen in “men (man” kan het” Net zoals Merkel zei “Wir Schaffen das” en dan staat “wir” voor heel veel men(sen)

Helaas voor de Mannschaft werd het “Mann schaft es nicht” en kunnen ze net als Oranje naar huis en van de vakantie gaan genieten. Vakantiegeld hebben ze immers genoeg bij elkaar gekloot.

Na de voetbalwedstrijd hebben we nog zoals iedere avond rummikub gespeeld.

Op naar de dag van morgen. Dan reizen we verder.

Woensdag 30 juni 2021

Het regende zo’n beetje de hele nacht door….

Gistermiddag hadden we het plan om richting Maastricht te verkassen. Dus zochten we op camperplaatsen of eenvoudige campings in de buurt van Maastricht. Helaas was de Haven Marina camperplek totaal volgeboekt en trok ons de camperplek aan de Maas niet zo erg. 

Dus contact opgenomen met camping `t Gasthoes in Bemelen. Een ietwat norse eigenaar zei dat er tot vrijdag een plaatsje vrij was en dat ik een mail moest sturen en hij zou daarop dan antwoorden. Dus stuurde ik gisteren om 14:30 uur een nette mail met daarin de vraag om dat plekje voor ons te reserveren. Om 18 uur had ik nog geen antwoord. Om 19:00 uur bellen met de man. Nam niet op. Om 21:00 uur nogmaals bellen. Ja hoor hij nam op en zei dat hij er nog niet aan toe was gekomen om de mail te lezen maar dat ik woensdagmorgen bericht zou krijgen. Inderdaad kreeg ik bericht vanochtend. Geen plaats meer. Voor ons dus never nooit meer ’t Gasthoes in Bemelen.

We besloten om na het ontbijt richting Leveroy te gaan. Leveroy ligt ongeveer negen kilometer ten zuidoosten van Nederweert, in de Peel. In de omgeving zijn nog een aantal restanten van dit hoogveengebied te vinden, waaronder de natuurgebieden de Houtsbergen Leveroyse Bergen, de Mildert en Wellensteijn. Langs Leveroy loopt de Leveroyse Beek. De zuidgrens van Leveroy wordt door de Tungelroyse Beek gevormd.

Leveroy ligt op zandgrond op een hoogte van ongeveer 30 meter. Mooie omgeving waar je zowel fietsen als wandelen kunt.

In Leveroy is sinds kort camperplaats Houbenhof aan de Heerbaan 4 van start gegaan. De NKC-site code is 98179. We belden de eigenaar en deze enthousiaste jongeman vertelde dat er plek voldoende was. We reden via de Bakshoponline.nl zaak naar Leveroy. Bij de bakshop kochten we nogmaals een kilo vlaaienmeel, brandsuiker, een vlaaienraster, een grote vlaaienbakvorm en 4 kleine vormpjes.

Zodra ik thuis ben, begin ik een vlaaienbakkerij. Alle ingrediënten om dit tot een succes te maken hebben we ingekocht. 

Aangekomen op Houbenhof in Leveroy werden we hartelijk verwelkomt door de eigenaar. Er was net een uittocht geweest van 4 campers. Nu stonden er nog 2 en met ons erbij 3. De camperplaats is ruim en zeer mooi opgezet. In het midden van het terrein staan de campers in een cirkel opgesteld en heeft iedere camper een supergroot grasveld ter beschikking voor de stoelen en de tafel. Het grasveld is van kaliber golfbaan, kort gemaaid en zuiver vlak. De camper zelf staat op brede grinttegels. Ook campers van een meter of 8 kunnen hierop gemakkelijk staan en je hoeft dus niet bang te zijn dat je bij nat weer wegzakt in het gras. Om de binnencirkel heen is een buitenrand gemaakt waarop ook campers kunnen staan. Totaal kunnen er 26 campers staan. Het sanitair gebouw ziet er keurig uit evenals de receptie en het overdekte buitenterras. Ik ben er zeker van dat deze camperplaats hoog gaat scoren. Ze moeten even wat meer bekendheid krijgen. Aan de vriendelijkheid en de netheid zal het niet liggen. 

keurig nette grasmat
camper ter plaatse
Sanitair en receptie

Wij zijn na de koffie op de fiets gestapt en hebben een route van rond de 35 kilometer gefietst. Ik had in de zin om ergens een patatje zuurvlees te gaan eten maar uieraard kom je met zulke ideeën natuurlijk geen snackbar tegen. Morgen weer een kans en weer een dag. 

Donderdag 1 juli 

Gisteravond toen we uitgerummikubt waren regende het zachtjes. Vanmorgen toen ik opstond regende het in Leveroy niet meer. Gisteravond hadden we plannen gemaakt voor vandaag en het was de bedoeling om, indien we plaats konden krijgen op de camping aan de Maas, dat we naar Oeffelt zouden afreizen. 

—————————————————————————————————————–

Hieronder even wat informatie over deze bijzondere plaats in Noord-Brabant. 

Oeffelt is een van de oudste dorpen van de gemeente Boxmeer. Tot 1994 was Oeffelt een zelfstandige gemeente, maar bij de gemeentelijke herindeling van dat jaar werd deze gemeente bij Boxmeer gevoegd.

Bijzondere kerk in Oeffelt

Op 1 januari 2020 telde het 2.370 inwoners. Het dorp is gelegen aan de Maas, hemelsbreed 17 kilometer ten zuiden van Nijmegen en 19 kilometer ten noorden van Venray. Het midden van de Maas ter hoogte van Oeffelt is de grens met Limburg. 

De Maasheggen zijn een landschap en een keten natuurgebieden aan de Maas tussen de Noord-Brabantseplaats Vierlingsbeek en het Gelderse Batenburg.

Werelderfgoed

De Maasheggen zijn in Noord-Brabant het beste bewaard en grote delen van het gebied zijn daar eigendom van Staatsbosbeheer. 

Karakteristiek voor de Maasheggen is dat het landschap is verdeeld in een groot aantal kleine percelen die van elkaar zijn gescheiden door meidoorn en sleedoornheggen. De meidoornstruiken worden half doorgezaagd en naar de zijkant geleid, zodat de struiken in elkaar groeien (dit wordt ‘leggen’ genoemd). Daar waar gezaagd is, groeien weer nieuwe takken zodat er een heel dichte heg ontstaat. Doordat de heggen zo dicht in elkaar gevlochten zijn, vormen ze een ondoordringbare afscheiding. Ze dienen vooral als perceelscheiding en veekering, maar helpen ook bij het buiten houden van roofdieren. Iedere keer als de uiterwaarden onder water lopen, helpen de heggen bij het opvangen van slib; als het water zich terugtrekt, blijft het slib achter waardoor de bodem in het gebied erg vruchtbaar is.

Maasheggen

De Maasheggen liggen in Brabant in de uiterwaarden van de Maas in het gebied bij de dorpen Vierlingsbeek, Boxmeer en Oeffelt

Maasheg van dichtbij

Het heggenvlechten is erkend als immaterieel cultureel Nederlands erfgoed.

Julius Ceasar schreef in een van zijn boeken over de wijze waarop de plaatselijke bewoners hun landbouwpercelen afscheidden door middel van ineengevlochten meidoornheggen. Hij gaf daarbij ook blijk van zijn ergernis, die was gevoed door het feit dat de heggen een muur vormden die hij met zijn leger slechts met moeite kon passeren. Zijn beschrijving is de oudst bekende schriftelijke vermelding van het gebied.

De Maasheggen waren vroeger langs alle uiterwaarden van de Maas te vinden. Met de uitvinding van het prikkeldraad (en later ook het schrikdraad) begon echter de ondergang voor de heggen als perceelscheiding. Vooral kort na de Tweede wereldoorlog was er ineens een overschot aan prikkeldraad en de vlechtheg is toen vrijwel overal verdwenen als perceelafscheiding. Het Maasheggengebied op de grens van Noord-Brabant en Limburg is echter bewaard gebleven.

Tot zover de informatie…

———————————————————————————————————

Ik had de camping gisteravond een e-mail gestuurd met het verzoek of er voor 2 nachten een plaatsje voor ons zou zijn. Vanmorgen kreeg ik keurig een mail terug met het antwoord dat er een plekje voor ons vrij was. Dus togen we vanmorgen vol goede moed richting Oeffelt naar camping de Maasvallei aan de Veerweg 8.

Leuke, niet al te grote camping met net en schoon sanitair en een mooi receptiegebouw annex bistro. Je kijkt vanuit de bistro op de Maas en ziet de grote vrachtschepen voorbijvaren. Wij kregen plaats 0 (nul) toegewezen met ook uitzicht direct op de Maas.

uitzicht op de Maas vanuit de camper
een bootje vaart voorbij

Helaas speelt tot nu toe het weer niet erg mee. Al sinds we vertrokken uit Leveroy regende het. Eerst zachtjes maar vanaf aankomst in Oeffelt was het goed mis en regende het stevig door.

Het weer deed me denken aan de tijd dat ik met mijn ouders en zusje voor het eerst ging kamperen in een zogenaamde bungalowtent. Niet zo’n grote zoals ze tegenwoordig zijn maar een tent met daarin 2 slaapruimtes, een kleine leefruimte en geen luifel zoals ze tegenwoordig wel hebben. We gingen met een BMW 700 LS met een klein aanhangertje erachter, naar Oudemirdum. De camping was gelegen aan de weg naar Rijs en we maakten uitstapjes naar Balk, het Slotermeer en liepen door het bos naar het IJsselmeer. Vlakbij de camping was een speeltuin. Verder was de camping enkel een grasvlakte met een houten sanitair gebouw. En ja het weer was toen net als nu regen, regen en nog eens regen. Gelukkig hadden we toen buren met een grote tent waar we met hun kinderen binnen mochten spelen. We vliegerden totdat de vlieger in de boom bleef hangen, in Balk kreeg ik plastic speedbootje waarvan de schroef door een grote Witte Kat batterij, zo’n platte batterij, werd aangedreven. We kegelden wat met van die plastic kegels en gooiden wat in het rond met plastic jeu de boules ballen en in de plassen op de camping hadden we de grootste lol. Het regende toen bijna 14 dagen non-stop in hartje zomer. En nu? Nu verveelt regen al na een paar uur. Gelukkig vermaken we ons met wat lezen, puzzelen en tekenen. I-Pad, i-Phone en andere elektronica waar we toen nog geen weet van hadden dat het ooit zou komen. We krijgen de dag wel weer krom zoals wij dat zeggen.

Vroeger was zo gek nog niet.

Oh ja, toen we van de week terug kwamen van Kessel (dinsdag) stond voor de poort van de camperplaats een auto van de dierenambulance. Een welgevormde jongedame probeerde via de intercom bij de poort contact te leggen met de camperplaats eigenaar. Dat ging niet geheel naar wens en dus sprak ze ons aan. Wat was het geval? Welnu, een mevrouw uit Kesseleik was haar poesje kwijt. Nu kon de mevrouw slecht zonder haar poes en ze gaf daarom opdracht aan de dierenambulance om op te letten of haar poesje ergens zou lopen.  Er werden plakkaten gemaakt met de afbeelding van haar poesje. Deze werden op bomen en billboards gehangen. Iedereen wist nu dus hoe het poesje van mevrouw eruit ziet. Toevallig werd afgelopen dinsdag de poes van mevrouw gespot in de buurt van de camperplaats en rukte door die melding de dierenambulance uit. De foto op het plakkaat liet een flink behaarde poes zien. Elfriede, die ook verstand van poesjes heeft constateerde dat het een lapjeskat zou zijn. De jongedame reageerde ietwat geagiteerd en zij dat het om mevrouws Bengaals poes ging. Ik kon een grijns niet onderdrukken en wenste de jongedame veel succes met het zoeken naar het poesje en gaf aan wel mee te willen zoeken. Ik heb daar nooit veel moeite mee…

Vanmiddag toen het droog werd zijn we een eind gaan lopen en hebben we in een eettentje in Oeffelt wat gegeten. Dus koken is vanavond niet nodig. Na het nieuws kunnen we aan de Rummikub onder het genot van een lekker drankje.

Morgen is er weer een dag.

Vrijdag 2 juli 2021

Vanmorgen was het weer droog in Oeffelt. We besloten om een fietstocht te gaan maken langs oudheidkundige bezienswaardigheden, Romeinen en keramiek in de historie. De tocht begon logischerwijze in Oeffelt en ging langs plaatsen als Gennep, Milsbeek, Plasmolen, Riethorst, Cuijk en Sint Agatha. Onderweg lekker koffie gedronken in Gennep en in Plasmolen een heerlijke Ice coffee caramel gescoord.

In Cuijk kwamen we op een oud kerkhof een beeldententoonstelling tegen. Weer eens iets anders om tussen de grafzerken een tentoonstelling te bekijken. Op zich was het weer een mooie route, al was het dan ook slechts een stukje van 26 kilometer. Onderweg werden we uiteraard nog weer een keer verrast door een fikse regenbui.

Toen we terug waren bij de camper hebben we nog een poosje in de zon kunnen zitten. Bedoeling was om zaterdag te gaan reizen richting Dalen maar omdat het weer ook voor de zaterdag weer slecht zou worden besloten we om tegen 18:00 uur te vertrekken en om via Duitsland naar Dalen te rijden. Tegen 20:30 uur waren we weer thuis en kunnen nu terugzien op een mooie relaxte vakantie in het Maasland! 

Camperreisje naar Lottum en Harmelen, mei 2021

Camperreisje naar Lottum en Harmelen, mei 2021

Zaterdag 15 mei 2021

We hebben afgelopen week het plan opgevat om naar Noord Limburg af te reizen. Om iets specifieker te zijn, we willen naar camperplaats (cp) “in de Verte” in Lottum. Schijnt een mooie cp te zijn. Ik had al even mailcontact met de eigenaar gehad want momenteel is zo afreizen naar een cp not done in verband met Corona en de drukte die dat op de cp’s met zich meebrengt. Dat bleek ook uit het feit dat ik diverse cp’s had gemaild of de vanaf zaterdag de 15e mei 1 of 2 nachten plaats voor ons hadden. Nee dus. Ook “in de Verte” had pas plaats voor ons vanaf zondag. Dus dat maar vast geregeld met de eigenaar. Echter, donderdagavond kreeg ik een mailtje van de eigenaar dat er een annulering was en dat we, als we dat zouden willen, toch al op zaterdag terecht konden. Direct doen natuurlijk!

De vriendelijke eigenaresse reserveerde, nadat we terug gemaild hadden dat we wel graag zouden komen op zaterdag, tot de woensdag voor ons. Super geregeld! Om 13:30 uur zetten we, via Coevorden waar onze favoriete bakker “De Loods” zit, koers richting Lottum en tegen 16:30 uur waren we ter plaatse in Lottum. We werden enorm hartelijk ontvangen en kregen als welkomstpresentje 2 vers gelegde eieren van hun eigen kippies.

De baas van de cp vertelde dat we de laatst beschikbare en mooiste plek kregen met een weids uitzicht. Inderdaad we kregen de laatste plaats (nummer 34) en de goede man had niets teveel gezegd. De cp is onlangs overgenomen door de nu huidige eigenaar en ziet er perfect uit. De sanitaire ruimte is erg netjes en ruim opgezet. Voor een overnachting betaal je 15 euro en dat is gezien de faciliteiten en ligging absoluut niet duur. 4 KWh stroom zit bij de prijs inbegrepen en voor iedere KWh meer betaal je het geldende KWh tarief.  Douchen kost 1 euro voor 10 minuten stortdouche!

Vanuit de camper kijk je uit over de velden en over een veld met kleine coniferen en buxus planten. Iets verderop ligt een groot aspergeveld en zie je een bosrand waar het Pieterpad aan langs loopt.

zicht op de cp vanuit de verte
wijdse blik vanuit de camper

Hieronder even wat informatie over Lottum

Lottum is gelegen op de westoever van de Maas, op een hoogte van ongeveer 19 meter boven NAP. Vanaf het natuurgebied Schuitwater stroomt de Siebersbeek via Lottum in de Maas. De omgeving van Lottum wordt vooral gekenmerkt door de rozenteelt en kweek van coniferen en heesters. Ook zit 1 van de grotere champignonkwekers in Lottum en bevinden zich in de omgeving veel aspergetelers.

Ruim 70 procent van de Nederlandse rozenteelt is afkomstig uit Lottum. In aantal betreft dat ruim 20 miljoen rozen volgens gegevens van de Nederlandse tuinbouworganisaties. Lottum is het “Rozendorp van Nederland”. Ieder even jaar vindt in Lottum rond de tweede zondag van augustus het Rozenfestival plaats. Er zijn dan tuinen met mozaïeken en kunstobjecten versierd met ontelbare rozenknopjes door heel Lottum te vinden. Het festival trekt telkens circa 50.000 bezoekers. Er is ook de Rozenhof met een kenniscentrum, waarin alle 65 rozensoorten te vinden zijn die ooit het predicaat “Toproos” hebben gekregen of het Duitse predicaat “ADR-rose”. Er is ook een rozenfietsroute, maar ook een aspergeroute!

Aan de andere oever van de Maas ligt Arcen met zijn wereldberoemde Kasteeltuinen en wat ook niet onbelangrijk is, hier bevindt zich ook de Hertog Jan bierbrouwerij. Een aanrader om het tegenover de brouwerij gelegen café-restaurant te bezoeken. Ze tappen daar een heerlijk glas bier voor je!

alle invalswegen zijn voorzien van een rozenboog

Tot zover de info over Lottum, met dank aan WikiPedia.

Nadat we de camper op zijn plaats hadden gezet, zijn we direct een eind gaan wandelen door de velden en pakten ook een stuk Pieterpad mee. Gelukkig was het weer op dat moment redelijk. Terug bij de camper hebben we onder het genot van een glaasje wijn een broodmaaltijd gegeten. 

Omdat deze reis ook in het teken staat van het testen van onze “energiecentrale” en “energieopwekapparatuur” wilden we ook gebruik gaan maken van de televisie in de camper. Daarvoor had ik van huis het digitenne-modem en bijbehorende antenne meegenomen. Het installeren op de tv ging eenvoudig en het beeld is super en dat terwijl de antenne in een afgesloten kastje naast de tv staat. We kunnen met digitenne NPO 1,2 en 3 ontvangen. Voor ons is dat voldoende. Indien we wat anders willen zien kijken we op de laptop of streamen de uitzending via Chromecast naar de tv. Allemaal stroomverbruikertjes dus…

Super B epsilon 90 Ah accu
100 Watt zonnepaneel

Bedoeling is dat we niet aan de landstroom gaan staan en willen kijken hoe lang we op onze 2 Epsilon Super B lithium accu’s kunnen draaien. (totaal 180 Ah) De koelkast werkt op gas, geleverd via de LPG installatie. De verlichting in de koelkast gaat wel via de boordaccu’s. 

Dit geldt uiteraard ook voor de verlichting in de camper, de aanjager van de Truma kachel, waterpomp etc. Maar ook het opladen van de laptops, i-Pads, i-Phones, tandenborstels gaat door middels van de accu’s. Uiteraard wordt ook de accu van de E-bike van Elfriede van zelfgemaakte stroom voorzien. Om alles op te kunnen laden kunnen we deels via de 12 Volt van de camperinstallatie opladen. Echter de E-bike- en tandenborstel lader moeten worden aangesloten op 230 Volt laders. Daarvoor hebben we een omvormer geplaatst die van 12 Volt een zuivere sinus 230 Volt maakt met een maximum van 1000 Watt. Ook een koffiezetapparaat van 500 Watt zoals wij in de camper gebruiken werkt er perfect op.

Zaterdagavond begon het testen dus met het zetten van koffie, het kijken van tv, opladen i-Pads en i-Phones, kachel aan, licht aan enzovoorts. Tegen een uur of 11 ’s avonds gaf de SuperB app aan dat de accu’s nog voor 88% vol zaten! Ik mag stellen dat ik super tevreden ben met deze energieoplossing aan boord. Uiteraard hebben we nog een paar spelletjes rummikub gespeeld voordat we in den rust gingen.

Zondag 16 mei 2021

Ben vroeg opgestaan en direct na de sanitaire stop dik 9 kilometer gaan wandelen. Ik he het dorpje Lottum en omgeving verkend. 9 kilometer was het resultaat. Na terugkomst samen ontbeten en plannen voor de dag gemaakt.

We zijn de rozenroute gaan fietsen. Nog geen 3 kilometer vanaf de cp kwamen we “de Theetuin” op ons pad tegen. We dronken daar op het terras koffie met als extraatje een stuk heerlijke taart. Na deze pauze fietsen we verder en kwamen bij een veerpontje die je voor 1,80 euro naar de andere zijde van de Maas brengt. Laat daar nu ook toevallig de brouwerij van Hertog Jan zijn! Mijn favoriete biermerk… Uiteraard ook daar de fietsen aan de kant gezet en het terras bezocht. Elfriede nam een soort rosé bier en ik een Grand Prestige van de tap.

Hertog Jan Brouwerij

Grand Prestige

Na deze onderbreking zijn we verder gefietst via het dropje Arcen naar Grubbenvorst. Om in Grubbenvorst te komen moet je weer met het veer over de Maas worden gezet. In Grubbenvorst hebben we bij de Witte Dame (restaurant) met een etentje gevierd dat het mijn eerste AOW dag was.  het eten nog even bij het plaatselijke ijscafé een lekker ijsje gescoord en toen richting camper. Nog 6 kilometer te gaan. 

Bij de camper aangekomen direct de fietsen in de garage gezet vanwege de donkere wolken die aankwamen…. Ik had net op tijd de boel binnen en toen kwam de regen bij bakken naar beneden. De fietsscore vandaag was bijna 30 kilometer.

’s Avonds onder het genot van een drankje rummikub gespeeld.

Maandag 17 mei 2021

Wederom op tijd opgestaan en een wandeling gemaakt. Niet zo ver als gisteren vanwege de aanhoudende regenval. Verder vandaag veel in de camper gezeten en bezig geweest met mijn website “reizenmetdecamper.nl ” en met de aanpassingen aan de website van Elfriede, Quilttuin.nl 

Omdat je niet vaak inlogt op deze sites, om verhalen te plaatsen of aanpassingen te doen, ben je niet erg bedreven in de procedures die je moet volgen om iets te veranderen. Ik heb daarom een overzicht gemaakt van de volgorde die je moet aanhouden bij de diverse aanpassingen. Tot overmaat van ramp was Elfriede haar site door de provider Webreus geblokkeerd vanwege een poging tot hacken. Gevolg was dat ik via een inlog op de Webreus Portal diverse zaken moest aanpassen om weer in te kunnen loggen. Maar het belangrijkste is dat het lukte en dat we verder konden.

Ik heb de reisverslagen van ons weekend Castricum, Hogeland in Groningen en Oldenzaal de Hulsbeek geschreven en geplaatst. Ben je toch gauw een aantal uren druk mee maar dan heb je ook wat en is het voor het nageslacht vastgelegd. Tussen de buien door nog samen een wandeling gemaakt van bijna 4 kilometer en ’s avonds wederom rummikub gespeeld.

Dinsdag 18 mei 2021

Na het opstaan direct naar buiten om te gaan lopen. Score 6 kilometer. Wel weer regenachtig weer. Ook niet echt warm maar wel te doen.

Na het ontbijt samen op onze fietsen naar Horst. 

Horst is een leuke plaats op bijna 7 kilometer afstand van de cp. We troffen het want er was markt. Wel bijna afgelopen maar wel leuk om even over te lopen. In de winkelstraat zagen we een leuk Italiaans ijscafé waar ook koffie en vlaai op de kaart stond. Tja, als je toch in Limburg bent moet je ook vlaai eten. We namen een lekker stuk vlaai met hete chocolademelk. Elfriede nam caramelchocolade en ik melkchocolade. We kregen ieder een grote beker met hete melk en een bakje met kleine caramel en chocolade stukjes. Dat moest je in de hete melk doen en dan roeren. Het mooie aan het roerijzer was dat het ook tegelijk een rietje was.

Na deze versnapering zijn we nog even bij supermarkt Jan Linders wezen shoppen en toen camperwaarts gefietst. Ook nu weer mazzel, net de fietsen onderdak staan en weer regen.

Na het eten heeft Elfriede naar het songfestival gebeuren gekeken en ik heb een serie op ARD gekeken. Nog steeds staan we zonder aansluiting op de landstroom en tappen dus voortdurende uit de Super B accu’s en de zonnepanelen. Super systeem dat Super B.

Kan ik alleen maar aanraden met de ervaring die we tot nu toe hebben. Zelfs bij geringe zon en tijdens bewolking laden de accu’s nog voldoende bij. En dat met 2 x 100 Watt zonnepaneel op het dak. Ik kan nog uitbreiden met een paneel van 100 of 140 Watt maar ik denk niet dat dat nodig is. Ook is de leverancier CaravanCamperComfort uit Hengelo zeer aan te bevelen. Jeroen en Bas zijn lieden die weten wat ze leveren, wat goed voor jouw situatie is en installeren dat ook nog een netjes en goed!

Woensdag 19 mei 2021

Opgestaan en direct 8 kilometer gaan lopen. Ik kwam voorbij een aspergeveld waar een meneer aan het asperges oogsten was. Ik raakte met hem aan de praat en hij vertelde me dat er per aspergeplant tussen de 5 en 8 asperges groeien. In sommige gevallen staat het kopje van de asperge al boven de grond. Je ziet aan de zwarte folie die over de bedden ligt dan een puntje. Zo weet je dan dat daar een asperge de kop opsteekt. Of de asperge nog inzetbaar is als eet-asperge ligt eraan hoelang hij zo heeft gestaan. Vaak breekt de asperge waar hij de grond uitkomt af en is dan enkel nog geschikt om soep van te maken. Ook lekker!

De aspergesteker ziet aan de grond van het bed waar de asperges zich onderaards bevinden. De grond vertoont op zo’n plak barsten. Hij woelt dan met zijn handen wat grond weg en ziet waar de asperges zich verstopt hebben. Met een ijzeren stang met aan de onderkant een scherp mes steekt hij de asperge los. Mooie exemplaren krijgen de A-status en worden momenteel verkocht voor rond de 8 euro per kilo. Per dag levert een bed van circa 120 meter een kilo of 10 asperges op. 

Als een asperge onafgedekt zijn kop boven het maaiveld uitsteekt en een paar dagen blijft staan wordt hij groen. Voordeel is dat je deze niet hoeft te schillen. Dat moet je met de witten wel. De groene asperges vinden gretig aftrek in de Scandinavische landen.

De aspergeoogst loopt van april tot circa 25 juni. Dus maximaal 3 maanden. Dit jaar valt tot nu toe de oogst tegen vanwege het koude weer. De telers moeten dus in 3 maanden hun omzet halen. Vanaf dan liggen de planten 9 maanden in diepe rust om zo voor volgende jaar weer te kunnen leveren. Per plant wordt per seizoen 1 keer geoogst. Het gesprek met de aspergeteler was voor mij verhelderend en informatief.

asperges nog in de grond
de asperge wordt onder de grond afstoken
en dit is dan de afgestoken asperge
en dit de oogst van 1 bed

Direct na thuiskomst zijn we gaan ontbijten en hebben plannen voor vandaag gemaakt.

Door de versoepelingen zijn er meer mogelijkheden om ergens heen te gaan. Zo behoren ook de kasteeltuinen in Arcen tot de mogelijkheid om te bezoeken. Je moet wel vooraf via hun website reserveren en aangeven hoe laat je wilt bezoeken. Je kunt kiezen uit tijdblokken vanaf 10:00 uur tot 15:00 uur. (Oplopend met steeds een uur) Hoe lang je blijft maakt niet uit (uiteraard moet je bij sluitingstijd wegwezen). Reden dat je aan moet geven hoe laat je wilt bezoeken is dat ze geen file bij de kassa krijgen. Er kunnen dus een x aantal mensen om 10, 11, 12 uur enz. in de rij staan. De kaarten krijg je per mail toegestuurd met een QR-code.  Betalen doe je online, bij de kassa laat je de kaart zien op je smartphone, QR-code wordt gescand en je kunt doorlopen. Hoe simpel is het. 

Kastel Arcen
de eerste roos in bloei in 2021
waterval in de kasteeltuin

Helaas stonden de rozen in het park nog niet in bloei… welgeteld 1 roosknop was open. Verder waren de rododendrons mooi om te zien en de vele thema’s in het park waren het bekijken waard. In de grote kas waar je binnen mocht met muilkorfje op hebben ze een binnenbad voor prachtige koi karpers. Het schijnt dat het park een aantal van deze vissen als geschenk van een Japanse keizer heeft gekregen. Helaas hadden we regelmatig een beste regenbui maar we wisten steeds net op tijd even onder dak te staan. Het was er niet druk…

Na het bezoek aan de kasteeltuinen zijn we nog even Arcen ingegaan en hebben daar op een terrasje iet gegeten en gedronken en toen weer via het voet- en fietsveer naar de Lottumzijde van de maasoever en terug naar de camper. Omdat we al gegeten hadden waren we al vroeg aan het rummikuppen.

fiets en voetveer

Donderdag 20 mei 2021

Wederom vroeg op pad voor de ochtendwandeling. 9 kilometer bij droog weer maar wel wat mistig. Ontbijtje met een cp eitje. Daarna samen met Elfriede nog een wandeltocht door het bos gemaakt. Weer ruim 4,5 kilometer erbij. 

Na de wandeling koffie gedronken en daarna fietsen van stal gehaald en op pad naar rozenkweker Rosarium in Lottum waar Elfriede een paar rozenplanten ging inkopen. Erg vriendelijke baas en zeer informatief over het onderhoud van de planten. De rozen staan voor ons geparkeerd met een label eraan en we halen ze morgen op als we richting Harmelen verkassen. De man gaf ons nog een adresje waar je lekkere asperges kon kopen dus daar zijn we op de terugweg maar even langs gefietst. Behalve asperges werd ook een bak aardbeien gescoord. 

Verder vandaag wat zitten puzzelen bij de camper en dit verslag bijwerken vanaf zondag tot vandaag. Elfriede is bezig met haar website. 

Uiteraard hebben we heerlijk van de asperges gegeten en besloten we om morgen nog maar wat asperges en aardbeien op te halen. Vanavond geen rummikub vanwege deel 2 van het songfestival.

Vrijdag 21 mei 2021

Net als voorgaande dagen vroeg uit de bedstee en na de gebruikelijke ochtendrituelen aan de wandel. Vandaag bijna 9 kilometer gelopen. Mooie boswandeling. Wat opviel is dat er om 7:45 uur al veel mensen aan het hardlopen, wandelen of hond uitlaten waren. Net voor 9:00 uur was ik weer bij de camper en hebben we samen ontbeten en na het ontbijt de boel vertrekgereed gemaakt. 

Bij het servicestation van de cp hebben we het vuile water geloosd en reden even later richting de aspergeteler en de rozenkweker. 

Wat wel apart is dat we 6 nachten op 1 en dezelfde cp in Lottum hebben gestaan…. We beginnen wat te lijken op caravannerts….(mooie woordspeling, even doordenken)  Je kunt uit die 6 nachten concluderen dat Lottum en omgeving zeer de moeite waard zijn om langere tijd te verblijven. Je hoeft dus niet van Lottum getikt te zijn om langer dan 1 of 2 nachten daar te verblijven! Een leer voor de volgende keer is wel dat ik de cyclocrosser meeneem want de bospaden in de omgeving zijn talrijk en uitermate geschikt om te mountainbiken of te cyclocrossen.

Na het inladen van de rozen zijn we op pad gegaan richting Harmelen. In Harmelen zit cp Polderhaan aan de Haanwijk 23, we hebben daar een plaatsje gereserveerd. Harmelen ligt op een kleine 15 kilometer afstand van Utrecht, de woonplaats van onze dochter Evelyn met haar partner en 2 zoontjes. Morgen gaan we op de fiets van Harmelen naar Utrecht. Tenminste als het weer dat toelaat want terwijl ik dit verslag zit te schrijven stormt het bijna. Ik moet er wel even bijzetten dat we midden in de polder staan en dat de wind vrij spel heeft. De camper schudt heen en weer.

Zo rond de klok van 1 in de middag arriveerden we na een winderige tocht in Harmelen. Het welkom was allervriendelijkst en we mochten zelf bepalen waar we wilden staan. Er was veel keuze want het regende annuleringen i.v.m. het slechte weer dat voorspeld was. We kozen een plekje naast een hoge heg met mooi uitzicht over de polder. 

uitzicht cp Harmelen

Na installatie op de plaats zijn we even naar het 1 kilometer verderop liggende centrum van Harmelen gelopen om nog wat boodschapjes te doen. 

Terug in de camper heb ik Digitenne weer even geïnstalleerd zodat we vanavond het nieuws en Nick, Simon & Kees in de wereld van ABBA kunnen kijken. Digitenne is leuk maar je moet als je vanuit regio Limburg komt het hele ding resetten en dan pas kun je de regio waar je bent weer installeren. Maar goed dat is ook weer gelukt.

Morgen eerst weer een eind lopen en daarna gaan we dus zoals geschreven naar Utrecht en zondag breken we op om naar huis te gaan. Tot nu toe kunnen we terugkijken op een leuke week waarin we veel gezien hebben, gefietst hebben, gelopen hebben, vlaai gegeten hebben, lekker aan de Websites gewerkt hebben en gelukkig elkaar nog hebben.

Tot zover dit reisverslag.

Camperreisje naar Noord Holland, april 2021

Camperreisje naar Noord-Holland, april 2021

23 april 2021

We gaan op pad naar Noord-Holland naar boerencamping De hooiberg in Castricum (Bakkum). Bedoeling is om te fietsen door de bollenvelden en onze pas, door CaravanCamperConsult uit Hengelo, geleverde en geïnstalleerde Super B Lithium accu’s aan een eerste grote test te onderwerpen. We willen kijken of we zonder aan de landstroom staan de iPhones, iPads, MacBookAir en fietsaccu kunnen opladen door gebruik te maken van de 1000 Watt Samlex omvormer. We gaan dus van 12 Volt uit de Super B accu’s 230 Volt maken. Ook schakelen we gelijktijdig de verwarming van de camper en de verlichting op het moment dat dat nodig is erbij aan. 

We zijn vanmiddag vrijlaat vertrokken en arriveren pas om 19:00 uur op de gemoedelijke boerencamping. Ontvangst door de eigenaresse is zeer vriendelijk en het sanitair is super netjes en zo te zien nog vrij nieuw.

Zoals reeds geschreven sluiten we niet aan op de landstroom. De kachel moet vrijwel direct aan om het gezellig en lekker warm te krijgen in de camper. Om 20:00 uur gaat ook de MacBookAir erbij aan omdat we het nieuws willen zien. Ook moet er een iPhone aan de lading. De spanning zakt van 13,8 Volt naar 13,5 Volt en het aantal beschikbare Ampères zakt van 99% van 90 naar 96% van 90 per accu. Ik moet zeggen dat ik blij verrast ben met het vermogen dat deze Lithium accu’s leveren en was nog blijer toen ik vanmorgen zag dat er per accu nog 86% van 90 Ampère per accu beschikbaar was. 

Doordat we op de camper nu 2 zonnepanelen van ieder 100 Watt hebben liggen en de zon al vroeg scheen waren de accu’s toen we op 11:00 uur op de fiets stapten alweer voor 92% geladen. Even hierop doorgaan…. We kwamen om 17:15 weer aan bij de camper en toen stonden beide accu’s weer op vol. De acculader van de fiets van Elfriede hangt nu aan de stroom en je kunt zien dat er ongeveer 6 ampère aan de accu’s wordt onttrokken. Geen probleem want dat kunnen ze best aan!

Dit geeft wel vertrouwen in het feit dat we zonder problemen ergens kunnen staan waar geen landstroom is. Bijkomend positieve feit is dat te allen tijde ook de startaccu van lading wordt voorzien voordat de boordaccu’s worden geladen.

Terug naar het reisverslag.

24 april 2021

Vanmorgen ben ik om 7:30 uur opgestaan en na de sanitaire rituelen op pad gegaan voor een duinboswandeling. De omgeving van Castricum/Bakkum is prachtig mooie en het bos voor de duinen nodigt echt uit om te wandelen. Je moet, als je zo vroeg bent, wel oppassen voor wielrenners en mountainbikers. Vooral die laatste groep mag door de bossen crossen tot uiterlijk 10:30 uur en daarna is het bos voor de wandelaars. En ik moet zeggen, das maar goed ook dat het zo geregeld is.

Bulletje…

Toen ik terugkwam na een 6,5 kilometer wandeling hebben we ontbeten en na de koffie zijn we op de fiets een knooppuntenroute gaan rijden. Bedoeling was een route van 33 kilometer maar doordat wij nooit goed opletten werden het uiteindelijk bijna 43 kilometer.

Tulpen en nog eens tulpen

De gereden route liep door de polders en door een aantal leuke plaatsjes. Het zou een bollenroute moeten zijn maar de hoeveelheid bollen en tulpen die we hebben gezien viel tegen. Er wordt zelfs gezegd dat je meer tulpen in de Noordoostpolder kunt zien dan in Noord-Holland…

bijpassend jasje

In Egmond Binnen heeft Elfriede een quiltvriendin wonen waar we koffie hebben gedronken. De man van deze vriendin is net als ik gek op fietsen en dan met name op lange afstanden dus aan gespreksstof geen gebrek. 

Op de terugweg van Egmond Binnen naar de camper hebben we bij het Ruiterhuys in Bakkum gegeten. De maaltijd bestond uit een heerlijk broodje draadjeskroket, warm broodje geitenkaas en een gruwelijk lekkere tomatensoep. Daarbij een glaasje rode wijn en rosé en de dag werd nog beter en mooier. We konden zelfs op een bankje net buiten het terras zitten…. De bestelling van het eten deed je bij een aantal lieftallige jonge dames en het eten werd een kwartiertje later keurig verpakt afgeleverd. Take Away heeft dat tegenwoordig.

Na het eten zijn we het laatste stukje teruggefietst naar de camper en hebben de fietsen weer in de stalling gezet. Vanavond kijken we op de MacBookAir naar de Deens serie DNA. Dat gaat perfect omdat deze camping is voorzien van zeer goede Wi-Fi. Morgen gaan we na het ontbijt weer huiswaarts en pikken dan waarschijnlijk kleindochter Sterre op om dan direct door te rijden naar Oldenzaal naar recreatiepark De Hulsbeek. Ik wil daar namelijk gaan cyclocrossen met Sterre.

Nog een tulpenveld

25 april 2021

Vanmorgen vroeg opgestaan en naar het strand van Egmond gelopen. Een tripje van rond de 5 kilometer heen en dus ook 5 terug. Het is droog weer met wel aardig wat wind. Klokslag 10 uur was ik terug bij de camper en hebben we samen ontbeten en de boel voor vertrek gereed gemaakt. Op deze camping moet je uiterlijk 12:00 uur je plaats verlaten. 

Omdat Elfriede nog graag een strandwandeling wilde maken zijn we richting strand gereden en hebben de camper op een groot parkeerterrein op 2 kilometer afstand van het strand geparkeerd. Je kunt ook direct bij het strand parkeren maar omdat onze camper langer dan 5 meter is, is dat voor ons helaas niet toegestaan…

Na een strandwandeling zijn we op weg naar huis gegaan. Onderweg in Enkhuizen nog wat vis gekocht en toen in 1 rit door naar Dalen. Tegen een uur of 5 in de middag waren we thuis.

Wat betreft onze energievoorzieningen, zowel lpg-gasinstallatie als de Lithium Super B accu’s is ons reisje super verlopen. Op naar de volgende trip die we gaan maken…. En die start morgen al!

Camperreisje naar Oldenzaal, de Hulsbeek

Camperreisje naar Oldenzaal, de Hulsbeek.

26 april 2021

Al lange tijd stond op mijn verlanglijstje om samen met Elfriede en kleindochter Sterre naar de Hulsbeek te gaan om daar te gaan race fietsen of cyclocrossen. De Hulsbeek is een groot recreatiegebied onder de rook van Oldenzaal. Ik heb hierover in een eerder verslag, Camperreis in Lockdown Coronatijd, Nederland 2020 al geschreven.

Dus op 26 april om 10:00 uur stonden we bij Sterre voor de deur om haar op te halen. De cyclocrosser stond al klaar en kon met wat passen en meten in de garage bij de fietsen van mij en Elfriede worden geplaatst. Ik had mijn trekkingfiets thuis even omgeruild voor mijn cyclocrosser zodat we beide lekker op de mountainbikebaan in de Hulsbeek konden rond jakkeren. Na de inlaadsessie vertrokken we met gezwinde spoed richting Oldenzaal. 

Tegen een uur of 11 kwamen we aan op de plaats van bestemming. We kozen ditmaal voor camping de Paardenbloem in plaats van de Topplaats camper de Hulsbeek. Reden hiervoor was dat we op de Paardenbloem langer dan 24 uur mochten blijven na de check in. En natuurlijk wilde Sterre langer fietsen dan de andere dag 11 uur..

Nadat we de camper hadden geïnstalleerd snel een kop koffie gedronken en toen de cyclocross kleding aangedaan en op de fiets! 

Het mountainbike parcours ligt direct naast de camping en is ongeveer 7 kilometer lang en kenmerkt zich door eenvoudige stukken afgewisseld door zeer technische stukken met heuvels van enig formaat. Ik moet toegeven dat ik de snelheid van onze 12 jarige kleindochter absoluut niet meer kon en kan evenaren. Die meid fietst als een bezetene en is niet bang om te stunten of bochten en springplanken met hoge snelheid te nemen. De eerste ronde over het parcours ging perfect. Tijd voor een tweede ronde…

We waren nog maar net gestart en toen was ik de dame al kwijt. Ik ben nog even terug gefietst omdat ik dacht dat ze een andere (verkeerde) route had genomen. Was echter niet zo. Dus ik vervolgde solo mijn weg. Na een kilometer of 3 stond ze op mij te wachten en vroeg onnozel waar ik toch bleef…. Samen zijn we doorgereden en kwamen op zeker moment bij een heuvelachtig stuk in het parcours aan. Hier wilde Sterre even van een bergje afrijden en direct daarnaar een heuvel nemen. Ik moest filmen…. 

De start bovenop de berg was goed, de afdaling was perfect maar de heuvel nemen ging iets minder. Doordat de dame iets te ver voorover helde (over het stuur hing) kwam ze met het voorwiel als eerste op de grond terecht waardoor ze met fiets en al voorover klapte. Het ging allemaal erg snel met als resultaat een ietwat stoffige, smerige Sterre, een gedeukt imago en een gebroken ketting. En dat midden op het parcours aan de rand van het bos.

Toen was vooreerst de pret afgelopen.

technisch parcours

Sterre kwam op het idee om wat fietsenmakers bij langs te bellen. We kwamen uit bij fietsenzaak Cameron in Oldenzaal. De man vertelde ons waar we zijn moesten en dat we direct konden komen. Sterre op de fiets en ik op mijn fiets en haar duwen. Dik 3 kilometer duwen… goed voor de conditie. De fietsenmaker stond al klaar en repareerde direct de fiets van Sterre, nieuwe schakel in de ketting. Kosten 2 euro….

En toen weer terug naar het parcours en het laatste stuk afmaken. Voor vandaag was het genoeg. 

Terug bij de camper hebben we de BBQ aangestoken en nog wat patat besteld via Thuisbezorgd.nl. Sterre heeft ons even wegwijs gemaakt met deze manier van bestellen.

lekker genieten met Sterre bij de camper

Na het eten nog wat gebabbeld en samen rummikub gespeeld.

En toen naar bed.

27 april 2021, koningsdag

Sterre merkte tijdens het ontbijt op dat ze wel zou willen klimmen in het klimpark net naast de camping. Ze had mazzel want er was nog net 1 plaatsje vrij en mocht vanaf 11:00 uur tot 13:30 uur klimmen. De jonge dame is op de fiets niet bang maar ook op hoogte niet. Geen hindernis in het klimpark is te moeilijk of te hoog. Mooi om mee te mogen maken. 

Sterre in het klimpark Avatarz, in de Hulsbeek

Na het klimmen hebben we bij de camper geluncht en zijn toen nog twee keer het mountainbike parcours gaan rijden. Dit keer verliep dat geheel volgens het boekje. Geen valpartijen. Na de tweede rit hebben we de camper ingepakt en zijn we huiswaarts gegaan en nu kunnen we terugkijken op een tweetal prachtige dagen.

Pasen 2021 Campertrip naar het Hogeland in Groningen

Even een korte inleiding en aanleiding……

Het Hogeland (op de borden in de provincie Groningen zie je Hoogeland staan) is het gebied ten noorden van het Reitdiep en het Damsterdiep. De naam Hogeland verwijst naar de relatief hoge ligging van de grond die veroorzaakt is door de aanslibbing van de zee. De bodem bestaat dan ook uit zeeklei en is grijswit van kleur. Aan de kleur en de vorm van de klei kun je zien dat het zware grond is. Waar je aan de Drentse grond ziet dat deze rul is van structuur zie je in het Hogeland dikke kluiten klei. De boeren van het Hogeland bewerken hun grond dan ook met zware machines die voortgetrokken worden door zware tractoren met veelal dubbele montage. (4 wielen achter)

De reden dat we naar dit deel van Groningen gaan is omdat Elfriede daar een expositie tijdens het Quiltfestival in juni 2020 zou houden. De expositie zou plaats vinden in het plaatsje Breede in het Breede kerkje aldaar. Echter, de pandemie Corona gooide roet in het eten. Gelukkig voor ons geen strop zoals voor veel ondernemers maar toch wel jammer. 

2020 werd dus geannuleerd en juni 2021 zou daarvoor in de plaats komen. Echter na een dik jaar Corona in ons midden werd ook deze datum doorgeschoven naar juli 2021. Helaas kan het ook in juli 2021 geen doorgang vinden. Daarom is door de organisatie van het Quiltfestival Groningen besloten om een digitale versie van het Quiltfestival op te zetten en zijn alle exposanten gevraagd om hieraan mee te werken. 

Elfriede had voor de inrichting van de kerk en het pad naar de kerk al diverse dingen gemaakt maar dat moet dus nu virtueel worden getoond. Voor het pad naar de kerk had ze van stof een soort bolvormige lampionnen gemaakt. Deze zouden aan ijzeren standaards aan het hek worden gehangen en zo een feestelijke en vrolijke toegang naar de kerk markeren. Nu is het geen probleem om quilts en andere te exposeren zaken thuis te fotograferen of te filmen maar het pad naar de kerk is toch wel een ander dingetje. 

2 april 2021

Dus togen we op vrijdag 2 april met de camper geladen met 22 lampionnen en ijzeren standaards naar Breede. Het weer was niet echt je van het, er waaide een kille wind maar het was wel droog. Zo rond een uur of twee in de middag kwamen we in Breede aan en hebben op de parkeerplaats voor de camping een plan gemaakt. We besloten om toch maar direct de standaards te plaatsen en de lampionnen op te hangen om daarna de “fotoshoot” en “filmsessie” te starten. Het aanbrengen van de lampionnen was het meeste werk….

kerkje in Breede

Het filmen en fotograferen ging voorspoedig en leverde leuk materiaal op om een presentatie voor de digitale tentoonstelling te maken. Het filmen en inspreken van het welkomstwoord bij de entree van de kerk was minder eenvoudig. Door de harde wind die er waaide kreeg je veel extra lawaai en ruis op de film. Ik stond op een gegeven moment zelfs te filmen met een open gevouwen paraplu in de hand om de wind wat uit de microfoon van de iPhone te weren. 

Helaas bood dit niet voldoende soelaas en daarom besloten we om het welkomstwoord en dito film op zaterdag op te nemen. Uiteraard hopend op beter en rustiger weer.

Na het opruimen van alle spullen zijn we op camping “de Breede” die direct naast de kerk ligt te gaan overnachten. Dit is een kleinschalige camping met 40 plaatsen en goed en net sanitair en een zeer vriendelijke beheerster. Naast de camping bevindt zich het zwembad en een kiosk. 

Op 1,5 kilometer vanaf de camping ligt het centrum van Warffum met daarin een Spar supermarkt. Voor wie van fietsen, wandelen en de Waddenzee houdt is deze camping een prachtige uitvalsbasis.

Vanwege het koude weer was de camping slechts bezet met 2 campers en 1 caravan….. Wij zijn na het eten nog richting Warffum gelopen en hebben na de koffie een paar spelletjes Rummikub gedaan. 

Zaterdag 3 april 2021.

Ik ben de dag gestart met een wandeltocht van 8 kilometer. Langs de kerk het voetpad op, door de landerijen, vervolgens een stuk bos en daarna door de straatjes van Warffum terug richting de camping. Na het ontbijt hebben we zo tegen een uur of 11 een poging ondernomen om het welkomstwoord en filmpje goed op het scherm te krijgen. Er was minder wind dus verliepen de opnames redelijk snel.

We hadden gepland om deze trip ook te benutten om eens in Lauwersoog te kijken. Via een grote omweg zijn we daarheen gereden. Ons plan was om zo dicht mogelijk langs de Waddenzee te rijden. Helaas lukte dat maar gedeeltelijk. We zijn wel in de buurt van Uithuizen naar de Waddenzee naar een vogelspotpost gereden en hebben daar een stukje langs de dijk van de Waddenzee gelopen. Daarna zijn we via allerlei smalle weggetjes van dorpje naar dorpje gereden en hebben een stop ingelast in Pieterburen. De quiltmoeder, Kea, van Elfriede is hier geboren en het leek Elfriede leuk om het ouderlijk huis van Kea op te zoeken en eveneens de school waar Kea haar vader hoofd was te bekijken. Nu is Pieterburen geen wereldstad dus waren beide gebouwen snel gevonden.

Toen verder naar Lauwersoog. In Lauwersoog heb je twee camperplaatsen. In de app campercontact staan beide omschreven. Wij kozen voor camperplaats “LauwersmeerPlezier” en kijken uit op scheepswerf. Kosten voor 1 nacht inclusief stroom, water en gebruik toiletgebouw is € 19,50.

Parkeerplaats camperhaven

Direct tegenover de camperplaatsen (even de weg oversteken) ligt de vissershaven en kun je heerlijke vis kopen. En dat hebben we natuurlijk ook gedaan. In verband met Corona kun je alleen maar bestellen en afhalen. Ik moet zeggen dat het best wel druk was bij deze afhaal visboer. 

Zondag 4 april (eerste paasdag 2021)

Elfriede opperde gisteren dat het wellicht leuk was om naar Schiermonnikoog te gaan. De haven van waaruit de boot vertrekt ligt op 1 kilometer vanaf de camperplaats. Ik ben daar even heengelopen om te vragen of reserveren nodig is. In verband met het weer en uiteraard Corona bleek dit niet het geval. In de zomer kun je op zon en feestdagen 4 keer per dag van en naar het eiland. We besloten om de boot heen van 12:30 uur te nemen en terug die van 16:30 uur en daar te gaan wandelen langs het strand en door de duinen. De fietsen bleven dus in de campergarage staan. De kosten van de overtocht zijn per persoon € 17,05. Als je de fiets mee wilt nemen kost dat nog eens € 10,60 per fiets extra. Je kunt er ook voor kiezen om op het eiland een fiets te huren. Dan betaal je voor een dag iets van € 8,00…… 

het veer naar Schiermonnikoog

Aangekomen met de boot moet je een keuze maken, of je loopt van de boot naar het dorp Schiermonnikoog of je gaat met de bus. Als je even om je heen kijkt is die keuze snel gemaakt want het is zeker 4 kilometer lopen van de veerdam tot het centrum. Je betaald iets meer dan € 4,00 voor de bus en dan ben je er lekker snel.

Aangekomen in het centrum is het even zoeken waar je heen moet maar als je dat eenmaal gevonden hebt is de weg naar het strand vrij goed te belopen. Ook vandaag was er veel wind en zijn we tegen de wind in het strand opgelopen om door de duinen weer terug te gaan naar het centrum van het dorpje. Nog even een ijsje gescoord en toen wachten op de bus. 

Zo rond halfzes waren we weer terug bij de camper. De boel lekker opgestookt en een borreltje op de dag gedronken. Na het eten nog Rummikub gespeeld en op de 

MacBookAir naar OP1 gekeken. Op deze camperplaats hebben ze redelijk goede wifi dus via de Ziggo app tv kijken is prima te doen. 

Maandag 5 april 2021.

Het was wat weer betreft een onstuimige nacht, veel wind en regen. Terwijl ik dit reisverslag zit te schrijven heb ik al hagel gezien, regen gehad en sneeuw gehad, de temperatuur buiten is slechts 3 graden en het waait bijzonder hard!

Na het ontbijt gaan we richting huis en komt aan deze paastrip een eind.

Camperreis Duitsland augustus 2020

Even dit…. normaliter schrijf je een blog (artikel, verhaal) per dag en komt op de site de laatst geschreven blog bovenaan te staan. Mensen die onze reisverhalen volgen hoeven dan niet steeds naar beneden te scrollen om de laatste blog te zien. Omdat wij de verhalen onder een categorienaam schrijven, in dit geval “Camperreis Duitsland augustus 2020” staan de blogs steeds hieronder geschreven en moet er dus even gescrold worden naar de juiste datum. Nadeel is dus dat je even moet scrollen maar voordeel is dat alles mooi in oplopende datum- volgorde onder elkaar staat. De laatste zin is dus weer eens een cryptische omschrijving, maar als je het even laat bezinken dan valt het kwartje wel… hoop ik. In ieder geval: reis virtueel met ons mee en veel leesplezier.

Tja, en waar gaat onze reis heen. Duitsland is immers groot. Als de wereld nog normaal was dan zouden we op de bonnefooi ergens heen rijden. Echter nu in tijden van Corona is enige mate van plannen maken wel op zijn plaats. Ook in Duitsland is sprake van meer Coronagevallen dan circa 2 maanden geleden. In de deelstaat Mecklenburg Vorpommern (ik noem dat voortaan Mecpom) valt het aantal besmettingen momenteel erg mee. Dus is ons reisdoel Mecpom en het eiland Rügen. Het zal even wennen worden aan het dragen van mondkapjes, haarnetjes, beschermende kleding en plastic handschoenen maar we wagen het erop. Mocht het ons te gek worden dan maken we rechtsomkeert en gaan terug naar veiliger oorden.

Dinsdag- of woensdagmiddag haal ik de camper van stal en gaan we langzaam maar zeker de boel inpakken zodat we donderdagmorgen redelijk op tijd kunnen vertrekken. Onze eerste stop is gepland in het plaatsje Lübz op zo’n 470 km afstand van Dalen. Moet te doen zijn in 1 dag…

Donderdag 13 augustus 2020

Om 9:15 uur hebben we de laatste dingen in de camper gepakt en zijn van start gegaan. Bedoeling is om vandaag tot Lübz te rijden, dat is een middelgrote stad in Mecklenburg Vorpommern gelegen in het 1000 meren gebied. De afstand van Dalen tot de camperplek aan de stadhaven is 463 kilometer. Dus genoeg kilometers voor de boeg. Voordat we de grens overgaan gooien we nog even de tank vol in Zwartemeer. Voor de dieselprijs hoef je eigenlijk niet meer te tanken in Nederland. De literprijs is in Duitsland op veel plaatsen nog lager dan bij ons. En dat terwijl de Duitsers jaren geleden massaal Nederland introkken om te tanken. Toen was het verschil in literprijs rond de 50 guldencenten.

We rijden via de grote weg richting Leer, Oldenburg en dan richting Bremen. Verleden jaar naar Noorwegen reden we over Cloppenburg maar daar heb je constant last van vrachtverkeer, dat met een snelheid van rond de 60 km/h over de weg sluipt.

Net voorbij Bremen een eerste stop met een kop zelf gebrouwen koffie. Nog 260 km te gaan na de koffie. Wonderbaarlijk genoeg arriveren we om 15:15 uur filevrij op de camperplaats aan de stedelijk jachthaven in Lübz. Het staat ons vrij om zelf een plekje uit te zoeken en ons daarna aan te melden. Ondanks dat Duitsland een aardig streng Coronabeleid heeft hoeven we ons niet in te schrijven. We hoeven zelfs geen naam en adres of e-mailadres of telefoonnummer achter te laten. We betalen 15 euro, krijgen een kwitantie en dat is het. 

dopknappertje
opknappertje

Het is nog steeds zeer warm, dus de luifel gaat uit en wordt vastgezet met spanbanden want er waait af en toe een briesje en je wilt niet dat de luifel voor de mobiele hut wegwaait.

Na een paar glazen water lopen we naar het centrum van Lübz en zien dat er daar een Eiscafé is waar ze het echte “original DDR Eis” verkopen. En dat is bij verre het lekkerste ijs wat er op deze aardkloot te koop is. Het gaat hier niet om schepijs maar om softijs in diverse smaken. Ik vroeg de vrouw van het Eiscafé waarom dit ijs zo bijzonder is. Ze vertelde dat het gaat om ijs dat van Dr. Oetker en Schöller komt en dat er niet veel zaken zijn waar deze kwaliteit te koop is. De ingrediënten van het ijs zijn slechts een paar maanden houdbaar en het bereiden van het ijs duurt een paar uur. De machines waarin het ijs gemaakt wordt moeten, koud zijn, omdat anders het ijs niet voldoende snel wil stollen. Komt dus precies maar de smaak is er ook naar. Saillant aan het verhaal van de ijsdame was dat ze zelf het ijs niet proeven mag vanwege een allergie. Ze had al eens meegemaakt dat een klant haar erop wees dat het ijs anders smaakte dan anders en zodoende kon ze haar product van die dag nog aanpassen. Wij hebben ons spontaan aangemeld als proefkonijnen…

Het oude centrum van Lübz is de moeite van het bezoeken waard. Er is een mooie haven met een sluis en er zijn leuke terrasjes. Wat verder opvalt in dit soort vroegere DDR steden is dat er veel achterstallig onderhoud aan de gebouwen is en dat er een grote leegstand aan winkelpanden en bedrijven is. 

Na het ijsje terug naar de camper. Laat er nu toevallig onderweg een Biergarten zijn… dus even gestopt om een pilsje te pakken. Elfriede een Lübzer alcoholvrij en ik een Lübzer normaal pilsje. Het duurde vrij lang voordat men de versnapering bracht. Op een groot dienblad stonde 2 glazen bier. Gelijke glazen, gelijke bierkleur en gelijke schuimkraag. Op onze vraag aan de ober of dat ene glas wel alcoholvrij oftewel Radler bier was, kwam het laconieke antwoord “dat weet ik niet ik heb het wel zo besteld maar zelf niet getapt”. Daar moesten we het mee doen. Wat er verder aan de hand was met de bediening of de klanten van deze Biergarten is ons tot op heden nog een raadsel. Op zeker moment loopt de ober met twee borden met daarop een grote salademix naar een tafel. Zet het voor de mensen neer en gaat weer. Een poosje later kwam hij terug en haalde de twee borden met daarop nog steeds de salademixen erop weer terug. Het duurde even voordat de ober weer naar de tafel ging, dit keer met twee borden met daarop een berg patat en naar het leek schnitzels. Nadat hij dit neer had gezet ging hij samen met de vrouw die aan die tafel zat terug naar de keuken. Na een minuut of 10 werden beide borden net zoals hij ze had gebracht weer opgehaald. Ondertussen voltrok zich een bijna gelijk ritueel bij een paar oudere mensen die binnen aan het eten waren. Tja, ik ben natuurlijk bloednieuwsgierig wat er aan de hand was maar ben er niet achter gekomen. 

Na het pilsje zijn we terug gelopen naar de camper. Onderweg bij de LIDL hebben we per persoon een maaltijdsalade gekocht en een stokbroodje met olijven erin. Dit hebben we bij de camper opgegeten en zijn toen aan de Rummicup gegaan. Terwijl Elfriede thuis steeds wint was ik nu de gelukkige winnaar. 2:0 

Wat opviel vandaag is dat bij de camperplaats receptie geen registratie wordt bijgehouden, dat bij de biergarten ook geen gastenlijst werd bijgehouden en dat bij de LIDL de 1,5 meter met voeten wordt getreden. 

vrijdag 14 augustus 2020

Rond een uur of 10 gestart met als doel camping, camperplaats Insel Werder in Alt Schwerin. Een afstand van 27 kilometer moeten we afleggen. Het weer is iets minder dan gisteren. Iets bewolkt maar gaandeweg trekt de bewolking weg en wordt het weer steeds mooier en bereikt weer de ruim 30 graden. Onderweg komen we door Plau am See, een plaatsje waar we twee jaar geleden met de Schuttes zijn geweest. We deden toen bij de REWE boodschappen en hebben dat nu ook weer gedaan. Bij deze winkel werd ook echt iedere Corona regel die bestaat met voeten getreden. Afstanden van 1,5 meter aanhouden? Ho maar. Even wachten als je iets zoekt of wilt pakken? Ho maar. Wij hebben sterk het vermoeden dat de mondkapjesplicht een vrijbrief is om elkaar bijna van de sokken te lopen. Zo’n camper lijkt mij ook wel wat…

mooi groen is niet lelijk

Na de boodschappen doorgereden naar de beoogde camping. Shit, helaas vol. Tja en dan zeg je natuurlijk “had je maar even moeten bellen” maar dat kan niet bij deze camping. Dan maar naar camperplek 2 op ons lijstje. Circa 12 kilometer verder. Helaas bij de ingang stond een bord dat alles volledig bezet was. Dus zoeken naar een ander alternatief. Gebeld met Campingplatz Bad Stuer, 16 kilometer verderop. Een bijzonder vriendelijke campingbaas zei dat het aardig vol stond maar dat hij ons wel twee nachten onder kon brengen. We kwamen op weg daarheen nog bij twee campings langs waarbij de ene wel leek op Lolotte in Neede.

Helaas was deze ook volledig bezet. Dus toch maar naar Bad Stuer. 

Daar aangekomen moesten we buiten de receptie wachten voorzien van mondkapje. Ook hier viel op dat het campingpersoneel zonder mondkapjes mag rondhuppelen. Schijnbaar zijn Duitsers in dit soort bedrijven Coronabestendig…..

TJa, en nu staan we op een veldje omringt door Duitsers die elkaar op de een of andere manier kennen en hun tenten, caravans en campers in een soort enclave opzetten en aan de bier gaan. Wii gaan voor vandaag niet veel activiteiten meer doen. Wel willen we nog even naar 1 van de 1000 meren lopen. Is te doen want die ligt circa 300 meter van de camping verwijderd. Morgen gaan we een rondje 60 kilometer of half rondje 30 kilometer om het meer fietsen. Dat halve rondje kan doordat er een veerpontje halverwege is die je naar de overkant brengt. En waar je ook staat met de fiets er is altijd een overkant. Overigens de Rummicup competitie pakte dit keer sterk in het voordeel van Elfriede uit: 4-0

Zaterdag 15 augustus 2020

Na een summier ontbijtje om 10:00 uur op de fiets gestapt voor ons rondje Plauer See. Het weer is net als gisteren bijzonder mooi en warm. Het is bijna windstil waardoor het nog warmer aanvoelt. Het fietspad is afwisselend zand, steen, asfalt, schotter of keien. Op een behoorlijk aantal plaatsen moet je donders oppassen en goed voor je kijken want de boomwortels groeien boven het maaiveld uit. Niet dat we over een maaiveld reden maar wel over een fietspad met dit fenomeen. 

boomstronk
stronkje

Ik moet wel even opmerken dat de psyche van Elfriede totaal veranderd is sinds ze e-bike rijdt. Ze heeft de gang erin, heeft lol in het fietsen en ik hoor haar niet meer klagen dat ik te snel fiets. Het kost wat maar het geeft ook rust en voldoening…

mooi toch?

De route ging langs de oevers van de Plauer See en het uitzicht op de zee, wij noemen dat meer, was prachtig. Overal bootjes en mooie jachten. Hier en daar een zeilboot en soms een snelle motorboot. In het plaatsje Plau am See hebben we een IJskoffie gedronken. Dat spul smaakt best lekker bij warm weer. Overigens zal dat ook wel het geval zijn bij minder weer. In Plau am See moesten we beslissen of we verder gingen met de fiets of dat we met de boot naar de overkant zouden gaan en dan verder fietsen naar de camping. Het werd verder fietsen. Dus geen boottochtje. Na een poosje fietsen kwamen we een echtpaar tegen die op de brug stonden te kijken naar de boten op de Plauer See. De man zei dat we te snel fietsten. Wij gestopt. We kwamen aan de praat met het stel dat vertelde uit Zwitserland te komen. De man vertelde dat hij samen met zijn vrouw bij een slot waren geweest. Niet zo’n ding waar je de fiets mee vast kunt zetten maar waar je in kunt wonen. Ze hadden jaren geleden voor het eerst kennis met de slotvrouwe gemaakt en de Zwitser dacht dat hij nog wel een kans zou maken bij de slotvrouwe. Volgens zijn eigen vrouw ijdele hoop en geen kans. Was een leuk gesprekje, temeer omdat het Zwitsers accent prachtig is.

Na dit intermezzo verder gereden. Na een stuk verharde weg (asfalt) moesten we het bos weer in. We reden met de fiets een stuk dat we gisteren met de camper hadden gereden en kwamen opeens weer uit op een plek waar we eerder die dag ook al waren geweest. Het bleek dat we een rondje over Insel Werder hadden gereden. Op zich geen ramp maar er waren stukken bij waar je alleen maar kon lopen vanwege uitstekende boomstronken en af en toe een omgewaaide boom waarover je de fiets heen moest tillen. Na een stop met wat drinken vervolgden we onze tocht. We hadden er al ruim 40 kilometer opzitten en moesten nog 20. De bewegwijzering was niet al te best. Gelukkig had ik met mijn Garmin Montana navigatie een foto gemaakt van de camper op de camping. Dit apparaat slaat de foto dan op voorzien van GPS coördinaten. Dus, even op de foto klikken, aangeven wat voor type route je wilt en fietsen maar. Soms is het even afzien omdat dit ding je over allerlei paden stuurt maar uiteindelijk kwamen we toch rond 18:30 uur heelhuids bij de camper aan. We fietsen dik 60 kilometer!

Door deze lange fietstocht zaten we pas rond 20:00 uur aan de maaltijd. Na het eten nog even twee rondjes Rummicup gespeeld. Stand 1-1

Zondag 16 augustus 2020

Vanmorgen eerst maar eens begonnen met het lezen van de krant van gisteren. Vraag niet hoe het kan maar Elfriede kwam al om 8:30 uur uit haar bed. Tijdens een luchtig ontbijtje plannen gemaakt. Waar willen we heen in deze Corona tijd. Gisteren is ons namelijk gebleken dat veel campings geheel volgeboekt zijn. Bij drie campings waar we langs kwamen werd overal gezegd dat ze volledig bezet waren. Dit zagen we bij 1 van de campings:

Triker-van

Na wat campings te hebben gebeld en steeds in telefoonbeantwoorders uit te komen werd duidelijk dat we toch maar op de bonnefooi op pad moesten. De melding die 3 campings gaven was dat we moesten boeken of kijken op hun website. Probleem is echter dat de camping die we gaan verlaten dusdanig slecht internet heeft dat een website bezoeken niet gaat. Bovendien is het mobiele telefoonnetwerk zo slecht dat bellen met veel moeite gaat en dat WiFi via de telefoon geheel niet werkt.

Na een aantal pogingen toch verbinding met een camperplaats aan een jachthaven in Röbel. 

De Havenmeester verteld dat hij nog 1 plaatsje vrij had maar niet mocht en kon reserveren  en dat we maar naar Röbel moesten komen onder het motto plek nog vrij, dan geluk, plek weg dan pech!

Hij vertelde ook dat je in de deelstaat Meckpom alleen nog mag reizen als je reserveringen hebt voor 6 dagen bij je moet hebben. Heb je dat niet dan riskeer je een boete van 150 euro en moet je de deelstaat Meckpom subiet verlaten. Op de site van het RKI (Duitse RIVM) staat hierover niets, op de ANWB site ook niet. 

Enfin, camper reisgereed maken, en op naar Röbel. Een afstand van wel 24 kilometers!!!

Om half twaalf waren we ter plaatse en hadden mazzel. We scoorden een plaatsje op het haventerrein. Kosten 25 euro per dag inclusief Kürtaxe und stromkosten en gebruik sanitair.

Een leuke spreuk in het sanitair gebouw zie je hieronder:

Derrick of Tatort?
komt dit uit Derrick of Tatort?

Na installatie op de plaats koffie gedronken en het havenplaatsje even ingelopen. Daar hebben we weer een lekkere ijskoffie gedronken. Op weg daarheen kwamen we wat straatmeubilair tegen:

We wilden vanavond uit eten bij het visrestaurant aan de jachthaven. Je kon er niet reserveren, wel voor binnen maar niet voor het buitenterras. Toen we daarheen waren gelopen bleek er een file van minstens 10 stelletjes te staan. Ook zij wilden daar gaan eten…. wij zijn maar verder gelopen en hebben nog 2 restaurantjes aangedaan, echter allemaal vol bezet. We kwamen bij een pizzeria terecht en hebben daar lekker een pizza gegeten. Naderhand nog een ijsje gescoord bij de ijssalon naast de pizzeria en de dag was weer goed.

Nu dadelijk aan de Rummicup. Dat ik nu pas publiceer ligt aan het feit dat ik op de vorige campings amper aan bellen kon en dat wifi dramatisch slecht was. Morgen volgens trouwens de Rummicup uitslagen.

Maandag 17 augustus 2020

de haven van Röbel

Vanmorgen scheurde in alle vroegte (ruim voor 7:00 uur) de bakker het terrein op. De goede man had schijnbaar goede zin vandaag want de radio stond op volle geluidssterkte aan en de bas baste er vrolijk op los. Voor ik het vergeet, Elfriede heeft gisteravond de competitie wederom gewonnen. Een nipte voorsprong, stand 2-1 in het voordeel van Elfriede dus. Vanavond volgt een genadeloze revanche.

Na de huishoudelijke werkzaamheden zoals camper uitvegen, afwassen na het ontbijt, vuil water aftappen, toiletcassette legen en schoon water bijvullen zijn we aan de koffie gegaan. In ruim 4 dagen hadden we 50 liter water verbruikt. Valt dus wel mee. Komt overigens ook doordat we op een camping hebben gestaan waar we de afwas op een soort “afwas-afwerkplaats” deden. Tijdens de koffie heb ik diverse campings gebeld om te proberen een reservering te krijgen. Zonder aantoonbare reservering is verplaatsen met een camper of auto met caravan niet toegestaan in de deelstaat Mecklenburg Vorpommern. Probleem is echter dat de campings die je belt (in het Duits “anruft, dus niet blaft…) niet willen reserveren. Je komt bij een groot aantal campings rond de Müritz (groot meer) op een antwoordapparaat uitkomt die niet uitgeluisterd wordt maar door verwijst naar een website of e-mail adres van haveltourist.de. Als je dan vervolgens een mail stuurt met het verzoek om op bijvoorbeeld camping Weissensee een plaats te reserveren krijg je nooit een berichtje terug dat dit voor je gedaan is of dat dit niet kan. Je moet dus noodgedwongen op pad met de camper zonder reservering en daar staat zoals ik al eerder schreef een behoorlijke boete op. Men doet dit om dagrecreatie te voorkomen.

We hebben momenteel mensen naast ons staan die uit deze omgeving komen maar er zo flauw van zijn dat ze morgen verkassen richting de Lüneburger Heide. Daar schijnt het minder druk te zijn en moet wel plek te krijgen zijn voor campers of caravans. Vooralsnog gooien wij de handdoek niet in de ring en gaan morgen op tijd op pad om een volgende overnachtingsplek te zoeken. Morgen zal het weer ook iets minder zijn dan vandaag. Met minder bedoel ik in de zin van niet zo mooi. De hoeveelheid weer is immers altijd gelijk. We krijgen iets regen, alhoewel ik met een man sprak die hier geboren en getogen is, en die zei dat regen hier vaak over waait en niet van betekenis is. Overigens vandaag was het weer weer ruim over de 30 graden.

Na de koffie heb ik de rossen uit de camper gehaald en zijn we op bezoek geweest bij een 1000 jaar oude krooneik: Quercus robur. De eik staat langs de weg omgeven door een hekwerk en heeft een kroondiameter van 25 meter en op borsthoogte een stamdiameter van ruim 3 meter, en omtrek van ruim 9,80 meter. De oude dame met een hoogte van 25 meter zag er niet uit maar wordt schijnbaar goed onderhouden en heeft zo te zien geen last van Corona.

Krooneik van 1000 jaar

Na het bezoekje aan deze oude dame zijn we terug gefietst naar de camperhaven en hebben onderweg bij de Edeka nog snel even een lekkere bak vanille-ijs gekocht. Bij de camper aangekomen heb ik een grote pot koffie gezet en dit afgekoeld in water en daarna in de koelkast gezet. We gaan om de kosten te drukken vanaf nu zelf ijskoffie maken. Ik ben anders voor iedere ijskoffieconsumptie ruim 9 euro kwijt.

Na de koffieproductie zijn we weer op de fiets gestapt om nog even een stukje langs het water te rijden en vis te kopen. Op een terrasje nog wat gedronken en toen naar de camper terug. Onderweg kwamen wij bij een klein strandje langs. Tijd om te zwemmen in de Müritz. Heerlijk water. Een aanrader. Gaan we vaker doen, ja als je al die boten ziet, begint het te kriebelen om het vaarbewijs weer te halen. We hadden beide het vaarbewijs al maar deze zijn onvindbaar…

En ja, een Laika met boot op een trailer erachter lijkt natuurlijk niet gek. Moeten we maar eens verder over filosoferen.

Nog even ter info: het bleek, dat niet iedereen die zich ingeschreven had op onze site, een mail ontving nadat ik iets gepost had. Vanmorgen heeft Joeri van Nederlink Webdesign een paar aanpassingen doorgevoerd. Ik hoop dat het nu wel werkt. Mocht het niet zo zijn laat dan even een berichtje achter.

Schriftsteller arbeitet!

Dinsdag 18 augustus 2020

Vandaag is het de verjaardag van Nout. Hij is vandaag 10 jaar geworden. We hebben nu dus een tweede tiener onder de kleinkinderen. Eigenlijk klopt die benaming niet omdat Sterre 12 wordt. Nout, kerel, van harte gefeliciteerd!

Even het volgende over de Rummicupcompetitie. De hoofdrolspeelster in deze competitie maakte er gisteravond niet veel van. Ze verloor met 4-0. 

Vanmorgen werd ik niet wakker van de bakker met zijn bas op de radio en lawaaiige auto maar van de kar waarop de broodjes in kratten werden vervoerd. Gisteren werd namelijk bij de toegang van de weg naar de haven een boller geplaatst die alleen open gedaan kan worden door de Havenmeister, tja en die was nog niet aanwezig om 7:00 uur. Dus moest het brood op de kar.

Wij hebben direct na het ontbijt onze camper reisklaar gemaakt en reden al voor 9:30 uur de camperplaats af. Reisdoel voor vandaag: Waren aan de Binnenmüritz. Een afstand van wel 19 kilometer die we zo mogelijk in 1 dag willen afleggen.

Om 10:00 uur waren we al in Waren op camping en camperplaats Kamerun. Bij de receptie werd ons verteld dat we een vrije plaats mochten uitzoeken en dat we ons daarna maar moesten aanmelden. We staan nu met de camper naast een paadje dat naar het meer loopt en waar een verhuurpunt is van surfplanken en dat soort watersportartikelen.

Toen we net op de plek stonden begon het wat donker te worden en te regenen. Het regende lekker door tot circa 14:00 uur. Op zich niet erg en natuurlijk goed voor de natuur.

Na de regenbui heb ik ons aangemeld bij de receptie. Je mag enkel binnen als je een mondkapje op hebt. Dus dat doe ik maar trouw. Bij de receptie moest ik allerlei formulieren invullen en tevens een papier waarop ik aan moest geven tenminste 14 dagen Coronavrij te zijn. 

zeg mondkapje waar ga je heen?
hond met afgezakt mondkapje

Na aanmelding hebben we even een broodje gegeten en kwam de zon erdoor. Dus de luifel maar uitgedraaid en de stoelen buiten gezet. Daarna zijn we naar het centrum van Waren gelopen alwaar we ruim een uur waren. Afstand van camperplek tot centrum 3,1 kilometer.

mooi doorkijkje

Toen we in het centrum waren, ontwaarden wij een ijssalon. Toen wij waren gaan zitten duurde het geruime tijd voordat een ober ons zag zitten. Hij kwam totaal ongeïnteresseerd op ons toe lopen. Ik vroeg om de ijs en koffiekaart. Die werd gehaald en regelrecht zonder ook maar iets te zeggen op de tafel gesmeten. En hup, weg was de gozer…. 

Je zou denken dat ook in Waren de mensen en vooral de horecamensen vriendelijk waren. Helaas bleek dit niet het geval. Na ruim 10 minuten wachten was de gozer nog niet terug en wij waren niet van plan daar verder op te wachten en zijn opgestapt. Een eindje verderop was een bakkerij en daar zijn wij gaan koffiedrinken met daarbij een klein gebakje. Ook hier waren de mensen van de bediening niet erg vriendelijk. 

Wij waren dus in Waren. Vandaar ook vaak het woordje waren in mijn verhaal van vandaag. 

Opvallend was dat het er erg druk was en dat men geen rekening houdt met de 1,5 meter regel. Ik heb dan ook het grootste deel van de tijd dat we door het centrum liepen mijn “Mundkappe” oftewel “Mundschutz” op gehad. Natuurlijk op de correcte manier. 

Het oude centrum van Waren is echt mooi om te bekijken. Veel oude gebouwen met de uitstraling nog van de DDR-tijd. 

En nu zitten we bij de camper op onze campingstoelen voorzien van kampeeropklapstoelhangbewaartasrechtsdragend. Deze hebben we ooit van vrienden gekregen en tot grote schande nog nooit in gebruik genomen. Sorry daarvoor.

stoel met ….dinges

Morgen gaan we er met de fiets op uit en vanavond weer aan de rummicup. Kan ook zijn dat we morgen met de camper gaan varen. dat doen er wel meer tegenwoordig.

camper te water

Woensdag 19 augustus 2020

De rummikub-competitie gisteravond is door mij met 2-1 gewonnen. Hevige teleurstelling bij de tegenpartij. 

Vanmorgen was het eerst een beetje fris, het was bewolkt, wel windstil maar de zon had moeite om erdoor te komen. Met een kopje thee binnen handbereik heb ik de krant op de iPad gedownload en deze op mijn gemakje gelezen. Gisteravond hebben we op de iPad de toespraak van Rutte en de Jonge bekeken en vandaag stonden er al allerlei op- en aanmerkingen en tegenwerpingen in de krant. Wat mij opviel in de krant is het voor mij nieuwe woord “alarmistisch”. Woorden als alarmpistool en alarmsignaal ken ik uiteraard wel. Ik had er denk ik voor gekozen om “alarmerend” te gebruiken. Nu ik er goed over nadenk zeg je ook “drastisch’ in plaats van “drasterend”. Dus dan zou “alarmistisch” wel kunnen. Het is eigenlijk maar net wat je ervan maakt, en te stom om erover te orakelen.

Na het late ontbijt (zo rond 10:15 uur pas ontbeten) zijn we om 11:00 uur op onze fietsen gestapt om een rondje Tiefwarensee te doen. Elfriede schatte vooraf de afstand in op circa 20 kilometer, het waren er echter slechts 11. De zon scheen inmiddels uitbundig. Onderweg hebben we nog wel wat wolkjes gezien maar het bleef heerlijk fietsweer.

Uitzicht vanaf de camperplek tijdens het ontbijt

Ook vandaag konden we weer genieten van de prachtige natuur en het weidse uitzicht over het grote meer. Mecklenburg Vorpommern en dan met name het 1000 zeeën gebied “sind eine Reise wert”

fietspad van bovenaf gezien

Terug in Waren hebben we een kopje koffie gedronken bij een bakkerij op de hoek. De verzoeking om er gebak bij te nemen was groot want de keuze was reuze! We deden het echter niet! 

Omdat we nog wat boodschappen moesten doen zijn we op zoek gegaan naar een Lidl. Op weg daarheen kwamen we langs een voor ons nog niet ontdekt deel van Waren. De haven! 

Sant Tropez is er niets bij. Mooie boulevard met barretjes en restaurantjes en viszaken. En ik kan je melden dat men daar goede viszaken deed. 

Ook is er een ijssalon, Tutti Frutti genaamd. Ik wist dat niet maar Elfriede had dat ergens gelezen. Tja, en daar kom je niet aan voorbij. Mijn fiets trekt dan altijd automatisch in de richting van de ijssalon. Elfriede scoorde een bakje ijs met 2 bolletjes en ik heb het gehouden bij een klein origineel DDR-softijsje. 

Om 15:30 uur waren we na toch nog ruim 20 kilometer fietsen terug bij de camper en hebben daar even wat gedronken. Ik ben nog even naar de receptie gefietst om ons verblijf op de camperplek met 3 nachten te verlengen. We staan hier nu dus tot zondagmorgen uiterlijk 11:00 uur. 

ons plekje tot zondag

Na deze actie heb ik mijn cyclocrosser uit de garage gehaald, pedaaltjes eraan gezet en ben ik richting Röbel gereden. Lekker over bospaden crossen. Toen ik na een tochtje van 30 kilometer weer camper kwam (thuis is nu camper) had Elfriede de warme maaltijd klaar. Smaakte weer lekker.

Terwijl ik op pad was heeft Elfriede haar creativiteit weer de loop gelaten en zich laten inspireren door vlierbessen. Het resultaat zie je hieronder.

inspiratiebron: vlierbes

Wat we vanavond doen laat zich raden. Morgen volgen de scores.

Oh ja, gisteren kreeg ik van 2 trouwe volgers/lezers een opmerking over de dag waarop ik geblogd had. Uiteraard was dit geen fout van mij maar enkel een test of de volgers/lezers wel goed opletten. En dat doen ze. Compliment daarvoor!

Donderdag 20 augustus 2020

De rummikubcompetitie duurt voort. Gisteravond win ik wederom met overmacht van de tegenpartij. 3-0

Vanmorgen was ik al vroeg uit de veren. Ik zat om 7:30 uur al aan de thee en achter de digitale krant. Het weer was nog niet om over te pochen. Het waaide behoorlijk en de zon liet zich nog niet zien. Was zeker aan het uitslapen…

Zo tegen een uurtje of 10 begon het zonnetje er door te komen. Het begon echter ook wat harder te waaien. De wind weerhield de vele watersporters, die voor onze deur bij het“Funmüritz wassersportcenter” stand-up boards, kajaks en surfplanken huurden, er niet van om het water op te gaan. Het is mooi om te zien hoe sommige stand-up peddelaars op een zeker moment het evenwicht verliezen en dan van hun board kieperen. 

Om 12 uur gaf de wind er de brui aan en werd het echt zonnig. Tijd om de fiets te pakken en toch nog even een tochtje maken. We reden eerst een stuk over de camping en toen door een stuk bos langs het meer naar het fietspad langs de grote weg. Doel van ons korte tripje is Klink. Hier is een bioboerderij waar allerlei biologische producten te koop zijn. Het aanbod aan levensmiddelen viel tegen. Het is in de loop der jaren meer een grote souvenirzaak geworden dan dat er bioproducten aangeboden worden. Wel wat kaas en vleesproducten maar ook kruiden voor bij de BBQ en zeep, tassen, porselein etc. Ook een restaurant erbij waar de normale vette hap maar ook ijs, koffie en gebak te koop is. Wij hielden het bij een ijskoffie.

Na deze stop zijn we toch nog een stukje verder gefietst en kwamen langs een slot. Dit slot is in 1898 gebouwd door Arthur en Hedwig Schnitzler. Deze mensen zijn bekend van het Schnitzel paradijs. Na de oorlog is het slot gerenoveerd en nam Harry Potter er zijn intrede. Omdat het kasteel te groot is voor Harry Potter alleen heeft hij een deel omgetoverd tot hotel. Het verhaal gaat dat hij ’s nachts zwerkbal speelt en soms ook zwerkwaterpolo in de Müritz See. Of het waar is weet ik niet maar het zou best eens zo kunnen zijn.

Harry Schnitzler Potter kasteel

De terugweg van het Harry Potter kasteel ging door het bos langs het meer. Een paar mooie klimmetjes maakten deel uit van de rit. We reden langs mooie witte zandstrandjes. Van dat soort strandjes die je ook ziet in Kroatië. Nu dus alleen dichter bij huis en minder Coronarisico.

Gebruind op het strandje

Je kunt om te varen op de Müritz een boot huren, je kunt echter ook een boot huren waar je je eigen caravan of camper op kun zetten. Dan heb je, je eigen huisje bij je en kun je kijken hoe het varen je bevalt. Vanmorgen werd er 1 caravan van boord gehaald en werd op 2 boten ieders een caravan geplaatst. Een mooi spektakel om te zien hoe dat gaat… 

nog een heel gedoe, het lossen van een caravan
deze caravan werd er uiteindelijk afgehaald

Terug bij de camper nog snel de zwembroek aan en een frisse duik in de Müritz See genomen. Watertemperatuur rond de 21 graden schat ik zo in. 

Al met al weer een leuk dagje met goed weer. Morgen gaan we op de fiets naar Röbel. Daar wordt het jaarlijkse Food Truck Festival in het havengebied gehouden. Als het te druk is gaan we natuurlijk niet het haventerrein op. Zeker is wel dat we enkel met Mund- und Nasenschutz de drukkere oorden en plekken bezoeken. 

Vanavond barst de strijd weer los!

Tot morgen.

Vrijdag 21 augustus 2020

Gisteravond werd de rummikubcompetitie met 2-1 in het voordeel van mijn opponent beslist. 

Vanmorgen al vroeg wakker en wederom gestart met een kopje thee en een het digitale krantje. Na de krant wat huishoudelijke werkzaamheden aan de camper verricht. Het vuil water afgetapt en geloosd in een putje direct naast de camper en 65 liter schoonwater bijgevuld. Toen de fietsen in gereedheid gebracht voor ons ritje naar Röbel naar het Foodtruck Festival. De afstand tot aan Röbel is volgens de bordjes 26,5 kilometer. Het is echter al erg warm dus we doen rustig aan. We zijn pas om 12:30 gaan fietsen. Om circa 14:00 uur zijn we in Röbel. We hebben onderweg nog even wat bij een fietshaltepunt wat gedronken. Ook hier wederom zeer onvriendelijke bediening. Of deze mensen een Coronadip hebben? Ik weet het niet, wat ik wel weet is dat ik niet zo met gasten om zou gaan. 

Om op het Foodtruckfestival terrein te komen moet je je inschrijven op een lijst en moet je 3euro entree per persoon betalen. Direct aan het begin stond een ijsverkoper uit Thüringen met een bijzonder mooi beschilderde bus.

The ijsboer uit Thüringen

Hij vertelde dat ijs al in ijstijd door de oermens gegeten werd en dat dit een rustgevende werking op mensen heeft. Ik bedoel niet de oermens want die rust al geruime tijd, naar ik hoop, in vrede maar het eten van ijs is rustgevend en zou voor mensen die psychische problemen hebben een helende werking hebben. Tja, er zijn beroerdere medicijnen om op te knappen. De nieuwste vinding van de ijsboer was zwart ijs, zal hij in het kader van discriminatie wel geproduceerd hebben want enkel wit ijs kan natuurlijk niet meer.

Gitzwart ijs.

Op het foodtruckfestival hebben we voor het eerst deze week gezondigd. We hebben nl. een bak patat gegeten met een warme kaassaus en gebakken spekkies. Elfriede had patat pulled beef met kaassaus. Heerlijk!! Daarbij een Apfelschorle voor Elfriede en een Guinness biertje voor mij. De maaltijd was voldoende en compleet!

bijzondere foodtruck, hier haalden we onze maaltijd
een smoker a la Thijssen, maar dan ietsje groter

Na het foodtruck gebeuren nog even wat boodschappen gedaan en toen weer terug naar de camping. Het leek erop dat het zou gaan regenen dus hebben we een 2 kilometer kortere terugweg gekozen. Terug bij de camper waren we niet nat van de regen maar van het zweet. Ik ben nog even een half uurtje in het grote meer gaan zwemmen om lekker af te koelen.

Zo meteen na het bloggen nog even een stukje brood eten en dan weer bezig met onze favoriete tijdverdrijf.

Tot morgen.

Zaterdag 22 augustus 2020

Rummikub gisteravond 2-2. 

Vanmorgen was het eerst fris, bewolkt en winderig. Omdat we vandaag bij de camper wilden blijven kon Elfriede wat langer blijven liggen en ging ik na het lezen van de digitale krant de camping verkennen. De camping heet “Kamerun”, vraag me niet waarom maar het is zo. Het is een reusachtig grote camping met 4 grote sanitairruimtes. De camperplaatsen zijn gesitueerd rondom het campinggebeuren. Ik schat dat er in totaal zo’n 80 campers kunnen staan en ontelbaar veel tenten. Slechts een klein gedeelte is bezet door vaste standplaatsen. Het is geen goedkope camping. Je betaalt voor een camper 29,00 euro per nacht en daar komt nog eens 2 euro per persoon per dag aan toeristenbelasting bij. Je krijgt bij aanmelden een kaart/pasje waarop ze standaard 5,00 euro zetten. Met deze kaart/pasje kun je de sanitairruimtes binnen gaan en kun je ook douchen. Zodra je in de douchecabine bent zet je de kaart/pasje voor een lezer en op het moment dat je de rode knop van de douchekraan indrukt begint de lezer tegoed van je kaart/pasje af te boeken.  

Per 3 liter water wordt er 1 eurocent afgeboekt. Dus wie snel doucht betaald weinig en wie lang doucht betaald veel, ergo wie slank is betaald weinig en wie dik is betaald veel. Die laatste heeft immers meer oppervlakte dat nat moet worden…., wie veel haar heeft en dit wil wassen betaald veel en wie weinig haar heeft, zoals ik, betaald weinig…. Eerlijkere manier van afrekenen is er eigenlijk niet.

Verder kan ik de camping enkel aanprijzen. Supermooi. Mooi zandstrandje, mooie jachthaven erbij. Als je een boot te water wilt laten (of eruit halen) en doet dit op de helling met je eigen auto of camper dan betaal je 10,00 euro per “slip” en als je het laat doen door de Havenmeister dan betaal je 20,00 euro per slip. In de jachthaven kun je de boot aanleggen en dat kost 1,50 euro per meter bootlengte. Mooi om te weten voor de boorliefhebbers onder ons.

Na het ontbijt is Elfriede met haar quilthobby aan de slag gegaan en ik heb de camper hier en daar wat schoongemaakt, water bijgevuld, grijs water afgetapt en meer van dan soort klusjes. Later op de dag zijn we samen nog een rondje camping gaan lopen en na het warm eten (een heerlijke pastasalade) zijn we wederom aan de Rummikub gegaan.

Zondag 23 augustus 2020

Gisteravond is de Rummicompetitie wederom beslist in het voordeel van mijn persoon 3-1

Gisteravond hadden we ook samen besloten om naar Fürstenberg aan de Havel te gaan. In de buurt van deze plaats is nog een mooie camping maar de beheerder aldaar neemt noch de telefoon op noch leest hij zijn mail uit, dus maar naar de plaatselijke jachthaven. Wij zijn hier 10 jaar geleden ook al eens geweest en vonden dat toen al een leuke camperplaats.

Vanmorgen stond ik al om 7:00 uur naast mijn bed. Buiten was het guur weer. Veel wind en absoluut nul zon! Toch buiten even zitten puzzelen en een kopje thee gedronken. Om half negen stond ook Elfriede naast het bed. Na het ontbijt en dat was al om 9:30 uur vertrokken we richting Fürstenberg, een afstand van wel 69 kilometer! Reden om redelijk vroeg te vertrekken is dat de camperplaatsenmarkt door het Coronavirus aardig overspannen is. Veel camperaars die laat op de dag op een camperplaats arriveren krijgen nul op het rekest en moeten verder zoeken naar een plaatsje voor de nacht. En… wildcamperen is er in Duitsland niet bij. Na een dik uur rijden waren we ter plaatse. De route vanuit Waren gaat via provinciale wegen waar je grotendeels 70 mag rijden. Het landschap is glooiend, te vergelijken met de Bourgogne in Frankrijk. Alleen zijn hier de landerijen van ongekende grootte. Elfriede en ik zeiden al tegen elkaar, als je hier moet eggen, ploegen of zaaien, mag je wel zorgen dat de dieseltank van de tractor goed vol zit en dat je brood en koffie bij je hebt. Met zulke lappen grond ben je niet voor zessen thuis! Wij hebben in Dalen de ruimte, maar hier hebben ze nog meer ruimte.

De ontvangst van de Havenmeisterin was vriendelijk. We kregen zelfs allebei een zakje Haribo gummibeertjes, onder het motto Haribo macht camperaars Froh. Ze liep met ons mee naar de camperplekken en we mochten aangeven waar we wilden staan binnen de vakken die nog vrij waren. Volgens mij staan we ongeveer op dezelfde plaats als 10 jaar geleden. Voor zover ik me herinner zijn enkel de stroomaansluitpunten intussen vernieuwd. Voor een camperplek betaal je hier 14,00 euro en voor de stroom 0,60 euro per kW, douchen kost 0,50 euro. De Coronaregels worden hier streng opgevolgd. Van de 3 toiletten is de middelste gesloten en bij de douches is dit net zo. Buiten hangt een bord met 4 klossen, 2 met een tekening van een wc-pot erop en 2 met een douchekop erop. Zodra de klossen weg zijn, zijn er 4 personen binnen. Dat is ook de max en dus moet je wachten tot er iemand naar buiten komt met de klos en dan bij jij de klos, oftewel aan de beurt. Klinkt negatief maar als je hoge nood hebt kan dat ontspannen en positief uitwerken.

ons plekje op de “Stelplatz”

Nadat we de boel geïnstalleerd hadden hebben we koffie gedronken en hebben we de fietsen uit de garage gehaald. Elfriede had een knooppuntroute van ruim 25 kilometer uitgestippeld. Mooie route met aardig wat klimmetjes erin. Beetje Lemelerberggevoel kreeg ik erbij. Maar ik rij natuurlijk ook op eigen kracht en niet op (groene) stroom…

Omgeving waar we nu zijn
Natuurgebied

De route liep eerst een stukje door de stad en daarna door bosrijke omgeving en grotendeels over mooie fietspaden. Opvallend in de bossen hier is, dat de grove dennen hier, en dat zijn er echt heeeel veel, er bijzonder slecht bij staan. Voor zover ik kan beoordelen staat de helft zeker op afsterven. Onderweg kwamen we ook weer langs diverse meren waarvan er 1 het schoonste water van Meckpom zou hebben. Wij hebben natuurlijk dit meer gemist…..

mooi groot meer met waterlelies

Bij een leuke eettent hebben we wat gegeten en gedronken. Op de kaart stond onder andere een Salade met Reibekuchen en Zalmfilet. Wij besloten daar voor te gaan. Superlekker. Bij Elfriede kwamen de herinneringen aan vroeger boven. Bij haar thuis maakten ze vroeger ook wel eens Reibekuchen. Het is een soort platte pannekoek van geraspte aardappelen, ei en bindmiddel (geen touw) dit wordt droog gedept en dan in de vorm van een klein, dun (5 mm dik) pannenkoekje gebakken in olie. Smullen!

Toen we het eten bijna op hadden begon het wat donker in de lucht te worden. Met nog dik 10 kilometer voor de boeg begonnen we de terugreis. Gelukkig bleef het droog en dat is het ook terwijl ik dit verslag zit te schrijven nog steeds. De zon is er uitbundig bij!

We hebben vandaag bijna 30 kilometer gefietst en tot nu toe tijdens onze vakantie in Meckpom al ruim 300 kilometer afgelegd. 

Tja, en dan is er nog het probleem dat ik 1 van mijn trouwe lezers bijzonder teleurgesteld heb en een slapeloze nacht bezorgd heb. Dat komt door het feit dat ik gisteren geen verslag heb gepost op de site. De persoon in kwestie heeft afgelopen nacht elk half uur de wekker gezet om te kijken of er al nieuwe mail was vanuit onze website. Mijn oprechte excuses. Ik zal proberen om vanaf nu dagelijks te schrijven. Ik geef er geen garantie op!

Wat ons onderweg opviel is onderstaande automaat, dat zie je bij ons niet meer.

sigarettenautomaat, hier roken nog erg veel mensen!!

En verder een gedicht op een houten bord midden in een bosgebied.

Een bosgedicht…

Tot morgen!

Maandag 24 augustus 2020

Gisteravond viel de rummikubsessie in het nadeel van mij uit. Elfriede won met 3-1. Vanavond volgt de onverbiddelijke revanche!

Vanmorgen in de camper thee gedronken en de digitale krant gelezen. Het verwondert mij dat de heren en dames Corona geleerden steeds tot nieuwe inzichten komen en het veelal met elkaar niet eens zijn. Wat ik ook raar vind is dat, men wel een Europese Unie heeft, maar dat ieder land zijn eigen onderzoeken en bevindingen doet. Ik dacht altijd dat men door de krachten te bundelen een voordeel zou hebben, wat de ene niet weet, weet immers meestal de andere wel?

Na het lezen van de krant ben ik naar het centrum van Fürstenberg gelopen om daar bij de plaatselijke bakker brood en broodjes te halen. Een marsje van 20 minuten. Dus tijd voor een koffie to-go voor ik aan de terugweg begin. Ik moest 5,53 euro betalen en gaf de bakkeres een briefje van 20 euro. Ze vroeg of ik kleingeld had. Nee, helaas niet. Werd ze min of meer boos! Wederom een norse en echt onvriendelijke tante, gelukkig smaakte de koffie wel goed. Het centrum van het stadje is oud en er is veel leegstand. Ook veel vervallen gebouwen. Elfriede heeft ergens gelezen dat met behulp van subsidiegeld de huizen en gebouwen gesaneerd worden. 

Op de terugweg kwam ik langs een gebouwtje waar denk ik de zus van Bin Laden woont. Ik heb weleens eerder gehoord dat zij zich in Duitsland ophoudt. Ik wist alleen niet waar, wel wist ik dat ze Bio Laden heet. Het bewijs dat ik uitgevonden heb waar ze woont staat op onderstaande foto.

hier woont Bio Laden, zus van Bin Laden

Terug bij de camper hebben we samen ontbeten. Toen we het ontbijt net op hadden kwam er een medecamperaar bij ons om even een praatje te maken. Deze man (en zijn vrouw) stonden ook op de camperplek in Waren, pal naast ons en ook daar had ik al leuke gesprekken met hem. Hij is zoals men dat in Duitsland zegt “Gelernter Automechaniker” maar heeft na 10 jaar automonteur dat vak aan de wilgen gehangen en is in de Farmaceutische industrie gaan werken omdat dat beter betaalde.

Hij moest schijnbaar even zijn ei kwijt, was een beetje in slecht humeur. Zo van: waarom ben ik hier nog terwijl ik het in huis ook goed heb, het weer is vandaag niet zo bijzonder, het uitzicht op de witte muur van de opslaghal is niet leuk, de toiletten zijn matig….. ik denk dat hij een Coronadipje had. Eigenlijk kwam het erop neer, dat hij zich afvroeg, wat de zin van camperen en het leven was. Ik zei tegen hem dat als je zo denkt dat je dan beter een stuk touw in een boom kunt knopen en je daaraan dan op kunt hangen. Hij keek mij met grote ogen aan en begon te glimlachen en zei toen dat we het met elkaar eigenlijk nog niet zo slecht hebben. Ik kan me zijn ontevredenheid echter wel indenken, zijn vrouw is nl. ziek, heeft de ziekte van Lichen Planus, een soort van extreme huidaandoening die alleen met Cortison of Chemo te bestrijden is. Meestal treedt verbetering op na 3 jaar. Toen ik hem vroeg hoelang zijn vrouw dit nu al had zei hij ruim 2 jaar. Toen ik daarop zij dat ze dan al ruim over de helft waren zei hij dat dat inderdaad positief denken is. Zelf heeft hij ook een medisch probleem; Tinnitus, een gehoorprobleem dat zich kenmerkt door een constante fluittoon. Hij luistert daarom per dag 90 minuten naar muziek van een bepaalde app die zijn gehoor als het ware traint en waardoor de klachten minder (in de zin van beter) worden. Leuke mensen maar wel met veel problemen op het gebied van gezondheid.

Na het ontbijt en gesprek met de buurman zij we met de fiets naar het centrum gegaan om daar bij de Netto boodschappen te doen. Mijn Ortlieb fietstassen waar ik verleden jaar mee op pad ben geweest naar Santiago de Compostela komen goed van pas bij het boodschappen doen. Er past lekker veel in. Overigens zie je hier in deze omgeving veel fietsers met volle bepakking. Het schijnt hier een geliefde streek te zijn om fietsvakantie te houden. Als ik dat allemaal zo zie dan begint het bij mij ook weer te kriebelen. Ik heb alvast voorzichtig bij Elfriede aangekondigd dat ik volgend jaar indien Corona het toelaat ook maar weer op de fiets stap. En dan lijkt me Meckpom wel leuk om te gaan “befietsen”.

Tal van vakantiefietsers in Meckpom onderweg

dit is fietsen in de vakantie

Toen we de Netto uit liepen kwamen we bij de bakker langs. Er lagen heerlijke stukken pruimentaart in de vitrine. We namen er 2 mee. Toen we bij de fietsen waren en de tassen beladen hadden opperde ik dat we onze oude buurtjes uit Waren ook wel konden trakteren op een pruimentaart. Zou wellicht hun humeur wat opvijzelen. Zogezegd zo gedaan. Terug bij de camper hebben we dat erheen gebracht en aan hun tafeltje gehangen. Ze waren nl niet thuis maar aan het fietsen. Wij hebben thee gedronken en de pruimentaart opgegeten. Overigens was dit ons eerste gebak in de vakantie. En dan ook nog zonder slagroom!

Na de thee op de fiets weg. We zijn richting het plaatsje Himmelpfort gereden. Circa 10 kilometer verderop. Wij kunnen dus gerust stellen dat we de Himmelpforte hebben gezien. 

nog aan de goede kant van de poort….

Je komt richting Himmelpfort langs Ravensbrück een vrouwen werk- en concentratiekamp uit de Tweede Wereldoorlog. Er hebben zich hier verschrikkelijke dingen afgespeeld. Het gebied is bosrijk en heuvelachtig en je ziet vanaf het fietspad de barakken waar de vrouwen moesten werken en gevangen werden gehouden. 

In Himmelpfort staat een oud klooster met een kloosterkerk. Van het klooster is niet veel meer over maar de kerk is nog intact en in gebruik. Er was ten tijde van de bouw van de kerk niet voldoende geld om een toren te bouwen waarin de klokken konden hangen. Ze hebben daarom maar een constructie op de grond neergezet.

kerkje voor het klooster
Monnikspij
Kansel
Klokkentoren op de grond

Ook is Himmelpfort bekend om zijn postkantoor voor alle kerstpost. Kinderen uit de hele wereld sturen naar dit postkantoor hun wensen voor kerst aan de kerstman. Van hieruit worden alle brieven beantwoordt. 

brievenbus van de kerstman
de oude baas himself

Dat de vrouwen in Himmelpfort het met de echtelijke trouw niet zo nauw nemen bewijst het bord dat bij de ingang van het plaatsje staat! 

aparte naam voor een plaatsje
tja, wil de echte vader opstaan?

Op de parkeerplaats bij het kerstpostkantoor zag ik deze oude Lada staan. Een voertuig met de degelijkheid van een tank en van Oostblok makelij.

Ons fietstochtje werd op terugweg iets vergald door een behoorlijke puist wind en een lekker regenbuitje. Elfriede voerde de snelheid op tot ruim 22 km per uur zodat we snel thuis waren. Terwijl we aan het koken waren kwam de buurman uit Waren aangelopen en vroeg of wij ook iets lekkers hadden gevonden bij de camper. Hij had al diverse buren gevraagd en niemand wist of had iets. Tja, dan bleven alleen Die Holländer over… Hij vond de geste zeer leuk en bood ons het “du” en bij voornaam noemen aan. 

Naderhand lekker warm gegeten en vanavond weer een strijd leveren!

Tot morgen.

Dinsdag 25 augustus 2020

De rummikubcompetitie liep gisteravond voor mij wederom funest af. Ik verloor met 2-0 en was dermate gefrustreerd dat ik geen 3eronde meer wilde doen en de opvolgende nacht van ellende geen oog heb dichtgedaan.

Dat we slechts 2 rondes maakten lag natuurlijk niet alleen aan het feit dat ik 2 keer verloor maar er ook aan dat we laat aan onze competitie begonnen. Ik heb namelijk voor 1 van mijn volgers een zwak. En laat nu net deze volger graag haar foto hebben bij de reacties die ze plaatst. Ik heb ruim anderhalf uur zitten zoeken maar ben er nog niet uit hoe ik dat voor elkaar krijg. Vandaar dus de late start en mede daardoor slechts 2 rondes. Als er een lezer is die weet hoe ik het wel voor elkaar krijg met het plaatsen van een foto dan hoor of lees ik dat graag.

Vanmorgen om 7:15 uur al uit de veren. Zoals altijd koppie thee, digitale krantje en even op internet.

Om 10:15 uur vertrokken we uit Fürstenberg vanaf de camperplaats. We hadden een behoorlijke rit van wel 34 kilometer voor de boeg. Dit reden we in 1 keer zonder stops en zonder overnachting. Onderweg nog even de tank volgegooid met de goedkoopste diesel sinds tijden, 1,029 euro per liter. De route liep via Bundesstrassen met aan weerszijden weer ontzettend uitgestrekte landerijen. De dorpjes waar we door reden bestaan veelal uit oude en vervallen gebouwen. Je kunt wel zien dat het hier niet erg welvarend is. 

Om 11:00 uur kwamen we aan in Templin een oude stad op circa 60 kilometer van Berlijn. In Templin is een bijzonder mooie camperplek waar 50 campers kunnen staan. De opstelling is verdeeld over 4 grote cirkels. De camper staat op straatwerk en naast de camper heeft iedere camperaar zijn eigen grasveldje. Op de camperplek mag je zelf een staplaats uitzoeken en je dan melden bij de receptie van de Natur Therme. Een plaatsje kost 12 euro en daarbij komt nog de toeristenbelasting in de vorm van “Kurtaxe” van 1,50 euro pp. Stroom gaat via een soort smartcard. 

keurig verzorgde camperplaatsen

In de Natur Therme kun je zwemmen in een zeer luxe zwembad met watervallen, bubbelbaden, zoutbaden en koudwaterbaden. Dat gaan we morgen doen. Voor 11,00 euro pp mag je 2 uur in het water liggen. Elk half uur verlengen kost 1,00 euro extra. We gaan het beleven!

Na installatie op de camperplek zijn we op de fiets naar Tempin gereden. Afstandje van 3,5 kilometer. In het centrum van Templin was vandaag toevallig een fruit, vlees, vis en warenmarkt. Niet groot maar wel leuk om even over te lopen. 

Net buiten het centrum aan een meer zagen we deze vlotten met accommodatie erop in de vorm van een lang gerekte iglo. Men noemt het hier iglucamp.

meer info bij iglucamp.de

Na het markt bezoek zijn we op de fiets langs de vestingmuur van het plaatsje gereden. Deze muur is volledig intact en loopt om de hele binnenstad heen. Je kunt zowel langs de binnen- als de buitenkant fietsen.

mooie oude stadsmuur

Onderweg kwamen we een knooppuntroutebord tegen. We besloten om een route te gaan volgen, van knooppunt 20 naar 22, dan naar 23, dan naar 28 en dan weer naar 20. Helaas was knooppunt 28 niet te vinden. Dan maar naar 70. Laat nu net een bordje onderweg rechtdoor verwijzen naar 70 terwijl deze naar rechts had moeten wijzen…… Gevolg is dat we ruim 8 kilometer langs een Bundesstrasse zijn gereden. Zonder fietspad….. de auto’s raasden langs ons heen. Na 8 kilometer geen knooppuntbordje. Geen nood dachten we, Google Maps geeft altijd correct advies…. Tenminste als je ontvangst hebt op je smartphone, shit..  geen service… dus ook geen internet. Ook mijn geweldige Garmin was even het spoor bijster. Gelukkig kwam er een reddende engel voorbij, nou ja, reddende engel, een zwaarwichtige Duitser, zeg maar bengel op een quad kwam aan gescheurd. Ik gebaarde hem om te stoppen en dat deed de man. Wij vertelden ons probleem. Tja meende de bengel, dan moet u dezelfde weg terugfietsen die u gereden heeft om hier te komen. Dus 8 kilometer terug maar ook nog eens 10 kilometer die we gereden hadden voor we de fout in gingen. Balen, maar toch maar doen. Onderweg hebben we nog even koffie gedronken. Er stond een Pool met een veldkeuken langs de weg die soep, worst en koffie verkocht. Kopje koffie en nog lekker ook voor slechts 1,50 euro.

een oude nog in gebruik zijnde DDR legerveldkeuken

Wederom fijn dat Elfriede een e-bike heeft want het gas ging erop en bleef erop tot we weer bij de camper waren. Bij de camper lekker gegeten en even een douche gepakt.

Morgen weer een dag.

Woensdag 26 augustus 2020

Vandaag een ander verhaal dan anders. Maar dat kan ook wel eens leuk zijn. We beleven immers niet altijd bijzondere dingen.

Gisteravond heeft Elfriede een berg was in de wasmachine in de Thermen gestopt. Wassen en drogen kost slechts 4,00 euro. Omdat het bijna 19:00 uur was en de Thermen om 21:00 uur sluit, lukte het niet om wassen en drogen nog dezelfde avond voor elkaar te krijgen. 

Rond 20:00 uur is Elfriede naar de ruimte, waar de machines staan, gelopen om de was uit de wasmachine te halen en in de droger te doen. Probleem was echter dat de deur van de wasmachine met geen mogelijkheid open te krijgen was. De receptioniste lukte het niet en ook de technische dienst aanvankelijk niet. Omdat het om onze laatste onderbroeken ging die in het weigerachtige machien zaten moest er iets gebeuren. De nood was hoog! Geopperd werd om de plaatselijke Feuerwehr/Nothilfe/Rettungsdienst te bellen. Dit bleek gelukkig een niet nodige optie te zijn, want na een gruwelijke ruk door de technische dienstman aan de deur van de wasmachine gaf deze toch toe en ging open. Het was bijna een was-machine.

Gisteravond geen rummikubcompetitie gespeeld. Elfriede is wat aan het hobbyen geweest en ik heb op de iPad Mini een aflevering van de Netfix serie “White lines” gekeken. De eerste 2 afleveringen had ik thuis al eens bekeken dus tijd om verder te kijken. De wifi hier op de camperplaats is net toereikend om dit te kunnen doen. Soms stopte de film even om data te laden maar dat was geen probleem. Had ik mooi even de tijd om wat te drinken in te schenken. Normaliter zouden we ook tv kunnen kijken omdat we op het dak van de camper een volautomatische schotel hebben en binnen een mooie 23 inch flatscreen tv. Echter om Nederlandse zenders te kunnen kijken heb ik een abonnement van Join of CanalDigital nodig. Maar omdat ik te knieperig ben schaf ik geen abonnement aan. Niet alleen uit knieperigheid maar ook omdat we niet vaak genoeg tv kijken. We hebben de camper nu 5 jaar en hebben denk ik hooguit 5 keer de schotel uit laten klappen om tv te kijken.

Komt ook nog bij, dat als je wel via de schotel wilt kijken, je altijd vrij moet staan. Een tak van een boom in het blikveld van de schotel kan er al voor zorgen dat je geen beeld op je tv krijgt. Er zijn hele volksstammen camperaars die geruime tijd bezig zijn hun camper zo te parkeren dat de schotel vrij zicht heeft naar de Astra satelliet. Altijd wel leuk om te zien hoe groot hun tv verslaving is……

Zoals geschreven heb ik dus White lines op de iPad Mini gekeken. Is goed te doen. Nadeel van de iPad Mini is wel dat je alleen moet kijken want als je met twee personen tegelijk kijkt blijft er niet genoeg beeld over. 

Ik zou ook vanaf de iPad mini kunnen streamen naar de 23 inch flatscreen.  Daarvoor hebben we een Chromecast dongel meegenomen.  Dan heb je groot beeld en kun je wel met twee personen kijken. Sinds kort zijn we beiden overgestapt van een mobiel abonnement van KPN naar Youfone. Youfone biedt meer Gig’s voor wezenlijk minder geld dan KPN! Samen hebben we nu 14 Gig en dat is voldoende om een hotspot met de smartphone op te zetten en via deze wifi verbinding Netflix te kijken. Je moet dan wel Google Home op je smartphone installeren.

Na White lines hebben we de app van Ziggo Go geopend en gekeken naar OP1. Echter na een half uur kwam er in beeld te staan dat het maximaal aantal devices was bereikt. Het kan zijn dat er iemand in Dalen op ons abonnement aan het kijken was maar dat weet ik niet zeker. 

Conclusie van bovenstaand relaas is eigenlijk dat een schotel op de camper wel mooi is maar met de tegenwoordige stand van wifi techniek en abonnementsprijzen voor mobiele telefonie overbodig. 

Vanmorgen ben ik in alle vroegte op de fiets naar de Edeka gereden om daar wat groente, fruit en broodjes te halen. Toen ik om 7:15 uur opstond scheen de zon en was het windstil weer. Afgelopen nacht regende het af en toe. 

Net of de duivel er mee speelde…. Toen ik terug fietste naar de camper begon het te regenen. En dat doet het nu (terwijl ik zit te schrijven) nog steeds.

Toen ik terug was heeft Elfriede de tafel gedekt en heb ik de was uit de droger gehaald. En toen kwam de schok, Elfriede ging de was opvouwen en kwam, oh schrik tot de conclusie dat er een sok verdwenen was. Niet zo mooi dus. 

Na het ontbijt zijn we naar de Thermen gegaan om daar te badderen, zwemmen en te ontspannen. Na een dergelijke vermissing is ontspannen immers wel op zijn plaats. Althans dat was mede reden om te gaan badderen. Ik kon het echter niet laten om nog even in de wasmachine ruimte te kijken. En wat vond ik daar? Jawel een eenzaam in een hoekje van de wasmachine liggende sok. De sok heeft de droger niet gehaald maar is wel weer herenigd met zijn partner. Man wat was ik opgelucht.

Om 10:10 uur gingen we naar binnen in de Thermen. Als je de folders en de reclame over dit Natur Thermen Templin bad mag geloven is het supermooi en bijzonder. Ons viel het echter dik tegen. Als we deze Thermen afzetten tegen Bad Königshofen, Kleinblittersdorff of Aachen dan valt deze echt tegen. 

Toen we binnengingen was het nog niet erg druk in de Thermen, echter na 5 kwartier werd het ons te druk in het kader van Corona en zijn terug gegaan naar de camper. Buiten stond inmiddels een lange rij mensen te wachten voor ze naar binnen konden.

En dan nu het weer: het regent dus al vanaf een uur of 8 en het lijkt er nog niet op dat het stopt. We zitten gezellig in de camper. Elfriede is op dit moment op stof aan het tekenen met haar Derwent Inktense podloden. Ze maakt proeflapjes voor nieuwe quilts.

Morgen trekken we verder noordwaarts. We gaan naar het eiland Rügen. Vreemd genoeg zegt iedereen dat Rügen overvol zit met vakantiegangers, echter de eerste camperplaats/camping die ik belde gaf aan dat we hartelijk welkom zijn en dat er dus plek genoeg is.

Al met al toch nog weer een heel verhaal, alhoewel het niets met camperen, de mooie natuur hier of iets van dien aard te maken heeft. Vandaag meer een omschrijving van wat we doen en beleven en wat tv technische zaken. En, omdat we niet op pad zijn geweest, vandaag ook geen foto’s.

Tot morgen!

Donderdag 27 augustus 2020

Gisteravond gelijk gespeeld met Rummikub, 2-2.

Vanmorgen om 7:15 uur scheen de zon uitbundig. Dit was echter van korte duur van tegen 8:00 uur begon het weer te regenen. Op zich geen probleem voor ons want we hadden een reisdag gepland. En dan is regen en wind niet zo’n probleem. Het is zelfs wel fijn als je een eind moet rijden dat het niet zo warm is.

zachtjes tikt de regen op het camperraam

Zoals reeds geschreven gingen we op weg naar Rügen. Een afstand van 237 kilometer volgens de navigatie. Bedoeling was om naar Binz-Prora te gaan maar bij nader inzien gaan we eerst naar bijna het zuidelijkste puntje van Rügen naar het plaatsje Sellin.

Bij de punt van de pen ligt het eiland!

De duur van de reis is circa 4 uur. Dit komt doordat de eerste 60 kilometer over B-wegen gaan. Wederom zien we uitgestrekte landerijen en we zien de eerste boeren al met mais op hun silowagens rijden. Wat ook opvalt is dat hier uitgestrekte bosgebieden zijn waar je doorheen rijdt. 

Net na de plaats Prenzlau ga je de Autobahn A20 op en die rijdt je circa 140 kilometer tot aan Stralsund. Net na Stralsund ga je een lange brug op naar het eiland Rügen en dan is het nog een kleine 40 kilometer voor je in Sellin bent. Tijdens het rijden op de brug regende en waaide het behoorlijk.

de brug naar het eiland Rügen

Op Rügen is het eerste deel van de wegen vrij breed. Echter na de plaats Bergen auf Rügen worden de wegen smaller. Langs de wegen staan aan beide zijden dikke bomen die af en toe gevaarlijk overhellen en waar je met de hoogte van de camper rekening mee moet houden.

Onderweg hebben we nog even wat boodschappen gedaan bij de Edeka supermarkt in Bergen. Mooie bijkomstigheid was, dat het weer verbeterde, geen regen meer maar wel zon!

Om 14:15 uur arriveerden we op de camperplaats in Sellin. In tegenstelling tot wat men vorige week allemaal vertelde, overvolle camperplaatsen etc., waren er nog voldoende plekken vrij. 

een plattegrondje van het eiland

Na installatie van de camper en aansluiten van de stroom wilden we ons aanmelden bij de Platzwart maar die was in geen velden of wegen te bekennen. Op een briefje aan zijn onderkomen stond geschreven dat aanmelding tussen 17:00 en 19:00 uur mogelijk is.

Na het eten van een lekker broodje zijn we door het duinbos naar het Süd-Strand gelopen. De camperplaats ligt op slechts 10 minuten lopen van dit strand. We zijn rond de 2,5 kilometer zuidwaart langs het strand gelopen. Niet echt zonnig meer op dat moment maar wel helder en droog weer. 

Strand bij Sellin
strand noordwaarts gezien

Lopend lange het strand zagen we grote “Koilen”,  in Nederland noemen we dat kuilen. De Duitsers hebben als hobby om dit soort gaten te graven op de stranden langs de zeeën. 

noeste Duitse arbeid

Als ze naar hun vakantieappartement of camping gaan dan laten ze deze “Koilen” open en vragen een dikke vette zeemeeuw om hun “Koil” te bewaken. 

bewaking van een kuil

Toen we terug liepen zagen we een grote ferry op de Oostzee varen. Omdat het zo’n mooi helder weer was kon je Zweden (Ystad) zien liggen. 

Net terug bij de camper begon het weer te regenen. Op het moment van bloggen regent het nog steeds. Morgen gaan we kijken of we nog een dagje hier blijven of dat we verder noordwaarts richting Binz-Prora trekken. Ligt ook een beetje aan het weer. 

Tot morgen!

Vrijdag 28 augustus 2020

Gisteravond geen competitie gespeeld maar de laatste 2 afleveringen van White Lines , NOS journaal en OP1 bekeken. Mede door het NOS journaal wordt je weer even op de hoogte gebracht van wat er in Nederland en in de wereld aan de hand is. 

Het is schrijnend om te zien dat de opperhoofden van het Koninklijk huis en minister Kojak Grappenmaker de Corona regels aan hun laars lappen en dan met een goedkoop “sorry” er weer vanaf zijn. Vooral laatstgenoemde spreekt zelf mensen aan op hun gedrag, laat boetes uitdelen en gaat op vakantie naar nota bene Italië! Grooten foei….. niet aan ergeren, maar verwonderen.

Vanmorgen zoals altijd kopje thee en de digitale krant lezen. Oh ja, ik drink altijd thee met een knijpje honing, (geen lepeltje want het zit in zo’n plastic knijpfles) want anders is dat spul niet te drinken.

Toen maar liefst 8 gieters a 10 liter water naar de camper gezeuld. De tank zit dus weer ramvol.

Om iets over 10 uur vertrokken we naar Binz-Prora 19 kilometer rijafstand van Sellin waar we de nacht doorbrachten.

Het weer was droog maar wel bewolkt. De route naar Binz-Prora was over de eerste 8 kilometer gelijk aan het laatste stuk dat we gisteren moesten rijden om in Sellin te komen.

We hadden dus 11 kilometer nieuwe route en dus ook nieuwe uitzichten. Overigens kun je over die eerste 8 kilometer niet spreken over rijden maar over filerijden. Het is echt superdruk op Rügen. 

Na die eerste 8 kilometer moet je nog 5 kilometer en dan kom je door het plaatsje Binz. Dit badplaatsje is echt overspoeld door toeristen. De mensen lopen er dicht op elkaar zonder rekening te houden met Corona. En dan hebben ze ook nog eens geen Mund und Nasen Schutz. Als het niet zo druk was geweest hadden we de camper geparkeerd en waren even door het plaatsje gelopen.

19-8-5 = 6 kilometer verderop kwamen we aan in Prora. 

We hadden in de navigatie “Wohnmobil Oase Prora” gezet, dus dat was ons reisdoel. We arriveerden rond 11 uur en werden ontvangen door 2 mooie jonge dames, de ene donkerblond en de andere blond. Ik mocht kiezen wie ons te woord moest staan. Het werd Susi, de blonde schoonheid. Na veel onvriendelijke Meckpommer zakenmensen was dit een warme en prettige ontvangst. De jonge dame legde uit hoe alles reilt en zeilt op de camperplaats en gaf ons ook nog eens de instructies op papier mee en vermeldde daarbij dat we het nog eens in alle rust konden doorlezen wat ze verteld had. Als reden gaf ze op dat ze graag veel en snel praatte. Beetje zelfspot waar ik wel van houd.

Onlangs appte ik met onze tante Fenna in Emlichheim en schreef dat we naar Binz-Prora zouden gaan. Zij maakte mij attent op het grote bouwwerk dat in de twintigste eeuw door Adolf Hitler is laten bouwen. Dus een perfect doel om vandaag eens te gaan bekijken.

Tante Fenna, danke dafür!

Na de koffie heb ik de fietsen uit de garage gehaald en zijn we op pad gegaan naar het grote bouwwerk “KdF” genaamd. “KdF” staat voor Kraft durch Freude.

Even een stukje geschiedenis hierover:

In 1935 verkocht Max von Veltheim, hertog van Potbus 22 ha land aan het Deutsche Arbeitsfront DAF. Het ging om een kuststrook van 7 kilometer lengte langs de Oostzee oftewel Baltische Zee.

DAF wilde hier een badhotel laten bouwen. Dus in Prora langs het strand werd vanaf 1936 in nazitijd begonnen met de bouw van dit reusachtige project. Het was Adolf Hitler himself die in 1935 opdracht voor de bouw gaf. Bedoeling was dat in het badhotel twintigduizend vakantiegangers uit de arbeidersklasse zich konden ontspannen. Hitler ging er van uit dat arbeiders die zich goed konden ontspannen ook goed konden presteren en sterke zenuwen kweekten. Hij was van mening dat een volk dat zijn zenuwen beheerst in staat zou zijn grote prestaties te leveren. Mooie bijkomstigheid, van een dergelijk groot bouwwerk, was dat het ten tijde van een eventuele oorlog ook dienst kon doen als hospitaal en opleidingsgebouw. 

foto van een foto

In totaal plande men 5 van dit soort hotels op 1 lange rij langs het strand. Ieder gebouw moest 550 meter lang worden. Ook werd voorzien in een feestzaal met 25000 zitplaatsen en personeelsruimtes.

nu bouwt men er appartementen van
en dit zijn ze dan nu

In het totale complex zou worden voorzien in tienduizend 2 persoons kamers. De kamers zouden de looks krijgen van kajuiten. Ook een bioscoop, theater en 2 golfslagbaden zou worden gebouwd. De kust zou een kade krijgen waar cruiseschepen en onderzeeërs zouden kunnen aanleggen. 

Bij de bouw waren vrijwel alle grote Duitse bouwbedrijven betrokken. Bedoeling was om het complex in de zomer van 1940 in gebruik te nemen. Echter, toen in september 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak werd de gehele bouw stilgelegd. Een aantal hotelblokken het theater en de kade waren toen in ruwbouw klaar. De feestzaal, bioscoop en golfslagbaden zijn nooit gebouwd. Prora is nooit ingezet waar het oorspronkelijk voor gebouwd zou worden. Het gebouw behoort daarom tot de “Grote nutteloze werken” tja en daar kun je tot op heden ook het nieuwe vliegveld bij Berlijn, dat enkele jaren geleden open zou gaan, bij scharen. Tijdens de oorlog werd een deel van de in aanbouw zijnde hotelblokken provisorisch bewoonbaar gemaakt voor burgers, uit met name Hamburg , die hun huizen waren ontvlucht bij bombardementen. 

In 1945 werd het bouwwerk overgenomen door het Rode Leger. Zij interneerden er grondbezitters en verdreven mensen uit de Duitse Oostgebieden. Naderhand werd getracht het geheel af te breken. Men deed op een aantal gebouwen een slooppoging… Alles was echter dusdanig degelijk gebouwd dat men ervan afzag om hiermee door te gaan.

Tot 1992 heeft het Duitse leger nog diverse partijen gehuisvest, heeft er een sanatorium in gezeten, was er een opleidingsinstituut voor onderofficieren en werden er Russische soldaten gehuisvest. Na afloop van de Koude Oorlog werd Prora overgedragen aan de Bundeswehr en die verlieten dus in 1992 het complex.

Inmiddels verviel het gebouw tot een ruïne. In 2006 kocht een Berlijnse vastgoedmakelaar 2 van de 5 woonblokken en verkocht er weer een deel van. In 2012 werd begonnen met het strippen van gebouwen en in 2014 werd begonnen met de bouw privéwoningen en appartementen. Men gebruikt in veel gevallen de ruwbouw weer en zet er een nieuwe “schil” omheen. Inmiddels wonen en veel mensen permanent, zijn er hotels in gebouwd, boetiekjes en wat dies meer zij. 

In 1 van de oude gebouwen is een tentoonstelling ingericht over het Derde Rijk en WO2 en de totstandkoming van Prora. Voor wie zich interesseert in dit soort geschiedenis is het absoluut de moeite waard om hier eens te gaan kijken.  

(bron van bovenstaande is Wikipedia)

Na het tentoonstelling bezoek zijn we doorgefietst richting Sassnitz en hebben daar in een zeer luxe Conditorei annex bakkerij een broodje gegeten en een kopje koffie gedronken.

Het weer was redelijk alhoewel het af en toe wel wat sputterde.

Toen we nog even op het strand gingen kijken renden er opeens 2 Baywatch boys gekleed in rode zwembroek het strand op om een collega te hulp te schieten bij het redden van een reddingsboot. En dat bij een temperatuur van circa 15 graden en woeste zee. Helaas was Pamela niet aanwezig vandaag….

Zie de foto’s voor de “reddingsactie”

Lekker fris
boot aan de kabel
even een “terugslag”
Gelukt, nu nog het strand op
warm geworden van het werk

Tot zover het gebeuren van vandaag. 

Morgen trekken we verder naar het noorden. 

Tot morgen

Zaterdag 29 augustus 2020

Vanmorgen om 7:30 uur scheen de zon volop. Het was zelfs weer mogelijk om buiten in het zonnetje de digitale krant onder het genot van een kop thee te lezen. Overigens viel gisteravond de competitie weer uit in het voordeel van Elfriede 3-1!

Tijdens het ontbijtje vanmorgen hebben we overlegd over wat te doen vandaag. Fietsen we naar Nationalpark Jasmund of gaan we verkassen met de camper naar een andere plaats. De camperplaats waar we nu staan is behoorlijk aan de prijs, 38,00 euro per nacht…

Op de fiets naar het National park is 16 kilometer en op 20 kilometer afstand van onze huidige plaats is een camperplaats met hele goede recensies.

Bovendien zitten we als we verkassen dichter bij de Oostzee en dat is ook wel fijn. We besluiten dus om te verkassen naar het plaatsje Lohme naar camperplaats “Dorfladen” 

We moeten dus wel 20 kilometer rijden maar dat hebben we er graag voor over.

Zo rond 10:30 uur arriveerden we in Lohme. En je kunt enkel zeggen dat de recensies over deze camperplaats niet gelogen of overdreven zijn. Supervriendelijke ontvangst en dito beheerdersechtpaar. Voor 38,00 euro staan we nu eerst 2 nachten op deze superplaats.

Na een kopje koffie zijn we op pad gegaan. De bedoeling was om via de onderste kustweg naar de Königsstuhl te lopen. Je loopt dan eerst een deel door het bos en dan langs de kustlijn over de rotsblokken en stenen. Na een tocht van bijna 2 uur waren we bij de Königsstuhl en de krijtrotsen. Het schijnt dat deze krijtrotsen met 20 cm per jaar slinken. Her en der zie je bomen, die eerst ca 100 meter hoger op de krijtrotsen stonden, op het rotsenstrand liggen.

moeilijk begaanbaar pad
Über Stok und über Steine……

Onze bedoeling was om door te lopen naar het National Park centrum maar omdat de weg naar boven was versperd en we om boven te komen dan nog 3 kilometer verder moesten zijn we dezelfde weg teruggelopen. Wel hebben we de Königsstuhl bereikt en gezien. In totaal hebben we ruim 11 kilometer gelopen!

De zetel van de koning!

We zijn terug doorgelopen totdat we bij de haven waren en hebben daar wat gegeten en gedronken. Net als bij alle eet- en drinkgelegenheden moest je bij binnenkomst wachten tot je een tafel aangewezen kreeg en moest je naam en adres en telefoonnummer opgeven in het kader van Corona. En natuurlijk alleen toegang met mondkapje.

het haventje van Lohme

Ook bij deze eetgelegenheid wederom een ober die niet overliep van enthousiasme en klantvriendelijkheid. We wennen er zo langzaam aan….

Toen het eten op was en ik betaald had moesten we nog zo ongeveer 200 traptreden op om weer op camperplaatsniveau te komen….. gelukkig had ik een cola genomen en niet iets met alcohol.

En nu zit ik bij de camper samen met Elfriede en schrijf weer een dagelijkse blog.

Morgen ben ik er weer. Prettige avond.

Zondag 30 augustus 2020

Gisteravond rummikub verloren met 2-1.

De dag begin vanmorgen al met een strakblauwe hemel en veel zonneschijn.

Gisteravond hebben we besloten om vandaag een soort rustdag te houden. Niet dat we ons druk gemaakt hebben de laatste tijd maar een dagje bij de camper blijven is ook weleens leuk. De hele dag was het uitbundig zonnig en het bleef vrijwel onbewolkt. Tegen drie uur hebben we toch nog even een kiezelstrandwandeling gemaakt. We liepen via het bos richting het strand en zijn over de rotsen en grote zee-keien teruggelopen naar het haventje. Onderweg kwamen we langs de Schwanenstein, de grootste zeekei van Europa met een gewicht van 162 ton.

een zeekeitje

Als je vanaf het haventje weer het dorp in wilt lopen moet je een paar houten trappen op die later overgaan in een lange betontrap. In totaal moet je 230 treden bestijgen om boven te komen.

Terug bij de camper hebben we een zelfgemaakte ijskoffie gedronken en kwamen we even aan de praat met een camperaar, die net aankwam.

Altijd leuke gesprekken zijn dat. Hij heeft ons uitgelegd waarom veel mensen in de horeca en andere zaken nors en onvriendelijk zijn. Het ligt simpelweg aan het feit dat ze eigenlijk nog niet accepteren dat ze door de West Duitsers geregeerd worden. Tevens is er moeilijk personeel te krijgen omdat men uitgebuit wordt door een hongerloon te krijgen. Komt ook bij dat de mensen die op het eiland Rügen werken, veelal van het vaste land komen en absoluut geen binding hebben met Rügen. En dan ligt er nog het feit dat de vroegere DDR burgers van nature al norse mensen zijn, aldus zijn mening. Dus dat weten we nu ook weer en hoeven we ons niet te verwonderen of te ergeren.

We hebben vandaag dus niet veel beleefd en beginnen morgen weer met frisse moed aan een meer actieve dag. Als we een goed fietspad kunnen vinden gaan we morgen op de fiets naar Sassnitz. Dat is een havenstadje hier ruim 12 kilometer vandaan. Kan ook zijn dat we gaan lopen via de bovenste kustweg en dat we de bus terugnemen. De bus stopt hier namelijk vlak voor de camperplek.

Deze spreuk viel Elfriede op bij een eetgelegenheid.

soms hebben de Duitsers wel leuke spreuken..

Toch nog even een foto van ons onderkomen en plekje, waarop we staan.

perfect plaatsje en nog perfecter weer.

Tot morgen

Maandag 31 augustus 2020

Rummikub viel gisteravond in mijn voordeel uit: 3-0. Met drie keer een joker op het bordje is dat een stuk eenvoudiger…

Gisteravond liep de camperplaats langzaam maar zeker vol. Op zeker moment kwam er een Zwitsers echtpaar met de camper het terrein op gereden. Probleem was echter dat alle plekken op 1 na bezet waren terwijl ze gereserveerd hadden voor 4 nachten. Echter nergens een bordje te bekennen waarop hun reservering stond. En de eigenaar van de camperplaats was vrij en woont elders. Probleem was echter ook, dat het plekje dat nog vrij was, dusdanig smal was dat hun camper er amper op paste. Normaliter had het wel gepast maar de camperaar die naast dat plekje stond, had zijn Wohnmobil dusdanig asociaal neergezet dat hij met de luifel op de plek van dat laatste plekje stond. Enfin, Zwitser zet zijn camper op de plek, bijna tegen de luifel van aso aan. Was wel even manoeuvreren, maar het lukte uiteindelijk toch. Tja, ze hadden ook nog stroom nodig. Kabel niet lang genoeg. Mevrouw Zwitsers bleef vrolijk, meneer Zwitsers iets minder. Toch maar even de reserveringspapieren erbij gezocht. Scheibe, zei mevrouw (nee niet Scheisse) Wir sind hier auf den falschen Camperplatz, wir müssen auf Naturcamp sein…… En mevrouw Zwitsers bleef lachen en vertrok samen met haar man naar een 750 meter verderop gelegen camping…

Kostelijk om mee te maken en weer te genieten van dat Zwitserse dialect.

Vanmorgen zijn we via het hoge Uferpad door het donkere beukenbos naar de Königsstuhl gelopen. Een wandeltochtje van 4,5 kilometer bergje op en bergje af. Het weer was wederom supermooi. Onderweg een paar keer op een bankje de natuur zitten bewonderen en genieten van het ruisen van de zee.

mooie bossen en krijtrotsen

Bij de Königsstuhl aangekomen konden we kiezen om het natuurpark in te gaan en dan alleen de krijtrots van boven te zien of om richting het lage Uferpad te gaan zodat we de krijtrotsen van de zijkant konden bekijken. We kozen voor het laatste. 

Naderhand hebben we koffie gedronken in een leuk restaurantje vlakbij de krijtrotsen en besloten om niet lopend maar met de bus naar Sassnitz te gaan. 8,5 kilometer verderop.

In de bussen en op de busstations moet je een mondkapje op hebben. Je ziet ook echt niemand die dit niet doet. Perfect dus.

In Sassnitz zijn we even de Rügengalerie doorgelopen en zijn toen via een lange loopbrug naar het oude havengebied gelopen.

de loopbrug: een technisch hoogstandje

Dit havengebied was vroeger de haven vanwaar de ferry’s naar Zweden vertrokken. Sommige oude stukken zijn nog intact.

de oude vissersboten in de haven

In dat oude havendeel heb je veel visrestaurantjes en boten waar vanaf vis wordt verkocht. Uiteraard hebben wij ons ook even tegoed gedaan aan een lekker visbroodje.

We zijn met de bus teruggegaan naar de camperplaats. Moesten helaas wel anderhalf uur wachten tot de laatste bus kwam maar we hadden weer een perfecte dag met dito weer!

Overigens vandaag heb ik het gered, ik loop al vanaf begin mei in de korte broek. Ik doe dit om mijn modellen carrière, met mooi gebruinde benen, tijdens de komende herfst en winter voort te kunnen zetten.

Morgen ben ik er weer.   

Dinsdag 1 september 2020

Gisteravond viel uit in mijn voordeel: 4-0

Vanmorgen al vroeg uit mijn bed. 7:00 uur al! De zon scheen wederom volop en ik kon buiten zitten krantje lezen en een kopje thee drinken.

Omdat de camperplaatsen ook nu nog steeds overal redelijk vol lopen besloten we, geheel tegen onze principes in, toch maar de campings die we gisteravond geselecteerd hadden, te bellen met de vraag of ze plaats voor een camper hebben. De eerste was direct al negatief, alles zit hier vol. Toen de tweede op het lijstje maar gebeld. Een uiterst vriendelijke eigenaar, Luigi (waarschijnlijk een Italiaan) gaf aan dat hij wel plaats had en dat we maar naar Nonnevitz zouden komen.

Een afstand van wel 31 kilometer moesten we afleggen. De weg van Lohme naar Nonnevitz voerde over smalle straatjes met in een klein dorpje een zeer slechte weg. Over een lengte van wel 2 kilometer alleen maar basaltkeien en kinderkopjes. Alles wat rammelen wilde aan en in de camper ging dan ook goed tekeer. Onderweg deden we nog wat boodschappen bij een netto supermarkt.

Zo rond halftwaalf waren ter plaatse en werden enorm vriendelijk te woord gestaan door Luigi. We mochten zelf een plaatsje uitzoeken. We kozen ervoor om op een mooi groot grasveld naast de Pizzeria te gaan staan. We staan nu op Luigis Campingplatz aan de Nonnevitz 9 te Nonnevitz.

Het rijk alleen op een mooie camping

Na de koffie zijn we op de fiets gestapt om richting Kap Arkona te gaan. Dat ligt een kilometer of 11 verderop. De route liep via een reusachtige camping door een heel oud beukenbos, langs akkers en weilanden en langs de kust. Het beukenbos kenmerkt zich door erg oude beukenbomen die er af en toe uitzien als afzichtelijke gedrochten.

De campingbaas sprak van een sprookjesbos… Af en toe stopten we om naar het prachtige witte zandstrand te kijken. Hier zagen we ook Adam en Eva nog die aan het badderen waren. Het moesten Adam en Eva wel zijn, want onderweg stonden de appelbomen langs de route.

vreemd gevormde bomen

In Kap Arkona staat de oudste vuurtoren aan de Oostzee kust en dit is ook de meest noordelijke trouwlocatie. Voor de vuurtoren liggen honderden tegels met daarop de namen van de stellen die daar in de echt zijn verbonden in de loop der jaren. Dat het een toeristische trekpleister is bleek wel. Het was er behoorlijk druk. 

Kap Arkona behoort overigens met ruim 2000 uur zon tot de meest zonrijke plaatsen in Duitsland! 

We fietsten door naar het oudste plaatsje op Rügen: Vitt.

Vitt is een oud vissersdorpje met 13 rietgedekte vissershuisjes en een heel kleine haven en een klein zandstrandje. Op een terrasje hebben we iets gedronken en zaten nog een poosje aan de haven.

de haven van Vitt

De weg terug reden we via dezelfde route als de heenweg. Om 18:30 uur waren we terug bij de camper. Hier hebben we een broodje vis gegeten onder het genot van een glaasje wijn.

Tja, dat was het voor vandaag. Het weer was perfect en nu maar hopen dat dit morgen ook zo is. Al zijn de voorspellingen anders….

Tot morgen

Woensdag 2 september 2020

Geen competitie gespeeld….

Afgelopen nacht heeft het geruime tijd behoorlijk geregend. Vanmorgen was het bewolkt maar wel droog. Zoals altijd krantje gelezen, kopje thee gedronken en na die acties even naar het winkeltje, 750 meter verderop, gelopen om brood te kopen.

Toen ik terug kwam, was ook Elfriede uit bed en hebben we samen ontbeten. Na het ontbijt de fietsen uit de garage en op pad. We fietsten een route langs de kust. Je fietste op een hoogte van zeker 25 meter boven zeespiegel en we hadden mooie uitzichten.

Mooi uitzicht op zee

Op zeker moment doorkruisten we een groot paars bloeiend heideveld, genaamd Kreptitzer Heide.  Na dit heideveld kwamen we langs een groot stuk akkerland waarop men biodiversiteit toepast om zo diverse insecten waaronder bijen een beter leven te geven. En om de bijenstand te verhogen.

Voor we het wisten waren we in het plaatsje Dranske. En vanuit Dranske vaart om 13:00 uur de boot naar Hiddensee. Nu hadden wij in verband met de regenverwachting het plan gemaakt om donderdag naar het eiland Hiddensee te gaan. Echter….hoe anders kan het bij ons lopen. Jawel, het was 12:45 uur. Dus even gas op de pedalen en snel samen beslissen om toch maar vandaag naar Hiddensee te gaan. We waren net op de aanlegsteiger toen de boot arriveerde. Snel 58,00 euro afgetikt voor 2 personen en 2 fietsen en toen aan boord. 

De boottocht duurde precies een uur. We legden om 13:00 uur aan in Vitte, de hoofdstad van Hiddensee. 

Het eiland Hiddensee is 18 kilometer lang, op zijn breedste punt 3,7 kilometer en smalste punt 300 meter. Er wonen circa 1000 inwoners. Oppervlakte is 18,6 m2 en het hoogste punt is de Svantiberg met 72,5 meter.

Op Hiddensee aangekomen zijn we eerst richting Neuendorf, bijna 6 km verderop, gefietst.

Onderweg kwamen we een kudden schapen met hun herder en herdershond tegen. Ik kwam met de herder aan de praat en hij vertelde dat hij van mei tot november dagelijks onderweg is met ruim 350 schapen.

gesprekje met herder

In november worden de schapen dan per boot naar Rügen gebracht waar ze overwinteren. Het viel mij op dat er in het grasland diepe gaten zaten. Nu weet ik dat Duitsers graag gaten op het strand graven maar dat ze dat ook in de weilanden doen…. Dus gevraagd hoe dat komt. Het blijkt dus dat dit door wilde zwijnen komt. En hoe komen dan hemelsnaam deze beesten op het eiland? Wat blijkt? Deze wilde zwijnen zijn zeer goede zwemmers en leggen in 1 nacht een zeer grote afstand zwemmend van Rügen naar Hiddensee af en dan ook nog heen en terug. De geschatte afstand is zeker 4 kilometer per traject. Het blijkt verder dat er ook een populatie wilde zwijnen op Hiddensee leeft en dus niet steeds op en neer zwemt. (nee, niet de bewoners)

Na dit leuke gesprek zijn we doorgereden naar Neuendorf, hebben daar wat gedronken bij een kleine haven en reden daarna door naar Gelles een natuurgebied met aan het begin van dat gebied een kleine vuurtoren.

kleine vuurtoren

Het natuurgebied is verboden gebied voor mensen dus zijn we via Neuendorf en Vitte naar de andere kant van het eiland gefietst via het plaatsje Klooster naar Grieben waar een grote vuurtoren staat. Om bij de vuurtoren te komen moest er een klim worden gedaan van 1,9 kilometer tegen zeker 8%. Niet eenvoudig temeer omdat de weg uit smalle betonstroken bestaat. Voor Elfriede met haar e-bike echter een peulenschilletje.

grote vuurtoren

Onderweg van Neuendorf naar Kloster hebben we een beetje regen gehad echter niet noemenswaardig. Toen we terug gingen van de grote vuurtoren richting Vitte hebben we in Kloster lekker gegeten. Ook tijdens het eten regende het iets…

Toen terug naar de haven van Vitte om daar om 19:15 uur weer op de boot te stappen richting Dranske. Om 20:15 uur kwamen we aan in Dranske en moesten toen nog 9 kilometer fietsen om bij de camper te komen. Ruim binnen een half uur hadden we deze afstand afgelegd. Elfriede fietste als een Matthieu van der Poeleke, nauwelijks bij te houden.

Het was wederom een dag met een gouden randje. We mogen blij zijn dat we dit allemaal kunnen doen. 

Morgen zouden we eigenlijk doen wat we vandaag hebben gedaan. We hebben dus een dag extra vakantie. 

Tot morgen!

Donderdag 3 september 2020

Gisteravond vanwege de late thuiskomst geen rummikub gespeeld. Waarschijnlijk gaan we vanavond de strijd weer aan!

Vanmorgen scheen de zon al lekker toen ik opstond. Het was echter niet warm genoeg om de krant buiten te lezen onder het genot van een kop thee. Dus maar binnen gezeten. Naderhand het vuile water afgetapt, toiletcassette geleegd en de schoonwatertank gevuld. Om 10 uur hadden we de boel reis gereed en zijn naar de volgende bestemming in Gingst gereden.

Onderweg moet je met een veerpontje over een Bodden (baai) gezet worden. 

Het oude veerhuis

Het is maar een paar minuten varen en je bent aan de overkant. 

nog even wachten….
Foto van de Oostzee vanaf de pont

We reden verder naar Ferienhof Wolf. Toen we daar aankwamen liep de eigenaresse buiten en vertelde ons dat we niet op het veld van de camping mochten staan omdat we dan het gras kapot zouden rijden. Het had er gisteren nl bijna de hele dag geregend en daardoor was alles drassig geworden. Nu weet ik uit ervaring in Noorwegen dat een camper al snel te zwaar is om weer van een drijfnat grasveld af te krijgen….

We mochten ons installeren langs de toegangsweg naar het campingterrein. Geen zon terwijl deze volop scheen. Pas laat in de middag zou de zon ook voor ons gaan schijnen op die plek. Toch maar de boel op de plak gezet en aangesloten aan de stroom. En toen was er koffie. Tijdens de koffie kregen we toch het gevoel dat deze camping het net niet was voor ons, dus zochten we in het ACSI boek naar een andere locatie. Dat werd Ostseecamp op het eiland en natuurgebied Ummanz in het gehucht Suhrendorf. In het ACSI boek stond dat de camping vanaf 1-9 voor 20,00 euro per dag te boeken is. Echter aan de telefoon werd direct gezegd dat het ACSI tarief vanwege Corona niet aan de orde is.

Geen probleem, camping ligt aan de Oostzee en dat is in ieder geval voor Elfriede van grote waarde. Ik heb de camper weer van de levelers gereden, stroomkabel weer afgekoppeld en we vertrokken weer…. Om 12:15 waren we ter plaatse op de andere camping.

Hier kregen we een plattegrond met daarop de vrije plaatsen. Na een half uurtje rond te hebben gelopen over de camping werd besloten om plek 04-09 te nemen. Mooi plekje onder een grove den. Wel ver van de elektriciteitskast af maar doordat ik meestal voldoende kabel mee heb konden we toch aan de stroom. Na de tweede installatie op 1 dag dronken we nog een kop koffie en zijn wat gaan puzzelen.

Ons tijdelijke plekje

Ik wilde nog wel fietsen maar Elfriede wilde wat aan het knutselen voor haar quilt in wording. Toch zijn we nog een stuk aan het water langs gelopen maar vanwege de vele kleine muggen was dat niet een daverend succes.

Terug bij de camper heb ik mijn cyclocrosser van stal gehaald en ben nog een dikke 30 kilometer gaan fietsen. Stom genoeg weer een stuk langs de Oostzee. Stom vanwege de muggen want op zeker moment had ik een tweede huid door deze muggen.

Ik ben daarom maar een zandweg op gegaan en kwam zo in het plaatsje Gingst terecht. Daar ging het mis. Mijn fiets ontdekte een softijs tentje, zo een waar ze het origineel DDR softijs verkopen, en daar ging ik voor de bijl.

Na het ijs terug gereden naar de camping. Daar samen lekker gegeten en nu de blog aan het schrijven. Wat we morgen gaan doen weten we nog niet. We kunnen hier nog een extra dag en nacht staan maar het weer zal de doorslag geven over wat we doen. Gezien het feit dat het morgen hoogstwaarschijnlijk gaat regenen zal het wel doorreizen worden.

Morgen meer daarover…

Tot morgen

Vrijdag 4 september 2020

Vandaag is het feest want Sterre is jarig, de mooie jonge dame is vandaag 12 geworden!

Gisteravond was Elfriede de gelukkige met rummikuppen. Ze won met 4-1.

Ook gisteravond begon het zo tegen een uur of 9 te regenen. De verwachting was dat het vandaag de hele dag zou regenen. Echter… toen ik vanmorgen op 7:15 uur buiten kwam was het droog en de zon liet zich zowaar zien. We konden zelfs buiten ontbijten en op het moment dat ik dit schrijf (bijna 16:00 uur) zitten we al de hele dag buiten. 

Vanmorgen hebben we samen besloten om een dag bij de camper te blijven en morgen verder te trekken. Elfriede quilt een beetje en ik puzzel een beetje. Er wordt dus niets beleefd.

Of toch wel…. 

Onze buren, een jong gezin met 3 kinderen, uit de omgeving Bodensee, zijn hun spullen aan het inpakken zodat ze vanavond naar huis kunnen rijden. En ik kan melden dat die wat aan zooi bij zich hebben. 5 fietsen, 4 surfplanken, diverse zeilen, een picknicktafel, een partytent etc. alles moet in een VW T3 busje gepakt worden en in de caravan van een metertje of 6 (zonder dissel) Leuk om te aanschouwen hoe dit gaat. Het gaat in ieder geval zeer relaxed. 

Verder hebben we gisteren gezien dat er vlakbij ons een echtpaar staat met 2 Bearded Collies. Ze heten Ellie en Freakie. Een teefje en een reutje. Het reutje is duidelijk de bewaker van het teefje want als er iets te dicht in de buurt komt blaft en bromt hij. De mensen vertelden dat ze het teefje hadden gekregen door een trieste omstandigheid. Een jongedame bij hun uit de buurt had namelijk een Beardie aangeschaft en niet vooraf met de huurbaas van de woning overlegd of dat wel mocht. Liep dus verkeerd af waardoor de Beardie het veld moest ruimen. 

Was leuk om weer eens een Beardie te mogen aaien!

het blijven mooie honden
en verschrikkelijk aanhalig!

Straks gaan we de BBQ in de hens steken om daarop onze maaltijd voor vandaag te bereiden.

Morgen vertrekken we op tijd naar een andere locatie. Waarschijnlijk wordt het de laatste camping op Rügen, net voor de Rügenbrug. Schijnt een mooie kleinschalige camping te zijn vanwaar je met een veerpont naar Stralsund kunt en dan al direct in de stad bent. Eens zien wat het gaat worden!

Tot morgen.

Zaterdag 5 september 2020

Rummikub gisteravond 3-2 in het voordeel van Elfriede.

Vanmorgen regende het toen ik opstond. Met veel moeite de krant kunnen downloaden op de iPad. Ik constateer dat in geheel Meckpom de mobiele telefonie van bijzonder slechte kwaliteit is. Vaak heb je 3G of zelfs nog minder. Op de camping die we vanmorgen verlaten hebben, heb je af en toe zelfs helemaal geen signaal. Maar met een beetje mazzel verschijnt heel af en toe 4G in beeld en dan moet je als de sodemieter je krantje downloaden of een foto versturen etc.

Enfin, na het ontbijt de tank gevuld, cassette geleegd en de stroomkabel opgeruimd en toen van start naar onze laatste stop op het o zo mooie eiland Rügen. We willen naar Altefähr. Je spreekt het uit als Alteveer, echter het ligt denk ik zo ongeveer 500 km hemelsbreed uit elkaar. Alteveer ligt immers in Nederland…

De reis van Suhrendorf naar Altefähr gaat deels langs de Oostzeekust en deels door het binnenland. Normale, maar smalle wegen. Geen spectaculaire natuur. Gewoon ritje dus.

In Altefähr ligt camping Sund en dit is volgens de waarderingen op de NKC app een leuke camping om van daaruit Stralsund te bezoeken.  

Om 10:30 uur staan we na een reis van wel 32 kilometer voor de slagboom van het campingterrein. Op het raam van de receptie hangt een briefje met de mededeling dat de camping vol is en er geen plaats voor campers of caravans is. Toch maar even vragen of er nog toevallig wel een plaatsje is. Mazzel. Want voor 1 nacht heeft de campingbaas nog een plaatsje voor ons.

We mogen de camper stallen op een zandstrookje achterop een veldje. Voor het zandstrookje hebben we een privé terrasje bestaand uit rubbertegels. Geen overbodige luxe want de campinggrond is door de regenbuien van de laatste dagen behoorlijk modderig.

leuk plekje met rubbertegelterras

Advies van de campingbaas was om direct de boel op de plek te zetten en dan te zorgen dat we voor 11:30 uur de boot naar Stralsund konden pakken. Zogezegd zo gedaan. Er zat nog wel een kop koffie in het krappe tijdspad maar we waren ruim op tijd in de haven. We liepen naar de haven met een echtpaar uit Emmen die vooraan op het veldje staan.

Met het veerpontje over van Altefähr naar Stralsund duurt een kwartier en kost heen en weer (drs. P) 11,00 euro.

het veerpont

Stralsund is een oude Hanzestad en kent een verleden met veel branden, bombardementen, en handelsverleden. Wij zijn niet echt van de cityhoppers en zijn dan ook al redelijk snel uitgekeken in een stad. Alhoewel de oude markt en de gebouwen zijn imposant en mooi.

oude gebouwen aan het marktplein
en nog een paar oude gebouwen
oude stadhuis

Indrukwekkend is de St. Marienkirche en het havengebied met de vele oude pakhuizen. Ook mooi om te zien zijn de visverkopers, het barst in het havengebied van de “broodjeviszaken” en visrokerijen.

kerkdeur

Tegen 15:00 uur liepen we terug naar de haven en om 15:30 uur waren we weer aan de Altefähr zijde.

de boot terug richting Altefähr

We wilden nog even op een terrasje zitten maar daar was geen tafeltje meer vrij. Dus maar doorgelopen naar de camper. Straks lekker eten en vanavond een “gezellige avond” met een hapje en een drankje en natuurlijk een Rummikupje. 

Morgen verlaten we Rügen en keren dus na ongeveer 10 dagen terug op het vaste land.

Waar we heen gaan moeten we nog overleggen. Waarschijnlijk zal het omgeving Zingst of Dars worden…

Tot morgen

Zondag 6 september 2020

Rummikub was gisteravond voor mij een feestje: 3-2

Vanmorgen scheen er een mager zonnetje in Altefähr, dus buiten ontbijten was er helaas niet bij. Om 10:15 uur vertrokken we van de camping richting Barth, een vissersplaatsje dat aan de Barther Bodden (baai) ligt. De reis naar Barth kan grotendeels over de snelweg maar wij kozen voor de route door het binnenland. Je moet, om op die route te komen wel bijna heel Stralsund door crossen, maar het is in ieder geval een mooiere weg dan de autobahn. Ook hier weer smalle wegen en uitgestrekte landerijen, afgewisseld door grote percelen bos. 

De afstand die we moesten overbruggen was 39 kilometer.

Barth heeft 1 van de mooiste havens in het Noorden van Duitsland. Het oude centrum van Barth heeft mooie kleine huisjes en af en toe zie je ook een vakwerkhuis. In de haven liggen mooie zeilboten en motorjachten en natuurlijk ook weer vissersschepen van waaraf vis en broodjes belegd met vis wordt verkocht.

een oude vissersboot
visrokerij

Verder is Barth bekend en beroemd doordat door inwoner Peter Kreeft het duikpak werd uitgevonden en door dorpsgenoot opticien Friedrich Adolph Nobert de Scheepschronometer. Ieder die dit leest en vroeger bij de geschiedenislessen goed heeft opgelet, weet dit natuurlijk nog wel.

Niet ver van Barth ligt het plaatsje Zingst in het gelijknamige gebied Zingst. 

Zingst is een half eiland en maakt deel uit van de half eiland ketting Fischland-Darss-Zingst. In het gebied Zingst bevindt zich de grootste Kraanvogel rustplaats van Europa. In de herfst van 2018 zijn we hier ook al eens geweest met Wim en Hermijn Schutte. Toen reisden we met 2 campers door Meckpom. We hebben toen een “Kraanvogelspotboottocht” gemaakt  op de Zingster Bodden. Helaas zagen we geen Kraanvogel vliegen of landen. Toen we een paar dagen later ergens anders in Meckpom stonden hadden we meer geluk. Zelfs vanaf de camping en tijdens een fietstocht zagen we toen wel kraanvogels. Nu is het nog net te vroeg voor de vogeltrek.

We staan dus nu in Barth op het terrein van de plaatselijke zeilvereniging. Ik schat dat we met ca 35 campers op het terrein staan. Toen we arriveerden had het net even goed gehoosd en stond er behoorlijk wat water op het grasveld. Maar gelukkig geen drassig terrein. Er was nog een plekje vrij dus daar hebben wij ons mobiele onderkomen maar geparkeerd.

Weer een mooi plaatsje gescoord

Na installatie zijn we het oude havenstadje ingelopen en hebben we koffie gedronken bij bakkerij Junge. Waarschijnlijk maakt deze bakkerij deel uit van een keten met dezelfde naam want gisteren in Stralsund waren we ook bij Junge en hebben daar bijzonder lekker brood gekocht. En omdat het zo lekker was hebben we nog maar 1 meegenomen voor in de diepvries.

Onderweg bij een ijstent kwamen we deze spreuk tegen:

een waarheid als een koe…

Toen we terug kwamen zagen we dat er iemand zijn zeilpoot aan het te water laten was. Omdat ik dat altijd wel leuk vind om te zien heb ik daar een half uurtje staan kijken en zo kom je dan weer aan de babbel met die mensen. Hun plan is om met de zeilboot naar Rügen te varen en van daaruit naar het eiland Hiddensee. Op Hiddensee huren ze dan een huisje en verblijven dan daar een poosje. Plooifietsjes aan boord en ook zij zijn mobiel.

Het is leuk om te zien hoe ieder zijn eigen manier van vakantie houden heeft. 

Tot zover dit bericht van vandaag. Morgen gaan, we als het weer meezit, fietsen richting Zingst of Darss.

Tot morgen.

Maandag 7 september 2020

Rummikub gisteravond 3-2 in mijn nadeel.

Afgelopen nacht begon het tegen een uur of 4 te regenen. Vanmorgen toen ik opstond regende het nog. Dus krantje lezen moest in de camper.

We hadden gisteravond afgesproken dat we vandaag met de camper in de richting van Zingst of Prerow zouden rijden en dat we dan een lange strandwandeling zouden maken. Toen we door Prerow reden zag Elfriede een marktje. Camper geparkeerd en wij de markt op. Het ging om een marktje met allemaal streekgebonden producten. Niet groot maar wel leuk om even overheen te lopen.

Bij een bakkerijtje naast het marktplein hebben we koffie gedronken. Toen we weer bij de camper waren besloten we om een stukje terug te rijden richting Zingst en daar de camper op een parkeerplek vlakbij het strand te zetten om van daaruit naar het strand te lopen. 

Voor 4 euro parkeer je daar de camper 4 uur! 

We zijn, toen we op het strand waren, langs de waterlijn richting Prerow gelopen. Tegen de wind in zoals het hoort. Dit omdat je dan makkelijke met de wind in de rug terug kunt lopen. Tenminste, als de wind niet draait intussen. De golven waren behoorlijk wild. Na 3,5 kilometer waren we op Prerow strand.

foto vanaf de pier
een poserende meeuw

Hier zijn we een honderd meter lange houten pier opgelopen. Naderhand hebben we op een terrasje in een strandkorf warme chocolademelk gedronken en zijn toen terug gegaan naar de camper.

Elfriede in de strandkorf

Het was een leuke strandwandeling!

Terug bij de camper hebben we een broodje gegeten en zijn richting Ahrenshoop gegaan. Ook hier hebben we de camper op een parkeerplaats gezet en zijn weer naar een strand gegaan. Het strand van vanmorgen was een mooi wit en vlak zandstrand. Die bij Ahrenshoop is strand onderaan een hoger gelegen oeverweg. 

Al met al was het inmiddels 16:30 uur geworden en moesten we een plaatsje voor de nacht gaan zoeken. De eerste camping waar we kwamen had geen plaats meer, de tweede was niet echt wat we zochten. We besloten om naar Rostock te rijden. Daar is een grote camperplaats direct aan het water van de haven. Om in Rostock te komen moet je met de veerpont over van Warnemünde naar Rostock. Toen we half Rostock waren doorgereden en bij de haven aankwamen bleek dat de camperplaats volledig bezet was. Gelukkig bleken er nog twee mogelijkheden in Rostock te zijn. Echter beiden parkeerplaatsen voor 25 euro per nacht. Volgende optie was Bad Doberan waar je bij een restaurant kunt staan. Ook niet onze smaak. 

niet mijn smaak…

Onderweg naar Bad Doberan zagen we op een groot stuk land waarop mais had gestaan een partij van wel zeker 50 kraanvogels. Elfriede helemaal blij. Ik ben op de eerstvolgende rotonde 360 graden gedraaid en terug gereden naar het stuk land. Daar konden we de camper parkeren op een inrit van een weiland en kon Elfriede foto’s maken. Het is wel bijzonder om nu al kraanvogels te spotten omdat ze meestal pas eind september in Meckpom zijn.

Gebeld met een camperplek in Wittenbeck.. en jawel, plaats genoeg. En daar staan we dus nu. Niet een superplaats maar wel een hele grote plaats waar, denk ik wel 100 campers staan.

Morgen gaan we verder naar het Alte Land naar het stadje Stade.

Daarover bericht ik de volgende keer.

Tot morgen.

Dinsdag 8 september 2020

Rummikub: 2-2

Vanmorgen werd ik vroeg wakker door de stevige wind die de camper deed schudden. Toch was het niet koud. Echter om buiten te zitten waaide het mij iets te hard.

Toen Elfriede uit bed kwam zijn we eigenlijk direct gaan rijden richting Stade. 

Stade heeft een hele mooie camperplaats, maar doordat die zo mooi is, loopt hij al vrij snel iedere dag vol. De camperplaats behoort tot 1 van onze Top Platz favorieten. 

Top Platz is een keten van geselecteerde camperplaatsen en heeft als extra op de app een soort stoplicht. De “Platzwart” van de camperplaats kan aangeven of er plaats is op zijn terrein en waarnaar je eventueel kunt uitwijken. Net als bij een verkeerslicht heeft het systeem 3 kleuren lampjes. Rood is in dit geval niet stoppen maar doorrijden want we zijn volledig bezet. Oranje is stoppen want we hebben nog enkele plaatsen vrij. Groen is ook stoppen want we zijn nog lang niet volledig bezet.

Helaas doen nog niet alle “Platzwarten” mee aan het bijhouden van de app. maar een goed begin is er wel al.

Tijdens de rit naar Stade ging de kleur van het “Stadestoplicht” van oranje naar rood. Dus geen plaats meer. Iets anders zoeken is dan de boodschap.

Overigens waren de eerste 50 kilometer van de rit een ware hel. De wegen waarover we kwamen waren deels goed maar voor een groot deel geplaveid met basaltkeien en kinderkopjes. Ik heb acuut geen last meer van niersteentjes en in de camper rammelde alles wat maar rammelen kon.

Een 80 kilometer verderop ligt Bremerhaven met ook een mooie camperplaats net achter de sluizen van de haven.

We waren hier verleden jaar ook toen we op terugweg uit Noorwegen wilden overnachten. Het stoplicht stond voor Bremerhaven op oranje dus heeft Elfriede even gebeld of er nog plek was. Nog 2 was het antwoord en ik reserveer er 1 voor jullie. Prachtig toch! In de navigatie werd Stade geskipt en Bremerhaven ingevoerd. Om 15:15 uur reden we de camperplaats op en inderdaad was er een plaatsje voor ons gereserveerd.

Na installatie snel even onder de douche doorgelopen en toen lopend naar de oude vishaven. Daar hebben we lekker gegeten en we hoeven dus vanavond niet meer te koken.

Helaas waren de viswinkels waar je vers gerookte en verse vis kunt kopen al gesloten. Moeten we morgen maar even gaan kijken.

Vandaag hebben we bijna 340 kilometer afgelegd en zitten nu nog ruim 200 kilometer van de basis af.

Tot zover deze blog.

Tot morgen

Woensdag 9 september 2020

Rummikup 2-2.

Het weer was redelijk. Het was in ieder geval droog. Weer geen buitenzitweer maar wel mooi weer om te reizen. Afgelopen nacht kreeg ik een alarm in de camper. De accuspanning van de boordaccu was gedaald tot 11,9 Volt en dat veroorzaakte het alarm. We stonden niet aan de stroompaal dus moest alles draaien op de boordaccu. Deze accu is, net als de camper, 5 jaar oud dus heeft deze zijn beste tijd gehad. Overigens mag je met 5 jaar niet klagen. Maar dit was wel reden om richting Dalen te rijden. 226 kilometer voor de boeg.

Voordat we de stad Bremerhaven verlieten heeft Elfriede nog wat gerookte vis gekocht. Onderweg kwamen we net voorbij Oldenburg bij een groot inkoopcentrum voorbij. Hier kun je ook de camper parkeren, dus nog even daarbinnen rond gestruind en bij de Famila XXL wat boodschappen gedaan.

Na deze stop verder gereden naar Dalen. We waren tegen een uur of 4 weer op de basis en hebben direct de camper uitgepakt. Morgen wordt de camper van binnen en van buiten schoongemaakt en gaat dan weer voor een maandje of 5-6 op stal.

We kunnen terugkijken op een mooie vakantie. Wel anders dan anders, want voorheen kon je overals heenrijden en was er meestal wel een plekje. Nu tijdens Corona bleek dit niet zo vanzelfsprekend. Maar ook dit zal wennen. Tot zover…..

Camperreisje naar Neede

Woensdag 15 juli 2020

Vanmorgen zijn we vertrokken naar Neede. De navigatie gaf aan dat we via Coevorden, Hardenberg, Almelo etc. moesten rijden. Edoch, de route door Duitsland, via Emlichheim, Uelsen, Getelo, Tubbergen, Weerselo en dan via Oldenzaal is vele malen mooier. Dus we hebben ons niets aangetrokken van het gezenec van onze Zenec navigatie en gingen onze eigen weg. Bedoeling was om op camping Den Blanken in Neede, te gaan staan, daar hebben ze net voor de poort een aantal camperplaatsen. Tegen 11:30 uur waren we ter plaatse. De camperplaatsen van de camping liggen pal naast een doorgaande weg en daarom zijn we 100 meter terug gereden en hebben we de afslag naar camperplaats Diepenheim (Ravenhorst) genomen. Daar hebben we een mooi plaatsje uitgezocht en zijn voorzien van een riant grasveld voor de camper. Hier heb je echt de ruimte. We werden ontvangen door een rasechte Groninger uit Nieuwe Pekela. Niet de baas van’t spul maar wel behulpzaam en informatief. Hij vertelde hier met enige regelmaat te komen.

Om maar direct even te melden: overnachtingsprijs voor camper met 2 personen en Electra is € 15,00. Sanitair is perfect en mooi schoon. Camperplek is keurig en wat tevens opvalt: er is plaats in overvloed.

Sander en Femmy (de Galgaters) en de kinderen staan op familiecamping Lolotte. Dat is 2,8 kilometer van ons vandaan. No Problem want we hebben de fietsen bij ons en sterker nog, Elfriede heeft de nieuwe e-bike, of is het een rijwiel met hulpmotor, bij zich. Dat wordt dus heerlijk genieten als we straks richting de Galgaters gaan.

Na installatie camper eerst maar koffie gedronken en een plakje brood gegeten. Fietsen uit de garage gehaald en toen richting Lolotte. Afgelopen reis (zie Camperen in Coronatijd) hebben we veel gefietst en was de snelheid met moeite op 15 a 16 km per uur te krijgen. Nu zoefden wij met gezwinde spoed zonder overmatig te transpireren richting de kleinkinderen die hun grootmoeder zo node moesten missen. Snelheden van boven de 20 km/h werden zonder blikken of blozen en zonder morren gehaald. In no time waren wij ter plaatse.

Daar aangekomen hebben we de caravan van de jongelui opgezocht. Snel gevonden. Maar geen mens en hond aanwezig. Dan maar even wachten.

Na een kwartier richting zwembad gelopen en daar zaten ze. Teun en Nora en de hond Loena waren blij ons te zien en wilden subiet het zwembad uit. We zijn een bak koffie gaan drinken en toen terug gegaan naar de caravan. De camping is groot van opzet en staat vol met voor 90% jonge gezinnen met kleine kinderen. Maximale kinderleeftijd schat ik op 12 jaar. Volop vrijheid en blijheid voor dat kleine spul. Een aanrader voor hen die kleine kinderen hebben.

Sander en Femmy hadden een look alike Green Egg grill gekocht en wilden proberen daar Flamkuchen op te bakken. Na enig expirimenteel gedoe lukte het om na 4 of 5 pogingen een perfect gebakken Flamkuchen te presenteren. De eerste 4 waren niet geheel gelukt (nee, ik ga niet discrimineren) en dat was te merken aan het humeur van de Flamkoekenbakker. Echter bij nummer 5 was de stemming weer opperbest.

Na wat proeverijtjes van Flamkuchen en lekkere gehaktballetjes, gebakken door Elfriede, vertelde Sander dat van de bril van Nora 1 pootje geamputeerd was. Moesten ze mee naar de opticien. Elfriede bood tot mijn verbazing aan dat zij wel even naar Neede wilde fietsen om het ding te laten repareren. Wat een e-bike allemaal teweeg kan brengen. We zijn samen naar Neede gegaan en het ging wederom met gezwinde spoed. Na de reparatie en aflevering bril zijn wij naar de camperplek terug gefietst. Morgen gaan we een knooppuntenroute fietsen. Als het weer tenminste meewerkt. Vandaag was in ieder geval een mooie dag met goed weer en behoorlijk zon, geen regen gehad!

Donderdag 16 juli 2020

Vanmorgen opgestaan en tot de conclusie gekomen dat het gezien het donkere en druilerige weer wel een de hele dag mis zou kunnen zijn, althans wat de regen betreft. Na het ontbijt nog steeds regen, regen en nog eens regen. Tijdens een kopje koffie kwamen we beide tot de conclusie dat fietsen vandaag niet erg verstandig zou zijn. Voor mij niet zo’n probleem maar voor Elfriede met haar nieuwe E-bike wel. Want elektriciteit en water gaan niet samen. Voor je het weet wordt je geëlektrocuteerd op je E-bike en dat zou zonde zijn. Dus we besloten om maar huiswaarts te gaan. We zijn nog even naar camping Lolotte gereden om de kinderen en kleinkinderen gedag te zeggen en toen op hoes an! Rond het middaguur waren we thuis, camper uitgepakt, van binnen gekuisd en van buiten gewassen en direct in de stalling gezet.

Echter niet voor langere tijd in de stalling gezet want op 13 augustus gaan we indien Corona het toelaat weer on tour. De bedoeling is dan om naar Duitsland te gaan naar de deelstaat Mecklenburg Vorpommern en het eiland Rügen. In de nieuwe blog zal ik daarover indien mogelijk (wifi ja, wifi nee-afhankelijk) dagelijks berichten.